အခန်း (၄၅၃-၄၅၄)

အခန်း ၄၅၃ ၊ အပိုင်း ၁ ။ ရှေးဟောင်းအမှန်တရားများနှင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်၏ ကံကြမ္မာ

လုချင်းက စစ်မှန်သည့်ရေခဲမှတ်တမ်းကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီဟု ပြောလာသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဟန်လင်းရွှမ်မှာ လုံးဝကို အံ့အားသင့်မှင်သက်သွားရပြီး သူမ၏ရင်ထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

သူမ ယင်းအမွေအနှစ်ကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းလိပ်ကို ကမ်းပေးခဲ့သည်မှာ အချိန်ခဏလေးသာ ရှိသေးသည်။ အတိအကျဆိုရလျှင် တစ်နာရီ၏ လေးပုံတစ်ပုံမျှသာ ကြာသေးပါ၏။

သို့သော် လုချင်းကတော့ စစ်မှန်သည့်ရေခဲမှတ်တမ်းတစ်ခုလုံးကို နားလည်သွားပြီဟု ဆိုနေလေသည်။

မှတ်သားထားရမည့်အချက်မှာ ဤအရာသည် ကျင့်ကြံသူများကို သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့်သို့ တိုက်ရိုက်ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်သည့် သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤမျှ မြင့်မားသော အဆင့်ရှိသည့် ကျင့်စဉ်များကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤမျှ လျင်မြန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်ဆိုသည်မှာ ကြားပင်မကြားဖူးသော ကိစ္စပင်တည်း။

ဤအချိန်တွင် ဟန်လင်းရွှမ်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြန်လည်နိုးထလာသည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း လုချင်းသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ မှန်းဆမရလောက်အောင် နက်ရှိုင်းလှသော အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို အမှန်တကယ်ပင် နားလည်သွားခဲ့တော့၏။

သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ပါရမီမှာ သာမန်လူတို့ နားလည်နိုင်စွမ်းထက်ပင် ကျော်လွန်နေပြီး လုံးဝကို ထူးခြားပြောင်မြောက်လွန်းလှပေသည်။

"နန်းတော်သခင်... ရေခဲနန်းတော်ရဲ့ အမွေအနှစ်က ကျွန်တော့်ကို အကြံဉာဏ်တွေ အများကြီး ရစေခဲ့ပါတယ်ဗျ။ ဒီမှာ ခင်ဗျားအတွက်လည်း အသုံးဝင်နိုင်မယ့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းတစ်ခု ရှိပါတယ်။ ယူထားလိုက်ပါဗျ"

လုချင်းက ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းတစ်ခု ပါဝင်သော ကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းလိပ်တစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ဟန်လင်းရွှမ်မှာ ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ငြင်းဆန်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်၏။

"ချန်ပေ့... ရေခဲနန်းတော်ကို ကယ်ပေးခဲ့တဲ့ ချန်ပေ့ရဲ့ ကျေးဇူးတရားက ကျွန်မတို့ ပြန်ဆပ်နိုင်တာထက်ကို ပိုနေပါပြီ။ ဒီလို အဖိုးတန်လွန်းတဲ့ လက်ဆောင်ကို ကျွန်မက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လက်ခံရက်ပါ့မလဲ"

"ကျွန်တော်က တခြားသူတွေဆီကနေ အခွင့်အရေးယူရတာကို မကြိုက်ဘူးဗျ" လုချင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ရေခဲနန်းတော်ကို ကျွန်တော် ကယ်တင်ခဲ့တယ်ဆိုပေမယ့် စောစောက ခင်ဗျားတို့ ကျွေးမွေးခဲ့တဲ့ အစားအသောက်တွေရယ်၊ မီးတောက်ဝိညာဉ်ပုလဲရယ်က လုံလောက်တဲ့ လျော်ကြေးပါပဲ။

ဒီသန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် နည်းလမ်းအတွက် ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းအနေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို အကြွေးတင်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ယူထားလိုက်ပါ"

သူ၏ အသံထဲမှ ပြတ်သားသော လေသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ၌ ဟန်လင်းရွှမ်သည် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် ထိုကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းလိပ်ကို လက်ခံယူလိုက်တော့သည်။

ထိုအရာကို မြင်သောအခါ၌ လုချင်းက သဲ့သဲ့လေး ပြုံးလိုက်၏။

"နန်းတော်သခင်... ဒီကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းလိပ်ထဲမှာ ပါတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းက ရေဒြပ်စင်ဘက်ကို အလေးသာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရွေအမြုတေအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်အထိပဲ ကျင့်ကြံလို့ ရပါမယ်ဗျ။

သူ့ရဲ့ မူလအစကတော့ သိပ်မရိုးရှင်းဘူး။ ဒါက ကြီးမားတဲ့ ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုက အစွမ်းထက်ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုရဲ့ အဓိက အမွေအနှစ်တွေထဲက တစ်ခုပဲ။

ရွေအမြုတေအဆင့်အပေါ် သူပေးစွမ်းနိုင်တဲ့ အသိအမြင်တွေက ခင်ဗျားရဲ့ အနာဂတ် ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အတော်လေး အကျိုးရှိပါလိမ့်မယ်"

အမှန်ပင် လုချင်းပေးလိုက်သော ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းမှာ မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးထံမှ သူ သိမ်းဆည်းရမိခဲ့သော သုံ့ပန်းပစ္စည်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သည့်ရေခဲမှတ်တမ်းကဲ့သို့ အမြင့်ဆုံးအကန့်အသတ် မရှိသော်လည်း ရှုပ်ထွေးနက်နဲမှုအပိုင်းတွင်တော့ ၎င်းထက် သာလွန်နေပေသည်။

"ကြီးမားတဲ့ ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခု..."

ဟန်လင်းရွှမ်သည် အစပိုင်းတွင် နားမလည်ဟန်ရှိသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံရကာ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အံ့အားသင့်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"ချန်ပေ့... မကြာသေးခင်က ကျုံးကျိုးမှာ ပေါ်လာခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ သိုင်းပညာရှင် နှစ်ယောက်က တခြားကမ္ဘာက ဧည့်သည်တွေဖြစ်မယ်လို့ အားလုံးက အကြာကြီး ခန့်မှန်းနေခဲ့ကြတာလေ။ ဒါဆို..."

"ခင်ဗျား မှန်းတာ မှန်ပါတယ်" လုချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "သူတို့က ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အခြားတစ်ဖက်ကနေ လာကြတာပဲ။ တခြားကမ္ဘာက ကျင့်ကြံသူတွေပေါ့။

ထပ်ပြောရရင် အဲဒီကမ္ဘာက ကျွန်တော်တို့ကမ္ဘာထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းတယ်။

ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့၊ အဲဒီကမ္ဘာက ဒီနေရာနဲ့ အရမ်းဝေးကွာပါတယ်။ အဲဒီနှစ်ယောက်က တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်ကြောင့်သာ ကျွန်တော်တို့ကမ္ဘာကို ရောက်လာခဲ့တာပါဗျ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဟန်လင်းရွှမ်က သူမဘာသာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို တခြားကမ္ဘာတွေက တကယ်ရှိတာပေါ့နော်။ ဒါဆိုရင် ဒီကမ္ဘာကနေ ထွက်သွားခဲ့တဲ့ ကျွန်မတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက သူတို့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေမှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မနေခဲ့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား"

ယခင် မသေမျိုးခေတ်၏ အဆုံးသတ်ကာလအဖြစ်အပျက်များအကြောင်း ယန်ပြောပြခဲ့ဖူးသည်များကို ပြန်၍သတိရသွားသောအခါ လုချင်း၏ အတွေးများ လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

သူက မေးလိုက်၏။

"နန်းတော်သခင်... ပြီးခဲ့တဲ့ မသေမျိုးခေတ်ရဲ့ အဆုံးသတ်မှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ခင်ဗျားတို့ ရေခဲနန်းတော်မှာ မှတ်တမ်းတွေ ရှိလားဗျ။ ထိပ်တန်း မသေမျိုးဂိုဏ်းတွေ ဘယ်ရောက်သွားလဲ၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးလေးခုကရော ဘာလို့ ကျန်ခဲ့တာလဲဗျ"

ရုတ်တရက် မေးလိုက်သော မေးခွန်းကြောင့် ဟန်လင်းရွှမ်တစ်ယောက် အံ့အားသင့်သွားရသော်လည်း သူမ၏ အတွေးများကို အလျင်အမြန် စုစည်းလိုက်သည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့ မသေမျိုးခေတ်ရဲ့ အဆုံးသတ်မှာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တဲ့ ပရမ်းပတာအခြေအနေတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်မတို့ ဘိုးဘေးတွေက မှတ်တမ်းတချို့ ချန်ထားခဲ့ပါတယ်ရှင့်"

ထိုအခါ လုချင်းရော လီဟော်ဒယ်အိုးထဲရှိ ယန်ပါ စိတ်ဝင်စားသွားကြပြီး သေချာ ဂရုတစိုက် နားထောင်နေလိုက်ကြသည်။

ယခင် မသေမျိုးခေတ်၏ ဆုတ်ယုတ်ကျဆင်းလာသော နေ့ရက်များအတွင်း လီဟော်ဂိုဏ်းနှင့် ၎င်း၏ သေခန်းပြတ် ရန်သူဂိုဏ်းတို့သည် ပြင်ပအင်အားစုများ၏ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုကြောင့် သေကျေပျက်စီးစေသော ပဋိပက္ခတစ်ခုသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

ထိုစစ်ပွဲမှာ အလွန်ပြင်းထန်လာသဖြင့် ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံး ပျက်စီးလုနီးပါးဖြစ်သွားရလေ၏။

လီဟော်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းသခင်လေးသာလျှင် အကြီးအကဲအချို့၏ အကူအညီဖြင့် အပြင်းအထန် ပျက်စီးနေသော လီဟော်ဒယ်အိုးနှင့်အတူ လွတ်မြောက်သွားနိုင်ခဲ့ပြီး ဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်စခန်းတစ်ခုတွင် ခိုလှုံခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ဂိုဏ်းသခင်လေးသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ဒဏ်ရာများကြောင့် ထိုလျှို့ဝှက်စခန်းတွင်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့ရရှာ၏။

လီဟော်ဒယ်အိုး၏ ဝိညာဉ်လက်နက်ဖြစ်သော ယန်မှာလည်း ၎င်း၏ စစ်မှန်သောဝိညာဉ်ကို ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသဖြင့် ကြာရှည်စွာ အိပ်စက်ခြင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုခေတ်အတွင်း ကျင့်ကြံခြင်းလောကရှိ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုများနှင့် ပတ်သက်၍ ၎င်းတွင် မည်သည့် အသိပညာမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းတွင် ရန်သူဂိုဏ်း၏ ကံကြမ္မာနှင့် ပတ်သက်၍လည်း မည်သည့် သတင်းအချက်အလက်မျှ မရှိခဲ့ချေ။

ဟန်လင်းရွှမ်က ဆက်ပြောလာသည်။

"ကျွန်မတို့ဂိုဏ်းရဲ့ မှတ်တမ်းတွေအရဆိုရင် ပြီးခဲ့တဲ့ မသေမျိုးခေတ်ရဲ့ အဆုံးသတ်ကို ကြီးမားတဲ့ ပရမ်းပတာအခြေအနေတွေနဲ့ မှတ်သားခဲ့ကြတယ်တဲ့ရှင်။

မသေမျိုးဂိုဏ်းတွေအများကြီးက နေရာလွတ် လှေပျံကြီးပေါ် တက်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးအတွက် ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲတွေ ဆင်နွှဲခဲ့ကြတယ်တဲ့လေ"

"နေရာလွတ် လှေပျံကြီးလား" လုချင်းက ထိုဝေါဟာရကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်ရှင့်" ဟန်လင်းရွှမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ကောင်းကင်နဲ့လူသား ယိုယွင်းပျက်စီးခြင်းငါးပါး ကပ်ဘေးကြီးကနေ လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် ကျင့်ကြံခြင်းလောကက သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့်ရှိတဲ့ ပညာရှင်တွေ စုဝေးပြီး အစီအစဉ်တစ်ခု ရေးဆွဲခဲ့ကြတယ်တဲ့လေ။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတစ်ခုလုံးရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို စုပေါင်းပြီးတော့ ဧရာမ ဝိညာဉ်လက်နက်ကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ကြတယ်။ ကျွန်မတို့ကမ္ဘာရဲ့ နယ်နိမိတ်တွေကို ဖောက်ထွက်ပြီး ကြယ်တွေကြားထဲ ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်တဲ့ လှေပျံကြီးတစ်ခုပေါ့။

အဲ့ဒီပညာရှင်တွေနဲ့ ဂိုဏ်းတွေအများကြီးရဲ့ ပူးပေါင်းအားထုတ်မှုကြောင့် နေရာလွတ် လှေပျံကြီးကို အောင်အောင်မြင်မြင်နဲ့ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တယ်လေ။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအောင်မြင်မှုက နောက်ထပ် အကျပ်အတည်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြန်ရော။ အဲ့ဒါကတော့ ဘယ်သူတွေက ဒီလှေပျံပေါ် တက်ခွင့်ရမလဲဆိုတာပဲ။

လှေပျံကြီးက ဧရာမကြီးဆိုပေမယ့် သူ့ရဲ့ နေရာကတော့ ကန့်သတ်ချက်ရှိတယ်။ ဒီကမ္ဘာကနေ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို ခေါ်သွားဖို့ဆိုတာက ဖြစ်မှမဖြစ်နိုင်တာ။

ဒါကြောင့်လည်း လှေပျံပေါ်က နေရာတွေက အရမ်းကို အဖိုးတန်လာခဲ့တော့တာပေါ့။

ရှင်သန်ချင်တဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကြောင့် ဂိုဏ်းတွေကလည်း သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ပညာရှင်တွေရဲ့ သွယ်ဝိုက်အားပေးလှုံ့ဆော်မှုတွေနဲ့အတူတူ စစ်ပွဲတွေကို အဆက်မပြတ် ဆင်နွှဲခဲ့ကြတယ်။ အောင်ပွဲခံနိုင်တဲ့ ဂိုဏ်းတွေကသာ လှေပျံပေါ်တက်ခွင့် ရခဲ့ကြတာလေ"

ဟန်လင်းရွှမ်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ဂိုဏ်းရဲ့ မှတ်တမ်းတွေမှာ အဲ့ဒီတိုက်ပွဲတွေကို ကပ်ဆိုးကြီးတွေအဖြစ် ဖော်ပြထားပါတယ်ရှင့်။

မသေမျိုးဂိုဏ်းတွေရဲ့ တစ်ဝက်နီးပါးလောက်က ပဋိပက္ခတွေထဲမှာ တင် အမြစ်ဖြတ်ခံလိုက်ရတယ်။

နောက်ဆုံးတော့ အောင်ပွဲခံတဲ့ ဂိုဏ်းတွေက နေရာလွတ်လှေပျံကြီးပေါ်တက်ပြီး ဒီကမ္ဘာကနေ ထွက်သွားခဲ့ကြတော့တာပေါ့"

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးလေးခုနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ပြောရရင် ဒါတွေကို ကျွန်မတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက တည်ထောင်ခဲ့တာပါရှင့်။ ကြယ်ရောင်စုံတဲ့ ကောင်းကင်ပြင်ကြီးရဲ့ ကျယ်ပြောလှတဲ့ နေရာတွေမှာ မသိနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်တွေ အများကြီးရှိပြီး ရှင်သန်နိုင်မယ်ဆိုတဲ့ အာမခံချက်မရှိဘူးလို့ သူတို့က ယုံကြည်ခဲ့ကြတယ်လေ။

ဒါ့ကြောင့်လည်း လူငယ်တပည့်တချို့ကို ရွေးချယ်ပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေကို သုံးပြီး သူတို့အတွက် ခိုလှုံရာနေရာတွေ ဖန်တီးပေးခဲ့ကြတာပေါ့။

ကြယ်တွေကြားထဲ သွားမယ့် သူတို့ရဲ့ခရီးစဉ်က ကျရှုံးသွားခဲ့ရင်တောင် ဒီခိုလှုံရာနေရာတွေက သူတို့ရဲ့ အမွေအနှစ်တချို့ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်လိမ့်မယ်လေ"

ဟန်လင်းရွှမ်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက်၌ နောက်ဆုံးတွင် လုချင်းသည် ယခင် မသေမျိုးခေတ် အဆုံးသတ်ကာလ အဖြစ်အပျက်များနှင့် များပြားလှသော မသေမျိုးဂိုဏ်းများ ပျောက်ကွယ်သွားရသည့် အကြောင်းရင်းကို နားလည်သွားခဲ့တော့လေ၏။

သူတို့သည် ဝိညာဉ်လက်နက်ဖြစ်သည့် လှေပျံကြီးပေါ်တွင် လိုက်ပါကာ ဤကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤရှာဖွေတွေ့ရှိမှုက သူ၏စိတ်ထဲရှိ သံသယများစွာကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ခဲ့ပါ၏။

လီဟော်ဒယ်အိုးထဲရှိ ယန်ပင်လျှင် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

လီဟော်ဂိုဏ်းနှင့် ၎င်း၏ ရန်သူများအကြား ပဋိပက္ခ အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ကြီးထွားလာခဲ့သနည်းဆိုသည်မှာ မထူးဆန်းတော့ပေ။

နောက်ကွယ်မှ သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ပညာရှင်များက လှေပျံကြီး တည်ဆောက်ရန်အတွက် အချို့သော ဂိုဏ်းများကို ဖယ်ရှားကာ သူတို့၏ အရင်းအမြစ်များကို သိမ်းပိုက်ရန် ရည်ရွယ်၍ ဤအဖြစ်အပျက်များကို စီစဉ်ညွှန်ကြားခဲ့ခြင်းမှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

လီဟော်ဂိုဏ်း အဘယ်ကြောင့် ပစ်မှတ်ထားခံခဲ့ရသနည်းဆိုသည်မှာလည်း အဖြေက ရှင်းနေပါ၏။ ထိုအချိန်က လီဟော်ဂိုဏ်းသည် ကြွယ်ဝချမ်းသာသော်လည်း သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး၏ ကာကွယ်ပေးမှု မရှိခဲ့သောကြောင့်ပင်။

"သခင်လေး...သူ့ကို မေးကြည့်ပါဦး၊ ယင်ထျန်းဂိုဏ်းကရော နောက်ဆုံးမှာ နေရာလွတ်လှေပျံကြီးပေါ် တက်နိုင်ခဲ့လားလို့လေ"

ယန်က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလာခဲ့ချေတော့၏။

...

အခန်း ၄၅၃ ၊ အပိုင်း ၂ ။ ရှေးဟောင်းအမှန်တရားများနှင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်၏ ကံကြမ္မာ

ပြောလိုက်သော ယင်ထျန်းဂိုဏ်းဆိုသည်မှာ အတိတ်ကာလက လီဟော်ဂိုဏ်းနှင့် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သော ဂိုဏ်းပင်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားသဖြင့် လုချင်း ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားခဲ့သည်။

လုချင်း၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ဟန်လင်းရွှမ်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ ရေခဲနန်းတော်ရဲ့ မှတ်တမ်းတွေအရဆိုရင် နောက်ဆုံးမှာ နေရာလွတ်လှေပျံကြီးပေါ် တက်ပြီး ထွက်ခွာသွားတဲ့ ဂိုဏ်းတွေထဲမှာ ယင်ထျန်းဂိုဏ်းအကြောင်း ဖော်ပြထားတာ မရှိပါဘူးရှင့်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယန် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်တွင် စောစောက ဟန်လင်းရွှမ် ပြောပြခဲ့သော ဖော်ပြချက်များအရ ၎င်းသည် ထိုသို့ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သံသယဝင်နေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က လီဟော်ဂိုဏ်းနှင့် ယင်ထျန်းဂိုဏ်းတို့ တိုက်ခိုက်ကြရာတွင် လီဟော်ဂိုဏ်းသည် နောက်ဆုံး၌ ရှုံးနိမ့်ကာ အမြစ်ဖြတ်သုတ်သင်ခံလိုက်ရသော်လည်း ယင်ထျန်းဂိုဏ်းသည်လည်း ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ သူတို့၏ ထိပ်တန်းပညာရှင်အများစုမှာ သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရခြင်းများ ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ ဂိုဏ်းကာကွယ်ရေး ဝိညာဉ်လက်နက်မှာလည်း အပြင်းအထန် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေများအောက်တွင် နောက်ဆုံး ဂိုဏ်းစစ်ပွဲကြီးကို သူတို့ ရှင်သန်ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ သူတို့၏ ရှုံးနိမ့်မှုမှာ သဘာဝကျလှပေသည်။

သို့သော် ယင်ထျန်းဂိုဏ်းလည်း အလားတူ ကံကြမ္မာနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရကြောင်း သိရသော်ငြား ယန်၏ရင်ထဲတွင် မည်သည့် နှစ်သိမ့်မှုမျှ မခံစားရပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လီဟော်ဂိုဏ်းနှင့် ယင်ထျန်းဂိုဏ်းတို့သည် နောက်ကွယ်တွင် လှုပ်ရှားနေသော ထိုရှေးဟောင်း သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ အကြံအစည်များတွင် နယ်ရုပ်များထက် မပိုကြောင်း ယန် နားလည်နေသောကြောင့်ပင်။

ယန်၏ တိတ်ဆိတ်သွားမှုကို လုချင်း ခံစားမိပြီး ၎င်း၏ ခံစားချက်များကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်လိုက်သည်။

ထပ်မံ မှတ်ချက်ပေးမည့်အစား သူက ဟန်လင်းရွှမ်ထံလှည့်ကာ နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးလိုက်၏။

"မြင့်မြတ်သော ဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်းကရော။ အဲဒီဂိုဏ်းကော နေရာလွတ်လှေပျံကြီးပေါ် တက်နိုင်ခဲ့လားဗျ။ ပြီးတော့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေနဲ့ ပင်လယ်မျိုးနွယ်တွေကော နောက်ဆုံးမှာ ဘာဖြစ်သွားကြလဲဗျ"

ဟန်လင်းရွှမ်က လုချင်းကို စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ချန်ပေ့သည် ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံခြင်းခေတ်အကြောင်း သိပ်မသိပုံရသော်လည်း အချို့သော ဂိုဏ်းများ၏ အမည်များကိုတော့ တိတိကျကျ ခေါ်ဆိုနိုင်လောက်အောင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေခြင်းအပေါ် သူမ အထူးတဆန်းဖြစ်နေမိပါ၏။

စူးစမ်းချင်စိတ် ရှိသော်လည်း သူမ မမေးခဲ့ဘဲ အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးမှ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မြင့်မြတ်သော ဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်းကတော့ သေချာပေါက် နေရာလွတ်လှေပျံကြီးပေါ်မှာ ပါပါတယ်ရှင့်။ မှတ်တမ်းတွေမှာ ဒီဂိုဏ်းကို တော်တော်လေးကို အစွမ်းထက်တယ်လို့ ဖော်ပြထားပါတယ်ရှင့်။

တခြားဂိုဏ်းတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် သူတို့ရဲ့ တပည့်အရေအတွက်က တော်တော်နည်းပေမယ့် တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက အရမ်းကိုစွမ်းအားကြီးတဲ့ ထူးခြားပြောင်မြောက်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေချည်းပါပဲ။

မြင့်မြတ်သော ဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်းမှာ အဲဒီအချိန်က သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်ရှိတယ်လို့တောင် ဆိုကြတယ်။

ဒီလို စွမ်းအားမျိုးနဲ့ဆိုတော့ လှေပျံကြီးပေါ်တက်ဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီတာ သဘာဝကျပါတယ်။

တကယ်တော့ ကျွန်မတို့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ မှတ်တမ်းတွေအရဆိုရင် မြင့်မြတ်သော ဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းစစ်ပွဲကြီးမှာတောင် မပါဝင်ခဲ့ဘူးလေ။ သူတို့ကို လှေပျံပေါ်တက်ဖို့ တိုက်ရိုက် ခွင့်ပြုပေးခဲ့ကြတာပါ"

"မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နဲ့ ပင်လယ်မျိုးနွယ်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့က... အဲ့ဒီမျိုးနွယ်စုနှစ်ခုက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေတာရှင့်။

ကပ်ဘေးကြီး ကျရောက်လာတဲ့အချိန်မှာ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်တွေအပြင် ကြီးမားတဲ့ မိစ္ဆာကြီးတွေပါ ညတွင်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ရှိတယ်လေ။

ပင်လယ်မျိုးနွယ်တွေကတော့ သမုဒ္ဒရာရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွေမှာ နေထိုင်ကြတာဆိုတော့ ကျွန်မတို့ လူသားကျင့်ကြံသူတွေ လက်လှမ်းမမီနိုင်တဲ့ နေရာမှာပါ။

ဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးကံကြမ္မာကို ဘယ်သူမှ မသိကြပါဘူးရှင့်"

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်က နောက်ဆုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်ပေါ့လေ။

ဤအချက်အလက်ကို လုချင်းက တိတ်တဆိတ် မှတ်သားထားလိုက်သည်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်အပေါ် သူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ ရှောင်လီကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယန်၏ အဆိုအရ ရှောင်လီ၏ မိဘများသည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များထဲမှ ထင်ရှားကျော်ကြားသူများ ဖြစ်နိုင်ချေ အလွန်များပေသည်။

အကယ်၍ လူသားကျင့်ကြံသူများ၏ အထက်တန်းလွှာများကဲ့သို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များကလည်း ဤကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်ဆိုလျှင် ရှောင်လီ၏ မိဘများ သေဆုံးမသွားသေးခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေ၏။

"ချန်ပေ့... ချန်ပေ့ တကယ်ပြောချင်တာက ကျွန်မတို့ကမ္ဘာရဲ့အပြင်ဘက်မှာ တခြားကမ္ဘာတွေ တည်ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ သဘောလားရှင့်" ဟန်လင်းရွှမ်က ဤအချိန်တွင် ဝင်မေးလိုက်သည်။

"လုံးဝ အမှန်ပါပဲဗျ။ တခြားကမ္ဘာတွေ တည်ရှိနေရုံတင်မကဘဲ ကောင်းကင်ပေါ်က ကြယ်တွေလိုပဲ အရေအတွက်လည်း များတယ်လေ။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီကမ္ဘာတွေက ကျွန်တော်တို့ကမ္ဘာနဲ့ အရမ်းကိုမှ ဝေးကွာလွန်းတယ်။ သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကိုချည်း အားကိုးမယ်ဆိုရင်တောင် တခြားကမ္ဘာတစ်ခုဆီ ရောက်ဖို့ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရလိမ့်မယ်"

လုချင်း၏ အဖြေမှာ လုပ်ကြံဖန်တီးထားခြင်း မဟုတ်ပေ။

မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူကို အနိုင်ယူပြီးနောက် ထိုလူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ကြယ်မြေပုံတစ်ခုကို သူ ရရှိခဲ့သည်။

ထိုမြေပုံအရ သူ လက်ရှိနေထိုင်နေသော ကမ္ဘာသည် ဝေးကွာပြီး မှောင်မိုက်နေသော နယ်စပ်ဒေသတစ်ခုတွင် တည်ရှိနေကြောင်း သိရသည်။

အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းသည် မြေပုံပေါ်တွင်ပင် မှတ်တမ်းတင်မထားရလောက်အောင် ဝေးကွာခေါင်ဖျားလွန်းလှပေ၏။

ကြယ်မြေပုံအရ အနီးဆုံးကမ္ဘာမှာ စိတ်ကူးဖြင့်ပင် မှန်းဆ၍မရနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ပြောလှသော စကြာဝဠာ၏ အမှောင်ထုကြီးဖြင့် ခြားနားထားလေသည်။

ဤအရာက ယခင်ခေတ်မှ ကျင့်ကြံသူများ အဘယ်ကြောင့် နေရာလွတ်လှေပျံကြီးကို ဒုက္ခခံကာ ဖန်တီးခဲ့ကြသနည်းဆိုသည်ကို ရှင်းပြနေပေ၏။

ကြယ်မြေပုံ၏ လမ်းညွှန်မှုသာ မပါရှိပါက သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူပင်လျှင် အဆုံးမဲ့ အမှောင်ထုကြီးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် စွမ်းအားမဲ့သွားကာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများဖြင့် လွှမ်းမိုးသွားနိုင်သည်ပင်။

"သန္ဓေသားဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် ခရီးသွားဖို့ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရတယ်တဲ့လား"

ဟန်လင်းရွှမ်မှာ လုံးဝကို အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

အခြေတည်အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသူတစ်ဦးအနေဖြင့် အနာဂတ်တွင် ရွေအမြုတေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပါ့မလားဆိုသည်ကိုပင် သူမ မသေချာသေးပေ။

ဤမျှ ကျယ်ဝန်းလှသော အကွာအဝေးဆိုသည့် အကြံအစည်မှာ သူမ နားလည်နိုင်စွမ်းထက်ပင် ကျော်လွန်နေပါ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘိုးဘေးများ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အဘယ်ကြောင့် ပြန်မလာကြသနည်းဆိုသည်ကို သူမ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဤမျှ မှန်းဆမရနိုင်လောက်အောင် ဝေးကွာလှသော အကွာအဝေးကြောင့် သူတို့ အခြေချရန် နေရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့လျှင်တောင် အပြန်ခရီးအတွက် ထိုမျှများပြားသော အချိန်များကို မည်သူကမျှ ကုန်ဆုံးချင်တော့မည်မဟုတ်ချေ။

"အဲ့ဒါကြောင့် ခင်ဗျား စိတ်ပူနေစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်ပေးတဲ့ ကျင့်စဉ်က ဒုက္ခမပေးနိုင်ပါဘူးဗျ။

အဲဒီကျင့်စဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ဂိုဏ်းက တော်တော်ကြီးကိုမှ ဝေးတဲ့ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုမှာ နေထိုင်တာလေ။ သူတို့ ကျွန်တော်တို့ကမ္ဘာကို ပြန်လာဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲဗျ"

ကြယ်မြေပုံပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများအရ မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူနှင့် သူ၏အဖော်တို့သည် ကံကောင်းမှုတစ်ခုနှင့် သူတို့၏ နေရာလွတ်လှေပျံ၏ အံ့သြဖွယ်စွမ်းအားကြောင့်သာ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ကြောင်း လုချင်း သိထားသည်။

သူတို့၏ ဂိုဏ်းမှာ ထျန်းယွမ် ဟုခေါ်သော ကမ္ဘာတစ်ခုတွင် တည်ရှိပြီး ဤနေရာနှင့် မှန်းဆမရနိုင်လောက်အောင် ဝေးကွာလှပေ၏။

ထိုနေရာသို့ ခရီးသွားရန်ပင်လျှင် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါများကို အသုံးပြုရန် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမြောက်မြားစွာ လိုအပ်မည်ပင်။

ထို့အပြင် မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူ၏ ဂိုဏ်းသည် သူ သေဆုံးသွားသော နေရာကို တွက်ချက်သိရှိနိုင်မည်ဆိုလျှင်တောင် ရွေအမြုတေ တပည့်နှစ်ဦးအတွက် ဤမျှလောက် များပြားလှသော အရင်းအမြစ်များကို အကုန်အကျခံလိမ့်မည်ဟု လုချင်း မထင်ပေ။

"ချန်ပေ့ရဲ့ သွန်သင်ဆုံးမမှုတွေကို ကျွန်မ ဟန်လင်းရွှမ် သေချာမှတ်သားထားပါ့မယ်ရှင့်"

သူမပိုင်ဆိုင်ထားသော ကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းလိပ်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် ကျင့်စဉ်၏ အရေးပါမှုကို နားလည်သွားသော ဟန်လင်းရွှမ်သည် ၎င်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏ လေးနက်မှုကို မြင်သောအခါ၌ လုချင်းက သဲ့သဲ့လေး ပြုံးလိုက်၏။

သူမ၏ စရိုက်လက္ခဏာကို သဘောကျသောကြောင့် ဤအခွင့်အရေးကို ဟန်လင်းရွှမ်အား သူ ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ရေခဲမြို့တော်ရှိ လူများအတွက် လီချန်ပေါ်၏ စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံရန် သူမ၏ ဆန္ဒရှိမှုမှာ အခြားသူများက မိုက်မဲသည်ဟု ထင်လျှင်တောင် သူ၏ လေးစားမှုကို ရရှိခဲ့သည်။

အခြားသူများအတွက် ဤသို့သော ကိုယ်ကျိုးစွန့်မှုကို သူကိုယ်တိုင်ပင် ပြုလုပ်မည်မဟုတ်ကြောင်း လုချင်း ဝန်ခံသော်လည်း ဤသို့သော ကိုယ်ကျင့်တရားကို အသိအမှတ်ပြု ချီးကျူးရန်တော့ အဟန့်အတား မဖြစ်စေခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူမ၏ တိုးတက်မှုကို အထောက်အကူပြုစေရန် အဆင့်မြင့် ရွေအမြုတေအဆင့် အမွေအနှစ်တစ်ခုကို သူမအား ပေးအပ်ရန် ဆန္ဒရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရေခဲနန်းတော်သို့ လာရောက်ရသော ဤခရီးစဉ်မှ အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်သဖြင့် ထွက်ခွာရမည့်အချိန် ရောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း လုချင်း သိလိုက်သည်။

သူက ဟန်လင်းရွှမ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်လေ၏။

"နန်းတော်သခင်... ဒီက ကိစ္စတွေလည်း ပြီးပြီဆိုတော့ ကျွန်တော့်ကို သွားခွင့်ပြုပါဦး"

...

အခန်း ၄၅၄ ၊ အပိုင်း ၁ ။ ဟန်လင်းရွှမ်၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုနှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ၏ ကံကြမ္မာ

လုချင်း၏ ထွက်ခွာမည့်စကားအပေါ် ဟန်လင်းရွှမ်က အကြိမ်ကြိမ် တားဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း လုချင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ခွာဖို့ကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့လေ၏။

"မမ လင်းရွှမ်... သမီးတို့ သွားတော့မယ်နော်။ နောက်ကျရင် သမီးဆီ လာလည်ရမယ်နော်"

ရေခဲနန်းတော်အပြင်ဘက်တွင် ရှောင်ယန်က မခွဲခွာချင်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အင်းပါ... မမ အားတဲ့အချိန်ကျရင် သေချာပေါက် လာလည်ပါ့မယ်နော်" ဟန်လင်းရွှမ်က ချစ်ခင်ယုယစွာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ဤတက်ကြွပြီး ချစ်စရာကောင်းသော ညီမငယ်လေးကို သူမ အတော်လေး သံယောဇဉ်တွယ်နေခဲ့ပြီပင်။

ယခင် နန်းတော်သခင်၏ သမီးအဖြစ် ဟန်လင်းရွှမ်သည် အခွင့်ထူးခံအနေအထားတွင် မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး ရေခဲနန်းတော်တွင် အမြင့်မားဆုံးသော လေးစားမှုကို ခံခဲ့ရသည်။ သူမကို ဤမျှ ရင်းရင်းနှီးနှီး ဆက်ဆံသူမှာ အလွန်ရှားပါးလှသဖြင့် သူမအနေဖြင့် ခွဲခွာရမည်ကို ခက်ခဲနေခဲ့ပါ၏။

နှုတ်ဆက်စကားများ ပြောဆိုပြီးနောက်၌ လုချင်းသည် ရှောင်ယန်၏လက်ကို ဆွဲကာ ကောင်းကင်ယံသို့ တက်လှမ်းသွားပြီး ရေခဲမြို့တော်အပြင်ဘက်သို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

ဟန်လင်းရွှမ်သည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေရင်း သူတို့၏ ပုံရိပ်များ မျက်စိအောက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။

"နန်းတော်သခင်... တိုက်ရှန်အကြီးအကဲ ထွက်သွားပြီလား"

ထိုစဉ် ဟန်လင်းရွှမ်၏ အနောက်ဘက်တွင် လူအချို့ ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အင်း။ တိုက်ရှန်အကြီးအကဲက ပြောတယ်၊ ဒီခရီးစဉ်က ရှောင်ယန်ကို လောကကြီးအနှံ့ လည်ပတ်ပြဖို့တဲ့လေ။ ကျွန်မတို့ ရေခဲမြို့တော်ကို လာလည်တာက တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်ပါပဲ" ဟန်လင်းရွှမ်က ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို လီချန်ပေါ်ကရော..." လူတစ်ဦးက တုံ့ဆိုင်းဆိုင်းဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သူ ဒီလောကမှာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ တိုက်ရှန်အကြီးအကဲ ပြောသွားတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အခြားသူများအားလုံး သိသိသာသာပင် စိတ်အေးသွားကြ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့အပေါ် နက်ရှိုင်းသော ရန်ငြိုးများရှိသည့် လီချန်ပေါ်ကဲ့သို့ ရွေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဤလောကတွင် ဆက်လက်ရှိနေခြင်းက အမြဲတမ်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ဖြစ်စေသောကြောင့်ပင်။

တင်းမာမှုများ လျော့ကျသွားသည်နှင့်အမျှ လူအုပ်စုကြားတွင် နောက်ပြောင်ပြောဆိုမှုများ ပြန်၍စတင်လာခဲ့တော့သည်။

လူတစ်ဦးက မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

"သူ ဒီလောက်အထိ မှန်းဆမရနိုင်လောက်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။ ရွေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတောင် သူ့ရှေ့မှာ ဘာစွမ်းအားမှ မရှိဘူးဖြစ်နေတာ"

"ဟုတ်ပါ့" နောက်တစ်ဦးက သက်ပြင်းချရင်း ထောက်ခံလိုက်သည်။ "မကြာသေးခင်ကမှ ကျုံးကျိုးမှာ သူ အတိဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မွေးရာပါနယ်ပယ်ထဲ ဝင်ရောက်သွားတာကို ငါတို့ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရတာလေ။ အချိန်ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ သူ ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်လာခဲ့တာပဲ"

"ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပြန်လည်နိုးထလာပြီးနောက်ပိုင်း သူက အတိဒုက္ခကို ပထမဆုံး ဖြတ်ကျော်ခဲ့တဲ့သူလေ။ မွေးရာပါနယ်ပယ်ကို ရောက်မယ့်အချိန်လေးမှာတောင် မိုးကြိုးအတိဒုက္ခကို ခေါ်ယူနိုင်ခဲ့တာ။ ဒီလိုလူမျိုးက ငါတို့ရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေပြီလေ"

ဤသူများသည် ကံကောင်းမှု အခွင့်အရေးများကို ရှာဖွေရန် ရေခဲနန်းတော်မှ ကျုံးကျိုးသို့ စေလွှတ်ခဲ့သော အဓိကတပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။ လုချင်း၏ အတိဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်မှုကို သူတို့ ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး သူ၏ အနာဂတ်အောင်မြင်မှုများသည် ထူးခြားပြောင်မြောက်မည်ကို သိထားသော်လည်း ထိုလူငယ်လေးသည် ဤမျှ မှန်းဆမရနိုင်လောက်သော အမြင့်အထိ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ဘယ်သောအခါကမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။

နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်အတွင်းမှာပင် သူသည် ယခုအခါ၌ ရွေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို လွယ်လွယ်ကူကူနှင့် သတ်ဖြတ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အမြစ်တွယ်နေသော ရွှမ်ခုန်းတောင်ပင်လျှင် သူ၏လက်ချက်ဖြင့် အလုံးစုံ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပါ၏။

ရွှမ်ခုန်းတောင်အကြောင်း တွေးမိသောအခါ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကံကောင်းသည်ဟု မခံစားဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။

ကျုံးကျိုးတွင် ရှိနေစဉ်က ဤလူကို သူတို့ သွားရောက်မစော်ကားမိခဲ့သည်မှာ တော်သေးသည်။ သို့မဟုတ်ပါက လီချန်ပေါ် အန္တရာယ် မပြုမီကပင် သူတို့ သုတ်သင်ခံလိုက်ရနိုင်ချေ ရှိ၏။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူနဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်း ရှိနေတာက ရေခဲနန်းတော်အတွက် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခုပဲ။ အခုချိန်ကစပြီး ငါတို့ကို စိန်ခေါ်ချင်တဲ့ ဘယ်သူမဆို သေချာပေါက် နှစ်ခါပြန် စဉ်းစားရတော့မှာပဲ" လူတစ်ဦးက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

အခြားသူများအားလုံးလည်း သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။

လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ကပ်ဆိုးကြီးကြောင့် ရေခဲနန်းတော်၏ အခြေခံမှာ သိသိသာသာ အားနည်းသွားခဲ့သည်။ ထိုအဖြစ်အပျက်တွင် ဝါရင့်ပညာရှင်များစွာ သေဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းဖြစ်၍ ပြင်ပလူများကတော့ မသိခဲ့ကြပေ။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယခင် နန်းတော်သခင်၏ အတိဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်မှု ကျရှုံးသွားခြင်းနှင့် လီချန်ပေါ်၏ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုတို့အပြီးတွင် သူတို့၏ အားနည်းချက်မှာ ပေါ်လွင်သွားခဲ့လေပြီပင်။ အမှန်တရားမှာ ရေခဲနန်းတော်တွင် ရွေအမြုတေအဆင့်နှင့် ထိုအထက်တွင်ရှိသော အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများ မရှိတော့ခြင်းပင်ဖြစ်၏။

အခြားသော အင်အားစုများစွာက ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူတို့ကို ပစ်မှတ်ထားလာမည်ကို သူတို့ စိုးရိမ်နေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် လုချင်းနှင့် ပတ်သက်မှုရှိသွားပြီဖြစ်၍ ယခုအခါ ထိုအင်အားစုများသည် တစ်ခုခု မလုပ်ဆောင်မီ သေချာပေါက် နှစ်ခါပြန် စဉ်းစားကြပေတော့မည်သာ။

ဤအရာက လုချင်းအား ရတနာတိုက်ထဲမှ လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်ခွင့်ပေးရန်နှင့် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်၏ ကန့်ကွက်မှုမျှမရှိဘဲ သူတို့၏ အဖိုးတန်ဆုံးဖြစ်သော စစ်မှန်သည့်ရေခဲမှတ်တမ်းကို ပေးအပ်ရန် နန်းတော်သခင်က အဘယ်ကြောင့် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို ရှင်းပြနေပေ၏။

သူတို့သည် အစွမ်းထက်သော ကျောထောက်နောက်ခံတစ်ခုကို အလွန်အမင်း လိုအပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အရမ်းကြီး ကျေနပ်မနေကြနဲ့" ဟန်လင်းရွှမ်က သူတို့၏ ဆွေးနွေးမှုကို ဖြတ်တောက်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"တခြားသူတွေကို အားကိုးနေရတာက ဘယ်တော့မှ ရေရှည်အတွက် ဖြေရှင်းချက် မဟုတ်ဘူး။ သူများဆီက ငှားရမ်းထားတဲ့ အင်အားက ငါတို့ကို ခဏလောက်ပဲ ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ။

တိုက်ရှန်အကြီးအကဲက အန္တရာယ်ပြုလာနိုင်တဲ့သူတွေကို ခြိမ်းခြောက်ပေးနိုင်တယ်ဆိုပေမယ့် လောကကြီးမှာ လူမိုက်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ အချိန်တစ်ခုကြာလာတာနဲ့အမျှ တစ်ယောက်ယောက်က သေချာပေါက် မိုက်မိုက်မဲမဲ လုပ်လာမှာပဲ။

ရေခဲနန်းတော်ရဲ့ အရင်က ဂုဏ်ကျက်သရေကို ပြန်ပြီးရယူချင်တယ်ဆိုရင် ငါတို့ကိုယ်ငါတို့ပဲ အားကိုးရမယ်။

ငါတို့နန်းတော်ကနေ အတိဒုက္ခကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး ရွေအမြုတေအဆင့်ကို ရောက်နိုင်မယ့် ကျင့်ကြံသူတွေ ပေါ်ထွက်လာမှသာ ငါတို့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်ရနိုင်မှာ။

အဲဒီအချိန်ကျရင် ဘယ်သူကမှ ငါတို့ကို မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေနဲ့ ပစ်မှတ်ထားရဲမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ လီချန်ပေါ်လို ရွေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတောင် ဒီလောက် ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း လုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါကြောင့် နောင်လာမယ့်ရက်တွေမှာ မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို အာရုံစိုက်ပြီး အဆင့်တက်နိုင်ဖို့ ကြိုးစားကြ။ ရေခဲနန်းတော်ရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေကို အမြန်ဆုံး ပြန်ပြီးရယူကြစို့"

သူမ၏ စကားများက လူတိုင်းကို သတိဝင်သွားစေပြီး သူတို့က လေးနက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်ကြ၏။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ နန်းတော်သခင်"

တပည့်များကို ညွှန်ကြားပြီးနောက် ဟန်လင်းရွှမ်သည် လုချင်း ထွက်ခွာသွားသော ကောင်းကင်ယံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ငေးကြည့်လိုက်ပြန်သည်။ သူမ၏ လက်ထဲရှိ အမွေအနှစ် ကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းလိပ်ကို ပိုမို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

သူနှင့် အတူရှိနေခဲ့သောအချိန်များအတွင်း လုချင်း၏ သူမအပေါ်ထားရှိသော သဘောထားမှာ ဂရုမစိုက်မှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူမ ခံစားမိခဲ့သည်။ သူ၏အမြင်တွင် သူမသည် လမ်းသွားလမ်းလာ တစ်ယောက်ထက် မပိုပေ။

သူ၏ စကားများအရ သူ၏ ရည်မှန်းချက်များသည် ဤကမ္ဘာငယ်လေးကို ကျော်လွန်ကာ ကြယ်တွေ၏အလွန်က အဆုံးမဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးဆီအထိ ဖြန့်ကျက်နေကြောင်း သူမ သိနိုင်ပေသည်။

အခြားသော ကမ္ဘာများရှိနေကြောင်း သိလိုက်ရခြင်းက သူမ၏ ရင်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော တောင့်တမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

သို့ဖြစ်၍ ကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းလိပ်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း သူမက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"တိုက်ရှန်အကြီးအကဲ... စိတ်ချပါရှင်။ ကျွန်မ သေချာပေါက် ရွေအမြုတေအဆင့်ကို ရောက်အောင်လုပ်ပြီး ရှင့်ကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

...

"သခင်လေး... အဲဒီ ရေခဲနန်းတော်ရဲ့ နန်းတော်သခင်က သခင်လေးကို အသုံးချနေတဲ့ပုံပဲနော်"

ယန်၏ အသံက လုချင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ဟင်... ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောရတာလဲ" လုချင်းက စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ရေခဲနန်းတော်မှာ ပြဿနာကြီးတွေ ရှိနေတာအသိသာကြီးပဲဟာ။ သူတို့ရဲ့ အတွင်းပိုင်းအင်အားက သိသိသာသာကို ကျဆင်းနေပြီလေ။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးလေးခုထဲက တစ်ခုဖြစ်ပေမယ့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပြန်လည်နိုးထလာတာတောင်မှ ရွေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်မှ မပေါ်ထွက်လာသေးဘူးလေ။

မတည်ငြိမ်တဲ့ အခြေခံနဲ့ ရွေအမြုတေအဆင့်ကို ရောက်ခါစဖြစ်တဲ့ လီချန်ပေါ်လို လူမျိုးတောင် သူတို့ကို အနိုင်ကျင့်ရဲတယ်။

သေချာတာကတော့ ရေခဲနန်းတော်က ကပ်ဆိုးကြီးတစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး သူတို့ရဲ့ အခြေခံတွေ ပြိုလဲသွားခဲ့တာပဲဖြစ်ရမယ်။

အဲ့ဒီလီချန်ပေါ် ကိစ္စပြီးတဲ့နောက် သူတို့ရဲ့ ပြဿနာတွေက ဗူးပေါ်သလို ပေါ်သွားပြီ။ တခြားအင်အားစုတွေက မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ စတင်ထားလာကြဖို့ဆိုတာ အချိန်တစ်ခုလောက်ပဲလိုမှာလေ။

ဒါကြောင့်လည်း နန်းတော်သခင်က သခင်လေးကို မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်ဖို့ အရမ်း စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့တာ။ ရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့ အင်အားစုတွေကို ဟန့်တားဖို့ သခင်လေးရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို သူက အသုံးချချင်နေတာလေ"

ယန်၏ သုံးသပ်ချက်က ရေခဲနန်းတော်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေပေ၏။

" ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို သူတို့ အသုံးချချင်လည်းချပါစေပေါ့" လုချင်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက အပြန်အလှန် အကျိုးရှိတာပဲလေ။ ငါရခဲ့တဲ့ မီးတောက်ဝိညာဉ်ပုလဲက ငါ့အတွက် အများကြီး အသုံးဝင်တယ်။ ကျန်တာတွေကတော့ သာမန်ပါပဲ"

ဟန်လင်းရွှမ်၏ အကြံအစည်များကို လုချင်း အပြည့်အဝ သိရှိနေခဲ့ပါ၏။

...

အခန်း ၄၅၄ ၊ အပိုင်း ၂ ။ ဟန်လင်းရွှမ်၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုနှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ၏ ကံကြမ္မာ

ဤသည်မှာ သဘာဝကျသော လူသားတို့၏ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ မူဝါဒများနှင့် စည်းမျဉ်းများကို မချိုးဖောက်သရွေ့ ဤမျှ အသေးအဖွဲကိစ္စများကို လုချင်း ဂရုမစိုက်ပေ။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယန်လည်း ဆက်မပြောတော့ပေ။

၎င်းက လုချင်းကို သတိပေးချင်ရုံသာ ဖြစ်ပြီး သူ နားလည်ပြီးသားဖြစ်နေ၍ ထပ်မံ ရှင်းပြနေရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

ရေခဲမြို့တော်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် လုချင်းသည် ရှောင်ယန်နှင့်အတူ သူ၏ ခရီးကို ဆက်လက်ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ညနေစောင်းချိန်တွင် ညအိပ်တည်းခိုရန် မြို့သစ်တစ်ခုသို့ သူတို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ တည်းခိုခန်းတစ်ခုတွင် နေရာယူပြီးနောက်၌ ရှောင်ယန် အိပ်ပျော်သွားသည့်အချိန်အထိ စောင့်ကာ လုချင်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ လီဟော်ဒယ်အိုးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

"သခင်လေး" ယန်က ချက်ချင်း နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"လီချန်ပေါ်ကော ဘယ်လိုနေလဲ" လုချင်းက မေးလိုက်၏။

"သူက အကျဉ်းချခံထားရဆဲပါ။ အဲ့ဒီလူက အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် တည်ငြိမ်နေတယ်လေ။ အစပိုင်းမှာ နည်းနည်း ထိတ်လန့်သွားပေမယ့် အခုတော့ လုံးဝကို တည်ငြိမ်သွားပါပြီ" ယန်က ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး အတွင်းပိုင်း အခြေအနေကို ပြသရန် နေရာလွတ် အကျဉ်းထောင်တစ်ခုကို ဖော်ထုတ်ပြလိုက်လေသည်။

အကျဉ်းထောင်ထဲတွင် လီချန်ပေါ်သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ တရားထိုင်နေပြီး လုံးဝ ငြိမ်းချမ်းနေပုံရလေ၏။ သေချာသည်ကတော့ သူသည် ပြင်ပမှ အဖြစ်အပျက်များကို မသိရှိဘဲ လုချင်းနှင့် ယန်ကိုလည်း မမြင်နိုင်ပေ။

ထိုအရာကို မြင်သောအခါ လုချင်းက ဝိညာဉ်အာရုံကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး နေရာလွတ် အကျဉ်းထောင်၏ ချိတ်ပိတ်ထားသော စွမ်းအားကို ရုတ်သိမ်းလိုက်တော့၏။

လီချန်ပေါ် ချက်ချင်း မျက်လုံးဖွင့်လာခဲ့သည်။ လုချင်းနှင့် ယန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။ အထူးသဖြင့် ယန်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ၎င်းမှာ လူသားတစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

"ဒီမှာ ဘယ်လိုနေလဲ။ အဆင်ပြေရဲ့လား" လုချင်းက ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီနေရာက မှောင်မိုက်ပေမယ့် အေးချမ်းပါတယ်" လီချန်ပေါ်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။

လုချင်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး ယဉ်ကျေးပျူငှာမှုများကို ကျော်ဖြတ်လိုက်လေသည်။

"လီချန်ပေါ်... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေအပေါ် အခြေခံထားတာပဲ။ ပြောစမ်း၊ အဲဒီလောက် အများကြီး ဘယ်ကနေ ရလာတာလဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီချန်ပေါ်၏ တည်ငြိမ်မှုများ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။ ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူငယ်လေးက သူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ကို မည်သို့ သိရှိနေသနည်းဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် လုချင်းကို သူ စူးစိုက်ကြည့်နေမိပါ၏။ စောစောက သူ ခံစားခဲ့ရသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ထင်ယောင်ထင်မှားအာရုံခြောက်ခြားမှုများအတွင်းမှာပင် သူ ဤအကြောင်းကို တစ်ခွန်းမျှ မဟခဲ့ပေ။

"အံ့သြသွားလား" လုချင်းက သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကို အကဲခတ်ရင်း ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလို လျှို့ဝှက်ချက်မျိုးက ဘယ်တော့မှ မပေါ်ပေါက်နိုင်ဘူးလို့ မင်း ထင်နေတာလား။ မင်းရဲ့ အခြေခံက အားနည်းပြီး သာမန် ရွေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေထက် အများကြီး နိမ့်ကျနေတယ်။ မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်လာဖို့ ဖြတ်လမ်းတစ်ခုခုကို မင်း အသုံးပြုခဲ့တာ သေချာတာပေါ့။ ဒီလောကမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကပဲ ဒီလိုရလဒ်မျိုးကို ပေးစွမ်းနိုင်တာလေ"

လီချန်ပေါ်၏ မျက်နှာမှာ နီရဲသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ဘဝတွင် အကြီးမားဆုံး ဂုဏ်ယူစရာမှာ မိုးကြိုးအတိဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ရွေအမြုတေအဆင့်ကို ရောက်ရှိကာ လောက၏ ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူများစာရင်းတွင် ပါဝင်ခွင့်ရခြင်းပင် ဖြစ်၏။ လုချင်းက သူ့အား အားနည်းသူဟု သတ်မှတ်လိုက်ခြင်းက သူ့ကို အလွန်ပင် နာကျင်စေခဲ့ပါသည်။

ဒေါသထွက်နေသော်လည်း လီချန်ပေါ်က ပြန်လည်မချေပရဲပေ။ သူတို့၏ ယခင် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုက လုချင်း၏ စွမ်းအားမှာ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းပြီး သူ၏စွမ်းအားထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေခဲ့သည်။

မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်စေရန် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူပြီးနောက် လီချန်ပေါ်က စကားစလိုက်သည်။

"ဒါဆို ချန်ပေ့က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကြောင့် ကျွန်တော့်ကို ဖမ်းခဲ့တာပေါ့။ ဒါဆိုရင်လည်း ရိုးရှင်းပါတယ်။ တကယ်လို့ ချန်ပေ့ကသာ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ လုံခြုံရေးကို အာမခံမယ်လို့ ဝိညာဉ်သစ္စာဆိုမယ်ဆိုရင် အဲဒီဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ရှိတဲ့နေရာကို ကျွန်တော် ပြောပြပါ့မယ်"

"မင်းက ဝိညာဉ်သစ္စာဆိုတာကို သိနေတာလား" လုချင်းက မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်သည်။ "မင်း ကျိန်းသေပေါက်ကို ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံခြင်းခေတ်က အမွေအနှစ် တစ်ခုခု ရထားတာပဲ"

ယခင် ကျင့်ကြံခြင်းခေတ်တွင် ဝိညာဉ်သစ္စာဆိုခြင်းသည် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သိရှိကြသော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် လက်ရှိခေတ်တွင်မူ ၎င်းကို သိရှိသူ အလွန်နည်းပါးလှပါ၏။ လီချန်ပေါ်၏ တိတ်ဆိတ်သွားမှုက လုချင်း၏ ခန့်မှန်းချက်ကို အတည်ပြုပေးလိုက်လေသည်။

ရှေးဟောင်း အမွေအနှစ် မပါရှိပါက လီချန်ပေါ်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားဖြင့် ရွေအမြုတေအဆင့်သို့ မည်သည့်အခါမျှ ရောက်ရှိလာမည် မဟုတ်ချေ။

"ဒါပေမဲ့..." လုချင်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ငါနဲ့ဆွေးနွေးဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီတယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ထိုစကားများကြောင့် လီချန်ပေါ်သည် ခေါင်းကို ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ရာ လုချင်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရတော့၏။ ထို့နောက်၌ ချက်ချင်းပင် အိပ်ချင်စိတ်များက သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့၏။

တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် လီချန်ပေါ်က ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီပင်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူသည် ယခင်ကထက် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထင်ယောင်ထင်မှားအာရုံခြောက်ခြားမှုများထဲတွင် ပိတ်မိသွားခဲ့လေတော့၏။

သူ ပြန်လည်နိုးထလာချိန်တွင်တော့ သူ၏မျက်နှာပေါ်၌ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။

"ငါပြောသလိုပဲ မင်းက ငါနဲ့ ဆွေးနွေးဖို့ ဒါမှမဟုတ် လျှို့ဝှက်ချက်တွေ သိမ်းထားဖို့ အနေအထားမှာ မရှိဘူး" လုချင်းက ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ စကားများကြောင့် လီချန်ပေါ်ခင်မျာ တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။

ထင်ယောင်ထင်မှားအာရုံခြောက်ခြားမှုနယ်ပယ်ထဲတွင် လီချန်ပေါ်သည် ဆယ်နှစ်ခန့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရသကဲ့သို့ စိတ်ကူးဖြင့်ပင် မှန်းဆမရနိုင်လောက်သော ဝေဒနာများကို ခံစားခဲ့ရပါ၏။ နာကျင်မှုများကို မခံမရပ်နိုင်တော့သဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရှိရာနေရာကို သူ ဖွင့်ပြောလိုက်ရတော့သည်။

"ချန်ပေ့... အခု နေရာကို သိသွားပြီဆိုတော့ ကျွန်တော့်ကို သက်ညှာပေးဖို့ တောင်းဆိုလို့ ရမလား" လီချန်ပေါ်က တောင်းပန်လိုက်သည်။

"မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ" လုချင်းက နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးရေးရေးလေးတစ်ခု ချိတ်ဆွဲကာ မေးလိုက်လေ၏။

"ချန်ပေ့" လီချန်ပေါ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ "ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိပါဘူး။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရက်စက်ရတာလဲ။ အကယ်၍ ကျွန်တော့်ကိုသာ ချမ်းသာပေးမယ်ဆိုရင် ချန်ပေ့အတွက် ဘာမဆို လုပ်ပေးဖို့ အသင့်ရှိတဲ့ သစ္စာအရှိဆုံး ဓားတစ်လက်အဖြစ် အစေခံပါ့မယ်လို့ ဝိညာဉ်သစ္စာဆိုပါ့မယ်"

"မင်းလို အစေခံမျိုး ငါ မလိုအပ်ဘူး" လုချင်းက အေးစက်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ရတနာနဲ့ အာဏာအတွက် ကိုယ့်မိန်းမနဲ့ ကလေးတွေကိုတောင် အကြံအစည်နဲ့ သတ်ခဲ့တာ။ လူ့အကျင့်စရိုက် လုံးဝ ကင်းမဲ့နေတဲ့ မင်းလိုလူမျိုးက ငါ့ရဲ့ အစေခံဖြစ်ဖို့တောင် အရည်အချင်း မပြည့်မီဘူး။ ပြီးတော့ မင်း ဒီလောကမှာ ဆက်ရှိနေခွင့် မပေးဘူးလို့ ရေခဲနန်းတော်သခင်ကိုလည်း ငါ ကတိပေးထားပြီးပြီ"

"ချန်ပေ့ ကျေးဇူးပြုပြီး..." လီချန်ပေါ်၏ အသံမှာ ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် တုန်ယင်နေခဲ့သော်လည်း လုချင်းက သူ၏စကားများကို ဆက်လက်နားထောင်ရန် စိတ်ဝင်စားမှု ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီပင်။

သူ၏ စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုနှင့်အတူ နေရာလွတ် အကျဉ်းထောင်အတွင်း ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော မီးတောက်တစ်ခု လောင်ကျွမ်းလာပြီး လီချန်ပေါ်ကို လွှမ်းခြုံသွားတော့လေ၏။

ထိတ်လန့်သွားသော လီချန်ပေါ်သည် မီးတောက်ကို ခုခံရန် သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်သုံးလိုက်သော်လည်း အချည်းနှီးသာဖြစ်ကြောင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သိရှိသွားခဲ့သည်။

"ဒီမီးတောက်က... မဖြစ်နိုင်တာ" သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် စတင်အရည်ပျော်လာချိန်တွင် သူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ မီးဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ မည်သည့် ကာကွယ်မှုမျှ မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

အချိန်ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော မီးတောက်များက သူ့ကို လုံးဝ ဝါးမျိုသွားခဲ့ပြီး မီးရောင်တောက်ပနေသော ပုလဲလုံးလေးတစ်လုံးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေတော့သည်။

"မတည်ငြိမ်တဲ့ ရွေအမြုတေအခြေခံနဲ့ အားနည်းတဲ့ကောင်က လီဟော်ဒယ်အိုးရဲ့ နန်မင်မီးတောက်ကို ခုခံရဲတယ်တဲ့လား။ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ" ယန်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ရှေးဟောင်းခေတ်တုန်းကဆိုရင် ဒီ့ထက် အများကြီး ပိုအစွမ်းထက်တဲ့ ရွေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် ဒီမီးတောက်အောက်မှာ သေဆုံးခဲ့ရတာ"

လုချင်းက လက်ကိုလှမ်းရင်း ထိုပုလဲကို ယူလိုက်ရာ ၎င်းမှာ နွေးထွေးပြီး ချောမွေ့နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ နတ်မျက်စိစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်သောအခါ၌ ၎င်း၏ သဘောသဘာဝကို အလျင်အမြန် နားလည်သွားတော့သည်။

ဤအရာသည် အခြားမဟုတ်ဘဲ လီချန်ပေါ်က သူ၏ ဇနီးဖြစ်သူအား လှည့်စားကာ ရေခဲနန်းတော်မှ ခိုးယူခိုင်းခဲ့သော ထိုဝိညာဉ်လက်နက်ပင် ဖြစ်လေ၏။ ယင်းသည်ကား အဆင့်မြင့် မီးဓာတ်ဝိညာဉ်လက်နက် အပျက်အစီးတစ်ခုပင်တည်း။

...