အခန်း ၁၈၁

အခန်း (၁၈၁) ငွေယူထားရင် ပြဿနာရှင်းပေးရမှာပေါ့

"ငါတို့ အလုပ်ရှင်တွေကို လုပ်ကြံဖို့ ရဲတယ်လား... မင်းတို့က သေချင်နေတာပဲ "

ထိုအချိန်၌ အေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ သုံးယောက်က လက်များကို တစ်ပြိုင်နက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မိစ္ဆာနက်ဓားပြဂိုဏ်း ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ချက်ချင်း ချေဖျက်ပစ်လိုက်သည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုက မိစ္ဆာနက်ဓားပြဂိုဏ်း များစွာ၏ အမူအရာများကို ချက်ချင်း ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားစေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရန်သူကို ရင်ဆိုင်နေရသည့်အလား ဖြစ်သွားစေ၏။

အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော ဝတ်ရုံနက်နှင့် မျက်နှာဖုံးစွပ် လူက ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏ လက်ကို အလျင်အမြန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ရပ်လိုက်... စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ကြနဲ့..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် မိစ္ဆာနက်ဓားပြဂိုဏ်း များစွာက နောက်သို့ဆုတ်သွားကြပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ သုံးယောက်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ခုနက လှုပ်ရှားမှုအပေါ် အခြေခံ၍ သူတို့၏ ရှေ့ရှိ လူသုံးယောက်ကို သူတို့ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်းကို သူတို့ ကောင်းကောင်း သိထားကြ၏။ထို့ပြင် သူတို့၏ ရှေ့ရှိ လူသုံးယောက်ကို အရင်က တစ်နေရာရာမှာ မြင်ဖူးသကဲ့သို့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပေသည်။

သို့သော် သူတို့ လှုပ်ရှားမှုမလုပ်ခြင်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ များ မလှုပ်ရှားဘူးဟု မဆိုလိုချေ။ သူတို့က အမိန့်ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

လူသုံးယောက် လက်မြှောက်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် မိစ္ဆာနက်ဓားပြဂိုဏ်း ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ အမူအရာက ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်၏။

"စီနီယာတို့... နားလည်မှုလွဲနေတာ တစ်ခုခု ရှိလို့လား"

"ဘာနားလည်မှုလွဲတာ ရှိလို့လဲ "

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ က ရယ်မောလိုက်သည်။ "ငါက ပိုက်ဆံရထားတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ရုံပါပဲ... မင်းတို့က လိမ်လိမ်မာမာနဲ့ လက်နက်ချလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ် "

ဝတ်ရုံနက်နှင့် မျက်နှာဖုံးစွပ် လူက လန့်ဖြန့်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။ "ငါတို့ရဲ့ ရတနာတွေ အားလုံးကို ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်... အဲဒါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းငါးဆယ်ထက် အများကြီး ပိုများပါတယ်... စီနီယာတို့ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါတို့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ "

သို့သော် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ က မတုန်မလှုပ်ဘဲ သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်က လူအုပ်ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ တစ်ယောက်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောဆိုလာ၏။ "ငါတို့ မင်းတို့ကို သတ်လိုက်ရင်တောင် ရတနာတွေ အားလုံးက ငါတို့ဟာ ဖြစ်လာဦးမှာပဲ "

သူတို့ စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထကြွလာခဲ့သည်။

မိစ္ဆာနက်ဓားပြဂိုဏ်း က အသနားခံခြင်းမှာ အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်းကို သိပုံရသဖြင့် သူတို့က သွားကြိတ်ကာ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို စတင်လိုက်ကြ၏။

သို့သော် နှစ်ဖက်ကြား စွမ်းအားကွာဟချက်က ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ က သူ၏ လက်ကို ရိုးရှင်းစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တာအိုစွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မိစ္ဆာနက်ဓားပြဂိုဏ်း များစွာ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ချက်ချင်း ချိုးဖျက်ပစ်ကာ သူတို့၏ အသက်များကို ရိတ်သိမ်းသွားခဲ့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လူတစ်ယောက်တည်းသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ မိစ္ဆာနက်ဓားပြဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင် ပင် ဖြစ်၏။

သူ၏ ညီအစ်ကိုများစွာ သေဆုံးသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီသွားပြီး သူ၏ တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးအောက်တွင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ သုံးယောက်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အသံက အက်ရှပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေ၏။ "ငါ အခု မှတ်မိပြီ... လွန်ခဲ့တဲ့ ခုနစ်နှစ်က ငါတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့သူတွေက မင်းတို့တွေ မဟုတ်ဘူးလား..."

"အခု မင်းတို့က ငါတို့ကို သတ်ချင်နေတာလား... မင်းတို့က ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ..."

"ဘာလို့လဲ ဟုတ်လား..."

"ဟီးဟီး... ဟားဟား... သူတို့အားလုံး သေသင့်တယ်... သူတို့အားလုံး သေသင့်တယ်..."

"ဒါပေမဲ့ အသေသင့်ဆုံး လူက မင်းပဲ..."

ဝတ်ရုံနက်နှင့် မျက်နှာဖုံးစွပ် လူက အရူးတစ်ယောက်လို ပြုမူကာ အခြားလူတိုင်းကို လျစ်လျူရှုပြီး စစ်သင်္ဘောထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

"အနားကို ထပ်မလာနဲ့... ကယ်ကြပါဦး..."

ထိုအချိန်၌ အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး စစ်သင်္ဘောအတွင်းတွင် အခြားလူများ ရှိနေကြောင်း ညွှန်ပြနေ၏။

ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသား က အထဲသို့ အပြေးအလွှား ဝင်သွားပြီး သူ့အစား အသေခံမည့် သူတစ်ယောက်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။

သို့သော် လူတိုင်း မတုံ့ပြန်နိုင်မီ စစ်သင်္ဘောအတွင်းမှ ရုတ်တရက် 'ဘုန်း' ခနဲ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ချက်ချင်းပင် စစ်သင်္ဘောက အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲထွက်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုက ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို တိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

အခြားအရာမဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ ကိုယ်တိုင် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးမှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင်လျှင် ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ခက်ခဲမည့် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ ပါဝင်နေပေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းက နန်ကုန်းယွီနှင့် အခြားသူများ ရှိနေသော ပျံသန်းလှေဆီသို့ တိုက်ခတ်လာချိန်တွင် လူတိုင်း၏ အမူအရာများက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ တစ်ယောက်က သူ၏ လက်ကို တည်ငြိမ်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စွမ်းအင် အတက်အကျကို ချက်ချင်း ပြေလျော့သွားစေခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူက အခြားနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ပစ္စည်းတွေကို သွားယူကြ…ပြီးရင် အိမ်ပြန်ကြစို့..."

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ"

သူတို့နှစ်ဦးက သဘောတူလိုက်ပြီး သူတို့၏ လက်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ အခြား စစ်သင်္ဘောနှစ်စင်း အပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ယူဆောင်သွားကြ၏။

ထိုအလောင်းများမှလွဲ၍…

အခြားနှစ်ယောက် ထွက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ က ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး ပျံသန်းလှေ၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူက ခုနက တည်ဆောက်ထားသော အလင်းတန်း အကာအကွယ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး နန်ကုန်းယွီ၏ ရှေ့တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့၏။

"သခင်လေး နန်ကုန်း... ဘယ်လို ပေးချေမလဲ..."

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကတ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နတ်ဘုရားတမန်တော်..."

"မင်းက တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ပိုက်ဆံကို ယူထားမှတော့ သူတို့ရဲ့ ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းပေးဖို့ တာဝန်ရှိတာပေါ့..."

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကတ်ပြားကို သူ၏ ဝတ်ရုံနက်အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်ကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လွှဲပြောင်းမှုကို လျင်မြန်စွာ ပြီးစီးစေလိုက်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကတ်ပြားကို နန်ကုန်းယွီထံသို့ ပြန်ပစ်ပေးလိုက်၏။

"နောက်တစ်ကြိမ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ မျှော်လင့်နေပါတယ်..."

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ က ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့မှ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"နတ်ဘုရားတမန်တော်... နှုတ်ဆက်ပါတယ်..."

နန်ကုန်းယွီက တိုးတိတ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း ထို့နောက် နန်ကုန်းရိုရွှယ်က သူ၏ လက်မောင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လာကိုင်သည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

"ရှောင်ယွီ... ဒီဈေးနှုန်းက အရမ်းမမြင့်လွန်းဘူးလား..."

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး လူတိုင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အသက်ဆုံးရှုံးရတာနဲ့ ယှဉ်ရင် ဒီဈေးနှုန်းက မမြင့်ပါဘူး..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

အကယ်၍ သူမသာ လုံလောက်အောင် အစွမ်းထက်ခဲ့လျှင် ရှောင်ယွီက ဒီနေ့ ဤလောက် ငွေအများကြီး သုံးစရာ မလိုလောက်ပေ။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဝူဟွေ့က သူ၏ ထိတ်လန့်မှုမှ နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

"မင်းသား... သူတို့က မင်းနဲ့ အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့တာလား…”

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။ "ကျွန်တော် မသိဘူး... ဒီနေရာမှာ ငွေကြေးလွှဲပြောင်းမှု ပါဝင်နေသရွေ့ သူတို့က အချိန်မရွေး ရှိနေမယ့်ပုံပဲ..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် ချင်ဝူဟွေ့က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူက သူ့ကို ပြောခဲ့သည်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

‘ဒီလူတွေကို မင်းသားကို ကာကွယ်ပေးဖို့ အဲဒီလူက လွှတ်လိုက်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူသိမှာလဲ…’

သို့သော် နန်ကုန်းယွီက သူ၏ လက်ကို အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ "အရမ်း မတွေးပါနဲ့... အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာပြီး ချင်းယိုအင်ပါယာကို အရင် ပြန်သွားကြစို့..."

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ..."

လူတစ်ယောက်က လေးစားစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပျံသန်းခြင်းလှေကို မောင်းနှင်ရန် အလျင်အမြန် လှည့်ပြန်သွားခဲ့သည်။

ချင်မင်းသား က ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်လေး... ကျေးဇူးတင်ပဲကွာ... ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက ငါတို့ အားလုံး အတူတူ ဖြတ်သန်းခဲ့ရတာဆိုတော့ မင်းရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေကို ကာမိစေဖို့ လူတိုင်းကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ စုဆောင်းခိုင်းလိုက်မယ်..."

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။ "စတုတ္ထမြောက် ဘိုး​လေး နဲ့ ဒီလို တခမ်းတနား လုပ်စရာမလိုပါဘူး... ဒါက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး..."

ချင်မင်းသား က ခေါင်းယမ်းကာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါက ကိစ္စသေးသေးလေး မဟုတ်ဘူး... ဒီနေ့ ဖြစ်ရပ်က အသက်ကယ်ကျေးဇူးလို့တောင် သတ်မှတ်လို့ ရတယ်... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းငါးဆယ်ကို လူတိုင်းက မျှဝေပေးသင့်တယ်..."

နန်ကုန်းယွီက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ချင် မင်းသား ကို နက်ရှိုင်းစွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ဤအကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ချေ။

သူက ရယ်မောကာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "စတုတ္ထမြောက် ဘိုးလေး... ကျွန်တော် ခုနက အသိဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း တချို့ ရခဲ့လို့ အခု ကျင့်ကြံဖို့ ပြန်သွားတော့မယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး နန်ကုန်းရိုရွှယ်ကို ခေါ်ကာ သူ၏ အခန်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြန်သွားခဲ့သည်။

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က အခန်းထဲရှိ ဖုံးကွယ်ခြင်း ဝင်္ကပါကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး အံ့အားသင့်စွာ မေးမြန်းလိုက်၏။ "ရှောင်ယွီ... ခုနက စတုတ္ထမြောက် ဘိုးလေး စကားပြောတာ ထူးဆန်းနေတယ်လို့ ငါ ဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲ..."

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "ဒါက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သက်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်... ကျွန်တော်တို့က မျိုးဆက်သစ်တွေ ဖြစ်ပေမဲ့ သူက ကျွန်တော်တို့ကို ကျေးဇူးမတင်ချင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ သူက အမြတ်ထုတ်ခံရတာမျိုးလည်း မလိုချင်ဘူးလေ... ဒါကြောင့် သူက အဲဒီ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းငါးဆယ်ကို တိုက်ရိုက် ကူညီပေးချေဖို့ လုပ်တာပဲ..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှယ်က တွေးတောနေပုံဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းယမ်းကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... အဲဒီအကြောင်း ဆက်မတွေးကြနဲ့တော့... အစ်မရွှယ်... ခဏလောက် ဆက်အိပ်ဦးမလား... ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်တိုင် ခဏလောက် ကျင့်ကြံမလား..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က နန်ကုန်းယွီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်၏။ "ဒါဆို ကျင့်ကြံကြတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ ငါ့ရဲ့ အဓိက တာဝန်က အသိဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ပဲ... ဒါကြောင့် လောလောဆယ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို မြှင့်တင်ဖို့ ကျင့်ကြံတာက မသင့်တော်ဘူး... မဟုတ်ရင် အလွယ်တကူ အဆင့်တက်သွားနိုင်တယ်..."

"ကျွန်တော်လည်း အတူတူပဲ..."

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးက မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။ နန်ကုန်းယွီက နတ်ဘုရား အသိဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း နေရာလွတ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးလုံးကို အတွင်း၌ လွှမ်းခြုံထားလိုက်၏။

ပျံသန်းလှေ၏ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် သူတို့နှစ်ဦး ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ချင်ဝူဟွေ့က သူတို့၏ အခန်းဆီသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ လာရောက်ကာ တံခါးစောင့်နတ်တစ်ပါးကဲ့သို့ ထိုနေရာတွင် အစောင့်အဖြစ် ရပ်နေခဲ့သည်။

ချင်မင်းသား ၏ အမူအရာက လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွား၏။ သူက လူအုပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပျံသန်းလှေထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် အခြားသူများက အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး ချင်မင်းသား နောက်သို့အမြန် လိုက်သွားကြသည်။