အခန်း ၅၆

အခန်း (၅၆) တာအိုဆရာလုံချွမ်း "ငါ့ရဲ့ တာအိုအဆောင်တွေကို ထင်သလို ပြောင်းလဲတာက အလကားသက်သက် အချိန်ဖြုန်းတာပဲ"

ဤအရှေ့ဘက်ဆောင်အခန်းကို ပြီးခဲ့သောရက်အနည်းငယ်အတွင်း ကျောက်ချောင်အာ၏ ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင် အလှဆင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အခန်းတွင်းရှိ ပရိဘောဂများနှင့် အခြားပစ္စည်းများကို ကျောက်ချောင်အာက သေချာစွာ ရွေးချယ်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ရလဒ်က...

ဝင်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မကျေနပ်ဖြစ်နေပြီလား။

သူတို့က အိမ်ကို ဖြိုချတော့မလို့လား။

အဒေါ်ကျောက်၏ အံ့အားသင့်နေသောအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုယွမ်က လေးနက်သောလေသံဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့တာကို ပြုလုပ်ပြီးသွားရင် ကျွန်တော်တို့က ဆောင်းတွင်းမှာ အပူပေးဖို့အတွက် ကျောက်မီးသွေးကို သုံးလို့ရတယ်..."

"အဓိကအချက်က အဲ့ဟာက မယုံနိုင်လောက်အောင် ထိရောက်မှုရှိတယ်... ဆောင်းရာသီရဲ့ အအေးဆုံးနေ့တွေမှာ အပြင်ဘက်က နှင်းတွေ အသည်းအသန်ကျနေရင်တောင် အိမ်ထဲမှာ ကိုယ်လုံးတီးနေလို့ရတယ် ဘာအအေးဒဏ်ကိုမှ မခံစားရဘူး..."

ကျောက်ချောင်အာ - "..."

အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီး - "..."

ဘေးတွင်ရပ်နေသော စုလီယန်က သူမ၏ယောက်ျားကို မျက်တောင်ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။

လုယွမ်က ဤနေရာတွင် ထိုသို့ပြောဆိုနေခြင်းက ကြွားလုံးထုတ်နေသည်နှင့် အနည်းငယ် တူနေပေသည်။

မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့ပင် ဖြစ်ရမည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အသုံးပြု၍ နွေးထွေးအောင်ထားလျှင်ပင် ဆောင်းရာသီ၏ အအေးဆုံးနေ့များတွင် အိမ်ထဲ၌ အဝတ်အစားထူထူများ ဝတ်ဆင်ထားရန် လိုအပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ကျောက်မီးသွေးလောင်ကျွမ်းခြင်းက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အသုံးပြုခြင်းနှင့် တကယ်ပဲ ယှဉ်နိုင်ပါမည်လား။

အားလုံးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အချိန်အတန်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် လုယွမ်က အခြေခံသဘောတရားများကို သူ့ဘာသာ ရှင်းပြလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းမည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

၎င်းက သိပ်ပြီး ဒုက္ခမများလှပေ။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အစောင့်တစ်ဦးက ဝင်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သခင်မကြီး... အရာရှိတွေ ရောက်လာပါပြီ..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်ချောင်အာက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လုယွမ်၏ လေးနက်သောအမူအရာကို မြင်ပြီးနောက် သူမက လက်ကိုင်ပဝါတစ်ထည်ကိုယူကာ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော နှုတ်ခမ်းနီနီလေးများကို ညင်သာစွာ သုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်ချောင်အာက ရုတ်တရက် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

လုယွမ်က နားမလည်နိုင်သောအမူအရာဖြင့် ကြည့်နေစဉ် ကျောက်ချောင်အာက မတ်တတ်ရပ်ကာ လုယွမ်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တာပေါ့..."

"အဲ့ဒီလိုမျိုး လုပ်ရမှာပေါ့..."

"သူတို့က သူတို့လုပ်ချင်တာကို လုပ်နိုင်ပါတယ်... သူဌေးသားတွေဆိုတာ အဲဒီလိုမျိုး လုပ်ရတာမဟုတ်ဘူးလား..."

"မင်းက ပြဿနာမရှာရင် အပြင်ကလူတွေက ငါတို့မိသားစု ဒေဝါလီခံရပြီလို့ ထင်သွားကြလိမ့်မယ်..."

လုယွမ် - "..."

ထို့နောက် ကျောက်ချောင်အာက ပြုံးလိုက်ပြီး လုယွမ်၏ပါးကို ဆွဲလိမ်ကာ အလွန်ချစ်ခင်မြတ်နိုးစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့လုပ်ချင်တာကို ပေးလုပ်လိုက်ပါ... လူငယ်တွေမှာ အကြံဉာဏ်တွေရှိသင့်ပြီး အဲဒါတွေကို စမ်းသပ်ကြည့်သင့်တယ်... ငါတို့က ဘာမဆိုလုပ်နိုင်လောက်အောင် မချမ်းသာတာမှ မဟုတ်တာ..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျောက်ချောင်အာက အစေခံမလေး ပြင်ဆင်ပေးထားသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် ညွှန်ကြားချက်များကို ပေးလိုက်သည်။

"အဒေါ်က ဒီရက်ပိုင်းမှာ အလုပ်များနေတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီကာလလေး ပြီးသွားတာနဲ့ အဒေါ်က မင်းတို့ကို သေချာလေး လိုက်လည်ပေးမယ်..."

ထို့နောက် ကျောက်ချောင်အာက ပြုံး၍ သူမ၏လူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်သွားလေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မည်သို့ ဖော်ပြရမည်နည်း။

သူမက သားဖြစ်သူကို အလွန်အလိုလိုက်သော မိခင်တစ်ဦး၏ ထူးခြားသောလက္ခဏာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

သို့သော် လုယွမ်ကတော့ အနည်းငယ် မပျော်မရွှင်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

*ဟေး...ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို လုံးဝမယုံဘူးမလား…*

*ကောင်းပြီ ကောင်းပြီလေ…*

*ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကြမ်းပြင်အပူပေးစနစ် တပ်ဆင်ပြီးသွားရင် ကျွန်တော်တို့အခန်းထဲကို ဝင်လာဖို့ မကြိုးစားနဲ့နော်…*

"မင်း ငါ့ကို ယုံလား..."

အဒေါ်ကျောက် ထွက်သွားပြီးနောက် လုယွမ်က သူ့ဘေးရှိ စုလီယန်ကို ရုတ်တရက်ကြည့်ကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

စုလီယန်က မျက်တောင်ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်လိုက်ပြီးနောက် တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်ကာ ချိုသာသောအသံလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မက အစ်ကို့ကို ယုံပါတယ်..."

"အစ်ကိုက လုပ်နိုင်တယ်လို့ပြောရင် သေချာပေါက် လုပ်နိုင်မှာပါ..."

သူ၏ဇနီး ဤသို့ဖြစ်နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ လုယွမ်က အလွန်သက်တောင့်သက်သာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကိုယ်ပိုင်ဇနီးက အကောင်းဆုံးပါပဲ။

ဤချစ်စရာကောင်းသော မျက်နှာလေးက လုယွမ်ကို တကယ့်ကို မြတ်နိုးနေခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦး စားသောက်ပြီးနောက် အခြားလူတစ်ဦးက ဝင်လာပြီး ရှင်းလင်းပေးခဲ့သည်။

လုယွမ်သည် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်တတ်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် ကြမ်းပြင်အပူပေးစနစ်က သေချာပေါက် တပ်ဆင်ရမည်ဖြစ်ပြီး အရှေ့ဘက်ဆောင်တွင်သာ မဟုတ်ပေ။

သူတို့ကိုယ်ပိုင် အိမ်ကြီးတွင်ပင် ပါဝင်ရမည်ဖြစ်သည်။

ယနေ့က အိမ်ကြီးအတွက် ကြမ်းပြင်အပူပေးစနစ်ကို သွားရောက်ကြည့်ရှုပြီး ဒီဇိုင်းရေးဆွဲရန် နေ့ကောင်းရက်မြတ်ဖြစ်သည်။

ကြမ်းပြင်အပူပေးပြွန်များသည် အိမ်ထဲတွင် တူးထားသော တွင်းများမျှသာဖြစ်သည်ဟူသောအချက်ကို အထင်မသေးလိုက်ပါနှင့်။ အမှန်တကယ်တော့ ၎င်းတွင် ရှုပ်ထွေးမှုအချို့ ပါဝင်နေသည်။

၎င်းက အိမ်၏မျက်နှာမူရာနှင့် မီးခိုးခေါင်းတိုင်၏ ဒီဇိုင်းအပေါ် မူတည်ပေသည်။

သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းက ဆောင်းရာသီတွင် ကျေးလက်အိမ်တစ်အိမ်၌ မီးဖိုတစ်ခုကို မီးမွှေးသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ မီးဖိုက ချွတ်ယွင်းနေပါက မီးမွှေးလိုက်သည်နှင့် တစ်အိမ်လုံး မီးခိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ဤသည်က ကမ္ဘာ့ပထမဆုံးသော ကြမ်းပြင်အပူပေးစနစ် ဟုတ်မဟုတ် လုယွမ် မသိပေ။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ဤအရာက လွန်ခဲ့သောအချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက ရှေးဟောင်းတရုတ်ပြည်တွင် အမှန်တကယ် ရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

၎င်းက မင်းမင်းဆက် အစောပိုင်းကာလကတည်းက ရှိခဲ့သည်။

တားမြစ်မြို့တော်အတွင်းတွင် အပူပေးဆောင်များ ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် တားမြစ်မြို့တော်ရှိ အပူပေးဆောင်များကို အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးကို မြှင့်တင်ကာ အောက်ဘက်တွင် ထင်းများလောင်ကျွမ်းစေခြင်းဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

အခြေခံသဘောတရားက အုတ်ကုတင်တစ်ခုကို အပူပေးခြင်းနှင့် ဆင်တူပေသည်။

သို့သော် ရှန်းလင်းအင်ပါယာတွင် ထိုအရာက ရှိမည်မထင်ပေ။

ပထမအချက်အနေဖြင့် အကယ်၍ ထိုသို့သောအရာမျိုး ဖြစ်နိုင်ပါက အဒေါ်ကျောက်၏ မိသားစုက အလွန်ချမ်းသာကြွယ်ဝသဖြင့် ၎င်းကို သေချာပေါက် တတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ပြောစမှတ်တွင်ရှိသည့်အတိုင်း ဝယ်လိုအားရှိမှသာ ရောင်းလိုအားရှိမည်ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကဲ့သို့သော အရာများမရှိသောကြောင့် ရှေးခေတ်လူများက နွေးထွေးအောင်ထားရန် အခြားနည်းလမ်းများကို ရှာဖွေခဲ့ကြရသည်။

သို့သော် ဤနေရာတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရှိနေသောကြောင့် ဤနေရာရှိလူများက ဤအရာများကို လေ့လာမည်မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လုယွမ်က ကြမ်းပြင်အပူပေးစနစ်ကို ဖြေရှင်းပြီးဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး စားသောက်ပြီးနောက် အဝတ်အစားနွေးနွေးများ ဝတ်ဆင်ရန် အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် လုယွမ်က ဇနီးဖြစ်သူ၏ နူးညံ့သောလက်လေးကို ကိုင်ကာ အပြင်ထွက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

အရင်ဆုံး အရှေ့ဘက်ခြံဝင်းသို့သွားပြီး အစောင့်ခေါင်းဆောင်ကို ရှာရမည်ဖြစ်သည်။

သူတို့က ထိုအိမ်ကြီးကို သွားကြည့်ရန် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို လိုက်ပို့ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးက အရှေ့ဘက်ခြံဝင်းဆီသို့ ဘေးဘက်စင်္ကြံတစ်လျှောက် လျှောက်သွားနေစဉ် စုလီယန်က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ဟင်...

လုယွမ်က ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ စုလီယန်က ခေါင်းကိုစောင်းကာ စင်္ကြံတိုင်များပေါ်ရှိ အဆောင်အချို့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အစ်ကို ဒီအဆောင်က သိပ်မမှန်ဘူးထင်တယ်..."

စုလီယန်က သူမ၏ယောက်ျားဖြစ်သူကို ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်ကာ ချိုသာသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယခုအခါ သူ၏ဇနီးက ပိုပို၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိလာပြီး လိမ္မာလာကာ သူမ၏အသံလေးကလည်း နူးညံ့ပြီး ချိုသာလှပေသည်။

"ဟင်..."

"ဘာမှားနေလို့လဲ..."

လုယွမ်က စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဤတာအိုအဆောင်များကို တာအိုဆရာလုံချွမ်းက မြို့ပြင်မှ ပြန်လာပြီးနောက် ပြန်လည်ရေးဆွဲထားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လုယွမ် အရင်ကလာခဲ့စဉ်က ဤခြံဝင်းထဲတွင် အဆောင်များရှိသော်လည်း ဤအမျိုးအစားတော့ မဟုတ်ပေ။

လုယွမ်က "ကောင်းကင်ဆရာသခင်" စာအုပ်ကိုလည်း ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးသည်။

ယခင်အဆောင်များက မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များကို နှင်ထုတ်ရန်အတွက်ဖြစ်ပြီး ယခုအဆောင်များက အကာအကွယ်အတွက်ဖြစ်သည်။

၎င်းနှစ်ခုက မတူညီကြပေ။

တာအိုဆရာလုံချွမ်း မထွက်ခွာမီက ပြန်လည်ရေးဆွဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် လုယွမ်က ဤအရာ မှန်သလား မှားသလား သေချာမသိပေ။ သူ၏စွမ်းရည်များက တိမ်ကောလွန်းနေသေးသည်။

သို့သော် စုလီယန်က သူမ၏ယောက်ျားဖြစ်သူကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အစ်ကို... ကြည့်ကြည့်... အဲ့ဒီအဆောင်ပဲ... အဲ့ဒါကို ဒီတစ်ခုနဲ့ နေရာပြောင်းလိုက်ရင် ပိုကောင်းမယ်..."

"ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒီနေရာက အနောက်ဘက်ကိုလှည့်နေပြီး အရိပ်ကျနေလို့ ဒီအဆောင်ကို ဒီမှာ ကပ်လို့မရဘူး..."

"ပြီးတော့ ဒီနှစ်ခုကို ပြောင်းလိုက်... ပြီးရင်..."

"..."

စုလီယန်၏ ရှင်းပြမှုက လုယွမ်ကို လုံးဝ ကြက်သေသေသွားစေခဲ့သည်။

လုယွမ်က ယေဘုယျသဘောတရားကို နားလည်သွားခဲ့သည်။ လွယ်လွယ်ပြောရလျှင် ဤအဆောင်များ၏ နေရာချထားမှုက အနည်းငယ် မှားယွင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤကပ်နည်းက အကန့်အသတ်ရှိသော အခန်းကဏ္ဍမှသာ ပါဝင်နိုင်ပေသည်။

သူ၏ဇနီး အကြံပြုထားသည့်အတိုင်း ကပ်မည်ဆိုပါက ၎င်းက ပိုမိုထိရောက်မှု ရှိပေလိမ့်မည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ဤသည်က အခြားတစ်စုံတစ်ယောက်၏အိမ်သာဆိုလျှင် စုလီယန်က မြင်ပြီးသည်နှင့် တစ်ခွန်းမှပြောမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤသည်က အဒေါ်ကျောက်၏ အိမ်ဖြစ်သည်။

အဒေါ်ကျောက်က သူမအပေါ် ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့ပြီး သူမ၏ယောက်ျားအပေါ်ကိုလည်း ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် စုလီယန်က မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

စုလီယန်က စဉ်းစားလိုက်သည်။ ဤသည်က သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ထုတ်ဖော်ပြသခြင်း သို့မဟုတ် အခြားတစ်ခုခုဟု မသတ်မှတ်နိုင်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ၏မိခင်မှာ ရွာ၏နတ်ဝင်သည်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူက ဤအရာများကို ငယ်စဉ်ကတည်းက လေ့လာခဲ့သည်မဟုတ်ပါလား။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ ယောက်ျားဖြစ်သူကသာ မှန်သည်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အမြဲပြောနေနိုင်ပေသည်။

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် လုယွမ်က တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။ သူက ခုန်တက်ကာ အဆောင်ကို ဆွဲခွာလိုက်ပြီး ပြန်လည်ကပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

စုလီယန်က အံ့အားသင့်သွားပြီး အလျင်အမြန် တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို ဒီကိစ္စကို အဒေါ်ကျောက်ကို သွားပြောသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား..."

လုယွမ်က ဇနီးဖြစ်သူကို လှည့်ကြည့်ကာ မျက်တောင်ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ..."

"ဘာလို့ အဲဒီလောက် ဒုက္ခခံနေမှာလဲ... မှားနေရင် ပြင်လိုက်ရုံပေါ့..."

စုလီယန်က သူမ၏ယောက်ျားဖြစ်သူကို မျက်တောင်ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချိုသာသောအသံလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို... ကျွန်မကို အဲဒီလောက်တောင် ယုံတာလား..."

လုယွမ်က သူ၏ဇနီးစကားကြောင့် မရယ်ဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

"ဟေး... ဘာတွေပြောနေတာလဲ... မင်းက ငါ့ဇနီးပဲလေ... မင်းကို မယုံရင် ဘယ်သူ့ကို သွားယုံရမှာလဲ..."

"မိသားစုဝင်တွေဆီက ကောင်းမွန်တဲ့ စကားတစ်ခွန်းကိုတောင် နားမထောင်ဘဲ အလကားပဲလို့ သဘောထားတဲ့ အရူးတွေ ဒီလောကမှာ အများကြီးရှိတယ်..."

"အပြင်က မကောင်းတဲ့လူတွေက သူတို့ပြောသမျှကို ရတနာတစ်ခုလို သဘောထားကြတယ်..."

"ကိုယ်က အဲဒီလောက် အရူးမဟုတ်ပါဘူး... ကိုယ့်မိသားစုကိုပဲ ယုံကြည်တယ်..."

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမီးဖိုထက် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားသော ကြမ်းပြင်အပူပေးစနစ်တစ်ခုကို သူ၏အစ်ကို ယုံကြည်သကဲ့သို့ပင်။

"လာ... ဒီဟာကို ဘယ်လို ပြန်ကပ်ရမလဲ... ပြန်ကပ်ကြစို့..."

လုယွမ် စကားပြောပြီးနောက် စုလီယန်က သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ချယ်ရီနှုတ်ခမ်းလေးများကို အနည်းငယ် စေ့လိုက်ရာ သူမ၏ညို့ငင်နိုင်သော မျက်လုံးလေးများက အနည်းငယ် နီရဲလာခဲ့သည်။

ထို့နောက် စုလီယန်က ရှေ့သို့တိုးကာ သူမ၏ယောက်ျားကို ဖက်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ချွဲနွဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာလေးဖြင့် မော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို..."

"အစ်ကိုက အရမ်းကောင်းတာပဲ..."

လုယွမ်က မျက်တောင်ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်လိုက်ပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် စုလီယန်က ညင်သာစွာ အော်ဟစ်လိုက်စဉ် လုယွမ်က သူ၏ဇနီးကို ပွေ့ချီကာ အရှေ့ဘက်ဆောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ယောက်ျားဖြစ်သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ပါသွားသော စုလီယန်မှာ လုံးဝကြက်သေသေသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို..."

"ဒါက ဘာလုပ်မလို့လဲ..."

လုယွမ်က လမ်းလျှောက်နေခြင်းကို မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ သူက အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားကာ တံခါးကို ချက်ချင်းပိတ်လိုက်ပြီးနောက် ကြမ်းတမ်းဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို ဒုက္ခရောက်အောင် လုပ်မယ်..."

"မင်းကို သေချာဆုံးမရမယ်..."

"မနေ့ညက ဘာမှမလုပ်လိုက်ရဘူးဆိုတော့ ဒီနေ့ ပြန်အစားထိုးရမယ်..."

စုလီယန် သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ သူမ၏ လှပသောမျက်နှာလေးက ယောက်ျားဖြစ်သူမှ ကုတင်ပေါ်သို့ ချပေးလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် နီရဲသွားခဲ့သည်။

စုလီယန်က ကုတင်ပေါ်တွင် ခွေခွေလေးထိုင်ကာ သူမ၏ယောက်ျားကို ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလှတရားများဖြင့် ကြည့်ရှုရင်း ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို... အစ်ကိုက အရမ်းဆိုးတာပဲ..."

ထိုနံနက်ခင်းတွင် နွေဦးဒီရေများက မိုးရွာသွန်းစေပြီး ညနေခင်းက အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် အမှန်တကယ် တူနေခဲ့သည်။ လူသူကင်းမဲ့သော ကူးတို့ဆိပ်တွင် မည်သူမျှမရှိဘဲ လှေငယ်လေးက မျောပါနေခဲ့သည်။

ခြောက်ရက်အကြာ။

အရှေ့ဘက်ခြံဝင်းရှိ ကျောက်မိသားစု၏ ပင်မခန်းမဆောင်တွင်ဖြစ်သည်။

တာအိုဆရာလုံချွမ်းက စားပွဲကို လက်သီးဖြင့်ထုလိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာက ဒေါသကြောင့် ရှုံ့မဲ့နေပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ တာအိုအဆောင်တွေကို ထင်သလို ပြောင်းလဲတာက အလကားသက်သက် အချိန်ဖြုန်းတာပဲ..."

"အဲ့ဒါ ဘယ်သူလဲ..."

"အခုချက်ချင်း သူ့ကို ဆွဲထုတ်ခဲ့…”