ဗိုင်အိုလာပြန်လာခြင်း (၂)
Vol. 58 Ch. 999
ရေငုပ်ကိရိယာသည် ထိုပိုက်လိုင်းအတိုင်း ဆက်သွားရာ မကြာမီတွင် အရန်စွမ်းအင် ထုတ်လွှတ်ပေါက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
ထိုထုတ်လွှတ်ပေါက်မှာ ရေအောက်ကမ်းပါးယံတစ်ခုတွင်ရှိသော်လည်း စိတ်ပျက်စရာကောင်းသည်မှာ ဝဲဂယက်ထဲမှ မွန်းစတားကြီး၏ ဧရာမအလောင်းကြီးက ပိတ်ဆို့နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအကောင်ကြီး၏ အလောင်းမှာ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ကန့်လန့်ဖြတ်လဲလျောင်းနေပြီး ပင်လယ်ရေမှာလည်း အနက်ရောင်သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် ရေငုပ်ကိရိယာ၏ ကင်မရာစနစ်ကို အကြီးအကျယ်ထိခိုက်စေလေသည်၊၊
ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် လင်းရှန် ချက်ချင်းမျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဒါက တကယ်ကို ကံမကောင်းတာပဲ။ စကင်ဖတ်ကြည့်တာတောင် စွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်ပေါက်က ဘယ်နေရာမှာလဲဆိုတာ မမြင်ရဘူး…
လင်းရှန်၏ ရေငုပ်ကိရိယာများမှာ အသေးစားများသာဖြစ်သဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ဧရာမအလောင်းအကြွင်းအကျန်ကြီးကို ရှင်းလင်းရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။
“လုံးဝ ပိတ်ဆို့သွားပုံပဲ”
ကီကီလည်း သူမ၏မျက်ခုံးအစုံက တွန့်ချိုးသွားပြီး လင်းရှန်ကို ချက်ချင်းကြည့်ကာ ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်၊၊
“ကျွန်မ ဆင်းပြီး အဲဒါကို ဖယ်လိုက်မယ်လေ”
“ငါသွားမယ်… ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က အဲဒီလောက်ရေဖိအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်”
ဤအချိန်တွင် ရိုင်ယန်၏ဘက်မှ ဂေဒီက ရှေ့သို့တက်လာသည်၊၊
“ဒါကို ငါကိုင်တွယ်နိုင်မယ် ထင်တယ်”
“ခဏစောင့်ဦး”
လင်းရှန်၏ မျက်လုံးများက လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး “အခု သန္ဓေပြောင်းမွန်းစတားအလောင်းတွေ အများကြီးနစ်မြုပ်နေတာဆိုတော့ တကယ်လုံခြုံရဲ့လားဆိုတာ မသေချာသေးဘူး၊၊ ငါနည်းနည်းလောက် ထပ်ပြီး စူးစမ်းကြည့်ပါရစေဦး”
လင်းရှန်သည် ထိုအလောင်းကြီး၏ ပတ်ပတ်လည်သို့ ဒရုန်းများစွာကို ချက်ချင်း ထပ်မံလွှတ်တင်လိုက်သည်။ ယန္တရားစကင်ဖတ်မှုနှင့်အတူ ရေငုပ်ကိရိယာအချို့သည် ပင်လယ်ကမ်းပါးယံဆီသို့ ဦးတည်သွားကြပြီး ချဉ်းကပ်မိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လင်းရှန်၏ ထိန်းချုပ်စက်အတွင်းမှ ထူးဆန်းသော အသံအချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံများသည် ရေဖိအားသံများနှင့် ရောထွေးနေပြီး ပိုမိုသိပ်သည်းလာကာ ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းလှသည်။
“အင်းဆက်ဒီရေသံနဲ့ တူတယ်”
ကီကီက ပြောလိုက်သော်လည်း သူမ စကားဆုံးသည်နှင့်တပြိုင်နက် အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ပင်လယ်ကြမ်းပြင် အခြေအနေသည် အလွန်ရှုပ်ထွေးလှသည်။ ပင်လယ်ရေစီးကြောင်းများက အနည်အနှစ်များကို မွှေနှောက်နေပြီး အမည်မသိအမျှင်ကဲ့သို့ အရာများ ရေထဲတွင် လွင့်မျောနေခြင်းကြောင့် ရေငုပ်ကိရိယာ၏ မြင်ကွင်းကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားသည်။ အမြင်အာရုံမှာ ဆယ်စင်တီမီတာထက် ပိုမမြင်ရဘဲ အောက်သို့ငုံ့ကြည့်လျှင်ပင် ခြေထောက်ကိုတောင် ပြန်မမြင်ရပေ။ သို့သော် ပင်လယ်ကမ်းပါးယံမှာမူ တစ်စုံတစ်ဦးက ပင်လယ်ရေကို ငြိမ်သက်သွားအောင် ဂါထာမန္တန်ဖြင့် မန်းမှုတ်ထားသကဲ့သို့ ထူးဆန်းစွာ ငြိမ်သက်နေသည်။
ရေငုပ်ကိရိယာ၏ မီးများပွင့်သွားသည့် ခဏချင်းတွင်ပင် စနစ်မြင်ကွင်းပေါ်မှ ပုံရိပ်ကြောင့် လူတိုင်း မှင်သက်သွားကြသည်။
ကမ်းပါးယံ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ချိစ်ခဲပေါ်မှ အပေါက်များကဲ့သို့ အရွယ်အစားမျိုးစုံရှိသော ကျင်းများနှင့် အပေါက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ အပေါက်တိုင်းတွင် ခွေနေသော ထူးဆန်းသောသတ္တဝါတစ်ကောင်စီ ရှိနေကြသည်။ အပေါက်များ၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ နက်မှောင်သော အနီရောင်အာရုံခံလက်တံများစွာ တွယ်ကပ်နေပြီး ပင်လယ်နက်ပိုးကောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ၎င်းကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ဦးရေပြားများ စိမ့်တက်သွားစေသည်။ ရေငုပ်ကိရိယာအောက် ငါးစင်တီမီတာမျှ မဝေးသောနေရာတွင် ထိုပိုးကောင်များမှာ ပင်လယ်ပြင်ကြီးသဖွယ် ပြည့်နှက်နေသည်။
“ငါတို့ မှားသွားပုံပဲ… ဒီမှာ ရှိနေတာတွေက အများကြီးပဲ” ဗန်နက်ဆာက ပြောလိုက်သည်။
“ဒီအရာတွေက အခုမှရောက်လာပုံမရဘူး၊၊ အမှောင်ဒီရေရဲ့ အမှတ်အသားကို ထုတ်ပေးနိုင်တဲ့ အမျိုးအစားတွေလည်း မဟုတ်လောက်ဘူး”
လင်းရှန်က အခြေအနေကို အကဲခတ်ရင်း လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် လွင့်မျောနေသော အဝေးက အနက်ရောင် ကျွန်းမျောကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊၊
“ဒါတွေက ဟိုအသိုက်ထဲကနေ လွှတ်လိုက်တာမျိုးနဲ့ ပိုတူတယ်”
ထပ် ထပ် ထပ်...
ထူးဆန်းသောအသံများ ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
လင်းရှန် သေချာကြည့်လိုက်သည့်အခါ ပင်လယ်နက်ပိုးကောင်များသည် ရေငုပ်ကိရိယာပေါ်သို့ မည်သို့မည်ပုံတက်လာသည်မသိဘဲ ၎င်းတို့၏ အရုပ်ဆိုးလှသော ပါးစပ်များဖြင့် စက်၏ သတ္တုအစိတ်အပိုင်းများကို တဂျစ်ဂျစ်ဝါးစားနေကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် စနစ်မြင်ကွင်းမှာ ရုတ်တရက် မှောင်သွားသည်။ လင်းရှန်က ရေငုပ်ကိရိယာကို အပေါ်သို့ ကြည့်ရန် ချက်ချင်းထိန်းချုပ်လိုက်သည့်အခါ ထူးဆန်းသော အာရုံခံလက်တံများစွာ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် တံငါသည်ငါးကြီး (Anglerfish) သည် ရေထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
ထိုအာရုံခံလက်တံများသည် ရှည်လျားပြီး ရေမှော်များကဲ့သို့ ရေစီးကြောင်းအတိုင်း ဝေ့ယမ်းနေသော်လည်း ဤနေရာရှိ လူတိုင်းက ဤအရာသည် အထူးအဆင့် သန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါဖြစ်ကြောင်း ကောင်းကောင်းသိကြသည်။
ရုတ်တရက် ထိုငါးကြီးသည် သတ္တုကဲ့သို့ ထက်မြက်သော သွားများ အစီအရီရှိသည့် ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်ကာ ပင်လယ်ကမ်းပါးယံကို စူးစမ်းနေသော ရေငုပ်ကိရိယာအားလုံးကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း ဝါးမျိုပစ်လိုက်သည်။
ဂျစ်...
လင်းရှန်၏ စနစ်မြင်ကွင်းမှ ပုံရိပ်များသည် ဝေဝါးသွားပြီး ငါးကြီး၏ ဗိုက်ထဲတွင် တစ်ဆို့သွားသည်။ အစိမ်းရောင်ရှိသော အစာအိမ်အက်ဆစ်များကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ ရေငုပ်ကိရိယာသည် ချက်ချင်း ပျော်ဝင်သွားပြီး လုံးဝ အဆက်သွယ်ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။
ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လေထုမှာ ရုတ်တရက် တင်းမာသွားသည်။ အကယ်၍ လူတစ်ယောက်သာ ဆင်းသွားပြီး အစားခံရလျှင် ၎င်းသည် အဆိုးဆုံးမဟုတ်သေးပေ။ အကြီးမားဆုံး ကြောက်ရွံ့မှုမှာ တစ်ဖန်ပြန်၍ အမှတ်အသားအလုပ်ခံရခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ဤပင်လယ်ပြင်တစ်ခုလုံး တဖန်ပြန်၍ ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
“ဟူး...”
လင်းရှန်က သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး လေးလံသော အသံဖြင့် “ဒီအနီးနားပင်လယ်ထဲမှာ သတ္တဝါတွေ အရမ်းများလွန်းတယ်။ သူတို့ ဒီလောက်မြန်မြန်ပြန်လာမယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ကြည့်ရတာ... စွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်မယ့် အစီအစဉ်ကို ငါတို့ စွန့်လွှတ်ရတော့မယ် ထင်တယ်”
လင်းရှန် ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် လင်းယုန်အဖွဲ့အပါအဝင် လူတိုင်းသည် လက်ရှိကြုံတွေ့နေရသည့် အခက်အနေကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားသဖြင့် မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် အက်ဇ်လန်က ရှေ့သို့တက်ကာ ပြောလာသည်။
“ဒါဆိုရင် ငါတို့မှာ အချိန်မရှိတော့ဘူး။ ဒီစက်က လုံးဝ ထိန်းချုပ်မရဖြစ်ပြီး ဂါလန်မီးတောင်ပေါက်ကွဲလာမှာကို စောင့်နေမယ့်အစား အခုလို နေ့အလင်းရောင် ရှိတုန်းမှာပဲ အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ပြီး ထိုးဖောက်ထွက်ကြတာ ပိုကောင်းမယ်”
“နေ့အလင်းရောင် ဟုတ်လား။ အခုလေးတင် ဖြစ်သွားတာကို ကြည့်ရင် နေ့ဖြစ်ဖြစ်၊ ညဖြစ်ဖြစ် ဘာထူးမှာမို့လို့လဲ”
ဂေဒီ၏ လေသံမှာ အလွန် လေးနက်နေသည်။
“ဒါဆို ငါတို့ ဘာလုပ်ရမလဲ။ ဒီအတိုင်း ထိုင်ပြီး အသေခံစောင့်နေကြမှာလား”
အက်ဇ်လန်က အားကိုးရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။
ရိုင်ယန်က အက်ဇ်လန်ကို လက်ပြလိုက်ပြီး လင်းရှန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“လင်း... မင်းဘယ်လိုထင်လဲ”
လင်းရှန်လည်း ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီး စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ လည်ပတ်နေသည်။ အကယ်၍ ပိုကောင်းသောဖြေရှင်းနည်းမရှိလျှင် အက်ဇ်လန် အကြံပြုသကဲ့သို့ စွန့်စားခြင်းသည်သာ တစ်ခုတည်းသောရွေးချယ်စရာဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့ ရှေ့ဆက်တိုးနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ပင်လယ်ကျောက်ဆောင်ကျွန်း၏ အန္တရာယ်အပြင် ဂြိုဟ်တုလမ်းညွှန်ချက်မပါဘဲ ပျက်စီးနေသော ဂြိုဟ်ပတ်ရထားလမ်းတစ်လျှောက် ဆိုက်ကပ်မည့်နေရာကို ရှာဖွေရဦးမည်။ ၎င်းသည်လည်း ပြဿနာတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။
အလေးအနက်စဉ်းစားပြီးနောက် လင်းရှန်သည် နောက်ထပ် ဆွေးနွေးရန်အတွက် အနန္တ ရထားရှိရာသို့ အရင်ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ထိုစဉ် ဝေးကွာသော မုန်တိုင်းတိမ်တိုက်များအတွင်းမှ ပြင်းထန်သော အသံလှိုင်းပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသဖြင့် လူတိုင်း သတိကြီးစွာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ တိမ်တိုက်များကြားမှ အသံများ ပိုမိုနီးကပ်လာသောအခါ တစ်စုံတစ်ဦးက ထူးဆန်းသောသတ္တဝါတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်ဟု ထင်မှတ်နေစဉ် လင်းရှန်၏ နားကြပ်ထဲမှ ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
[ဒါ ဗိုင်အိုလာပါ။ ကျွန်းပင်လယ်ပြင်ပေါ်ကို ဆင်းသက်နေပါပြီ]
ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့် ခဏတွင် လင်းရှန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊၊
“စိတ်မပူကြနဲ့ ငါ့လူတွေပါ”
ဝူး...
သူ ပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လေထုကို ထိုးခွဲလိုက်သော အသံကြီးမှာ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ဟိန်းထွက်လာသည်။ မြင့်မားသော ကောင်းကင်ယံမှ ဂျက်မီးတန်းတစ်ခုသည် တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွက်ကာ ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာပြီး ၎င်းနောက်တွင် ပျားအုံသဖွယ် ဒရုန်းအုပ်ကြီး ပါလာသည်။
ဘန်း...
မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသော အသံနှင့်အတူ အပူငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေသော ဗိုင်အိုလာသည် ဖုန်မှုန့်များကြားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ ပျံသန်းရေးဝတ်စုံကို ပိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် လင်းရှန်၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။