အခန်း ၁၈၅

အခန်း (၁၈၅) မြင်တွေ့ရဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး

ဧကရာဇ်မြို့တော်အတွင်း၌။

လူများသည် ဤသူက မည်သူဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က အဘယ်ကြောင့် သူ့အပေါ် ဤသို့ ဆက်ဆံနေကြောင်းကို နားမလည်နိုင်ကြဘဲ နန်ကုန်းယွီကို အံ့ဩမှုနှင့် သံသယများဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြ၏။

သူတို့ဘေးရှိ လူများက နန်ကုန်းယွီ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို နားလည်သွားချိန်တွင် သူတို့သည် အနည်းငယ် သက်သာရာရသွားကြပြီး ကျန်းပေ့မင်းသား နန်ကုန်းယွီအပေါ် သူတို့၏ ရိုသေလေးစားမှုကို ပြသခဲ့ကြသည်။

သေချာသည်မှာ ဤရိုသေလေးစားမှုသည် နန်ကုန်းယွီအပေါ် ရည်ရွယ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ယခင် ကျန်းပေ့မင်းသားဟောင်း နန်ကုန်းအောက်ချန်အပေါ် ရည်ရွယ်ခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

နန်ကုန်းယွီက ထိုလူများကို ပြုံးပြကာ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြ၏။

နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ချိန်တွင် နန်ကုန်းကျင်းချီက နန်ကုန်းယွီနှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို ကြိုဆိုရန် စားသောက်ပွဲတစ်ခုကို တည်ခင်းဧည့်ခံခဲ့သည်။

စားသောက်ပွဲတွင် နန်ကုန်းကျင်းချီသည် မိဖုရားခေါင်ကြီးနှင့် ကောင်လေးကို နန်ကုန်းယွီထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့၏။

သူက ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ရှောင်ယွီ... သူက ငါ့ရဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီး တုကူးကျားလော့ နဲ့ ငါ့ရဲ့ သားအကြီးဆုံး နန်ကုန်းလော့ချန် ပဲ..."

"မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

နန်ကုန်းယွီက မတ်တတ်ရပ်ကာ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျန်းပေ့မင်းသား... တခမ်းတနား လုပ်စရာမလိုပါဘူး... ကျင်းချီက မင်းအကြောင်း ခဏခဏ ပြောတာကို ကြားဖူးပါတယ်... ငါ့ကို မရီးတော် လို့ပဲ ခေါ်ပါ..."

တုကူးကျားလော့ က အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး သပ်ရပ်ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးပြလိုက်၏။

နန်ကုန်းယွီသည် အတည်ပြုခြင်း၊ ငြင်းဆန်ခြင်း မရှိဘဲ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူက သုံးပေရှည်သော ဓားတစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ နန်ကုန်းလော့ချန်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒီဓားက အထူး အဆင့်မြင့် ဧကရာဇ်ရတနာ နဂါးဧကရာဇ် ဓားပဲ... အဲ့ဒါကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူဆီကနေ ငါ ဝယ်ခဲ့တာ... ဒါက ငါတို့ရဲ့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံမှုဆိုတော့ ဦးရီးတော်ဆီမှာ တခြား ပိုကောင်းတဲ့ လက်ဆောင်တွေ မရှိဘူးလေ... ဒါကြောင့် မင်းကို ဒီဓားလေး လက်ဆောင်ပေးမယ်..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် လူတိုင်းသည် ထိုဓားရှည်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အကြည့်များမှာ အနည်းငယ် တုန်ရီသွားကြပေသည်။ ဓားသည် ရွှေရောင်ဖြစ်ပြီး ဓားသွားသည် နေမင်း၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခုအလား စူးရှတောက်ပသော အလင်းရောင်ကို ဖြာထွက်နေ၏။

ဓားရိုးတွင် ရတနာ ခုနစ်ပါးကို စီခြယ်ထားပြီး ထိုရတနာအားလုံးသည် ကြယ်များကဲ့သို့ စူးရှတောက်ပသော အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေသည်။ ဓား၏ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကမ္ပည်းစာများကို ထွင်းထုထား၏။

ဤကမ္ပည်းစာများသည် အကန့်အသတ်မဲ့သော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေပုံရပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်ကာ နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးစိုးသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များကို ထိန်းချုပ်ထားသဖြင့် လူများကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ဤဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာဟင်းလင်းပြင်သည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး ထူးကဲသော သဘာဝကို ပြသနေပေသည်။

သာမန်လူများအတွက် ဤထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်များသည် ဖိနှိပ်ခံထားရပုံပေါ်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနိုင်ပေ၏။

နန်ကုန်းလော့ချန်သည် ဓားကို မြင်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများ၌ ထက်ရှသော အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်ပသွားခဲ့သည်။ သူသည် ဤဓားက သူနှင့် လုံးဝ ပြီးပြည့်စုံသော ကိုက်ညီမှုရှိကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူ စကားမပြောနိုင်မီ နန်ကုန်းကျင်းချီက သူ၏လက်ကို အလျင်အမြန် ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ရှောင်ယွီ... အဆင့်မြင့် ဧကရာဇ်ရတနာတွေက အရမ်းကို အဖိုးတန်လွန်းတယ်... သေမျိုးနယ်ပယ်မှာ တည်ရှိနေနိုင်တဲ့ ဧကရာဇ်ရတနာတစ်ခုဆို ပိုတောင် အဖိုးတန်တယ်... ငါတို့ ဒါကို လက်မခံနိုင်ဘူး..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းလော့ချန်၏ မျက်လုံးများ၌ စိတ်ပျက်မှုအချို့ ပေါ်လာသော်လည်း နန်ကုန်းယွီက ရယ်မောကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အစ်ကိုတော်... ခင်ဗျား နောက်နေတာလား... နဂါးဧကရာဇ် ဓားက တူတော်မောင် လော့ချန်ကို ကျွန်တော်ပေးတဲ့ လက်ဆောင်လေ... ခင်ဗျားကို ပေးတာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"အဲ့ဒါအပြင် ဒီဓားကို ဦးရီးတော်ဆီ ပေးဖို့ ကျွန်တော် ဝယ်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ သူက မြင့်မြတ်နယ်မြေကို သွားလိုက်တော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အစီအစဉ်တွေ ပျက်စီးသွားတာပေါ့..."

"ဒါပေမဲ့ လော့ချန်ရဲ့ ဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်လာမယ့် အလားအလာတွေက စတင် ပေါ်ထွက်လာနေပြီဆိုတာကို ကျွန်တော် မြင်တယ်... သူက နောင်တစ်ချိန်မှာ သေချာပေါက် ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... ပြီးတော့ ဒီဓားက သူ့အတွက် ပြီးပြည့်စုံတယ်လေ..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းကျင်းချီသည် စကားမပြောနိုင်တော့ချေ။ သူက နန်ကုန်းလော့ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး နန်ကုန်းလော့ချန်ကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ရှောင်လော့ချန်... ဒီ နဂါးဧကရာဇ် ဓားက အခု မင်းပိုင်သွားပြီ... သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုဖို့ မင်းရဲ့ သွေးကို ဘာလို့ အမြန် မချပေးရတာလဲ..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းလော့ချန်သည် နန်ကုန်းကျင်းချီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးရီးတော်..."

သူက သူ၏လက်ချောင်းကို အလျင်အမြန် ဖောက်လိုက်ပြီး နဂါးဧကရာဇ် ဓားပေါ်သို့ သွေးတစ်စက် ချလိုက်ကာ ဓားရှည်ကို မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်နေလိုက်၏။

နဂါးဧကရာဇ် ဓားသည် သွေးကို လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူသွားပြီး အလင်းရောင်များ ချက်ချင်း ဖြာထွက်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း နန်ကုန်းယွီ၏ လက်ဝှေ့ယမ်းမှုကြောင့် ဧရိယာငယ်လေးတစ်ခုအတွင်း၌သာ ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရသည်။

မကြာမီ နဂါးဧကရာဇ်ဓားသည် တိုးညှင်းသော အသံတစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး နန်ကုန်းလော့ချန်ကို တစ်ပတ် ပတ်လိုက်ကာ သူ၏ ဒန်တျန်းအတွင်းသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွား၏။

"နဂါးဧကရာဇ် ဓားက အသိစိတ်ရှိတဲ့ဝိညာဉ်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးပြီ… အခုဆို သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုသွားပြီ... အခုလောလောဆယ် မင်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မရှိသေးရင်တောင် မင်း ဒါကို အသက်သွင်းလို့ ရပါတယ်... စမ်းကြည့်လိုက်လေ..."

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

အမှန်အတိုင်း ရလျှင် ဤ 'နဂါးဧကရာဇ်ဓား' ကို နန်ကုန်းအောက်ထျန်းအတွက် တမင်သက်သက် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ယင်းမှာ ဝယ်ယူထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ အရင်အချိန်ကတည်းက သွန်းလုပ်ထားခဲ့သည့် လက်နက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။ ယခုအခါ နန်ကုန်းအောက်ထျန်းမှာ မြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ရာ သူ၏မြေးဖြစ်သူထံသို့ ဤဓားကို လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်သည်ကပိုကောင်းပေမည်။

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းလော့ချန်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခံစားရန် မျက်လုံးများကို ပိတ်လိုက်ကာ အနည်းငယ် တွေးတောလိုက်သည်နှင့် နဂါးဧကရာဇ် ဓားသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သုံးပေရှည်သော ဓားသည် သူနှင့် အရပ်နီးပါး တူညီနေသဖြင့် အတော်လေး ထူးဆန်းနေပုံရပေ၏။

နန်ကုန်းလော့ချန်သည် သုံးပေရှည်သော ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက နဂါးဧကရာဇ်ဓားအပေါ် သူ၏ နက်ရှိုင်းသော သံယောဇဉ်ကို ဖော်ပြနေပေသည်။

သို့သော် သူသည် သူ၏ အကန့်အသတ်များကို သိရှိထားသဖြင့် နဂါးဧကရာဇ် ဓားကို အလျင်အမြန် ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး နန်ကုန်းယွီကို နောက်တစ်ကြိမ် ဦးညွှတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးရီးတော်..."

နန်ကုန်းယွီက ပြုံးလိုက်ပြီး လက်လှမ်းကာ သူ၏ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းအဖေရဲ့ သွန်သင်ဆုံးမမှုတွေကို သေချာ လိုက်နာပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေချာ ကျင့်ကြံပါ... မင်းအပေါ် ငါ မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား ထားတယ်နော်..."

နန်ကုန်းလော့ချန်က ခေါင်းကို ကုတ်ကာ ပြုံးလိုက်၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးရီးတော်... လော့ချန် သေချာပေါက် ဦးရီးတော်ကို စိတ်ပျက်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး နန်ကုန်းကျင်းချီကို အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြကာ သူ၏ ခွက်ကို မြှောက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်က အစ်မတော်နဲ့အတူ အပြင်ထွက်နေတော့ အရှင်မင်းကြီး ထီးနန်းတက်တာကို ဂုဏ်ပြုဖို့ အခွင့်အရေး မရခဲ့ဘူး...ဒီလိုဂုဏ်ပြုဆုတောင်းပေးဖို့က နည်းနည်းတော့ နောက်ကျမသွားဘူးမလား..."

ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် နန်ကုန်းကျင်းချီက ခေါင်းယမ်းကာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆုတောင်းပေးရန်အတွက် သူ၏ ခွက်ကို မြှောက်လိုက်၏။

"ရှောင်ယွီရဲ့ ဂုဏ်ပြုစကားကို လက်ခံရတာ... ဘယ်လိုလုပ် နောက်ကျတယ်လို့ သတ်မှတ်နိုင်မှာလဲ... အစ်ကိုတော်က မင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

သူတို့နှစ်ဦးသည် သူတို့၏ ခွက်များထဲရှိ ဝိုင်များကို သောက်လိုက်ကြသည်။

နန်ကုန်းကျင်းချီသည် တစ်ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်သွားပြီးနောက် တိုက်ရိုက်ပင် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ရှောင်ယွီ... ခမည်းတော်က အရင်တုန်းက မင်းကို ထီးနန်းလွှဲပြောင်းပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားခဲ့တာ... မင်း စိတ်ဝင်စားလား ဆိုတာကို ငါ သိချင်လို့ပါ... တကယ်လို့ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင်..."

"ရပ်... ရပ်... ရပ်..."

သူ စကားမဆုံးမီ နန်ကုန်းယွီက ရပ်တန့်ရန် လက်ကို အလျင်အမြန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"အစ်ကိုတော်... ဦးရီးတော် ဘယ်လိုပဲ တွေးတွေး၊ ခင်ဗျား ဘယ်လိုပဲ တွေးတွေး... ကျွန်တော့်ကို ပြောပြနေစရာ မလိုပါဘူး..."

"အမေ့ကို ကျွန်တော် စောင့်နေခဲ့တာ ခြောက်နှစ်တောင် ကြာပြီ... ထပ်ပြီး မစောင့်ချင်တော့ဘူး... ဒီတစ်ခေါက် ပြန်လာတာက ပြင်ဆင်မှုတချို့ လုပ်ပြီးရင် အမေတို့နဲ့ တခြားသူတွေကို သွားတွေ့နိုင်အောင်လို့ပါ..."

"အခု ဒီအထိ ပြောပြီးပြီဆိုတော့... အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော် ဘာတွေးနေလဲဆိုတာကို နားလည်သင့်ပြီ မဟုတ်လား..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းကျင်းချီက ခါးသက်စွာ ပြုံးရင်း ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။

နန်ကုန်းယွီက နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်းကို သူ သိနိုင်ပေသည်။

တစ်နည်းဆိုရသော် ထိုအချိန်က ဧကရာဇ်၏ ကောက်ချက်ချမှုသည် မှန်ကန်ပေ၏။ နန်ကုန်းယွီသည် သူ့ထက်ပင် ဧကရာဇ်ဖြစ်လာရန် ဆန္ဒမရှိသူ ဖြစ်လေသည်။

နန်ကုန်းကျင်းချီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... တကယ်လို့ မင်း စိတ်ပြောင်းသွားရင် ငါ့ကို လာရှာဖို့ နန်းတော်ကို အချိန်မရွေး လာခဲ့လို့ ရတယ်..."

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ဒါဆိုရင်တော့ အစ်ကိုတော် အသက်ရှင်နေသရွေ့ အဲ့ဒီနေ့ကို မြင်ရမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ အရမ်းကို ဖြစ်နိုင်ခြေ များပါတယ်..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းကျင်းချီက ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ငါ စောင့်နေမှာပါ... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့က မင်းအတွက် ကြိုဆိုပွဲဆိုတော့ ရှောင်ယွီ... မင်း ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နေရမယ်နော်..."

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြုံးလိုက်၏။

"ကောင်းပါပြီ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး..."

"ကြိုဆိုပါတယ် မင်းသား..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် နန်ကုန်းကျင်းချီက တုကူးကျားလော့ နှင့် အခြားတစ်ယောက်ကို သူတို့၏ နေရာများသို့ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်သွားပြီး စားသောက်ပွဲကို ဆက်လက် ကျင်းပခဲ့သည်။

သို့သော် နန်းတွင်းအရာရှိများက သူ့အပေါ် ကြည့်ရှုနေသော အကြည့်များသည် အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေကြောင်းကို နန်ကုန်းယွီ ခံစားသိရှိနိုင်ပေ၏။

သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အကြည့်ကို နန်ကုန်းယွီက အလွန်ကောင်းစွာ နားလည်ပေသည်။ ယင်းက နန်ကုန်းယွီ အမှန်တကယ် ငြင်းဆန်သည်ကို အံ့ဩနေခြင်းပင်။

နန်ကုန်းယွီသည် ထိုအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ များများစားစား မတွေးခဲ့သလို သူ၏ဘေးရှိ နန်ကုန်းရိုရွှယ်သည်လည်း ထို့အတူပင်။ နန်ကုန်းရိုရွှယ်သည် နန်ကုန်းယွီနှင့်အတူ ခြောက်နှစ်တာ ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး သူ့ကို အလွန် ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

နန်ကုန်းယွီသည် ဤကဲ့သို့သော အာဏာမျိုးကို စိတ်ဝင်စားမှု အနည်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း သူမ အလွန်ကောင်းစွာ သိထားပေ၏။

သူ ဂရုစိုက်သော တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ မိသားစုပင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ နောက်တစ်ခုက စွမ်းအား တိုးတက်လာမှုပင်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်။

စားသောက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီး နန်ကုန်းယွီက နန်ကုန်းကျင်းချီနှင့် အခြားသူများကို နှုတ်ဆက်ကာ ချင်ဝူဟွေ့နှင့်အတူ ကျန်းပေ့မင်းသားစံအိမ်ဆီသို့ အေးအေးလူလူ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ခရီးတစ်ဝက်သို့ ရောက်ချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အဝေးသို့ အေးအေးလူလူ ငေးကြည့်နေလိုက်၏။