အခန်း (၄၅၅-၄၅၆)

အခန်း ၄၅၅ ၊ အပိုင်း ၁ ။ မီးတောက်အမြုတေပုလဲနှင့် ဝိညာဉ်ကြောမြေ

လုချင်း လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်လက်နက်၏ အမည်မှာ မီးတောက်အမြုတေပုလဲ ဖြစ်လေသည်။

မူလကတော့ ၎င်းသည် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ရမည်။ သို့သော် အတိတ်ကာလက အကြောင်းရင်းမသိရသော ပျက်စီးမှုအချို့ကြောင့် ၎င်း၏ ကန့်သတ်ချက်များမှာ ချို့ယွင်းနေခဲ့၏။

ယခုအခါ ၎င်းသည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု၏ စွမ်းအားကိုသာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တော့သည်။

ထို့အပြင် ၎င်းသည် အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်ရေးလက်နက်တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ အထောက်အကူပြု လုပ်ဆောင်ချက်ဘက်သို့ ပိုမို အလေးသာလေ၏။

၎င်း၏ အဓိကလုပ်ဆောင်ချက်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူနိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံသူများ၏ အတွင်းဝိညာဉ် သို့မဟုတ် စွမ်းအားများကို ပိုမိုသန့်စင်သော ပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးရာတွင် အထောက်အကူပြုပါ၏။

အချို့သောရှုထောင့်များမှ ကြည့်လျှင် ၎င်းသည် သူ၏ ဒြပ်စင်ငါးပါး ဘူးသီးခြောက်နှင့် ဆင်တူမှုများ ရှိနေပေသည်။

သေချာသည်ကတော့ ဤမီးတောက်အမြုတေပုလဲသည် သန့်စင်သော မီးဓာတ်စွမ်းအားများကိုသာ ပြောင်းလဲပေးနိုင်သဖြင့် မီးဓာတ်ကျင့်စဉ်များကို အထူးပြုလေ့လာသော ကျင့်ကြံသူများအတွက်သာ သင့်တော်ပေသည်။

ဒြပ်စင်ငါးပါးစလုံး၏ စွမ်းအင်များကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်သော ဒြပ်စင်ငါးပါး ဘူးသီးခြောက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မီးတောက်အမြုတေပုလဲမှာ ဘက်စုံသုံးနိုင်မှုနှင့် အလားအလာ နှစ်ခုစလုံးတွင် များစွာ နိမ့်ကျနေပေသည်။

လက်ထဲရှိ မီးတောက်အမြုတေပုလဲကို ကြည့်ရင်း လီချန်ပေါ် အဘယ်ကြောင့် ရွေအမြုတေအဆင့်သို့ ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို လုချင်း နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့တော့၏။

သူ၏ မွေးရာပါ ပါရမီအနည်းငယ် ကောင်းမွန်ခြင်းအပြင် အများစုသောအကြောင်းရင်းမှာ ဤဝိညာဉ်လက်နက်ကြောင့်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် လီချန်ပေါ်သည် တိုးတက်မှုနောက်သို့ လိုက်ရာတွင် အလွန်အမင်း အလျင်စလိုနိုင်လွန်းခဲ့၏။

မီးတောက်အမြုတေပုလဲကို အားကိုးကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အလွန်အကျွံ သန့်စင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ မိုးပျံမတတ် တက်သွားခဲ့လေသည်။

ဤအရာက သူ့ကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြန်လည်နိုးထလာသော ခေတ်တွင် ရွေအမြုတေအဆင့်သို့ အမြန်ဆုံးရောက်ရှိသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်လာစေခဲ့သော်လည်း သူ၏ အခြေခံကိုတော့ မတည်မငြိမ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ပုံမှန်တက်လှမ်းလာသော ရွေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးထက် သူသည် အဆပေါင်းများစွာ အားနည်းနေခဲ့တာပင်။

အကယ်၍ သူသာ စိတ်ရှည်ရှည်ထားပြီး မီးတောက်အမြုတေပုလဲ၏ အကူအညီဖြင့် သူ၏ အခြေခံကို တဖြည်းဖြည်း ခိုင်မာအောင် တည်ဆောက်ခဲ့မည်ဆိုပါက နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်သော ထင်ရှားကျော်ကြားသူတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ချေ ရှိပေသည်။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်၌ လုချင်းသည် သူ၏ အတွေးများကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မီးတောက်အမြုတေပုလဲအတွင်းသို့ ဖြန့်ကြက်လိုက်တော့၏။

ဤအရာသည် သုံ့ပန်းပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရေခဲနန်းတော်သို့ ပြန်ပေးရန် သူ့တွင် အစီအစဉ် မရှိပေ။

သူကိုယ်တိုင် အသုံးမပြုနိုင်သော်လည်း ရေနှင့် မီးဓာတ် ကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံနေသော သူ၏ဆရာအတွက်တော့ အကောင်းဆုံး လက်ဆောင်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

ယခုအခါ လီချန်ပေါ်မှာ လုံးဝ အမြစ်ဖြတ် သုတ်သင်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်၍ မီးတောက်အမြုတေပုလဲမှာ ပိုင်ရှင်မဲ့ ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီပင်။

ထို့ကြောင့် လုချင်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ၎င်းအတွင်းသို့ အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီး ရိုးရှင်းသော သန့်စင်မှုလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုကို စတင်လိုက်လေသည်။

စစ်ဆေးကြည့်ရာတွင် မီးတောက်အမြုတေပုလဲအတွင်း၌ သိုလှောင်ရန် နေရာလွတ်တစ်ခု ပါရှိကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သေးငယ်သော်လည်း ပစ္စည်းအချို့ကိုတော့ သိမ်းဆည်းနိုင်သေးပါ၏။

ထိုစဉ် လုချင်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် နားလည်သွားဟန် အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။

လီချန်ပေါ်အား နန်မင်မီးတောက်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေခဲ့ရာတွင် မီးတောက်အမြုတေပုလဲမှလွဲ၍ ဘာမျှ မကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ မထူးဆန်းတော့ပေ။

သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို ဤဝိညာဉ်လက်နက်အတွင်း၌ သိမ်းဆည်းထားခဲ့ခြင်းပင်။

မကြာမီ ပစ္စည်းများစွာက လုချင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

မှေးမှိန်သော ဝိညာဉ်အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေသည့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အပုံငယ်လေးတစ်ခု၊ ကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းလိပ် နှစ်ခုနှင့် သာမန် ရွှေငွေပစ္စည်းအချို့ ပါဝင်လေသည်။

လုချင်း၏ အကြည့်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများပေါ်သို့ အရင်ဆုံး ကျရောက်သွားပြီး သူ ပြုံးလိုက်၏။

အပုံလေးမှာ မကြီးမားလှဘဲ ၁၆တုံး၊ ၁၇တုံးခန့်သာ ရှိသော်လည်း ဝိညာဉ်အလင်းရောင်များက ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေပါ၏။

သို့သော် ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံခြင်းလောကခေတ်တွင်ပင် ဂိုဏ်းကြီးများသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို မဟာဗျူဟာမြောက် အရင်းအမြစ်များအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြပြီး ပေါ့ပေါ့တန်တန် အသုံးပြုခဲလှသည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်း တစ်ဒါဇင်ကျော် ရရှိခြင်းကပင် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်တစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီပင်။

အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းတို့သည် လုချင်း၏ ပြီးပြည့်စုံသော ပထမအကြိမ် လှည့်ပတ်မှုသို့ တက်လှမ်းမည့် တိုးတက်မှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်ပါ၏။

ထို့အပြင် စောစောက ထင်ယောင်ထင်မှားအာရုံခြောက်ခြားမှုနယ်ပယ်အတွင်း လီချန်ပေါ် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့သော အချက်အလက်များအရ ဤဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ သူ၏ သိုဝှက်ထားသော ပစ္စည်းများထဲမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ ဖြစ်လေသည်။

တူးဖော်ရန် ကျန်ရှိနေသေးသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများစွာ ရှိနေသေးပေသည်။

ထို့နောက် လုချင်းသည် ကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းလိပ် နှစ်ခုဆီသို့ အာရုံလွှဲလိုက်တော့၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းတို့၏ အကြောင်းအရာများကို ကြည့်ရှုရန် သူ၏ မွေးရာပါစွမ်းရည်များကို အသုံးမပြုတော့ဘဲ သူ၏ နတ်မျက်စိစွမ်းရည်ဖြင့်သာ တိုက်ရိုက် ဖတ်ရှုလိုက်တော့သည်။

မကြာမီ လုချင်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။

သူ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း ထိုကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းလိပ်များသည် အမွေအနှစ်မှတ်တမ်းများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် ထိုမှတ်တမ်းလိပ်နှစ်ခုတွင် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ကျင့်စဉ် အမျိုးအစားများကို မှတ်တမ်းတင်ထားကြောင်း မျှော်လင့်မထားဘဲ တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

ကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းလိပ်တစ်ခုတွင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအား ရွေအမြုတေအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိစေနိုင်သော မီးဓာတ် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းတစ်ခု ပါဝင်လေသည်။

ဤအရာသည် လီချန်ပေါ် ကျင့်ကြံခဲ့သော အဓိက ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်း ဖြစ်နိုင်ပေ၏။

သို့သော် အခြား ကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းလိပ်တစ်ခုတွင်တော့ အလွန်တရာ မှောင်မိုက်ပြီး ဆိုးရွားယုတ်မာလှသော နည်းလမ်းတစ်ခု ပါဝင်နေလေသည်။

၎င်းတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုပုံ၊ ဝိညာဉ်အမှတ်အသားတစ်ခုကို စုစည်းပြီး အခြားကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အသိစိတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းကာ သူတို့ကို မိမိ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ရှိ ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ပုံများကို အသေးစိတ် ရှင်းပြထားလေ၏။

ဤအရာသည် မှန်ကန်သော လမ်းစဉ်နှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသော မိစ္ဆာကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ ယုံမှားဖွယ် မရှိပေ။

၎င်းကို ကျင့်ကြံခြင်းက ကျင့်ကြံသူ၏ စိတ်ကို ကောက်ကျစ်ဖောက်ပြန်စေပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို အဟန့်အတား ဖြစ်စေနိုင်ပေသည်။

ဟန်လင်းရွှမ်အား ဝိညာဉ်ကျေးကျွန်တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မည်ဟု လီချန်ပေါ်၏ စောစောက ခြိမ်းခြောက်မှုများကို ပြန်၍သတိရသွားသောအခါ၌ လုချင်းသည် သူ၏ယုံကြည်မှု အရင်းအမြစ်ကို ယခုအခါ နားလည်သွားလေပြီပင်။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လုချင်းသည် အဖြူရောင် မီးတောက်လေးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ မိစ္ဆာကျင့်စဉ် ပါဝင်သော ကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းလိပ်ကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့၏။

စိတ်ကို ထိခိုက်စေပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အကျိုးမပြုသော ဤသို့သော ကျင့်စဉ်မျိုးမှာ ဤလောကတွင် တည်ရှိနေရန် မသင့်တော်ပေ။

မီးဓာတ် ကျင့်စဉ်နှင့် ပတ်သက်၍တော့ ၎င်းသည် တန်ဖိုးအနည်းငယ် ရှိနေသေးပြီး သူ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ရွေအမြုတေကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက်သန့်စင်ရာတွင် အထောက်အကူပြုမည့် ရည်ညွှန်းချက်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ပါ၏။

ကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းလိပ်များကို ရှင်းလင်းပြီးနောက်၌ ကျန်ရှိနေသော ပစ္စည်းများမှာ သိပ်စိတ်ဝင်စားစရာမကောင်းလှပေ။

လုချင်းသည် ရွှေငွေများကို သိမ်းဆည်းထားလိုက်ပြီး ကျန်အရာအားလုံးကိုတော့ တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့လေ၏။

အရာအားလုံး ပြီးစီးသွားပြီးနောက်တွင်တော့ သူသည် လီဟော်ဒယ်အိုးထဲမှ ပြန်ထွက်လာခဲ့လိုက်တော့သည်။

...

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် လုချင်းနှင့် ရှောင်ယန်တို့သည် တောင်တန်းတစ်ခုဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ကြသည်။

"ချန်ဟန့် တောင်တန်းကြီးက ဒီလိုပုံစံမျိုးကိုး"

ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်နေရင်း လုချင်းသည် အောက်ဘက်ရှိ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသော တောင်ထွတ်များကို စိတ်ဝင်စားဖွယ် မျက်နှာထားဖြင့် အကဲခတ်ကြည့်ရှုနေလေသည်။

သူ၏ အမြင်တွင် ထိုတောင်တန်းများသည် သာမန် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။

ဆက်စပ်နေသော တောင်ထွတ်များနှင့် ထူးခြားသော ပထဝီဝင်အနေအထားတို့သည် သဘာဝ ဝင်္ကပါတစ်ခုကို ဖန်တီးထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်ရာချီအကွာအဝေးမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကိုပင် သိမ်မွေ့စွာ ဆွဲယူနေလေသည်။

ထို့အပြင် ဝင်္ကပါမှာ အလွန်တရာ သိမ်မွေ့နက်နဲလှပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် မည်သည့် ထူးခြားမှုမျှ မတွေ့ရပေ။

မြင့်မြတ်သော ဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်းမှ ဝင်္ကပါပညာရပ်များကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သော လုချင်းကဲ့သို့သော သူမှသာလျှင် ထိုအရိပ်အမြွက်များကို သိမြင်နိုင်ပေမည်။

"ဒီလို သဘာဝ ဝင်္ကပါမျိုးရှိနေမှတော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ဒီနေရာမှာ ဖြစ်တည်လာတာ မထူးဆန်းတော့ပါဘူးလေ"

အောက်ဘက်ရှိ သဘာဝ ဝင်္ကပါကို ဂရုတစိုက် လေ့လာနေစဉ် လုချင်း၏ မျက်ဝန်းများ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးမပြုတော့ဘဲ ကျယ်ပြန့်လှသော သဘာဝ ဝင်္ကပါကြီးကို လေ့လာဆန်းစစ်ရန် ဂါထာမန္တန်ဝင်္ကပါများအပေါ် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကိုသာ အားကိုးခဲ့လေသည်။

မြင့်မြတ်သော ဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်း၏ သွန်သင်ချက်များတွင် လောကကြီးကိုယ်တိုင်ထံမှ သင်ယူခြင်းကို အလေးပေးဖော်ပြထားလေ၏။

ဤဧရာမ သဘာဝ ဝင်္ကပါကြီးသည် လေ့လာစောင့်ကြည့်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံးသော ဘာသာရပ်တစ်ခုပင်။

ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်၍ အချိန်အတန်ကြာ လေ့လာစောင့်ကြည့်ပြီးနောက် လုချင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဝင်္ကပါတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပုံဖော်လာခဲ့သည်။

အခြေခံပုံစံခွက်မှ စတင်ကာ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို တဖြည်းဖြည်း ဖြည့်သွင်းရင်း နောက်ဆုံးတွင် ပြည့်စုံသော ဝင်္ကပါတစ်ခု သူ၏ အသိစိတ်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့၏။

"ပြီးပြီ"

လုချင်း ပြုံးလိုက်၏။

ယခုလေးတင် အောက်ဘက်ရှိ သဘာဝ ဝင်္ကပါကြီးထံမှ ကြီးမားသော ဝင်္ကပါတစ်ခုကို သူ ပုံဖော်ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပြီပင်။

"မြင့်မြတ်သော ဂါထာမန္တန်ဂိုဏ်းရဲ့ သွန်သင်ချက်တွေက လောကကြီးဆီကနေ သင်ယူဖို့ အလေးပေးတာ မထူးဆန်းပါဘူးလေ။

ဒီသဘာဝ ဝင်္ကပါတွေက အကောင်းဆုံး ဆရာတွေပဲ။

ဒီဝင်္ကပါတွေထဲက သိုင်းလမ်းစဉ်တွေကို နားလည်သဘောပေါက်တာက ဝင်္ကပါပညာရပ်အပေါ် ကိုယ့်ရဲ့ နားလည်မှုနဲ့ အခြေခံကို အများကြီး တိုးတက်စေတယ်"

လုချင်းသည် နက်ရှိုင်းသော နားလည်သဘောပေါက်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ကျိုးလီရွာသို့ ပြန်ရောက်ကတည်းက သူ အပြင်ထွက်ခဲလှသည်။

အပြင်ထွက်သည့် အကြိမ်အနည်းငယ်မှာလည်း ရွှမ်ခုန်းတောင်ကို သွားရောက်နှောင့်ယှက်ရန်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ပြန်တွေးကြည့်ပါက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ဤအပိုင်းကို သူ လျစ်လျူရှုထားခဲ့မိပါ၏။

သို့သော် နောက်မကျသေးပေ။ ရှောင်ယန်နှင့်အတူ ထွက်လာသော ဤခရီးစဉ်က လောကကြီး၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော ရှုခင်းများကို လေ့လာစောင့်ကြည့်ရန်နှင့် ဂါထာမန္တန်ဝင်္ကပါများအပေါ် သူ၏ နားလည်မှုကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစေရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးတစ်ခုပင် ဖြစ်လေ၏။

...

အခန်း ၄၅၅ ၊ အပိုင်း ၂ ။ မီးတောက်အမြုတေပုလဲနှင့် ဝိညာဉ်ကြောမြေ

လုချင်းသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ချီအိတ်ထဲမှ အလွတ်ဖြစ်နေသော ကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းလိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ယခုလေးတင် သူ နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သော ဝင်္ကပါကို ၎င်းအပေါ်တွင် ရေးထွင်းလိုက်တော့သည်။

ဝင်္ကပါမှာ ပြည့်စုံနေပြီဖြစ်သော်လည်း အတော်လေးကိုမှ အကြမ်းဖျင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်ပင်။

အချိန်ယူ၍ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သန့်စင်ပြီး မြှင့်တင်ရန် သူ လိုအပ်ပေဦးမည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် သူ၏ ဝင်္ကပါတည်ဆောက်ခြင်း စွမ်းရည်များအတွက် လေ့ကျင့်မှုတစ်မျိုးအဖြစ်လည်း အထောက်အကူပြုပေလိမ့်မည်။

"ဒီဝင်္ကပါကို 'မြစ်တစ်ရာ ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်း ဝင်္ကပါ' လို့ နာမည်ပေးလိုက်မယ်" လုချင်းက ပြောလိုက်၏။

ဝင်္ကပါကို ရေးထွင်းပြီးနောက်၌ သူသည် ကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းလိပ်ကို ပြန်၍သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရှောင်ယန်နှင့်အတူ အောက်ဘက်သို့ ဆင်းသက်သွားတော့သည်။

ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိသောအခါ၌ လီချန်ပေါ်၏ ညွှန်ကြားချက်များ မပါရှိဘဲနှင့်ပင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ဖြစ်တည်နေသော မြေနေရာကို လုချင်း ခန့်မှန်းသိရှိနိုင်နေပြီပင်။

၎င်းသည် သဘာဝ ဝင်္ကပါ၏ အချက်အချာကျသောနေရာ၊ တိတိကျကျပြောရလျှင် ဝင်္ကပါ၏ မျက်လုံးနေရာတွင် တည်ရှိနေလေ၏။

မကြာမီ လုချင်းနှင့် ရှောင်ယန်တို့သည် ဝင်္ကပါမျက်လုံး တည်ရှိရာနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။

ထိုနေရာတွင် လိပ်နှင့် မြွေပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော တောင်ထွတ်များ ဆက်တိုက် တည်ရှိနေလေ၏။

ထိုတောင်ထွတ်များပေါ်တွင် အဆောက်အအုံများစွာ ရှိနေပြီး အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ ပင်မတံခါးပေါက်တွင် "ချန်ဟန့်ဂိုဏ်း" ဟူသော စာလုံးများကို အကြီးကြီး ရေးထွင်းထားလေသည်။

"ဪ... ဒီလိုကိုး။ လီချန်ပေါ်က တကယ်ကို စေ့စပ်သေချာတာပဲ။

သူက ဒီနေရာရဲ့ ထူးခြားမှုကို သိနိုင်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို သုံးခဲ့ပြီးတော့ ဒီနေရာကို သိမ်းပိုက်ဖို့အတွက်နဲ့ ချန်ဟန့်ဂိုဏ်းကိုတောင် စောစောစီးစီး တည်ထောင်ခဲ့တာပဲ။

ဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် ဒီနေရာမှာ သူလုပ်သမျှကိစ္စတွေကို တခြားသူတွေကလည်း သံသယဝင်တော့မှာမဟုတ်ဘူးလေ လုချင်းက တွေးလိုက်သည်။

ချန်ဟန့်ဂိုဏ်းမှ လူများကို မထိတ်လန့်စေလိုသဖြင့် လုချင်းသည် လီချန်ပေါ် ပြောပြခဲ့သော နေရာသို့ မသွားမီ သူနှင့် ရှောင်ယန်အပေါ်တွင် ကိုယ်ဖျောက်အဆောင်တစ်ခုကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

သွားနေရင်း လမ်းတွင် ချန်ဟန့်ဂိုဏ်းမှ တပည့်အချို့ကို လုချင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

အချို့က ကျင့်ကြံနေကြပြီး၊ အချို့ကတော့ အလုပ်များနေကြကာ အချို့ကမူ တက်ကြွစွာဖြင့် စကားပြောဆိုနေကြလေသည်။

အထူးသဖြင့် စကားပြောနေကြသော တပည့်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရပြီး ရေခဲနန်းတော်အပေါ် သူတို့ဂိုဏ်း၏ စိန်ခေါ်မှုသည် အောင်ပွဲဖြင့် အဆုံးသတ်သွားမည်မှာ သေချာကြောင်း ပြောဆိုနေကြ၏။

သေချာသည်ကတော့ သူတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ် ကျဆုံးသွားပြီဆိုသည်ကို သူတို့ မသိရှိကြသေးပေ။

၎င်းမှာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်။

ချန်ဟန့် တောင်တန်းကြီးသည် ရေခဲမြို့တော်နှင့် ပြည်နယ်နှစ်ခုစာမျှ ကွာဝေးပြီး အတော်လေး ဝေးကွာသော အကွာအဝေးဖြစ်သည်။

အထူးဆက်သွယ်ရေး နည်းလမ်းများသာ မရှိပါက သတင်းမှာ နှစ်ရက်၊ သုံးရက်အတွင်း သူတို့ထံသို့ ရောက်ရှိလာမည် မဟုတ်ချေ။

ထို့အပြင် ရေခဲမြို့တော်တွင် လီချန်ပေါ်၏ အစစ်အမှန်သဘာဝ ပေါ်လွင်သွားပြီးနောက်၌ သူသည် လူအများ၏ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချမှုနှင့် မုန်းတီးမှုကို ခံရသူတစ်ဦး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူ သေဆုံးသွားကြောင်းကို ချန်ဟန့်ဂိုဏ်းထံသို့ မည်သူကများ ဒုက္ခခံပြီး သွားရောက်အကြောင်းကြားမည်နည်းဆိုသည်မှာ မသေချာလှပေ။

မွေးရာပါနယ်ပယ်ထက် မပိုသော ဤတပည့်များကို လုချင်းကလည်း သွားရောက်ပတ်သက်ရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။

ကိုယ်ဖျောက်အဆောင်အောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေသဖြင့် သူတို့သည် သူ၏တည်ရှိမှုကို မခံစားနိုင်ကြချေ။

မကြာမီ လုချင်းနှင့် ရှောင်ယန်တို့သည် ဂိုဏ်း၏ အနောက်ဘက်တောင်ကြောသို့ ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။

ကြီးမားလှသော ကျောက်ကမ်းပါးယံတစ်ခုပေါ်တွင် "တားမြစ်နယ်မြေ" ဟု ရေးထွင်းထားသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရ၏။

ထင်ယောင်ထင်မှားအာရုံခြောက်ခြားမှုနယ်ပယ်ထဲမှ လီချန်ပေါ်၏ ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာကာ လုချင်းသည် တောင်ခြေရှိ သေးငယ်ပြီး သတိမပြုမိနိုင်သော လိုဏ်ဂူပေါက်လေးတစ်ခုကို အလျင်အမြန် ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။

လူတစ်ယောက် သီသီလေးဝင်နိုင်ရုံသာရှိသော ထိုအပေါက်ကို ရိုးရှင်းပြီး မျက်စိကိုလှည့်စားနိုင်သည့်ဝင်္ကပါတစ်ခုဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသောကြောင့် သာမန်ကြည့်ရုံဖြင့် မသိနိုင်ပေ။

လိုဏ်ဂူပေါက်၏ သာမန်ရုပ်သွင်ကို မြင်သောအခါ လုချင်းပင်လျှင် မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

၎င်းကို ဖုံးကွယ်ထားသော မှေးမှိန်သည့် ဝင်္ကပါလေးသာ မရှိခဲ့ပါက သူ မှန်ကန်သောနေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့ခြင်း ဟုတ်၊ မဟုတ်ကိုပင် သူ သံသယဝင်မိပေလိမ့်မည်။

သူ၏ နတ်မျက်စိစွမ်းရည်အား အသက်သွင်းကာ လိုဏ်ဂူပေါက်ကို သူ အကဲခတ်လိုက်လေသည်။

မကြာမီ ၎င်းထံမှ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး စာသားအချို့ကလည်း မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

[ဝိညာဉ်ကြော ဝင်ပေါက် : ကမ္ဘာမြေကြီးမှ ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော ဝိညာဉ်ကြောတစ်ခု၏ ဝင်ပေါက်။]

[ဤလိုဏ်ဂူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ဝိညာဉ်ကြောတစ်ခု တည်ရှိနေသည်။]

[ဝိညာဉ်ကြောဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုစည်းပေးသည့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ သဘာဝ အစီအစဉ်များမှတစ်ဆင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။]

[ဝင်ပေါက်ကို ရိုးရှင်းသော မျက်စိကို လှည့်စားနိုင်သည့်ဝင်္ကပါတစ်ခုဖြင့် ကာကွယ်ထားသည်။]

[ဝင်ပေါက်၏အလွန်တွင် ထောင်ချောက်များ ရှိနေပုံရသည်၊ သတိထား၍ သွားပါ။]

...

ဤပေါ်လာသော စာသားများကို မြင်ပြီးနောက် သူ မှန်ကန်သောနေရာကို ရှာတွေ့ပြီဖြစ်ကြောင်း လုချင်း သိလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်စွမ်းရှိသော ဝိညာဉ်ကြောတစ်ခုကို ဤမျှ သာမန်ဖြစ်လွန်းသော ဝင်ပေါက်တစ်ခုအတွင်း၌ ဖုံးကွယ်ထားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူက ထင်မည်နည်း။

"စစ်မှန်တဲ့ ရတနာတွေက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဖုံးကွယ်ထားတတ်တယ်ဆိုတာ ဒါကိုပြောတာ ဖြစ်မယ်" လုချင်းက တွေးလိုက်သည်။

သူက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လိုဏ်ဂူပေါက်ရှိ ရိုးရှင်းသော မျက်စိကို လှည့်စားနိုင်သည့် ဝင်္ကပါမှာ အလွယ်တကူပင် ပျက်စီးသွားခဲ့တော့သည်။

ထို့နောက် ရှောင်ယန်ကို ဆွဲခေါ်လိုက်ကာ အထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်၏။

အထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူက လက်ဖျောက်တီးကာ ဝင်ပေါက်တွင် ကျောက်စိမ်းအဆောင်အချို့ကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ထည့်သွင်းလိုက်သောအခါ၌ ထိုအဆောင်များသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်သွားပြီး ဝင်ပေါက်တစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ချိတ်ပိတ်ထားသည့် မမြင်ရသော အတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

အဆင့်နိမ့် မွေးရာပါ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကိုပင် လှည့်စားရန် ခက်ခဲလှသော လီချန်ပေါ်၏ ကြမ်းတမ်းသော မျက်စိကို လှည့်စားနိုင်သည့် ဝင်္ကပါနှင့်မတူဘဲ လုချင်း၏ ဝင်္ကပါမှာ လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားသော အဆင့်အတန်းတစ်ခုတွင် ရှိနေပေသည်။

ရွေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် ၎င်းအနီးသို့ ကပ်မလာပါက အတားအဆီးကို သတိပြုမိရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ဝင်ပေါက်ကို လုံခြုံအောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက်၌ လုချင်းသည် ရှောင်ယန်နှင့်အတူ ရှေ့ဆက်သွားလိုက်တော့၏။

လမ်းကြောင်းမှာ မြေကြီးအောက်သို့ ဆင်းသွားပြီး ပို၍ မှောင်မိုက်ကာ ကျဉ်းမြောင်းလာခဲ့သည်။ လူနှစ်ယောက် ယှဉ်လျှောက်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေ၏။

သို့သော် ဤမျှ မှောင်မိုက်နေခြင်းက လုချင်းအတွက် မည်သည့် အတားအဆီးမျှ မဖြစ်စေခဲ့ပေ။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် အလင်းရောင်အလုံးလေးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ရှေ့လမ်းကို လင်းထိန်စေလိုက်လေ၏။

လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် ခရီးစဉ်မှာ ဘာပြဿနာမျှ မရှိခဲ့ပေ။

လီချန်ပေါ်က အတွင်းပိုင်းတွင် ထောင်ချောက်များ ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း လုချင်း၏ ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ယှဉ်လျှင်တော့ ဘာမှမဟုတ်သဖြင့် အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။

သူတို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ လေထုထဲတွင် ထင်ရှားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခုကို လုချင်း စတင်ခံစားလာရလေသည်။

ထူးခြားသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ပဲ့တင်သံတစ်ခုက လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေခဲ့ပါ၏။

ဝိညာဉ်ကြောနှင့် နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် လုချင်းတစ်ယောက် စိတ်ဓာတ်များပင် တက်ကြွလာခဲ့သည်။

သေချာသည်ကတော့ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းလှမ်းတိုင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ပိုပို၍သိပ်သည်းလာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် ယခင်က သူ အသုံးပြုခဲ့သော ယွီဟွာဂူထဲရှိ စွမ်းအင်များထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ သိပ်သည်းလာခဲ့လေ၏။

"အားချင်း... ဒါက ဘယ်နေရာလဲ။ ဒီနေရာမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ပေါများနေရတာလဲ" လုချင်း၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ပြူထွက်လာသော ရှောင်လီက မျက်လုံးလေး ပြူးကာ မေးလိုက်သည်။

"ရှောင်လီ... နိုးလာပြီလား" လုချင်းက ပြုံးလိုက်၏။ "ဒါက ဝိညာဉ်ကြောတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်"

"ဝိညာဉ်ကြောလား"

ရှောင်လီက အံ့သြတကြီးဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပိုမိုသိပ်သည်းလာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ လုံးဝကို အံ့သြမှင်သက်သွားခဲ့လေ၏။

အကယ်၍ ဤနေရာတွင်သာ ရေရှည် လေ့ကျင့်ခွင့်ရမည်ဆိုပါက ၎င်း၏ ကျင့်ကြံမှု မည်မျှအထိ တိုးတက်လာမည်ဆိုသည်ကို မတွေးကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ဝူရှင်းပင်လျှင် ရှောင်ယန်၏ ဦးထုပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလွန်စိတ်ဝင်စားနေပုံပေါ်လေသည်။

၎င်းသည်လည်း ဤနေရာကို အလွန်သဘောကျနေပုံရ၏။

ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့ အံ့သြနေစဉ် လုချင်းက ခြေလှမ်းများကို ခပ်သွက်သွက် လျှောက်လိုက်တော့သည်။

မကြာမီ သူတို့သည် ကိုင်တွယ်ထိတွေ့၍ရလောက်အောင် သိပ်သည်းလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည့် အခန်းကျယ်ကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ထိုအခန်းအတွင်းရှိ မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၌ သူတို့ အသက်ရှူရန်ပင် မေ့သွားခဲ့ကြတော့သည်။

"အရမ်းလှတာပဲ" အတန်ကြာ ငြိမ်သက်နေပြီးနောက်တွင်တော့ ရှောင်ယန်က အံ့သြတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေတော့သည်။

...

အခန်း ၄၅၆ ၊ အပိုင်း ၁ ။ ဝိညာဉ်ကြောမြေ၊ အရပ်ရပ်မှ တုံ့ပြန်မှုများနှင့် ပထမသခင်ကြီး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်

လုချင်းသည် သူ့ရှေ့မှောက်ရှိ မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့သြမှင်သက်သွားလေသည်။

ကျယ်ဝန်းလှသော ဂူခန်းမကြီးမှာ လင်းထိန်နေပြီး ဂူနံရံတစ်လျှောက်တွင် တလက်လက်တောက်ပနေသော ကျောက်စိမ်းတုံးများကို မြှုပ်နှံထား၏။ အခန်းတစ်ခုလုံးသည် ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံကြီးနှင့် ဆင်တူနေပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှသလို အေးချမ်းတိတ်ဆိတ်မှုများကိုလည်း ပေးစွမ်းနေပါသည်။

ဂူခန်းမအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ အလွန်တရာ သိပ်သည်းလှပြီး တောင်တန်းတစ်သိန်းအတွင်းမှ ယွီဟွာဂူထက်ပင် များစွာသာလွန်နေပါ၏။

"ဒါက ဝိညာဉ်ကြောဆိုတာပေါ့လေ။ လီချန်ပေါ်တစ်ယောက် မီးအမြုတေပုလဲတစ်လုံးတည်းနဲ့ အချိန်တိုအတွင်း ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ရောက်သွားတာ မဆန်းပါဘူးလေ။ ဒီလိုရတနာသိုက်မျိုးသာ ရှိနေရင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွေ အမြန်တက်လာဖို့ဆိုတာ ရှောင်လွှဲလို့မရနိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲဟာ" လုချင်းက အားကျစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် လီချန်ပေါ်၏ မိုက်မဲမှုအတွက် ခေါင်းယမ်းလိုက်မိ၏။

ထိုကဲ့သို့သော ရတနာနယ်မြေကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါလျက်နှင့် မိမိ၏စွမ်းအားကို ပညာရှိစွာ စုဆောင်းနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ ရေခဲမြို့တွင် ယုတ်မာသည့်အကြံအစည်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရင်း လုချင်းနှင့်တွေ့ပြီး ကျရှုံးသွားရခြင်းမှာ သူကိုယ်တိုင်ခေါ်ယူခဲ့သော ဘေးဒုက္ခသာလျှင် ဖြစ်ပေသည်။

ယခင်က ရေခဲနန်းတော်မှ သူ့အပေါ် သက်ရောက်ခဲ့သော အရှက်ခွဲခံရမှုများသည် သူ့အား အငြိုးအတေးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့ပုံရပြီး စွမ်းအားများရရှိလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကလဲ့စားချေလိုစိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ခြင်းပင် ဖြစ်လောက်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤသို့ဖြစ်ရပ်များ ပြောင်းလဲသွားခြင်းသည် လုချင်းအတွက်တော့ အကျိုးအမြတ်တစ်ခုပင်။

အကယ်၍ လီချန်ပေါ်သာ စိတ်မလောခဲ့ပါက ဤဝိညာဉ်ကြောကို သူလည်း ဘယ်သောအခါမျှ ရှာတွေ့နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

"ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက တအားများတာပဲ..."

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်လီမှာ လုံးဝကို ဆွံ့အမှင်သက်နေလေပြီပင်။

လုချင်းနောက်သို့လိုက်ကာ ယွီဟွာဂူသို့ ဝင်ရောက်ဖူးပါသော ရှောင်လီသည် ထိုနေရာများရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ မည်မျှထူးကဲကြောင်းကို သိရှိထားလေ၏။ သို့သော် ဤနေရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက ထိုဂူထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ သာမန်အဆင့်ဟုသာ သတ်မှတ်၍ရနိုင်ပါသည်။

ဝူရှင်းပင်လျှင် ရှောင်ယန့်၏ အင်္ကျီခေါင်းစွပ်ထဲမှ တွားသွားထွက်လာပြီး အခန်းအတွင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပျံသန်းလူးလာခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် သွားလာနေလေသည်။ ဤနေရာရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် သူဖွားမြင်ခဲ့ရာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထက်ပင် ပိုမိုကြွယ်ဝပြည့်စုံနေ၏။

ခဏအကြာတွင် လုချင်းသည် သူ၏စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားလိုက်ပြီး ဂူနံရံများတွင် မြှုပ်နှံထားသော တလက်လက်တောက်ပနေသည့် ကျောက်စိမ်းတုံးများအပေါ်သို့ အာရုံစိုက်လိုက်တော့သည်။ အစပိုင်း မြင်မြင်ချင်းတွင် ထိုအရာအားလုံးမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများဖြစ်မည်ဟု သူထင်မှတ်ခဲ့တာပင်။

သို့သော် တစ်တုံးကို ဆွဲနုတ်ကာ သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ၌ သူထင်မြင်ချက် မှားယွင်းနေကြောင်းကို သိလိုက်ရတော့၏။

ဤကျောက်တုံးများကို 'ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ' ဟု ခွဲခြားသတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့ထဲမှ အများစုမှာ ဖြစ်တည်ဆဲ လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း၌သာ ရှိနေသေးလေ၏။ ၎င်းတို့တွင်ပါရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် အခန်းတွင်းရှိ လေထုထက် ပိုမိုသိပ်သည်းသည်မှာ မှန်သော်လည်း အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်ပင် အလှမ်းဝေးနေဆဲဖြစ်သည်။

ထိုအချက်ကို သဘောပေါက်သွားသောအခါ၌ လုချင်း၏ စိတ်အခြေအနေမှာ လုံးဝကို တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။ သူက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိ၏၊ သူက အရမ်းကို အကောင်းမြင်လွန်းနေခဲ့ခြင်းပင်။

ဂူခန်းမတစ်ခုလုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ပြည့်နေနိုင်မှာလဲ။

အကယ်၍ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများသာ ဤမျှလွယ်ကူစွာ ထွက်ရှိနိုင်မည်ဆိုပါက ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံခြင်းခေတ်တွင် ၎င်းတို့ကို အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော မဟာဗျူဟာမြောက် အရင်းအမြစ်များအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤကျောက်တုံးအများစုသည် အပြည့်အဝ မရင့်ကျက်သေးသော်ငြားလည်း ဤခန်းမကြီး၏ တန်ဖိုးမှာမူ အတိုင်းအဆမသိ ကြီးမားလှပေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ၏ အတိုင်းထက်အလွန် သိပ်သည်းမှုတစ်ခုတည်းကပင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို ရူးသွပ်သွားစေရန် လုံလောက်နေလေပြီဖြစ်၏။

"အားချင်း၊ အားချင်း... ငါတို့ ဒီနေရာမှာ ကျင့်ကြံကြမှာလားဟင်"

ရှောင်လီက လုချင်း၏ပခုံးပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ရင်း သူမ၏မျက်လုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပနေလေသည်။

"အင်း... ဒီလိုရတနာမျိုးကို ရှာတွေ့ထားမှတော့ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံဖို့ အခွင့်အရေးကိုလည်း အမိအရယူရတော့မှာပေါ့" လုချင်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဝါး... သိပ်ကောင်းတာပဲ" ရှောင်လီက ရွှင်မြူးစွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

သာမန်အားဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် စိတ်မပါတပါဖြစ်တတ်သော သူမပင်လျှင် ဤအခန်းတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူချင်စိတ်များ ပြင်းပြနေလေပြီပင်။

"ဒါပေမဲ့လေ ကျင့်ကြံတာအပြင် ဒီဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ရွေးချယ်ပြီး တူးဖော်ဖို့အတွက်လည်း မင်းရဲ့အကူအညီကို ငါ လိုသေးတယ်နော်" လုချင်းက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်း နှစ်ကောင်စလုံးမှာ သာမန်ဝိညာဉ်သားရဲများ မဟုတ်ကြပေ။ ထို့ကြောင့် ရတနာများကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ လူသားကျင့်ကြံသူများထက် များစွာသာလွန်ပါ၏။

အထူးသဖြင့် ရှောင်လီသည် ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံခြင်းခေတ်တွင် ကျွမ်းကျင်သော ရတနာမုဆိုးများအဖြစ် ကျော်ကြားသည့် ညဝိညာဉ်ကြောင်မြီးတို မျိုးနွယ်မှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"ငါ့တာဝန်ထားလိုက်"

ရှောင်လီက အသင့်ပင် သဘောတူလိုက်၏။ လတ်တလောတွင် လုချင်းတစ်ယောက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရှားပါးမှုကြောင့် ညည်းတွားနေသည်ကို ကြားသိထားသဖြင့် သူ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို မည်မျှလိုအပ်နေကြောင်း သူမ သိရှိထားလေသည်။

"ကောင်းပြီ။ ငါတို့ ဒီနေရာမှာ ခဏလောက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံကြတာပေါ့"

လုချင်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ အခန်းတွင်းရှိ ကြွယ်ဝလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကြောင့် သူ၏နှလုံးသားမှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ခုန်ပေါက်နေလေ၏။ ယခုအခါ သူ၏ ရွှေအမြုတေ ပထမဆုံးအကြိမ် အသွင်ပြောင်းခြင်းကို အောင်မြင်ရန် အမှန်တကယ် အခွင့်အရေးရနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုသို့ဖြင့် လုချင်းသည် သူ၏ခရီးစဉ်ကို ခေတ္တရပ်နားလိုက်ပြီး ဤဝိညာဉ်ကြောအတွင်း၌ အခြေချလိုက်လေတော့သည်။

သူ၏ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ချီအိတ်ထဲတွင် ရိက္ခာများ အပြည့်အမောက်ရှိနေသဖြင့် ထပ်မံဖြည့်တင်းရန် အပြင်ထွက်စရာ မလိုတော့ပေ။ ထို့အပြင် သူတို့ထဲတွင် အားအနည်းဆုံးဖြစ်သော ရှောင်ယန်ပင်လျှင် မွေးရာပါနယ်ပယ်၏ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီဖြစ်၏။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ၏ အာဟာရဖြည့်တင်းမှုဖြင့် သူတို့သည် အစာမစား၊ ရေမသောက်ဘဲ အချိန်ကာလကြာရှည်စွာ နေထိုင်နိုင်လေသည်ပငါ။

...

လုချင်းနှင့် သူ၏အဖော်များ ဝိညာဉ်ကြောအတွင်း ကျင့်ကြံနေကြစဉ် ရေခဲမြို့တော်ဖြစ်ရပ်၏ သတင်းသည် စတင်ပျံ့နှံ့သွားလေတော့သည်။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသတင်းသည် ဒေသအနှံ့အပြားရှိ အင်အားစုအသီးသီး၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားတော့၏။

အရှေ့ပြည်နယ်ရှိ ချင်းယန်ဘုရားကျောင်းတွင် သက်ကြီးရွယ်အို တာအိုဘုန်းတော်ကြီးတစ်စုသည် ချောက်ကမ်းပါးစွန်းတွင် ပေါက်ရောက်နေသော ရှေးဟောင်းထင်းရှူးပင်ကြီးတစ်ပင်အောက်တွင် ထိုင်ကာ လေးနက်စွာ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်နေကြလေသည်။

"ရေခဲမြို့တော်မှာ ဖြစ်သွားတဲ့ကိစ္စကို ခင်ဗျားတို့ ကြားပြီးကြပြီလား" ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသော ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်မွေးများရှိသည့် တာအိုဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးက မေးလိုက်သည်

"ကြားပြီးပြီ။ အရင်က နာမည်မထင်ရှားတဲ့ ချန်ဟန့်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ဒီလောက်မြန်မြန် တက်လှမ်းလာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ။ အဲဒီလူက သိပ်ကို ထူးခြားတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုခုကို ရခဲ့တာ သေချာတယ်" အခြား တာအိုဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မှန်တာပေါ့... သူ ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်လာတာက ကံကောင်းတဲ့ တွေ့ဆုံမှုတွေနဲ့ အမြဲတွဲနေတတ်တာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အဓိကအချက်မဟုတ်ဘူးလေ။ တကယ် အံ့သြစရာကောင်းတာက ရေခဲမြို့တော်မှာ ပေါ်လာတဲ့ အဲဒီလူငယ်လေးပဲ" တတိယမြောက် တာအိုဘုန်းတော်ကြီးက ဝင်ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်။ ငါတို့တပည့်တွေရဲ့ သတင်းတွေအရဆိုရင် သူသာ ဝင်မပါခဲ့ရင် ရေခဲနန်းတော်က ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ"

"အေးလေ... ရေခဲနန်းတော်ရဲ့ နန်းတော်သခင်ဟောင်းက အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်တဲ့နေရာမှာ ကျရှုံးသွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်တွေမှာ ရေခဲနန်းတော်က ဘာလို့ ဒီလောက်ငြိမ်သက်နေခဲ့တာလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ပါဘူး" မုတ်ဆိတ်ဖြူနှင့် တာအိုဘုန်းတော်ကြီးက တွေးတောစွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်တာ ကျရှုံးခဲ့တာက အကြောင်းပြချက်တစ်ခုဆိုပေမဲ့ နန်းတော်ကျဆင်းသွားရတဲ့ အဓိကအကြောင်းရင်းက လွန်ခဲ့တဲ့ဆယ်စုနှစ်တွေတုန်းက ဖြစ်ခဲ့တဲ့ကိစ္စမှာ သူတို့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ကြီးမားခဲ့လို့ပဲ။ သူတို့ရဲ့ အခြေတည်အဆင့် အကြီးအကဲအများစုက သေဆုံးသွားခဲ့ကြတာကိုး။ နန်းတော်သခင်ဟောင်း မရှိတော့တဲ့အချိန်မှာ သူတို့ရဲ့နေရာကို ထိန်းထားနိုင်လောက်တဲ့ စွမ်းအားရှိသူ တစ်ယောက်မှ မရှိတော့ဘူးလေ။ ဒါကြောင့်လည်း အသစ်တက်လာတဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့်က သူတို့ကို ဖျက်ဆီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေခဲ့တာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူငယ်လေးကတော့ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတောင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူးဆိုတော့ သူ ဘယ်လိုကျင့်စဉ်မျိုးကို ကျင့်ကြံနေတာလဲဆိုတာ တွေးစရာပဲ"

"ရွှမ်ခုန်းတောင် ပျောက်ဆုံးသွားတာနဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားရှင်နှစ်ယောက် အသံတိတ်သွားတဲ့ကိစ္စတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ သူရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေလည်း ရှိနေတာပဲ။ အတည်မပြုနိုင်သေးပေမဲ့ ဒီဖြစ်ရပ်ကတော့ သူ့ရဲ့ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ပိုပြီးခိုင်မာသွားစေတယ်လေ။ ရေခဲမြို့တော်က သောင်းနဲ့ချီတဲ့ မြို့သူမြို့သားတွေက သက်သေအဖြစ် ရှိနေတာဆိုတော့ သူ့ရဲ့စွမ်းအားကို ဘယ်သူမှ ငြင်းလို့မရတော့ဘူးလေ"

"သူက ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေပြန်လည်နိုးထလာပြီးကတည်းက ပထမဆုံး အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်နိုင်သူပဲ။ ကောင်းကင်ဘုံက ရွေးချယ်ထားတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဆိုတာ အသိသာကြီးပဲကိုး။ အနည်းဆုံးတော့ ဒီခေတ်ရဲ့ အစောပိုင်းကာလတွေမှာ သူက အမြင့်ဆုံးမှာ စိုးစံနေမှာပဲ"

"သဘောတူတယ်။ ချင်းရွှီ... ငါတို့ရဲ့တပည့်တွေကို တောင်တန်းတစ်သိန်းထဲကို မဝင်ကြဖို့ သေချာလေး မှာထားလိုက်"

"နားလည်ပါပြီ ကျောင်းတော်သခင်"

တာအိုဘုန်းတော်ကြီးများသည် ထိုဒေသအတွင်းသို့ သူတို့၏တပည့်များ ဝင်ရောက်ခြင်းကို တားမြစ်သည့် စည်းမျဉ်းတစ်ခုကို အလျင်အမြန် ချမှတ်လိုက်လေတော့၏။ သူတို့တွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။ ထိုလူငယ်လေး၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာကိုမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။

...

အခန်း ၄၅၆ ၊ အပိုင်း ၂ ။ ဝိညာဉ်ကြောမြေ၊ အရပ်ရပ်မှ တုံ့ပြန်မှုများနှင့် ပထမသခင်ကြီး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်

ယခင်က ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်း ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် သူက ငြင်းဆိုခြင်းမရှိခဲ့သော်လည်း သူ၏သဘောရိုးကို ထျန်းကျီမျှော်စင်သခင်မှတစ်ဆင့် အခြားလျှို့ဝှက်နယ်မြေများသို့ အသိပေးခဲ့လေသည်။

သို့တိုင်အောင် သံသယများကတော့ ကျန်ရစ်နေဆဲဖြစ်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံးနှင့် ၎င်းမှီခိုနေရသော နေရာလွတ်တစ်ခုလုံးကို အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားစေခြင်းသည် စိတ်ကူးဖြင့်ပင် မှန်းဆ၍မရနိုင်လောက်အောင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလွန်းလှပေသည်။ ဤသို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို စွမ်းဆောင်နိုင်ရန်အတွက် မည်မျှနက်ရှိုင်းသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အတန်းနှင့် နတ်ဘုရားတမျှ စွမ်းရည်များ လိုအပ်မည်ကို မည်သူကမျှ မှန်းဆ၍မရနိုင်ခဲ့ကြပေ။

ထိုထက်ပို၍ အံ့မခန်းဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ ထိုအရာအားလုံးကို ဖန်တီးခဲ့သူသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်နှစ်ခန့်ကမှ မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သော လူငယ်လေးတစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ယင်းမှာ အလွန်တရာကိုမှ ယုံတမ်းပုံပြင်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် လူတိုင်းမှာ ယုံကြည်ရခက်ခဲနေခဲ့ကြရှာ၏။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ လုချင်းသည် ရေခဲမြို့တော်၏ မြို့သူမြို့‌သားများအားလုံးနှင့် မွေးရာပါနယ်ပယ်၊ အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများစွာရှေ့မှောက်၌ပင် ရွေအမြုတေအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးကို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းသတ်ဖြတ်ပြခဲ့လေသည်။

ဤလုပ်ရပ်က မည်သည့်သံသယမျှမကျန်စေတော့ပေ။ လုချင်းသည် မှန်းဆ၍မမီနိုင်လောက်သော အမြင့်တစ်နေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသွားလေပြီပင် ဖြစ်၏။

နောင်လာမည့် ကာလရှည်တစ်ခုအထိ လောကတစ်ခွင်လုံးသည် သူ၏အာဏာစက်အောက်တွင်သာ ခေါင်းငုံ့ရတော့မည့်ပုံပင်။

ဤအမှန်တရားကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အကောင်းဆုံးသော ရွေးချယ်မှုမှာ သူနှင့် မည်သို့ သဟဇာတဖြစ်အောင် ယှဉ်တွဲနေထိုင်ရမည်နည်းဟူသည်ကို သင်ယူခြင်းသာ ဖြစ်လေတော့၏။

...

ကျုံးကျိုးရှိ မြင့်မြတ်သောတောင်တော်၌။

သခင်ကြီး သုံးပါးသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် တရားထိုင်နေကြ၏။ ပထမသခင်ကြီး၏ အရှိန်အဝါသည် တောင်တန်းကြီးပမာ တည်ငြိမ်ပြီး ကမ္ဘာမြေကြီးပမာ ခိုင်မာလှလေသည်။ အနားယူကုသမှု ခံယူပြီးနောက်တွင် သူ၏ဒဏ်ရာများ သက်သာပျောက်ကင်းသွားရုံသာမက ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာလည်း ပို၍ပင်တည်ငြိမ်လာပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေပေသည်။

သူ၏မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသော ဒုတိယသခင်ကြီးနှင့် တတိယ သခင်ကြီးတို့၏ အရှိန်အဝါများမှာလည်း အလားတူပင် ကြီးမားခန့်ညားလှပေ၏။ သူတို့၏ တည်ရှိမှုက ပြီးပြည့်စုံမှုနှင့် မျှတမှုတို့ကို ထုတ်လွှင့်နေပြီး သူတို့၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများက ရံဖန်ရံခါ လင်းလက်တောက်ပနေတတ်လေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ရွေအမြုတေအဆင့်သို့ ခြေချနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သေချာလှပေသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ငါတို့တပည့်တွေဆီက သတင်းရပြီးကြပြီလား"

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ပထမသခင်ကြီးက လေးနက်တည်ကြည်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီး... ရေခဲမြို့တော်မှာ အဲဒီလူငယ်လေးက ရွေအမြုတေအဆင့်ကို ရောက်ခါစလူတစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်လိုက်တဲ့ကိစ္စကို ပြောတာလား" တတိယ သခင်ကြီးက သိချင်စိတ်ဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ဒါက ဘာတွေများ ဆွေးနွေးစရာရှိလို့လဲ။ အဲဒီလူက တခြားကမ္ဘာကလာတဲ့ အင်မတန် အစွမ်းထက်လှတဲ့ ပြင်ပဧည့်သည်နှစ်ယောက်ကိုတောင် သတ်နိုင်ခဲ့တာပဲ။ ရွေအမြုတေ အစဦးပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်ခါစလူတစ်ယောက်ကို သတ်တာက သူ့အတွက်တော့ အသေးအဖွဲကိစ္စလေးတစ်ခုပဲ နေမှာပေါ့" သူက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်။ အဲဒီတုန်းက ကမ္ဘာပြင်ပက လာတဲ့သူနှစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ငါတို့အားလုံး ခံစားခဲ့ရတာပဲ။ အခုချိန်မှာ ငါတို့သုံးယောက်ပေါင်းရင်တောင် အဲဒီ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနဲ့ လူငယ်လေးကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်သေးဘူးလေ။ သူတို့ကို သတ်နိုင်ဖို့ဆိုတာ သူ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ နတ်ဘုရားတမျှစွမ်းရည်တွေက မှန်းဆလို့မရနိုင်တဲ့ အဆင့်တစ်ခုအထိ ရောက်နေလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ရွေအမြုတေအဆင့်ကို ရောက်ခါစလူတစ်ယောက်ကို သတ်တာက သူ့အတွက် အရမ်းကို လွယ်ကူလွန်းတယ်လေ" ဒုတိယ သခင်ကြီးကလည်း ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်၏။

ယခင်က ချင်းယန်ဘုရားကျောင်း၏ သံသယဝင်မှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မြင့်မြတ်သောတောင်တော်သည် လုချင်း၏စွမ်းအားကို ယုံကြည်လက်ခံထားသည်မှာ ကြာမြင့်ခဲ့လေပြီပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လုချင်းက ပြင်ပကမ္ဘာမှ ဧည့်သည်နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်စဉ်က လင်းကျိယွဲ့ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရသောကြောင့်ပင်။

ထျန်းကျီမျှော်စင်သည် မြင့်မြတ်သောတောင်တော်၏ အမိန့်အောက်တွင် လည်ပတ်နေခြင်းဖြစ်ရာ ယင်းအဖြစ်အပျက်ကို သဘာဝကျကျပင် သူတို့ထံ တင်ပြခဲ့လေ၏။

ထို့ကြောင့် ဒုတိယသခင်ကြီးနှင့် တတိယ သခင်ကြီးတို့သည် အစ်ကိုကြီးဖြစ်သူက ဤကိစ္စကို အဘယ်ကြောင့် ပြန်၍အစဖော်နေရသနည်းဆိုသည်ကို သိပ်နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေကြ၏။ သူတို့၏အမြင်တွင် ထိုလူငယ်လေးသည် ရွေအမြုတေအဆင့် ရောက်ခါစလူတစ်ဦးကို မသတ်နိုင်ခဲ့မှသာ ထူးဆန်းရာကျပေလိမ့်မည်။

"သူ ရွေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို သတ်လိုက်တဲ့ အချက်ကြောင့် မဟုတ်ဘူး" ပထမသခင်ကြီးက ဆိုလေသည်။

"မင်းတို့ကို အာရုံစိုက်စေချင်တာက သေဆုံးသွားတဲ့ ရွေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူပဲ။ လောကကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပြန်လည်မနိုးထလာခင်တုံးကတော့ အဲ့ဒီလူက ဘာထူးခြားချက်မှမရှိတဲ့ သာမန် မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်သာသာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပြန်လည်နိုးထလာပြီး နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်အတွင်းမှာပဲ သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုက ငါတို့နဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့အထိ တိုးတက်လာပြီး ရွေအမြုတေအဆင့်ကိုတောင် ရောက်လာခဲ့တယ်လေ။ အဲဒါကိုက တော်တော်လေး ထူးဆန်းနေတာပဲ"

"ဒါကတော့ ကံကောင်းပြီး အခွင့်အရေးတစ်ခုခုနဲ့ ကြုံသွားလို့နေမှာပေါ့" ဒုတိယ သခင်ကြီးက ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ "မှတ်တမ်းတွေအရတော့ ချန်ဟန့်တောင်တန်းပေါ်ကို ကံကြမ္မာအလင်းတန်းတစ်ခုကျဆင်းသွားခဲ့ပြီး အဲဒါကို လီချန်ပေါ် ရသွားတယ်လို့ ပြောထားတယ်မလား။ ဒါက ချန်ဟန့်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က ထူးခြားတဲ့ ကံကြမ္မာပိုင်ရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ပြနေတာပဲလေ"

"အဲဒါက ငါပြောချင်တဲ့ အချက်ပဲ" ပထမသခင်ကြီးက ဆက်ပြောလေသည်။ "ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပြန်လည်နိုးထလာတာနဲ့အမျှ လောကကြီးရဲ့ ကံကြမ္မာကလည်း ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးလာတယ်လေ။ အရင်က ဘာမှမဟုတ်ခဲ့တဲ့ သာမန်လူတွေက ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူတို့ရဲ့ကံတရားတွေက မိုးထိမတတ် တက်လာပြီး ထူးခြားတဲ့ အခွင့်အရေးတွေ၊ ရတနာတွေကို ပိုင်ဆိုင်လာနိုင်ကြတယ်။ အချိန်တိုတွင်းမှာပဲ သူတို့က ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားတွေကို ကိုင်စွဲပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာနိုင်ကြတယ်။ အကျိုးဆက်အနေနဲ့ လောကကြီးရဲ့ မျှတမှုကလည်း မလွဲမသွေ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်။

ဒီလို အသစ်ပေါ်ထွက်လာတဲ့ အစွမ်းထက်ပညာရှင်တွေက ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေအတွက်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဆင့်အတန်းအတွက်ပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ရဲ့အကျိုးစီးပွားအတွက် သေချာပေါက် တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မယ်။ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကို မင်းတို့လည်း ကောင်းကောင်း သိကြပါတယ်။ ဒီလို ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်လာတဲ့အခါကျ ရေတွက်လို့မရနိုင်တဲ့ သာမန်ပြည်သူတွေ သေချာပေါက် ဒုက္ခရောက်ကြရတော့မှာပဲ"

ဒုတိယသခင်ကြှးနှင့် တတိယ သခင်ကြီးတို့သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ ငြိမ်သက်သွားကြတော့၏။

အစ်ကိုကြီးဖြစ်သူ၏ စကားများ မှန်ကန်ကြောင်း သူတို့ သိကြပါ၏။ ကျင့်ကြံသူများ အစွမ်းထက်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ ရမ္မက်ဆန္ဒများကလည်း ပိုပို၍ကြီးမားလာမည်သာ။ အရင်းအမြစ်များအတွက်ဖြစ်စေ၊ နာမည်ဂုဏ်သတင်းအတွက်ဖြစ်စေ သူတို့သည် နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းကွယ်နေတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ဤအရာက လောကကြီး၏ အင်အားစုများကြားတွင် ပြောင်းလဲလာတော့မည့် ခေတ်သစ်တစ်ခုကို မလွဲမသွေ ဖန်တီးပေးလိမ့်မည်။ ထိုသို့သော ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုများ ဖြစ်ပွားလာသောအခါ၌ အကြီးမားဆုံးသော သားကောင်များမှာ သာမန်ပြည်သူများသာ ဖြစ်လာပေမည်။

အဆုံးတွင် ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားသောအခါ၌ သူတို့၏နည်းလမ်းများသည် တောင်များကိုဖြိုခွင်းနိုင်ပြီး မြစ်များကိုပင် ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်း ရှိလာကြသည်။ သူတို့၏ တိုက်ပွဲများမှ ထွက်ပေါ်လာသော နောက်ဆက်တွဲ ဂယက်များကပင် သာမန်ပြည်သူများစွာ၏ အသက်ကို နုတ်ယူသွားနိုင်ပေ၏။

"အစ်ကိုကြီး... ကမ္ဘာကြီး မပြောင်းလဲခင်ကတည်းက ကျွန်တော်တို့ ဒီအကြောင်းကို ဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီးပြီ မဟုတ်လား။ ဒါက လောကကြီးရဲ့ သဘာဝတရားပဲလေ။ ကျွန်တော်တို့က ဖြစ်ပေါ်လာမယ့် အခြေအနေတွေကို စောင့်ကြည့်ရုံပဲ တတ်နိုင်တာ။ ဒီရေစီးကြောင်းကြီးကို ကျွန်တော်တို့ ဆန့်ကျင်လို့ မရဘူးလေ" တတိယ သခင်ကြီးက တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဒါက လောကကြီးရဲ့ သဘာဝတရားဖြစ်ပြီး ငါတို့ ထိန်းချုပ်လို့မရဘူးဆိုတာ ငါ ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရေစီးကြောင်းကြီးကို ငါတို့ မပြောင်းလဲနိုင်ရင်တောင် သူ့ရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုဖြစ်စဉ်အတွင်းမှာ ပြင်းထန်မှုအတိုင်းအတာကိုတော့ ငါတို့ လျှော့ချပေးနိုင်တယ်လေ။ ဒုတိယညီလေး ၊တတိယညီလေး လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်က ငါတို့ သစ္စာဆိုခဲ့တဲ့ ကတိကဝတ်ကို မင်းတို့ မှတ်မိသေးရဲ့လား"

ဒုတိယသခင်ကြီးနှင့် တတိယ သခင်ကြီးတို့သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ထောင်က အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်၍သတိရသွားကြကာ တုန်လှုပ်သွားကြလေ၏။ ထိုအချိန်က ညီအစ်ကိုသုံးယောက်သည် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရကာ ရန်သူများ၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့် မြင့်မြတ်သောတောင်တော်အတွင်းသို့ ခိုလှုံခဲ့ကြရသည်။

တောင်ဝိညာဉ်၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိရန်အတွက် လောကကြီးရှိ ပြည်သူများကို ကာကွယ်ရန်နှင့် တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် သူတို့၏ တစ်သက်တာ တာဝန်အဖြစ် သစ္စာဆိုခဲ့ကြရပါ၏။ ဤအရာက သူတို့ကို သေဘေးမှ လွတ်ကင်းစေခဲ့ပြီး ဒဏ်ရာများကို သက်သာပျောက်ကင်းစေကာ ရန်သူများကိုပင် ပြန်၍ချေမှုန်းနိုင်စေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူတို့သည် အမွေအနှစ်များစွာကို ရရှိခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သို့ ခြေချနိုင်ခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် မြင့်မြတ်သောတောင်တော်၏ အလေးစားရဆုံးသော သခင်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြလေသည်။

"အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကတိသစ္စာကို ကျွန်တော်တို့ မမေ့ပါဘူး" တတိယ သခင်ကြီးက လေးနက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ ဒုတိယ သခင်ကြီးက တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း သူ၏မျက်နှာတွင်လည်း လေးနက်မှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေ၏။

"ဒီအချိန်တစ်လျှောက်လုံး မြင့်မြတ်သောတောင်တော်ရဲ့ ဝိညာဉ်က သူ့ရဲ့ဆန္ဒကို ငါတို့အပေါ် အတင်းအကျပ် မချမှတ်ခဲ့ပေမယ့် ငါတို့ရဲ့ သံကြိုးတွေကို ရိုက်ချိုးပြီး စစ်မှန်တဲ့ လွတ်လပ်မှုကို ရချင်တယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သစ္စာရှိဖို့နဲ့ မူလကတိကဝတ်ကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့ လိုတယ်ဆိုတာ မင်းတို့ နားလည်သင့်တယ်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ရဲ့ စိတ်အာရုံတွေမှာ ကွဲလွဲမှုတွေ ဖြစ်လာပြီး ကျင့်ကြံမှုတွေ ရပ်တန့်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် ငါတို့ရဲ့ အချုပ်အနှောင်တွေကနေ ဘယ်တော့မှ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

ဒုတိယသခင်ကြီးနှင့် တတိယ သခင်ကြီးတို့ တစ်ဖန် တိတ်ဆိတ်သွားကြပြန်၏။ အတန်ကြာပြီးနောက်၌ တတိယ သခင်ကြီးက မေးလိုက်လေ၏။ "အစ်ကိုကြီးက...ကျွန်တို့ကို ဘာလုပ်စေချင်တာလဲ"

"အများကြီး မဟုတ်ပါဘူး။ အခု လောကကြီးမှာ ပရမ်းပတာအခြေအနေတွေ ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ မြင့်မြတ်သောတောင်တော်ရဲ့ နာမည်နဲ့ အမိန့်တစ်ခု ထုတ်ပြန်ချင်တယ်။ 'အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူတွေအနေနဲ့ လူသားတွေနေထိုင်တဲ့ မြို့ရွာတွေအတွင်းမှာ တိုက်ခိုက်တာဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို အဆင်အခြင်မဲ့ အသုံးပြုတာဖြစ်ဖြစ် လုံးဝ မလုပ်ရဘူး' ဆိုပြီးတော့ပဲ။" ပထမသခင်ကြီးက နက်ရှိုင်းပြီး တည်ကြည်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

ဒုတိယသခင်ကြှးနှင့် တတိယ သခင်ကြီးတို့မှာ သိသိသာသာ တုန်လှုပ်သွားကြ၏။

"အစ်ကိုကြီး... ဒါက အခုအချိန်မှာ ဖြစ်နိုင်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်နော်" ဒုတိယ သခင်ကြီးက ဆိုလေသည်။ "လောကကြီးက ပြောင်းလဲသွားပြီ။ ကျွန်တော်တို့သုံးယောက်တည်းနဲ့ဆိုရင် အရင်တုန်းကလိုမျိုး ဒီအမိန့်ကို အသက်ဝင်အောင် လုပ်ဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"

တတိယ သခင်ကြီးကလည်း သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူတို့၏ စွမ်းအားကို သူ ယုံကြည်မှုရှိသော်လည်း ဤခေတ်သစ်တွင် ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေသော အင်အားစုများနှင့် ရည်မှန်းချက်ကြီးသူများကို ထိန်းချုပ်ရန် သူတို့၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု တစ်ခုတည်းနှင့် လုံလောက်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ နားလည်ထားပါ၏။

"ငါတို့သုံးယောက်တည်းနဲ့တော့ ခက်ခဲတာ အမှန်ပဲ" ပထမသခင်ကြီးက ဝန်ခံလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို လုပ်နိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်တော့ ရှိတယ်"

....