အခန်း ၅၄

အခန်း (၅၄) မကျေနပ်ဘူး... လုံးဝကို မကျေနပ်ဘူး...

သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် လုယွမ်က အဒေါ်ကျောက်၏ အပြစ်တင်နေသောအမူအရာကို ကြည့်ကာ မနေနိုင်ဘဲ ရှက်ရွံ့စွာ နှစ်ခါမျှ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

သူက ဇနီးဖြစ်သူကို ဖက်ထားရသည်မှာ အလေ့အကျင့်ဖြစ်နေသဖြင့် သူမကို မသိမသာ နှစ်ခါမျှ ပွတ်သပ်မိသွားခြင်းဖြစ်သည်။

ကျောက်ချောင်အာက မျက်နှာနီမြန်းသွားပြီး လုယွမ်ကို သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများဖြင့် စူးရှစွာကြည့်လိုက်ကာ ချွဲနွဲ့သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"လျှောက်ပြီး စမ်းမနေနဲ့..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျောက်ချောင်အာက မျက်နှာနီမြန်းသွားကာ လုယွမ်၏ပုခုံးပေါ်သို့ ထပ်မံ၍ မှီလိုက်ပြန်သည်။

သူတို့က လမ်းတစ်လျှောက်လုံး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြသည်။

ညခုနစ်နာရီ ရှစ်နာရီခန့်တွင် မြင်းလှည်းတန်းက တိုင်နင်းမြို့သို့ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကျောက်မိသားစုအိမ်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် စုလီယန်က တစ်ဝက်တစ်ပျက် အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်သည်။

လုယွမ်က ဇနီးဖြစ်သူကို မြင်းလှည်းပေါ်မှ ပွေ့ချီလာခဲ့သည်။

ကျောက်မိသားစုအိမ်သည် ခြံဝင်းသုံးခုနှင့် ဝင်ပေါက်သုံးပေါက်ပါရှိသော ခြံဝင်းကျယ်ကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။

အရှေ့ဘက်ခြံဝင်းသည် အစောင့်များ၊ အစေခံမများ၊ အဘွားအိုများနှင့် အခြားသူများအတွက်ဖြစ်သည်။

ကျောက်ချောင်အာက အလယ်ခြံဝင်း၌ တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်သည်။

ယခုအခါ လုယွမ်နှင့် စုလီယန်တို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ သဘာဝကျစွာပင် သူတို့က အလယ်ခြံဝင်း၌ အတူတူ နေထိုင်ကြမည်ဖြစ်သည်။

အနောက်ဘက်ခြံဝင်းတွင် ဖန်တီးထားသော တောင်ကုန်းတစ်ခု၊ ရေကန်တစ်ခုနှင့် စာရင်းစာအုပ်များအပြင် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းထားသော နေရာတစ်ခုလည်း ပါရှိသည်။

ကျောက်ချောင်အာနောက်မှ အလယ်ခြံဝင်းသို့ လိုက်သွားပြီးနောက် ထိုနေရာရှိ လမ်းများက ရှင်းလင်းပြီးဖြစ်နေသည်။

ကျောက်ချောင်အာသည် အလယ်ခြံဝင်းရှိ တောင်ဘက်သို့မျက်နှာမူထားသော အဓိကအခန်း၌ တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်ပြီး လုယွမ်နှင့် စုလီယန်တို့က အရှေ့ဘက်ဆောင်၌ နေထိုင်ကြသည်။

ဤအရှေ့ဘက်ဆောင်အခန်းကို အထင်မသေးသင့်ပေ။

ဤသည်က လုယွမ်နှင့် သူ၏ယောက္ခမအိမ်ရှိ ဘေးဘက်အခန်းနှင့် လုံးဝကွာခြားလှသည်။

လုယွမ်၏ ဘေးဘက်အခန်းတွင်ပင် အုတ်ကုတင်တစ်လုံးနှင့် ၎င်းဘေးရှိ စားပွဲတစ်တန်းမှလွဲ၍ ဘာမှမရှိပေ။

၎င်းတို့သည် အရွယ်အစားအမျိုးမျိုးရှိကြပြီး အများဆုံး စတုရန်းမီတာဆယ်ခန့်သာ ကျယ်ဝန်းသည်။

သို့သော် ကျောက်မိသားစုအိမ်၏ အရှေ့ဘက်ဆောင်မှာမူ အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး အလွယ်တကူပင် စတုရန်းမီတာတစ်ရာကျော် ရှိပေသည်။

ဤအခန်းကို အဓိကအခန်းတစ်ခန်းနှင့် မြောက်ဘက်တစ်ခန်း၊ တောင်ဘက်တစ်ခန်းဟူ၍ နောက်ထပ် အခန်းနှစ်ခန်း ထပ်မံခွဲခြားထားသည်။

"ဒီနေ့ည ဘာစားချင်လဲဆိုတာ အစေခံမလေးကို ပြောလိုက်ပါ... အဒေါ်ကတော့ ဘာမှမစားတော့ဘူး..."

ကျောက်ချောင်အာက သူမဘေးရှိ လုယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏မျက်လုံးများက အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေဆဲပင်။

*ငါက တစ်ရက်နဲ့တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ နေခဲ့ရတာဆိုတော့ တစ်ခါလှဲလိုက်တာနဲ့ ပြန်မထချင်တော့ဘူး…*

*လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အိပ်လာခဲ့ရတာ တကယ်ကို အေးချမ်းပြီး သက်တောင့်သက်သာရှိတဲ့ အိပ်စက်ခြင်းပါပဲ…*

သို့သော်လည်း အိပ်ရေးမဝသေးသလို ခံစားနေရတုန်းပဲ...။

လုယွမ်က အဒေါ်ကျောက်ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းကိုတဆတ်ဆတ်ညိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ အဒေါ်ကျောက်... အဒေါ်လည်း အခန်းထဲပြန်ပြီး နားလိုက်ပါတော့..."

အဒေါ်ကျောက်က သူမရှေ့ရှိ လုယွမ်ကို ကြည့်ကာ မပြုံးဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။ သူမက လက်လှမ်းကာ လုယွမ်၏ပါးကို အလွန်ချစ်ခင်မြတ်နိုးစွာဖြင့် ဆွဲလိမ်လိုက်သည်။

သူမက နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်သော စုလီယန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အစေခံမလေး၏ အကူအညီဖြင့် သူမ၏အခန်းထဲသို့ ယိမ်းနွဲ့စွာ လျှောက်သွားလေသည်။

လုယွမ်က အဒေါ်ကျောက်၏ ကျက်သရေရှိလှသော ကျောပြင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အောက်သို့ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

*ကျွတ် ကျွတ်... ဟိုဘက်ဒီဘက် ယိမ်းနွဲ့နေတဲ့ တင်ပါးကြီးက တကယ့်ကို သည်းခံနိုင်စရာ မရှိဘူး…*

သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် လုယွမ်က သူ၏ဇနီးကို အရှေ့ဘက်ဆောင်သို့ အလျင်အမြန် ပွေ့ချီသွားခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်တွင် အေးနေသဖြင့် သူ၏ဇနီးကို အအေးမိခံ၍မဖြစ်ပေ။

ရာသီဥတုက ပိုပို၍အေးလာကာ ဆောင်းရာသီ၏ အစပိုင်းသို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

နံနက်ပိုင်းနှင့် ညနေပိုင်းများတွင် နှင်းခဲများ စတင်ကျဆင်းနေပြီဖြစ်သည်။

မကြာမီ နှင်းများကျလာတော့မည်ဟု သူထင်မှတ်မိသည်။

သို့သော်လည်း အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ခံစားချက်က…

ကျိန်ဆဲချင်လောက်အောင် အေးစက်နေဆဲပင်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က အခန်းထဲတွင် မီးသွေးမီးဖိုတစ်ခုကို မီးမွှေးထားပြီးဖြစ်သော်လည်းပင်။

သို့သော် ဤအခန်းက အလွန်ကျယ်ဝန်းလွန်းလှသည်။

၎င်းက သိပ်ပြီး အလုပ်မဖြစ်လှပေ။

အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် လုယွမ်က အတွင်း၌ရှိနေသော အစေခံမလေးနှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့အခန်းကိုပြန်ပြီး အိပ်ကြတော့... ငါတို့ကို ပြုစုပေးစရာ မလိုဘူး..."

လုယွမ်သည် နေ့လယ်က အတော်အတန် သောက်စားထားခဲ့သဖြင့် ဤညနေတွင် ဘာမှစားရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။

အစေခံမလေးနှစ်ဦးက ပြန်လည်ဖြေကြားပြီးနောက် ထွက်သွားကြသည်။

လုယွမ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ကာ ကုတင်ကိုတွေ့သောအခါ စောင်ကိုလှန်ပြီး သူ၏ဇနီးကို လှဲသိပ်လိုက်သည်။

ကုတင်ထဲတွင် အရင်ကတည်းက ရေနွေးအိတ်တစ်အိတ် ထည့်ထားသဖြင့် အတွင်း၌ အနည်းငယ် နွေးထွေးနေဆဲဖြစ်သည်။

ဇနီးဖြစ်သူကို လှဲသိပ်ပြီးနောက် လုယွမ်က သူမ၏အဝတ်အစားများကို ချွတ်ပေးလိုက်သည်။

ဇနီးဖြစ်သူကို အတွင်းခံအင်္ကျီလေးသာ ချန်ထားပေးခဲ့ပြီးနောက် သူမအအေးမိမည်စိုးသဖြင့် စောင်ကို အလျင်အမြန် ခြုံပေးလိုက်သည်။

ယုံသည်ဖြစ်စေ မယုံသည်ဖြစ်စေ အရင်ကဆိုလျှင် လုယွမ်သည် ညဘက် သူ၏လှုပ်ရှားမှုများ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားလေ့ရှိသည်။

နံနက်ပိုင်းတွင် စုလီယန်က အမြဲတမ်း အရင်ဆုံးထလေ့ရှိသည်။

သူ၏ဇနီး ဤကဲ့သို့ အိပ်ပျော်နေသည်ကို မြင်ရခြင်းက တကယ့်ကို ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်ဖြစ်သည်။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် သူမက တကယ့်ကို ချစ်စရာကောင်းလှပေသည်။

ဇနီးဖြစ်သူကို သိပ်ပြီးနောက် လုယွမ်က အခန်းပတ်လည်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

အဒေါ်ကျောက်က သူ့အပေါ် တကယ့်ကို ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံပေသည်။ အိပ်ရာခင်းများအကြောင်း မပြောနှင့်တော့ အခန်းထဲရှိ အရာအားလုံးက အသစ်စက်စက်များဖြစ်ကြသည်။

သူမတို့က ဤပြင်ဆင်မှုအတွက် အတွေးများနှင့် အားထုတ်မှုများစွာ ထည့်သွင်းထားကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

၎င်းက တကယ့်ကို ခမ်းနားလှပပေသည်။

သို့သော်လည်း... ကြည့်ကောင်းသော်လည်း အသုံးမဝင်လှပေ။

မြို့ပေါ်ရှိ အိမ်များက မည်မျှလှပပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိကြောင်းကို ကြည့်ပြီး အရူးမခံလိုက်ပါနှင့်။

သို့သော် ဆောင်းရာသီတွင် သက်တောင့်သက်သာရှိမှုနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ကျေးလက်ဒေသကသာ အကောင်းဆုံးနေရာဖြစ်သည်။

နှစ်၏ ဤအချိန်၌ ကျေးလက်ဒေသတွင် အလွန်နွေးထွေးလှပေသည်။ ဖိနပ်များကိုချွတ်ကာ အုတ်ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေနိုင်ပေသည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် သူ၏တင်ပါးများ ပူလောင်သွားခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင်တော့ ကျိန်ဆဲချင်လောက်အောင် အေးစက်နေပေသည်။

အထူးသဖြင့် ကူးပြောင်းမလာမီက မြောက်ပိုင်းသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဆောင်းရာသီ၌ အိမ်တွင် ဗဟိုအပူပေးစနစ်ရှိခဲ့သော လုယွမ်အတွက် ဤအရာက လက်ခံရန် တကယ်ကို ခက်ခဲလှပေသည်။

သဘာဝကျစွာပင် လုယွမ်က မြင့်မြတ်သောခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

သို့သော် ဤမြင့်မြတ်သောခန္ဓာကိုယ်က လုယွမ်သည် အပူနှင့် အအေး၏ သက်ရောက်မှုများကို ကိုယ်ခံစွမ်းအားရှိသည်ဟု မဆိုလိုပေ။

၎င်းက သုညအောက် အပူချိန်တွင်ပင် လုယွမ်သည် ကိုယ်လုံးတီးချွတ်ကာ အပြင်ထွက်ပြီး ရူးမိုက်စွာ ပြုမူနိုင်သည်ဟုသာ ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ် နှင်းများထဲတွင် အိပ်နေလျှင်တောင် အအေးပတ်ပြီး သေဆုံးသွားမည်မဟုတ်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းက လုယွမ်သည် အအေး သို့မဟုတ် အပူကို မခံစားနိုင်ဟု မဆိုလိုပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အပူအအေးကိုမျှ မသိလျှင် အသက်ရှင်ရခြင်းက ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မည်နည်း။

အနည်းဆုံးတော့ အပူချိန်ကို မခံစားနိုင်ပါက ညတိုင်း ဇနီးဖြစ်သူနှင့် ချစ်တင်းနှီးနှောရာမှ ရရှိသော ပျော်ရွှင်မှုက အနည်းဆုံး ထက်ဝက်ခန့် လျော့ကျသွားမည်ဖြစ်သည်။

လုယွမ်က သိပ်ပြီးမအိပ်ချင်သေးသဖြင့် အခန်းထဲတွင် လျှောက်သွားနေလိုက်သည်။

တံခါးကို ညင်သာစွာ နှစ်ချက်ခေါက်သံထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီး၏ အသံက ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"သခင်လေး... အခု အဆင်ပြေရဲ့လား..."

“ဟင်…”

လုယွမ်က ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် အိပ်ခန်းကန့်လန့်ကာများကို ချက်ချင်း ချလိုက်သည်။

ထို့နောက်မှသာ သူက တံခါးဝသို့သွားကာ ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီးက တံခါးအပြင်ဘက်တွင် အနည်းငယ်ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေး... ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ ရရှိပါစေ..."

လုယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ဘာလဲ..."

ထို့နောက် အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီးက ဘေးသို့ဖယ်ပေးလိုက်ရာ အစောင့်နှစ်ဦးက လုယွမ် တစ်ကြိမ်မျှမမြင်ဖူးသော မီးဖိုကြီးတစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာကြသည်။

အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီးကလည်း ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သခင်မလေးရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အရ အခန်းထဲ နွေးထွေးနေအောင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမီးဖိုကို သယ်လာပေးတာပါ..."

“အိုး…”

လုယွမ် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေစဉ်မှာပင် အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီးက ပစ္စည်းများကို ပေးအပ်ပြီးနောက် အစောင့်နှစ်ဦးနှင့်အတူ ထွက်သွားခဲ့သည်။

တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် လုယွမ်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမီးဖိုကို သေချာစွာစစ်ဆေးရန် အနီးသို့ ကပ်သွားလိုက်သည်။

ဤသည်က…

၎င်းက စက်အမျိုးအစားတစ်ခုတွင် ပါဝင်ပေသည်။

မှန်ပေသည်။ ၎င်းက စက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

၎င်းက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ဓာတ်ကူပြုပေးသော စက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ခလုတ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် စက်က ပန်ကာအသံကဲ့သို့ တဝီဝီမြည်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လာခဲ့သည်။

ခလုတ်ပွင့်သွားသည်နှင့်အမျှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမီးဖိုထဲရှိ ယခင်က မှိန်ဖျော့ဖျော့ အပြာရောင်အလင်းတန်း ထုတ်လွှတ်နေသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများက ဖြည်းညင်းစွာ နီရဲလာတော့သည်။

လုယွမ်ကလည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမီးဖိုမှ ထွက်ပေါ်လာသော အပူရှိန်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယုံသည်ဖြစ်စေ မယုံသည်ဖြစ်စေ ဤအရာက တကယ့်ကို အလုပ်ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းက အလွန်လျင်မြန်စွာ ပူလာခဲ့သည်။

စောစောက ဤအခန်း၏ အပူချိန်သည် ၁၁ ဒီဂရီ သို့မဟုတ် ၁၂ ဒီဂရီခန့်သာ ရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင် ယခုမူ ခဏအကြာတွင် ဆဲလ်စီးယပ်စ် ၁၆ သို့မဟုတ် ၁၇ ဒီဂရီခန့် ရှိလာတော့မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော်... ဤမျှသာဖြစ်သည်။

၎င်းက ထပ်ပြီး တက်မလာတော့ပေ။

မြောက်ပိုင်းသားတစ်ဦးအနေဖြင့် လုယွမ်က ဤအပူချိန်ကို ကျေနပ်ပါသလား။

ဟင့်အင်း...

မကျေနပ်ပေ။

လုံးဝကို မကျေနပ်ပေ။

မြောက်ပိုင်းသားတစ်ဦးအနေဖြင့် ဆောင်းရာသီတွင် မည်ကဲ့သို့သော အိမ်တွင်းအပူချိန်မျိုးကို ကျေနပ်စရာကောင်းသည်ဟု သတ်မှတ်မည်နည်း။

အနည်းဆုံး ဆဲလ်စီးယပ်စ် ၂၇ သို့မဟုတ် ၂၈ ဒီဂရီ ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် နှင်းများ အသည်းအသန်ကျနေသော်လည်း အတွင်း၌မူ အင်္ကျီချွတ်နေနိုင်ပြီး အပူလျော့သွားစေရန် ရေခဲချောင်းကိုပင် စားနိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

ဤသို့မျိုး ဖြစ်ရမည်ဖြစ်သည်။

ဤဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမီးဖိုက စံချိန်မမီကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

အထူးသဖြင့်... နွေးထွေးနေစေရန် ဤအရာကို အသုံးပြုရသည်က ငွေဘယ်လောက်တောင် ကုန်ကျမည်နည်း။

မီးဖိုထဲရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ၏ အဆင့်ကို လုယွမ် သိပ်နားမလည်သော်လည်း တစ်ခုစီတိုင်းက အနည်းဆုံး လက်သီးဆုပ်အရွယ်အစားခန့် ရှိကြသည်။

ဤသည်က အနည်းဆုံးတော့ အရည်အသွေးမြင့်မားသည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သော ပထမအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ဖြစ်ရမည်ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများပင် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သုတ်တည်းဖြစ်လျှင်တောင်မှ ငွေစင်ငါးဆယ် သို့မဟုတ် ခြောက်ဆယ်ခန့် ကုန်ကျဦးမည်ဖြစ်သည်။

၎င်းက ဘယ်လောက်ကြာကြာ လောင်ကျွမ်းမည်ကို သူ မသိပေ။

လုယွမ်က မီးဖိုဘေးတွင်ရပ်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားနေရင်း မျက်တောင်မခတ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ဟင်း…

ထို့နောက် လုယွမ်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမီးဖိုကို အိပ်ခန်းထဲသို့ ကမန်းကတန်း ဆွဲယူသွားခဲ့သည်။

သူ၏အဝတ်အစားများကို ချွတ်လိုက်ပြီးနောက် ကုတင်ပေါ်တက်ကာ စောင်ခြုံလိုက်သည်။

လုယွမ်က လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဇနီးဖြစ်သူကို ဖက်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်က "လက်မှုပညာ" စာအုပ်ကို ကိုင်ထားသည်။

လုယွမ်က "လက်မှုပညာ" စာအုပ်ထဲရှိ ကြမ်းပြင်အပူပေးစနစ်နှင့် ပတ်သက်သော အပိုင်းကို အလျင်အမြန် ရှာဖွေလိုက်သည်။