အခန်း ၈၃၄

အပိုင်း(၈၃၄) လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်း

လင်းယွမ်က လျှိုချင့်ဟုန်ပြောသည်ကို နားထောင်ပြီးနောက် သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းကို ညိတ်ပြလိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ... ဝူယောင်ပန်းက သူ့ရဲ့ ပွားများနိုင်တဲ့ အစွမ်းတစ်ခုတည်းနဲ့တင် အသာစီးရနေတာ"

"သူက လူအင်အားသုံးပြီး တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင်တောင် တစ်ယောက်နဲ့ အများကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်တယ်"

"ကျင်းရှီရုံကရော သူ့အစွမ်းကို ပုံတူကူးချပြီးပြီလား"

လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

ဝူယောင်ပန်းကိုတောင် သတ်ဖို့ ခက်ခဲနေတာကို ကျင်းရှီရုံကသာ ဒီအစွမ်းကိုပါ ပုံတူကူးချသွားနိုင်ရင်တော့ တော်တော်လေးကို ကြောက်စရာကောင်းသွားလိမ့်မည်။

လျှိုချင့်ဟုန်က ကြားပြီးနောက် ဖြေလိုက်သည်။ "အဲဒါကိုတော့ ကျွန်မလည်း မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျင်းရှီရုံက ကျွန်မတို့လူတွေရဲ့ အစွမ်းတွေကို သေချာပေါက် ပုံတူကူးချသွားမယ်လို့တော့ ထင်တယ်"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မတို့လူတွေရဲ့ အစွမ်းတွေက နိမ့်တာမှ မဟုတ်တာ... သူ့မှာ သူများအစွမ်းကို ပုံတူကူးချနိုင်တဲ့ အစွမ်းရှိနေမှတော့ ဒီအခွင့်အရေးကို ဘယ်လိုလုပ် လက်လွှတ်ခံပါ့မလဲ"

"တကယ်လို့ ကျွန်မသာ သူ့နေရာမှာဆိုရင်လည်း ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုးကို လွတ်ပေးထားမှာ မဟုတ်ဘူး"

လင်းယွမ်က ကြားသောအခါ ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ညိတ်လိုက်မိသည်။

တကယ်ပင် သူသာ ပုံတူကူးချအစွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါက ဤကဲ့သို့ ထူးခြားသော အစွမ်းများကို တတ်နိုင်သမျှ စုဆောင်းမိမည်မှာ သေချာသည်။

"ဒီလိုသာ တွေးကြည့်မယ်ဆိုရင် ကျင်းရှီရုံရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အတိုင်းအတာက ငါ တွေးထားတာထက်တောင် ပိုနေနိုင်တယ်"

သူက စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် သက်ပြင်းချမိသည်။

"ကျိအန်မြို့က မုန်ယာကုမ္ပဏီရဲ့ အင်အားဖြန့်ကျက်မှုနဲ့ လူအင်အားဖွဲ့စည်းပုံ အချက်အလက်တွေကို သေချာ စုစည်းပြီး ငါ့ကို လာပေး... ကျိအန်မြို့ထဲကို ဝင်ပြီး သတင်းစုံစမ်းဖို့ နောက်ထပ် လူလွှတ်လိုက်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်"

"အင်း... သွားပြင်ဆင်တော့"

လျှိုချင့်ဟုန်က အလျင်အမြန် နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာသွားပြီး လူရွေးချယ်ရန်အတွက် ကောင်းကင်ယံသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားလေသည်။

အမှောင်ထုဖုံးလွှမ်းနေသော ရေလွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် စုန်းမ မော်လီက ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

သူမ၏ ဒဏ်ရာများကို ကြောက်မက်ဖွယ် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများက လာရောက်လျက်နေသည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

ရင်ဘတ်မှ စီးကျလာသော သွေးများသည် ရေထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေပြီး နေရာအနှံ့ ရောက်ရှိနေသည်။

ဤသွေးများက သန္ဓေပြောင်းငါး အမြောက်အမြားကို ဆွဲဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဤနေရာသည် စစ်မြေပြင်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဒဏ်ရာရသူများနှင့် သေဆုံးသူများ အလွန်များပြားသောကြောင့် သူမ၏ ဒဏ်ရာအသေးစားလေးက အလွန်အစွမ်းထက်သော သန္ဓေပြောင်းသားရဲများကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

"ဝူယောင်ပန်း"

စုန်းမ မော်လီက ထိုနာမည်ကို သွားကြိတ်လျက် ခေါ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခေါင်းထဲတွင် မုန်းတီးမှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

လင်းယွမ်ကို မုန်းတီးသည်မှာ မှန်သော်လည်း ယခင်က မဟာမိတ်ဖြစ်ခဲ့သူ၏ သစ္စာဖောက်ပြီး ရောင်းစားခြင်းခံရမှုက သူမကို ပို၍ နာကြည်းမုန်းတီးစေခဲ့သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အရိပ်အခြေအနေသို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သွေးထွက်နေသော ဒဏ်ရာမှာလည်း ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သန္ဓေပြောင်းငါးများမှာ ပစ်မှတ်ပျောက်ဆုံးသွားပြီး အနီးနားတွင်သာ ရမ်းသန်း ကူးခတ်နေကြတော့သည်။

သူမက ထိုအခွင့်အရေးကို ယူကာ ဤနေရာမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားလေသည်။

ယာဉ်ပျံများ သို့မဟုတ် ရေငုပ်သင်္ဘောများကို လုယူရန် မရဲဝံ့သဖြင့် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းကိုသာ အားကိုး၍ လမ်းတစ်လျှောက် အစွမ်းကုန် ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းမှ မိုင်ဆယ်ဂဏန်းခန့် ထွက်ပြေးလာပြီးနောက်မှသာ ကျိအန်မြို့၏ ဖူရုံတောင်ကြား တစ်ဝိုက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ဖူရုံတောင်ကြားသည်လည်း တစ်ဝက်ကျော်ခန့် ရေလွှမ်းမိုးခြင်း ခံနေရပြီ ဖြစ်သည်။

အပေါ်တွင် ရိုးရှင်းသော အဆောက်အအုံ အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး လှေများဖြင့် လာရောက်ကြသော ဒုက္ခသည်အချို့က ဤနေရာတွင် နားနေကြသလို ပစ္စည်းများ ဖလှယ်ရောင်းဝယ်ခြင်းများလည်း ပြုလုပ်ကြသည်။

လက်ရှိ ဖူရုံတောင်ကြားသည် လေလွင့်နေသူများ၏ ယာယီစခန်းချရာ နေရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

မော်လီက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲ၍ ဖူရုံတောင်ကြားပေါ်သို့ တက်လာခဲ့သည်။

သူမက ကျယ်ပြောလှသော ရေပြင်ကြီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

"ဒီကိုရောက်ပြီဆိုတော့ လုံးဝ လုံခြုံသွားလောက်ပြီ"

သူမက ဖူရုံတောင်ကြားပေါ်သို့ တက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ဖူရုံတောင်ကြားသည် မူလက ချိုင့်ဝှမ်းသဏ္ဍာန် အောက်ခြေရှိသော နေရာဖြစ်သည်။

သို့သော် ရေခဲများ အရည်ပျော်သွားပြီးနောက် ဖူရုံတောင်ကြားမှာ လုံးဝ ရေလွှမ်းမိုးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ဘေးနှစ်ဖက်ရှိ ဧရာမ တောင်ကြောကြီးများသာ ရေပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်နေတော့သည်။

တောင်ကြောပေါ်တွင် ကျောက်အိမ်အချို့နှင့် သစ်တောများ အများအပြား ရှိနေသေးသည်။

အနီးနားတွင် လှေအချို့ ဆိုက်ကပ်ထားပြီး မူလချိုင့်ဝှမ်းနေရာသည် အတွင်းပိုင်း ဆိပ်ကမ်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ တံငါလှေ အများအပြား ဆိုက်ကပ်ထားသည်ကို တွေ့ရသည်။

မော်လီက ရေထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် အရိပ်အခြေအနေမှ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူမ၏ ဒဏ်ရာကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

"တော်တော်ကောင်းတဲ့ ဝူယောင်ပန်းပဲ... ဒီဓားချက်က တော်တော်လေး နက်ရှိုင်းတာပဲ"

သူမက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရာ ရင်ခေါင်းအတွင်းမှ အရိုးအထိ စိမ့်ဝင်သွားသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဒဏ်ရာကလည်း ယားယံနေသည်။

သူမက နှောင့်နှေးခြင်း မပြုရဲဘဲ ရင်ဘတ်မှ ဒဏ်ရာကို ဖိကာ ယာယီဈေးရှိရာသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

မကြာမီ ဈေးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာရာ ဤနေရာသည် ရေတစ်ဝက်ကျော် လွှမ်းမိုးခံထားရသော်လည်း ဈေးရောင်းနေသူများမှာ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် များပြားလှသည်။

မော်လီ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အမျိုးသားများစွာက သူမထံသို့ ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လာကြသည်။

"ဟမ်... ဘယ်ကရောက်လာတဲ့ အလှလေးလဲ"

လူအုပ်ထဲမှ ကြံ့ခိုင်တုတ်ခိုင်သော အစွမ်းပိုင်ရှင် သုံးလေးယောက် လျှောက်လာကြပြီး ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ အမျိုးသားက မော်လီ၏ လမ်းကို ပိတ်ရပ်ကာ ရယ်မောလျက် မေးလိုက်သည်။

မော်လီက ထိုအမျိုးသားကို အေးစက်စက် အကြည့်ဖြင့် ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။

သိသာထင်ရှားသည်မှာ ဤအမျိုးသားက သူမကို သာမန် အမျိုးသမီး အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်ဟု ထင်မှတ်နေခြင်းပင်။

"နင်က ဒီနေရာက ခေါင်းဆောင်လား" သူမက အေးစက်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အလှလေး... သူက ငါတို့ ဖူရုံတောင်ကြားက အစ်ကိုချန်လေ... အခု ဒီမှောင်ခိုဈေးတစ်ခုလုံးက သူ့အပိုင်ပဲ... မင်း ဘာလိုချင်လို့လဲ... ငါတို့ အစ်ကိုချန်နောက်သာ လိုက်မယ်ဆိုရင် လိုချင်တာ ဘာမဆို အလွယ်လေးရမှာ"

သူက ထိုသို့ပြောလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားသူများကပါ ချက်ချင်း ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

ထိုအထဲမှ အချို့က မော်လီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မကောင်းဆိုးဝါး အကြံအစည်များဖြင့် အထက်အောက် အကဲခတ်နေကြသည်။

စုန်းမ မော်လီက အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်၍ ရမည့်သူ ဖြစ်နေမည်လား။

ထိုက်ယန်တောင်တွင် အကြီးအကျယ် နစ်နာခဲ့ရပြီးဖြစ်ရာ ဤနေရာတွင် သူမက အနိုင်ကျင့်ခံနေဦးမည်လား။

သူမက အပိုစကားတွေ ပြောမနေတော့ဘဲ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဝုန်း"

အစွမ်းထက်သော အမှောင်ဓာတ် စွမ်းအင်များက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခတ်သွားလေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် မျက်စိရှေ့ရှိ လူများအားလုံး အမှောင်ထု၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံများနှင့် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

မော်လီက ထိုလူများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဈေးဆိုင်တန်းဘက်သို့ တည့်တည့်လျှောက်သွားကာ ရွေးချယ်ရှာဖွေပြီး ဒဏ်ရာကို လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကင်းစေနိုင်သော ဆေးရည်အချို့ကို တွေ့ရှိသွားပြီးနောက် ချက်ချင်း သောက်သုံးလိုက်သည်။

မကြာမီ ဒဏ်ရာများ ကျက်သွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမက စွမ်းအင်ကျောက်တုံး အများအပြားကို စုဆောင်းကာ အလွယ်တကူ စုပ်ယူလိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကုန်ဆုံးသွားသော အစွမ်းများ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပြည့်ဝလာခဲ့သည်။

ထိုအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက်မှသာ ဆိပ်ကမ်းအတွင်း တစ်ပတ်လှည့်လည်ကြည့်ရှုကာ စွမ်းဆောင်ရည်ကောင်းမွန်သော အမြန်လှေတစ်စီးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီး စွမ်းအင်ကျောက်တုံးကို တပ်ဆင်ကာ အမြန်လှေကို နှိုး၍ ဤနေရာမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ထိုအမြန်လှေသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အနက်ရောင် အစက်အပြောက်လေး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရေပြင်ပေါ်မှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်ကျမှသာ အရိပ်တစ်ခုက အမှောင်ထုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝူယင်က ပျောက်ကွယ်သွားသော အမြန်လှေကို ကြည့်ကာ မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်မိသည်။

"ဒဏ်ရာလည်း ကျက်သွားပြီ... သွားစရာ ယာဉ်လည်း ရသွားပြီ... ဒီလိုအခြေအနေနဲ့မှ ခိုက်ရီနည်းပညာ ကုမ္ပဏီကို ပြန်မရောက်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ ဆရာလင်းကို တော်တော်လေး အားနာစရာ ကောင်းသွားလိမ့်မယ်"

သူက တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ဖူရုံတောင်ကြားကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အနည်းငယ် သံသယဖြစ်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

သူက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် စုန်းမ ချန်ရစ်ခဲ့သော အမှောင်ဓာတ် စွမ်းအင်များ အားလုံးကို သူက အကုန်အစင် ပြန်လည် စုပ်ယူလိုက်သည်။

ဖူရုံတောင်ကြားသည် နဂိုအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသော်လည်း မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ အလောင်းပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ လဲကျနေပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည်လည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် ညည်းတွားနေကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အမျိုးမျိုးသော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားကြသည်။

သိသာထင်ရှားသည်မှာ စောစောက စုန်းမ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဒဏ်ရာရသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝူယင်က အမြန်လျှောက်သွားပြီး အစ်ကိုချန် ဆိုသော အမျိုးသားကို ဆွဲထူလိုက်သည်။

ထိုသူ၏ လည်ပင်းကို စမ်းကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူက မနေနိုင်ဘဲ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်မိသည်။

"သေသွားပြီ"

မထူးဆန်းပါပေ... စုန်းမ မော်လီကို စော်ကားမိသော ဤအမျိုးသားသည် ပထမဆုံး အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝူယင်က ဘေးနားရှိ လက်တစ်ဖက် ပြတ်သွားသော အမျိုးသားကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒီဖူရုံတောင်ကြားရဲ့ တောင်ကြားသခင်က မာကောင်းရွှမ် မဟုတ်ဘူးလား... မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ"

လက်ပြတ်သွားသော အမျိုးသားက ညည်းတွားနေသည်။ "ကယ်... ကယ်ပါဦး"

ဝူယင်က ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ငါ့ကို အမှန်အတိုင်းပြောရင် မင်းကို ကယ်ပေးမယ်"

အမျိုးသားက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရင်း ပြတ်နေသော လက်ကို ဖိကာ အလျင်စလို ဖြေလိုက်သည်။ "ကျွန်... ကျွန်တော်တို့က ဖူရုံတောင်ကြားက နေထိုင်သူတွေပါ... တောင်ကြားသခင်တို့က ပြောင်းရွှေ့သွားကြပြီ... ဒီနေရာက အခု ပိုင်ရှင်မဲ့ နေရာဖြစ်နေတာပါ"

"ပြောင်းရွှေ့သွားတယ်... ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ရာသီဥတုက တဖြည်းဖြည်း ပိုပူလာပြီး ရေခဲတွေ အရည်ပျော်သွားတော့ ရေမျက်နှာပြင်က မြင့်တက်လာတယ်လေ... ဖူရုံတောင်ကြားလည်း ရေလွှမ်းခံရတော့မယ်ဆိုတာကို တောင်ကြားသခင်က ကြိုသိနေလို့ စောစောစီးစီး ပြောင်းရွှေ့သွားတာပါ"

ဝူယင်က ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ညိတ်လိုက်သည်။ ဤပြောစကားက သူခန့်မှန်းထားသည်နှင့် သိပ်မကွာခြားလှပေ။ ထို့ကြောင့် ထပ်မေးလိုက်သည်။ "သူတို့ ဘယ်ကို ပြောင်းသွားကြတာလဲ"

"ကြယ်တံခွန်ကျွန်းကိုပါ" လက်ပြတ်အမျိုးသားက ညည်းတွားလျက် ဖြေသည်။

ဝူယင်က ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ "ကြယ်တံခွန်ကျွန်း... အဲ့ဒါက ဘယ်နေရာလဲ"

လက်ပြတ်အမျိုးသားက အလျင်အမြန် ဖြေသည်။ "ကြယ်တံခွန်ကျွန်းဆိုတာ ရေပေါ်ကျွန်းကြီး သုံးခုထဲက တစ်ခုပါ... ကျိအန်မြို့ရဲ့ အနောက်မြောက်ဘက် ယွီကျိုးပြည်နယ်နဲ့ နီးတဲ့နေရာမှာ ရှိတာပါ"

"အစ်ကိုကြီးရယ်... ကျွန်တော် ပြောသင့်တာတွေ အကုန်ပြောပြီးပါပြီ... ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါဦး... ကယ်ပါဦး"

ဝူယင်က သူ၏ ပြတ်နေသော လက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒီကလူတွေ အကုန်လုံးက မင်းလူတွေချည်းပဲလား"

"အစ်ကိုချန် သေသွားပြီဆိုတော့ အခု ကျွန်တော် ပြောတာကို နားထောင်ကြမှာပါ"

"မင်းတို့ စုစုပေါင်း လူဘယ်နှယောက် ရှိလဲ"

"လူသုံးဆယ်ကျော်လောက် ရှိပါတယ်"

"ဒီ အဝင်အထွက်လုပ်နေတဲ့ လှေတွေကရော ဘာတွေလဲ"

"သူတို့က ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ယာယီစခန်းချဖို့နဲ့ ပစ္စည်းတွေ လာရောင်းဝယ်ဖို့ ရောက်လာကြတာပါ"

"ဖူရုံတောင်ကြားက ရေလွှမ်းခံရတယ် ဆိုပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ရေပြင်ပေါ်မှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ကျန်နေသေးတယ်လေ... ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့က ဒီမှာ မှောင်ခိုဈေးလေး ဖွင့်ထားတာပါ... ဖြတ်သွားဖြတ်လာ လှေတွေက ဒီမှာ လာနားလို့ရသလို ပစ္စည်းတွေလည်း လဲလှယ်လို့ရအောင်လို့ပါ"

ဝူယင်က သဘောပေါက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ကြယ်တံခွန်ကျွန်းရဲ့ အချက်အလက်တွေကို မင်း ဘယ်လောက်သိထားလဲ"

"ကျွန်... ကျွန်တော် သိထားတာလည်း သိပ်မများပါဘူး... အခု ကြယ်တံခွန်ကျွန်းရဲ့ ကျွန်းသခင်က ဝူမုန့် ဆိုတဲ့လူဆိုတာပဲ သိတယ်... ကျွန်းပေါ်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေ အများကြီးပဲ... ကျွန်တော်တို့ ဖူရုံတောင်ကြားက တောင်ကြားသခင် မာတောင် ဟိုရောက်တော့ နံပါတ်ငါး နေရာလောက်ပဲ ရတယ်လေ"

ဝူယင်က အံ့အားသင့်သွားသည်။ "နံပါတ်ငါး နေရာ ဟုတ်လား"

"အာ... ဆိုလိုတာက နံပါတ်ငါး အဓိက အရေးပါတဲ့လူ နေရာပါ"

ဝူယင်က ထိုအခါမှ သတိထားမိသွားပြီး ဆဲဆိုလိုက်သည်။ "မင်းတို့ကောင်တွေက မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ သိုင်းလောကက သူရဲကောင်းတွေလို့များ ထင်နေသလား"

သူက စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းကာ ထပ်မေးလိုက်သည်။ "ဝူမုန့်အပြင် နောက်ထပ် ဘယ်သူတွေ ရှိသေးလဲ"

"ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာတော့ အတိအကျ ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ အားလုံးက အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေချည်းပဲ... ကျွန်တော်တို့ ခေါင်းဆောင်တောင် အဲ့ဒီဘက်မှာ နံပါတ်ငါး နေရာမှာပဲ နေရတာ"

ဝူယင်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။ "ဝူမုန့်... အဲ့ဒီကောင်များ ဖြစ်နေမလား"

သူက ဝူမုန့်ကို မှတ်မိနေသည်။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့သည်မှာ အလွန်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်က တစ်ဖက်လူသည် ဘာသာရေးဂိုဏ်းကြီး သုံးခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် မည်သို့ဖြစ်သွားသည် မသိသော်လည်း လုံးဝ သတင်းအစအန ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဤလူ၏ သတင်းကို ပြန်ကြားရချိန်တွင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူမထင်ထားခဲ့ပေ။

"ဒီသတင်းကို ဆရာလင်းဆီ အမြန်ဆုံး အကြောင်းကြားမှ ဖြစ်မယ်"

"ဆရာလင်းက မုန်ယာကုမ္ပဏီကို နှိမ်နင်းချင်တယ်ဆိုရင် ကျိအန်မြို့က သေချာပေါက် သိမ်းပိုက်ရမယ့် နေရာပဲ"

"ဒီကျိအန်မြို့က ဒေသခံအင်အားစုတွေကို ကိုယ့်လက်အောက်ရောက်အောင် အရင်သိမ်းသွင်းနိုင်မှ ရလိမ့်မယ်"

"ဝူမုန့်"

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားသည်။

ဒီလူက သူတို့နဲ့ လူရင်းလို့တောင် သတ်မှတ်လို့ရတယ်... တကယ်လို့ ဒီဝူမုန့်က အရင်တုန်းက ဝူမုန့်သာ ဆိုရင်တော့...

တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသွားပြီပဲ။

တစ်ဖက်လူက အခု ဘယ်အဆင့်အထိ လေ့ကျင့်ပြီးပြီလဲဆိုတာ မသိရသေးဘူး... မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ကိုတော့ ဝင်ရောက်နေလောက်ပြီ... ဘယ်လောက်အထိ ရောက်နေပြီလဲဆိုတာကိုပဲ မသိရသေးတာ။

ဝူယင်က လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းလူတွေကို ခေါ်ပြီး ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့"

ထိုသို့ပြောရင်း သူက ကုသရေးဆေးရည် တစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

ထိုလူ၏ ပြတ်နေသော လက်မောင်းသည် မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်သော အလျင်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဒါက ထိုက်ယန်တောင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဌာန၏ နောက်ဆုံးပေါ် သုတေသန ရလဒ်ဖြစ်သော အသားဆက်ဆေးရည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပြင်ပဒဏ်ရာများကို လျင်မြန်စွာ ကုသပေးနိုင်ရုံသာမက ပြတ်တောက်သွားသော ခြေလက်များကိုပါ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာစေနိုင်သည်။

ထိုက်ယန်တောင်ဘက်တွင်မူ ဤတိုက်ပွဲက လုံးဝ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုက်ယန်တောင်သည် ယာဉ်ပျံများ၊ ရေငုပ်သင်္ဘောများ၊ လေယာဉ်တင်သင်္ဘော စသည့် လက်နက်အများအပြားကို သိမ်းဆည်းရမိရုံသာမက လူအများအပြားကိုလည်း သုံ့ပန်းအဖြစ် ဖမ်းဆီးရမိခဲ့သည်။

ဤလူများအားလုံးသည် အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး ထိုအထဲမှ အများအပြားမှာ ကိုယ်ပိုင် ထူးချွန်သည့် ပညာရပ်တစ်ခုစီ ရှိထားကြသူများ ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းတွင် ဤကဲ့သို့သော လူများ လိုအပ်နေချိန်ဖြစ်ရာ လင်းယွမ်က ဤစစ်သုံ့ပန်းများကို တင်းယန်၊ ကျောက်ခိုင် တို့ထံသို့ တိုက်ရိုက် လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။

စီမံခန့်ခွဲမှု အစီအစဉ်ကတော့ ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ သုံ့ပန်းအဖွဲ့များကို လူစုခွဲကာ လေပေါ်ကျွန်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး တစ်လတိတိ လုပ်အားပေးခိုင်းစေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် အခြားနေရာများသို့ အသီးသီး ပို့ဆောင်ကာ ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းတွင် တဖြည်းဖြည်း အသားကျလာစေရန် ပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်များ ပြီးဆုံးသွားပါက အခြေခံအားဖြင့် ဤလူများကို တည်ငြိမ်သွားစေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကပ်ဘေးကာလအောက်တွင် ဒုက္ခသည် အများအပြားသည် စားစရာ တစ်လုပ်ရရုံဖြင့် လုံလောက်စွာ ကျေနပ်နေကြပြီဖြစ်ရာ မည်သူကများ နောက်ထပ် တောင်းဆိုမှုများ ပြုလုပ်ရဲမည်နည်း။

အားလုံးက ဘေးဒုက္ခများထဲမှ ခဲယဉ်းစွာ အသက်ရှင်သန်လာခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သောကြောင့် အသက်၏ တန်ဖိုးကို သဘာဝအတိုင်း နားလည်ထားကြသည်။

ထို့အပြင် ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်း၏ ရိက္ခာနှင့် အရင်းအမြစ်များသည် အခြားခိုလှုံရေးစခန်းများ အားလုံးထဲတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်၌ လုံးဝ ရှိနေသည်။

အခြား ခိုလှုံရေးစခန်းများက သန္ဓေပြောင်းငါးများကို စားသောက်နေရဆဲ အချိန်တွင် ထိုက်ယန်တောင်ဘက်၌ ကိုယ်တိုင်စိုက်ပျိုးထားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၊ သန္ဓေပြောင်း အသီးအနှံများ ရှိနေရုံသာမက ကပ်ဘေးမတိုင်မီက စက်မှုထုတ်ကုန် ပစ္စည်းမျိုးစုံကိုပါ ပြည့်စုံစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ကျန်ရစ်နိုင်သူတိုင်းလိုလိုပင် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မှ ထွက်ပြေးရန် တွေးတောမိမည် မဟုတ်ပေ။

ဆက်ရန်...