အခန်း (၃၂)

အခန်း ၃၂ ရန်သူတွေ ဆုံတွေ့တဲ့အခါ သေချာပေါက် ရန်လိုမှု ပြင်းထန်လိမ့်မယ်

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ ဒုတိယတပ်မှူးချုပ် ချူဟန်သည် ဤကိစ္စကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် အထူး တာဝန်ယူထားလေသည်။

ချင်လော့ ထွက်မလာမီ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများနှင့် မေးမြန်းမှုများအရ ထိုနေ့က ချန်မိုကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူမှာ ချင်လော့ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပေ၏။

ရည်ရွယ်ချက်မှာလည်း ထင်ရှားလှပေသည်။ ချန်မိုသည် ချင်လော့ကို သွားရောက်ရှာဖွေခဲ့ပြီး သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောဆိုရာမှ ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားခဲ့ချေသည်။ ချင်လော့သည် ဒေါသထွက်ကာ ချန်မိုကို လမ်းခုလတ်တွင် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ချင်လော့၏ စရိုက်လက္ခဏာအရ ဤသည်က လုံးဝ ယုတ္တိတန်နေခဲ့ပေ၏။

"ယင်းဝူစစ်သူကြီး... ယခုအချိန်အထိ ဒီအမှုရဲ့ သက်သေအထောက်အထား အားလုံးက နဝမမင်းသား ချင်လော့ဆီကိုပဲ ဦးတည်နေပါတယ်..."

"နဝမမင်းသားက လက်ရှိမှာ အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးက သွေးမျိုးဆက်ခံယူပွဲကို တက်ရောက်နေတာကြောင့် အမှုကို လောလောဆယ် အကောင်ထည်ဖော်လို့ မရသေးပါဘူး..."

"နဝမမင်းသား ထွက်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက သူ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့ ချက်ချင်း ခေါ်ဆောင်လာပါ့မယ်... ယင်းဝူစစ်သူကြီး ဘယ်လိုထင်လဲ မသိဘူး..." ချူဟန်က ချန်ကျန့်ရှန်းကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

သူဆိုလိုသည်မှာ အလွန် ရှင်းလင်းလှပေ၏။ ချင်လော့ လူသတ်မှု ကျူးလွန်ခဲ့ကြောင်း အခြေခံအားဖြင့် ကောက်ချက်ချနိုင်ပြီး ချင်လော့ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖမ်းဆီးခံရမည် ဖြစ်လေသည်။

ချန်ကျန့်ရှန်းက သူ့ကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက ဥပဒေကို မျက်နှာလိုက်မှုကင်းကင်းနဲ့ ထိန်းသိမ်းမှာ သေချာရဲ့လား..."

"ဒါက သဘာဝကျပါတယ်..."

ချူဟန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။"မင်းသားတစ်ပါးအတွက် အပြင်းထန်ဆုံး အပြစ်ဒဏ်က ဘာဖြစ်နိုင်မလဲ..."

ချန်ကျန့်ရှန်းက အရူးတစ်ယောက် မဟုတ်ချေ။ မင်းသားများသည် သာမန်လူများနှင့်အတူတူ ဥပဒေအောက်တွင် ရှိသည်ဟု ချင်ဧကရာဇ်က ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း ဤသည်မှာ စကားသက်သက်မျှသာ ဖြစ်ကြောင်းသူ သိရှိပေ၏။

ထိုပြင် ချင်လော့၏ အနောက်တွင် မဟာသူတော်စင်တစ်ပါး ရပ်တည်နေလေသည်။

"တကယ်လို့ သက်သေအထောက်အထားတွေက ခိုင်လုံပြီး ချန်မိုကို ချင်လော့က တကယ် သတ်ခဲ့တာဆိုရင် သူ့ကို ကောင်းကင်ကျဉ်းထောင်ရဲ့ ကိုးဆယ့်ကိုးထပ်မှာ ငါ ကိုယ်တိုင် အကျဉ်းချပစ်မယ်..." ချူဟန်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ အကျဉ်းထောင်တွင် စုစုပေါင်း အထပ် ၁၀၈ ထပ် ရှိပြီး ၉၉ ထပ်မြောက်သည် အလွန် နက်ရှိုင်းသည်ဟု သတ်မှတ်ထားပေ၏။ အလွှာတိုင်းတွင် မဟာချင်အင်ပါယာမှ ကြီးလေးသော ပြစ်မှုကျူးလွန်သူများကို ထိန်းသိမ်းထားလေသည်။

"ကောင်းပြီ..."

"တပ်မှူးချုပ် ချူက ကတိတည်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

"စိတ်ချပါ... ငါတို့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက ဥပဒေကို မျက်နှာလိုက်မှုကင်းကင်းနဲ့ ကိုင်တွယ်မှာပါ... ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ ဥပဒေကို ချိုးဖောက်တဲ့သူတိုင်းက ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးခံရမှာပါ..."

ချူဟန်သည် ချင်လော့၏ မင်းသားစံအိမ်တွင် မျက်နှာပျက်ခဲ့ရပြီး ၎င်းကို ပြန်လည်လက်စားချေရန် သူ သန္နိဋ္ဌာန်ချထားခဲ့လေသည်။

ချင်လော့ အသတ်မခံရလျှင်တောင်မှ ထိုနေရာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းကို သူ ထာဝရ လက်လွှတ်ဆုံးရှုံးရမည် ဖြစ်ပေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သတင်းစကား ပါးလိုက်သူမှာ လူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ချေ။

သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော တောင်းဆိုချက်မှာ ချင်လော့အနေဖြင့် ပြစ်မှုမှ နာမည်မရှင်းနိုင်စေရန် သေချာစေရေးပင် ဖြစ်လေသည်။ အကယ်၍ ချင်လော့ ပြစ်မှုကျူးလွန်သည်ကို လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်လျှင်တောင်မှ ချင်လော့၏ မှတ်တမ်းတွင် အမည်းစက်တစ်ခု အမြဲတမ်း ရှိနေစေရန် သူတို့ သေချာပေါက် လုပ်ဆောင်ချင်ခဲ့ကြပေ၏။

မဟာသူတော်စင်အဆင့်ရှိ တန်ခိုးကြီးသူများ၏ ကျောထောက်နောက်ခံပြုမှုနှင့်အတူ မာနကြီးပြီး အထက်စီးဆန်သော ချင်လော့ကြောင့် လူအများအပြားက ချင်လော့၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို သတိပြုမိသွားကြပြီး သူ့အား ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်လာကြလေသည်။

ချင်လော့မှာ ရန်သူများ၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံနေရပြီ ဖြစ်ပေ၏။

သွေးကန်အတွင်းရှိ ချင်လော့မှာမူ အပြင်ဘက်တွင် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသည်ကို လုံးဝ မသိရှိခဲ့ချေ။ သူက သွေးများကို အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် စုပ်ယူနေခဲ့ပြီး အလွန် သာယာကြည်နူးဖွယ်ကောင်းသော အတွေ့အကြုံတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အခြား ကိုးဦးမှာမူ မစင်ပုံကြီးကို စားလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး အလွန်အမင်း သက်တောင့်သက်သာ မရှိဖြစ်နေခဲ့ကြပေ၏။

သူတို့၏ ယခင် ခန့်မှန်းချက်များက အမှန်တကယ် ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

ဤနေရာတွင် သွေးတစ်စက်ကိုမျှ စုပ်ယူ၍မရနိုင်ဘဲ ကိုယ့်ကျင့်စဉ်ကို ကိုယ် အသုံးပြုရန်သာ တတ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် ထိုသူမှာ ချင်လော့ မဟုတ်ဘဲ သူတို့သာ ဖြစ်နေခဲ့လေ၏။

ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းပင်...

မင်းသမီးစံအိမ်တွင် ချင်ကျင်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သွေးမျိုးဆက်ခံယူပွဲက ပြီးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်လား..."

"မင်းသမီး... သွေးမျိုးဆက်ခံယူပွဲက ဒီနေ့ ပြီးဆုံးမှာပါ... နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံး အဝင်ဝမှာ နဝမမင်းသားကို စောင့်နေပြီး အချိန်မရွေး ဖမ်းဆီးဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပါပြီ..."

"ငါ့မောင်တော်လေး တကယ်ပဲ အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားတာပဲ... သူက သွေးမျိုးဆက် ခံယူပွဲကနေ ဘာအကျိုးကျေးဇူးမှ မရခဲ့ရုံတင်မကဘူး... နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ တရားစီရင်တာကိုပါ ခံရဦးမယ်... ကျွတ်ကျွတ်..."

"ဒါက မာနကြီးတဲ့အခါ ဖြစ်လာတဲ့ အကျိုးဆက်ပဲ... သူက မြို့တော်ကို သူ့ရဲ့ သေးငယ်တဲ့ ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေလို့ တကယ်ကြီး ထင်နေတာလား..."

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးနေတဲ့ အရူးကောင်ပဲ..." ချင်ကျင်းက လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။

"ငါ့သတင်းစကားကို နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနဆီ ပေးလိုက်ဦး... ဒီနေ့ ရလဒ်တွေ လိုချင်တယ်... နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက ယင်းဝူစစ်သူကြီးကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်လို့မရဘူး..."

"မှတ်ထားပါ... ဥပဒေကို ချိုးဖောက်တဲ့ တော်ဝင်မိသားစုဝင်တွေက ပိုပြီး ပြင်းထန်တဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို ခံထိုက်တယ်လို့ အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးရဲ့ နာမည်နဲ့ ပြောလိုက်... တကယ်လို့ အခက်အခဲ တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့အတူ ရပ်တည်ပေးမယ်..."

ချင်ကျင်းသည် အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံး၏ ဒုတိယအကြီးအကဲများကြားတွင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် အဆင့်အတန်း အနိမ့်ဆုံးဖြစ်သော်လည်း သူမက အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးကို ကိုယ်စားပြုနိုင်ဆဲပင်။ အထူးသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးမှ မည်သူကမျှ ချင်လော့ဘက်မှ ရပ်တည်ပြောဆိုပေးမည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..." လက်အောက်ငယ်သားက ချက်ချင်း စီစဉ်ဆောင်ရွက်လိုက်သော်လည်း သူက အခြား တစ်စုံတစ်ရာကို ပြောဆိုချင်သေးသကဲ့သို့ တွန့်ဆုတ်နေပုံရ၏။

"မင်းသမီး... တကယ်လို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအရ ဒီကိစ္စကို နဝမမင်းသားက လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်ကော... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကိစ္စမှာ သံသယဖြစ်စရာတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်လေ..."

ချင်ကျင်းက သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းများဖြင့် စားပွဲကို ခေါက်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "အဲဒါ အရေးကြီးလို့လား..."

"အဲဒါ မအရေးကြီးဘူး... လုံးဝကို အရေးမကြီးတာ..."

"ဒီကိစ္စကို တော်ဝင်မိသားစုက လုပ်ခဲ့တာ သေချာတယ်... ချင်လော့က တော်ဝင်မိသားစုဝင် တစ်ယောက်လေ... သူက ချန်မိုနဲ့ ရန်ငြိုးရှိတာဆိုတော့ ချန်မိုကို သတ်တာက လုံးဝ ယုတ္တိတန်နေတာပဲ..."

"ယုတ္တိတန်ဖို့ပဲ လိုအပ်တာပါ..."

မှန်ပေသည်။ အကြောင်းနှင့် အကျိုး ရှိပြီး လူသတ်ခြင်းက ၎င်းကို ခိုင်လုံစေ၏။ ၎င်းက လုံလောက်ပေ၏။ သွေးကန်အတွင်းတွင် အချိန်ပြည့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သွေးတစ်စက်မျှပင် မကျန်ရှိတော့ချေ။

ချည်နှောင်ခံထားရသည့် ခံစားချက်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ချင်လော့က မတ်တတ်ရပ်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အကြောဆန့်လိုက်ရာ ကြည်နူးဖွယ် အက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ သူ အလွန် နေလို့ကောင်းသွားခဲ့လေသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မတိုးတက်လာခဲ့သော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ပေသည်။

အကယ်၍ ချင်လော့သာ လင်းရွှမ်နှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ဆုံတွေ့ရမည်ဆိုပါက သူ့ကို ဖိနှိပ်ရန် ပို၍ပင် လွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

"လူကြီးမင်းတို့... ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မင်းတို့ရဲ့ ရက်ရောတဲ့ လက်ဆောင်တွေအတွက် ငါ တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ချင်လော့၏ စကားများက အခြား ကိုးဦး၏ နှလုံးသားထဲရှိ ဒေါသများကို မီးမွှေးပေးလိုက်လေသည်။

သူတို့က ချင်လော့ကို သွေးရဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေကြ၏။ သွေးကန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဤနေ့ရက်အတွက် သူတို့ အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသော်လည်း သွေးကန်ထဲမှ ဘာမျှ မရရှိသလောက်ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုကိုပင် နှောင့်နှေးသွားစေခဲ့ပေသည်။

"နဝမမင်းသား... မင်း အရမ်း လွန်လွန်းနေပြီ..."

"နဝမမင်းသား... ဒီနေ့ ဖြစ်ခဲ့တာတွေကို ငါ မှတ်ထားလိုက်ပြီ... အနာဂတ်မှာ မင်းကို ငါ သေချာပေါက် ကောင်းကောင်း ပြန်ဆပ်ပေးမယ်..."

"နဝမမင်းသား... ကိုယ့်ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေမှာ အရမ်း ရက်စက်လွန်းမနေသင့်ဘူး... မဟုတ်ရင် မင်းမှာအဖော် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ချင်လော့က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ "ဘာလဲ... မင်းတို့ ငါ့ကို မကြည့်ချင်တော့ဘူးလား..."

"ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ မင်းတို့က ငါ့ကို မကြည့်ချင်ရင်တောင် ငါ့ကို ရှင်းပစ်လို့ မရဘူးလေ..."

ရန်စမှု၊ အလွန်အမင်း ရန်စမှုက လူကိုးဦး၏ အမူအရာများကို အလွန်အမင်း ကြမ်းကြုတ်သွားစေခဲ့လေသည်။

သူတို့က အံကြိတ်လိုက်ကြ၏။ ချင်လော့ ပြောသလိုပင် သူတို့က ချင်လော့ကို မကြည့်ချင်သော်လည်း ရှင်းမပစ်နိုင်သဖြင့် သူတို့၏ ဒေါသများကို မျိုသိပ်ထားရုံသာ တတ်နိုင်ပေသည်။

ချင်ရှိုးယွမ်မှာ အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့လေသည်။ ချင်လော့က ပထမဆုံး ထွက်လာသည်ကို သူ မြင်တွေ့ချိန်၌ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။

သို့သော် သူ သိပ်အများကြီး မပြောခဲ့ချေ။ အခြားလူများ အားလုံး ထွက်လာပြီးနောက် ချင်ရှိုးယွမ်က မေးမြန်းလိုက်သည်။ "မင်းတို့ရဲ့ အခြေအနေ က ဘယ်လိုနေလဲ..."

ဤအကြောင်းကို ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခြားသူများ ဒေါသထွက်လာကြလေသည်။

"သခင်ကြီးကျုံးကျန်... နဝမမင်းသားက ကျွန်တော်တို့ ကိုးယောက်လုံးရဲ့ သွေးအဆီအနှစ်တွေကို သူ တစ်ယောက်တည်း စုပ်ယူသွားတယ်..."

"သခင်ကြီးကျုံးကျန်... ကျွန်တော်တို့အတွက် တရားမျှတမှု ရှာပေးရမယ်... ဒီနေ့အတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျွန်တော်တို့ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရပေမဲ့ ဘာမှ မရခဲ့ဘူး..."

ချင်ရှိုးယွမ် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏ အကြည့်က ချင်လော့အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့၏။ "နဝမမင်းသား... မင်း ဘယ်လို နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့တာလဲ..."

ချင်လော့က အပြစ်ကင်းဟန်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဘာလှည့်ကွက်မှ မပါပါဘူး... သူတို့အားလုံးက အမှိုက်တွေ ဖြစ်နေလို့ပါပဲ... သူတို့က သွေးအဆီအနှစ်ကို မသန့်စင်နိုင်လို့ သူတို့ရဲ့ ပါရမီတွေကို ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်တာလေ... သူတို့ရဲ့ ပါရမီတွေက အရမ်းဆိုးရွားနေတယ်ဆိုတာကို တခြားသူတွေ မသိစေချင်လို့ ငါ့ကို ချောက်ချဖို့ ကြိုးစားနေကြတာပါ..."

"တကယ်ပဲလား..." ချင်ရှိုးယွမ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။ ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ချင်လော့ တစ်ယောက်တည်း သွေးစွမ်းအင် အများအပြားကို စုပ်ယူနိုင်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ခဲ့ချေ။ ဤကဲ့သို့သောအရာကို သူ မည်သည့်အခါကမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

"နဝမမင်းသားမှာ အထူး သွေးမျိုးဆက် တစ်ခုခုများ ရှိနေလို့လား..."

ဤသည်ကို တွေးတောမိပြီးနောက် ချင်ရှိုးယွမ်မှာ တက်ကြွ သွားခဲ့လေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချင်လော့မှာ ချင်ဧကရာဇ်၏ သားတော် ဖြစ်ပေ၏။ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေတွင် ချန်ရစ်ခဲ့သော မျိုးဆက်များ၌ ဖုံးကွယ်နေသည့် သွေးကြော တစ်ခုခု ရှိနေခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စပင် ဖြစ်လေသည်။

အရင်က စစ်ဆေးမှုတွေများ မှားယွင်းနေခဲ့လို့လား...

"နဝမမင်းသား... သွေးကြောကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်စမ်းသပ်ကြည့်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ..." ချင်ရှိုးယွမ်က မေးမြန်းလိုက်၏။

"ကောင်းပြီလေ..." ချင်လော့က မတုံ့ဆိုင်းဘဲ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

စစ်ဆေးမှု ရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ချင်လော့မှာ သေမျိုးတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေဆဲပင်။

ချင်ရှိုးယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်မှုများ ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

"ငါ ပြောသားပဲ... အဲဒီလူတွေက အသုံးမကျပါဘူးလို့... သူတို့က သွေးအဆီအနှစ် အများကြီးကို မသန့်စင်နိုင်ဘဲနဲ့ ငါ့ကို ချောက်ချဖို့ ကြိုးစားနေကြတာ... ဟူး..." ချင်လော့က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ထိုလူများကို အထင်အမြင်သေးမှု အပြည့်ရှိသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့ကို ဒေါသပေါက်ကွဲတော့မတတ် ဖြစ်သွားစေခဲ့ပေ၏။

ချင်လော့က အရမ်း လွန်လွန်းနေပြီ...

"နဝမမင်းသား... မင်းကို ငါ စိန်ခေါ်တယ်..." လူတစ်ယောက်က ခုန်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ချင်လော့က ပြတ်သားစွာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။ "အမှိုက်တွေနဲ့ ငါ မတိုက်နိုင်ဘူး..."

"နဝမမင်းသား... မင်း မရဲဘူး မဟုတ်လား..."

"တန်လို့လား.."

"ချင်လော့... ဒီနေ့ ငါ..."

"တော်လောက်ပြီ..." ချင်ရှိုးယွမ်က ဒေါသတကြီး ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် အခြားသူများကို ပြောဆိုလိုက်သည်။ "မင်းတို့တွေ သွေးစွမ်းအား သွားစမ်းသပ်ကြစမ်း... သွေးကန်ထဲမှာ သေချာ မကျင့်ကြံခဲ့တာ ဟုတ်၊ မဟုတ် ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်..."

"နဝမမင်းသားနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ အပြင်ဘက်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို ရှာနေတယ်... မင်း သွားလို့ရပြီ..."

"သွားလိုက်ပါဦးမယ်..." ချင်လော့က အုပ်စုကို ပြောဆိုလိုက်ရာ သူတို့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့ပြန်လေသည်။

ချင်လော့က အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးမှ အထွက်တွင် အသိတစ်ယောက်ကို မမျှော်လင့်ဘဲ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

"မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော် လင်းရွှမ်..."

"တစ်ရက်ကွဲကွာရတာ သုံးရာသီလောက် ကြာတယ်လို့တောင် ခံစားရတယ်..."

"ငါ ထွက်လာပြီးရင် မင်းကို လာရှာဖို့ စီစဉ်ထားတာ... ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ဆီ ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး..."

ရန်သူတွေ ဆုံတွေ့တဲ့အခါ ဒေါသထွက်ဖို့ သေချာနေပေ၏။

လင်းရွှမ်က ချင်လော့ကို ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။

"နဝမမင်းသား... ဟက်... အခုတော့ မင်း အမိဖမ်းခံရပြီပေါ့..."

"နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက ဒီနေ့ အလိုရှိနေတဲ့ တရားခံတစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆီးဖို့ ရောက်လာတာပဲ... ချင်လော့... အခုချက်ချင်း အဖမ်းခံလိုက်စမ်း... မဟုတ်ရင် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက မင်းကို သနားညှာတာဘူးလို့ အပြစ်မတင်နဲ့..."