အခန်း (၃၇)
Vol. 4 Ch. 37
အခန်း ၃၇ မင်းပိုင်တာက ငါ့ဟာပဲ၊ နဂါးအကြေးခွံ
"အိုး... ဟုတ်လား... မြောက်ပိုင်းမန်အင်ပါယာက လူတွေက ငါ့ရဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာကို အနှောင့်အယှက် ပေးချင်နေကြတာလား..."
ချင်လော့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။ မြောက်ပိုင်းမန်အင်ပါယာမှ လူများလည်း ပါဝင်ပတ်သက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။
သို့သော် ဤသည်မှာ မြောက်ပိုင်းမန်မှ လူများက သူ့ကို တန်ဖိုးထားသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ အဆင့်အတန်းကို တန်ဖိုးထားသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
အကယ်၍ ချန်ကျန့်ရှန်းကသာ ချင်လော့ကို သတ်လိုက်မည်ဆိုပါက သူ့အတွက် မဟာချင်အင်ပါယာတွင် နေရာရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။ ထိုအချိန်ကျလျှင် မြောက်ပိုင်းမန်အင်ပါယာမှ လူများက ချန်ကျန့်ရှန်းကို သူတို့၏ အဖွဲ့အစည်းအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ကာ သူတို့လူအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပေသည်။
ချင်လော့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက အကျိုးကျေးဇူးများစွာကိုလည်း ရရှိစေပြီး မင်းသားများအကြား တိုက်ပွဲကို တဖြည်းဖြည်း ပြင်းထန်လာစေနိုင်လေသည်။
မည်သူမျှ အရူးမဟုတ်ကြချေ။ ဤနေရာရှိ အကြောင်းပြချက်ကို ဘယ်သူက မခန့်မှန်းနိုင်ဘဲ နေမည်နည်း။
ဤလောကတွင် ငြင်းဆို၍မရသော သက်သေအထောက်အထားများ မလိုအပ်ချေ။ လိုအပ်သည်မှာ အကြောင်းပြချက် သို့မဟုတ် ဆင်ခြေတစ်ခုသာ ဖြစ်လေသည်။
အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤကိစ္စတွင် မင်းသားများအကြား ပွင့်လင်းပြီး လျှို့ဝှက်သော အာဏာလုပွဲများ ပါဝင်နေကြောင်း သက်သေပြနိုင်မည့် အထောက်အထားများကို ထုတ်ပြမည်ဆိုပါက အခြားမင်းသားများက လဲကျနေသူကို ထပ်မံနင်းချေရန် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ကြမည်ပင်။
ချင်လော့ကို သတ်ရန် မည်သူ့တွင် အကြောင်းပြချက်နှင့် ဆင်ခြေ ရှိသနည်း။ ချင်ဖုန်းတွင် အကြောင်းပြချက်နှင့် ဆင်ခြေ ရှိပြီး ချင်ကျင်းတွင်လည်း အကြောင်းပြချက်နှင့် ဆင်ခြေ ရှိပေ၏။
သူတို့က နောက်ထပ် ရှင်းလင်းခံရမည့် ပစ်မှတ်များ ဖြစ်လာနိုင်လေသည်။
မြောက်ပိုင်းမန်အင်ပါယာက မီးလောင်ရာ လေပင့်ပေးခဲ့ရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့၏။
မြောက်ပိုင်းမန်အင်ပါယာသည် မဟာချင်အင်ပါယာထက် အနည်းငယ် အားနည်းသော်လည်း အများကြီး ကွာခြားမှု မရှိချေ။
မဟာချင်အင်ပါယာအား အင်ပါယာနိုင်ငံတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားရခြင်းမှာ ၎င်းကို တည်ထောင်သူသည် မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ထိုကဲ့သို့ တန်ခိုးကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး မြောက်ပိုင်းမန်အင်ပါယာတွင် မည်သည့်အခါကမျှ မပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးချေ။
သို့တိုင်အောင် ၎င်းက သူတို့ကို မဟာချင်အင်ပါယာ၏ အကြီးမားဆုံးသော ရန်သူများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လာခြင်းမှ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။
"အရှင်မင်းသားကို မြို့တော်နဲ့ အာဏာဗဟိုချက်ကနေ ထွက်သွားအောင် ကြံစည်နေကြတဲ့ တခြားသူတွေလည်း ရှိသေးတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်..."
"နယ်စပ်တပ်ဖွဲ့တွေ၊ အထူးသဖြင့် မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးတပ်မတော်ကို သွားလို့မရဘူး..." ချန်ကျန့်ရှန်းက လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။
မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးတပ်သည် အခြေခံအားဖြင့် မြောက်ပိုင်းကာကွယ်ရေးဘုရင် တစ်ဦးတည်းကသာ ခြယ်လှယ်နေသော နေရာဖြစ်လေသည်။ အကယ်၍ ချင်လော့သာ သွားမည်ဆိုပါက သူ သေချာပေါက် သေဆုံးမည်မဟုတ်သော်လည်း လုံးဝ ဖိနှိပ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး တိုးတက်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိမည် မဟုတ်ချေ။
"ငါ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့ ၁၀ ဆီကို သွားမယ်..." ချင်လောက ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်၏။
"တချို့လူတွေက ငါ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့ ၁၀ ထဲ ရောက်သွားတာကို သဘောကျလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်..."
"ဒါက ဘဝရဲ့ အမည်းစက်တွေထဲက တစ်ခုပဲလေ..."
ချင်လော့က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူက မဟာချင်အင်ပါယာ၏ မင်းသားတစ်ပါး သို့မဟုတ် မဟာချင်အင်ပါယာ၏ ချင်ဧကရာဇ်ပင် ဖြစ်လာလိုပါက သူ၏ ဘဝမှာအခြားသူများ ဝေဖန်ခြင်းကို လွယ်ကူစွာ ခံရပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ချင်လော့ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ သူ ဂရုစိုက်သော အရာတစ်ခုတည်းသာ ရှိပြီး ၎င်းမှာ အာဏာပင် ဖြစ်လေသည်။
သူ၏ အမြင်က အခြားမည်သူ့ထက်မဆို ပိုမိုကျယ်ပြန့်လေသည်။ ဤလောကတွင် သူသည် တစ်လောကလုံးနှင့် ရန်သူဖြစ်လာနိုင်ပေ၏။ သေးငယ်သော မဟာချင်အင်ပါယာမှာ သူ၏ ခြေကုပ်ကျောက်တုံးလေး တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်လေသည်။
"ကောင်းပြီ... သွားပြီး စီစဉ်လိုက်တော့..."
သူ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ချင်လော့ကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည်နည်း ဆိုသည်ကို သေချာစွာ တွေးတောရမည်ဖြစ်ကြောင်း ချန်ကျန့်ရှန်း သိရှိထားပေ၏။ မှန်းဆကြည့်ရလျှင် ချင်ဧကရာဇ်၌ အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိထားပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။
ချင်ဧကရာဇ်က ယခုအချိန်အထိ ချင်လော့ကို ဆင့်ခေါ်ခြင်း မရှိသေးသည့် အချက်က ဤသားတော်ကို သူ အများကြီး တန်ဖိုးမထားကြောင်း ပြသနေလေသည်။
သေမျိုးတစ်ဦး ဖြစ်ခြင်းနှင့် မာနထောင်လွှားခြင်း နှစ်ခုပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ချင်လော့တွင် အနာဂတ်မရှိကြောင်း သက်သေပြနေပေ၏။
ချင်လော့က လင်းရွှမ်၏ ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်ကို သေချာစွာ ရှာဖွေကြည့်လိုက်ရာ အဆင့်အတော်လေး နိမ့်ကျသော ကျင့်စဉ်အချို့ကိုသာ တွေ့ရှိရလေသည်။
အတွင်းပိုင်းမှ သံမည်းသေတ္တာတစ်လုံးကို သူ ထုတ်ယူလိုက်ရာ ၎င်းမှာ တံဆိပ်တစ်ခုဖြင့် ချိတ်ပိတ်ထားခြင်း ခံရပေ၏။
"ဒီအထဲမှာ ပစ္စည်းကောင်းတစ်ခုခု ရှိနေပုံရတယ်..."
လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်မှုနှင့်အတူ ချင်လောက လူသားဧကရာဇ်အလံကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ၎င်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။ ၎င်းက ပြင်ပမှ အာရုံခံနိုင်စွမ်းများကို ကာကွယ်ပေးထားပေသည်။
ရှီးဟွမ်က ချင်လော၏ဘေးတွင် ပေါ်လာပြီး သူမ၏ အကြည့်က သံမည်းသေတ္တာအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားကာ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားခဲ့၏။ "ဒီသံနက်သေတ္တာထဲမှာ ထူးခြားတဲ့ အရာတစ်ခုခုကို ချိတ်ပိတ်ထားပုံရတယ်..."
"အန္တရာယ်ရှိလား..." ချင်လောက မေးမြန်းလိုက်လေသည်။
"အဲဒီလောက်တော့ မဆိုးလောက်ပါဘူး..."
"ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရင် မင်း သိသွားမှာပါ..."
ရှီးဟွမ်က သံနက်သေတ္တာကို စတင်ဖွင့်လိုက်ပြီး ချင်လော့က လုံခြုံသော အကွာအဝေးတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းရန် အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်၏။ အသက်အနည်းငယ်ရှူပြီးနောက် ရှီးဟွမ်က သံနက်သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ရာ အကြေးခွံတစ်ခုက ချင်လော့၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့လေသည်။
"အကြေးခွံလား..." ချင်လောက အနက်ရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပနေသော အကြေးခွံကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်ပျက်မှုများ ရှိနေခဲ့ပေသည်။
"ဒါပဲလား..."
"နဂါးအကြေးခွံပဲ..." ရှီးဟွမ်၏ အံ့အားသင့်နေသော အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
"နဂါးအကြေးခွံ ဟုတ်လား..." ချင်လော၏ နှလုံးသား လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး ကြွေပုလင်းလေးတစ်ခုက သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာလေသည်။ ပုလင်းထဲတွင် နတ်နဂါးသွေးအဆီအနှစ်ရှိနေပေ၏။ ပုလင်းထဲရှိ သွေးနှင့် သူ့ရှေ့ရှိ အကြေးခွံတို့ အချင်းချင်း တုံ့ပြန်နေကြသည်ကို သူ ဝေဝါးစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။
သူတို့က တစ်သားတည်းဖြစ်နေသည့် ဝိညာဉ်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလားပင်။ ၎င်းမှာ နဂါးအကြေးခွံဖြစ်ကြောင်း အခြေခံအားဖြင့် အတည်ပြုနိုင်လေပြီ။
"ဒါက တကယ်ပဲ နဂါးအကြေးခွံ ဖြစ်နေတာပဲ..."
"ဒီလောကမှာ နတ်နဂါးက တကယ် တည်ရှိခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်..."
"ဒီနဂါးအကြေးခွံက အရမ်း တန်ဖိုးရှိတယ်... တကယ်လို့ အဲဒါကို သံချပ်ကာအဖြစ် ထုဆစ်နိုင်ရင် အဲဒါက သေချာပေါက် ထိပ်တန်း သူတော်စင်အဆင့် သံချပ်ကာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."
"တကယ်လို့ လက်နက်အဖြစ် ထုဆစ်နိုင်ရင်တော့ ဧကရာဇ်လက်နက် ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အလားအလာ ရှိတယ်..."
"မင်း တကယ်ပဲ အခွင့်အရေးကြီး ရသွားတာပဲ..."
ရှီးဟွမ်က ချင်လော့ကို ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။ "လင်းရွှမ်ဆိုတဲ့ အဲဒီကောင်လေးဆီမှာ ဒီရတနာ ရှိနေမှန်း မင်း သိလို့ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ပြီး သတ်လိုက်တာလား..."
"ငါက ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ... ငါ့မှာ အရာအားလုံးကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်တဲ့ အမြင်အာရုံမှ မရှိတာ..." ချင်လောက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်လေသည်။
ဇာတ်လိုက်တိုင်းတွင် ကောင်းကင်ကိုဆန့်ကျင်သော အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိရမည်ဖြစ်ကြောင်းကိုသာ သူ သိရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။ လင်းရွှမ်လည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ခဲ့ချေ။
ရှီးဟွမ်က ထပ်မံ မေးခွန်းမထုတ်တော့ချေ။ သူမက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုလိုက်သည်။ "နဂါးအကြေးခွံတွေက တန်ဖိုးရှိပေမဲ့ အဲဒါတွေကို ထုဆစ်နိုင်တဲ့ လူတစ်ယောက်ကို တစ်လောကလုံးမှာ ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ အရမ်း ခက်ခဲတယ်..."
"အခုလောလောဆယ်တော့ ဒီနဂါးအကြေးခွံက မင်းအတွက် သိပ်အသုံးမဝင်သေးဘူး..."
ချင်လောက ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ လင်းရွှမ်၏ နဂါးအကြေးခွံတွင် အခြား အသုံးဝင်မှုများ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ အမြဲတမ်း ခံစားရသော်လည်း လောလောဆယ်တွင် မည်သည့်အရာကိုမျှ သူ မစဉ်းစားတတ်တော့ချေ။
"လင်းရွှမ်... မင်းမှာ ဘာလို့ ဒိုင်ယာရီရေးတဲ့ အကျင့် မရှိတာလဲ..." ချင်လောက မကျေမနပ် ညည်းတွားလိုက်လေသည်။
"ကောင်းပြီလေ... အခုတော့ လင်းရွှမ်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ငါ လက်ခံရဦးမယ်..."
ဒြပ်ငါးပါးဝိညာဉ်ခန္ဓာ၏ မူလအဆီအနှစ်ကို သူ ဝါးမြိုရန်ပင် မစတင်ရသေးချေ။
ယခုအချိန်က အကောင်းဆုံး အချိန်ပင် ဖြစ်လေသည်။ အပြင်ဘက်တွင် အရာအားလုံး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေချိန်၌ မိမိ၏ စွမ်းအားကို တိုးမြှင့်ခြင်းက မိမိ၏ အသက်ကို ကာကွယ်ရန် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"စကားမစပ် မင်းဆီမှာအစွမ်းထက်တဲ့ ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်များ ရှိလား..." ချင်လော့က ရှီးဟွမ်ကို မေးမြန်းလိုက်၏။
မူလက တော်ဝင်မိသားစု၏ ရတနာတိုက်ကို လုယက်ရန် သူ ရည်ရွယ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အဆင်သင့်ရှိနေသော ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူမတွင် ဘယ်လိုလုပ် မရှိဘဲ နေမည်နည်း။
မဟုတ်လျှင် သူမ၏ ဝိညာဉ်က မည်သို့လုပ်၍ ဤမျှ အချိန်အကြာကြီး တည်ရှိနေနိုင်မည်နည်း။
"မင်းက ငါ့အကူအညီကို တောင်းနေတာလား..." ရှီးဟွမ်က မာနထောင်လွှားစွာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။
"ဒါဆိုရင် မင်းက အခြေအနေတစ်ခုကို သဘောတူရလိမ့်မယ်..."
"အခြေအနေ ဟုတ်လား..."
"မှန်တယ်... ငါ့ကို တစ်ခုခု ကတိပေးရင် ဒီလောကမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ကို မင်းကို ငါ ပေးမယ်..."
ဖြန်း...
ချင်လောက သူ၏ လက်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ရိုက်နှက်ကြာပွတ်ကို ဖန်ဆင်းလိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်လိုက်လေသည်။
"ဟမ်... ကြည့်ရတာ မင်းရဲ့ နေရာကို မင်း နားမလည်သေးဘူးထင်တယ်... မင်းက ငါ့နဲ့ အပေးအယူ လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား..."
"မင်းပိုင်တာတွေက ငါ့ဟာပဲ... ငါပိုင်တာကလည်း ငါ့ဟာပဲ... အခြေအနေ ဟုတ်လား... ဟက်... မင်းကပဲ 'တောင်းဆိုပါတယ်' လို့ပဲ ပြောလို့ရမယ်... နားလည်လား..."
နောက်ဆုံးတွင် ရှီးဟွမ်က သူမ၏ ကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်ရပြီး တောင်းပန်လိုက်၏။ "ငါ ပေးမယ်... ငါ ပေးပါ့မယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို မရိုက်ပါနဲ့တော့... ငါ ဆက်ပြီး သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး..."
ချင်လော့က ရှီးဟွမ်ကို သင်ခန်းစာ ပေးနေချိန်၌ လင်းရွှမ်၏ အလောင်းဘေးရှိ လူအချို့က မှုန်ကုပ်သော အကြည့်များ ဖလှယ်လိုက်ကြလေသည်။
"ပစ္စည်းတွေ ပျောက်သွားပြီ..."
"အဲဒါ နဂါးအကြေးခွံလေ... အဲဒါက အရေးအကြီးဆုံးပဲ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပျောက်သွားရတာလဲ..."
"ချင်လော့ ယူသွားတာပဲ..."
"ချင်လော... သူ သေဖို့ ထိုက်တန်တယ်..."
"အဲဒီပစ္စည်းတွေကို ငါတို့ ပြန်ယူရမယ်... မဟုတ်ရင် ငါတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ စီစဉ်ခဲ့တာတွေ အားလုံးက အလကား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."
"တကယ်လို့ လိုအပ်လာရင် ချင်လော့ကို ငါ ကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်မယ်..."