အခန်း ၃၉၇

အခန်း။ ၃၉၇

မယ်ဒူဆာက နောဧ၏ သင်္ဘောတော်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ကာ "ဒီသင်္ဘောပေါ်မှာ လူသားတွေရဲ့ နာကျည်းမှုတွေ အများကြီး ကျန်သေးတာပဲ။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ နာကျည်းမှုပြင်းအားက သာမန်ထက်တောင် ပိုမြင့်သေးတယ်။ ငါတော့ အဲဒါတွေကို မင်းတို့နဲ့ လုမစားတော့ပါဘူး"

ပြောပြီးသည်နှင့် မယ်ဒူဆာသည် ထိုနေရာမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

နောဧ၏ သင်္ဘောတော်ပေါ်တွင် ယွဲ့နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများအပြင် ကျန်ရှိနေသောသူများမှာ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးက ငယ်စဉ်ကတည်းက ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ထားခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။

ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်တည်းက သူတို့သည် လူမဆန်သော နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုများကို ခံစားခဲ့ရသဖြင့် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အတိုင်းအဆမရှိသော နာကျည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ရာ သာမန်လူများထက် ပိုမိုပြင်းထန်နေခြင်းမှာ သဘာဝပင်။

မိုက်ကယ်၊ ရွေ့လျားကြွက်မိစ္ဆာနှင့် မျှော့ဧကရာဇ်တို့၏ အထက်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်တုကြီးများသည် ကျန်ရှိနေသော နာကျည်းမှု အငွေ့အသက်များကို စတင်စုပ်ယူကြတော့သည်။

ထိုရုပ်တုကြီးများ၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် နာကျည်းမှု ဝိညာဉ်အားလုံးမှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားကြပြီး လုံးဝအစုပ်ယူခံရမည့် ကံကြမ္မာကိုသာ အရှုံးပေးလက်ခံလိုက်ကြရကာ ရုပ်တုအတွင်း၌ အဆက်မပြတ် တွားသွားနေသော လောက်ကောင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နောဧ၏ သင်္ဘောတော်ကြီးသည် ကြွက်ဆိုးများနှင့် မျှော့များ၏ အဆုံးမရှိသော ဖျက်ဆီးမှုအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်းနှင့် တစ်စစစီ ကြေမွပျက်စီးလာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးကြီးတစ်ခုက ဝါးမြိုလိုက်သည့်အလား သင်္ဘောတော်ကြီးသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်မှ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရရှာသည်။

ထူထပ်လှသော ကြွက်အုပ်နှင့် မျှော့အုပ်ကြီးသည် အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည့် အဆုံးမရှိသော အနက်ရောင်ဆီပူကွက်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သက်ရှိမှန်သမျှကို အသားနှင့်သွေးအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ အကုန်အစင် ဝါးမြိုပစ်လိုက်ကြတော့သည်။

နောဧ၏ သင်္ဘောတော်လုံးဝပျက်စီးပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်တွင်တော့ ကျန်ရှိသည့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသုံးပါးသည်လည်း တစ်ပါးပြီးတစ်ပါး ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားများ ထွက်ခွာသွားပြီးပြီးချင်းမှာပင် ရွှီရန်နှင့် သူ၏ အံ့ဖွယ်တပ်ဖွဲ့သည် ထိုနေရာသို့ ဆင်းသက်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ရွှီရန်သည် လွင့်မျောနေသော ဝတ်ရုံဖြူကြီးကို ဆင်မြန်းလျက် ကောင်းကင်ယံထက်၌ လွင့်ပျံနေပြီး ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည့် စင်ကြယ်သန့်ရှင်းသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ထည်ဝါလှသည်။

ကျားမလေး၊ ကျူးယွီဟိန်၊ ထန်ချီချီ၊ နင်းရွှမ်းနှင့် ကွမ်ရှင်းတို့သည် ရွှီရန်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝိုင်းရံထားကြပြီး၊ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် အန္တရာယ်မှန်သမျှကို ကာကွယ်ရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အထူးသတိဖြင့် အကဲခတ်နေကြသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သည့်အန္တရာယ်မှ မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ကျားမလေးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

"ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်သွားခဲ့တာလဲ ဘာလို့ အဆိပ်သင့်ညစ်ညမ်းမှုတွေက ဒီလောက်အထိ ပြင်းထန်နေရတာလဲ"

ကျူးယွီဟိန်ကလည်း ခေါင်းငြိမ့်ပြရင်း "ဒီနေရာက ဟွာရှနယ်စပ်နဲ့ အရမ်းနီးနေတာပဲ။ အဆိပ်သင့်ညစ်ညမ်းမှုတွေကို မသန့်စင်ရသေးရင်တောင် ဒီလောက်အထိ ဆိုးဆိုးဝါးဝါး မဖြစ်သင့်ဘူးမဟုတ်လား"

ကွမ်ရှင်း၊ ထန်ချီချီနှင့် နင်းရွှမ်းတို့သည်လည်း အလွန်အမင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည်။

ရွှီရန်က အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဆီပူကဲ့သို့ဖြစ်နေသော အနက်ရောင်အဆီအခဲတစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ မျက်ဝန်းများထံမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံလေးထပ်မျက်ဝန်းစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ထိုအနက်ရောင်အဆီအခဲများအတွင်း၌ လောက်ကောင်များ အဆက်မပြတ် တွားသွားလှုပ်ရှားနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင်တော့ ထိုလောက်ကောင်များသည် လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားပြီး အနက်ရောင်ဓာတ်ငွေ့များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လေထုထဲသို့ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

ထိုလောက်ကောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ အနက်ရောင်အဆီအခဲများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးသွားခဲ့သည်။

ရွှီရန်က ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် "ငါတို့ ရောက်တာ နောက်ကျသွားပြီ ထင်တယ်"

ဤနေရာရှိ လေထုထဲတွင် နတ်ဘုရားအဆင့် အရှိန်အဝါ လေးခု၊ ယွဲ့နယ်ပယ် အရှိန်အဝါ ရာဂဏန်းနီးပါးနှင့် ထိုယွဲ့နယ်ပယ် အရှိန်အဝါအားလုံး ရောနှောနေသည့် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါတစ်ခုတို့ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

သူတို့ ခရီးမထွက်ခွာမီက ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်ဆောင်၏ သတင်းအချက်အလက်များအရ အဖွဲ့အစည်းကြီးနှစ်ခုလုံး ပေါင်းမှ ယွဲ့နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ အယောက်တစ်ရာမျှသာ ရှိကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

ယခုအခါ ဤနေရာတွင် ကိုးဆယ့်ကိုးယောက်သော ယွဲ့နယ်ပယ် အရှိန်အဝါများနှင့် အမည်မသိ အရှိန်အဝါတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့ခြင်းက အားလုံး လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ကျားမလေးက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် "အစ်ကိုကြီး... ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

အဖွဲ့သားများမှာ ရွှီရန်ကဲ့သို့ ထက်မြက်လှသော အာရုံခံနိုင်စွမ်း မရှိကြသဖြင့် ဤနေရာတွင် ဘာဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို အတိအကျ မသိရှိကြချေ။

ရွှီရန်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အခုလေးတင်ပဲ ဒီနေရာမှာ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့တာ။ အဖွဲ့အစည်းနှစ်ခုလုံးရဲ့ အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်သူတွေအားလုံး... အသက်ပျောက်သွားကြပြီ"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အဖွဲ့ဝင်အားလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အသက်ရှူမှားသွားကြတော့သည်။

"ယွဲ့နယ်ပယ် အယောက်တစ်ရာစလုံး... အကုန်သေသွားပြီဟုတ်လား"

ကျားမလေး အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားရသည်။

ကျူးယွီဟိန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ရင်း "မိစ္ဆာနတ်ဘုရားလေးပါးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတာဆိုတော့ ယွဲ့နယ်ပယ် အယောက်တစ်ရာစလုံး လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးသွားတာက ပုံမှန်ပါပဲ"

သက်စောင့်ခွန်အားကို အလွန်အမင်း အာရုံခံနိုင်စွမ်းရှိသော ကွမ်ရှင်းကလည်း ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ မိုင်ပေါင်းတစ်ရာအတွင်းမှာ ကျွန်မ ဘာသက်စောင့်ခွန်အားကိုမှ အာရုံမခံမိတော့ဘူး... လုံးဝကို မရှိတော့တာ"

နင်းရွှမ်းက "ပန်းတွေ၊ မြက်ပင်တွေတောင် မကျန်ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကွမ်ရှင်းက ခေါင်းခါပြရင်း "တစ်ခုမှ မရှိတော့ဘူး" ဟု ဆိုလိုက်တော့သည်။

"ဒီယွဲ့နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ အယောက်တစ်ရာစလုံး သေဆုံးသွားပြီဆိုတော့ အဖွဲ့အစည်းနှစ်ခုမှာ ကျန်ခဲ့တဲ့လူတွေလည်း အသက်ရှင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ထိုအချိန်တွင် ပုံမှန်အားဖြင့် စဉ်းစားဆင်ခြင်ဉာဏ် နည်းပါးလှသည်ဟု ထင်ရသော ကျားမလေးက အားလုံးကို အံ့အားသင့်သွားစေမည့် စကားတစ်ခွန်းကို စတင်ပြောဆို လိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး... ဒါက ငါတို့ကို ဟွာရှကနေ ဝေးရာကို ဆွဲထုတ်ဖို့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတွေ ကြံစည်ထားတဲ့ ကျားကွက်တစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်မလား"

ကျားမလေး၏ သတိပေးချက်ကြောင့် ကျန်ရှိနေသောသူများလည်း ရုတ်တရက် သတိဝင်လာကြတော့သည်။

ကျူးယွီဟိန်ကလည်း ထောက်ခံရင်း "ရွှီရန်... လျိုလီ့အမပြောတာ မှန်တယ်။ ဟွာရှနိုင်ငံတစ်ခုလုံးမှာ အဲဒီမိစ္ဆာနတ်ဘုရားတွေကို ရင်ဆိုင်နိုင်တာ မင်းတစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ။ အကယ်လို့ မင်းသာ ဒီကို ရောက်နေရင် သူတို့တွေ ဟွာရှကို ဝင်တိုက်နေကြပြီလား"

ရွှီရန်က ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းကိုခါယမ်းကာ "မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဟွာရှနိုင်ငံအတွင်းမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်တွေက အလွန်တရာ ထူထပ်လွန်းတာကြောင့် ဂြိုလ်ပြင်ပ သတ္တဝါတွေအပေါ် ပေးစွမ်းတဲ့ ဖိနှိပ်မှုအားက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတွေ ဖြစ်နေရင်တောင် ဟွာရှနိုင်ငံထဲကို ခြေတစ်လှမ်းတိုးဖို့ အကြိမ်ကြိမ် စဉ်းစားရလိမ့်မယ်"

"ဒါ့အပြင် ဟွာရှနိုင်ငံထဲမှာလည်း ယွဲ့နယ်ပယ် နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်ရေး တပ်ဖွဲ့တွေ အမြောက်အမြား ရှိနေတာပဲ။ အကယ်လို့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားလေးပါးက တကယ့်ကိုပဲ ငါတို့ကို မျှားထုတ်ပြီး ဟွာရှထဲကို အတင်းအဓမ္မ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ရင်တောင်... ငါတို့ရဲ့ ယွဲ့နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတွေက ရတနာကံကောင်းစေသောအဆောင်တွေ၊ မန္တန်အစီအရင်တွေ ထုဆစ်ထားတဲ့ သံချပ်ကာတွေကို သုံးပြီး သူတို့ကို အချိန်အတော်ကြာ တားဆီးထားနိုင်ပါတယ်။ ငါတို့ ဟွာရှကို ပြန်ရောက်ဖို့အတွက် အချိန်ကတော့ အလုံအလောက် ရှိနေမှာပဲ"

ရွှီရန်သည် ခရီးမထွက်ခွာမီကတည်းက ဤအချက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့ပြီးဖြစ်၍ ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်ဆောင်ကို ဟွာရှ၏ အခြေအနေအရပ်ရပ်အား အမြဲမပြတ် စောင့်ကြည့်ရန် ညွှန်ကြားထားခဲ့ခြင်းပင်။ အကယ်၍ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားများ ကျူးကျော်လာပါက သူ့ထံသို့ ချက်ချင်း အကြောင်းကြားလိမ့်မည်ပင်။

ကျားမလေးက ခေါင်းငြိမ့်ပြရင်း "အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်သူတွေအားလုံး သေကုန်ပြီဆိုမှတော့ ငါတို့လည်း အခုပဲ ဟွာရှကို ပြန်ကြရအောင်"

ကျူးယွီဟိန်ကလည်း သဘောတူကာ "အဖွဲ့အစည်းနှစ်ခုလုံးရဲ့ အားကိုးရမယ့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေ သေဆုံးသွားပြီဆိုတော့ ကျန်ခဲ့တဲ့ သာမန်ပြည်သူတွေလည်း သေဘေးကနေ လွတ်ဖို့ မလွယ်တော့ဘူး"

"ငါတို့ ဟွာရှကို ပြန်ပြီး နောက်ထပ် လုပ်ဆောင်မယ့် စီမံကိန်းတွေကို သေသေချာချာ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

အံ့ဖွယ်တပ်ဖွဲ့သည် အစပိုင်းက ကူညီကယ်ဆယ်ရေး မစ်ရှင်ဖြင့် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ကယ်ဆယ်ရမည့်သူများအားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူတို့ ကူညီချင်ရင်တောင် ကူညီခွင့် မရှိတော့ချေ။

သို့သော် ရွှီရန်က ခေါင်းကိုခါယမ်းလိုက်ပြီး "မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက် ဘာစီမံကိန်းတွေ ဆွေးနွေးနေဦးမှာလဲ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကို ယူဆောင်လာတဲ့ အဲဒီမိစ္ဆာနတ်ဘုရားတွေကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ရုံပဲပေါ့"

ကျားမလေးက မျက်လုံးအစုံကို ဝိုင်းစက်သွားအောင် ဖွင့်ကြည့်ရင်း "အစ်ကိုကြီး... မင်း တကယ်ပြောနေတာလား"

ရွှီရန်က သူမ၏ ဦးခေါင်းကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း "မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးကို မယုံလို့လား"

ရွှီရန်အနေဖြင့် ထိုမိစ္ဆာနတ်ဘုရားလေးပါးကို သတ်ဖြတ်လိုခြင်းမှာ အဖွဲ့အစည်းကြီးနှစ်ခု၏ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက်သာ မဟုတ်ချေ။

ထို့ထက် ပိုမိုအရေးကြီးသည်မှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် သူတို့ထံမှ အလွန်

အဖိုးတန်လှသော နတ်ဘုရားအနှစ်သာရကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ရွှီရန်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးသည် ယခင်က နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသော တစ္ဆေမိစ္ဆာဆယ်ကောင်စလုံးကို ဒဏ်ရာအနာတရ အစအနမျှပင် မရှိဘဲ အောင်မြင်စွာ နှိမ်နင်းခဲ့ဖူးသည့် သူတို့၏ တိုက်ပွဲမှတ်တမ်းကို ပြန်လည်သတိရသွားကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော စွမ်းဆောင်ရည်မျိုး ရှိထားသည့်အတွက် ရွှီရန်အနေဖြင့် နတ်ဘုရားများကို သုတ်သင်မည်ဟု ပြောဆိုခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စရပ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ကျားမလေးသည်လည်း အဆမတန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး "အစ်ကိုကြီး... ဒါဆိုရင် ငါတို့ ဘာကို စောင့်နေဦးမှာလဲ အခုပဲ သွားကြရအောင်"

ကျားမလေးသည် တကယ့်ကို တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပြင်းထန်လှသော စစ်သည်တော်တစ်ဦးပင်။ ကျန်ရှိသော အဖွဲ့ဝင်များကလည်း အားလုံး သဘောတူလိုက်ကြသည်။

အံ့ဖွယ်တပ်ဖွဲ့က ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် အဝေးသို့ စိုက်ကြည့်နေသော ရွှီရန်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"သွားနေဖို့ မလိုတော့ဘူး... သူတို့ကိုယ်တိုင် ဒီကို ရောက်လာပြီ"

သူ ပြောပြီးပြီးချင်းမှာပင် ထူးဆန်းဆိုးဝါးလှသော နတ်ဘုရားရုပ်တုကြီး တစ်ခုသည် သူတို့ရှိရာဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီး အသက်နှစ်ရှူစာအတွင်းမှာတင် သူတို့၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။

ဦးခေါင်းပေါ်တွင် မြွေဆိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် မယ်ဒူဆာသည် သူတို့၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။

မယ်ဒူဆာ၏ မျက်နှာမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၎င်း၏ မြွေမျက်လုံးများဖြင့် တပ်ဖွဲ့ကို သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"မင်းတို့က ဟွာရှနိုင်ငံက လူတွေလား"

မယ်ဒူဆာက မေးလိုက်သည်။

အဖွဲ့အစည်းကလူများနှင့် ဟွာရှနိုင်ငံကလူများကို ခွဲခြားရသည်မှာ အလွန်လွယ်ကူသဖြင့် မယ်ဒူဆာက တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိရှိလိုက်ခြင်းပင်။

၎င်းတင်မကသေးဘဲ သူမအနေဖြင့် အံ့ဖွယ်တပ်ဖွဲ့ကို သေသေချာချာ မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်အံ့ဩသွားခဲ့ရသည်။

သူမ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ အဖွဲ့ဝင်တိုင်း၏ အရိုးသက်တမ်းမှာ တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်ထက် မကျော်လွန်ကြသေးသော်လည်း တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ယွဲ့နယ်ပယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဤယွဲ့နယ်ပယ်မှာ ယခင်က တွေ့ခဲ့ရသည့် အိုမင်းရင့်ရော်နေသော ကျွမ်းကျင်သူများကဲ့သို့မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန် စစ်မှန်သော ယွဲ့နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော ပါရမီမျိုးမှာ ဂြိုလ်ပြင်ပတွင်ပင် အတော်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်များသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူမသည် သူအ၏ ရှည်လျားလှသော လျှာနှစ်ခွကို ထုတ်ကာ သွေးချင်းချင်းနီနေသော နှုတ်ခမ်းများကို သပ်လိုက်ရင်း

"ဒီလိုမျိုး မထင်မှတ်ထားတဲ့ လက်ဆောင်ကို ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

အစပိုင်းက မယ်ဒူဆာသည် လင်းယုန်ဖြူ၏ နာကျည်းမှုများကို စုပ်ယူပြီးနောက် နောဧ၏ သင်္ဘောတော်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော် သူမ၏ ပြင်းထန်လှသော အာရုံခံနိုင်စွမ်းကြောင့် လူသားတို့၏ အသက်ဓာတ်

အသစ်များကို အာရုံခံမိလိုက်ပြီး သူတို့မှာ ယွဲ့နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်နေသဖြင့် ဘာလဲဆိုသည်ကို သိရှိရန် ပြန်လည်လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ဟွာရှနိုင်ငံမှ ပါရမီရှင် နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်ရေး တပ်ဖွဲ့နှင့် တည့်တည့်တိုးလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ချေ။

"မင်းတို့သာ ဟွာရှနိုင်ငံထဲမှာ အေးအေးဆေးဆေး ပုန်းနေကြရင်... ငါတို့တွေ ထူထပ်လှတဲ့ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်တွေကို ကြောက်လို့ ဟွာရှထဲကို ဝင်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့လည်း အေးအေးဆေးဆေး အသက်ရှင်သန်ခွင့် ရနိုင်ပြီး နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တဲ့အချိန်ကျမှ ငါတို့ကို ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သေးတယ်"

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့... မင်းတို့ကိုယ်တိုင် ငါ့ဆီကို အသက်လာအပ်တာပဲ။ ငါ ပါရမီရှင်တွေရဲ့ အသားကို မစားရတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာပြီလဲ"

ပြောပြီးသည်နှင့် မယ်ဒူဆာသည် လောဘဇောပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် အံ့ဖွယ်တပ်ဖွဲ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ မြွေဆံပင်များသည် ပါးစပ်များကို ဟလျက် ရွှီရန်နှင့် အခြားသူများကို ဝါးမြိုပစ်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်ကြတော့သည်။

မယ်ဒူဆာ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျားမလေးက ၎င်းကို စိုးစဉ်းမျှ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် "မင်းကလား နတ်ဘုရားအဆင့် တစ်ပါးတည်းနဲ့ ငါတို့ကို သတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"