အခန်း (၁၉၉-၂၀၀)

အခန်း (၁၉၉) မိုးကြိုးနှင့် မီး မှော်အဆောင်

သနားစရာကောင်းသော ပိုင်ချန်မင် သည် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသည့် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ကျိုးယွမ်၏ နည်းလမ်းပေါင်းစုံအောက်တွင် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးပင် မရခဲ့ချေ။

သူ၏ မူလဝိညာဉ် သည်ပင်လျှင် မိုးကြိုးဓားဖြင့် တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေ၏။

သို့သော် ပိုင်ချန်မင်၏ သေဆုံးမှုမှာ တရားမျှတမှု မရှိသည်တော့ မဟုတ်ချေ။ ကျိုးယွမ်သည် သူ့အတွက် အဆင့် ၅ အဆင့်မြင့် မီးအဆောင် တစ်ခုနှင့် အဆင့် ၅ အဆင့်မြင့် သစ်ပင်ကြီးအဆောင် တစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့လေ၏။

ချိတ်ပိတ်ခြင်း စွမ်းအားဖြင့် ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် ကို အသုံးပြုခြင်း၊ ကြယ်နှင့်လကျဆင်းခြင်း သိုင်းဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေခြင်း၊ နောက်ဆုံးတွင် မိုးကြိုးဓား ဖြင့် ကောင်းကင်စည်းမျဥ်း ဓားသိုင်းကို အသုံးပြုခဲ့လေ၏။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ အားလုံးကို စုစည်းကာ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြတ်သားသော သေစေနိုင်သည့် တိုက်ခိုက်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် အဆင့် ၅ အဆင့်မြင့် မီးအဆောင် နှင့် အဆင့် ၅ အဆင့်မြင့် သစ်ပင်ကြီးအဆောင် တို့ တစ်ခုတည်းကပင် ပိုင်ချန်မင်ကို ဒုက္ခရောက်စေရန် လုံလောက်ပြီး သူ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရမည်မှာ မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ် နောက်ပိုင်းတွင် အသုံးပြုခဲ့သော နည်းဗျူဟာ အများအပြားကို ထည့်မလုပ်ဘဲနေလျှင်ပင် အဆင်ပြေသည်။

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၃၀၀၁၂၊ သက်တမ်း +၃၉၆၊ ကျင့်စဉ်အမှတ် +၂၁၉၇၂၁၅...]

ကျိုးယွမ်သည် စနစ်၏ အသံကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ယိမ်းယိုင်သွားကာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် နှောင်းပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အနောက်တွင် လေထဲမှ ပေါ်ထွက်လာလေ၏။

ဤသည်မှာ ယနေ့ည ကျိုးယွမ် ယခုလေးတင် ရရှိခဲ့သော လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် ဖြစ်သည့် "အရိပ်ခုန်ပျံခြင်း ကျင့်စဉ်" ပင် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် ထိုကျင့်စဉ် လေ့ကျင့်ရန် ပိုင်ဟယ်စံအိမ် တွင် နေခဲ့ရသော အချိန်တိုလေးကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး သူသည် အစောပိုင်း အောင်မြင်မှု သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့လေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ပေတစ်ရာခန့် အကွာအဝေးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြတ်သန်းကာ ပြိုင်ဘက်၏ ဘေးရှိ အမှောင်ဆုံး နေရာသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားလေ၏။

အမျိုးသား တုံ့ပြန်မှု မလုပ်နိုင်မီမှာပင် ကျိုးယွမ် လက်ညှိုးကို ခေါက်လိုက်ရာ အမည်းရောင် အလင်းတန်း တစ်ချက် သူ၏ ခေါင်းနောက်ဘက်မှ ဖြတ်သွားပြီး မျက်ခုံးကြားမှ ပြန်ထွက်လာလေ၏။

ဤသည်မှာ အမှောင်ထုဓား ဖြစ်ပြီး ညဘက်တွင် မမြင်နိုင်သလောက်ဖြစ်ကာ အသံမမြည်ဘဲ ထိတွေ့၍ မရနိုင်ချေ။

အော်ဟစ်သံတစ်ခုနှင့်အတူ ထိုလူ၏ မျက်လုံးထဲမှ အလင်းရောင်များ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားလေ၏။

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၇၉၃၆၊ သက်တမ်း +၁၄၃၊ ကျင့်စဉ်အမှတ် +၃၁၅၄၈၂...]

ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ပြန်ပေါ်လာချိန်တွင် ပေတစ်ရာ အကွာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အမှောင်ထုဓား ပျံထွက်သွားပြီး အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် နှစ်ဦး၏ မျက်ခုံးကြားကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းသွားလေ၏။

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၃၇၈၆၊ သက်တမ်း +၂၂၁၊ ကျင့်စဉ်အမှတ် +၁၀၉၈၃၂...]

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၄၄၅၈၊ သက်တမ်း +၂၆၄၊ ကျင့်စဉ်အမှတ် +၁၂၆၈၂၃...]

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် သရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပိုင်ဟယ်စံအိမ် တစ်ဝိုက်တွင် လှည့်လည်သွားလာကာ ရွှေအမြုတေအဆင့် နှင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် များထံမှ အကျိုးအမြတ်များကို အဆက်မပြတ် ရိတ်သိမ်းနေလေ၏။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံ၌ ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ သည် ထိုလူများ အားလုံးကို မျိုးဖြုတ်ပစ်ခဲ့လေသည်။ မျက်နှာပြရဲသူ မည်သူမဆို ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ ၏ တိုက်ခိုက်မှု ပစ်မှတ် ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။

အမွှေးတိုင် တစ်တိုင် လောင်ကျွမ်းချိန်အတွင်း ပိုင်ဟယ်စံအိမ် သည် ကျိုးယွမ် နှင့် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ တို့၏ လက်ချက်ဖြင့် မျိုးဖြုတ်ခံလိုက်ရလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် သိုလှောင်လက်စွပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာနှင့် ပိုင်ဟယ်စံအိမ် ၏ ရတနာခန်းမ ကို လုယက်ခဲ့လေ၏။

စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ က ထိုနေရာကို စကင်ဖတ်ကြည့်ပြီး အားနည်းချက် တစ်ခုမျှ မတွေ့ရှိရပြီးနောက် မီးလုံး အချို့ ပျံထွက်လာပြီး ထိုလူများ၏ အလောင်းများကို ပြာအဖြစ် မီးရှို့ပစ်လိုက်လေ၏။

ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ ပြန်လည် ပေါ်လာပြီး ဤလူများ၏ အကြွင်းအကျန် ဝိညာဉ်များကို ထပ်မံ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေ၏။ ထိုအခါမှသာ ကျိုးယွမ် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ပိုင်ဟယ်စံအိမ် တစ်ခုလုံး မီးဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေလေပြီ။

ကျိုးယွမ်သည် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ကာ စနစ် အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်လေ၏။

[ပိုင်ရှင်: ကျိုးယွမ်]

[ကျင့်စဉ်အဆင့်: ရွှေအမြုတေ အထွတ်အထိပ်အဆင့်: ၄၄၅၆၃၂၁၉/၆၀၀၀၀၀၀]

[သက်တမ်း: ၂၇/၈၃၉၉၆.၈]

[ပါရမီ: တာအိုတားမြစ်ခြင်း ဝိညာဉ်သွေးကြော၊ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မိုးကြိုးဝိညာဉ်သွေးကြော၊ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မီးဝိညာဉ်သွေးကြော]

[ကံကြမ္မာတန်ဖိုး: ၄၈၃၂၁၇]

[ကျွမ်းကျင်မှုများ: အဆင့်မြင့် မီးတောက်မန္တန်၊ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ]

[အထူးစွမ်းရည်များ: မျက်နှာတစ်ထောင်ကျင့်စဉ်၊ အချိန်ဖျက်ဆီးခြင်းကျင့်စဉ်၊ 'ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်' ကျင့်စဉ်၊ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ် (အဆင့် ၅)၊ အဆင့် ၄ မှော်အဆောင်ဆရာ]

ကျိုးယွမ် တည်ငြိမ်စွာ နေလိုက်လေ၏။ သူသည် ယနေ့ည အရိပ်ခန်းမ ၏ ရုံးခွဲကို မျိုးဖြုတ်ပစ်ခဲ့သော်လည်း ဤကိစ္စကို ဤအတိုင်း ပြီးဆုံးသွားစေမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် သူ အလောတကြီး မရှိချေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ မကြာမီ စစ်မြေပြင်သို့ သွားရတော့မည်ဖြစ်ပြီး တန်ဖူအကယ်ဒမီ က လူများနှင့် သေချာပေါက် ဆုံတွေ့ရမည်ဟု ယုံကြည်ထားလေ၏။

‘သူတို့နဲ့ အရင် စကြတာပေါ့... ငါ့ကို ရန်စရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ မင်းတို့ကို ပြပေးမယ်…’

နှစ်နာရီပင် မပြည့်မီ ကျိုးယွမ် ပြန်ရောက်လာလေ၏။

အဆောင်ဆရာကြီး ရှီဖု နှင့် သူ၏ ဆရာ တို့ ထွက်သွားကြပြီဟု ကျိုးယွမ် အစပိုင်းက ထင်ခဲ့သော်လည်း သူတို့က သူ့ကို စောင့်နေကြဆဲ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ကျိုးယွမ် ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ချန် စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေ၏။ အဆောင်ဆရာကြီး ရှီဖု ၏ မျက်လုံးများ ပိုမို တောက်ပလာလေ၏။

ချင်ချန် နှင့် အဆောင်ဆရာကြီး ရှီဖု တို့သည် ကျိုးယွမ်အား ပိုင်ဟယ်စံအိမ် အကြောင်း မမေးမြန်းတော့ဘဲ ထွက်ခွာသွားကြလေ၏။ ကျိုးယွမ်၏ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းက သူတို့အတွက် အကောင်းဆုံး သက်သေပင် ဖြစ်လေ၏။

သူ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ယခင် တိုက်ပွဲအတွင်း အသုံးပြုခဲ့သော မှော်အဆောင် နှစ်ခုကို ပြန်လည် တွေးတောမိသောအခါ ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေ၏။

သာမန်အားဖြင့် အဆင့် ၅ အဆင့်မြင့် မှော်အဆောင် သည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိနေသူ တစ်ဦး၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ညီမျှပြီး အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ပိုင်ချန်မင်ကို သတ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

‘ဒါပေမဲ့ ငါ ပစ်ပေါက်လိုက်တဲ့အခါ ဘာလို့ အဲ့ဒီလောက် အစွမ်းမထက်တာလဲ... ဘာမှားနေလို့လဲ…’

အခက်အခဲမှာ အဆင့် ၄ မှော်အဆောင် ကို အသုံးပြု၍ ပေါင်းစပ် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အဆင့်မှာ သီသီလေး ရောက်ရှိသွားသော်လည်း စွမ်းအားမှာ လိုက်မမီခဲ့ချေ။

ကျိုးယွမ် အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း အဖြေရှာမတွေ့သဖြင့် တာအိုအနှစ်သာရမှော်အဆောင်ကျမ်း ကို ထုတ်ယူကာ စတင် ဖတ်ရှုလေတော့၏။

"မှော်အဆောင် လမ်းစဉ် ဆိုတာ မှော်အဆောင် တွေနဲ့ မန္တန် တွေကို ပေါင်းစပ်ခေါ်ဆိုတာပဲ... အဆောင်သခင် တွေနဲ့ မန္တန်ဆရာ တွေဟာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဖြည့်စွက်ပေးကြတယ်..."

ကျိုးယွမ် ဤစာကြောင်းကို အကြိမ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ဖတ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း အဓိပ္ပာယ်ကို ဘယ်သောအခါကမျှ နားမလည်ခဲ့ချေ။ သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ရုတ်တရက် အသိအမြင်ပွင့်လင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ပြဿနာ၏ သော့ချက်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားလေ၏။

အဆင့် ၅ မှော်အဆောင်ဆရာ မှ စတင်၍ ရေးဆွဲသော မှော်အက္ခရာများသည် မန္တန်များ နှင့် တွဲဖက် အသုံးပြုရန် လိုအပ်ကြောင်း ဆရာ ချင်ချန် ကလည်း ပြောဖူးလေ၏။

သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် အဆင့် ၄ တွင်သာ ရှိသေးသဖြင့် ချင်ချန် က ကျိုးယွမ်ကို မသင်ပေးရသေးချေ။

သို့သော် ကျိုးယွမ်တွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းများ ရှိလေ၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ခရီးစဉ်အတွင်း သူသည် ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ခန်းမ မှ ရွီကျန့်ကန်း ၏ အဓိက အမွေအနှစ် နှစ်ခုဖြစ်သော "'ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်' ကျင့်စဉ်" နှင့် "ကောင်းကင်ကို ချိတ်ပိတ်တားမြစ်ခြင်း ကျင့်စဉ်" တို့ကို ရရှိခဲ့လေ၏။

"ကောင်းကင်ကို ချိတ်ပိတ်တားမြစ်ခြင်း ကျင့်စဉ်" ၏ အများစုမှာ တကယ်တမ်းတွင် "တာအိုတားမြစ်ခြင်း ကောင်းကင်ချိတ်ပိတ်မန္တန်" ပင် ဖြစ်လေ၏။

ဤအချက်ကို တွေးမိချိန်၌ ကျိုးယွမ်သည် "ကောင်းကင်ကို ချိတ်ပိတ်တားမြစ်ခြင်း ကျင့်စဉ်" စာအုပ်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူကာ အနောက်ဘက်မှ စတင် ဖတ်ရှုလေတော့၏။

"မဟာကရုဏာ မန္တန်၊ နှလုံးသားသန့်စင်ခြင်း မန္တန်၊ ဝိညာဉ်ဝါးမျိုခြင်း မန္တန်၊ ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း မန္တန်၊ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှု မန္တန်၊ မိုးကြိုးနှင့် မီး မန္တန်..."

ကျိုးယွမ် အောက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ မတူညီသော မန္တန် ရာကျော်ကို တွေ့လိုက်ရလေ၏။

ကျိုးယွမ် အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သင်ယူနိုင်စွမ်း မရှိချေ။ သူသည် မိုးကြိုးနှင့် မီး မန္တန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် မိုးကြိုးနှင့် မီး မန္တန်ကို တစ်နာရီကြာ လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီးနောက် စမ်းသပ်ရန်အတွက် အဆင့် ၄ မိုးကြိုးအဆောင် တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်လေ၏။

ရုတ်တရက် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားလေ၏။

‘မိုးကြိုးနှင့် မီး မန္တန်သည် တစ်ခုတည်းဖြစ်နေမှတော့ အဆင့် ၄ မိုးကြိုးအဆောင် ကို အဆင့် ၄ မီးအဆောင် နဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး အဆင့် ၄ မိုးကြိုးနှင့် မီး အဆောင် အဖြစ် ဖန်တီးလို့ မရဘူးလား…’

ဤအချက်ကို တွေးမိချိန်၌ ကျိုးယွမ် ဆက်မထိုင်နိုင်တော့ချေ။ သူ၏ မျက်လုံးများ ယခင်ကထက် ပိုမို တောက်ပလာလေ၏။

မိုးလင်းရန် နှစ်နာရီ လိုသေးရာ ကျိုးယွမ်အတွက် အချိန်ရှိသဖြင့် စမ်းသပ်မှုကို ချက်ချင်း စတင်လိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် အခြား မှော်အက္ခရာ ပေါင်းစပ်မှုများနှင့် ပတ်သက်၍ ယုံကြည်မှု မရှိသော်လည်း မီးအဆောင် နှင့် မိုးကြိုးအဆောင် တို့ကို ပေါင်းစပ်ရန် အတွက်မူ လုံးဝ သေချာနေလေ၏။

သူ့တွင် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မိုးကြိုးဝိညာဉ်သွေးကြော နှင့် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မီးဝိညာဉ်သွေးကြော နှစ်ခုစလုံး ရှိလေ၏။

ကျိုးယွမ် လှုပ်ရှားမှု မစတင်မီ သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် ခေတ္တ အချိန်ယူလိုက်လေ၏။

ရွှေရောင် ချိတ်ပိတ်ခြင်း အက္ခရာ တစ်ခုက မီးအဆောင် နှင့် မိုးကြိုးအဆောင် ကို တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာစေပြီး ချိတ်ဆက်သွားပြီးနောက် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေ၏။

မိုးကြိုးနှင့် မီး တို့ လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစပ်သွားပြီး မီးထဲတွင် မိုးကြိုးရှိကာ မိုးကြိုးထဲတွင် မီးရှိနေသည့် ခံစားချက်မျိုးကို ဖန်တီးနေကြောင်း ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ က ခံစားသိရှိလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်သည်လည်း မိုးကြိုးနှင့် မီး မန္တန်ကို မိမိဘာသာ အဆက်မပြတ် ရွတ်ဆိုနေလေ၏။

ထူးဆန်းသည်မှာ ကျိုးယွမ်က မိုးကြိုးနှင့် မီး မန္တန်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်နှင့်အမျှ သေးငယ်သော မှော်အက္ခရာများ မရေမတွက်နိုင်အောင် အဆင့် ၄ မိုးကြိုးနှင့် မီး အဆောင် ပေါ်တွင် ပေါ်လာလေ၏။

ဤ မှော်အက္ခရာများသည် ဝင်္ကပါ တစ်ခုကဲ့သို့ မိုးကြိုးနှင့် မီး အဆောင် တစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ လွှမ်းခြုံထားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်နေလေ၏။

အခန်း (၂၀၀) မတူညီသော ဓာတ်သဘာဝရှိသည့် မှော်အဆောင်များကို ပေါင်းစပ်ခြင်း

ကျိုးယွမ် အတော်လေး တင်းမာနေလေ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤသည်မှာ သူ၏ ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှုဖြစ်ပြီး အကယ်၍ အောင်မြင်ပါက သူ၏ မှော်အဆောင် လမ်းစဉ် မှာ ချောမွေ့သွားမည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ် မန္တန်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်နှင့်အမျှ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ စွမ်းအားများ ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ် သဘောပေါက်သွားလေ၏။

မှော်အဆောင် လမ်းစဉ် သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ စွမ်းအားများကိုပါ အသုံးပြုရလေ၏။

တာအိုတားမြစ်ခြင်း ကျင့်စဉ် သည် တာအို ၏ မူလစွမ်းအားများကို ပေါင်းစပ် အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။ မှော်အဆောင် လမ်းစဉ် ၏ အမြင့်ဆုံး ပုံစံ ဖြစ်လေ၏။

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားပြီး ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် အကြာတွင် ကျိုးယွမ် ရပ်တန့်လိုက်လေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်၏ ရှေ့၌ ရှိနေသောအရာမှာ မိုးကြိုးနှင့် မီး မှော်အဆောင် တစ်ခုဖြစ်ပြီး ထူထပ်သည့် မှော်အက္ခရာများဖြင့် ဝန်းရံထားလေ၏။

ဤ ပေါင်းစပ် မှော်အဆောင် သည် အဆင့် ၄ မှ အဆင့် ၅ သို့ တိုက်ရိုက် ခုန်တက်သွားကြောင်း ကျိုးယွမ် တွေ့ရှိလိုက်ရလေ၏။

မိုးကြိုးနှင့် မီး မှော်အဆောင် ပေါ်တွင် မှော်အက္ခရာ လေးခုသာ ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ဤ မှော်အဆောင် ကို အသုံးပြုပါက စွမ်းအားသည် သူပိုင်ဆိုင်သော အဆင့် ၅ အဆင့်မြင့် မှော်အဆောင် ထက်ပင် ပိုမို ကြီးမားမည်ဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် သေချာနေလေ၏။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ စွမ်းအား သုံးဆယ်ပုံ တစ်ပုံခန့် ကုန်ဆုံးသွားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရလေ၏။

ကျိုးယွမ် နားလည်သွားလေပြီ။

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျိုးယွမ်သည် မိုးကြိုးအဆောင် နှင့် မီးအဆောင် တို့ကို ဆက်လက် ပေါင်းစပ်နေပြီး အဆင့် ၅ မိုးကြိုးနှင့် မီး မှော်အဆောင် များ ပိုမို ဖန်တီးရန် ရည်ရွယ်လေ၏။

‘မနက်ဖြန် စစ်မြေပြင်ကို သွားရမယ်... စစ်မြေပြင်ထက် စမ်းသပ်ဖို့ ပိုကောင်းတဲ့ နေရာ ဘယ်မှာရှိဦးမှာလဲ…’

နောက်တစ်နာရီခွဲ အတွင်းမှာပင် ကျိုးယွမ်သည် အဆင့် ၅ မိုးကြိုးနှင့် မီး မှော်အဆောင် ရှစ်ခု၊ အဆင့် ၅ သတ္တုနှင့် သစ်သား မှော်အဆောင် နှစ်ခု နှင့် အဆင့် ၅ မြေနှင့် သစ်သား မှော်အဆောင် တစ်ခုတို့ကို ထပ်မံ ရရှိခဲ့လေ၏။

သူ၏ လက်ထဲရှိ အဆင့် ၅ မှော်အဆောင် ကတ် ဆယ့်တစ်ကတ်ကို ကြည့်ရင်း ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေလေ၏။ ‘သူ့ကို နယ်စပ် စစ်မြေပြင်မှာ တောက်ပခွင့် ပေးလိုက်ပါ။’

အရုဏ်တက်ချိန် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ကျိုးယွမ်သည် အသက်ရှူမှန်အောင် လျင်မြန်စွာ စတင် ပြုလုပ်လေတော့၏။

ဆယ့်ငါးမိနစ် အကြာတွင် ကျိုးယွမ် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ မျက်ခုံးကြားရှိ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ... ငါ့ရဲ့ မှော်အဆောင် လမ်းစဉ် က အရမ်း တိုးတက်လာပြီး အဆင့် ၄ အဆင့်မြင့်ကိုတောင် ရောက်နေပြီပဲ..."

ကျိုးယွမ် ခေတ္တမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် အလွန် ဝမ်းသာသွားလေ၏။ ဤအရာက သူ၏ အချိန် နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်ခန့် သက်သာသွားစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

‘ကြည့်ရသည်မှာ အများဆုံး တစ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်နှစ် အတွင်း ငါ မှော်အဆောင် လမ်းစဉ် အဆင့် ၅ ကို တက်လှမ်းနိုင်ပြီး နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် က ငါ့ကို လက်ယပ်ခေါ်နေပြီပဲ…’

လန်းဆန်းတက်ကြွနေသော ကျိုးယွမ်သည် ထွက်ခွာတော့မည့် အဓိက အဖွဲ့နှင့် ပူးပေါင်းရန် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း သို့ သွားခဲ့လေ၏။

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ကျုံးခဲ့ချီ ကို ကျိုးယွမ် မနေ့ကမှ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးသော်လည်း သူသည် အဆောင်ဆရာကြီး ရှီဖု ၏ ဒုတိယ တပည့် ဖြစ်လေ၏။

ဤလူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်အတော်ကြာကတည်းက ထွက်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ရုတ်တရက် ဘာကြောင့် ပြန်ရောက်လာသည်ကို မသိရှိရချေ။

ကျိုးယွမ် မနေ့ညက ထွက်သွားပြီးနောက် ပိုင်ဟယ်စံအိမ် သို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားရောက်ခဲ့သော ချင်ချန်သည် ကျိုးယွမ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။

ပိုင်ဟယ်စံအိမ် အပျက်အစီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ချန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရလေ၏။ ကျိုးယွမ်၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားသည် ဤမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

"ကျိုးယွမ်... စစ်မြေပြင်မှာ သတိထားပါ... ကိုယ့်ရဲ့ လုံခြုံရေးက အရေးအကြီးဆုံးပဲ..."

ချင်ချန် စကားပြောပြီးနောက် ကျိုးယွမ်ကို ဘေးသို့ ခေါ်သွားကာ အဆင့် ၆ အဆင့်မြင့် မိုးကြိုးအဆောင် နှစ်ခုနှင့် မိုင်ရာပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပို့ဆောင်ပေးနိုင်သော အဆင့် ၅ နေရာပြောင်းရွေ့အစီအရင် အဆောင် သုံးခုကို ထပ်မံ ထုတ်ပေးလိုက်လေ၏။ ဤအရာများမှာ သူ၏ အဖိုးတန်ဆုံး ပစ္စည်းများ ဖြစ်လေ၏။

ကျိုးယွမ် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေ၏။ ချင်ချန်သည် သူ့ကို တကယ်ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံလေ၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဆရာ... ကျွန်တော် အဆင်ပြေမှာပါ... ကျွန်တော် ဆရာနဲ့အတူ သန့်စင်သော မှော်အဆောင်နယ်မြေ ကိုတောင် လိုက်သွားဖို့ စီစဉ်ထားတာပါ..."

ချင်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျိုးယွမ်၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ မည်သည့်စကားမျှ ထပ်မပြောတော့ချေ။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း သည် လူ သုံးဆယ်ကို စေလွှတ်ခဲ့ပြီး အဆင့် ၆ မှော်အဆောင်ဆရာ ကျုံးခဲ့ချီ နှင့် အဆင့် ၅ မှော်အဆောင်ဆရာ ထန်စုန့်ယန် တို့ ပါဝင်လေ၏။

ထို့အပြင် ကျိုးယွမ် အပါအဝင် အဆင့် ၄ မှော်အဆောင်ဆရာ ဆယ်ဦး ရှိပြီး ကျန်သူများမှာ အဆင့် ၃ မှော်အဆောင်ဆရာ များ ဖြစ်ကြလေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤသည်မှာ အပျော်ခရီး မဟုတ်ဘဲ စစ်မြေပြင် ဖြစ်လေ၏။

အဆင့် ၂ မှော်အဆောင်ဆရာ ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ နိမ့်လွန်းသဖြင့် ထိုနေရာသို့ သွားခြင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ရာ တစ်ဦးမျှ မပါဝင်ခဲ့ချေ။

ကျိုးယွမ်သည် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း တွင် တစ်သီးတစ်ခြား နေတတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် နေ့စဉ် သူ၏ အခန်းထဲတွင် သော့ခတ်ကာ မှော်အဆောင် ရေးဆွဲသည့် နည်းစနစ်ကိုသာ လေ့ကျင့်နေလေ့ ရှိလေ၏။

ထို့ကြောင့် ကျိုးယွမ်သည် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း တွင် တကယ့် သူငယ်ချင်း မရှိချေ။

သူ တကယ် ရင်းနှီးသူ တစ်ဦးသာ ရှိပြီး ထိုသူမှာ အဆင့် ၃ မှော်အဆောင်ဆရာ ဖြစ်ပြီး စကားအလွန်များသော ဝမ်ပန် ပင် ဖြစ်လေ၏။

ဤလူသည် ထန်စုန့်ယန် ၏ တပည့် လည်းဖြစ်ပြီး ကျိုးယွမ်ကို အလွန် လေးစားအားကျသူ ဖြစ်လေ၏

"စီနီယာအစ်ကိုကျိုး... စစ်မြေပြင်ရောက်ရင် ကျွန်တော့်ကို စောင့်ရှောက်ပေးပါဦး... ဒီလို ကြီးမားတဲ့ တိုက်ပွဲမျိုးကို တစ်ခါမှ မကြုံဖူးလို့ပါ..."

ဝမ်ပန် က ကျိုးယွမ်အနီးသို့ တိုးကပ်လာပြီး ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် သူ့ကို အာရုံမစိုက်နိုင်ချေ။ ဤကောင်က အလွန် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းလေ၏။ အကယ်၍ သူ့ကို တုံ့ပြန်မှု အနည်းငယ်မျှ ပြုလုပ်လိုက်ပါက သူသည် မျှော့တစ်ကောင်ကဲ့သို့ တွယ်ကပ်နေတော့မည် ဖြစ်သည်။

ကျုံးခဲ့ချီ သည် အသက် ငါးဆယ်ကျော် အရွယ်ခန့် ရှိသော်လည်း တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာ ရှိပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ အမြဲတမ်းနီးပါး တင်းမာနေလေ၏။

သူ ဟန်ဆောင်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူက အမြဲတမ်း ဒီလိုပင်ဖြစ်သည်။ အဆောင်ဆရာကြီး ရှီဖု နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်သာ ကျုံးခဲ့ချီ ၏ မျက်လုံးများတွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အကြည့်ကို မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

တန်ယန်မြို့ မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း ၏ ခေါင်းဆောင် စွန်းစု သည်ပင်လျှင် ကျုံးခဲ့ချီ ကို မြင်သောအခါ အလွန် ရိုသေလေးစားရလေ၏။ သူမသည်လည်း ဤ ဒုတိယ စီနီယာအစ်ကို ကို ကြောက်ရွံ့လေ၏။

အဆောင်ဆရာကြီး ရှီဖုမှာ ထွက်မလာခဲ့ချေ။ စွန်းစု က ချိုးသုသု ကို အပြင်သို့ လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် အဖွဲ့သည် တရားဝင် စတင် ထွက်ခွာခဲ့လေ၏။

တန်ယန်မြို့ သည် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိပြီး အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ နှင့် စုန်းဟူနယ်မြေ တို့ကြား စစ်မြေပြင်မှာ တန်ယန်မြို့ မှ မိုင်ပေါင်း နှစ်သောင်းနီးပါး ဝေးကွာလေ၏။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း သည် တစ်ရက်လျှင် မိုင်သုံးထောင် ခရီးသွားနိုင်သော လှေပျံငယ် တစ်စင်းကို ယူဆောင်လာခဲ့လေ၏။

စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိရန် ခုနစ်ရက်ခန့် ကြာမည်ဟု ကျိုးယွမ် တွက်ချက်လိုက်လေ၏။

အဆင့် ၄ မှော်အဆောင်ဆရာ နှင့် ချင်ချန် ၏ တပည့် တစ်ဦးအနေဖြင့် ကျိုးယွမ်သည် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံမှုကို ရရှိပြီး လှေပျံပေါ်တွင် ကိုယ်ပိုင် အခန်းငယ်လေး တစ်ခန်း ရရှိလေ၏။

ကျိုးယွမ် အလုပ်မရှိသဖြင့် သူ၏ နေ့ရက်များကို မှော်အဆောင် များ ရေးဆွဲခြင်း၊ မှော်အဆောင် များကို အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း နှင့် မှော်အဆောင် များကို ပေါင်းစပ်ခြင်း များ ပြုလုပ်၍ ကုန်ဆုံးခဲ့လေ၏။

တကယ်တမ်းတွင် ကျုံးခဲ့ချီ သည် ဤနေရာရှိ လူတိုင်းကို လျှို့ဝှက်စွာ အကဲခတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကျုံးခဲ့ချီ သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တပည့် ဖြစ်သော ကျုံးကျင်းရှို့ ကိုလည်း ခေါ်ဆောင်လာခဲ့လေ၏။ သူမသည် ချိုးသုသု ကဲ့သို့ပင် အဆင့် ၃ မှော်အဆောင်ဆရာ ဖြစ်လေ၏။

ကျုံးကျင်းရှို့ သည် အသက် လေးဆယ်ခန့်သာ ရှိသေးသော်လည်း အဆင့် ၃ မှော်အဆောင်ဆရာ သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူမသည် သေချာပေါက် ပါရမီရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိထားသင့်ပေသည်။

ကျုံးခဲ့ချီ သည် မူလက သူမကို သူ၏ ဆရာ ဖြစ်သော အဆောင်ဆရာကြီး ရှီဖု ထံသို့ ယူဆောင်လာပြီး ကျုံးကျင်းရှို့ သည် ဆရာ့ ထံမှ လမ်းညွှန်မှု ရရှိနိုင်မည်လား ဆိုသည်ကို ကြည့်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

သို့သော် သူမကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် အဘိုးအို ဖူက စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ချီးကျူးလိုက်ပြီး ပြီးသွားခဲ့လေ၏။

ကျုံးခဲ့ချီ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် စွန်းစု ထံမှတစ်ဆင့် အဘိုးအို သည် ကျိုးယွမ်အား မှော်အဆောင် လမ်းစဉ် နှင့် ပတ်သက်၍ မကြာခဏ လမ်းညွှန်မှုများ ပေးလေ့ရှိကြောင်း သိရှိခဲ့ရလေ၏။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ကျုံးခဲ့ချီ ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော ဆက်ဆံမှုကို အလွန်အမင်း မနာလို ဖြစ်နေမိလေ၏။

အဆင့် ၇ မှော်အဆောင်ဆရာ တစ်ဦးနှင့် အဆင့် ၇ သို့ တက်လှမ်းတော့မည့် မှော်အဆောင်ဆရာ တစ်ဦးတို့က လူတစ်ယောက်တည်းကို သင်ကြားပေးသည့် ဆက်ဆံမှုကို သူ မနာလို ဖြစ်မိလေ၏။

ကျိုးယွမ် ကဲ့သို့သော လူမျိုးသည် အလွန်အမင်း မာနကြီးမည်ဟု သူ မူလက ထင်ခဲ့သော်လည်း ဤကောင်လေး လှေပျံပေါ်သို့ တက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အပြင်သို့ ထွက်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့လေ၏။

ကျုံးခဲ့ချီ တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျိုးယွမ်အပေါ် သူ၏ အမြင်များ အတော်လေး ကောင်းမွန်လာခဲ့လေ၏။

ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ပါရမီရှင်များစွာ ရှိသော်လည်း ခရီးဝေး သွားနိုင်သူ အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။

အဆုံးတွင် သူတို့သည် အခြားသူများ၏ ချီးကျူးမှုများကြားတွင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ တဖြည်းဖြည်း မေ့ပျောက်သွားကြလေ၏။

ထိုအချိန်တွင် ကျုံးခဲ့ချီ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေ၏။ ကျိုးယွမ် ရှိနေသော အခန်းထဲမှ ထူးဆန်းသော လှိုင်းဂယက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူ အာရုံခံမိလိုက်လေ၏။

သူသည် ဤလှိုင်းဂယက်ကို ယခင်က အကြိမ်အနည်းငယ် ခံစားခဲ့ရဖူးသော်လည်း အကြိမ်တိုင်းတွင် ခံစားချက်မှာ ကွဲပြားနေလေ၏။

ကျိုးယွမ် သည် လက်ရှိတွင် အဆင့် ၅ ရေခဲသစ်သား မှော်အဆောင် ကို ပေါင်းစပ် နေကြောင်းကို ကျုံးခဲ့ချီ မသိရှိခဲ့ချေ။

ဤသည်မှာ ကျိုးယွမ် ရေခဲအဆောင် နှင့် သစ်ပင်ကြီးအဆောင် တို့ကို ပေါင်းစပ် ရန် ပထမဆုံးအကြိမ် ကြိုးစားခြင်းဖြစ်ပြီး ထွက်ပေါ်လာသော လှိုင်းဂယက်များက ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာကို တည်ကြည်လေးနက်စေလေ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အရာအားလုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် အလွန် ချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားသဖြင့် ကျိုးယွမ် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေ၏။

ကျိုးယွမ် သည် ပြီးခဲ့သည့် ခုနစ်ရက်တာ ကာလကို မတူညီသော ဓာတ်သဘာဝများရှိသည့် မှော်အဆောင် အသီးသီးကို ပေါင်းစပ် စမ်းသပ်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့ပြီး အဆောင်များကို စမ်းသပ်ရန် စစ်မြေပြင်ကို အသုံးပြုလိုလေ၏။