အခန်း (၂၀၃)

အခန်း (၂၀၃) အကာအကွယ်ကျောက်စိမ်းပြား

တတိယမင်းသား…

သူ၏ ဝမ်းကွဲညီတော်သည် သူ့အား ဤနေရာ၌ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ယွင်ဟွား၏ မျက်နှာအမူအရာက အလင်းနှင့် အမှောင်ကြားတွင် ပြောင်းလဲနေပြီး တတိယမင်းသား၏ ရင်ထဲတွင် အေးစက်သွားစေကာ သူသည် မိမိကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်ရန် ဆက်တိုက် ကြိုးစားနေခဲ့၏။

"အစ်မကြီး... ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်..."

သူသည် သူ၏အမှားကို ဝန်ခံရန် အလွန် စိတ်အားထက်သန်နေကာ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရှုံ့မဲ့နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် မျက်ရည်တစ်ပေါက်ကို အတင်း ညှစ်ထုတ်လိုက်လေသည်။

"အစ်မကြီး... ကျွန်တော်က အစ်မကြီးကို အရမ်းလေးစားပြီး မြို့တော်ကို စိုးမိုးဖို့အတွက် နောက်ကနေ လိုက်ချင်ရုံပါ... တကယ်တော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ခြေထောက်တွေက အပြည့်အဝ မပျောက်သေးပါဘူး... အကြာကြီး မတ်တပ်ရပ်ရင် နာနေတုန်းပဲ..."

ရှန်ကွမ်းဝမ်သော်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး

"အရိုးကျိုးတာ ပြန်ကောင်းဖို့ ရက်တစ်ရာ ကြာတတ်တယ်... မင်းအတွက်ဆိုရင် ရက်တစ်ရာ့သုံးဆယ်ကျော်တောင် ရှိနေပြီလေ... ဒါ့အပြင် သမားတော်ဝူကိုယ်တိုင် မင်းရဲ့ အရိုးတွေကို ဆက်ပေးခဲ့ပြီး အကောင်းဆုံး ဆေးဝါးတွေကို သုံးခဲ့တာကို... မင်းက မပျောက်သေးဘူးလား..."

"အာ..."

ရှန်ကွမ်းဝမ်သော်က အံ့သြတကြီးဖြင့်

"သမားတော်ဝူက သူ့ရဲ့ တာဝန်တွေကို ပေါ့ဆပြီး အဖိုးတန် ဆေးဘက်ဝင်အပင်တွေကို လဲလှယ်ပစ်ခဲ့တာများလား... မနက်ဖြန်ကျရင် ငါ့အဖေကို သမားတော်ဝူအပေါ် တိုင်ကြားစာတင်ဖို့ ပြန်ပြောရမယ်ထင်တယ်... တော်ဝင်မျိုးနွယ်တွေကို ထိခိုက်နစ်နာစေတယ်ဆိုတဲ့ စွဲချက်နဲ့ပေါ့..."

"ငါတို့ သေချာပေါက် မိတ္တူတစ်စောင် တင်သွင်းဖို့ လိုအပ်တယ်..."

နန်ကုန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဆက်ပြောသည်

"မူလကဆိုရင် ငါ့ရဲ့ တတိယအစ်ကိုတော်က ဧကရာဇ်ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို သက်သာစေဖို့ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လကျော်ကတည်းက နန်းတွင်းကို ပြန်သွားသင့်တာ... ဒီလောက်ကြာမြင့်စွာ အချိန်ဆွဲနေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ဘူး... သမားတော်ဝူရဲ့ ဆေးပညာစွမ်းရည်က လုံလောက်မှု မရှိဘူးဆိုတာ ပေါ်လွင်နေတယ်... တော်ဝင်ဆေးရုံရဲ့ အကြီးအကဲရာထူးကို ပြန်လည်ရွေးချယ်သင့်တယ်..."

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူ့အသက်က အရေးကြီးတယ် မဟုတ်ဘူးလား... တတိယအစ်ကိုတော်..."

"ဟတ်ချိုး..."

"ဟတ်ချိုး..."

သမားတော်ဝူသည် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေသည်။

"ယနေ့ အရမ်းအေးတာပဲ... ငါတကယ် အအေးမိသွားပြီထင်တယ်..."

တတိယမင်းသား၏ မျက်ခွံများမှာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်၏။ ထိုနှစ်ဦးစလုံးကို တစ်ယောက်တည်း မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူသည် သူ၏ နည်းဗျူဟာကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်လေသည်။

"အစ်မကြီး... ကျွန်တော့်ဘဝက အရမ်းကို သနားစရာကောင်းတာပဲ..."

"အစ်မကြီးရဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုနဲ့ အသစ်စုဆောင်းထားတဲ့ စတုတ္ထအစ်ကိုတို့က ကျွန်တော့်ကို ဝိုင်းအနိုင်ကျင့်ကြတယ်..."

"ကျွန်တော့်ကို မွေးတုန်းက မယ်တော်က အကြာကြီး ညှစ်ခဲ့ရလို့ ကျွန်တော့်ဦးနှောက်က လေထဲမှာ ညှစ်ခံလိုက်ရပြီး ဝက်အူတစ်လုံး လျော့နေခဲ့တယ်... ကျွန်တော် သူတို့ကို ရန်ဖြစ်ရင်လည်း မနိုင်ဘူး... စကားပြောရင်လည်း မနိုင်ဘူး... ပြဿနာကောင် သုံး ကနေပြီးတော့ အစ်မကြီးကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်..."

"လေးယောက်ကစားဝိုင်းထဲကနေ ကျွန်တော့်ကို ထုတ်ပစ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် တကယ် ဆက်မရှင်နိုင်တော့ဘူး..."

လူတိုင်းက သူတို့ ဆက်၍ မကြည့်ရက်တော့ကြောင်း ပြောဆိုကြလေသည်။

"တော်လောက်ပြီ..."

သူ၏ ငိုကြွေးသံကြောင့် ယွင်ဟွားမှာ ခေါင်းကိုက်လာခဲ့သည်။

"ပစ္စည်းတွေ သိမ်းပြီး မနက်ဖြန်ပြန်တော့..."

နောက်ဆုံးတွင် သူ့အား ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်၍ နန်ကုန်းယွမ်က အလွန်ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်လေသည်။

တတိယမင်းသားသည် ဆို့နင့်သွားပြီး အားနည်းစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

"အစ်မကြီး... ကျွန်တော်... ကျွန်တော် စားစရိတ်နဲ့ တည်းခိုစရိတ်တွေ ပေးထားပြီးပြီ... ပြီးတော့... ပေးထားတဲ့ ပိုက်ဆံနဲ့တောင် တန်အောင် မနေရသေးဘူး..."

နန်ကုန်းယွမ်၏ မျက်နှာက မှောင်မိုက်သွားလေသည်။

ယွင်ဟွား၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ပြင်းထန်စွာ တွန့်လိမ်သွား၏။

ရွှေလေးတွေကို ပြန်ပေးရမည်တဲ့လား။ ဤသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"တစ်လ... နင်အများဆုံး နောက်ထပ် တစ်လ ထပ်နေလို့ရတယ်..."

ဤသည်မှာ သူမ၏ အမြင့်ဆုံး ခွင့်လွှတ်ပေးမှုပင် ဖြစ်သည်။

နန်ကုန်းယွမ်က သူ့အား နက်ရှိုင်းသော အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ တတိယမင်းသားသည် ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားကာ တုန်ယင်သွားပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်လေသည်။

တစ်လလောက်တော့လည်း အရှုံးမရှိပါဘူးလေ...။

"ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ... ယခုမှစပြီး နင်တို့သုံးယောက်စလုံးက ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေပဲ... နင်တို့ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း နေကြရမယ်... ကျိန်ဆဲတာတွေ မလုပ်ရဘူး... ဘယ်သူ့ကိုမှ မကောင်းမပြောရဘူး... မဟုတ်ရင်တော့ အစ်မကြီးဖြစ်တဲ့ ငါ့ကို ရိုင်းစိုင်းတယ်ဆိုပြီး အပြစ်မတင်နဲ့..."

ယွင်ဟွားသည် ယခုနှစ်၏ မျိုးဆက်သစ်များမှာ သေခြင်းရှင်ခြင်းစာအုပ်နှင့် တရားသူကြီး၏စုတ်တံတို့လောက် ထိန်းကျောင်းရန် မလွယ်ကူကြောင်း ပြောဆိုကာ အခြေအနေကို ပြေလည်အောင် ဖြေရှင်းရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

"ပြီးတော့ နင်တို့နှစ်ယောက်... ငါတို့က အခု ညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ဒီကျောက်စိမ်းလောင်းကစားတာကို ရပ်လိုက်ကြစို့... ကြားလား..."

တတိယမင်းသားနှင့် ရှန်ကွမ်းဝမ်သော်တို့က အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ခေါင်းကို အမြန်လွှဲဖယ်သွားကြ၏။

"ဟင်..."

ယွင်ဟွား၏ အသံသည် တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး ခြိမ်းခြောက်မှု အနည်းငယ် ပါဝင်နေလေသည်။

"နင်တို့ ထပ်ပြီး စကားမနားထောင်ပြန်ဘူး မဟုတ်လား..."

"မဖြစ်ရပါဘူး..."

တတိယမင်းသားက သူမအား ဖားယားလိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်တော် ယခုကစပြီး စတုတ္ထမင်းသားနဲ့ သေချာပေါက် အဆင်ပြေအောင် နေပါ့မယ်..."

သူက နောက်ဆုံးစကားလုံး လေးလုံးကို အလေးပေး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အစ်မကြီး... အပေါ်ထပ်သွားပြီး ပျော်ကြရအောင်... မနေ့ကမှ ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံးအသစ်တွေ ရောက်လာတာ... ကျွန်တော့်ကို ကူပြီး ကြည့်ပေးလို့ရမလား..."

အင်း... သူ့အတွက် လုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိပေ။ သူ၏ ထိပ်တန်းကျောက်စိမ်းဆရာနှစ်ဦးမှာ အိမ်တွင် လဲလျောင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး နိုးမလာသေးပေ။

ယွင်ဟွား၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားပြီး တတိယမင်းသား လမ်းပြမည်ကိုပင် မစောင့်တော့ဘဲ အပေါ်ထပ်သို့ တန်း၍ ပြေးတက်သွားလေသည်။

ပထမထပ်တွင် သာမန် ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၎င်းတို့အားလုံးကို ကျောက်စိမ်းဆရာများက ရွေးချယ်ထားကာ စျေးနှုန်းအမျိုးမျိုး ခွဲခြားထားသဖြင့် သာမန်လူများ သို့မဟုတ် ပိုင်ဆိုင်မှု အနည်းငယ်ရှိသူများ ကစားရန် သင့်လျော်ပေသည်။

တတိယမင်းသားသည် အရည်အသွေးကောင်းမွန်သည်ဟု တွေ့ရှိရသော မည်သည့် ကျောက်စိမ်းနှင့် မြများကိုမဆို တိုက်ရိုက်ဝယ်ယူလေ့ရှိသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဈေးပေါပေါဖြင့် ဝယ်ယူနိုင်ပြီး ကျိုးပဲ့နေသော ကျောက်တုံးများကြားမှ ထိပ်တန်း အရည်အသွေးရှိသော ကျောက်စိမ်းများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိတတ်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။

ဒုတိယထပ်မှာမူ အဆင့်မြင့်အရာရှိများနှင့် ချမ်းသာသော လူငယ်လေးများ နေထိုင်ရသည်ကို နှစ်သက်သည့် နေရာဖြစ်ပြီး ဤနေရာရှိ ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံး ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်မှာ တစ်ခုခု ထွက်ရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တတိယမင်းသားသည် ယနေ့တွင် ရှန်ကွမ်းဝမ်သော်နှင့်အတူ ကျောက်စိမ်းလောင်းကစားရန် ရည်ရွယ်ထားသဖြင့် ဒုတိယထပ်ကို ဖွင့်လှစ်ထားခြင်း မရှိပေ။

ကြည့်ရှုစရာ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာများ မရှိသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ဒေသခံများသည် ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံးများကို ရွေးချယ်ရန် ပို၍ စိတ်ဝင်စားလာကြသည်။

ယွင်ဟွား ဒုတိယထပ်သို့ တက်သွားသောအခါ တောက်ပနေသော ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံးများကြောင့် သူမ စွဲမက်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် ကျောက်တုံးများကို မည်သို့ ခွဲခြားရမည်ကို မသိသော်လည်း ကျောက်စိမ်းများတွင် ဝိညာဉ်ရှိသည်ဟု ယုံကြည်ကြပေသည်။

သူမသည် ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံးများမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ အကောင်းနှင့် အဆိုးကို ၎င်း၏ အားအနည်းအများအပေါ် မူတည်၍ ခွဲခြားနိုင်သေးသည်။

"ဟေး... လောင်းကြေးထပ်ရအောင်... ငါတို့ တစ်ယောက်ကို ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံး တစ်တုံးစီ ရွေးမယ်... နိုင်တဲ့သူက တတိယနေရာကို ယူမယ်... ဘယ်လိုလဲ..."

ရှန်ကွမ်းဝမ်သော်က တတိယမင်းသားကို တံတောင်ဖြင့် တွတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ အင်အားကြီးမားမှုကြောင့် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသဖြင့် သူ့ကို မသက်မသာ ဖြစ်သွားစေသည်။

တတိယမင်းသားက သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်၏။

"ငါ မလုပ်ဘူး..."

ရှန်ကွမ်းဝမ်သော် ဘာကြံစည်နေသလဲဆိုတာကို သူ တကယ် မသိခဲ့ပေ။

ထို့နောက် သူသည် ချက်ချင်းပင် အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝသော အမူအရာတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်လေသည်။

သူက ကလိန်ကကျစ် မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အော် ဟုတ်သားပဲ... မင်းက ငါ့ရဲ့ ဝမ်းကွဲဆိုပေမယ့် အခု ငါ့ကို တတိယအစ်ကိုလို့ ခေါ်ရတော့မယ်..."

တတိယမင်းသားက ထပ်၍ ကြွားဝါလာပြန်သည်။

"မြန်မြန်... ငါ့ကို တတိယအစ်ကိုလို့ခေါ်ပြီး ကြားပါရစေဦး..."

ရှန်ကွမ်းဝမ်သော်သည် တတိယမင်းသားကို တစ်ချက်မျှပင် မကြည့်ဘဲ နန်ကုန်းယွမ်ဆီသို့ တည့်တည့်လျှောက်သွားကာ ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် မင်းက အရင်ဆုံး သူ့ကို ဒုတိယအစ်ကိုလို့ ခေါ်သင့်တယ်..."

နန်ကုန်းယွမ်က လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပြုံးကာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

တတိယမင်းသား…

"မင်းက ရက်စက်တယ်..."

"ပြီးတော့... အခု ငါက အစ်မကြီးရဲ့ စကားကို နားထောင်နေပြီး မင်းရဲ့ အဆင့်အထိ အောက်ကျခံမှာ မဟုတ်ဘူး... ငါက တတိယနေရာယူဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသား... မင်းကတော့ စတုတ္ထနေရာမှာပဲ နေရလိမ့်မယ်..."

ယွင်ဟွားသည် သူတို့၏ တိတ်တဆိတ် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုများကို သတိမထားမိဘဲ သေခြင်းရှင်ခြင်းစာအုပ်နှင့် တရားသူကြီး၏စုတ်တံတို့၏ အာမေဍိတ်သံများကိုသာ ကြားနေရလေသည်။

"ပန်းကလေး... ဒီတစ်ခု... ဒီတစ်ခုနဲ့ ဒီတစ်ခု... အထဲကအရာတွေ အားလုံးက တော်တော်လေး ကောင်းတယ်..."

သေခြင်းရှင်ခြင်းစာအုပ်သည် ထိုကဲ့သို့သော ကျောက်တုံးမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံးထဲသို့ ခေါင်းမြှုပ်ကာ စစ်ဆေးနေလေသည်။

"ဟေး... ဒီတစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်... အထဲမှာ ခရမ်းရောင်ဖြစ်နေတာကို ငါမြင်ရတယ်... အရမ်းလှတာပဲ..."

ဤတစ်ခုကို စစ်ဆေးပြီးနောက် တရားသူကြီး၏စုတ်တံသည် အခြားသော ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံးများဆီသို့ အာရုံပြောင်းသွားခဲ့သည်။

"ဝိုး... ဒီတစ်ခုက အထဲမှာ အစိမ်းရောင်ပဲ... ကြည်လင်ပြီး အရမ်းလှတယ်... ပြီးတော့ အဖြူရောင်လည်း ပါသေးတယ်..."

တတိယမင်းသား၏ မျက်လုံးများမှာ လောဘများဖြင့် တောက်ပနေ၏။

ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်း... အင်ပါယာမြအ

စိမ်းရောင် ကျောက်စိမ်း... သိုးအဆီ ကျောက်စိမ်း…

ဤကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံး အသုတ်သည် အရည်အသွေးကောင်းမွန်ပြီး အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။

"ဟူး..."

ရှန်ကွမ်းဝမ်သော်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် အားကိုးရမည့် သြဇာကြီးမားသူတစ်ဦးကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပြီး အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သို့မဟုတ်ပါက…

လှည့်စားသည့် ကိရိယာများစွာရှိနေသဖြင့် သူသည် အတွင်းခံပင် မကျန်တော့ဘဲ အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးရပေလိမ့်မည်။

၎င်းတို့၏ ဆူညံသံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ငရဲလကျောက်က နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းပြူထွက်လာပြီး နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိမ်လိုက်လေသည်။

“ဟွန့်…”

၎င်းတို့အား နတ်ဘုရားကမ္ဘာမှ သတ္တဝါများဟု သတ်မှတ်ထားခြင်းမှာ ရှက်စရာပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် လုံးဝ ရိုးအပြီး အတွေ့အကြုံမရှိသူတစ်ဦးနှင့် တူနေလေသည်။

ထိုကျိုးပဲ့နေသော ကျောက်တုံးများသည် ၎င်းတို့၏ မူလပုံစံနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အလွန် အရုပ်ဆိုးလှပေသည်။ ကြည့်ကောင်းသော်လည်း အသုံးမဝင်ဘဲ သာမန်လူများကို လှည့်စားရန်သာ ကောင်းလေသည်။

"ဒါဆို... မင်း သဘောကျတဲ့ ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံးတွေ ရှိလား..."

နန်ကုန်းယွမ်သည် သူ၏ ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကို တွန်းကာ ကောင်မလေးက ဤအရာ ထိုအရာများကို ထိတွေ့နေသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။ သူက မနေနိုင်ဘဲ "မင်း သဘောကျရင် အကုန်ယူလိုက်လေ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါတွေက မင်းရဲ့ မောင်လေးပိုင်တာပဲ... သူ သိပ်ပြီး နှမြောနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး... ဟုတ်တယ်မလား..." ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

နန်ကုန်းယွမ်က သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ကျိန်ဆဲတော့မည့် တတိယမင်းသား၏ ပါးစပ်ကို ယွင်ဝေက မုန့်များဖြင့် ချက်ချင်း ပိတ်ပစ်လိုက်သည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း..."

ဤလူသည် သူ၏ အမှားများမှ ဘယ်သောအခါမှ သင်ခန်းစာ မယူတတ်ဘဲ ခဏအကြာတွင် တစ်စ္ဆမတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထပ်မံ အော်ဟစ်နေပြန်သည်။

ယွင်ဟွားက သူမ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ သူမသည် ကျောက်စိမ်း သို့မဟုတ် မြများကို များစွာ စိတ်မဝင်စားပေ။

ရွှေလေးတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်ပေါ့လေ...

သို့သော်လည်း သူမ၏ အကြည့်သည် ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံးတစ်တုံးပေါ်တွင် စူးစိုက်နေပြီး သူမ၏ လက်ငယ်လေးဖြင့် ၎င်းကို ညွှန်ပြကာ

"ပြဿနာကောင်သုံး... ငါ နင့်ဆီက အခွင့်အရေး မယူပါဘူး... ဒီကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံးအတွက် ငါ ပိုက်ဆံပေးမယ်..."

"အထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက အရမ်းကို ကြွယ်ဝတာပဲ... မိသားစုဝင်တွေအတွက် အဆောင်တွေ လုပ်ပေးဖို့ အကောင်းဆုံးပဲ..."

သူမ၏ ဖခင်နှင့် အစ်ကိုကြီးတို့သည် ယခင်က ပစ်မှတ်ထား ခံခဲ့ရဖူးသည်။ သူမသည် သူမ၏ မိသားစုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့အပေါ် တစ်ခုခု ဖြစ်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူမကို ထိုသူအနည်းငယ်က တန်ဖိုးထားနေကြပြီဖြစ်ရာ မိသားစု၏ လုံခြုံရေးသည် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အမြဲရှိနေလေသည်။

ယွင်ဟွားသည် အကာအကွယ်အဆောင်များ မည်သို့ ပိုမိုပြုလုပ်ရမည်ကို စဉ်းစားနေစဉ် ပထမထပ်မှ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။