အခန်း ၁၇၀

အခန်း (၁၇၀)

နာမည်ကြီးစူပါစတားမလေး၏ ဖိတ်ကြားချက်

ဖုန်းတစ်ဖက်မှ စကားများကို ကြားသောအခါ ခြေချိတ်ကာ လျှောထိုင်နေခဲ့သော ကျောက်ယွန်းထောင်သည် သူ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ချက်ချင်း ပြင်ထိုင်လိုက်လေ၏။

သူက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

“ဟင်... ခင်ဗျား နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးမလား...။ အဲဒီအိမ်ကို ခင်ဗျား မိမီ (မိမီ) ကို ရောင်းလိုက်တာလို့ ဆိုလို တာလား...။”

ဖုန်းတစ်ဖက်မှ အစ်ကိုကြီး (ဒုတိယအစ်ကို) သည် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေ၏။

“ဟုတ်တယ်...၊ ဟားဟား...၊ နှစ်တွေ ဒီလောက် ကြာလာတဲ့အထိ မင်းက သူမအပေါ် ဒီလောက် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားချက်တွေ ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာကို ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး...။ ငါတို့ အဆောင်က ညီအစ်ကိုတွေ အားလုံး နီးပါး နတ်သမီးလေး (လျှိုရိဖေး) ကို သဘောကျနေချိန်မှာ မင်းတစ်ယောက်တည်းကသာ ယန်မီ ကို သဘောကျ ခဲ့တာကို ငါ မှတ်မိသေးတယ်...။ မင်းက သူမအပေါ် အထူး ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှု ရှိတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်...။”

ကျောက်ယွန်းထောင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

“တကယ်လား...၊ အမှန်တကယ်တော့ ကျောင်းတုန်းက ကွဲပြားပြီး မိုက်ချင်ရုံ သက်သက်ပါ...။ ဒါပေမဲ့ ရိုးရိုးသား သား ပြောရရင် နှစ်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ သူမကို ကျွန်တော် တကယ်ပဲ အမာခံပရိသတ် ဖြစ်လာခဲ့တာ...။ သူမ က လှလည်းလှတယ်...၊ အရည်အချင်းလည်း ရှိတယ်...၊ သန်မာတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး စစ်မှန်တဲ့ စံပြ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ်တစ်ယောက်ပဲ...။ ဟေး အစ်ကိုကြီး...၊ ခင်ဗျားက ဒီလောက် အရည်အချင်း ရှိနေ မှတော့ ကျွန်တော်တို့ တွေ့ဖို့ စီစဉ်ပေးနိုင်မလား...။”

အစ်ကိုကြီး (ဒုတိယအစ်ကို) က အနေခက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေ၏။

“ညီလေးလေး...၊ မင်း ငါ့ကို ကြွားဖို့ အခွင့်အရေး လုံးဝ မပေးဘူးပဲ...။ မင်းကို အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါ့ဦးလေး က ဆက်သွယ်ပေးခဲ့တာ...၊ အိမ်က ငါ့နာမည်နဲ့ မှတ်ပုံတင်ထားလို့ ငါ သူ့ကို တစ်ကြိမ်ပဲ တွေ့ခွင့်ရခဲ့တာ...။ ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် အဲဒါက တစ်ကြိမ်တည်း လုပ်တဲ့ အရောင်းအဝယ်ပါ...။ ငါက သူ့အဆင့်အထိ ရောက်အောင် တက်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်းမှ မရှိတာ...။”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်ယွန်းထောင်မှာ စိတ်ပျက်သွားပြီး နောက်ပြောင်လိုက်လေသည်။

“ချီး...၊ သူဌေးတုကြီး... ။ ခင်ဗျားတို့က အိမ်တွေနဲ့ ကုန်ကျစရိတ်တွေကို ဖုံးကွယ်ဖို့ အဲဒီ 'ယင်ယန်စာချုပ်တွေ' (စာချုပ်အတုများ) ဆိုတာကို အသုံးပြုနေတာ မဟုတ်ဘူးမလား...။ လူကြီးတွေ အများကြီး အဲဒီလို လုပ်ကြ တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးတယ်...။”

အစ်ကိုကြီးက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်လေ၏။

“အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောတာ ရပ်လိုက်စမ်းပါ...၊ သူမက အိမ်ခြံမြေမှာ အလေးအနက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံနေတာပါ ...။ မပြောသင့်တာတွေ မပြောနဲ့...၊ တကယ်လို့ မင်းရဲ့ စံပြပုဂ္ဂိုလ်ကို တကယ် တွေ့ချင်တယ်ဆိုရင် ဗဟိုခြံဝင်းကို မကြာခဏ သွားပြီး ကံစမ်းကြည့်သင့်တယ်.... သူမ တုန်းကျန်းမြို့မှာ ရက်အနည်းငယ် နေမယ်လို့ ငါ ကြား တယ်...။”

ကျောက်ယွန်းထောင်သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်လေသည်။

“အို...၊ အဲဒါ ကောင်းတာပေါ့...။ တကယ်လို့ ကျွန်တော် သွားပြီး တံခါးခေါက်လိုက်ပြီး 'ခင်ဗျားကို လာရှာတာပါ' လို့ ပြောရင် အိမ်ရှင် ပြောင်းသွားပြီဆိုတာကို တစ်ဖက်လူက တံခါးဖွင့်ပြီး ရှင်းပြလိမ့်မယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်လား..။ အဲဒီလိုလုပ်ရင် တာ့မိမီ (ယန်မီ) ကို ကျွန်တော် လူချင်း တွေ့ရနိုင်တယ်လေ...။”

ဖုန်းတစ်ဖက်မှ အစ်ကိုကြီး (ဒုတိယအစ်ကို) သည် ကျောက်ယွန်းထောင်၏ လှပသော စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်ကို ရက်စက်စွာ ချေမှုန်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေ၏။

“ဟက်...၊ အိပ်မက်မက်နေလိုက်...။ ဟိုဘက်က အိမ်တွေ အားလုံးမှာ မြင်နိုင်တဲ့ လူခေါ်ခေါင်းလောင်းတွေ တပ် ထားတယ်...၊ မင်းလို သူစိမ်းတစ်ယောက်အတွက် သူတို့က ဘာလို့ တံခါးဖွင့်ပေးရမှာလဲ...။ ဒါ့အပြင် သူတို့ တံခါးဖွင့်ပေးမယ်ဆိုရင်တောင် သူတို့ရဲ့ လက်ထောက်ကပဲ ဖွင့်ပေးမှာ သေချာတယ်...။”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်ယွန်းထောင်မှာ ချက်ချင်း စိတ်ပျက်သွားပြီး အကြောင်းအရာကို ပြောင်း ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

“ကောင်းပြီ...၊ ဒီအသေးအဖွဲ စကားတွေ ပြောတာ တော်လောက်ပြီ...၊ လိုရင်းကို ပြန်သွားကြစို့...။ ငွေရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမလဲ...၊ ကျွန်တော် ယွမ် သန်းဆယ်ဂဏန်းလောက် လိုတယ်...။”

အစ်ကိုကြီး (ဒုတိယအစ်ကို) က သူ၏ဖုန်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေ၏။

“ဒီည မတိုင်ခင် စီစဉ်ကြရအောင်...။ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ငွေပမာဏကို လွှဲဖို့ဆိုတာ ဘဏ်ကို ရှင်းပြဖို့ လိုတယ်...။ ဒါကြောင့် ငါ အရင်ဆုံး ဘဏ်က တာဝန်ခံနဲ့ စကားပြောရမယ်...။”

“ပြဿနာမရှိပါဘူး...။ ဒါဆို အရင်လိုပဲ ကြားပွဲစားခကို ယခင်အချိုးအစားအတိုင်း ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပါ့မယ်...။”

“မင်း ကောင်စုတ်လေး...၊ ငါတို့က အဆောင်တစ်ခုတည်းမှာ အိပ်ခဲ့ကြတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေလေ...။ ဘာလို့ မင်းက အမြဲတမ်း အရမ်း တရားဝင် ဆန်နေရတာလဲ...။”

“ဟားဟား...၊ ညီအစ်ကိုတွေဆိုရင်တောင် စာရင်းရှင်းထားသင့်တယ်...။ အကယ်၍ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ညီ အစ်ကို တစ်ယောက်လို သတ်မှတ်သေးတယ်ဆိုရင် ခင်ဗျား ငြင်းလို့ မရဘူး...။”

“ငါ မင်းကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်တော့ပါဘူးကွာ... ၊ မင်း ကောင်စုတ်လေး...။”

ကျောက်ယွန်းထောင်က ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ငွေချေးနိုင်စွမ်းရှိခြင်းမှာ သူ၏ တသမတ်တည်းရှိသော လုပ်ငန်းခွင် စည်းမျဉ်းများကြောင့် အများစု ဖြစ်လေသည်။

မိနစ်အနည်းငယ်ခန့် စကားပြောပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး ဖုန်းချလိုက်ကြလေ၏။

ကျောက်ယွန်းထောင် ဖုန်းပြောပြီးပြီးချင်း ဖုန်းကိုပင် မသိမ်းရသေးမီ ဖုန်းထပ်မြည်လာခဲ့လေသည်။ လေလံအိမ် တော်၏ အခြား ရှယ်ယာရှင်တစ်ဦးထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်ယွန်းထောင်သည် လေးစားစွာဖြင့် ဖုန်းကို ဖြေကြားလိုက်လေ၏။

“ဟယ်လို...၊ အစ်ကိုလု...။”

ကျောက်ယွန်းထောင်သည် ဤလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အပေါ် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ လေးစားနေရသနည်းဆိုလျှင် ထိူလူက သူ့ကို ရာထူးတိုးပေးခဲ့ပြီး ဤလုပ်ငန်းတွင် ကျောက်ယွန်းထောင်၏ ဆရာတစ်ဆူအဖြစ် ယူဆထား သောကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။

အစ်ကိုလုက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်လေ၏။

“ယွန်းထောင်...၊ မင်း တုန်းကျန်းမြို့မှာ ရှိနေတာ မဟုတ်လား...။”

အစ်ကိုလု၏ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းမှာ ကျန်းကျိုး ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားလေသည်။ သူသည် များသော အားဖြင့် ပြည်နယ်မြို့တော်တွင် နေထိုင်ပြီး တုန်းကျန်းမြို့ရှိ ကိစ္စရပ်များတွင် ဝင်ရောက်ပတ်သက်လေ့ သိပ်မ ရှိချေ။ ကျောက်ယွန်းထောင်နှင့် အခြား ရှယ်ယာရှင်တစ်ဦးတို့ကသာ သူ့ထံသို့ အခါအားလျော်စွာ အစီရင်ခံရန် အစပြု လုပ်ဆောင်ကြရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အစ်ကိုလုက ကိုယ်တိုင် ဖုန်းခေါ်ဆိုပြီး သူ့ဆီသို့ လာခြင်းမှာ အတော်လေး ရှားပါးလှပေသည်။

ကျောက်ယွန်းထောင်က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်လေ၏။

“ဟုတ်ကဲ့ အစ်ကိုလု...၊ ခင်ဗျား လိုအပ်တာ တစ်ခုခု ရှိရင် ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပါ...။”

အစ်ကိုလုက ပြောလိုက်လေသည်။

“ကိစ္စက ဒီလိုကွ...၊ ခွိုက်ယင် အက်ပ်ပေါ်မှာ ရှေးဟောင်းဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးလှလှလေး တစ် ယောက် ညနက်ပိုင်းမှာ ဖီဖာ တီးခတ်နေတဲ့ ဗီဒီယိုတိုလေး မင်းတွေ့လိုက်လား...။”

ကျောက်ယွန်းထောင်မှာ လုံးဝ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေပုံဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

“အစ်ကိုလု...၊ ဒီဗီဒီယိုတိုတွေကို ကျွန်တော် ကြည့်ရတာ မကြိုက်ဘူးဆိုတာ ခင်ဗျား သိပါတယ်...။ များသော အားဖြင့် ကျွန်တော်က ဖုန်းနဲ့ ဝတ္ထုတွေပဲ ဖတ်တာပါ...။ ခင်ဗျား ပြောနေတာက ဒီဗီဒီယိုနဲ့ ပတ်သက်နေလို့ လား...။”

အစ်ကိုလုက ထပ်လောင်း ပြောကြားလိုက်လေသည်။

“ကောင်းပြီ...၊ ဗီဒီယိုကို အမြန်ဆုံး ဒေါင်းလုဒ်လုပ်လိုက်ပါ...။ ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့ သတင်းရင်းမြစ်တွေအရ ဗီဒီယိုကို တုန်းကျန်းမြို့ကနေ တင်ထားတာတဲ့...။ အဲဒါက ဒီအမျိုးသမီးလှလှလေးက တုန်းကျန်းမြို့က ဖြစ်ဖို့ များတယ်လို့ ဆိုလိုတာပေါ့...။ အဲဒီမှာ မင်း သိတဲ့လူတွေ အများကြီး ရှိတယ်ဆိုတော့ သူမ ဘယ်သူလဲဆိုတာကို ရှာပေးပါဦး...။”

ကျောက်ယွန်းထောင်က ချက်ချင်းပင် လိုလိုလားလား သဘောတူလိုက်လေ၏။

“ပြဿနာမရှိပါဘူး အစ်ကိုလု...။ ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း သွားစစ်ဆေးပြီး အမြန်ဆုံး အဖြေပေးပါ့မယ်...။”

“ဟဲဟဲ...၊ မင်း စပ်စုချင်နေတယ်ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်...။ ကြီးကြီးမားမား ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး...။ ငါတို့ မိသားစုထဲက ဖျော်ဖြေရေး လောကမှာ ရှိနေတဲ့ လူကြီးတစ်ယောက်က ဒီသီချင်းရဲ့ မူပိုင်ခွင့်ကို ဝယ်ချင်နေလို့ ပါ...။ သူက ယွမ် သန်းဆယ်ဂဏန်းလောက်အထိ စျေးမြင့်ပေးထားပေမဲ့ ငါတို့ အဲဒီလူကို မရှာတွေ့သေးဘူး...။”

“ယွမ် သန်းဆယ်ဂဏန်း...။”

ကျောက်ယွန်းထောင်မှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေသည်။

*သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းကို ကြည့်စမ်းပါဦး...။ ငါက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးကြိုးစားစား အလုပ်လုပ်ခဲ့ရတာတောင် သူတို့ရဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနဲ့ ဂီတသီချင်း တစ်ပုဒ်ရဲ့ ရလဒ်လောက်တောင် မကောင်းဘူး...။*

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ ကျောက်ယွန်းထောင်သည် အစ်ကိုလု ပြောခဲ့သော ဗီဒီယိုအကြောင်းကို ပို၍ပင် စပ်စုလိုစိတ် ပြင်းပြလာပြီး ဆော့ဖ်ဝဲကို အလျင်အမြန် ဒေါင်းလုဒ်လုပ်လိုက်လေတော့၏။

...

ကျောက်ယွန်းထောင် ခွိုက်ယင် အက်ပ်ကို ဒေါင်းလုဒ်လုပ်နေချိန်တွင် ယန်မီသည် သူမ အသစ်ဝယ်ထားသော အိမ်ရှိ ရေချိုးကန်ကြီးထဲတွင် လဲလျောင်းနေပြီး လက်တစ်ဖက်က ဝိုင်ခွက်ကို ကိုင်ထားကာ အခြားလက်တစ် ဖက်က ဖုန်းကို ကိုင်ထားလေသည်။

ဆီးနှင်းလို ဖြူဖွေးသော အမြှုပ်များနှင့် အနီရောင်ရင့်ရင့် နှင်းဆီပွင့်ဖတ်များသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် အားဖြည့်ပေးနေပြီး တစ်နေ့တာလုံး အပြေးအလွှား သွားလာနေရပြီးနောက် တာ့မိမီ ခံစားနေရသော ပင်ပန်းနွမ်း နယ်မှု အားလုံးကို ဆေးကြောပေးနေလေ၏။

ထိုအချိန်တွင် ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ဗီဒီယို ပြသနေလေသည်။

ဟုတ်ပေသည်။ ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးလှလှလေးက လရောင်အောက်တွင် ဖီဖာ တီးခတ်နေသည့် ဗီဒီယိုပင် ဖြစ်လေ၏။

ဤဗီဒီယိုကို သူမ ဘယ်နှစ်ကြိမ် ကြည့်ခဲ့ပြီးပြီလဲ ဆိုတာကို ယန်မီ ကိုယ်တိုင်ပင် မမှတ်မိတော့ချေ။ သို့သော် သူမ ကြည့်လိုက်တိုင်း ဤသူကို ရှာဖွေရန် ယန်မီ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ပိုမို ခိုင်မာလာရုံသာ ရှိလေသည်။ ယနေ့ခေတ် လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ အရည်အချင်းပင် ဖြစ်လေ၏။

လုပ်ငန်းတိုင်းတွင် အရေးအကြီးဆုံး ယှဉ်ပြိုင်မှု အားသာချက်မှာ နောက်ဆုံးတွင်မူ အရည်အချင်းသာ ဖြစ်ပေ သည်။ ဖျော်ဖြေရေး လောကတွင်ပင် ၎င်းမှာ အတူတူပင် ဖြစ်လေ၏။

ထိပ်တန်း သရုပ်ဆောင် တစ်ဦးနှင့် အောင်မြင်သော အေဂျင်စီ တစ်ခု၏ အကြီးအကဲ အနေဖြင့် ယန်မီသည် ဤအမြင်ကို အမြဲတမ်း စွဲကိုင်ထားခဲ့လေသည်။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ လက်ထောက်က ဤလှပသော ဂန္တဝင် ဂီတပညာရှင် တီးခတ်နေသည့် ဗီဒီယိုတိုကို ခွိုက်ယင် အက်ပ်ပေါ်တွင် တွေ့ရှိခဲ့သောအခါ ယန်မီသည် သူမကို စုဆောင်းရန် အကြံအစည် ချက်ချင်း ရရှိခဲ့လေ၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမနှင့် သူမ၏ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်ရှိ အနုပညာရှင်များ နှစ်ဦးစလုံးသည် လက်ရှိတွင် ဖျော်ဖြေ ရေး လောက၌ သူတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း လုပ်ငန်းများကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်နေကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သူတို့သည် ဂီတလောကတွင် တစ်ခါတစ်ရံ ပါဝင်ပတ်သက်လေ့ ရှိသော်လည်း မဏ္ဍိုင်သဖွယ် အားထားရမည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး လိုအပ်နေဆဲပင် ဖြစ်၏။ အလှတရားနှင့် အရည်အချင်း နှစ်ခုစလုံး ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဤအမျိုး သမီးသည် ယန်မီ၏ နှလုံးသားကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့လေသည်။

အကယ်၍ သူတို့သည် ဤအမျိုးသမီးကို သူတို့၏ ကုမ္ပဏီနှင့် လက်မှတ်ရေးထိုးနိုင်ရန် အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင် နိုင်ပါက ၎င်းသည် သူတို့ စတူဒီယို၏ ဘက်စုံ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေမည် ဖြစ် လေ၏။

ထို့ကြောင့် ယန်မီသည် သူမ၏ အဆက်အသွယ်များကို ချက်ချင်း အသုံးပြုကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စုံစမ်းရန် လူများကို စေလွှတ်ခဲ့လေသည်။ မကြာမီ ထိုဗီဒီယိုတို ဖန်တီးသူမှာ တုန်းကျန်းမြို့တွင် ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ ရလေ၏။

ဤအံ့ဩဖွယ် တွေ့ရှိမှုက ယန်မီကို ဝမ်းသာသွားစေခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူမသည် ကျန်းကျိုးပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်သော ကျန်းချန်မြို့တွင် ရှိနေပြီး ကျန်းချန် ဝမ်တန်း ပလာဇာ၏ (၁၀) နှစ်မြောက် နှစ်ပတ်လည် အခမ်းအနားကို တက်ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။ ဤကဲ့သို့သော တိုက်ဆိုင်မှုက ဤအမျိုးသမီးသည် သူမနှင့်အတူ ရှိနေရန် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ယန်မီကို ပို၍ပင် သေချာသွားစေခဲ့သည်။

မဟုတ်လျှင် ပွဲတစ်ခုအတွက် ကျန်းကျိုးသို့ သူ အဘယ်ကြောင့် မတော်တဆ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ကျန်းကျိုး မှ ဤအရည်အချင်းရှိသူကို တွေ့ရှိခဲ့ရသနည်း။

ဤအရာက ထိုအမျိုးသမီးနှင့် သူသည် အတူတကွ ရှိနေရန် ရေစက်ပါလာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေ သည် မဟုတ်ပါလော။

ယန်မီသည် ကံစမ်းကြည့်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေကာ သူမ၏ အလုပ်များသော အချိန်ဇယားထဲမှ အချိန်ယူ၍ တုန်းကျန်းမြို့သို့ ချက်ချင်း အပြေးအလွှား သွားခဲ့လေ၏။

လူသန်းပေါင်းများစွာ နေထိုင်သော မြို့တစ်မြို့တွင် လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေခြင်းမှာ ပင်လယ်ထဲ အပ်ကျသလို ခက်ခဲကြောင်း သူမ သိထားသော်ငြားလည်း။ သို့သော် ယနေ့ခေတ်တွင် အင်တာနက်က အလွန် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက် နေသဖြင့် ဗီဒီယိုတို လွှင့်တင်သူ တစ်ဦးကို ရှာဖွေခြင်းမှာ လုံးဝ မခက်ခဲလှချေ။

အချိန်အနည်းငယ် ယူရုံသာ ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် သူမ၏ စတူဒီယိုကို အနာဂတ်တွင် အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်မည့် အရည်အချင်းရှိသူ

တစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက... အချိန်ပေးရကျိုးနပ်သည်ဟု ယန်မီ ခံစားခဲ့ရလေ၏။ ထို့အပြင် တိုက်ဆိုင်စွာပင် တုန်းကျန်းမြို့တွင် ဝမ်တန်း ပလာဇာ တစ်ခုလည်း ရှိနေသဖြင့် ကျန်းကျိုးမြို့ရှိ ဝမ်တန်း ပလာဇာကိုပါ မြှင့်တင် ရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်လေသည်။

၎င်းက သင့်အား အပိုငွေအချို့ ရှာဖွေနိုင်စေသလို သင့်ခရီးစဉ်၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း အဆင်ပြေ ပြေ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်စေကာ အများနှင့် ကိုယ်ပိုင် အကျိုးစီးပွား နှစ်ခုစလုံးကို ဟန်ချက်ညီစေလေ၏။ ဘာကြောင့် မလုပ်ရမှာလဲ။

ဤအိမ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းကို သာမန် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု တစ်ခုအဖြစ်သာ ဖော်ပြနိုင်လေသည်။

CEO အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသော ယန်မီသည် ဖျော်ဖြေရေး လောကရှိ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများကို လည်ပတ်ရာတွင် တော်ရုံသာမက အိမ်များ ဝယ်ယူရသည်ကို နှစ်သက်သော ထူးခြားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းကို လူအများစု မသိကြချေ။

သူမ၏ အိပ်မက်မှာ မြို့တိုင်းတွင် အိမ်တစ်လုံး ပိုင်ဆိုင်ရန် ဖြစ်လေသည်။

ဤအလေ့အကျင့်က သူမအား အိမ်ခြံမြေ စျေးကွက် မြင့်တက်လာမှု၏ ပထမဆုံး လှိုင်းလုံးကို စီးနင်းနိုင်စေခဲ့ပြီး များပြားလှသော စည်းစိမ်ချမ်းသာများကို စုဆောင်းနိုင်စေခဲ့လေ၏။

ချမ်းသာသော အမျိုးသမီးများအတွက် အိမ်ခြံမြေ ရွေးချယ်ရာတွင် ပထမဆုံး လိုအပ်ချက်မှာ နာမည်ကြီး ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းရှင်မှ ဆောက်လုပ်ထားသော နေရာကောင်းတွင် ရှိသည့် လူမနေရသေးသော အိမ်အသစ်စက်စက် ဖြစ်ရမည် ဆိုခြင်းပင် ဖြစ်လေ၏။

အိမ်ဝယ်ယူခြင်းဆိုင်ရာ ဤစည်းမျဉ်းကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် တာ့မိမီသည် မဆောက်ရသေးသော အိမ်ခြံမြေများကို ဝယ်ယူခြင်း၏ ထောင်ချောက်များစွာနှင့် အိမ်သစ်ကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် ကြုံတွေ့ရသော အခက်အခဲများကို ရှောင် ရှားနိုင်ခဲ့လေသည်။

ထို့အပြင် "စီးပွားရေးကိစ္စနဲ့ ဘယ်နေရာကိုပဲ သွားသွား အိမ်မှာနေရသလို ခံစားရတယ်" ဆိုသော ကျေနပ်မှုကို လည်း ခံစားနိုင်လေသည်။

ဝိုင်နီ ခွက်တစ်ဝက်ကို မော့သောက်ပြီး နှင်းဆီပွင့်ဖတ်များ ပြည့်နေသော ရေချိုးကန်ထဲတွင် စိမ်နေစဉ် တာ့မိမီ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် နီရဲလာခဲ့လေ၏။ ထိုအချိန်တွင် ဖုန်းမြည်လာခဲ့လေသည်။

“မမမိမီ...၊ အခိုင်မာဆုံး သတင်းအချက်အလက်တွေအရ ဒီဗီဒီယိုက ဘယ်လို ပြုပြင်မွမ်းမံမှုမှ ဒါမှမဟုတ် Photoshop တည်းဖြတ်မှုမျိုးမှ မလုပ်ထားပါဘူး...။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ တည်းဖြတ်ထားတာပါ...။”

ယန်မီ၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာအားရမှုဖြင့် လင်းလက်သွားပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ လေ၏။ သူမက ပြောလိုက်လေသည်။

“ဒါဆိုရင် လူရော သီချင်းရောက အစစ်အမှန် ဖြစ်ဖို့ သေချာတယ်ပေါ့...။”

“ဟုတ်ပါတယ် မိမီ...၊ ရှင့်ရဲ့ ဆဌမအာရုံက လုံးဝကို အံ့ဩစရာ ကောင်းလှပါတယ်...။ ဒီခေတ်ကြီးမှာ လူတွေက အထူးပြုလုပ်ချက်တွေ မပါဘဲ ဗီဒီယို ရိုက်ကြတယ်တဲ့လေ...။”

ယန်မီသည် ဤကဲ့သို့သော မြှောက်ပင့်စကားများကို ရိုးအီနေပြီဖြစ်ပြီး တိုးတိတ်စွာ ပြောလိုက်လေ၏။

“ကောင်းပြီ... မြန်မြန်လုပ်ပြီး ဆက်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြစို့...။ ပြီးတော့ ဗီဒီယိုထဲက မြင်ကွင်းက ဘယ်နေရာလဲဆို တာကို အမြန်ဆုံး ရှာဖွေကြည့်ပါဦး...။”

“နားလည်ပါပြီ မိမီ...၊ သတင်းတစ်ခုခု ရတာနဲ့ ချက်ချင်း ရှင့်ကို ဆက်သွယ်လိုက်ပါ့မယ်...။”

ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် ဒုတိယမြောက် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ထပ်မံ ဝင်ရောက်လာခဲ့လေသည်။ တာ့မိမီ ဖုန်းဖြေပြီးနောက် စကားပင် မပြောနိုင်သေးမီ အလောတကြီး အသံတစ်ခုက ဖုန်းလက်ခံခွက်မှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

“မိမီ...၊ ဗီဒီယို တင်တဲ့သူကို ပစ်မှတ်ထားပြီး ဒီသီချင်းရဲ့ မူပိုင်ခွင့်ကို သိမ်းယူဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့သူ ရှိတယ်လို့ ကျွန်မ ခုလေးတင် သတင်းရလိုက်တယ်...။ သူတို့က ယွမ် သန်းဆယ်ဂဏန်းလောက်အထိတောင် ပေးထားတယ် တဲ့...။”

“ဘာ...။”

တာ့မိမီ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမက ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

“ဒီလို လုပ်လို့မရဘူး...၊ လူရော သီချင်းရော ငါတို့ ရအောင် ယူရမယ်...။”

“ကျွန်မ နားလည်ပါတယ် မိမီ...၊ ဒါပေမဲ့...၊ ကျွန်မတို့ဘက်က ရိုးသားမှုကို ပြသနိုင်မလား...။ အခုအချိန်အထိ ကြည့်ရသလောက် သူတို့က ကျွန်မတို့ရဲ့ မက်ဆေ့ဂျ်တွေနဲ့ ကိုယ်ပိုင် မက်ဆေ့ဂျ်တွေကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထား တယ်...။ သူတို့က ကျွန်မတို့ရဲ့ သရုပ်မှန်ကို လုံးဝ မယုံကြည်ကြဘူး ထင်တယ်...။”

တာ့မိမီက မသိမသာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေ၏။

“အဲဒါ ယုတ္တိရှိတယ်...၊ ငါတို့ကို မဆိုထားနဲ့ အမေရိကန် သမ္မတ တစ်ယောက်က ဝတ္ထုရေးဆရာ တစ်ယောက်ကို ဝတ္ထုဆက်ရေးဖို့ တိုက်တွန်းချင်ခဲ့ဖူးတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်...။ သူ့အတွင်းရေးမှူးက စာရေးဆရာဆီ အီးမေးလ် ပို့လိုက်ပြီးတဲ့နောက် ချက်ချင်းပဲ လိမ်လည်တဲ့ မက်ဆေ့ဂျ်ဆိုပြီး စစ်ထုတ်ခံလိုက်ရတယ်တဲ့လေ...။”

“ကျွန်မလည်း ဒီအကြောင်းကို ကြားဖူးတယ်...။ သူတို့က တရားဝင် လမ်းကြောင်းကနေ ဖြေရှင်းခဲ့ကြတာ...၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့မှာ အခု အဲဒီလောက် အချိန်မရှိဘူး...။ တခြားတစ်ယောက်က ကျွန်မတို့ထက် အရင် လက်ဦး သွားမှာကို ကျွန်မ ကြောက်တယ်...။”

တာ့မိမီသည် ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော ဝိုင်နီများကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက် လိုက်ကာ ပြောလိုက်လေ၏။

“ကောင်းပြီ...၊ ကိုယ်ပိုင် မက်ဆေ့ဂျ်တွေ ဆက်ပို့ထားလိုက်...။ သူမကို ညစာစားဖို့ ဖိတ်ချင်တယ်လို့သာ ပြော လိုက်...။ ငါ့အိမ်လိပ်စာကို ပေးလိုက်...။ မိသားစု ညစာစားပွဲ ဆိုရင် ရိုးသားမှု လုံလောက်ပြီလား...၊ သူမအတွက် ငါ့ဖုန်းနံပါတ်ကို ချန်ထားခဲ့လိုက်...။”

“အို...၊ မိမီ...၊ ရှင့်ရဲ့ ဖုန်းနံပါတ်ကို ပေါက်ကြားသွားစေတာက နည်းနည်း မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား...။”

တာ့မိမီက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

“အခု ဘယ်အချိန် ရှိနေပြီလဲ...၊ ဒီအကြောင်းကို ငါတို့ စိတ်ပူနေလို့ မရတော့ဘူး...။ ကိုယ့်ကလေးကို စွန့်စားမှု မလုပ်ဘဲနဲ့ ဝံပုလွေကို ဖမ်းလို့မရဘူးလေ...။”

...

အဖြစ်အပျက်များ ပေါင်းဆုံရာ အလယ်တွင် လူအများအပြားသည် ဗီဒီယိုထဲရှိ အမျိုးသမီးကို ရှာဖွေရန် ခေါင်းကုတ်နေခဲ့ကြလေသည်။

ဗီဒီယို လွှင့်တင်သူ ရွှီပေါ်အန်းမှာမူ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကောင်းသော အစည်းအဝေးတစ်ခုတွင် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်လေ၏။

နေ့လယ်ခင်း တစ်ရေးအိပ်ရာမှ နိုးလာပြီးနောက် ရွှီပေါ်အန်းသည် မူလက ရတနာလိုဏ်ဂူထဲတွင် တွေ့ရှိခဲ့သော ရတနာများ၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို စာရင်းပြုစုရန် စီစဉ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အုပ်စုကုမ္ပဏီက ဗီဒီယို အစည်းအဝေးတစ်ခု ကျင်းပနေပြီး သူ တက်ရောက်ရန် လိုအပ်ကြောင်း အတွင်းရေးမှူး ထျန်ရှောင်ထုန်က ရွှီပေါ်အန်းထံ ဖုန်းခေါ်၍ အကြောင်းကြားခဲ့လေ၏။

ရွှီပေါ်အန်းသည် နေ့လယ်ခင်း တစ်ခုလုံး ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေခဲ့ရလေသည်။ သူ ဗီဒီယို အစည်းအဝေးခန်းမှ ထွက်လာချိန်တွင် အတော်လေး နောက်ကျနေပြီ ဖြစ်လေ၏။

သူ၏ ဖုန်းကို ထုတ်၍ ကြည့်လိုက်ရာ တောက်ပသော အနီရောင်ဖြင့် ပြသနေသော လွတ်သွားသည့် ဖုန်းခေါ် ဆိုမှုများကို မြင်လိုက်ရလေသည်။

ထန်ရုံကျီ (မိခင်)၊ ချန်ဖိန်ဖိန်၊ ကုမ္ပဏီမှ စီမံကိန်းအဖွဲ့ဝင် နှစ်ဦးနှင့် လေလံအိမ်တော်မှ ကျောက်ယွန်းထောင် တို့ထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများ ဖြစ်လေ၏။ တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ ရွှီပေါ်အန်းသည် သူ၏ မိခင် ထန်ရုံကျီထံသို့ ပြန်လည် ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်လေသည်။

စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် မိခင်ဖြစ်သူက သူအကြိုက်ဆုံး ကန်စွန်းဥဆန်ပြုတ်ကို ချက်ထားပြီး သူ ပြန်လာစားမည့်အချိန်ကို စောင့်နေကြောင်း သိလိုက်ရလေ၏။

ချန်ဖိန်ဖိန်လည်း အလားတူ အဓိပ္ပာယ်မျိုး ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ရွှီပေါ်အန်းက ချန်ဖိန်ဖိန်ထံ ပြန်မခေါ် တော့ချေ။ ရွှီပေါ်အန်းသည် ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီး သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုမှာ အရေးကြီး လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု တွေးလိုက်လေသည်။ မဟုတ်လျှင် သူ၏ အတွင်းရေးမှူးက အစည်းအဝေးခန်းထဲသို့ ဝင်၍ သူ့ကို ခေါ်ပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် ရွှီပေါ်အန်းသည် ကျောက်ယွန်းထောင်ထံသို့ ပြန်လည် ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်လေသည်။

“ဘာ...၊ မင်း ငွေရှာပြီးပြီလား...။”

ကျောက်ယွန်းထောင်က အရင်က နှစ်ရက် ကြာမည်ဟု ပြောခဲ့သောကြောင့် ရွှီပေါ်အန်းမှာ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေ၏။

“ဟုတ်ကဲ့ အထွေထွေမန်နေဂျာရွှီ...၊ ခင်ဗျား အလုပ်ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား...။ မမျှော်လင့် ထားတဲ့ ပြဿနာတွေကို ရှောင်ရှားဖို့ အမြန်ဆုံး ပြီးအောင် လုပ်ဖို့ စဉ်းစားနေတာပါ...။”

ဤမျှ ကြီးမားသော ရွှေအုတ်ကြီး တစ်ချပ်အတွက် ကြားမှ ဝန်ဆောင်ခများက ကျောက်ယွန်းထောင်ကို မနာလို ဖြစ်စေမည် ဖြစ်ရာ ၎င်းကို အမြန်ဆုံး လုံခြုံအောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းက သဘာဝကျကျပင် အကောင်းဆုံး ဖြစ် လေသည်။

“ကောင်းပြီ...၊ မင်းဆီကို ငါ အခု လာခဲ့မယ်...။ မင်း ဘယ်ဆိုင်မှာ အလုပ်လုပ်နေတာလဲ...။”

လေလံအိမ်တော်အပြင် ကျောက်ယွန်းထောင်တွင် အပေါင်ဆိုင် နှစ်ဆိုင်လည်း ရှိသောကြောင့် ရွှီပေါ်အန်းက မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

“မလိုပါဘူး အထွေထွေမန်နေဂျာရွှီ...၊ လောလောဆယ် ကျွန်တော် ဆိုင်မှာ မရှိဘူး...။ လိပ်စာတစ်ခုသာ ပေး လိုက်ပါ...။ ကျွန်တော်တို့ လူချင်းတွေ့ပြီး အရောင်းအဝယ် လုပ်လို့ ရပါတယ်...။”

ရွှီပေါ်အန်းက သူ၏ နာရီကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေ၏။

“ဒီလိုလုပ်ရင်ကော... နောက်နာရီဝက်လောက် နေရင် ဝမ်တန်း ပလာဇာက ဗဟိုဗီလာမှာ အရောင်းအဝယ် လုပ်ကြမလား...။ အဆင်ပြေလား...။”

“ဗဟိုဗီလာ...၊ အထွေထွေမန်နေဂျာရွှီ...၊ ခင်ဗျား ဒီမှာ နေတာလား...။”

ဖုန်းတစ်ဖက်မှ ကျောက်ယွန်းထောင်၏ အသံမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေပုံ ရလေ၏။

ကျောက်ယွန်းထောင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရွှီပေါ်အန်းလည်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေသည်။

"ဒီမှာ" ဟူသော စကားလုံးက ယေဘုယျအားဖြင့် စကားပြောသူသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြောင်း ဆိုလိုလေ သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို "ဟိုမှာ" ဟူသော စကားလုံးအစား အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်လေ၏။

မဟုတ်လျှင် တစ်ဖက်လူက "ဟိုမှာ" ဟု ပြောသင့်ပေသည်။

ရွှီပေါ်အန်းက မေးလိုက်လေ၏။

“ဟုတ်တယ်...၊ ဗဟိုခြံဝင်းပဲ...။ မင်းရဲ့ လေသံကို နားထောင်ရတာ မင်းလည်း ဒီမှာ နေတယ်လို့ ငါ့ကို ပြောနေတာ တော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်...။”

ဖုန်းတစ်ဖက်မှ ကျောက်ယွန်းထောင်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

“ဘယ်ကသာ... ကျွန်တော့်ရဲ့ နည်းပါးလှတဲ့ အသားတင်ပိုင်ဆိုင်မှုနဲ့ ဒီလောက် ခမ်းနားလှတဲ့ ဗီလာမျိုးကို ဘယ်လို လုပ် တတ်နိုင်မှာလဲ...။ ကျွန်တော့်ကို မရယ်ပါနဲ့ အစ်ကိုရယ်...၊ နာမည်ကြီး စူပါစတား ယန်မီ က ပြီးခဲ့တဲ့ရက် တွေမှာ ဒီမှာ တည်းခိုနေတယ်လို့ ကြားလို့ ကျွန်တော် ကံစမ်းဖို့ လာခဲ့တာပါ...။ သူမကို တစ်ချက်လောက်များ မြင်ရမလားဆိုပြီး ဒီကောင်အိုကြီးရဲ့ ကာလရှည်ကြာ မျှော်လင့်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းချင်လို့ပါ...။”

ကျောက်ယွန်းထောင်သည် ဤနေရာတွင် အိမ်ပိုင်ရှင် တစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း သူသည် ဖောက်သည်ဟောင်း တစ်ဦး ဖြစ်လေ၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လေလံလုပ်ငန်းမှ လူများသည် လူအမျိုးမျိုးနှင့် အဆက်အသွယ် ရနိုင် သောကြောင့် သူ ဝင်ခွင့်ရရန် မခက်ခဲလှချေ။

ရွှီပေါ်အန်းက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

“မင်းကိုယ်မင်း ကောင်အိုကြီးလို့ ခေါ်နေတာလား...၊ ဒါဆို ငါက ခွန်အားမဲ့နေတဲ့ အဘိုးကြီး ဖြစ်ရတော့မှာပေါ့...။”

“အထွေထွေမန်နေဂျာရွှီ...၊ ခင်ဗျားက သိပ်ကို ကြင်နာလွန်းပါတယ်...။ ခင်ဗျားက အကောင်းဆုံး အချိန်မှာ ရှိနေ တာပါ...။ ခင်ဗျားမှာ ကောင်းမွန်တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇတွေ ရှိပြီး ကျွန်တော့်ထက် အများကြီး ပိုငယ်ရွယ်ပုံ ပေါက်ပါ တယ် ...။ ဒါပေမဲ့ အထွေထွေမန်နေဂျာရွှီ...၊ ခုလေးတင် ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို 'ဗဟိုခြံဝင်းမှာလည်း နေတယ်' လို့ မေးလိုက်တာဆိုတော့ ခင်ဗျား ဒီနေရာမှာ နေတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား...။”

ရွှီပေါ်အန်းက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေ၏။

“ဟုတ်တယ်...၊ တိုက်ဆိုင်လိုက်တာကွာ...။ ဒီလိုလုပ်ကြစို့... နာရီဝက်လောက် စောင့်နေ...။ ငါတို့ တွေ့ပြီး စကား ပြောကြမယ်...။ ပြီးတော့ ဒီည အတူတူ သာမန် ညစာလေး စားကြတာပေါ့...။”

ရွှီပေါ်အန်း၏ "သာမန် ညစာ" ဆိုသည်မှာ အနီးနားရှိ စားရန် နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေခြင်းမျှသာ ဖြစ်လေသည်။

ဤခေတ်ကြီးတွင် လူများသည် ဧည့်သည်များကို မိမိတို့၏ အိမ်များသို့ ခေါ်ဆောင်လာလေ့ သိပ်မရှိကြတော့ပေ။ ငယ်သူငယ်ချင်းဟောင်း တစ်ယောက် မဟုတ်လျှင် အခြားသူတစ်ယောက်၏ အိမ်သို့ ဝင်ခွင့်ရရန် ရှားပါးလှ လေ၏။

သူတို့သည် မိမိတို့၏ လိပ်စာကို ထုတ်ဖော်ပြသခြင်းထက် ဧည့်သည်များအတွက် ဟိုတယ်ခန်း တစ်ခန်း ကြိုတင် မှာယူပေးရန် ပို၍ ဆန္ဒရှိကြလေသည်။

ကျောက်ယွန်းထောင်က လိုလိုလားလား သဘောတူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေ၏။

“ကောင်းပါပြီ...၊ ကောင်းပါပြီ...။ ဒါဆို ကျွန်တော် ဒီနေရာမှာပဲ ဆက်ပြီး ကံစမ်းနေပါ့မယ်...။ အထွေထွေမန်နေ ဂျာရွှီ...၊ ကားကို သတိထား မောင်းပါဦး...။”

ရွှီပေါ်အန်း ဖုန်းချရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကျောက်ယွန်းထောင်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်လေသည်။

“ဒါနဲ့ အထွေထွေမန်နေဂျာရွှီ...၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို မေးချင်တာ နောက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်...။”

“ပြောလေ...။”

ရွှီပေါ်အန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်လေ၏။

ထို့နောက် ကျောက်ယွန်းထောင်က မေးလိုက်လေသည်။

“မကြာသေးမီက ရှေးဟောင်းဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးလှလှလေး ညဘက် ဖီဖာ တီးခတ်နေတဲ့ ဗီဒီယို တိုလေး တစ်ခု ရေပန်းစားနေတယ်...၊ ခင်ဗျား တွေ့လိုက်လား မသိဘူး...။”

ရွှီပေါ်အန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေ၏။ ဤသည်မှာ တောင်စောင့်နတ်မင်း နတ်ကွန်းတွင် ဖီဖာ တီးခတ်နေသော ချန်ရှီရှီ အကြောင်း ဖြစ်ပုံရလေသည်။

ရွှီပေါ်အန်းက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

“ဪ...၊ ငါ တွေ့လိုက်တယ်...၊ ပြီးတော့ကော...။”

ကျောက်ယွန်းထောင်က မေးလိုက်လေ၏။

“ကိစ္စက ဒီလိုပါ...။ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်က ဒီအမျိုးသမီးငယ်လေးကို ရှာပေးဖို့ တောင်းဆိုလာ တယ်...။ သူမ တီးခတ်ခဲ့တဲ့ သီချင်းရဲ့ မူပိုင်ခွင့်ကို စျေးကောင်းပေးပြီး ဝယ်ချင်လို့တဲ့...။ အထွေထွေမန်နေဂျာရွှီ မှာ ကျယ်ပြန့်တဲ့ အဆက်အသွယ် ကွန်ရက်တစ်ခု ရှိတယ်လို့ ထင်လို့ ကျွန်တော် မေးကြည့်တာပါ...။ အကယ်၍ ခင်ဗျား မသိရင်လည်း ရပါတယ်...။ အထွေထွေမန်နေဂျာရွှီကို အနှောင့်အယှက် ပေးမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါ တယ်...။”

ရွှီပေါ်အန်း မျက်တောင်ခတ်လိုက်လေ၏။

*မူပိုင်ခွင့်...*

*ဝိုး..၊. ထက်မြက်တဲ့ မျက်လုံးတွေ ရှိတဲ့သူ တော်တော်များများ ရှိနေတာပဲ...။*

*ငါ ဘယ်လိုလုပ် အဲဒါကို မတွေးမိခဲ့တာလဲ...။ အကယ်၍ ငါသာ မဟာကျင့်မင်းဆက်ကနေ အကောင်းဆုံး သီချင်းတချို့ကို ယူလာရင် ငါ ချမ်းသာလာနိုင်တယ် မဟုတ်ဘူးလား...။*

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ ရွှီပေါ်အန်းက စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

“စျေးကောင်းဆိုတာ ဘယ်လောက်လဲ...။”

ကျောက်ယွန်းထောင်သည် ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ချက်ချင်း ပြောလိုက်လေ၏။

“ယွမ် သန်းဆယ်ဂဏန်းလောက် ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်...။ ကျွန်တော် အရမ်းကို မနာလိုဖြစ်မိတယ်...၊ နှစ်ပေါင်း များစွာ ကြိုးကြိုးစားစား အလုပ်လုပ်ခဲ့တာတောင် ကျွန်တော့်မှာ အဲဒီလောက် ငွေမရှိဘူး...။”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရွှီပေါ်အန်းလည်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေသည်။

ချန်ရှီရှီသည် လူလုံးထွက်ပြ၍ မရနိုင်သော်လည်း ဤသီချင်းမှာ ကြီးမားသော တန်ဖိုးနှင့် ကောင်းမွန်သော အနာ ဂတ် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်လေ၏။

သို့သော် ၎င်းမှာ ချန်ရှီရှီ၏ မူလလက်ရာ ဖြစ်သောကြောင့် ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်များ မချခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေမည်။

ထို့အပြင် သူတို့မှာ ငွေမလိုပါဘူး...။

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ ရွှီပေါ်အန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

“ကောင်းပြီ... ၊ ခဏနေ တွေ့မယ်...။”

“ကောင်းပါပြီ...၊ ခဏနေ တွေ့မယ်...။ ဝိုး...၊ သူမ အရမ်းလှတာပဲ...။”

ကျောက်ယွန်းထောင်၏ စကားများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့လေ၏။

သူ၏ အမြင်တွင် မလှမ်းမကမ်းရှိ တိုယိုတာ အယ်လ်ဖတ် ကားတစ်စီး၏ တံခါး ပွင့်လာပြီး နှာခေါင်းစည်း တပ်ဆင်ထားသော ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစား ပြေပြစ်သည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ကားပေါ်မှ အရင်ဆုံး ဆင်းလာ ခဲ့လေသည်။

ယန်မီ၏ အမာခံပရိသတ် ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဖြစ်သော ကျောက်ယွန်းထောင် အတွက် ဤ သည်မှာ လုံးဝ ပြဿနာ မဟုတ်ခဲ့ဘဲ ထိုသူ၏ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို ချက်ချင်း သိရှိသွားခဲ့လေ၏။ ချက်ချင်းပင် အခြားလူတစ်ဦးသည် စူပါမားကတ် စျေးဝယ်အိတ် နှစ်အိတ်ကို ကိုင်ကာ ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး တာ့မိမီ နှင့်အတူ အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။

“ဟင်...၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ...။”

ဖုန်းချရန် ပြင်နေသော ရွှီပေါ်အန်းမှာ ကျောက်ယွန်းထောင်၏ ရုတ်တရက် စကားများကြောင့် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားခဲ့ လေ၏။

ကျောက်ယွန်းထောင်က တိုးတိတ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

“အထွေထွေမန်နေဂျာရွှီ...၊ ကျွန်တော် တာ့မိမီ ကို မြင်လိုက်တယ်...။ သူမက တကယ်ပဲ ဗဟိုခြံဝင်းမှာ နေတာ ပဲ...။”

ရွှီပေါ်အန်းသည် နာမည်ကြီး အနုပညာရှင်များကို အထူးတလည် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိသဖြင့် ရယ်မောကာ နောက်ပြောင်စကား အနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် ဖုန်းချလိုက်လေ၏။

သို့သော် ချန်ရှီရှီ၏ သီချင်းအတွက် ယွမ် သန်းဆယ်ဂဏန်း ပေးရန် ဆန္ဒရှိသူ ရှိနေကြောင်း ကြားသောအခါ ရွှီပေါ်အန်းမှာ အတော်လေး တုန်လှုပ်သွားခဲ့ဆဲပင်။ ထို့ကြောင့် ခွိုက်ယင် အက်ပ်ကို ဖွင့်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်လေ၏။

ဤအရာက အတော်လေး ထူးခြားလှပေသည်။

ဗီဒီယို၏ ညာဘက်အောက်ခြေရှိ Like ပေးသူ၊ အကြိုက်ဆုံးအဖြစ် သိမ်းဆည်းသူနှင့် မျှဝေသူ အရေအတွက်မှာ ရွှီပေါ်အန်း တွေးထင်ထားသည်ထက်ပင် ကျော်လွန်နေခဲ့လေပြီ။ မဖတ်ရသေးသော မက်ဆေ့ဂျ်များကို ကိုယ်စား ပြုသည့် အနီရောင်အစက်လေးကို ရွှီပေါ်အန်း နှိပ်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများ ပို၍ပင် ပြူးကျယ်သွား ခဲ့လေ၏။

ရေတွက်မရနိုင်သော မက်ဆေ့ဂျ်များ ဝင်ရောက်လာပြီး ခေတ္တမျှတော့ ရွှီပေါ်အန်းသည် သူ၏ ဖုန်းပင် ထစ်သွား သလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ မှတ်ချက်များနှင့် ကိုယ်ပိုင် မက်ဆေ့ဂျ်များကို အလျင်အမြန် ဖတ်ရှုပြီးနောက် သီချင်း၏ မူပိုင်ခွင့်ကို ဝယ်ယူရန် ယွမ် သန်းဆယ်ဂဏန်း ပေးရန် ဆန္ဒရှိနေသည့် မက်ဆေ့ဂျ် တစ်ခုကို ရွှီပေါ်အန်း တွေ့ရှိခဲ့လေ၏။

ထို့အတူ တပည့်ခံလိုသူများ၊ ပွဲဦးထွက်ရန် ဖိတ်ကြားသူများ၊ စွမ်းဆောင်ရည် ပြသရန် တောင်းဆိုသူများ၊ အငတ် ဘေးကြုံတွေ့နေရ၍ အကူအညီ တောင်းခံသူများ၊ ဉာဏ်ရည်တု (AI) ဖြင့် ဖန်တီးထားသော လက်ရာဖြစ်သည်ဟု ဝေဖန်သူများ အစရှိသဖြင့် အမျိုးမျိုးသော မက်ဆေ့ဂျ်များကိုလည်း တွေ့ရှိရလေသည်။ ရွှီပေါ်အန်းမှာ အချို့ကို ပိတ်ပင်ရန် မတတ်နိုင်တော့ချေ။

အောက်သို့ ဆက်လက် ပွတ်ဆွဲလိုက်ရာ ရွှီပေါ်အန်း၏ မျက်လုံးကို ဖမ်းစားနိုင်သော ထူးခြားသည့် မက်ဆေ့ဂျ် တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရလေ၏။

“မင်္ဂလာပါ...၊ ကျွန်မက ယန်မီ ပါ...။ ရှင့်ရဲ့ အရည်အချင်းကို အလွန်အမင်း အထင်ကြီးမိပါတယ်...။ တကယ်လို့ ဖြစ်နိုင်ရင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ အသေးစိတ် ဆွေးနွေးနိုင်ဖို့ ကျွန်မရဲ့ အိမ်ကို လာခဲ့ပါ...။ ဒီဟာက ကျွန်မရဲ့ လိပ်စာနဲ့ ဖုန်းနံပါတ်ပါ...။ ရှင့်ကို တွေ့ရဖို့ မျှော်လင့်နေပါတယ်...။”

ထို့နောက် မြင့်မားသော ကြည်လင်ပြတ်သားမှု ရှိသည့် အမည်ကတ်ပြား ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ ပါရှိပြီး ထိုကတ်ပြားပေါ် တွင် "ဗဟိုခြံဝင်း" ဟု လက်ရေးဖြင့် ရေးထားသော လိပ်စာတစ်ခု ရှိလေသည်။

*ဘုရားရေ...၊ အဲဒါက နည်းနည်းတော့ နှမြောစရာ ကောင်းတယ်...။*

*သူတို့က ချန်ရှီရှီကို ဖိတ်ကြားထားတာဆိုတော့ ငါက အရှက်မရှိ မျက်နှာပြဖို့က မသင့်တော်ပါဘူးလေ…။*