← Chapters

အခန်း ၅၇

Vol. 6 Ch. 57

အခန်း ၅၇

Vol. 6 Ch. 57

အခန်း (၅၇) ဘာမှပြောစရာမလိုဘူး... မင်းတို့အားလုံးကို သင်းကွပ်ပစ်မယ်...

"ငါရေးဆွဲထားတဲ့ ပုံစံတွေအရ ပြင်ဆင်ပြီးသွားရင် လှပသွားမှာပါ... စောင့်ကြည့်နေလိုက်..."

လမ်းမပေါ်တွင် လုယွမ်က ဇနီးဖြစ်သူ၏ နူးညံ့သောလက်လေးကို ကိုင်ကာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသောအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

စုလီယန်က သူမ၏ယောက်ျားအနားသို့ တိုးကပ်လိုက်ပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော ခြောက်ရက်အတွင်း လုယွမ်က တကယ့်ကို အလုပ်များနေခဲ့သည်။

ပထမဆုံး စနစ်က သူ့ကိုချီးမြှင့်ထားသော စာအုပ်နှစ်အုပ်ကို အကြမ်းဖျင်း ဖတ်ရှုခဲ့သည်။

စာအုပ်တစ်အုပ်မှာ ယောက္ခမဖြစ်သူထံမှ အပိုဆုလာဘ်အဖြစ် ရရှိခဲ့သော "ရှန်းနုန်" ဖြစ်သည်။

အမည်နှင့်လိုက်ဖက်စွာ ဤအရာက ဘာလုပ်နိုင်သည်ကို မြင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သိရှိနိုင်ပေသည်။

၎င်းတို့က လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေး၊ သီးနှံအထွက်နှုန်းတိုးစေရေးနှင့် ပျိုးပင်များ ကိုင်းကူးခြင်း၊ မျိုးစပ်ခြင်းစသည့် ကိစ္စရပ်များကို ကူညီပေးပေသည်။

သို့သော်လည်း လုယွမ်၌ လတ်တလောတွင် လယ်သမားတစ်ဦးဖြစ်လာရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် သူက နှစ်ကြိမ်ခန့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဘေးသို့ဖယ်ထားလိုက်သည်။

နောက်ထပ်စာအုပ်တစ်အုပ်မှာ သူ၏ယောဖဖြစ်သူ စုချန်းလျန်ထံမှ ရရှိသော အမြှောက်ကိန်းဆုလာဘ်ဖြစ်သည့် "ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာ" ဖြစ်သည်။

ဤအရာက လုယွမ်အတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သောအရာဖြစ်သည်။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာသည် ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို ပေါင်းစပ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်ပေသည်။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာ၏ အကူအညီဖြင့် လုယွမ်သည် ရှန်းလင်းအင်ပါယာတွင် အသုံးပြုသော မျက်နှာသစ်ဇလုံများ၊ လက်ဖက်ရည်ခွက်များ သို့မဟုတ် ရေနွေးဗူးများကဲ့သို့သော အရာများကိုသာ ထုတ်လုပ်နိုင်သည့် ရိုးရှင်းသော စက်ဝိုင်းစက်များကို ခဲယမ်းမီးကျောက်များ ထုတ်လုပ်နိုင်သော တိကျသည့် စက်ဝိုင်းစက်များအဖြစ်သို့ အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအရာများသည် အတော်လေးခက်ခဲပေသည်။ အဆင့်ဆင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း လေ့လာရမည်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လုယွမ်က "ကောင်းကင်ဆရာသခင်" ကိုလည်း လေ့လာရဦးမည်ဖြစ်သည်။

စနစ်မှ နေ့စဉ်ပေးသော ဆုလာဘ်များကို ကြည့်ရှုခြင်းအပြင် လုယွမ်က ဇနီးဖြစ်သူကိုလည်း နေ့စဉ် စာရေးစာဖတ် သင်ပေးရသေးသည်။

သူ၏ဇနီးက အရူးအမူးလှပနေသူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ သူမက အလွန်ထက်မြက်ပြီး အရာရာကို ချက်ချင်းနားလည်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

သို့သော် လူတစ်ယောက်က မည်မျှပင် ထက်မြက်နေပါစေ စာမတတ်သူဘဝမှ ဘာသာစကားအမျိုးမျိုးကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖတ်ရှုနိုင်သည်အထိ အချိန်များစွာ ယူရမည်ဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ လဝက်လောက် အချိန်ယူရမည်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့က တစ်နေ့လုံး စာရေးစာဖတ်ခြင်းကိုသာ လုပ်နေကြသည်မဟုတ်ဘဲ အခြားလုပ်စရာ အလုပ်များလည်း ရှိသေးသည်မဟုတ်ပါလား။

လွန်ခဲ့သော ခြောက်ရက်အတွင်း လုယွမ်၏ အဓိကအာရုံစိုက်မှုမှာ ကြမ်းပြင်အပူပေးစနစ်အတွက်ပင် ဖြစ်သည်။

မလိုပေ။ ကြမ်းပြင်အပူပေးစနစ်သည် အမှန်တကယ်တော့ အလွန်ရိုးရှင်းလှပေသည်။ လုယွမ်သည် ထိုအရာကို "လက်မှုပညာ" စာအုပ်မှ လေ့လာပြီးဖြစ်သည်။

လတ်တလောတွင် လုယွမ်သည် သူ၏အိမ်သစ်ကို အလှဆင်ရန် အလုပ်များနေခဲ့သည်။

ကျောက်ချောင်အာ ပြင်ဆင်ပေးထားသော အိမ်ကို လုယွမ်တွေ့သောအခါ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ခြံဝင်းနှစ်ခုနှင့် ဝင်ပေါက်နှစ်ခုပါရှိသော အိမ်ကြီးတစ်လုံးဖြစ်သည်။

ဤအိမ်ကြီးသည် တိုင်နင်းမြို့၌ ထိပ်တန်းအဆင့်ဟု သတ်မှတ်နိုင်ပြီး တစ်မြို့လုံးတွင် ဤမျှ ကြီးမားခမ်းနားသော သုံးထပ်ခြံဝင်းအိမ်ကြီး ပိုင်ဆိုင်သူမှာ ကျောက်မိသားစု တစ်စုတည်းသာ ရှိပေသည်။

ခရိုင်ဝန်တစ်ဦးပင်လျှင် အဝင်အထွက် နှစ်ပေါက်သာ ရှိပေသည်။

နေရာကလည်း ကောင်းမွန်သည်။ စည်ကားသောနေရာတွင် တည်ရှိပြီး အဒေါ်ကျောက်၏အိမ်မှ လမ်းလျှောက်လျှင် နာရီဝက်ခန့်သာ ကြာပေသည်။

အဒေါ်ကျောက်က အိမ်ထဲသို့ ပစ္စည်းများ ထပ်ထည့်ရန် လူများစေလွှတ်နေသည်ကို လုယွမ် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

သို့သော် လုယွမ်က သိပ်ပြီး မကျေနပ်လှပေ။

အမှန်တကယ်တော့ ခေတ်သစ်လူသားများအနေဖြင့် သူတို့၏ အလှအပခံစားနိုင်စွမ်းသည် ဤနေရာရှိ လူများနှင့် အတော်လေး ကွာခြားလှပေသည်။

ကျန်တာက အဆင်ပြေသော်လည်း အဓိကပြဿနာမှာ မြို့ပေါ်ရှိ ဤအိမ်ကြီးများတွင် အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

ခြံဝင်းက သေးငယ်ပြီး ဘေးဘက်အခန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ပြတင်းပေါက်များကလည်း သေးငယ်သောကြောင့် အိမ်တစ်ခုလုံး အမှောင်ကျကာ အလင်းရောင် လုံလောက်စွာ မရရှိပေ။

ကျေးလက်ရွာရှိ တောင်ဘက်သို့မျက်နှာမူထားသော ဘေးဘက်အခန်းငယ် နှစ်ခန်းခန့်သာရှိသည့် အဓိကအိမ်ကြီးတစ်လုံးနှင့် မတူဘဲ ခြံဝင်းက သဘာဝအလင်းရောင် ကောင်းကောင်းရရှိပေသည်။

ဤမျှ မှောင်မိုက်ပြီး ခြောက်ခြားစရာကောင်းသော အိမ်တွင် နေထိုင်ရခြင်းက တကယ့်ကို သက်တောင့်သက်သာရှိသော အတွေ့အကြုံ မဟုတ်ပေ။

၎င်းက သရဲကားများထဲမှ အိမ်ဟောင်းကြီးတစ်လုံးနှင့်ပင် တူနေပေသည်။

လုယွမ်က မကြိုက်သဖြင့် လက်ကို ရိုးရှင်းစွာ ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ထားလိုက်တော့... ငါ့ဘာသာ ပြန်ပြီးအလှဆင်လိုက်မယ်..."

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကြမ်းပြင်အပူပေးစနစ် တပ်ဆင်ရန်အတွက် အပူပေးပြွန်ကို ထပ်မံတူးဖော်ရဦးမည်ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ အဒေါ်ကျောက်နှင့် မတိုင်ပင်ခဲ့သလို တိုင်ပင်ရန်လည်း မလိုအပ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လုယွမ်က အလှဆင်ခြင်းအတွက် သူကိုယ်တိုင် ငွေပေးချေခဲ့ပြီး ဒီဇိုင်းများကိုလည်း သူကိုယ်တိုင် ရေးဆွဲခဲ့သည်။

အချိန်ကျလာသောအခါ လုယွမ်က ပစ္စည်းများကို သူကိုယ်တိုင် ဝယ်ယူမည်ဖြစ်ပြီး အလုပ်သမားများကိုလည်း သူတို့ဘာသာ ရှာဖွေကြမည်ဖြစ်သည်။

ထိုခြောက်ရက်၏ အချိန်အများစုတွင် လုယွမ်က အိမ်ကြီးအတွင်းရှိ အခန်းတစ်ခန်းချင်းစီ၏ အရွယ်အစားများကို တိုင်းတာရင်း အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။

ထို့နောက် ညတိုင်း ပြန်ရောက်လာသောအခါ အိမ်ကို မည်သို့အလှဆင်ရမည်ကို စဉ်းစားလေ့ရှိသည်။

ယနေ့တွင် အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။ လုယွမ်က မနက်ဖြန်တွင် သူ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးမည့် အလုပ်သမားများကို ရှာဖွေမည်ဖြစ်သည်။

အလုပ်သမားအားလုံးကို စုဆောင်းပြီးနောက် သူတို့က အဒေါ်ကျောက်အိမ်၏ အရှေ့ဘက်ဆောင်ကို ဖြိုချကာ မြေအောက်အပူပေးခန်းကို စတင်တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။

ထို့အပြင် လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပြောင်းရွှေ့လာပြီးကတည်းက အဒေါ်ကျောက်နှင့် ဆက်ဆံရေးက မည်သို့ ပြောင်းလဲသွားသနည်း။

ဝေးကွာခြင်းက သံယောဇဉ်ကို ပိုတိုးစေသည်ဟု ဆိုကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးက ယခင်က ခွဲမရအောင် ရင်းနှီးခဲ့ကြသော်လည်း အဒေါ်ကျောက်က လုယွမ်ကို မြတ်နိုးနေပုံရသည်။

ထို့အပြင် ဤလူက ယုတ်မာသောလူတစ်ယောက် ဖြစ်ပေသည်။

သင်က တစ်စုံတစ်ခုကို မရနိုင်သောအခါ ထိုအရာကို အလွန်အမင်း တောင့်တတတ်သည်။

သို့သော် ပန်းတိုင်ရောက်ပြီး ကျေနပ်မှုရရှိသွားသောအခါ…

၎င်းက သိပ်ပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှတာမဟုတ်ဘူးလို့ တွေ့ရှိလာလိမ့်မည်။

အင်း... ပြောရခက်ပေသည်။ သိပ်ပြီး မရှင်းလင်းလှပေ။

“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ…”

အဒေါ်ကျောက်က အရမ်းကို အလုပ်များနေခြင်းဖြစ်သည်။

ခြောက်ရက်လုံးလုံး အမိုးတစ်ခုတည်းအောက်မှာ နေခဲ့ကြပေမဲ့ သူတို့တွေ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိပ်မတွေ့ဖြစ်ခဲ့ကြပေ။

များသောအားဖြင့် အဒေါ်ကျောက်က နံနက်စာမစားဘဲ အပြင်ထွက်သွားလေ့ရှိပြီး ညနက်မှသာ ပြန်လာလေ့ရှိသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ နှစ်ရက် သို့မဟုတ် သုံးရက်ခန့် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မတွေ့ရပေ။

သူတို့ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မတွေ့ရသော်လည်း အဒေါ်ကျောက်က ပြန်ရောက်ပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် ပစ္စည်းတစ်ခုခု ပို့ပေးရန် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အမြဲစေလွှတ်လေ့ရှိသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယမန်နေ့က မြို့တောင်ပိုင်းသို့ သွားစဉ် ဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် လှပသောဝတ်စုံတစ်စုံကို တွေ့၍ ဝယ်လာခဲ့ခြင်းမျိုးဖြစ်သည်။

အကယ်၍ နောက်တစ်နေ့တွင် သူတို့ နံနက်စာ အတူတူစားဖြစ်ပါက လုယွမ်နှင့် စုလီယန်တို့ကို သူမကိုယ်တိုင် ဝတ်ဆင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ နောက်တစ်နေ့တွင် စောစောထွက်ရပြီး တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မတွေ့နိုင်ပါက အစေခံမလေးတစ်ဦးကို စေလွှတ်၍ ပို့ဆောင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

သဘာဝကျစွာပင် သူတို့က အဒေါ်ကျောက်ကို ပစ္စည်းများပို့ပေးရန် အမြဲတမ်း တောင်းဆို၍ မရနိုင်ပေ။

လုယွမ်ကလည်း ငွေကြေးမရှားပါးသော ယောက်ျားတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူ၏ဇနီးကို အပြင်သို့ခေါ်သွားသောအခါ လှပသောလက်ကောက် သို့မဟုတ် လက်ဝတ်ရတနာများကို တွေ့ပါက နှစ်ခု ဝယ်လေ့ရှိသည်။

တစ်ခုက ဇနီးဖြစ်သူအတွက်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုက အဒေါ်ကျောက်အတွက်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မတွေ့ရပါက အစေခံမလေးကို အဒေါ်ကျောက်ထံသို့ ပို့ခိုင်းလိုက်သည်။

အဒေါ်ကျောက်က လုယွမ်ထံမှ ပစ္စည်းတစ်ခုခု ရရှိတိုင်း ဝမ်းသာအားရ ပြုံးရွှင်လေ့ရှိပြီး မူလလက်ဝတ်ရတနာများကို ချက်ချင်းချွတ်ကာ လုယွမ်ပေးသော လက်ဝတ်ရတနာကို ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျောက်ချောင်အာက သူ့အပေါ် အခြားသူများနှင့်မတူဘဲ ကွဲပြားစွာ ဆက်ဆံကြောင်းကို လုယွမ် သိပေသည်။

သို့သော် လုယွမ်က သူ၏အတိုင်းအတာကိုသိပြီး ပြဿနာမရှာပေ။

ထို့ကြောင့် စိတ်ပူစရာမရှိပေ။

သူတို့က အိမ်သို့ ချက်ချင်း ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ လုယွမ်က ဇနီးဖြစ်သူ၏ နူးညံ့သောလက်လေးကိုကိုင်ကာ စင်္ကြံတစ်လျှောက် အလယ်ခြံဝင်းဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

အဝေးမှနေ၍ အရှေ့ဘက်ခြံဝင်း၏ ပင်မခန်းမဆောင်တွင် တာအိုဆရာ အများအပြား စုရုံးနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သို့သော် ပင်မခန်းမဆောင်အတွင်း၌ ဆူညံသံများနှင့် လှုပ်ရှားမှုများ များစွာရှိနေသည်။

လုယွမ်က ဇနီးဖြစ်သူကို အထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဇာတ်လမ်းကို ကြားရသောအခါ ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

ထိုအကြောင်းကို ကြားပြီးနောက် လုယွမ်က ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ ဇနီးဖြစ်သူ၏လက်ကိုဆွဲကာ သူမနှင့် လေးလေးနက်နက် စကားပြောရန် အထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် ထိုနေ့က သူ၏ဇနီး လုပ်ခဲ့သည်မှာ မှန်ကန်ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လုယွမ်ကလည်း ဤနယ်ပယ်တွင် ဗဟုသုတကြွယ်ဝသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ပြီးခဲ့သောရက်အနည်းငယ်အတွင်း အဆောင်များကဲ့သို့သော အရာများကို သူ၏နားလည်နိုင်စွမ်းက သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

အခြားအကြောင်းပြချက် မရှိပေ။ ဇနီးဖြစ်သူက သူ့ကို ကောင်းစွာ သင်ကြားပေးခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဇနီးဖြစ်သူက စာမတတ်သော်လည်း အရူးမခံလိုက်ပါနှင့်။ သူမက စာမဖတ်တတ်သော်လည်း ပုံများကို ဖတ်တတ်ပေသည်။

"ကောင်းကင်ဆရာသခင်" စာအုပ်တွင် တာအိုအဆောင်များ၏ သရုပ်ဖော်ပုံများ ပါရှိသည်။ ဇနီးဖြစ်သူက စာမတတ်သော်လည်း ၎င်းအပေါ်ရှိ အဆောင်များကို နားလည်နိုင်စွမ်းရှိပေသည်။

နားလည်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လုယွမ်ကို ၎င်းက ဘာလဲ၊ ဘာအတွက် သုံးသလဲဆိုတာကို ရှင်းပြပေးသည်။

ဇနီးဖြစ်သူ၏ ရိုးရှင်းသော ရှင်းပြမှုများဖြင့် "ကောင်းကင်ဆရာသခင်" ထဲရှိ ခြောက်သွေ့ပြီး ခက်ခဲသော စကားလုံးများက နားလည်ရန် များစွာ လွယ်ကူသွားခဲ့သည်။

လုယွမ်က နားလည်သွားပြီး ထိုနေ့က သူ၏ဇနီး လုပ်ခဲ့သည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ သူတို့နှင့် စကားပြောရန် လိုအပ်ပေသည်။ ထို့အပြင် သူ မသွားပါက မကြာမီ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို လာရှာလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအချိန်က အဆောင်များကို လဲလှယ်နေစဉ် အနီးနားရှိ အစောင့်များက မြင်တွေ့ခဲ့ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လုယွမ်က ဇနီးဖြစ်သူကို အထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားမည်ပြုလိုက်သည်။

ထို့နောက် သစ်သားကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ခြေချိတ်ကာ နောက်သို့မှီထိုင်နေသော အမျိုးသားများစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် လှပသောခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင် ကျောက်ချောင်အာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤအချိန်၌ ကျောက်ချောင်အာက ကျောက်စိမ်းဆေးတံကို ကိုင်ထားပြီး သူမ၏မျက်နှာက အဆိပ်ပြင်းမြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။

သူမက ပင်မခန်းမဆောင်တွင် ဒူးထောက်နေသော အစောင့်များကို အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က မင်းတို့ အလယ်ခြံဝင်းမှာ အလုပ်လုပ်နေခဲ့တယ်..."

"မင်းတို့ မမြင်ခဲ့ဘူးလို့ပြောရင် ဘယ်သူမှ ယုံမှာမဟုတ်ဘူး..."

"မင်းတို့ မပြောရင် မင်းတို့အားလုံးကို သင်းကွပ်ပစ်မယ်... ပြီးတော့ မင်းတို့မိသားစုထဲက ယောက်ျားတစ်ယောက်မှ လွတ်မှာမဟုတ်ဘူး..."

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေထုနှင့် ကျောချမ်းဖွယ်စကားလုံးများကို လုယွမ် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူ မနေနိုင်ဘဲ တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။

အဒေါ်ကျောက်၏ အသွင်အပြင်က တကယ်ြကို အနည်းငယ် ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှပေသည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်း အဒေါ်ကျောက်က အဒေါ်ကျောက်သာ ဖြစ်နေဆဲပင်။ တိုင်နင်းမြို့ရှိ လူများ၏ နှလုံးသားထဲသို့ အကြောက်တရားများ ရိုက်သွင်းပေးနေသည့် အနက်ရောင်မုဆိုးမ ဖြစ်နေဆဲပင်။

သူ့ရှေ့တွင်တော့ အခြေအနေက ကွဲပြားနေခြင်းသာဖြစ်သည်။

All Chapters