အခန်း (၂၃၉-၂၄၀)

အခန်း ၂၃၉: အဲ့ဒီလက်က ငါ့ရဲ့... ဆံပင်တွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားတာလား

ထိုလက်သီးချက်၏စွမ်းအားက ပုံပျက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားသော်လည်း ရွှီဝူဖာကို ထိမှန်မသွားခဲ့ပေ။ ထိုအစား မှန်တစ်ချပ်ကို ရိုက်မိသည့်အလား ပြန်လည်ရောင်ပြန်ဟပ်သွားပြီး အဝေးမှ ကိုက်ဆယ်ပေါင်းများစွာ မြင့်မားသော ကျောက်တောင်ထိပ်တစ်ခုကို ပြိုကျပျက်စီးသွားစေသည်။

ဤသည်မှာ သာမန်ကျောက်တောင်တစ်လုံး မဟုတ်ပေ။ ဤကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လမ်းကြောင်း ပေါ်ရှိ အရာအားလုံးမှာ သာမန်မဟုတ်ပေ။

"ဘာ..."

ဝမ်တန်၏စိတ်နှလုံးသား တင်းကြပ်သွားသည်။

"ဟင်းလင်းပြင် အတားအဆီး...."

ရွှီဝူဖာက ဓားတစ်လက်အလား လက်ချောင်းများ ပူးဆုပ်ထားသော သူ၏ညာလက်ဖြင့် ဝမ်တန်၏ လည်ပင်းဆီသို့ ဦးတည်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ဆံချည်မျှင်အလား ပါးလွှာပြီး မင်ရည်အလား မည်းနက်သော ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခုက ဝမ်တန်၏လည်ပင်းရှေ့တွင် တိတ်တဆိတ်ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏လည်ချောင်းဆီသို့ ဦးတည်၍ ဖြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

ဤအရှိန်နှုန်းမှာ အလွန်အမင်း မြန်ဆန်လှ၏။

ထို့ပြင် မည်သည့်သတိပေးချက် အရိပ်အယောင်မျှ မရှိခဲ့ပေ။

ဝမ်တန်၏မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ နတ်ဘုရား မျက်လုံးမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူ၏ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံးက အက်ကွဲကြောင်း ပေါ်လာသည့် အချိန်အခိုက်အတန့်မှာပင် ထိုအရာ၏ လမ်းကြောင်းကို ဖမ်းယူထားပြီး ဖြစ်လေ၏။

သူက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် တွန့်လိမ်လိုက်ပြီး သူ၏လည်ပင်းကို ထူးဆန်းသောထောင့်ချိုးတစ်ခုဖြင့် နောက်သို့တိမ်းစောင်းလိုက်သည်။

"ဝှစ်..."

အနက်ရောင် အက်ကွဲကြောင်းက ဝမ်တန်၏ လည်ချောင်းအရေပြားကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး သွေးစို့နေသည့် ခပ်တိမ်တိမ် အမာရွတ်တစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။

သူ၏လည်ပင်းမှ သွေးစက်အနည်းငယ် စိမ့်ထွက်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းကြောင့် ချက်ချင်းဝါးမျိုချခံလိုက်ရသည်။

ထိုအရာသည် သေဘေးနှင့် အလွန်နီးကပ်လွန်းခဲ့သဖြင့် ဝမ်တန်၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ချွေးစေးများ ထွက်လာသည်။

သိုင်းပညာတာအို ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံး၏ ကြိုတင် ခန့်မှန်းမှုသာ မရှိခဲ့ပါက သူသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ခေါင်းဖြတ်ခံရပြီး ဖြစ်ပေမည်။

"တော်တော်လေးကောင်းတဲ့ တုံ့ပြန်မှုပဲ"

ထိုသေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုမှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည့်အလား ရွှီဝူဖာ၏ အသံက တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

"ဒါပေမဲ့ မင်း ဘယ်နှစ်ကြိမ် ရှောင်နိုင်မလဲ"

သူ၏လက်နှစ်ဖက်လုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားသွားပြီး ဇီသာကြိုးများကို တီးခတ်နေသည့်အလား သူ၏လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းက ဟင်းလင်းပြင်တွင် အဆက်မပြတ် တောက်နေခဲ့သည်။

ဝှစ်... ဝှစ်...ဝှစ်...

မြောက်မြားစွာသော သေးငယ်သည့် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းများက မြင်နိုင်စွမ်းမရှိသော သေခြင်းတရား ပိုက်ကွန်တစ်ခုအလား အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်မှနေ၍ ဝမ်တန်ကို ဝန်းရံသွားပေ၏။

ထိုအက်ကွဲကြောင်းတိုင်းသည် အလွန်ထက်ရှပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်တောက်နိုင်ကာ သူတော်စင်လက်နက်တစ်ခုကို လွယ်လင့်တကူ ဆုတ်ဖြဲနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဝမ်တန်၏မျက်နှာအမူအရာ အလွန်တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။ သူသည် သိုင်းပညာတာအို ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံးကို ကန့်သတ်ချက်အထိ တွန်းအားပေးလိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းများကြားရှိ ကွာဟချက်များမှတစ်ဆင့် လျှင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ရွေ့လျားလိုက်သည်။ သင်္ကေတလေးပါး တိုက်ပွဲဝင်သံချပ်ကာသည် အလင်းရောင်များဖြင့် အဆက်မပြတ် လင်းလက်နေပြီး သူ တစ်ခါတစ်ရံ လုံးဝမရှောင်တိမ်းနိုင်သော အက်ကွဲကြောင်းများ၏နောက်ဆက်တွဲ သက်ရောက်မှုများကို ခုခံနေခဲ့သည်။

မီးပွားများက နေရာတိုင်းတွင် လွင့်စင်နေသည်။

ဝမ်တန်သည် ဓားသွားထိပ်ဖျားပေါ်တွင် ကခုန်နေသော ကချေသည်တစ်ဦးအလားပင်။ သူ၏ရှောင်တိမ်းမှုတိုင်းသည် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များလှ၏။

သင်္ကေတလေးပါး တိုက်ပွဲဝင်သံချပ်ကာပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ လျှင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအက်ကွဲကြောင်းများသည် လျှင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပြုပြင်သွားသော်လည်း သူ၏ကိုယ်ပိုင်အရင်းအမြစ်များ ကုန်ခမ်းမှုမှာ ကြီးမားလှသည်။

သူ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ရွှီဝူဖာ၏ပုံရိပ်သည် တည်ငြိမ်မှု မရှိဘဲ တစ်ခါတစ်ရံ ဟင်းလင်းပြင်တွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ မထင်မှတ်ထားသော ထောင့်များမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရွှီဝူဖာ၏ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်သော ဟင်းလင်းပြင် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ချိန်၌ သူသည် ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ခံထားရလေ၏။

အသက်ရှူချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူတို့ နှစ်ဦးသည် တိုက်ခိုက်မှု ရာပေါင်းများစွာကို အပြန်အလှန် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ဝမ်တန်သည် လုံးဝအားနည်းနေပြီး ကာကွယ်ရန်သာ တတ်နိုင်ကာ ပြန်လည်၍ မတိုက်ခိုက်နိုင်တော့ပေ။

အောက်ဘက်တွင်ရှိနေသည့် စောင့်ကြည့်နေသူများအားလုံးသည် အသက်ရှူအောင့်ထားပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားများတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ရွှီဝူဖာ... သူက အရမ်းအစွမ်းထက်လွန်းတယ်" ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက တုန်ယင်နေသောအသံဖြင့် တီးတိုးပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါက နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုက အထူးချွန်ဆုံး နတ်ဘုရားသားတော်ရဲ့ စွမ်းအားလား... ဟင်းလင်း ပြင် တာအိုက ဖြေရှင်းလို့ ဘယ်လိုမှ မရနိုင်ဘူးပဲ"

"ဝမ်တန်က အခုတောင် အရမ်းအစွမ်းထက်နေပြီ... သိုင်းပညာတာအို ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံး သင်္ကေတလေးပါး တိုက်ပွဲဝင် သံချပ်ကာ ရှေးဟောင်း ဖရိုဖရဲ ကောင်းကင်နည်းစနစ်... ဒီအထဲက ဘယ်တစ်ခုမဆို သူနဲ့မျိုးဆက်တူလူငယ်တွေကို ဖယ်ရှားဖို့ လုံလောက်တယ်...ဒါတောင်မှ သူက ရွှီဝူဖာရဲ့ ရှေ့မှာ လုံးဝဖိနှိပ်ခံထားရတယ်"

ယွဲ့ယီနှင့် လျှိုရူယန်တို့တွင်လည်း တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာများ ရှိနေသည်။

လျှိုရူယန်က သူမ၏နံဘေးရှိ စူးချန်ကဲကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏စီနီယာအစ်ကို မည်သည်ကြောင့် မလှုပ်ရှားသေးသနည်းဟု တွေးတောနေဆဲပင်။

သူမသည် ဝမ်တန်နှင့် မရင်းနှီးသော်လည်း ကမ္ဘာအသင်္ချေမှ ပါရမီရှင် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ ဤနေရာ၌ သေဆုံးသွားသည်ကို သူမ မမြင်ချင်ခဲ့ပေ။

ထို့ပြင် ဝမ်မိသားစုနှင့် စူးမိသားစုအကြားတွင်အလွန်နက်ရှိုင်းသော ဆက်ဆံရေး ရှိနေသည်။

'ဒီဧကရီ မျှော်လင့်ထားသလို သူက အောက်ဘုံကို နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရပြီးတော့ သူ့ရဲ့မျိုးနွယ်စုအပေါ် သံယောဇဉ် မရှိတာကြောင့် မလှုပ်ရှားချင်တာများလား'

သူမက စဥ်းစားတွေးတောပြီးနောက် သူမ၏အကြည့်က အောက်ဘက်ရှိ တွင်းနက်ကြီးနံဘေးတွင် အသက်မနည်းရှူနေရသော ကျန်းချီလီဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမသည် သူ၏စွမ်းအားကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရင်း ကျန်းချီလီကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသော ဟွမ်ကျင်းကို ကြည့်လိုက်၏။ ဖျော့တော့ပြီး မသိသာလုနီးပါး ဖြစ်နေသော အေးစက်သည့် အလင်းရောင်တစ်ခုက သူမ၏မျက်လုံးများတွင် ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားသည်။

မိုးကောင်းကင်ယံတွင် ဝမ်တန်နှင့် ရွှီဝူဖာတို့ ကြားရှိ တိုက်ပွဲသည် ပို၍ပြင်းထန်လာသော်လည်း တစ်ဖက်သတ် ပိုဆန်လာခဲ့သည်။

ကြောင်မှ ကြွက်ကိုကစားနေသည့်အလား ရွှီဝူဖာက အမျိုးမျိုးသော ဟင်းလင်းပြင် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် များကို တည်ငြိမ်စွာ အကောင်အထည်ဖော်ပြီး ဝမ်တန်ကို အဆက်မပြတ် အန္တရာယ်ထဲသို့ တွန်းပို့နေခဲ့သည်။

ဝမ်တန်သည် သိုင်းပညာတာအို ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံး နှင့် သင်္ကေတလေးပါး တိုက်ပွဲဝင် သံချပ်ကာ တို့ကြောင့် တောင့်ခံထားနိုင်သော်လည်း ရှုံးနိမ့်မည့် လက္ခဏာများ ထင်ရှားနေပြီး ကျရှုံးရန်မှာ အချိန် ပြဿနာတစ်ခုသာ ဖြစ်တော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ချိန်၌ အောက်ဘက်တွင် စွမ်းအားပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေသော ဟွမ်ကျင်း၏ ဖြူရော်သော မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သည့် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏အကြည့်က တွင်းနက်ကြီးနံဘေးရှိ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသော ကျန်းချီလီထံသို့ ကျရောက်သွားပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် လောဘတို့က သူ၏မျက်လုံးများတွင် ဖြတ်ပြေးသွားပေ၏။

"ကျန်းချီလီ...ဟမ့် ကျန်းချီလီ...မင်းရဲ့ စစ်ကူတွေက သိပ်ပြီးထူးခြားပုံ မပေါ်ဘူး"

ဟွမ်ကျင်းက ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရာ သူ၏အရှိန်အဝါသည် ထက်ဝက်ကျော် ပြန်လည်၍ ကောင်းမွန်လာခဲ့လေပြီ။

ဤသည်က လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စု၏ ပြန်လည်နာလန်ထူနိုင်စွမ်းသည် အလွန်တရားလွန်ပေ၏။

အချိန် မည်မျှထိ ကုန်လွန်သွားသေးသနည်း...

သူ၏ဒဏ်ရာများသည် ပျောက်ကင်းသွားခဲ့သလောက်နီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သလော...

ဟွမ်ကျင်းက ကျန်းချီလီဆီသို့ ခြေတစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားသည်။ သူ၏လက်ဝါးထဲရှိ ဖရိုဖရဲ နတ်ဘုရား မီးတောက်က နောက်တစ်ကြိမ် စတင်၍ စုစည်းလာပြီး ထိုမည်းနက်သော ဝါးမျိုုခြင်းတွင်းနက်ကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

"ဝမ်တန်က သူ့ကိုယ်သူတောင် မကယ်နိုင်တာ...မင်းကို ဘယ်သူက ကယ်နိုင်အုံးမှာလဲ"

ဟွမ်ကျင်းက မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ဆန် ပြုံးလိုက်ပြီး နေမင်းမူလအစကို သူ ဝါးမျိုပြီးနောက် သူ၏ မီးတောက် နတ်ဘုရားသွေးမျိုးဆက်က ပို၍ရှေ့ဆက်သွားမည်ကို မြင်ယောင်နေသည့်အလားပင်။

ကျန်းချီလီက သူ၏ သွေးကြောများ ယှက်နွယ်နေသော ရွှေရောင်မျက်လုံးများကို အားယူ၍ ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသော ဟွမ်ကျင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဟွမ်ကျင်း ၏ စကားများကို ကြားသောအခါ သူက သူ၏ပါးစပ်ကို ခက်ခက်ခဲခဲအားယူ၍ အာခံသည့် အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် တွန့်ကွေးလိုက်၏။ သူ၏အသံသည် အားနည်းနေသော်လည်း ပြင်းထန်သော လှောင်ပြောင်မှုများ ပါဝင်နေသည်။

"ဟီးဟီး... တိရစ္ဆာန်က တိရစ္ဆာန်ပါပဲလေ အသက် လေးနည်းနည်း ရှူလိုက်တာနဲ့ မင်းက ပြန်ထလာပြီလား"

"တခြား တစ်ယောက်က ဝမ်အိုကြီးကို ဖိနှိပ်ထားလို့ မင်းက လုပ်ချင်တာ လုပ်လို့ ရတယ်လို့ ထင်နေတာလား"

"ငါ့မှာ အသက်တစ်ရှိုက်စာပဲ ကျန်တော့ရင်တောင် ဒီအဖေက မင်းကို သေအောင် ခြေမွှဖျက်ဆီးနိုင်သေးတယ်"

ကျန်းချီလီ၏ အသံက ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်နေသော်လည်း စကားလုံးတိုင်းက ဓားတစ်လက်အလား ဟွမ်ကျင်း၏ နာကျင်နေသော နေရာကို ထိုးနှက်နေသည်။

ဟွမ်ကျင်း၏မျက်နှာ ချက်ချင်းမည်းမှောင်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ သတ်ဖြတ်လိုခြင်း စိတ်ဆန္ဒက မြင့်တက်လာပေ၏။

"သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်နေရတာတောင် စကားပြောနေတုန်းပဲ"

ဟွမ်ကျင်းက ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်ပြီး သူ၏ ခြေလှမ်းများကို အရှိန်တင်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဝါးထဲရှိ ဝါးမျိုခြင်းတွင်းနက်မှ ပို၍အစွမ်းထက်သော စုပ်ယူမှုစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

"ဒီအရှင်က အခု မင်းရဲ့ မူလအစကို စုပ်ယူမယ်...မင်း ဘယ်လို မာနကြီးနိုင်ဦးမလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်"

သူသည် နောက်ထပ် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သောစကားများ မပြောတော့ချေ။ သူ၏ပုံရိပ်က ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားပြီး ကျန်းချီလီ၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဖရိုဖရဲ နတ်ဘုရား မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသော သူ၏ညာလက်က ကျန်းချီလီ၏ရင်ဘတ်ရှိ ဖျော့တော့တော့ ခုန်ပေါက်နေသော နေမင်းမူလအစ ဆီသို့ ဦးတည်၍ ပြင်းထန်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ကျန်းချီလီ၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျဥ်းမြောင်းသွားသည်။ သူသည် သူ၏ နောက်ဆုံးလက်ကျန်စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး သူ၏မူလအစကို ပေါက်ကွဲစေကာ ဟွမ်ကျင်းနှင့်အတူ သေဆုံးသွားရန် ရည်ရွယ်လိုက်၏။

ရက်စက်ပြီး အောင်ပွဲခံသော အပြုံးတစ်ခုက ဟွမ်ကျင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာကာ နေမင်း မူလအစ၏ သန့်စင်ပြီး ပူလောင်သော စွမ်းအားကို သူ ခံစားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည့်အလားပင်။

သို့ရာတွင်...

သူ၏လက်ချောင်းများက ကျန်းချီလီ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိတွေ့တော့မည့် အချိန်မှာပင်....

ဟွမ်ကျင်း၏ လှုပ်ရှားမှုက ရှင်းပြ၍မရနိုင်အောင် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူသည် တမင်သက်သက် ရပ်တန့်လိုက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ လောကကြီးတစ်ခုလုံး၏ အချိန်က သူ့အတွက် အချိန်တခဏကြာ ရပ်တန့်သွားသည့်အလားပင်။

သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ ရက်စက်ပြီး အောင်ပွဲခံသော အပြုံးက အပြည့်အဝ ပွင့်အာမလာမီမှာပင် အေးခဲတောင့်တင်းသွားပေ၏။

ထို့နောက် သူ၏အမြင်အာရုံက ထူးဆန်းနေသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

လောကကြီးက လည်ပတ်နေကာ သူ၏မျက်လုံးရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းက ရူးသွပ်စွာ လှည့်ပတ်ပြီး ပြောင်းပြန် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အောက်ဘက်ရှိ တွင်းနက်ကြီးထဲတွင် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကျန်းချီလီ၏မျက်နှာကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အဝေးရှိ အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသော ဝမ်တန်နှင့် ရွှီဝူဖာတို့ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုများသည်လည်း အနည်းငယ် နှေးကွေးနေပုံရလေ၏။

ထို့ထက်ပို၍ အဝေးရှိတိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေသော ကျင့်ကြံသူများ၏ သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင်ကိုမြင်လိုက်ရသည့်အလား ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသည့် အမူအရာများကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အမြင်အာရုံက ရင်းနှီးသော ခေါင်းမဲ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ထိုခန္ဓာကိုယ်သည် စုတ်ပြဲနေသော ကြက်သွေးရောင် နတ်ဘုရား သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထိုခန္ဓာကိုယ်၏လည်ပင်းက ကြေးမုံမှန်တစ်ချပ်အလား ချောမွေ့နေကာ ရွှေရောင်ရင့်ရင့် နတ်ဘုရားသွေး များက ရေပန်းတစ်ခုအလား အထက်သို့ ပန်းထွက်နေသည်။

ထိုခန္ဓာကိုယ်၏ ညာလက်က ရှေ့သို့ ဆုပ်ကိုင်ထားသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး လက်ဝါးထဲရှိ ဖရိုဖရဲ နတ်ဘုရား မီးတောက် တွင်းနက်ကြီးသည် လျှင်မြန်စွာ ငြိမ်းသေပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုကိုယ်ဟန်အနေအထား၊ ထိုနတ်ဘုရား သံချပ်ကာ၊ ထိုအရှိန်အဝါ... ဟွမ်ကျင်း၏အတွေးများက ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် နှေးကွေးသွားသည်။

'အဲ့ဒါက... ငါ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်ပုံရတယ်'

ဤအတွေးက သူ၏စိတ်ထဲတွင် မိုးကြိုးတစ်ချက်ပစ်ခတ်ခံရသည့်အလား ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ရုတ်ချည်းဆိုသလိုပင် အဆုံးမရှိသော အကြောက်တရားနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုတို့က သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့လေ၏။ သူသည် သူ၏မျက်လုံးများကို လှုပ်ရှားချင်ကာ အသံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်ချင်သည် သို့မဟုတ် သူ၏ နတ်ဘုရား စွမ်းအားကို အသက်သွင်းချင်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် သူ မည်သည့်အရာကိုမျှ လုပ်မရကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ခေါင်းမဲ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ကျန်းချီလီ၏နံဘေးရှိ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ပြုတ်ကျကာ ဖုန်မှုန့်များ လွင့်စင်သွားသည်ကို သူ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်နေနိုင်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ထို့နောက် သူ၏အမြင်အာရုံ အများစုက ရှည်လျားပြီး အစွမ်းထက်သော လက်တစ်ဖက်ကြောင့် ဖုံးကွယ်ခံလိုက်ရသည်။

'အဲ့ဒီလက်က ငါ့ရဲ့... ဆံပင်တွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားတာလား'

ဟွမ်ကျင်း၏အကြည့်က အထက်သို့ ရွေ့လျားရန် ရုန်းကန်နေရပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ခေါင်းကို ကိုင်ထားသော လူကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုလူသည် အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရပ်ရှည်ကာ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာနှင့် ရှေးဟောင်းရေကန်တစ်ခုအလား နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများရှိသည့် လူငယ် တစ်ယောက်ပင်။

အခန်း ၂၄၀: သောက်ကျိုးနည်း...သူ့ရဲ့ ပါရမီက သာမန်ပဲလို့ ဘယ်သူက ကောလဟလ လွှင့်ခဲ့တာလဲ

စူးချန်ကဲက လက်တစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားပြီး တခြားလက်တစ်ဖက်က ဟွမ်ကျင်း၏ခေါင်းကို ကိုင်ထားကာ လုံးဝဂရုမစိုက်သော အမူအရာဖြင့် မတ်တတ်ရပ်နေသည်။

ဟွမ်ကျင်း တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သည်မှာ အံ့အားသင့်စရာ မဟုတ်ပေ။

ဤအင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းကမ္ဘာတွင် စူးချန်ကဲတစ်ဦးတည်းသာ ဖိနှိပ်ခြင်းမခံရသူ ဖြစ်လေ၏။ တခြားလူများသည် ယခုအချိန်၌ အကြောင်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသော်လည်း အမှန်အားဖြင့် ကမ္ဘာအသင်္ချေမှပါရမီရှင်များနှင့် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု နှစ်ခုလုံးသည် ဤကမ္ဘာ၏ဥပဒေသများကြောင့် ဖိနှိပ်ခံထားရသဖြင့် သူတို့၏ စစ်မှန်သောခွန်အားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် စူးချန်ကဲကမူ ကွာခြားသည်။ သူထံ၌ မွေးရာပါ ဖရိုဖရဲရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဥပဒေသများအားလုံးကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။ ထို့ပြင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ဖရိုဖရဲကြာပန်းစိမ်း၏ ထူးခြားမှုနှင့် မူလအစ မဟာတာအိုအပေါ် သူ၏နားလည်မှုတို့သည် အမြဲတစေ ကြီးထွားနေပေ၏။ ထိုအရာနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်လိုက်ချိန်၌ အကယ်၍ သူသာ သူ၏စွမ်းအား အပြည့်အဝကို အမှန်တကယ် အသုံးပြုခဲ့ပါက ဟွမ်ကျင်းသည် မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဟွမ်ကျင်းသည် ကာကွယ်ရန် မဆိုထားနှင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရလျှင် သူ တုံ့ပြန်ပြီး အစွမ်းကုန် ခုခံကာကွယ်ခဲ့လျှင်ပင် စူးချန်ကဲထံမှ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို သူ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

တောက်...တောက်...

ဖျော့တော့သော ရွှေရောင်နတ်ဘုရားသွေးစက်များက ဖြတ်တောက်ခံထားရသော လည်ပင်းမှနေ၍ အေးစက်သည့် ရှေးဟောင်းကျောက်တုံး လှေကားထစ်များပေါ်သို့ တစ်စက်ချင်း ကျဆင်းနေပြီး ကြည်လင်သော အသံများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

တိတ်ဆိတ်မှု...

အကြွင်းမဲ့ တိတ်ဆိတ်မှု...

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အချိန်ပင်လျှင် အေးခဲတောင့်တင်းသွားသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

စောင့်ကြည့်နေသူများအားလုံးသည် ကမ္ဘာအသင်္ချေမှ ကျင့်ကြံသူများဖြစ်စေ ရွှီဝူဖာ၏နောက်သို့ လိုက်လာသော နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု ကျွမ်းကျင်သူအုပ်စု ဖြစ်စေ အေးခဲမှော်မန္တန်တစ်ခုကြောင့် ထိမှန်ခံလိုက်ရသည့်အလား နေရာတွင် ကြက်သေသေနေကြ၏။ သူတို့၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်နေကာ သူတို့၏မျက်နှာများပေါ်တွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

"မီးတောက် နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုရဲ့ နတ်ဘုရားသားတော် ဟွမ်ကျင်းက... သေသွားပြီလား"

အစောပိုင်းကပင် ဟွမ်ကျင်းသည် သူ၏လက်ထဲတွင် အောင်ပွဲရှိနေပြီး ကျန်းချီလီ၏ နေမင်းမူလအစကို ထုတ်ယူရန် ဟန်ပြင်ကာ ပြုံးရွှင်နေခဲ့သည်။

ယခင်က သူသည် ဝမ်တန်နှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ထားသဖြင့် ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါသည် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်ဆဲပင်။

အစောပိုင်းကပင် သူ အသက်ရှင်နေသေးသည်။

ထို့နောက် နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင်...

သူသည် ခေါင်းမဲ့အလောင်းတစ်လောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေ၏။ သူ၏ခေါင်းကို ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ် လူငယ် တစ်ယောက်က အမှိုက်တစအလား ကိုင်ဆောင်ထားခဲ့သည်။

အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူငယ် မည်သည့်အချိန်က ထွက်ပေါ်လာသည် သို့မဟုတ် မည်သို့ လှုပ်ရှားခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ ရှင်းလင်းစွာ မမြင်လိုက်ရပေ။

သူသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြတ်သန်းသွားပြီး လမ်းဘေးမှ တောရိုင်းသစ်သီးတစ်လုံးကို ခူးယူလိုက်သည့်အလား ပင်။

ထို့နောက် အဆင့်အတန်းမြင့်မားပြီး မောက်မာသော နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ တော်ဝင်မျိုးဆက်ဖြစ်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားရှိသည့် နတ်ဘုရားသားတော်တစ်ဦးသည် ခေါင်းဖြတ်ခံလိုက်ရလေပြီ။

ဟွမ်ကျင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့်စိတ်ဝိညာဉ်နှစ်ခုလုံး ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

ဤအလွန်အမင်း ခြားနားမှု၊ ဤပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်မှု နည်းလမ်းက မည်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ပွဲထက်မဆို ပို၍ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းနေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအရာက အကြွင်းမဲ့ ခြေမွှဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့်ပင်။

ဤသည်က ယခုလက်ရှိနေရာတွင် ရှိနေသူများအားလုံး၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သော ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

"နတ်ဘုရားသားတော်... နတ်ဘုရားသားတော် ဟွမ်ကျင်း သေသွားပြီလား"

သူ၏မျက်လုံးများကို သူ မယုံကြည်နိုင်သည့်အလား နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ အသံက တုန်ယင်နေသည်။

"သတ်... အဲ့ဒီ လူသားမျိုးနွယ်က သတ်လိုက်တာ..."

တခြားနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏မျက်နှာ ဖြူရော်နေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ယင်နေသည်။

"သူ... သူက ဘယ်သူလဲ...သူက ဟွမ်ကျင်း သတိလက်လွတ်ဖြစ်နေတုန်း တိုက်ခိုက်ရင်တောင် နတ်ဘုရားသားတော်တစ်ယောက်ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်ထိ အလွယ်တကူ ခေါင်းဖြတ်ခံရနိုင်မှာလဲ...သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်ထိ အစွမ်းထက်နေတာလဲ"

"အဲ့ဒါက ရှင်းချန်ယောင်ကို သတ်သွားတဲ့လူ မဟုတ်လား..သူပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ကမ္ဘာအသင်္ချေရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ဘက်တွင် အချိန်တခဏကြာ တိတ်ဆိတ်မှုအပြီး၌ အဆုံးမရှိသော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု လှိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

"သေသွားပြီ... မီးတောက် နတ်ဘုရားသားတော် သေသွားပြီ...ဒီသခင်က ချက်ချင်း သတ်လိုက်တာလား"

"ဘုရားရေ... ငါ ဘာကို မြင်နေရတာလဲ.. ဒီသခင်က ဘယ်သူလဲ"

"အဲ့ဒါက သူပဲ....ဖရိုဖရဲ ဧရာမဂိတ်တံခါးထဲကို ဝင်သွားတဲ့ လူငယ်လေးပဲ"

"ဒီတော့ အဲ့ဒါက သူပေါ့..."

"ဒါဆို ရွှီကူမြို့တုန်းက ရှင်းချန်ယောင်ကို သတ်ခဲ့တာကရော သူပဲလား"

လူသားမျိုးနွယ်စုဝင် သူတော်စင်တစ်ဦး၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျဥ်းမြောင်းသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

ဤလူငယ်သည် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုမှ နတ်ဘုရားသားတော်နှစ်ဦးကို ဆက်တိုက်သတ်ဖြတ်လိုက်တာလား....

မည်မျှထိ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းသော ကိစ္စဖြစ်သနည်း...

ကျန်းချီလီသည် နံဘေးရှိ အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ပုံရိပ်နှင့် သူ ကိုင်ထားသော ဟွမ်ကျင်း၏ခေါင်းကို စူးစိုက်၍ကြည့်နေပြီး သူ၏စိတ်များ ဗလာကျင်းသွားခဲ့လေ၏။

ထိုမျက်နှာကို သူ မှတ်မိသည်။

ထိုလူငယ်၏အရှိန်အဝါက ခန့်မှန်း၍မရနိုင်အောင် ဖြစ်လာသော်လည်း....

ထိုမျက်လုံးများ ထိုပုံသဏ္ဍာန်...

"အစ်ကို... အစ်ကို စူး"

ကျန်းချီလီ၏အသံက ခြောက်ကပ်နေပြီး မယုံကြည်နိုင်မှုကြောင့် တုန်ယင်နေသည်။

ဤမျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အခြေအနေတွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟွမ်ကျင်းကို ဤမျှထိ မယုံနိုင်လောက်သော နည်းလမ်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ကာ သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့သူမှာ...

ကလေးဘဝတုန်းက သူနှင့်အတူ ဆိုးသွမ်းခဲ့ပြီး ထိုဖြစ်စဉ်ကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် အိမ်၌ အကျယ်ချုပ် ချခံခဲ့ရသော စူးချန်ကဲ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ တွေးတောမိခဲ့ခြင်းမရှိချေ။

'ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...'

'အစ်ကိုစူးရဲ့ပါရမီက အရမ်းသာမန်ဆန်တာ မဟုတ်ဘူးလား'

'ဒါက ဘယ်လောက် ကြာသေးလို့လဲ'

အင်မော်တယ် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို သောက်သုံးလျှင်ပင် လူတစ်ယောက်ကို ဤမျှထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်လာစေမည် မဟုတ်ပေ။

ဝမ်တန်သည်လည်း မိုးကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး ကျန်းချီလီ၏ နံဘေးတွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ စူးချန်ကဲကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူသည်လည်း စူးချန်ကဲကို မှတ်မိလေ၏။

သို့သော် သူ့ရှေ့ရှိ အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ် လူငယ်၏ အရှိန်အဝါသည် ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုအလား နက်ရှိုင်းပြီး တစ်ဖက်လူ၏နည်းလမ်းများက နတ်ဘုရား တစ်ပါးအလားပင်။ ဤသည်က သူ၏မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ စူးမိသားစု၏ သခင်လေးနှင့် အလွန်ကွာခြားလွန်းလှသည်။

"အစ်ကို စူး"

ဝမ်တန်က တွေဝေတုံ့ဆိုင်းစွာ ခေါ်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို အချိန်တခဏကြာမျှ သူ အတည်မပြုနိုင်ခဲ့ပေ။

စူးချန်ကဲက ဝမ်တန်ကို ပြန်ကြည့်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်၏။

"မင်းက ဘာလို့ ငါ့ကို ကြည့်နေတာလဲ...လီအိုကြီးကို အရင်ကုပေးလိုက်လေ"

ဤစကားများကို ပြောဆိုလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်....

"ဒါက တကယ့်ကို အစ်ကို စူးပဲ"

ဝမ်တန် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။

ကျန်းချီလီ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေကာ သူ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့ထက်ပို၍ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသူများမှာ အနီးအနားတွင် ရှိနေသည်။

"အစ်ကို စူးလား..."

လျှိုရူယန်၏ လှပသော မျက်လုံးများက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ပြူးကျယ်သွားပေ၏။

မည်သည့်ကိစ္စများ ဖြစ်နေသနည်း...

ရှေးဟောင်းအထီးကျန်မိသားစုနှစ်စု၏ သခင်လေးများက အမှန်တကယ်ပင် သူ့ကို အစ်ကိုဟု ခေါ်နေသလော...

သူသည် အောက်ဘုံသို့ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရသော စူးမိသားစု၏ သာမန်မိသားစုဝင် တစ်ယောက်သာ မဟုတ်လော...

ယွဲ့ယီသည်လည်း ကြောင်အမ်းသွားပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေ၏။ သခင်လေး စူးသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်ကြောင်း သူမ သိထားသော်လည်း သူ၏အထောက်အထားကို သူမ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးတောမိခဲ့ပေ။ ယခုချိန်၌ သူမ အံ့အားသင့်မှင်သက်သွားသည်။

ကျန်းမိသားစုနှင့် ဝမ်မိသားစု၏ သခင်လေး များ ဤသို့ ခေါ်သည်ကို ကြားသောအခါ ကမ္ဘာအသင်္ချေ မှ ပါရမီရှင်အများအပြားက စူးချန်ကဲ၏အထောက်အထားကို စတင်၍ ခန့်မှန်းလိုက်ကြသည်။

"ငါ သိပြီ...."

"သူက... ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ရဲ့ သားတော်ပဲ"

"ရှီး...ဒါဆိုရင် သူက စူးချန်ကဲပေါ့..."

"သောက်ကျိုးနည်း...သူ့ရဲ့ ပါရမီက သာမန်ပဲလို့ ဘယ်သူက ကောလာဟလ လွှင့်ခဲ့တာလဲ"

"ငါ အစကတည်းက သံသယ ဝင်နေခဲ့တာ... ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ရဲ့ သားတော်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သာမန်ပါရမီ ရှိနိုင်မှာလဲ"

ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင်...

ရွှီဝူဖာ၏ပုံရိပ်သည် မိုးကောင်းကင်ယံအမြင့်တွင် လွင့်မျောနေဆဲပင်။

သူ၏ မည်းနက်ပြီး နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများက ပုံပျက်နေသော ဟင်းလင်းပြင် ကန့်လန့်ကာမှတဆင့် စူးချန်ကဲကို ချိတ်ပိတ်ထားသည်။

သူ၏အမူအရာကို မမြင်နိုင်သော်လည်း ရွှီဝူဖာ၏ မူလက ဂရုမစိုက်သော အရှိန်အဝါသည် ယခုအချိန်၌ မုန်တိုင်းမလာမီ အလွန်အမင်း တိတ်ဆိတ်မှုအလား ဖြစ်လာပြီး အသက်ရှူရ ခက်ခဲလောက်အောင် ဖိနှိပ်နေကြောင်း လူတိုင်း ခံစားနိုင်သည်။

သူသည် စူးချန်ကဲ၏လက်ထဲရှိ ဟွမ်ကျင်း၏ ခေါင်း ကို စူးစိုက်၍ ကြည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူက စူးချန်ကဲ၏ တည်ငြိမ်ပြီး ဂရုမစိုက်သော မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းပဲ..."

"ရှင်းချန်ယောင်ကို သတ်ခဲ့တာ မင်းလား"

"မင်းက စူး မိသားစုကလား"

ရွှီဝူဖာ၏အသံတွင် လျစ်လျှူရှုသော သဘောထားမျိုး မရှိတော့ဘဲ မြေအောက်ကမ္ဘာကိုးထပ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ လာသည့်အလား အေးစက်စက်လှိုင်းတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

စူးချန်ကဲသည် သူ၏လက်ထဲရှိ ခေါင်းပြတ်ကြီးကို တစ်ချက်ပင် မကြည့်ခဲ့ချေ။ သူသည် ထိုခေါင်းပြတ်ကို မြေကြီးပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ချလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ်လှည့်ကာ ရွှီဝူဖာဆီသို့ တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ဘုန်း...

ထိုတစ်ချက်တည်းသော အကြည့်ဖြင့်...

ရွှီဝူဖာသည် အဆုံးမရှိသော ဖိအားများ သူ့ဆီသို့ လှိုင်းလုံးများအလား တိုးဝင်လာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ သေခြင်းတရား၏ အရသာကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြည်းစမ်းဖူးခြင်းပင်။

ထိုအကြည့်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားသည် ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုအလား ဆုတ်ခွာသွားသော်လည်း ထိုဖိအားက သူ့နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် ဖျက်ပစ်၍မရသော ထိတ်လန့်မှု အမှတ်အသားတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့လေ၏။

သို့သော် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ နံပါတ်တစ် နတ်ဘုရားသားတော်၏ မာန်မာနနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လေးစားမှုတို့က အေးစက်သော မီးတောက်များ အလားဖြစ်နေပြီး ထိုအကြောက်တရား အစအနလေးကို အလိုအလျောက် လောင်ကျွမ်းသွားစေသည်။

Book 24 end.