အခန်း (၃၄)

အခန်း ၃၄ သံသယကို ရှင်းလင်းရန် ခက်ခဲခြင်း၊ အရှင်မင်းကြီးကို အာခံတာလား...

ဤစကားများက အခန်းထဲတွင် ဆူညံသွားစေခဲ့ပြီး စုချန်ချန်ပင် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့လေသည်။

တစ်ခုခုကို လုပ်ပြီး ဝန်မခံလျှင် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် နှိုင်းယှဉ်ရသော် လွယ်ကူပေသည်။ သို့သော် လုပ်လည်းလုပ်ပြီး ဝန်လည်းဝန်ခံလိုက်လျှင် ကိစ္စများက ပို၍ ရှုပ်ထွေးသွားလေသည်။

ချင်လော့နှင့်ပတ်သက်၍မူ သူ မလုပ်ခဲ့သောအရာကိုပင် သူက ဝံ့ဝံ့စားစား ဝန်ခံရဲလေသည်။

"အား..." ချန်ကျန့်ရှန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

"ချင်လော့... မင်းက ငါ့မြေးကို တကယ် သတ်ရဲတယ်ပေါ့..."

"ဒီနေ့ ငါ့မြေးရဲ့ အသက်အတွက် မင်းကို အသက်နဲ့ ပြန်ပေးဆပ်ခိုင်းမယ်..."

ချန်ကျန့်ရှန်းသည် ချင်လော့၏ အပြစ်ကို အတည်ပြုနိုင်မည့် အခိုက်အတန့်ကို အကြိမ်ကြိမ် စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ချင်လော့က ဝန်ခံလိုက်ချိန်၌ သူကိုယ်သူ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ချေ။

"ငါက သူ့ကို သတ်ခဲ့ရုံတင်မကဘူး... သူ့အလောင်းလည်း ငါ့ဆီမှာ ရှိတယ်..."

နောက်ထပ်စကားတစ်ခွန်းက ချန်ကျန့်ရှန်း၏ တည်ငြိမ်မှုကို ပြိုလဲမတတ် ဖြစ်သွားစေခဲ့ပေ၏။

"ချင်လော့... မင်း သေဖို့ ထိုက်တန်တယ်... မင်း သေသင့်တယ်..." ချန်ကျန့်ရှန်းမှာ အခြား မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ချင်လော့ကို သတ်ဖြတ်ချင်နေခဲ့လေသည်။

ဘုန်း...

ချူဟန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့က ချက်ချင်း လှုပ်ရှားကာ ချန်ကျန့်ရှန်းကို တားဆီးလိုက်ကြ၏။

"ယင်းဝူစစ်သူကြီး... ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်အေးအေးထားပါ..."

ဤနေရာမှာ သူတို့၏ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန နယ်မြေ ဖြစ်လေသည်။ အကယ်၍ ချန်ကျန့်ရှန်းကသာ ချင်လော့ကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်သွားမည်ဆိုလျှင် သူ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်သွားမည်ဆိုလျှင်တောင် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ ဒုတိယတပ်မှူးချုပ်ဖြစ်သော သူသည် ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ပေးခံရမည် ဖြစ်ပေသည်။

"ဒီကိစ္စကို ငါတို့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမှာပါ... ငါတို့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက တရားမျှအောင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးမှာပါ..."

ချင်လော့ထံသို့ လှည့်ကာ ချူဟန်က လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ချင်လော့... မင်းရဲ့ အပြစ်ကို မင်း သိရဲ့လား..."

"ငါက ဘာပြစ်မှု ကျူးလွန်ထားလို့လဲ..." ချင်လော့က အပြစ်ကင်းဟန်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

ချူဟန်က လေးနက်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။ "မင်းက ယင်းဝူစစ်သူကြီးရဲ့ မြေး ချန်မိုကို သတ်ခဲ့တယ်လို့ အခုလေးတင် ဝန်ခံခဲ့တာလေ... ငါတို့ ကိုယ်တိုင် နားနဲ့ဆတ်ဆတ် ကြားခဲ့တာပဲ..."

"မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ ဥပဒေတွေအရ၊ ပြီးတော့ အရှင်မင်းကြီး ပြောခဲ့သလိုပဲ မင်းသားတွေက သာမန်လူတွေနဲ့အတူတူ ဥပဒေအောက်မှာ ရှိတယ်... ဒီနေ့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက မင်းကို တရားစီရင်မယ်..."

"နေပါဦး..." ချင်လော့က ချူဟန်ကို တားဆီးလိုက်၏။

"ငါက ချန်မိုကို သတ်တယ်လို့ ဘယ်တုန်းက ပြောလို့လဲ..."

သူက နောက်နေတာလား။

"ဟင်..."

ချူဟန်က လေးနက်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"ချင်လော့... နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက ပူးပေါင်းစစ်ဆေးမှု လုပ်နေတာ... မင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို ငါတို့ သည်းခံမှာ မဟုတ်ဘူး... ယင်းဝူစစ်သူကြီးရဲ့ မြေးကို သတ်ခဲ့တယ်လို့ မင်း အခုလေးတင် ဝန်ခံခဲ့တာလေ... ငါတို့အားလုံး ကိုယ်တိုင် ကြားခဲ့တာပဲ..."

ချင်လော့က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။ "မဟုတ်ဘူး... ငါက ချန်မိုကို သတ်တယ်လို့ မပြောခဲ့ပါဘူး..."

"ယင်းဝူစစ်သူကြီးကို ငါ လုံးလုံးလျားလျား မသိဘူး... သူက ပါးစပ်ဟလိုက်တာနဲ့ ငါ့ကို စတင် မေးခွန်းထုတ်တော့တာပဲ... သူက လင်းရွှမ်ရဲ့ အဘိုးလို့ ငါ ထင်လိုက်တာ..."

"ငါ ဝန်ခံတယ်... ငါက လင်းရွှမ်ကို သတ်ခဲ့တာ..."

လူတိုင်း ကြက်သေသေသွားခဲ့ကြ၏။ ချင်လော့၏ အပြုအမူများက သူတို့ကို လှောင်ပြောင်သရော်နေသည်နှင့် အတိအကျ တူညီနေပေသည်။

ဘန်း..

ချူဟန်က စားပွဲကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချလိုက်ပြီး ချင်လော့အား ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ မင်းက ဘယ်လိုလုပ် အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောရဲတာလဲ..."

"ချန်မိုကို သတ်ပြီး သူ့အလောင်းကို ဖျောက်ထားတယ်လို့ မင်း ခုနကတင် ပြောခဲ့တာလေ..."

"အခုတော့ မင်းက လင်းရွှမ်ကို သတ်ခဲ့တယ်လို့ ပြောပြန်တယ်... ဒါပေမဲ့ လင်းရွှမ်ရဲ့ အလောင်းက ငါတို့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ ရှိနေတာလေ... ဘယ်လိုလုပ် မင်းလက်ထဲ ရောက်သွားရမှာလဲ..."

"ချင်လော့... မင်း ငါတို့ကို အရူးလုပ်နေတာလား..."

သူ၏ မေးခွန်းထုတ်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရင်း ချင်လော့က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။ "ငါက မှတ်မိတာ မှားသွားလို့ပါ... စကားတစ်ခွန်းပဲ မှားပြောမိတာလေ..."

"စကားတစ်ခွန်း မှားပြောမိတာက ဘယ်လိုလုပ် ဥပဒေနဲ့ မလွတ်ကင်းတာ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..." ချင်လော့၏ သဘောထားက ချူဟန်၏ မျက်နှာကို ပြာနှမ်းသွားစေခဲ့လေသည်။

ချန်ကျန့်ရှန်းက ဘေးဘက်တွင် ရပ်နေပြီး ချင်လော့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။ သူလည်း အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေခဲ့ပေသည်။

ချန်ကျန့်ရှန်းထံသို့ လှည့်ကာ ချင်လော့က ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ယင်းဝူစစ်သူကြီးအတွက် ဝမ်းနည်းပါတယ်... ညီအစ်ကိုချန်နဲ့ ငါက တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်မှာ သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်သွားခဲ့ကြတာပါ... တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ရဲ့ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုကိုလည်း တန်ဖိုးထားကြပါတယ်... နောက်တစ်နေ့ကျရင် သူ အောက်မှာ အရမ်း အထီးမကျန်ရအောင် သူ့ရဲ့ အုတ်ဂူမှာ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးရုပ်တချို့ကို ငါ သေချာပေါက် မီးရှို့ပေးလိုက်ပါ့မယ်..."

ဤအဓိပ္ပာယ်မဲ့သော စကားများက ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းကို လုံးလုံးလျားလျား ကြက်သေသေသွားစေခဲ့လေသည်။

"စကားမစပ် ညီအစ်ကိုချန်က ကုချင်းရွှဲ့ကို အရမ်း သဘောကျတာလေ... နောက်တစ်နေ့ကျရင် သူနဲ့ ကုချင်းရွှဲ့ အတူတူ သင်္ဂြိုဟ်ခံရအောင် ငါ သေချာပေါက် ကူညီပေးမယ်... ဒါမှ သူတို့ရဲ့ ရေစက်က နောင်ဘဝအထိ ဆက်သွားနိုင်မှာပေါ့..."

"မှန်တယ်... ညီအစ်ကိုချန်က ဒါကို သေချာပေါက် သဘောကျမှာပဲ..."

ချန်ကျန့်ရှန်း၏ အမူအရာက ပိုပို၍ ကြမ်းကြုတ်လာခဲ့ပြီး သွေးရဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

"တော်လောက်ပြီ..."

ဤသည်မှာ စော်ကားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ မြေးဖြစ်သူ ချန်မိုနှင့် သူ့ကို စော်ကားလိုက်ခြင်းပင်။

ချင်လော့ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ အမူအရာမှာ ချင်လော့ကို ဝါးမြိုချင်နေသည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။ သူ၏ အငွေ့အသက်များ ဆက်လက် မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး ဤအခိုက်အတန့်တွင် အခြား မည်သည့်အရာကိုမျှ သူ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ချင်လော့ကိုသာ သတ်ဖြတ်ချင်နေခဲ့ပေ၏။

ဘုန်း...

စုချန်ချန်၏ အားကောင်းသော အငွေ့အသက်က ချန်ကျန့်ရှန်းကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်လေသည်။

"ချန်ကျန့်ရှန်း... မင်း ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ..."

"တကယ်လို့ မင်းက လှုပ်ရှားရဲရင် မင်းရဲ့ ချန်မိသားစု တစ်ခုလုံးကို ငါ သုတ်သင်ပစ်မယ်..."

"ဟက်... သုတ်သင်ပစ်မယ် ဟုတ်လား... ငါ့ကလွဲပြီး ချန်မိသားစုမှာ ဘယ်သူ ကျန်သေးလို့လဲ..."

ဆွေမျိုးအချို့ ရှိနေသေးသော်လည်း ချန်ကျန့်ရှန်းက ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ ထိုသူများထဲမှ မည်သူမျှ သူ၏ သွေးသားများ မဟုတ်ကြသကဲ့သို့ နီးစပ်သော ဆွေမျိုးများလည်း မဟုတ်ကြရာ သူတို့၏ သေဆုံးမှုများက အရေးကြီးသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

"လူကြီးမင်းတို့... ဒီနေရာက ငါတို့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနနော်..." ချူဟန်က ထပ်မံ သတိပေးလိုက်၏။

ချန်ကျန့်ရှန်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် ဖုန်းခနဲ ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး စုချန်ချန်ကလည်း သူ၏ အငွေ့အသက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ... စစ်ဆေးမေးမြန်းတာကို ဆက်လုပ်ကြစို့..."

ချူဟန်က မေးမြန်းလိုက်၏။ "လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်ရက်က နဝမမင်းသားအနေနဲ့ ချန်မိုကို မြင်ခဲ့တာလား..."

ချင်လော့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မှန်ပါတယ်... ငါ သူ့ကို တွေ့ခဲ့တယ်..."

"လူတချို့က ပြောကြတယ်... ချန်မိုနဲ့ မင်းက ကုချင်းရွှဲ့ ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး စကားများ ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး မင်းက ဒေါသထွက်ပြီး ချန်မိုကို လမ်းပေါ်မှာ သတ်ခဲ့တယ်တဲ့... အဲဒါ အမှန်ပဲလား..."

ချင်လော့က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။ "အဲဒါ လုံးဝ မမှန်ပါဘူး... ညီအစ်ကိုချန်က ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်ဖို့ သီးသန့် ရောက်လာခဲ့တာပါ..."

"အဲဒီနေ့က လင်းရွှမ်နဲ့ ငါက မတော်တဆ ပတ်သက်မိသွားတာပါ... မင်းတို့ လင်းရွှမ်ကို သိတယ် မဟုတ်လား... သူက ဒီနေ့ ငါ့ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့ လင်းရွှမ်လေ... နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက တပ်မှူး လင်းရွှမ်လေ..."

"လင်းရွှမ်က မလုပ်ခဲ့ဘူး..." လုချန်က မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း ပြောမယ်ဆိုလည်း... ငါ ဘာမှမပြောတော့ဘူး..." ချင်လော့က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်..."

"လုချန်... ပါးစပ်ပိတ်ထား..." ချူဟန်က ဒေါသတကြီး ပြောဆိုလိုက်ပြီး ချင်လော့ဆီသို့ အကြည့်ပြန်လွှဲလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ဆက်ပြောပါ နဝမမင်းသား..."

ချင်လော့က ဆက်ပြောလေသည်။ "ငါတို့ ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ... အင်း... အဲဒီ ပျက်မကို ငါက ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ ဘယ်လိုသတ်လိုက်လဲ ဆိုတဲ့အကြောင်း ပြောနေတာ..."

ချင်လော့က ထိုစကားများကို ပြောဆိုလိုက်ချိန်၌ ကြည့်ရှုနေသူများကြားတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက် တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပေ၏။

"ဟင်..." စုချန်ချန်၏ အကြည့်က ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဝေ့ဝဲသွားပြီး သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်က လူအများအပြား၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် တုန်စိမ့်သွားစေခဲ့လေသည်။

"အဲဒီ ကုချင်းရွှဲ့ကို ငါ သတ်ပြီးတဲ့နောက် ညီအစ်ကိုချန်ကို ငါ အထူးတလည် မေးခဲ့တယ်... ပူပူနွေးနွေးလေး ရှိနေတုန်း မင်းကို ပေးလိုက်ရမလားလို့..."

ချန်ကျန့်ရှန်း၏ နဖူးပေါ်မှ သွေးကြောများ ထောင်ထလာခဲ့၏။ သူ ဒေါသပေါက်ကွဲတော့မတတ် ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ မြေးဖြစ်သူကို နောက်ထပ် အရှက်ခွဲလိုက်ခြင်းပင်။

"ညီအစ်ကိုချန်က ငါ့ရဲ့ စေတနာကို လက်မခံခဲ့ပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ဒီကိစ္စအတွက် ငါ့ကို သီးသန့် လာကျေးဇူးတင်ခဲ့တယ်..."

"အာ... သူတို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ဘယ်လောက်တောင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ချစ်ကြသလဲ... ငါ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီ... ညီအစ်ကိုချန်နဲ့ ကုချင်းရွှဲ့ကို အတူတူ သင်္ဂြိုဟ်ခံရဖို့ ငါ သေချာပေါက် ကူညီရမယ်... ဒါမှ သူတို့ရဲ့ အချစ်တွေက နောင်ဘဝအထိ ဆက်သွားနိုင်မှာ... ဖြစ်နိုင်တာက..."

"ကောင်းပြီ... တော်လောက်ပြီ..." ချူဟန်က ချင်လော့၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီးနောက် အခြားသူများနှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"အခု သက်သေတွေကို ခေါ်လာခဲ့ကြစမ်း..."

လမ်းပေါ်တွင် ချင်လော့ ပြစ်မှုကျူးလွန်သည်ကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့သူ အနည်းငယ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်လည်ပြောပြခဲ့ကြပြီး ချင်လော့မှာ လူသတ်သမားဖြစ်ကြောင်း ထောက်ပြခဲ့ကြလေသည်။

"အခု မင်းကို လက်ညှိုးထိုးနေတဲ့ လူတွေ အများကြီး ရှိနေပြီဆိုတော့ မင်းကိုယ်မင်း ကာကွယ်ဖို့ ဘာပြောစရာ ရှိသေးလဲ..."

"သူတို့က သက်သေအမှားတွေ ထွက်ဆိုနေကြတာပဲ..." ချင်လော့က လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ချန်မိုက ငါ့ဆီကို လာရှာပြီး ငါတို့ စကားများခဲ့ကြတယ်ဆိုရင်တောင် ငါက ဘာလို့ ချန်မိုကို နေရာတင် မသတ်ဘဲ တခြားလမ်းပေါ်ကို သွားပြီး သတ်ရမှာလဲ..."

"ငါ ချင်လော့ရဲ့ အချိန်တွေက အဲဒီလောက်တောင် တန်ဖိုးမရှိလို့လား..."

"ဒါ့အပြင် မင်းတို့ဆီမှာ သက်သေတွေတော့ ရှိတယ်... သက်သေခံ ပစ္စည်းကကော ဘယ်မှာလဲ... သက်သေခံ ပစ္စည်းတောင် မရှိဘဲနဲ့ ဒီကိစ္စကို ငါ လုပ်တယ်လို့ မင်းတို့ ဘယ်လိုလုပ် သက်သေပြမှာလဲ..."

"ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့က ဒီပြစ်မှုကို ငါ့ခေါင်းပေါ် ပုံချဖို့ သန္နိဋ္ဌာန်ချထားတာလား... မင်းတို့က လင်းရွှမ်လိုပဲ သူ့ရဲ့ အပေါင်းအပါတွေ ဖြစ်ပြီး ငါ့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ ကြံစည်နေကြတာလား..."

"ကျွတ်ကျွတ်... နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနကို နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက လုံးဝ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ထားတာလား... သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် ရဲတင်းနေရတာလဲ..."

ချင်လော့က အပြစ်ဝန်ခံရန် ငြင်းဆန်ရုံသာမက ချူဟန်နှင့် အခြားသူများအပေါ်ကိုပါ အခြေအနေကို ပြန်လည်လှည့်စားလိုက်သဖြင့် သူတို့ကို အလွန် ကြည့်ရဆိုးသွားစေခဲ့ပေသည်။

စုချန်ချန်က ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။ "ကောင်းပြီ... ဒီဟာသဇာတ်လမ်းက အခု အဆုံးသတ်သင့်ပြီ... ငါ့မြေးက ချန်မိုကို မသတ်ခဲ့ဘူးလို့ ပြောတယ်... ဒါကြောင့် သူ ချန်မိုကို မသတ်ခဲ့ဘူး..."

"မင်းတို့မှာ မေးခွန်းတစ်ခုခု ရှိရင် ငါ စုချန်ချန်ဆီ လာခဲ့လို့ရတယ်..."

အကယ်၍ ချင်လော့ အပြစ်ရှိကြောင်း သက်သေပြနိုင်လျှင်တောင် စုချန်ချန်က နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနအား ချင်လော့ကို ဖမ်းဆီးခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ချေ။

ဒါ့အပြင် ချင်လော့က အပြစ်ကင်းတယ်လေ...

"သွားကြစို့..." စုချန်ချန်က ချင်လော့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ ဧည့်ခန်းမဆောင်မှ ထွက်သွားခဲ့လေသည်။

ချူဟန်နှင့် အခြားသူများက သူ့ကို မတားဆီးခဲ့ကြချေ။ အမှန်တကယ်တော့ စုချန်ချန်ကို မည်သူကမျှ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

ချင်လော့ ပြစ်မှုထင်ရှားခြင်း မရှိသော်လည်း သူ၏ ပြစ်မှုများမှ လွတ်ကင်းသွားခြင်းလည်း မဟုတ်သဖြင့် လူတိုင်းက ချင်လော့သည် ချန်မိုကို သတ်ခဲ့သူဟုသာ ထင်မြင်နေကြမည် ဖြစ်လေသည်။

ချင်လော့က ဤအရာအားလုံးကို အပြည့်အဝ သိရှိထားပြီး သူ၏ နာမည်ကို ရှင်းလင်းနိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ မရှင်းလင်းနိုင်သည်ဖြစ်စေ သူ့အတွက် အရေးမကြီးခဲ့ပေ။

သူ့ကို လျှို့ဝှက်ကြံစည်ရဲသော သူ၏အနောက်ရှိ လူကို ရှာဖွေပြီး ထိုသူကို သတ်ဖြတ်ပစ်ရန်သာ သူ လိုလားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ချင်လော့က နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အထွက်တွင်ပင် လင်းရွှမ် သေဆုံးသွားသည့် သတင်းကို ကြားပြီးနောက် အပြေးအလွှား ရောက်လာသော ချင်ကျင်းက သူ၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပေ၏။

"ချင်လော့... နင် ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းရတာလဲ..."

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ရှေ့မှာ လင်းရွှမ်ကို မသတ်ဘူးလို့ မင်း ကတိပေးခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ မင်းက မင်းရဲ့ စကားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းရဲတယ်ပေါ့..."

"ဒါက အရှင်မင်းကြီးကို ဆန့်ကျင်တာပဲ..."

"အစောင့်တွေ... ချင်လော့ကို အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးကို ပြန်ခေါ်သွားပြီး သူ့ကို သေချာ အပြစ်ပေးကြစမ်း..."