အခန်း(၁၉၃-၁၉၄)

အခန်း (၁၉၃) စိတ်ဓာတ်ကျနေသော ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ်

စုန်းရှီ သေဆုံးသွားလေပြီ။ အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် စစ်သည် တစ်ဦး ဤအတိုင်း သေဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာ တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားလေ၏။ လူတိုင်း ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်ကာ မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိကြလေ၏။

စုန်းရှီသည် အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရကြောင်း သိထားသင့်ပေသည်။

အကယ်၍ သူတို့ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မတွေ့ခဲ့ရပါက အမှန်တရား ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်မည် မဟုတ်ချေ။

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၂၀၂၃၂၊ သက်တမ်း +၅၄၇၊ ကျင့်စဉ်အမှတ် +၂၂၃၂၃၄၁...]

စနစ်၏ အသံက ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် မြည်ဟည်းနေသော်လည်း ကျိုးယွမ် လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီး မလှမ်းမကမ်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသားကိုသာ ကြည့်နေလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ အာဃာတဓား ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီး စုန်းရှီ၏ သိုလှောင်လက်စွပ် ကို ယူဆောင်လာကာ ကျိုးယွမ်က စနစ် သိုလှောင်နယ်မြေထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်လေ၏။

"မင်းကို ရပ်ခိုင်းလိုက်တယ် မဟုတ်ဘူးလား..."

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသား၏ အမူအရာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ မှုန်ကုပ်ကုပ် ဖြစ်နေပြီး ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သော ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်နေလေ၏။

"မင်းကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ... မင်း ရပ်ခိုင်းရုံနဲ့ ရပ်ရမှာလား..."

ကျိုးယွမ်သည် ဤလူမှာ စုန်းရှီနှင့် အပေါင်းအပါ ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သဖြင့် သူ၏ စကားများတွင် ယဉ်ကျေးမှု လုံးဝ မရှိခဲ့ချေ။

သေချာသည်မှာ ကျိုးယွမ်သည် တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မကြောက်ရွံ့ချေ။ သူ့ထံတွင် အဆင့် ၆ မိုးကြိုးအဆောင် ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ့တွင် နေရာပြောင်းရွေ့အစီအရင် ကတ်များနှင့် ရွှေ့လျားနိုင်သော နေရာပြောင်းရွေ့အစီအရင် အသေးစားများ ကဲ့သို့သော ထွက်ပြေးရန် နည်းလမ်းများလည်း ရှိနေလေ၏။

ထို့အပြင် ကောင်းကင်ကို ချိတ်ပိတ်တားမြစ်ခြင်း ကျင့်စဉ် လည်း ရှိသေးသည်။ သူ တစ်ခါမှ မသုံးဖူးသေးသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နည်းစနစ်အချို့ကို သူ ကျွမ်းကျင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူကသာ သူ့ကို ကန့်သတ်ချက်အထိ တွန်းပို့ပါက ကောင်းကင်တံခါးအဆင့်... အစောပိုင်းအဆင့် သာ ဖြစ်လျှင်တောင် သတ်ပစ်နိုင်သေးလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ အဖြေက တက်ရောက်လာသူ အားလုံးကို မှင်တက်သွားစေပြီး သူ့ကို မယုံနိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြလေ၏။

ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် သည် အလွန် လက်ရွေးစင်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိထားသင့်ပေသည်။ သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းက သူတို့ကို အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံကြလေ၏။

တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း ပင်လျှင် ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် မှ လူများကို မျက်နှာသာ ပေးမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့သည် အချင်းချင်း 'တာအိုမိတ်ဆွေ' ဟု ခေါ်ဆိုရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီကြလေ၏။

အရောင်းအဝယ် လမ်းမကြီးပေါ်ရှိ ဖြစ်ရပ်များသည် လူမရေမတွက်နိုင်အောင် အာရုံစိုက်လာစေခဲ့ပြီး အများအပြားမှာ အဝေးမှ ပျံသန်းလာကြလေ၏။ ဤကဲ့သို့သော စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် လက်လွတ်ခံနိုင်မှာလဲ။

ကျင်းဝူရှင်း နှင့် ချင်ယီ တို့သည် အဝေးတွင် ရပ်နေကြပြီး ကျင်းဝူရှင်းမှာ အလွန် အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်နေလေ၏။

ကျိုးယွမ်က စုန်းရှီကို သတ်လိုက်သည်ကို သူ ယခုလေးတင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကမောက်ကမ ဖြစ်နေလေ၏။

"စီနီယာအစ်ကို... အရင်က ကျွန်မ ပြောခဲ့တယ်လေ... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မှာ ကျိုးယွမ်နဲ့ မတော်တဆ ဆုံခဲ့တယ်... သူက အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် နဲ့ ညီမျှတဲ့ အစွယ်ရှည်ကျား ကို ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ခဲ့တာ..."

"ဒီ ကျိုးယွမ် က သာမန်လူ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်မ အမြဲတမ်း ခံစားခဲ့ရတယ်... အခု ကြည့်ရတာ ကျွန်မ ခန့်မှန်းချက် မှန်သွားပြီ..."

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ သူ့ကို လျော့တွက်ခဲ့တယ်... သူက ကျွန်မ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုစွမ်းဆောင်နိုင်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

ကျင်းဝူရှင်း၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ချင်ယီက သက်ပြင်းချကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ကျင်းဝူရှင်း ကြက်သေသေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မည်သည့်စကားမျှ ထပ်မပြောတော့ချေ။

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသား၏ အမည်မှာ ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ် ဖြစ်ပြီး တန်ဖူအကယ်ဒမီ မှ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သလို တန်ဖူအကယ်ဒမီ ၏ ဒုကျောင်းအုပ်လည်း ဖြစ်လေ၏။ ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှု ရှိလေ၏။

ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ်၏ မျက်နှာမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေလေ၏။ သူသည် စုန်းရှီကို အထင်သေးသော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၏ တန်ဖူအကယ်ဒမီ မှ အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်နေလေ၏။

သို့သော် စုန်းရှီ ကဲ့သို့သော ဂုဏ်သိက္ခာရှိသည့် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် တစ်ဦးသည် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် တစ်ဦး၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်ဟု တွေးမိသောအခါ သူ့ကို အသုံးမကျသူအဖြစ် မကျိန်ဆဲဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ် အနည်းငယ် အကျပ်ရိုက်နေသော်လည်း ဤကိစ္စကို ဖြေရှင်းရဦးမည် ဖြစ်သည်။

"မင်းက ငါ့ရဲ့ တန်ဖူအကယ်ဒမီ က လူကို စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သတ်လိုက်တာလား... ဒီနေ့ မင်းရဲ့ ဂိုဏ်း က အကြီးအကဲတွေ ကိုယ်စား ငါ မင်းကို ပညာပေးမယ်..."

ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ် စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ အရှိန်အဝါများ လိမ့်တက်လာပြီး လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်လေ၏။

"ငါ့ရဲ့ တပည့် ကို မင်း ပညာပေးစရာ မလိုဘူး..."

ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ် လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် အဝေးမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ချန်သည် ဖြူရော်နေသော အမူအရာဖြင့် ပျံသန်းလာကာ ကျိုးယွမ်၏ ဘေးတွင် ရပ်လိုက်လေ၏။

ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ်သည် ချင်ချန်ကို မြင်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ချီစွမ်းအင် အရှိန်အဝါများ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။ ချင်ချန်ကို သူ ဘယ်လိုလုပ် မမှတ်မိဘဲ နေမည်နည်း။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မလှမ်းမကမ်း၌ ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း၊ ရှီးမန်ချုံ နှင့် အခြားသူများလည်း ပေါ်လာကြလေ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခုလေးတင် အဆင့် ၅ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲခြင်း ဆေးလုံး နှစ်လုံး ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် သူတို့ အပြင်ထွက်၍ ကြည့်ရှုလိုစိတ် ဖြစ်သွားခဲ့လေ၏။

"ချင်ချန်... သူက ခင်ဗျားရဲ့ တပည့် လား..."

ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

ချင်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် "မှန်တယ်... သူက လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က ငါ ရခဲ့တဲ့ တပည့် ပဲ..." ဟု အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ထို့နောက် ချင်ချန်သည် ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်ကာ "ကျိုးယွမ်... ခုနက ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြ... မင်းအတွက် ငါ ဖြေရှင်းပေးမယ်..." ဟု တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ဇာတ်လမ်းကို ပုံကြီးချဲ့ခြင်း မရှိဘဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်လည် ပြောပြလိုက်လေ၏

ကျိုးယွမ်၏ အသံမှာ ပရိသတ်ထဲရှိ လူအများအပြား ရှင်းလင်းစွာ ကြားနိုင်လောက်အောင် ကျယ်လောင်လှပေသည်။

ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ်၏ မျက်နှာသည် အိုးမည်းကဲ့သို့ မည်းနက်သွားလေ၏။ ဤမျှလောက် လူစည်ကားသော နေရာတွင် ဤမျှ အရှက်မရှိသော အလုပ်ကို လုပ်ရဲသည့်အတွက် စုန်းရှီကို "အရူး" ဟု စိတ်ထဲမှ ထပ်မံ ကျိန်ဆဲလိုက်လေ၏။

"ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ်... မင်းမှာ ပြောစရာ ဘာရှိသေးလဲ..."

ချင်ချန်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အရောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။ ‘တန်ဖူအကယ်ဒမီ က ဤမျှလောက် အရှက်မရှိသော လူယုတ်မာများကို ဘယ်လိုလုပ် မွေးထုတ်နိုင်ရတာလဲ... လုံးဝ အရှက်ရစရာပဲ…’

ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီးနောက် "စုန်းရှီ သေသွားပြီ... ဒါက ကျိုးယွမ် ရဲ့ တစ်ဖက်သတ် စကားသက်သက်ပဲ..." ဟု အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ကျိုးယွမ် ပြောခဲ့တာတွေ အားလုံး အမှန်ပဲလို့ ကျွန်မ အာမခံနိုင်ပါတယ်..."

ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ် စကားပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လူအုပ်ထဲမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ ယခုလေးတင် ဆိုင်ခန်းဖွင့်ထားသော အမျိုးသမီး ပင် ဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီးသည် လူအုပ်ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်လာပြီး "တာအိုမိတ်ဆွေကျိုး ပြောခဲ့တာတွေ အားလုံး အမှန်ပါပဲ... ဘာလို့လဲဆိုတော့ တာအိုမိတ်ဆွေကျိုး က ကျွန်မနဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ချင်နေတာလေ... ဒါတွေ အားလုံးက ကျွန်မရဲ့ ဆိုင်ခန်းရှေ့မှာ ဖြစ်သွားတာပါ..." ဟု တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

အမျိုးသမီး စကားပြောလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာရှိ လူများသည် သေဆုံးသွားသော စုန်းရှီကို ထပ်မံ ကျိန်ဆဲကြပြန်လေ၏။

"ဒီ စုန်းရှီ က နာမည်ပြောင်းပြီး သေသင့်တယ်... ဂျူနီယာ တစ်ယောက်ကို စွပ်စွဲပြီး သူ့ဆီက ဆေးလုံး ကို ခိုးယူဖို့ ကြိုးစားရဲတာ အရမ်း အရှက်မရှိတာပဲ... ရှင်းပစ်လိုက်တာ ကောင်းတယ်..."

"တန်ဖူအကယ်ဒမီ ကနေ ဘယ်လို လူမျိုးတွေ ထွက်လာတာလဲ... သူတို့ဆီမှာ ဒီလို အရှက်မရှိတဲ့ ကောင်မျိုးတောင် ရှိနေတယ်..."

"အနာဂတ်မှာ မျိုးဆက်သစ် တွေကို တန်ဖူအကယ်ဒမီ ဆီ မပို့တာ ပိုကောင်းမယ်... လူကြီးတွေကို မလေးစားဘူး... နောင်လာနောက်သားတွေအတွက်လည်း စံနမူနာ မကောင်းဘူး..."

လူအုပ်ကြားမှ တီးတိုး ပြောဆိုသံများကို ကြားသောအခါ ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ်၏ မျက်နှာ ပို၍ မှောင်မိုက်သွားလေ၏။

"မင်း စကားတွေက သိပ်ယုံကြည်ရတာ မဟုတ်ဘူး... မင်းက ကျိုးယွမ် နဲ့ ပူးပေါင်းထားတာဆိုရင်ကော..."

ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ်သည် နောက်ဆုံးအနေဖြင့် ကြိုးပမ်းချင်သေးလေ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤကိစ္စသည် တန်ဖူအကယ်ဒမီ ၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် သက်ဆိုင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ်၏ စကားကို ကြားချိန်၌ အမျိုးသမီး၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

"လူကြီးမင်းတို့... ကျွန်မဆီမှာ ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ မှတ်တမ်းတင် ကျောက်တုံး တစ်တုံး ရှိပါတယ်... အခု ထုတ်ပြီး အားလုံးကို ဖြစ်စဉ် တစ်ခုလုံး ပြပေးပါ့မယ်..."

အမျိုးသမီး စကားပြောပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အထူး ကျောက်တုံးတစ်ခု သူမ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာလေ၏။

ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ်၏ အမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမကို တားဆီးရန် စကားပြောဟန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် ချင်ချန်က ဝင်ပြောလိုက်လေ၏။

"ဒီကောင်မလေးကို လွှတ်ပေးလိုက်... အဲ့ဒီ အရှက်မရှိတဲ့ ကောင်တွေ ဘယ်လို ငြင်းမလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်တယ်..."

ချင်ချန် စကားပြောပြီးနောက် ယိမ်းယိုင်သွားကာ အမျိုးသမီးနှင့် မလှမ်းမကမ်းသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။ သို့မှသာ တစ်စုံတစ်ယောက် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ချေ။

ဓာတ်ပုံကို ပြသလိုက်သည်နှင့်အမျှ တက်ရောက်လာသူများက လှောင်ပြောင်သံများ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ် ဆက်နေရန် အလွန် အရှက်ရသွားသဖြင့် မီးလုံးတစ်လုံးကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ စုန်းရှီကို ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေလေ၏။

ထို့နောက် သူ လှည့်၍ ထွက်သွားလေတော့သည်။

သို့သော် ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ်၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပုန်းအောင်းနေလေ၏။

‘သူ ဒီကိစ္စကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး…’

တန်ဖူအကယ်ဒမီ ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ညစ်နွမ်းခံ၍ မဖြစ်နိုင်ချေ။

အခန်း (၁၉၄) ချွီယန်ရန် နှင့် ကျင်းဝူရှင်း တို့မှ တန်ဖူအကယ်ဒမီ အကြောင်း ပြောပြခြင်း

ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ် ထွက်ခွာသွားသဖြင့် ကိစ္စရပ်များ ယာယီ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီး ကြည့်ရှုနေသူများမှာလည်း ကြည့်စရာ စိတ်ဝင်စားစရာ မရှိတော့သဖြင့် တဖြည်းဖြည်း လူစုခွဲသွားကြလေ၏။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကျိုးယွမ်သည် တကယ်ကို နာမည်ကြီးသွားခဲ့လေပြီ။ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် တစ်ဦးကို အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အစောပိုင်းအဆင့် တစ်ဦးက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို လူမရေမတွက်နိုင်အောင် မှတ်မိသွားကြလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ပြင်ပစွမ်းအားများကို အားကိုးခဲ့သော်လည်း သူ၏ လုပ်ရပ်များမှာ အလွန် လျင်မြန်ပြီး သူ၏ ပြတ်သားကာ ရက်စက်သော သဘာဝကို ပြသနေပေသည်။

ချွီယန်ရန်သည် အဝေးတွင် ရပ်နေပြီး ကျိုးယွမ်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ စိုက်ကြည့်နေလေ၏။ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သူမ ပြန်လည် သတိရသွားလေ၏။

"ကျိုးယွမ်... ဒါတွေ ယူထားလိုက်... အရေးပေါ် အခြေအနေအတွက်..."

ချင်ချန်က ကျိုးယွမ်ကို မှော်အဆောင် သုံးခု ကမ်းပေးလိုက်လေ၏။ တစ်ခုမှာ အဆင့် ၆ ဓားတစ်ထောင် အဆောင် ဖြစ်ပြီး ကျန်နှစ်ခုမှာ အဆင့် ၅ မီးအဆောင် များ ဖြစ်ကြလေ၏။

ဤသုံးခုစလုံးမှာ ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ရန် အသုံးပြုသော တိုက်ခိုက်ရေး မှော်အက္ခရာများ ဖြစ်ကြလေ၏။

ကျိုးယွမ် အံ့အားသင့်သွားပြီး လှမ်းယူလိုက်ကာ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ..." ဟု ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ချင်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် "ငါတို့ ပြဿနာ မရှာဘူး... ဒါပေမဲ့ ပြဿနာကိုလည်း မကြောက်ဘူး..." ဟု တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"အကယ်၍ မင်းနားကို ဒီလို မိုက်ရူးရဲဆန်တဲ့ သူတွေ ထပ်ရောက်လာရင်... သတ်သာပစ်လိုက်... မင်းရဲ့ ဆရာက မင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ်... စိတ်မပူနဲ့..."

ချင်ချန်၏ စကားသံမှာ အလွန် ကျယ်လောင်ပြီး အဝေးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားရာ လူအများအပြားကို ကြောက်ရွံ့သွားစေလေ၏။

ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။ သူသည် အစကတည်းက သဘောကောင်းသူ တစ်ဦး မဟုတ်ချေ။ အခြားသူများကို ပြဿနာ မရှာခြင်းကပင် အံ့ဩစရာ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ချန် ထွက်သွားလေပြီ။ သူသည် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း ၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်ပြီး တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ တွင် လုပ်စရာ ကိစ္စအချို့ ရှိနေသေးလေ၏။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ နှင့် စုန်းဟူနယ်မြေ တို့ကြား နယ်မြေစစ်ပွဲမှာ မလွဲမသွေ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း သည်လည်း ပါဝင်ပတ်သက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် ထိုအမျိုးသမီးထံမှ နှစ်တစ်ထောင် ဧကရာဇ်နဂါးအမြစ် ကို အောင်မြင်စွာ ရရှိခဲ့ပြီးနောက် စနစ် သိုလှောင်နယ်မြေထဲတွင် ထည့်ကာ ပြန်လည် ရှင်သန်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် နာမည်ကြီးသွားခဲ့လေပြီ။ သူသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် လူအများအပြားက သူ့ကို ကြောက်ရွံ့လေးစားစွာ ကြည့်နေကြသည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူ့ကို အတော်လေး ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်စေလေ၏။

ကျိုးယွမ် ခဏမျှ လှည့်လည်သွားလာပြီးနောက် ရပ်တန့်လိုက်လေ၏။ ဤအတိုင်း ဆက်သွားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ကျိုးယွမ် သူ၏ ခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး အဝင်ဝတွင် ရပ်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေ၏။

"မိန်းကလေး ချွီ... ကျွန်တော့်ဆီကနေ တစ်ခုခု အလိုရှိလို့လား..."

ရောက်လာသူမှာ ချွီယန်ရန် ဖြစ်ပြီး သူမသည် ကျိုးယွမ်နှင့် ဆွေးနွေးစရာ တစ်ခုခု ရှိနေသဖြင့် ကျိုးယွမ်၏ နေအိမ်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

ချွီယန်ရန် ကျိုးယွမ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် "တာအိုမိတ်ဆွေကျိုး ကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အကြောင်း မေးစရာလေး တချို့ ရှိလို့ပါ..." ဟု တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် "မိန်းကလေး ချွီ... ကျေးဇူးပြုပြီး အထဲဝင်ပါ..." ဟု ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် စကားပြောပြီးနောက် ခြံဝင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်သွားရာ ချွီယန်ရန်လည်း အနီးကပ် လိုက်ပါလာလေ၏။

သူတို့နှစ်ဦး ခြံဝင်းထဲရှိ ကျောက်စားပွဲ တစ်ခုတွင် ထိုင်ကာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြလေ၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေကျိုး... လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မှာ ဖြစ်ခဲ့တာတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရှင်းပြပေးနိုင်မလား..."

ချွီယန်ရန်သည် ကျိုးယွမ်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အဓိပ္ပာယ်ပါသော သဲ့သဲ့အပြုံးတစ်ခု ပေါ်နေလေ၏။

ကျိုးယွမ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် "မိန်းကလေး ချွီ... ဘာကို ရှင်းပြစေချင်တာလဲ ဆိုတာ ကျွန်တော် နားမလည်ဘူး..." ဟု တည်ငြိမ်စွာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် မသိချင်ယောင် ဆောင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချွီယန်ရန် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီးနောက် "လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ရှင် ကောင်းကောင်း သိပါတယ်... ကျွန်မ ပိုပြောဖို့ လိုမယ် မထင်ဘူး..." ဟု ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ဒါပေမဲ့ ရှင် ဒီနေ့ တန်ဖူအကယ်ဒမီ ကို စော်ကားလိုက်တာ... ရှေ့ဆက်ပြီး ပြဿနာတွေ အများကြီး ရှိလာနိုင်တယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားကာ "ကိစ္စမရှိပါဘူး... တစ်ယောက်လာရင် တစ်ယောက်သတ်မယ်... နှစ်ယောက်လာရင် နှစ်ယောက်သတ်မယ်..." ဟု အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ယုန်တောင်မှ ထောင့်ပိတ်မိရင် ကိုက်တတ်သေးတာပဲ... အကယ်၍ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို တကယ် ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မယ်ဆိုရင်... တန်ဖူအကယ်ဒမီ ကို မျိုးဖြုတ်ပစ်ဖို့ ဝန်လေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားချိန်၌ ချွီယန်ရန် ဆွံ့အသွားရလေသည်။ ‘ဤလူ ရူးသွားပြီလား။ တန်ဖူအကယ်ဒမီ ကို မျိုးဖြုတ်ပစ်ချင်တယ်တဲ့လား။’

တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော အလုပ်မျိုးကို မလုပ်ရဲချေ။ အကြောင်းမှာ တန်ဖူအကယ်ဒမီ သည် မိသားစု များစွာနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်မှု ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤ မိသားစု များအားလုံးသည် တန်ဖူအကယ်ဒမီ တွင် အချိန်အတော်ကြာ အခြေချနေထိုင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သဖြင့် တန်ဖူအကယ်ဒမီ ဒုက္ခရောက်ပါက သေချာပေါက် လက်ပိုက်ကြည့်နေကြမည် မဟုတ်ချေ။

ချွီယန်ရန် ပြန်လည် ချေပချင်ခဲ့သော်လည်း အကြောင်းရင်း တစ်ခုခုကြောင့် ကျိုးယွမ်၏ တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အေးစက်မှုတစ်ခု ဝင်ရောက်လာလေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ်ဖက်လူသည် တကယ်တမ်း လုပ်နိုင်ဖွယ် ရှိသည်ဟု သူမ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ချွီယန်ရန်သည် လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အကြောင်း ကျိုးယွမ်ကို မေးမြန်းရန် မူလက ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ရုတ်တရက် တွေးလိုက်မိသည်မှာ မေးနေလို့ကော ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိမှာလဲ ဆိုသည်ကိုပင်။

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ချွီယန်ရန် မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မည်သည့်စကားမျှ ထပ်မပြောတော့ချေ။

"ရှင် နယ်မြေစစ်ပွဲ မှာ ပါဝင်မှာလား..."

အကြောင်းရင်း တစ်ခုခုကြောင့် ချွီယန်ရန် ထိုမေးခွန်းကို ရုတ်တရက် မေးလိုက်လေ၏။

အကယ်၍ ကျိုးယွမ်သာ ကျင်းဝူရှင်းထံမှ နယ်မြေစစ်ပွဲ အကြောင်း ကြားမထားခဲ့ပါက ဤအခိုက်အတန့်တွင် လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမည်မှာ သေချာပေသည်။

ချွီယန်ရန်က မေးလာပြီဖြစ်ရာ ကျိုးယွမ်က ဘာမှ မဖုံးကွယ်တော့ဘဲ "ကျွန်တော် ပါဝင်မှာပါ... ဒီလို ကိစ္စမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ် လက်လွတ်ခံနိုင်မှာလဲ..." ဟု တိုက်ရိုက် ပြန်ဖြေလိုက်လေ၏။

နယ်မြေစစ်ပွဲသည် သူ့အတွက် မည်သည့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမျှ မရှိဘဲ လူသတ်ရန် တရားဝင် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးစွမ်းနိုင်သည်ဟု ကျိုးယွမ် တွေးလိုက်လေ၏။

သူ၏ အမြင်တွင် ထိုအရာများ အားလုံးသည် သူ လက်လွတ်မခံနိုင်သော အတွေ့အကြုံ အထုပ်အပိုးများ ပင် ဖြစ်လေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ အဖြေကို ရရှိပြီးနောက် ချွီယန်ရန် မတ်တပ်ရပ်ကာ နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာသွားလေရာ ကျိုးယွမ် လုံးလုံးလျားလျား ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ကျန်ခဲ့လေ၏။

ချွီယန်ရန် ထွက်သွားပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျင်းဝူရှင်း သည် ချင်ယီ နှင့်အတူ ကျိုးယွမ်၏ နေအိမ်သို့ ရောက်ရှိလာလေ၏။

"ကျိုးယွမ်... မင်း တော်တော်လေး ဟန်ဆောင်ကောင်းတာပဲ... ငါက မင်းကို သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်လို့တောင် ထင်နေခဲ့တာ..."

ကျင်းဝူရှင်း ရောက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ပုံကိုအားလုံးမြင်ပြီးသဖြင့် ရှင်းပြရန်မလိုတော့ချေ။

ကျိုးယွမ် သူတို့နှစ်ဦးကို အထဲဝင်ခိုင်းပြီး လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်စီ ငှဲ့ပေးလိုက်လေ၏။

"အဲ့ဒီ အဘိုးအိုက လွန်လွန်းတယ်... သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆေးလုံး ကို ခိုးချင်ရုံသာမက ကျွန်တော် ခိုးတယ်လို့တောင် စွပ်စွဲရဲသေးတယ်... သူ သေတာ နည်းတောင်နည်းသေးတယ်..."

"ဒီလို လူမျိုးကို ထားထားတာက ဒုက္ခပေးရုံ သက်သက်ပဲ... ပြည်သူတွေအတွက် အန္တရာယ်တစ်ခုကို ရှင်းပေးလိုက်တာပါ..."

ကျိုးယွမ် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျင်းဝူရှင်း သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။ ဓာတ်ပုံရိုက်ကူးသည့် ကျောက်တုံးကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်ရာ ကိစ္စ၏ အကြောင်းစုံကို သူတို့ သဘာဝကျကျ နားလည်ထားကြလေ၏။

"ကျိုးယွမ်... ဒီတစ်ခါ မင်း တန်ဖူအကယ်ဒမီ ကို လုံးဝ စော်ကားလိုက်မိပြီ... မင်း ပိုပြီး သတိထားဖို့ လိုတယ်နော်..."

"မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း နဲ့ ဆရာကြီးချင် တို့ကို လေးစားတဲ့အနေနဲ့ သူတို့ မင်းကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် လုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ သူတို့ဆီမှာ တိတ်တဆိတ် လုပ်မယ့် နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိနေမှာ သေချာတယ်..."

"ဒါ့အပြင် စုန်းရှီ ရဲ့ စရိုက်က အောက်တန်းကျပေမဲ့ သူ တန်ဖူအကယ်ဒမီ မှာ နေနိုင်တာက တန်ဖူအကယ်ဒမီ ရဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီး နဲ့ ခွဲခြားလို့မရတဲ့ ဆက်စပ်မှု ရှိနေလို့ပဲ..."

ကျင်းဝူရှင်း စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် တည်ကြည်လေးနက်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် "စီနီယာအစ်ကိုကျင်း... အသေးစိတ် ပြောပြပေးနိုင်မလား..." ဟု မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

ကျင်းဝူရှင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။ သူ ယနေ့ ကျိုးယွမ်၏ နေအိမ်သို့ လာရခြင်းမှာ အကူအညီ ပေးရန်နှင့် ကျိုးယွမ်ကို ပိုမို ရင်းနှီးအောင် လုပ်ရန် ဖြစ်လေ၏။

"တန်ဖူအကယ်ဒမီ ရဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီး နာမည်က လဲ့ချန် လို့ ခေါ်တယ်... သူက အဆင့် ၆ မှော်ဆေးပညာရှင်၊ အဆင့် ၅ မှော်အဆောင်ဆရာ နဲ့ ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်တယ်..."

"ဒီလူက သုံးခုစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျင့်ကြံတာ... သူ့ရဲ့ ပါရမီက ကြောက်စရာကောင်းတယ်... တန်ဖူအကယ်ဒမီ ဟာ မူလက အဆင့် ၄ ကျင့်ကြံခြင်း အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေမဲ့ ဒီလူက ချက်ချင်းကို အဆင့် ၆ အထိ မြှင့်တင်ပေးခဲ့တာ..."

"ဒါ့အပြင် နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်း ရဲ့ လျှို့ဝှက် သတင်းများအရ ဒီလူရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ သူတစ်ယောက် ရှိနေတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလူက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကိုတော့ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံသူတွေတောင် မသိကြဘူး..."

"စုန်းရှီ အကြောင်း ပြောရရင် သူက လဲ့ချန် ရဲ့ ယောက်ဖ ပဲ... စုန်းရှီ ရဲ့ ညီမ စုန်းယွီ ဟာ အလွန် လှပပြီး လဲ့ချန် ရဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော် တွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်တယ်..."

"ဒါပေမဲ့ လဲ့ချန် က ဒီ ယောက်ဖကို သဘောမကျဘူး... နောက်ဆုံးမှာ သူက ညီမဖြစ်သူရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို မလွန်ဆန်နိုင်ဘဲ စုန်းရှီ ကို တန်ဖူအကယ်ဒမီ ဆီ ပို့ပေးခဲ့တယ်..."

"လဲ့ချန် က စုန်းရှီ ကို သဘောမကျပေမဲ့ ဒီနေ့ ဖြစ်ရပ်က ပထမအချက်အနေနဲ့ တန်ဖူအကယ်ဒမီ ရဲ့ မျက်နှာကို ရိုက်ချလိုက်သလို ဖြစ်သွားတယ်... ဒုတိယအချက်အနေနဲ့ ရှင်းပြစရာ မလိုတော့ဘူးလေ..."

"ဒါကြောင့် တန်ဖူအကယ်ဒမီ က အနာဂတ်မှာ သေချာပေါက် လှုပ်ရှားလာလိမ့်မယ်... မင်း သတိထားဖို့ လိုတယ်နော်..."