အခန်း (၁၉၂၅-၁၉၂၆)

အခန်း (၁၉၂၅) - ရှန်းဟုန်စီနီယာကြီး

ကျင်းရန်သူတော်စင်သည် အရင်အတိုင်းပင်။ သူ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုနှင့် ပုံစံမှာ မင်ရွှီ ခေတ်ကာလကနှင့် ယှဉ်လျှင် တစ်စက်ကလေးမျှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိချေ။

တစ်ခုတည်းသော ပြောင်းလဲမှုမှာ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါမှာ ယခင်နှင့် လုံးဝ ခြားနားသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လူသားမျိုးနွယ်မှာ အထွတ်အထိပ်အရိုး မရှိတော့သဖြင့် ထိုစဉ်က သူတော်စင် ဆယ်ပါးလုံးသည် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ကျဆုံးခဲ့ကြပြီး၊ သက်တမ်းကို ဆက်လက် ဆွဲဆန့်ရန်အတွက်လည်း နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုနေကြရသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရောက်ရှိနေသူများထဲတွင် အနည်းငယ်သော သူများသာ ကျင်းရန်သူတော်စင်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြားနိုင်ကြသည်။ ကျန်ရှိနေသည့် တည်ရှိမှု အများစုမှာမူ ဤသူသည် မည်သည့်နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြောင်း မသိဘဲ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြသည်။

"ဒီလို အရှိန်အဝါမျိုးက... မသေမျိုးလမ်းစဉ် မဟုတ်သလို၊ တစ္ဆေမသေမျိုး လမ်းစဉ်လည်း မဟုတ်ဘူး၊ ယန်နတ်ဘုရား လည်း မဟုတ်သလို၊ သူတော်စင်ကျမ်းစာ လမ်းစဉ်လည်း မဟုတ်ပြန်ဘူး..."

ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လေးနက်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ့ရှေ့မှ ကျင်းရန်သူတော်စင်သည် ဤနေရာရှိ လူအားလုံးနှင့် လုံးဝ ခြားနားသော လမ်းစဉ်တစ်ခုကို ဖောက်ထွက် လျှောက်လှမ်းထားပုံ ရသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ လုဖုန်းရှန်၊ မော်ထျန်းတီကျန့် တို့ကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် တစ်ပိုင်းအဆင့်ရှိသူများထက် မနိမ့်ကျနိုင်ချေ။

"ဆရာ..."

ဟေးရီဧကရာဇ်သည် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ အလွန်အမင်း ရိုသေကိုင်းညွတ်သော အမူအရာဖြင့် ဦးညွှတ် အလေးပြုလိုက်သည်။

ဆရာ

ဟေးရီဧကရာဇ်ရဲ့ ဆရာလား

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားကြသည်။ ယခုအခါ ကျင်းရန်သူတော်စင်၏ နောက်ခံကို အတိအကျ မသိရသေးသော်လည်း၊ သူ၏ ဝါစဉ်မှာ နယ်မြေကိုးခုတွင် အလွန်မြင့်မားကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။ အကြောင်းမှာ ဟေးရီဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင်ကပင် နှစ်ပေါင်း မည်မျှ ကြာအောင် အသက်ရှင်နေခဲ့သည်ကို မသိနိုင်သော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

"မိတ်ဆွေ ကျင်းရန်"

လုဖုန်းရှန်ကလည်း လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"အင်း"

ကျင်းရန်သူတော်စင်က အေးစက်စွာ ပြန်ထူးလိုက်သော်လည်း သူ၏ အကြည့်မှာ နဂါးနတ်ဘုရား ဆီသို့ ကျရောက်နေသည်။

"နဂါးသူတော်စင်... အချိန်တွေက အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူး၊ မင်းတို့ နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"တကယ်ပဲ နဂါးသူတော်စင် ဖြစ်နေတာပဲ"

ကျင်းရန်သူတော်စင်က နဂါးနတ်ဘုရားကို ခေါ်ဝေါ်လိုက်သည့် အခေါ်အဝေါ်ကို ကြားသောအခါ ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာမှာ လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဒါက နဂါးသူတော်စင်ဟာလည်း ထိုစဉ်က အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် လူသားမျိုးနွယ်တွေနဲ့အတူ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ကနေ အတင်းအကျပ် ထွက်ခွာခဲ့ရတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြနေတာပဲ။ ဒါမှမဟုတ်... ဟင်းလင်ပြင် အဆင့်မြင့်မဟာမိတ်အဖွဲ့ ရဲ့ အကြည့်တွေအောက်ကနေ အတင်းအကျပ် ပုန်းရှောင်ခဲ့ရတာလား။

"ကျင်းရန်... မင်းရဲ့ အခုလို လူမဟုတ် နတ်မဟုတ် ပုံစံက မင်းတကယ် လိုချင်ခဲ့တဲ့ အရာလား "

နဂါးသူတော်စင်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီလို ဖြစ်နေမှပဲ အခုရှိနေတဲ့ အကန့်အသတ်ကျော်ဖြတ်ခြင်း တတိယအဆင့် ကို မနည်း ထိန်းထားနိုင်မှာ။ ဒါပေမဲ့ သူတော်စင်ကျမ်းစာ လမ်းစဉ်ကို မလျှောက်နိုင်ရင် အတွင်းနယ်မြေ ကို ပြန်ပြီး မတည်ဆောက်နိုင်ဘူး။ အဲဒီလိုဆိုရင် သူတော်စင်အဆင့် ကို တက်လှမ်းဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး"

ကျင်းရန်သူတော်စင်သည် မိမိ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ မည်းနက်သော အငွေ့အသက် တစ်မျှင်မှာ သူ၏ လက်ပေါ်တွင် ကူးလူး သွားလာနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

"အကန့်အသတ်ကျော်ဖြတ်ခြင်း တတိယအဆင့်"

"အတွင်းနယ်မြေ"

"သူတော်စင်အဆင့်"

ဖက်ပေါင်းစုံမှ ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ ဝေခွဲမရသော အမူအရာများ ဖြစ်သွားကြသည်။ နယ်မြေကိုးခုအကြောင်း သူတို့ သိထားသမျှမှာ အများဆုံး သုံးလောက ပဋိပက္ခ ကာလအထိသာ နောက်ကြောင်းပြန်နိုင်သည်။ ဖန့်ချန်၊ နဂါးသူတော်စင် စသည့် အနည်းငယ်သော သူများသာ ကျင်းရန်သူတော်စင် ဘာကို ပြောနေသည်ကို နားလည်နိုင်ကြသည်။

"ဟင်းလင်ပြင် အဆင့်မြင့်မဟာမိတ်အဖွဲ့ဆီကို ပြန်သွားရင် မင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မှာမို့လို့လား "

နဂါးသူတော်စင်က အေးဆေးစွာ ဆိုသည်

"မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်တွေ ဘယ်လိုတုန်းက အတင်းအကျပ် အဝေးကို နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရလဲဆိုတာ မမေ့နဲ့ဦး။ ငါ့ရဲ့ ရှေးဟောင်းနဂါးနတ်ဘုရားနန်းတော် ဟာ မင်းတို့ကြောင့် ဘယ်လိုမျိုး ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ရလဲဆိုတာကိုလည်း မမေ့နဲ့။ အဲဒီထက် ပိုပြီးတော့... ခိုင်မာတောင့်တင်းတဲ့ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ် တောင် နောက်ဆုံးမှာ ဘယ်လို အခြေအနေမျိုး ရောက်သွားလဲဆိုတာကို မမေ့နဲ့ဦး"

ရှောက်မုန့်ယွမ်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားသည်။

"ငါတို့အားလုံးက မျိုးနွယ်တူတွေပဲ။ ငါတို့ကသာ ခေါင်းငုံ့ဖို့ ဝန်မလေးဘူးဆိုရင် သူတို့က ပြန်လက်ခံဦးမှာပါ။ နှစ်တွေ အများကြီး ကြာသွားပြီဆိုတော့ အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကလည်း ပိုပြီး နက်နဲခက်ခဲလာမှာ သေချာတယ်။ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖြစ်နေတဲ့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးဖို့က သူ့အတွက် မခဲယဉ်းပါဘူး"

ကျင်းရန်သူတော်စင်က အေးဆေးစွာ ဆိုသည်။

မျိုးနွယ်တူ

ဖန့်ချန်၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။ ကျင်းရန်သူတော်စင်၏ ဤစကားများက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယအချို့ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"မျိုးနွယ်တူ ဟုတ်လား "

နဂါးသူတော်စင်က မအောင့်နိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။

"သူတို့က မင်းတို့နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် မျိုးနွယ်တူ ဖြစ်မှာလဲ မင်းတို့က ရှန်းဟုန်စီနီယာကြီး ရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်တွေဆိုတာ မမေ့နဲ့။ အဲဒီ ရှန်းဟုန်စီနီယာကြီးဟာ သူတို့မျက်လုံးထဲမှာ လုံးဝကို သစ္စာဖောက်မျိုးနွယ်ပဲ"

ရှန်းဟုန်စီနီယာကြီး

ဖန့်ချန်သည် ရှေးဟောင်းလျှို့ဝှက်ချက် အချို့ကို ထပ်မံ ကြားလိုက်ရပြန်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် မင်ရွှီ ခေတ်ကာလကပင် ဤဘွဲ့အမည်ကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။

"နဂါးနတ်ဘုရား... ဒီလူနဲ့ စကားအရှည်ကြီး ပြောမနေနဲ့တော့။ သူနဲ့ လုဖုန်းရှန် နှစ်ယောက်ပေါင်းရင်တောင် ငါတို့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းနဲ့ ရှန်ပိစစ်တပ်က လုဖုန်းရှန်ကို ကိုင်တွယ်၊ ဒီလူကိုတော့ ငါ ကိုင်တွယ်မယ်"

မော်ထျန်းတီကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူမ၏ ကိုယ်ရိပ်မှာ ဖန့်ချန်၏ ဘေးမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ပြန်ပေါ်လာသော အခါတွင် ကျင်းရန်သူတော်စင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ နုနယ်သေးငယ်သော လက်ဝါးမှာ ကျင်းရန်သူတော်စင်၏ မျက်ခုံးအစပ်ဆီသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

အားလုံးမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ မော်ထျန်းတီကျန့်က ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ချက်ချင်း လက်ဦးမှု ယူလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားကြချေ။ ဟေးရီဧကရာဇ်၏ မျက်နှာမှာလည်း ပျက်သွားပြီး၊ စစ်ပွဲစတင်ရန် စိတ်အားထက်သန်မှုကို ထိန်းချုပ်ကာ ဤမြင်ကွင်းကို အေးဆေးစွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။ ကျင်းရန်သူတော်စင်၏ နည်းလမ်းများဖြင့် မော်ထျန်းတီကျန့်ကို မယှဉ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။

"မျိုးဆက်သစ်လေး... နင်က ဖားသူငယ် တစ်ကောင်ထက် မပိုပါဘူး"

ကျင်းရန်သူတော်စင်သည် လက်ကို နောက်ပစ်ကာ မတ်တတ်ရပ်နေပြီး၊ ခုခံကာကွယ်ရန် တုံ့ပြန်ခြင်းပင် မပြုဘဲ မော်ထျန်းတီကျန့်ကို ပြုံးစစဖြင့် ကြည့်နေသည်။

မော်ထျန်းတီကျန့်၏ လက်သေးသေးလေးမှာ သူ၏ မျက်ခုံးအစပ်သို့ ထိမှန်သွားပြီး၊ ဟုန်းဟုန်းတောက်နေသော ကံတရားစွမ်းအင် များက အရာရာကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားနေသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများမှာ သူမ၏ လက်ဝါးမှ အဆက်မပြတ် စီးထွက်လာပြီး ကျင်းရန်သူတော်စင်ကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

သို့သော် ကျင်းရန်သူတော်စင်မှာမူ မလှုပ်မယှက် ရှိနေဆဲပင်။ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် အရာရာကို ဖျက်ဆီးနိုင်လောက်သည့် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများကို လေပြေအေးတစ်ခုကဲ့သို့ သဘောထားကာ ပြုံးနေပြီး၊ သူ့အား အနာတရ လုံးဝ မဖြစ်စေနိုင်ချေ။

"ဒီလူရဲ့ အစွမ်းက ဘယ်လိုတောင် နက်နဲခက်ခဲနေရတာလဲ "

လူတိုင်းမှာ အသက်ရှူမှားလောက်အောင် အံ့အားသင့်ကာ ဤမြင်ကွင်းကို မှင်တက်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

မော်ထျန်းတီကျန့်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် နာမည်ကျော်ကြားမှုမှာ နယ်မြေကိုးခု၏ အထက်တန်းလွှာများအကြား ပျံ့နှံ့နေပြီးသား ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် ပေါ်မလာသရွေ့ သူမသည် နယ်မြေကိုးခု၏ ထိပ်ဆုံး တည်ရှိမှု ဖြစ်ကြောင်း ကျင့်ကြံသူတိုင်း သိကြသည်။ နဂါးနတ်ဘုရားပင်လျှင် သူမနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက အသာစီးရရန် မလွယ်ကူချေ။

သို့သော် ယခုအခါ မည်သည့်နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာမှန်းမသိသော ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် မော်ထျန်းတီကျန့်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဘာမှမဖြစ်သလို ခံယူနေသည်လား သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ အစွမ်းကွာဟချက်မှာ ဤမျှအထိ ကြီးမားနေရသလား။

မော်ထျန်းတီကျန့်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အရှိန်အဝါများမှာ အဆက်မပြတ် ကုန်ဆုံးနေသည်။ အပြန်အလှန်အားဖြင့် ကျင်းရန်သူတော်စင်မှာမူ အရှိန်အဝါများ ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင်ပင် ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးလာနေသည်။

"သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်မြန်မြန် ပြန်ပြည့်နေရတာလဲ "

ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားသည်။

"အခုအချိန်အထိလည်း နင်တို့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေက ဘာမှ မဟုတ်သေးပါဘူး"

ကျင်းရန်သူတော်စင်က လက်ကို တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

မော်ထျန်းတီကျန့်သည် ကြွေလွင့်သွားသော ကြယ်တစ်လုံးကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကတုတ်ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်အထိ မြေလှန်ကာ သနားစဖွယ် လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖန့်ချန်သည် ကျင်းရန်သူတော်စင်၏ ဤတိုက်ခိုက်မှုမှ တုံ့ပြန်ချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကံတရားစွမ်းအင်များမှာ ကစဥ်ကလျား ဖြစ်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရှိန်အဝါများမှာလည်း အလွန်အမင်း မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားရသည်။

'လီတောက်ယဲ့က ငရဲမိဖုရားတံဆိပ်ကို ပြင်ဆင်လိုက်လို့ ဝမ်ချုံစန်း ပြောသလို ငါ့ရဲ့ သိမြင်မှု ကို လျှို့ဝှက်စွမ်းအားတစ်ခုခုက အတင်းအကျပ် ပြောင်းလဲပစ်တာမျိုး မရှိတော့ပေမဲ့... သူမရဲ့ အသက်က ငါ့အသက်နဲ့ ဆက်နွှယ်သွားပုံရတယ်။ သူမ ဒဏ်ရာရရင် ငါလည်း ဒဏ်ရာရမှာပဲ...'

ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် လေးနက်တည်ကြည်သွားသည်။ ဖုန်မှုန့်များ ကွယ်ပျောက်သွားသောအခါ မော်ထျန်းတီကျန့်သည် ယိမ်းယိုင်စွာဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ကျင်းရန်သူတော်စင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ

"နင့်ရဲ့ အစွမ်းက ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် တစ်ပိုင်းအဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေပြီ"

"ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ် တစ်ပိုင်းဆိုတာ ဘာလဲ အဲဒါက အကန့်အသတ်ကျော်ဖြတ်ခြင်း ဆိုတာကိုပဲ တခြားတစ်မျိုး ခေါ်နေကြတာပါ။ ဒီအဆင့်မှာ အဆင့်ခွဲ သုံးခု ရှိတယ်။ လုဖုန်းရှန်နဲ့ ဟဲ့ကျန်းရှန်း တို့က ပထမအဆင့်မှာ ရှိနေတာ။ နင်ကတော့ ဒုတိယအဆင့်ကို မနည်း ရောက်နေတာပေါ့။ ငါကတော့ တတိယအဆင့်မှာ ရှိနေတာ"

ကျင်းရန်သူတော်စင်က ပြုံးလျက်

"ဒါကြောင့် အကန့်အသတ်ကျော်ဖြတ်ခြင်း တတိယအဆင့်ဖြစ်တဲ့ ငါ့ကို နင်က ဘာနဲ့ လာတိုက်မှာလဲ "

"အကန့်အသတ်ကျော်ဖြတ်ခြင်း တတိယအဆင့်..."

မော်ထျန်းတီကျန့်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။ တစ်ဖက်လူ ပြောနေသည်မှာ အမှန်လား အမှားလား သူမ မသေချာချေ။ အကယ်၍ အမှန်သာဆိုလျှင် သူမသည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ဒုတိယအဆင့်မှာတင် ရပ်တန့်နေခဲ့ခြင်းလား။

ကျင်းရန်သူတော်စင်သည် သူမကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ၊ ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးကို အကြည့်ဖြင့် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဖန့်ချန်ထံသို့ အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်သည်။

"ဖန့်လဲ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်... ငရဲမင်းတံဆိပ် တစ်ခု ရထားရုံနဲ့ တကယ်ပဲ ယင်လောကရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်လာပြီလို့ မထင်လိုက်ပါနဲ့။ အဲဒီ ပြင်ပကလူကို ထုတ်ပေးလိုက်စမ်းပါ။ ဒါဆိုရင် ငါတို့အတွက် အချိန်ကုန် သက်သာသွားလိမ့်မယ်။ ဒါဟာ မင်းတို့ ဖန့်မျိုးနွယ်စုအနေနဲ့ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် နောက်ဆုံးပေးဆပ်တဲ့ အမှုတော်လို့ပဲ မှတ်ယူလိုက်ပါ"

အခန်း (၁၉၂၆) - လမ်းမှား

“အဲဒီပြင်ပကလူကတော့ မြေမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ”

ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်က သူမကို အရှင်ထားထားလိမ့်မယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ တကယ်ပဲ ထင်နေကြတာလား”

“မဖြစ်နိုင်တာ၊ မင်းက သူမကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ ဝိညာဉ်ချွေပစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီကိစ္စက အရေးကြီးတယ်ဆိုတာ မင်းသိသားပဲ”

လုဖုန်းရှန်က ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်သည်။

“မှန်တယ်... မင်းက ငရဲမင်းတစ်ယောက် ဖြစ်တာနဲ့အညီ ငရဲမင်းတစ်ယောက်ရဲ့ အမြင်ရှိသင့်တယ်။ သူမကို လွယ်လွယ်နဲ့ ဝိညာဉ်ပျောက်ကွယ်သွားအောင် မင်းလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ကျင်းရန်သူတော်စင်က အေးဆေးစွာ ပြုံးလျက်

“မင်းတို့ ဖန့်မျိုးနွယ်စုဝင်တွေက အရိုးမာကြတာပဲ။ အကယ်၍ မင်းကိုယ်တိုင် မထုတ်ပေးဘူးဆိုရင်တော့ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ လာယူရတော့မှာပေါ့”

သူ၏ စကားသံ ဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ သူရှိရာသို့ ထပ်မံ၍ တိုးဝင်သွားပြန်သည်။

၎င်းမှာ မော်ထျန်းတီကျန့် ပင် ဖြစ်သည်။

သူမက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်းပင်။

ကျင်းရန်သူတော်စင်၏ မျက်နှာမှာ မှောင်ကျသွားပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ တုံ့ပြန်မှုက ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။ မော်ထျန်းတီကျန့်မှာ တစ်ချီပင် မခံလိုက်ရဘဲ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြန်သည်။

ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ယင်စွမ်းအင် များမှာ ပိုမိုလှုပ်ခတ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အတွင်းဒဏ်ရာများ အခြေတည်လာကာ သွေးအိုင်လာသည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

‘ထပ်မတိုက်နဲ့တော့... အကန့်အသတ်ကျော်ဖြတ်ခြင်း ဒုတိယအဆင့်က တတိယအဆင့်ကို အနိုင်ယူဖို့ ခက်ခဲတယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် နင်မသေခင် ငါအရင် သေသွားလိမ့်မယ်’

ဖန့်ချန်က ရှေ့သို့ ထပ်မံတိုးရန် ပြင်နေသော မော်ထျန်းတီကျန့်ထံသို့ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ မတားဆီးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

‘ဒါဆိုရင် နင့်မှာ ဘာနည်းလမ်းရှိလို့လဲ အကယ်၍ နင်က လူကို သူ့ဆီ မအပ်ဘူးဆိုရင် သူက နင့်ကို သတ်မှာပဲ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါလည်း နင်နဲ့အတူ သေရမှာပဲ’

မော်ထျန်းတီကျန့်၏ မျက်နှာမှာ ညိုမှောင်သွားသည်။

ဖန့်ချန်က ၁၈ ထပ် ငရဲမျှော်စင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်း၏ အရှိန်အဝါများမှာ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားသည်ကို တွေ့ရသည်။

‘ငါ့ကို ၁၈ ထပ် ငရဲမျှော်စင် ရအောင် ကူညီပေးပါ၊ သူ့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ငါ့မှာ နည်းလမ်းရှိတယ်’

‘အဲဒီမျှော်စင်လား နင်သိထားသင့်တာက ဖဲချပ်တွေ အကုန်မလှန်ခင်မှာ အဲဒါက အားကိုးရတဲ့ ဖဲချပ်တစ်ချပ် ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့၊ အခုလို အခြေအနေမျိုးမှာတော့ အဲဒါက အခြေအနေကို အများကြီး အထောက်အကူ မပြုနိုင်တော့ဘူး’

မော်ထျန်းတီကျန့်၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယအချို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

‘ငါက ငရဲမင်းပဲလေ... နင်နားမလည်နိုင်တဲ့ အချို့သော ကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ်’

ဖန့်ချန်က အကျယ်တဝင့် ရှင်းမပြတော့ချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှောက်မုန့်ယွမ်သည် ရှန်ပိစစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ နဂါးသူတော်စင်၏ စစ်ဗျူဟာနှင့် ပူးပေါင်းလိုက်ပြီး ကျင်းရန်သူတော်စင်နှင့် ဖန့်ချန်ကြားတွင် ပိတ်ဆို့ ကာကွယ်ထားလိုက်သည်။

“မင်းတို့က နဂါးသူတော်စင်နဲ့ပေါင်းပြီး ငါ့ကို တားဆီးချင်တာလား ”

ကျင်းရန်သူတော်စင်က ရှောက်မုန့်ယွမ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ

“မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေအနေနဲ့ ဒီကိစ္စမှာ ဝင်မပါသင့်ဘူး”

“ခင်ဗျားက အခု မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ရဲ့ နောက်ဆုံး အခြေခံအုတ်မြစ်ကိုပါ ဖျက်ဆီးဖို့ လုပ်နေတာလေ၊ ကျွန်တော်တို့ကို ဝင်မပါခိုင်းလို့ ရမလား ”

ရှောက်မုန့်ယွမ်က ရှန်ပိဓားကို ကိုင်မြှောက်ကာ ကျင်းရန်သူတော်စင်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

"ကျုပ်လက်ထဲက ဒီဓားရဲ့ နောက်ခံကို သိလား အဲဒါက ခင်ဗျားကို သတ်နိုင်တယ်”

ကျင်းရန်သူတော်စင်က ရှန်ပိဓားကို အမူအရာမပျက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ဆိုသည်။

“အဲဒီဓားက ငါ့ကို သတ်နိုင်တာ မမှားပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူ့လက်ထဲမှာ ရှိလဲဆိုတာကို ကြည့်ရဦးမယ်။ မင်းရဲ့လက်ထဲမှာတော့ ငါ့ကို မသတ်နိုင်ဘူး”

ထိုအချိန်တွင် လုဖုန်းရှန်၊ ဟေးရီဧကရာဇ် နှင့် ရှီးရှင်းဟိုင် တို့သည်လည်း သူတို့၏ လက်အောက်ရှိ အစွမ်းထက်သူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကျင်းရန်သူတော်စင်ဘက်သို့ ကူးပြောင်း ရပ်တည်လိုက်ကြသည်။

မော်ထျန်းတီကျန့် တစ်ယောက် ကျင်းရန်သူတော်စင်၏ လက်ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်နေသည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် နှစ်ဖက်အင်အားမှာ သိသိသာသာ ကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

သို့သော် ယခုအခြေအနေသည် နယ်မြေကိုးခု၏ အလှည့်အပြောင်းအတွက် အရေးအကြီးဆုံး အချိန်ဖြစ်နေသည်။ ချန်ဖေးဖေးတို့ကဲ့သို့သော သူများသည် နောက်ဆုတ်ချင်သော်လည်း သူတို့၏ နောက်ကျောတွင် ဆုတ်စရာ လမ်းမရှိတော့ချေ။

ကျင်းရန်သူတော်စင်သည် သူ့အား ရန်လိုစွာ ကြည့်နေကြသော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အထင်အမြင်သေးသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

“ပုရွက်ဆိတ်က လှည်းဘီးကို တားသလိုပါပဲ... ကိုယ့်အစွမ်းကိုယ် မသိကြဘူး”

သူက ခဏမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး

“အားလုံးပဲ... ထွက်လာခဲ့ကြတော့။ ဒီလောက်ကြာအောင် အိပ်စက်နေခဲ့တာ ဒီနေ့ကို စောင့်နေကြတာ မဟုတ်လား”

သူ စကားပြောနေစဉ်အတွင်း ကျင်းရန်သူတော်စင်၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်၌ ယင်စွမ်းအင်များ ဝေ့ဝဲလာသည်။

ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်နေသော ယင်စွမ်းအင်များမှာ ဘေးနှစ်ဖက်သို့ ကွဲထွက်သွားပြီး အတွင်းပိုင်းမှ စနစ်တကျ စီတန်း လျှောက်လှမ်းလာသော လူရိပ် (၁၀) ဦးကျော် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖန့်ချန်သည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့်ပင် ထိုလူများထဲမှ (၃) ဦးမှာ မင်ရွှီခေတ်ကာလက ဟေးဖော်သူတော်စင် ၊ ချန်ရှန်းသူတော်စင် နှင့် လော့ရွှယ်သူတော်စင် တို့ ဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြားနိုင်လိုက်သည်။

ဤသုံးဦး၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုမှာလည်း ယခင်အတိုင်းပင်။ သို့သော် သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါများမှာ ကျင်းရန်သူတော်စင်နှင့် အလွန်ဆင်တူနေပြီး အရေပြားအောက်တွင် မည်းနက်သော အငွေ့အသက်များ ကူးလူး သွားလာနေကြသည်။

ကျန်ရှိနေသော သူများမှာမူ အလွန်ပင် မျက်စိစိမ်းသော်လည်း သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်အတန်းမှာ ကျင်းရန်သူတော်စင်နှင့် မရှေးမနှောင်းပင် ဖြစ်ပုံရသည်။

‘ဒီလူတွေက ငါမမြင်ဖူးတဲ့ သူတော်စင်အဆင့်တစ်ပိုင်း တွေလား၊ ဒါမှမဟုတ် နောက်ပိုင်းမှ ပေါ်ထွက်လာတဲ့ လူသားမျိုးနွယ် သူတော်စင်တွေလား သူတို့အားလုံးက ဘာလို့ ကျင်းရန်သူတော်စင်ဘက်မှာ ရပ်တည်နေကြတာလဲ ’

ဖန့်ချန်၏ အတွေးများကို နဂါးသူတော်စင်၏ စကားသံက ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

နဂါးသူတော်စင်သည် ထွက်ပေါ်လာသော လူရိပ်များကို စိုက်ကြည့်ကာ မအောင့်နိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“မင်းတို့ တကယ်ပဲ ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေတွေထဲမှာ ပုန်းနေကြတာပဲ။ နှမြောစရာကောင်းတာက ဒီလောက်နှစ်တွေ အများကြီး ကြာတာတောင် မင်းတို့ကို ဖော်ထုတ်လို့ မရခဲ့ဘူး။ ဒီလို လမ်းမှား ကို လျှောက်လှမ်းတာက မင်းတို့ရဲ့ နောင်အနာဂတ် လမ်းကြောင်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ။ အဲဒီလောက်အထိ တန်လို့လား ”

ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေတွေထဲမှာ ပုန်းနေကြတာလား။

လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် စူးစမ်းရှာဖွေရေးအဖွဲ့များကို ဦးဆောင်ကာ ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေများကို စူးစမ်းခဲ့ကြခြင်းမှာ အမှန်တကယ်တော့ နောက်ကွယ်တွင် အခြားသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ရှိနေခဲ့ခြင်းလား။

‘သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေတွေကနေ လာတာလား သူတို့လျှောက်နေတဲ့ လမ်းက ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေတွေနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား ’

ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုကို ရိပ်မိသွားသည်။

နဂါးသူတော်စင်၏ စကားများထဲမှ အဓိပ္ပာယ်ကို သူ ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ ကျင်းရန်သူတော်စင်တို့ အခုလို ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ရောက်နေခြင်းမှာ ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေများနှင့် မကင်းရာမကင်းကြောင်း ဖြစ်ပုံရသည်။ သို့သော် ဤလမ်းစဉ်မှာ ကြီးမားသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ရှိနေသဖြင့် နဂါးသူတော်စင်တို့က ဤလမ်းကို မရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လတ်တလောတွင် ကျင့်ကြံသူများသည် နဂါးသူတော်စင်၏ စကားကို သိပ်ဂရုမစိုက်နိုင်ကြချေ။ သူတို့ ပို၍ အာရုံစိုက်နေသည်မှာ ဤလူအုပ်ကြီး ပေါ်ထွက်လာခြင်းပင်။

မူလက ကျင်းရန်သူတော်စင် တစ်ယောက်တည်းနှင့်ပင် အခြေအနေမှာ တစ်ဖက်သတ် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ ယခု ကျင်းရန်သူတော်စင်နှင့် အဆင့်တူလောက်ရှိသော တည်ရှိမှု (၁၀) ဦးကျော် ထပ်ပေါ်လာပြန်ရာ ဤတိုက်ပွဲကို မည်သို့ တိုက်ရမည်နည်း။

“နဂါးသူတော်စင်... ငါတို့ ဒီလမ်းကို လျှောက်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ အနည်းဆုံးတော့ စွမ်းအား အချို့ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သေးတယ်။ မင်းကတော့ အခု အကန့်အသတ်ကျော်ဖြတ်ခြင်း အဆင့်တောင် မဟုတ်တော့ဘူး။ ငါတို့ကို စိတ်ပူပေးနေမယ့်အစား မင်းရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေကိုပဲ စိတ်ပူလိုက်ပါဦး”

စကားပြောသူ၏ မျက်နှာတွင် လှောင်ပြောင် သရော်လိုသော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“အကယ်၍ မင်းလို အပြစ်သားတစ်ယောက်ကို ဟင်းလင်ပြင် အဆင့်မြင့်မဟာမိတ်အဖွဲ့ လက်ထဲ အပ်လိုက်မယ်ဆိုရင်၊ ငါတို့ ကိုယ်ပေါ်က ဒီဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေကို ဖြေရှင်းပေးဖို့ သူတို့ဘက်က ကူညီလောက်မှာပါ”

“ပြီးတော့ ဒီလူတွေလည်း ပါတာပေါ့”

အခြားတစ်ယောက်က ရှောက်မုန့်ယွမ်တို့ကို ကြည့်ကာ မအောင့်နိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ငါ သူတော်စင် ဖြစ်လာတဲ့ အချိန်တုန်းက နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်တွေ ကျဆင်းသွားတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာနေပြီ။ ဒီနေရာမှာ ပြန်ဆုံရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး၊ ဒါကလည်း ကံတရားပဲပေါ့။ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ် အကြွင်းအကျန်တွေကလည်း တန်ဖိုး တော်တော်ရှိမှာပဲမလား ”

“ဒါတင်မကသေးဘူး... ရှန်းဟုန်စီနီယာကြီးရဲ့ သစ္စာရှိ နောက်လိုက်တွေကလည်း တန်ဖိုးရှိတာပဲလေ”

လူတိုင်း နားလည်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဤလူများ ပြောနေသည့် စကားအချို့ကို အတိအကျ နားမလည်သော်လည်း အခြေခံ သဘောတရားကိုမူ သိမြင်လိုက်ကြသည်။

သိသာထင်ရှားသည်မှာ ဤတည်ရှိမှုများသည် သူတို့အားလုံးကို ပြင်ပအင်အားစု လက်ထဲသို့ ရောင်းစားရန် ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူတို့သည် ထိုပြင်ပအင်အားစုများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းများ ဖြစ်ပုံရသည်။

“တကယ်ပဲ ဆုတ်စရာ လမ်းမရှိတော့ဘူးပဲ”

ချန်ဖေးဖေးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ အချို့သော တည်ရှိမှုတွေက ယန်နတ်ဘုရားလမ်းစဉ် ကို ရွေးချယ်လိုက်ကတည်းက၊ မင်းတို့ ဒီနေ့လို အခြေအနေမျိုးကို တွက်ဆထားသင့်တာပေါ့”

ကျင်းရန်သူတော်စင်က အေးဆေးစွာ ဆိုသည်။

နဂါးသူတော်စင်က ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ သူ၏ ကြီးမားသော နဂါးမျက်လုံးများဖြင့် ကျင်းရန်သူတော်စင်တို့ အဖွဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

“ကျင်းရန်သူတော်စင်... ဟိုကောင်လေးက ဖန့်မျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးဆက်လား ”

တစ်ယောက်က ဖန့်ချန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးလိုက်သည်။

ကျင်းရန်သူတော်စင်က ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့်

“ဟုတ်တယ်... သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ဖန့်လဲ့ရဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ရှိနေတယ်”

“အဲဒီတုန်းက ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင် ငါတို့တွေ ဖန့်လဲ့ရဲ့ နှိပ်ကွပ်တာကို တော်တော်လေး ခံခဲ့ရတာပဲ”

ထိုသူက ရယ်မောကာ

“အခုတော့ အလှည့်ကျပြီပေါ့... ဒီဖန့်မျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးဆက်ကို အရင်ဆုံး စတေးပြီး စလိုက်ကြတာပေါ့”

“နဂါးသူတော်စင် စီနီယာ... ဒီလူတွေ လျှောက်နေတဲ့ လမ်းရဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးဆိုတာက သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို လွယ်လွယ်နဲ့ ထုတ်မသုံးရဲတာမျိုးလား ”

ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် နဂါးနတ်ဘုရားဘက်သို့ လှည့်ကာ လက်အုပ်ချီလျက် ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

ကျင်းရန်သူတော်စင်တို့ အဖွဲ့၏ မျက်နှာများမှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားကြသည်။ သူတို့က ဘာမှမဖြစ်သလို ဟန်ဆောင်နေကြသော်လည်း ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သော အကြည့်များမှာ လူသေတစ်ယောက်ကို ကြည့်သကဲ့သို့ အေးစက်လှသည်။

ဖန့်ချန်၏ အချက်ပေးမှုကြောင့် လူတိုင်းသည် ကျင်းရန်သူတော်စင်က မော်ထျန်းတီကျန့်ကို ကိုင်တွယ်ခဲ့သည့် နည်းလမ်းများကို ရုတ်တရက် ပြန်တွေးမိသွားကြသည်။ သူသည် စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ပြီး အသုံးပြုနေပုံရသည်။ မော်ထျန်းတီကျန့်ကို ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွားမှာ စိုးရိမ်လို့လား... ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုကို ကြောက်နေလို့လား။

“ဒါကြောင့်ကိုး... ခင်ဗျားတို့က ပုံမှန်ဆိုရင် လုံးဝ ထွက်မလာရဲကြတာပဲ။ ကြည့်ရတာတော့ ကျားရေခြုံပြီး အခြောက်တိုက် ဟိန်းဟောက်နေတာပဲလား ”

ရှောက်မုန့်ယွမ်က ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။

မော်ထျန်းတီကျန့်သည်လည်း ဖန့်ချန်ကို မအောင့်နိုင်ဘဲ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုမျိုးဆက်သစ်လေးမှာ သူမ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ အကဲခတ် ထက်မြက်ပုံရပေသည်။