အခန်း ၇၄

အခန်း (၇၄) မင်းက ငါ့ကို အကျပ်ရိုက်သွားပြီလို့ ထင်နေတာလား

"အိုယန်ပင်း... စိတ်အေးအေးထားပါ..."

ကျောက်လင်က အော်ပြောလိုက်၏။

သို့သော် လုံးဝ အသုံးမဝင်ပေ။ အိုယန်ပင်းမှာ သတိလုံးဝလွတ်နေပုံရ၏။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပူလောင်နေပြီး အပူရှိန်လျော့ကျသွားစေရန် အဝတ်အစားများကို ချွတ်ပစ်ချင်နေရုံသာ သိတော့သည်။

ကျောက်လင်က နှုတ်ခမ်းကိုစေ့ကာ ညာဘက်လက်ကို လက်ဝါးစောင်းပြောင်းလိုက်ပြီး အိုယန်ပင်း၏ ဇက်ပိုးကို ရိုက်ချလိုက်ကာ သတိလစ်သွားစေလိုက်၏။

ထိုအခိုက်တွင် လက်ဖက်ရည်လာချပေးသော စားပွဲထိုးက သူ၏ဘေးရှိ ပန်းလှေပေါ်သို့ လာကာ ဓားမြှောင်တစ်လက်ကို ထုတ်၍ လှေကို ဆိုင်းထားသော ကြိုးကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

"ကျစ်..."

ကျောက်လင်က အလိုလို နားလည်လိုက်၏။ ဤကောင်က ပန်းခိုးသူ သို့မဟုတ် သူ၏ ကြံရာပါဖြစ်နိုင်ချေ အလွန်များပြားလှသည်။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်က ပိတ်ပါးစတွေကို မကာ အမျိုးအစား၉၅ တိုက်ခိုက်ရေးရိုင်ဖယ် တစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

ဒိုင်း...

ကျောက်လင်က အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ သေနတ်တစ်ချက် ပစ်ဖောက်လိုက်ရာ ထိုလူ၏ ရင်ဘတ်ကို မှန်သွားလေသည်။

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ထိုလူမှာ လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားပြီး ဘေးဘက်ရှိ ပန်းလှေပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျကာ မတုန်မလှုပ် ဖြစ်သွား၏။

သေချာသည်က ထိုကောင် သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"သူက ပန်းခိုးသူ မဟုတ်ဘူးပဲ..."

သေနတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိုလူ သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုသူသည် ပန်းခိုးသူ၏ ကြံရာပါသာ ဖြစ်ကြောင်း ကျောက်လင် သဘောပေါက်သွား၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပန်းခိုးသူသည် သံမဏိအရိုးနယ်ပယ်၏ အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း အိုယန်ပင်းက ပြောထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ ရိုင်ဖယ်ကျည်ဆန်များက သံမဏိအရိုးနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်သော်လည်း ချက်ချင်းသေဆုံးအောင်ကား မလုပ်နိုင်ပေ။

သေနတ်သံက ပန်းတစ်ရာစံအိမ်တစ်ခုလုံးကို လန့်ဖျပ်သွားစေ၏။

ပန်းဘုရင်မပြိုင်ပွဲ ကျင်းပနေဆဲဖြစ်သော ပန်းလှေအသီးသီးသည် ရုတ်တရက် အထိတ်တလန့်ဖြစ်ကာ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လှေခန်းများထဲမှ အစေခံမိန်းကလေးများနှင့် ဧည့်သည်များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်လာကြပြီး အော်ဟစ်သံမျိုးစုံက ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေ၏။

သေနတ်သံကို ကြားသောအခါ ပန်းတစ်ရာစံအိမ်တဝိုက်တွင် ပုန်းအောင်းနေကြသော ရဲမက်များက ဧရိယာထဲသို့ ပြေးဝင်လာကြပြီး ရေပေါ်စင်မြင့်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားကြလေသည်။

သေနတ်တစ်ချက် ပစ်ပြီးနောက် ကျောက်လင်က ရိုင်ဖယ်ကို စနစ်နေရာလွတ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ပြန်သွင်းလိုက်ပြီး လှေခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြန်ဝင်သွား၏။

ထိုအခိုက်တွင် သူစီးနင်းနေသော ပန်းလှေသည် ရေထဲမှ အင်အားတစ်ခု၏ ဆွဲငင်ခြင်းကို ခံရကာ မြစ်လယ်ခေါင်သို့ ရွေ့လျားသွားနေကြောင်း ကျောက်လင် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သူ၏ စိတ်စွမ်းအား အာရုံများကို အသုံးပြုလိုက်ရာ ရေအောက်ရှိ လူတစ်ယောက်ကို ကျောက်လင် တွေ့ရှိလိုက်၏။ ထိုသူသည် လှေ၌ချည်ထားသော ကြိုးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆွဲထားပြီး ယွီရွှေမြစ်ကို ဖြတ်ကူးကာ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ သွားရန် ကြိုးပမ်းနေပုံရသည်။

"မင်း သဘောကျ ဖြစ်ခွင့်ပေးလိုက်ဖို့ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

ကျောက်လင်က အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ကာ ကွင်းတပ်ဓားကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး လှေဦးပိုင်းသို့ သွားကာ ချည်နှောင်ထားသော ကြိုးကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်၏။

ကြိုးပြတ်သွားသည်။

သို့သော် ပန်းလှေမှာ ယွီရွှေမြစ်တစ်လျှောက် ရေစုန်အတိုင်း မျောပါသွားလေ၏။

ရေထဲရှိလူက ချက်ချင်းပင် ရေထဲမှ ခုန်ထွက်လာသည်။

"တော်တဲ့ကောင်လေး... မင်းက ကာမအားတိုးဆေးမိမသွားဘူးပဲ..."

သူသည် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်ရှိ ရုပ်ဆိုးဆိုး လူတစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း မျက်လုံးများကမူ ထက်မြက်ပြီး ရန်လိုနေ၏။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ထိုလူက အလျင်အမြန် ကူးခတ်လာပြီး လှေဘေးသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ရောက်လာသည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ... ငါတို့ကို ဘာလို့ ပစ်မှတ်ထားနေရတာလဲ..."

ကျောက်လင်က အေးစက်စွာ မေးလိုက်၏။

"အဲ့ဒါက ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ..."

"အိုယန်ပင်းက ငါ့ကို ခြေရာခံနေတာ တစ်လရှိပြီ... သူက ငါ့ကို အရင်စခဲ့တာ... အခု မင်းက ငါ ဘာလို့ မင်းတို့ကို ရှင်းပစ်ရတာလဲလို့ မေးရဲသေးတယ်ပေါ့လေ..."

ထိုလူက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ဤလူမှာ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော ပန်းခိုးသူပင်ဖြစ်ကြောင်း ကျောက်လင် ချက်ချင်း နားလည်လိုက်၏။

"မင်းက အချိန်တစ်လျှောက်လုံး ရေအောက်မှာ ပုန်းနေခဲ့တာလား..."

ကျောက်လင်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော ပန်းခိုးသူက လှေဦးပိုင်းသို့ ခုန်တက်လာပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေ၏။

"ငါက တခြား အပျော်စီးလှေတစ်စင်းပေါ်မှာ ရှိနေခဲ့တာ... ငါ့ကြံရာပါက ဆေးခတ်ထားပြီးပြီလို့ လာပြောတာနဲ့ မြစ်ထဲကို ခိုးဆင်းလာခဲ့တာ..."

ဤအချိန်တွင် ပန်းခိုးသူက မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ကျောက်လင်အား ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြလေသည်။

ပန်းခိုးသူသည် ကျောက်လင်၏ စွမ်းရည်များကို အထင်သေးနေပုံရပြီး သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် မကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။

"ငါ နောက်ထပ် သိချင်တာ တစ်ခုရှိသေးတယ်... အိုယန်ပင်းက ယောကျ်ားလေးလို ရုပ်ဖျက်ထားတာကို မင်း ဘယ်လိုလုပ်သိတာလဲ..."

ကျောက်လင်က နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်၏။

မီတာဆယ်ဆယ်အတွင်း ကျောက်လင်က သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း၏ အသေးငယ်ဆုံးသော လှုပ်ရှားမှုများကိုပင် အာရုံခံနိုင်၏။

သူနှင့် အိုယန်ပင်းတို့သည် အချိန်တစ်လျှောက်လုံး အတူတူရှိနေခဲ့ကြောင်း ကျောက်လင်သေချာသိပြီး သူတို့အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသူတိုင်းကို အာရုံခံမိသော်လည်း မည်သည့် သံသယဖြစ်ဖွယ်လူကိုမျှ မတွေ့ခဲ့ရပေ။

ယုတ္တိတန်တန် တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် အိုယန်ပင်း ယောကျ်ားလေးအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားသည်ကို မည်သူမျှ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"အိုယန်ပင်းက ငါ့ကို တစ်လလောက် လိုက်ဖမ်းနေတာတောင် ငါက ဘာလို့ အကြိမ်တိုင်း လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့တယ် ထင်လဲ..."

"ဟမ့်... ငါ့မှာ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်မကရှိတယ်..."

"အိုယန်ပင်းရဲ့ ကိုယ်သင်းနံ့က အရမ်းကို ထူးခြားတယ်... သူ ဘယ်လိုပဲ ရုပ်ဖျက်ထားပါစေ အဲ့ဒါကိုတော့ ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရဘူးလေ..."

ပန်းခိုးသူက အမှန်တရားကို ထပ်မံ ထုတ်ဖော်လိုက်ပြန်သည်။

ကျောက်လင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ဤကောင်သည် တကယ့်ကို ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူက နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော ပန်းခိုးသူတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။

"အရမ်းကောင်းတယ်... မင်းက ငါ့ရဲ့ သံသယတွေ အားလုံးကို ရှင်းလင်းပေးလိုက်ပြီ..."

"အခု ငါ မင်းကို ဖမ်းတော့မယ်..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်လေး... မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်း အထင်ကြီးနေတာပဲ..."

"ငါက ကိုယ်ထင်ပြပြီး အမှန်တရားကို ပြောရဲတဲ့နောက်တော့ မင်းကို သတ်နိုင်မယ်လို့ ငါ့ကိုယ်ငါ ယုံကြည်မှုရှိလို့ပေါ့..."

"ဒီနေ့ ယွီရွှေခရိုင်က ချီလင်ကျောင်းတော်က ကျောင်းသားတစ်စုနဲ့ မင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့တာကို ငါ ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့တာ... မင်းက သံမဏိအရိုးနယ်ပယ်မှာပဲ ရှိသေးတာတောင် ငါနဲ့ တိုက်ချင်နေသေးတာလား..."

"လာစမ်း... ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို မင်းကို ပြသပေးမယ်..."

ပန်းခိုးသူက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

ရုတ်တရက် ပန်းခိုးသူက သူ၏ ခါးမှ ကြာပွတ်တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ လှေခန်းပေါ်သို့ ခုန်တက်ပြီး ကျောက်လင်ဆီသို့ လွှဲရိုက်လိုက်သည်။

ဤကြာပွတ်ကို ထူးခြားသော ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထား၏။ ၎င်းက သတ္တုနှင့်တူသော အထိအတွေ့ရှိပြီး ချွန်ထက်သော ဆူးချွန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကြာပွတ်ချက်သာ ကျောက်လင်ကို ထိမှန်သွားပါက သေချာပေါက် ဒဏ်ရာရသွားစေမည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

"ဓားပဲ့တင်သံ..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ကွင်းတပ်ဓားကို လွှဲခုတ်လိုက်၏။

ဓားနှင့် ကြာပွတ်တို့ ရိုက်ခတ်သွားသောအခါ ကျောက်လင်သည် ကြီးမားလှသော အင်အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကွင်းတပ်ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားရာမှ လွတ်ကျသွားမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဤကောင်သည် ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်တွင် ရှိနေကြောင်း ကျောက်လင် နားလည်သွား၏။

ဤအရာက နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော ပန်းခိုးသူသည် အဘယ်ကြောင့် ကိုယ်ထင်ပြပြီး ကျောက်လင်အား သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ အားလုံးကို ပြောပြရဲသနည်းဟူသည်ကို ရှင်းပြနေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ကျောက်လင်အားသတ်ရန် လုံလောက်သော အင်အားရှိသည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားသောကြောင့်ပင်။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ ပြေးလွှားသွား၏။ ဤလူကို သတ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာဖွေရပေမည်။

အမျိုးအစား၉၅ တိုက်ခိုက်ရေးရိုင်ဖယ်ကို အသုံးပြုရမည်လော။

မနက်ခင်းက ကျောက်လင်သည် ရိုင်ဖယ်ဖြင့် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့ကြားတွင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အကွာအဝေး ရှိနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်သည် ယခု အပျော်စီးလှေပေါ်တွင် ရှိနေပြီး နှစ်မီတာ သုံးမီတာခန့်သာ ကွာဝေးသဖြင့် ရိုင်ဖယ်အသုံးပြုရန် အချိန်နှောင်းသွားပြီ ဖြစ်၏။

ကျောက်လင်သည် ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းကမှ ရရှိခဲ့သော သုံးနှစ်စာ ကျင့်ကြံမှုများကို သူ၏ 'ကျားယန်ကျင့်စဉ်' ထဲသို့ ပေါင်းထည့်လိုက်လျှင်ပင် ၎င်းက ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်သို့ ဖောက်ထွက်ရန် ကူညီပေးနိုင်လောက်သည်အထိ လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။

နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်။

"စနစ်... ငွေပြား ၁၀ ပြားလုံးကို စနစ်အမှတ်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်..."

ရုတ်တရက် အသာစီးရယူနိုင်ရန်အတွက် ကျောက်လင်သည် ယခု စနစ်ဈေးဆိုင်မှ အစွမ်းထက်သော လက်နက်များကို ဝယ်ယူလိုနေသည်။

ချက်ချင်းပင် စနစ်က ကျောက်လင် ကျန်ရှိနေသေးသော ငွေပြား ၁၀ ပြားလုံးကို ယူသွားလေ၏။

စနစ်အမှတ် - ၁၆၈၆၀

ကျောက်လင်က ပန်းခိုးသူနှင့် လုံးထွေးသတ်ပုတ်နေစဉ် သူက စနစ်ဈေးဆိုင်ကို ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

မကြာမီပင် ကျောက်လင်က လက်နက်တစ်ခုကို တွေ့ရှိသွား၏။

[အလင်းဗုံး - စနစ်အမှတ် ၁၅၀၀၀]

သူ ဝယ်ယူလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

စနစ်နေရာလွတ်ထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

"ကောင်လေး... မင်းက သာမန် သံမဏိအရိုးနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူလေး ဖြစ်နေတာတောင် ငါ့ကို လိုက်ဖမ်းရဲတယ်ပေါ့လေ... ဒီညက မင်းရဲ့ သေမယ့်ညပဲ..."

"မင်း သေသွားရင် ငါ အိုယန်ပင်းနဲ့ အိပ်မယ်..."

"သူ ငါ့ကို လိုက်ဖမ်းနေတာ တစ်လရှိပြီ... ဒီညတော့ ငါ သူ့ကို သေချာအပြစ်ပေးပြီး ငါ့ရဲ့ ကစားစရာလေးဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်မယ်..."

ကျောက်လင်ကို ဖိနှိပ်ထားသော ပန်းခိုးသူက ယခုအခါ သူ့ကို အတော်လေး ရိုင်းစိုင်းစွာ လှောင်ပြောင်လာလေသည်။

"ဟုတ်လား..."

"မင်းက ငါ့ကို အကျပ်ရိုက်သွားပြီလို့ တကယ် ထင်နေတာလား..."

ကျောက်လင်က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

ပန်းခိုးသူမှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် သရော်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် ကျောက်လင်က ဟန်ဆောင်နေခြင်းသာဖြစ်ပြီး စကားဖြင့် သူ့ကို ခြောက်လှန့်ရန် ကြိုးစားနေသည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထား၏။

ကြာပွတ်က နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလာပြန်သည်။

ထိုစဉ်ညာဘက်လက်တွင် ကွင်းတပ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကျောက်လင်က သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရန် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွား၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လွန်ခဲ့သော အခိုက်အတန့်က ဗလာဖြစ်နေခဲ့သော သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ထဲတွင် အလင်းဗုံးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။