အခန်း (၁၉၅-၁၉၆)

အခန်း (၁၉၅) ကျိုးယွမ်၏ ပြင်ဆင်မှုများ နှင့် အရိပ်ခန်းမ ပေါ်ထွက်လာခြင်း

ကျင်းဝူရှင်း၏ စကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။ သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် သတိထားမှုများ တိုးပွားလာသော်လည်း မျက်လုံးများမှာမူ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ တည်ငြိမ်နေလေ၏။

သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှုမျှ မပြသခဲ့ချေ။

တန်ဖူအကယ်ဒမီ လောက်ကတော့ သူ့ကို ကြောက်ရွံ့စေရန် မထိုက်တန်ချေ။

"သတင်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကိုကျင်း..."

ကျင်းဝူရှင်းသည် ကျိုးယွမ်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာ အနည်းငယ်မျှ မပြောင်းလဲသည်ကို မြင်သောအခါ တိတ်တဆိတ် အထင်ကြီးသွားမိလေ၏။

ခဏမျှ စကားပြောပြီးနောက် ကျင်းဝူရှင်း နှင့် ချင်ယီ တို့ နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားကြလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ကျင်းဝူရှင်း၏ မျက်နှာမှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး ချင်ယီကို "ဂျူနီယာညီမလေး... ငါတို့ ခေတ်မှားပြီး မွေးလာတာလား..." ဟု ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ကျိုးယွမ် လို ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာတာကို ငါတို့ ဘယ်လို လုပ်ပြီး သည်းခံနိုင်မှာလဲ..."

ချင်ယီက ကျင်းဝူရှင်းကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီးနောက် ရယ်မောကာ ပြောဆိုလေ၏။ "စီနီယာအစ်ကို... ရှင်က ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာမှ မဟုတ်တာ... တခြားသူတွေ ဘာထင်ထင် ဘာဂရုစိုက်နေရမှာလဲ..."

"ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်း ဆိုတာ အဓိကအားဖြင့် စိတ်ကို ကျင့်ကြံတာပါပဲ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျော်လွန်နိုင်ဖို့က အရေးအကြီးဆုံးပါပဲ..."

ချင်ယီ၏ စကားကို ကြားချိန်၌ ကျင်းဝူရှင်း၏ အမူအရာ ချက်ချင်း တည်ကြည်လေးနက်သွားလေ၏။ ထို့နောက် သူသည် လက်နှစ်ဖက်ယှက်၍ ဂါရဝပြုကာ ချင်ယီကို "လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂျူနီယာညီမလေး..." ဟု ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ကျင်းဝူရှင်းသည် ရင်တွင်းဖြစ် စကားကို ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျင်းဝူရှင်းသည် စိတ်နေသဘောထား အရ သူသည် ဂျူနီယာညီမလေး ကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားလေ၏။

ကျင်းဝူရှင်း နှင့် ချင်ယီ တို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အရောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

‘ငါ အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ ကို ပထမဆုံး ရောက်လာတုန်းက တန်ဖူအကယ်ဒမီ ကို ရွေးချယ်ဖို့ သီသီလေး လိုသွားခဲ့တယ်... အခု ပြန်တွေးကြည့်တော့... တန်ဖူအကယ်ဒမီ ကို မသွားခဲ့တာ တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ…’

"ကြည့်ရတာ ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံ နဲ့ ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ တို့ကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့ အရှိန်မြှင့်ရမယ် ထင်တယ်..."

ကျိုးယွမ် မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဆေးလုံး ပုလင်းများ သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် သူကိုယ်တိုင် အသုံးပြုရန် အဆင့် ၆ ဆေးလုံး သုံးဆယ် နှင့် အဆင့် ၅ ဆေးလုံး တစ်ရာကျော် ကို ချန်ထားခဲ့လေ၏။

ထို့နောက် သူသည် ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံ နှင့် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ တို့ကို ဆင့်ခေါ်ကာ ဆေးလုံး ထောင်ပေါင်းများစွာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျွေးမွေးလိုက်လေ၏။

ဤ ဆေးလုံး အများစုမှာ မြောက်ပိုင်းမိုးမြို့ စစ်ပွဲတွင် သေဆုံးသွားသော အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ များထံမှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်းခန်းမ မှ သိုလှောင်ထားသော အရာအချို့လည်း ပါဝင်လေ၏။

သေချာသည်မှာ ယဲ့ချင်းချန် ၏ ဘေးရှိ အဘိုးအို နှစ်ဦးကလည်း အများအပြား ပံ့ပိုးပေးခဲ့လေ၏။

မူလက ဤထက် ပိုများသော်လည်း ကျိုးယွမ်သည် ဟွမ်တနှင့် အခြားနှစ်ဦးကို အချို့ ဆုချခဲ့ပြီး ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ နှင့် ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံ တို့ကို နေ့စဉ် အနည်းငယ် ကျွေးမွေးခဲ့လေ၏။

အကယ်၍ လူတစ်ယောက်ကသာ ဤမျှလောက် များပြားသော ဆေးလုံးများကို စားသုံးမည်ဆိုပါက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲပြီး သေဆုံးသွားမည်မှာ သေချာပေသည်။

မိစ္ဆာသားရဲများမှာမူ မတူညီဘဲ သူတို့၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး အစိတ်အပိုင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်လေ၏။

သို့သော် ဆေးလုံး အများအပြားကို စားသုံးပြီးနောက် ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံ နှင့် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ တို့ နှစ်ကောင်စလုံးသည် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်မောကျသွားကြပြီး သူတို့၏ အသွင်ပြောင်းခြင်းကို စတင်ကြလေ၏။

သူတို့ ဘယ်အချိန် နိုးလာမလဲ ဆိုတာကိုတော့ ကျိုးယွမ် မသိရှိချေ။

သို့သော် ဤကောင်လေး နှစ်ကောင် နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားမည်ကို ကျိုးယွမ် သေချာပေါက် သိရှိထားပေသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း သူတို့ စုဆောင်းထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် ဆေးလုံး ထောင်ပေါင်းများစွာကို ကျွေးမွေးလိုက်ခြင်းက သူတို့၏ သွေးကြောများကို အသွင်ပြောင်းသွားစေရန် လုံလောက်သော စွမ်းအားကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ သူတို့သည် အဆင့် ၆ မိစ္ဆာသားရဲများ အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားပါက ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် နောက်လိုက် နှစ်ဦး ရှိလာသကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ရာ အနာဂတ်တွင် ကိစ္စများ များစွာ ပိုမို ဘေးကင်းသွားပေလိမ့်မည်။

ဤတာဝန်ကို ပြီးစီးပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် အဘိုးချင်ကို ဆက်သွယ်ကာ သူ၏ ပတ်လည်တွင် ဝင်္ကပါ တစ်ခု တပ်ဆင်ခိုင်းလိုက်လေ၏။

ကျင်းဝူရှင်း၏ အတွေ့အကြုံကလည်း ကျိုးယွမ်ကို သတိထားလာစေလေ၏။ ထို့အပြင် သူသည် တန်ဖူအကယ်ဒမီ ကို စော်ကားထားခဲ့သဖြင့် သတိထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။

တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ၏ ခြံဝင်းတစ်ခုတွင် ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ်၏ မျက်နှာသည် ရေများ ယိုကျလာနိုင်လောက်အောင် မှောင်မိုက်နေလေ၏။

ယနေ့ ဖြစ်ရပ်များက တန်ဖူအကယ်ဒမီ ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို လုံးလုံးလျားလျား ညစ်နွမ်းသွားစေခဲ့ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဂုဏ်သိက္ခာပင်လျှင် ထိခိုက်ခဲ့ရလေ၏။

ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ်သည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် စုန်းရှီကို ခေါ်လာရန် ဘယ်သောအခါကမျှ မရည်ရွယ်ခဲ့ချေ။ ဤကောင်က အတင်းအကြပ် လိုက်လာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ‘ယခု ကြည့်စမ်း... ဘာဖြစ်သွားလဲ... သူက မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ အဝေးကို သူ့ခေါင်း လာပို့ပေးလိုက်တာပဲ... လက်ဆောင်က သေးပေမဲ့ သံယောဇဉ်ကတော့ ကြီးမားလှတယ်…’

ကျောင်းအုပ်ကြီးက စုန်းရှီကို သဘောမကျသော်လည်း စုန်းရှီ၏ ညီမ စုန်းယွီ ကိုတော့ သဘောကျလေ၏။

တကယ်တမ်းတွင် စုန်းရှီ သေဆုံးသွားချိန်၌ ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ် လုံးဝ မဝမ်းနည်းခဲ့ချေ။ ဤကဲ့သို့သော လူမျိုး သေဆုံးသွားခြင်းမှာ ကိစ္စမရှိဟု သူ ထင်ခဲ့လေ၏။

"နျဲ့ခုံး... အရိပ်ခန်းမ ကို သွားပြီး အဲ့ဒီ ကျိုးယွမ် ကို သတ်ဖို့ လူလွှတ်ခိုင်းလိုက်..."

ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ်သည် အောက်ဘက်ရှိ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုရှိသော နျဲ့ခုံး ကို ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

နျဲ့ခုံးသည် ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ်၏ တပည့်လည်း ဖြစ်ရာ သူ၏ ဆရာ စကားကို သဘာဝကျကျ အတိအကျ နာခံလေ၏။

သူ အလျင်အမြန် ဦးညွှတ် သဘောတူလိုက်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားလေ၏။

အရိပ်ခန်းမ သည် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ ရှိ အကြီးဆုံး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေး အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၆ ကျင့်ကြံခြင်း အင်အားစုဖြစ်သော အရိပ်လတောင်ကြား နှင့် ရှုပ်ထွေးသော ဆက်စပ်မှုများ ရှိနေသည်ဟု အများက ယုံကြည်ထားကြလေ၏။

သို့သော် အရိပ်ခန်းမ ၏ အစစ်အမှန် ထိန်းချုပ်သူမှာ တန်ဖူအကယ်ဒမီ ဖြစ်ကြောင်းကို မည်သူကမျှ မသိရှိကြချေ။

အရိပ်ခန်းမ ရှိ လူအများအပြားမှာ အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ မှ ဥပဒေမဲ့များ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်မှာ ကောင်းကင်တံခါး အစောပိုင်းအဆင့် အထိ ရှိလေ၏။

ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ်သည် အရိပ်ခန်းမ ၏ ထိန်းချုပ်သူဖြစ်ပြီး သူ၏ တပည့် နျဲ့ခုံး သည်လည်း အရိပ်ခန်းမ ၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လေ၏။

နှစ်များတစ်လျှောက် တန်ဖူအကယ်ဒမီ ကို စော်ကားခဲ့သူ အများအပြားသည် အရိပ်ခန်းမ ၏ ကျေးဇူးကြောင့် အသံမမြည်ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့ကြလေ၏။

ညသည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားပြီး နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် လင်ရှောင်ခန်းမ မှ လူများ တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ သို့ ရောက်ရှိလာကြလေ၏။

ယခုတစ်ကြိမ် ရောက်လာသူမှာ လင်ရှောင်ခန်းမ ၏ တတိယမြောက် အကြီးအကဲ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်တံခါး အစောပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်ကာ သူ တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာခြင်း ဖြစ်လေ၏။

ကျီလင်း ရောက်ရှိလာခြင်းက ဂိုဏ်း အများအပြားကို စိတ်သက်သာရာ ရသွားစေလေ၏။ နယ်မြေစစ်ပွဲ စတင်တော့မည်ဖြစ်ရာ လင်ရှောင်ခန်းမ မှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ် ထပ်မံ ထွက်မသွားတော့ဘဲ မှော်အဆောင် ရေးဆွဲသည့် နည်းစနစ်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေလေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် အဆင့် ၄ သစ်ပင်ကြီးအဆောင် တစ်ခုကို ရေးဆွဲနေပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ အလွန် တည်ကြည်လေးနက်နေလေ၏။

မိုးကြိုးနှင့် မီး သက်ဆိုင်သော မှော်အဆောင်များကို ရေးဆွဲရသည်မှာ သူ၏အတွက် အလွယ်ကူဆုံးဖြစ်ပြီး အမှားအယွင်း လုံးဝ မရှိသလောက် ဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် တွေ့ရှိခဲ့လေ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိုးကြိုးနှင့် မီး ဝိညာဉ်သွေးကြော များနှင့် သက်ဆိုင်နေပေသည်။

အခြား မှော်အဆောင်များကို ရေးဆွဲရာတွင်မူ အခက်အခဲ အနည်းငယ် ပိုများပေလိမ့်မည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် တာအိုတားမြစ်ခြင်း ဝိညာဉ်သွေးကြော ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း တာအိုတားမြစ်ခြင်း အက္ခရာ နှင့် ပတ်သက်၍ အသိအမြင်များစွာ ရရှိခဲ့လေ၏။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ကျိုးယွမ်၏ လက်ချောင်းများတစ်လျှောက် စီးဆင်းနေပြီး လေထဲတွင် ပုံစံများကို အဆက်မပြတ် ရေးဆွဲနေလေ၏။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသော နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်ပြီး သွက်လက်နေလေ၏။

သို့သော် တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဒရယ်တစ်ကောင် ဦးချိုချိတ်ထားသကဲ့သို့ လုံးဝ မှန်းဆ၍ မရနိုင်ချေ။

အသက်ရှူကြိမ် ဆယ်ကြိမ်ကျော် အတွင်းမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော မှော်အက္ခရာများသည် ကျိုးယွမ်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာလေ၏။

"ချိတ်ပိတ်စမ်း..."

ကျိုးယွမ် စကားပြောရင်း သူ၏ ညာလက်ကို မှော်အက္ခရာများ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တင်လိုက်ရာ မှေးမှိန်သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာလေ၏။

ဤ မှော်အက္ခရာများသည် လျင်မြန်စွာ ထပ်နေသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်၏ ပုံရိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် "木" (သစ်သား) ဟူသော အက္ခရာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အပေါ်တွင် မှော်အက္ခရာ သုံးခု ရှိနေလေ၏။

ကျိုးယွမ် လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် သူ၏ လက်ထဲရှိ သစ်သားအက္ခရာကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီးနောက် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ သိမ်းဆည်းလိုက်လေ၏။

ဤ သစ်ပင်ကြီးအဆောင်သည် အဆင့် ၄ အဆောင် ဖြစ်သော်လည်း အမြင့်ဆုံး အဆင့်တော့ မဟုတ်ချေ။

သို့တိုင်အောင် ကျိုးယွမ်သည် အလွန်အမင်း ကျေနပ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ မှော်အဆောင် လမ်းစဉ် သည် ရှေ့ဆက်သွားလေလေ ပိုမို လွယ်ကူလာလေလေ ဖြစ်ပုံရကြောင်း သူ တွေ့ရှိခဲ့လေ၏။

အထူးသဖြင့် တာအိုတားမြစ်ခြင်း အက္ခရာ အပေါ် သူ၏ နားလည်မှုများက မှော်အဆောင် လမ်းစဉ် ကို ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာစေလေ၏။

ကျိုးယွမ် ရပ်တန့်မနေဘဲ သစ်ပင်ကြီးအဆောင်ကို ဆက်လက် အသုံးပြုနေလေ၏။

တစ်နာရီခန့် အကြာတွင် ကျိုးယွမ်၏ လက်ထဲ၌ သစ်ပင်ကြီးအဆောင် ရာကျော် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သည့် အမူအရာ ပေါ်လာလေ၏။

သူ၏ လက်ထဲရှိ သစ်ပင်ကြီးအဆောင် တစ်ရာကျော်ကို ကြည့်ရင်း ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာလေ၏။ သူသည် ကောင်းကင်ကို ချိတ်ပိတ်တားမြစ်ခြင်း ကျင့်စဉ် တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ကောင်းကင်ကို အန်တုနိုင်သည့် စွမ်းရည်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုလေ၏။

ဝိညာဉ်အဆောင်၏ အဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန် ပင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ဆေးလုံး တစ်လုံး၏ အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ခြင်းနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူပြီး ပြီးမြောက်နိုင်သူ အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။

ကျိုးယွမ် ဤအရာကို လုပ်ချင်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း အကောင်အထည် မဖော်ရသေးချေ။ ယနေ့ သူ စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

အခန်း (၁၉၆) မှော်အဆောင်များ ပေါင်းစပ်ခြင်းနှင့် ကံကြမ္မာခေါင်းလောင်းကြီး ပေါ်ထွက်လာခြင်း

လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ကျိုးယွမ်သည် သူ ယခုလေးတင် ရေးဆွဲခဲ့သော သစ်ပင်ကြီးအဆောင် နှစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်လေ၏။

"ကောင်းကင်ကို ချိတ်ပိတ်တားမြစ်ခြင်း ကျင့်စဉ် - ဟင်းလင်းပြင် ထပ်ဆင့်ခြင်း၊ ချိတ်ပိတ်ခြင်း..."

ကျိုးယွမ် လက်သင်္ကေတများ ပြုလုပ်လိုက်ရာ အထူး ဝိညာဉ်စွမ်းအားတစ်ခု သူ၏ လက်များမှ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲတွင် မှေးမှိန်သော ရွှေရောင် ချိတ်ပိတ်ခြင်း အက္ခရာ တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားလေ၏။

ကျယ်ပြောလှသော ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားတစ်ခုသည် "封" (ချိတ်ပိတ်ခြင်း) အက္ခရာ အထက်တွင် လိမ့်တက်လာလေ၏။ ကျိုးယွမ်၏ လက်ချောင်း တစ်ချက် ခေါက်လိုက်သည်နှင့် "封" အက္ခရာ ပျံထွက်သွားပြီး သစ်ပင်ကြီးအဆောင် နှစ်ခုနှင့် တိုက်ရိုက် ပေါင်းစပ်သွားလေ၏။

ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားများသည် သစ်ပင်ကြီးအဆောင် နှစ်ခုတစ်လျှောက် စီးဆင်းနေပြီး မှေးမှိန်သော ရွှေရောင် ချိတ်ပိတ်ခြင်း အောက်တွင် အဆောင် နှစ်ခုသည် ဖြည်းညင်းစွာ ပေါင်းစပ်သွားကြလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် သစ်ပင်ကြီးအဆောင် နှစ်ခုကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာကာ အတွင်းရှိ သိမ်မွေ့သော ပြောင်းလဲမှုတိုင်းကို အာရုံခံနေလေ၏။

ကျိုးယွမ် မျှော်လင့်မထားသော အဖြစ်အပျက်များအတွက် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ချောမွေ့နေခဲ့လေ၏။

သစ်ပင်ကြီးအဆောင် နှစ်ခု လုံးလုံးလျားလျား ပေါင်းစပ်သွားသည်နှင့်အမျှ သစ်ပင်ကြီးအဆောင် အသစ်တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ် လက်လှမ်းကာ သစ်ပင်ကြီးအဆောင်ကို ကိုင်လိုက်လေ၏။ အပေါ်ရှိ မှော်အက္ခရာ လေးခုကို မြင်သောအခါ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားလေ၏။

သူ အောင်မြင်သွားခဲ့လေပြီ။ မှော်အဆောင် ကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် တကယ်တမ်း ပေါင်းစပ်နိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ မျက်နှာသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပနေလေ၏။ ထို့နောက် သူသည် သုံးဘက်မြင် မှော်အက္ခရာများ ပါရှိသော သစ်ပင်ကြီးအဆောင် နှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ကာ လေးဘက်မြင် မှော်အက္ခရာများ ပါရှိသော သစ်ပင်ကြီးအဆောင် အသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေ၏။

သူ့ရှေ့ရှိ လေးဘက်မြင် မှော်အက္ခရာများ ပါရှိသော သစ်ပင်ကြီးအဆောင် နှစ်ခုကို ကြည့်ရင်း ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာလေ၏။ သူသည် ဤနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးစားတော့မည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လက်သင်္ကေတများ ပြုလုပ်လိုက်ရာ နောက်ထပ် မှေးမှိန်သော ရွှေရောင် "封" (ချိတ်ပိတ်ခြင်း) အက္ခရာ တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေလေ၏။ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာကာ ပေါင်းစပ်မှု ရှိ အပြောင်းအလဲ အားလုံးကို အာရုံခံနေပြီး သူ၏ နှလုံးသားမှာ လည်ချောင်းဝသို့ ရောက်နေသလိုခံစားရလေ၏။

အကယ်၍ ဤ ပေါင်းစပ်မှု အောင်မြင်သွားပါက မှော်အဆောင် လမ်းစဉ် အတွက် သမိုင်းဝင် တော်လှန်ရေးတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သူ၏ ဆရာ နှင့် အခြားသူများတွင် ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများ ရှိမရှိကိုတော့ ကျိုးယွမ် မသိရှိချေ။

အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း နေ့ရက်တိုင်းသည် ထာဝရ ကာလတစ်ခုကဲ့သို့ ကျိုးယွမ် ခံစားခဲ့ရလေ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အရာအားလုံးသည် မမျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက်များ မရှိဘဲ ချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး လေးဘက်မြင် မှော်အက္ခရာများ ပါရှိသော အဆင့် ၄ သစ်ပင်ကြီးအဆောင် နှစ်ခုသည် ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်သွားကြလေ၏။

ကျိုးယွမ် လက်လှမ်းကာ သူ့ရှေ့ရှိ အသစ်စက်စက် သစ်ပင်ကြီးအဆောင်ကို ကိုင်လိုက်လေ၏။

"အဆင့် ၅ သစ်ပင်ကြီးအဆောင်..."

အပေါ်တွင် မှော်အက္ခရာ လေးခုသာ ရှိနေသေးသော်လည်း ဤ သစ်ပင်ကြီးအဆောင် ၏ အရည်အသွေးမှာ အမှန်တကယ်ပင် အဆင့်တစ်ခု တိုးတက်သွားခဲ့လေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံများ ပိုမို မြန်ဆန်လာလေ၏။

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျိုးယွမ်သည် သစ်ပင်ကြီးအဆောင် နှင့် ဆက်လက် ပေါင်းစပ်နေလေ၏။ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် မှော်အက္ခရာ လေးခု ပါရှိသော နောက်ထပ် အဆင့် ၅ သစ်ပင်ကြီးအဆောင် တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

သူ့ရှေ့ရှိ အဆင့် ၅ သစ်ပင်ကြီးအဆောင် နှစ်ခုကို ကြည့်ရင်း ကျိုးယွမ်သည် ပေါင်းစပ်ရန် အလောတကြီး မလုပ်တော့ဘဲ မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အသက်ရှူမှန်အောင် ပြုလုပ်နေလိုက်လေ၏။

နာရီဝက် အကြာတွင် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ အထွတ်အထိပ် သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် သူ့ရှေ့ရှိ အဆင့် ၅ သစ်ပင်ကြီးအဆောင် နှစ်ခုကို ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ချက်ချင်း ပေါင်းစပ်မှု ကို စတင်လိုက်လေ၏။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် အားစိုက်ရကြောင်း ခံစားလိုက်ရလေ၏။ ဟင်းလင်းပြင် အပြောင်းအလဲများကြားတွင် ကွဲအက်တော့မည့် လက္ခဏာ အနည်းငယ် ရှိနေလေ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျိုးယွမ်သည် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထို အပြောင်းအလဲများထဲသို့ ထည့်သွင်းကာ အခြေအနေကို တည်ငြိမ်စေခဲ့လေ၏။

ခဏအကြာတွင် ကျိုးယွမ်သည် ပြီးပြည့်စုံသော ပေါင်းစပ် မှော်အဆောင် အဆင့် ၅ နှစ်ခုကို လက်ထဲတွင် ဖမ်းယူနိုင်ခဲ့လေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်၏ ရှေ့တွင် ပြသထားသောအရာမှာ မှော်အက္ခရာ ငါးခု ပါရှိသော အဆင့် ၅ အဆင့်မြင့် သစ်ပင်ကြီးအဆောင် ပင် ဖြစ်လေ၏။

ဤသည်မှာ အဆင့် ၅ မှော်အဆောင် တွင် အရည်အသွေး အမြင့်မားဆုံး သစ်ပင်ကြီးအဆောင် ပင် ဖြစ်လေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် အဆင့် ၄ မှော်အဆောင်ဆရာ သာ ဖြစ်သော်လည်း အဆင့် ၅ အဆင့်မြင့် မှော်အဆောင် တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်လေ၏။ အကယ်၍ ဤသတင်း ပေါက်ကြားသွားပါက မှော်အဆောင် လောက တစ်ခုလုံး ရူးသွပ်သွားကြမည်မှာ သေချာပေသည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ် ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။ သူ လုပ်နိုင်ရုံဖြင့် အခြားသူများ လုပ်နိုင်မည်ဟု မဆိုလိုချေ။

သူ့ထံတွင် တာအိုတားမြစ်ခြင်း ဝိညာဉ်သွေးကြော ရှိပြီး ရှေးဟောင်း တာအိုတားမြစ်ခြင်း အက္ခရာ များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ရှိနေသည့်အပြင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်ကို ချိတ်ပိတ်တားမြစ်ခြင်း ကျင့်စဉ် လည်း ရှိနေလေ၏။

ဤ သုံးခုစလုံးမှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်ကြောင်း ဆိုနိုင်ပေသည်။

အဆင့် ၅ အဆင့်မြင့် မှော်အဆောင် သည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ၏ အပြည့်အဝ စွမ်းအားနှင့် ညီမျှပြီး ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကြောင်း သိထားသင့်ပေသည်။

အကယ်၍ ဤကဲ့သို့သော မှော်အဆောင် သာ မနေ့က ရှိနေခဲ့ပါက စုန်းရှီကို သတ်ရန်မှာ ကိတ်မုန့်စားရသလောက် လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

ကျိုးယွမ်သည် အဆင့် ၅ အဆင့်မြင့် သစ်ပင်ကြီးအဆောင်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ယခုလေးတင် သူ ဖြတ်သန်းခဲ့သော လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေလေ၏။

တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် ကျိုးယွမ်သည် နောက်ထပ် အဆင့် ၅ အဆင့်မြင့် သစ်ပင်ကြီးအဆောင် ဆယ့်နှစ်ခုကို ရရှိခဲ့လေ၏။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် အသက်ရှူမှန်အောင် ပြုလုပ်ရန် စတင်ခဲ့ပြီး ထိုညနေပိုင်းတွင် မီးအဆောင် နှင့် မိုးကြိုးအဆောင် ကို စတင် သန့်စင်လေတော့၏။

တစ်ညအတွင်းမှာပင် သူသည် အဆင့် ၅ အဆင့်မြင့် မိုးကြိုးအဆောင် ရှစ်ခု နှင့် အဆင့် ၅ အဆင့်မြင့် မီးအဆောင် ရှစ်ခုကို ရရှိခဲ့လေ၏။

အကယ်၍ ချင်ချန် သာ ဤအကြောင်းကို သိခဲ့ပါက သူ သေချာပေါက် အံ့အားသင့်သွားပေလိမ့်မည်။

တစ်ရက်နှင့် တစ်ညလုံး ကျင့်ကြံ ပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ အသက်ရှူမှန်အောင် ပြုလုပ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အပြင်ထွက်လာခဲ့လေ၏။

ယနေ့သည် ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း ၏ အသက် တစ်ထောင်ပြည့် မွေးနေ့ ဖြစ်ပြီး ကျိုးယွမ်လည်း ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲတွင် သဘာဝကျကျ ပါဝင်ရမည် ဖြစ်သည်။

တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ သို့ ရောက်ရှိကတည်းက ချင်ချန်သည် ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း၊ ရှီးမန်ချုံ၊ ကျီလင်း၊ ကုန်းစွန်းရှို့ဝမ် နှင့် အခြားသူများနှင့်အတူ နယ်မြေစစ်ပွဲ ကိစ္စများကို အမြဲတမ်းနီးပါး ဆွေးနွေးနေခဲ့လေ၏။

မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း သည် မည်သည့် အဖွဲ့အစည်းနှင့်မျှ မသက်ဆိုင်သလို မည်သည့် အဖွဲ့အစည်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များတွင်မျှလည်း မပါဝင်ချေ။

သို့သော် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှပေသည်။

အဆောင်ဆရာကြီး ကျုံးချန်အန်း ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ်များ ပါဝင်ရုံသာမက ချင်ချန် နှင့် ချူထျန်းရှန်း ကဲ့သို့သော အဆင့် ၆ မှော်အဆောင်ဆရာ အများအပြားလည်း ရှိနေလေ၏။

အဆင့် ၅ မှော်အဆောင်ဆရာ များနှင့် ပတ်သက်၍ ပြောရလျှင် သုံးဆယ်ထက် မနည်း ရှိပြီး ဧရာမ အင်အားစု တစ်ခု ပင် ဖြစ်လေ၏။

အဆောင်ဆရာကြီး ကျုံးချန်အန်း ၏ ဆိုလိုရင်းမှာ ရှင်းလင်းလှပေသည်။ မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း အနေဖြင့် စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် လူများ စေလွှတ်နိုင်သော်လည်း အဆင့် ၅ အောက် မှော်အဆောင်ဆရာ များကိုသာ ခွင့်ပြုမည် ဖြစ်သည်။

အဆင့် ၅ နှင့် အထက် မှော်အဆောင်ဆရာ များသည် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း တွင်သာ နေထိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားသည် စစ်မြေပြင်၏ အဆုံးအဖြတ်ကို ပေးစွမ်းနိုင်သော သော့ချက်ဖြစ်သဖြင့် တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၊ နှလုံးသားချိတ်ပိတ်ခြင်းဂိုဏ်း နှင့် လင်ရှောင်ခန်းမ တို့က သဘောတူရန် သဘာဝကျကျ ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ရက်အတော်ကြာ ဆွေးနွေးပြီးနောက် နောက်ဆုံး ရလဒ်အနေဖြင့် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း က ကိစ္စရပ်များကို ကြီးကြပ်ရန် အဆင့် ၆ မှော်အဆောင်ဆရာ တစ်ဦးကို စေလွှတ်ရမည် ဖြစ်သည်။

အခြားသူများနှင့် ပတ်သက်၍ လူ ငါးဆယ်ထက် မနည်း ရှိမည်ဖြစ်ပြီး မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း က ကိုယ်တိုင် စီစဉ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

ချင်ချန်က ဝန်လေးစွာ သဘောတူခဲ့သော်လည်း မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း အတွက် ဝိညာဉ်နယ်မြေ တိုကင်ပြား လေးခုကိုလည်း သူ ရယူနိုင်ခဲ့လေ၏။

အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် ဝိညာဉ်နယ်မြေ တိုကင်ပြား လေးဆယ်ခန့်သာ ရှိကြောင်း သိထားသင့်ပေသည်။ အင်အားစု အများအပြား ခွဲဝေယူကြရသဖြင့် လေးခု ရရှိခြင်းမှာ အလွန် များပြားနေပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ချန်သည် တိုကင်ပြား လေးခုအတွက် ဆုံးဖြတ်ပြီး ဖြစ်သည်။ တစ်ခုကို ကျိုးယွမ်အား ပေးမည်ဖြစ်ပြီး ကျန်သုံးခုကို အဆောင်ဆရာကြီး ရှီဖု အား ခွဲဝေပေးရန် ပေးအပ်မည် ဖြစ်သည်။

ယနေ့ တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ သည် အလွန် စိတ်အားထက်သန်နေပြီး ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း သည် "သက်ရှည်ကျန်းမာခြင်း" စာလုံးကြီးကို ပန်းထိုးထားသော တောက်ပသည့် အနီရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားလေ၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်ချွီ ရဲ့ အသက် တစ်ထောင်ပြည့် မွေးနေ့အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ်..."

ရှီးမန်ချုံ မတ်တပ်ရပ်ကာ ဂိုဏ်းချုပ် ချွီပုချွန်း ကို လက်နှစ်ဖက်ယှက်၍ ဦးညွှတ်လိုက်လေ၏။

ထို့နောက် လူတိုင်းက ဝင်ရောက် ပြောဆိုကြပြီး နေရာ တစ်ခုလုံး ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ချင်ချန်၏ အနောက်တွင် ရပ်ကာ အရာအားလုံး ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေလေ၏။ ဤ မွေးနေ့ပွဲမှာ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ သည် ဧည့်သည်များကို ဧည့်ခံရန် စားပွဲပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်ကို တပ်ဆင်ထားပြီး အစားအသောက် မျိုးစုံကို ရေစီးကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ တည်ခင်းထားလေ၏။

ယနေ့ မိစ္ဆာသားရဲ အသားများ၊ ဝိညာဉ်ဝိုင်၊ ဝိညာဉ်စမ်းရေ၊ ဝိညာဉ်ကိတ်မုန့် နှင့် အခြားအရာများကို ရရှိနိုင်လေ၏။

ထိုနေရာရှိ လေထုမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ နွေးထွေးပြီး ငြိမ်းချမ်းနေလေ၏။

"ချလွမ်... ချလွမ်... ချလွမ်..."

လူတိုင်း ပျော်ရွှင်စရာ စားသောက်ပွဲတွင် နစ်မြုပ်နေချိန်မှာပင် ခေါင်းလောင်းသံများသည် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး နယ်မြေ၏ နေရာအနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေ၏။

ဧရာမ ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်လာလေ၏။

ဤသည်မှာ အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ ၏ ကံကြမ္မာခေါင်းလောင်းကြီး ဖြစ်ပြီး အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ ကြီးမားသော အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်သာ ပေါ်လာလေ့ ရှိလေ၏။

နောက်ဆုံး ပေါ်လာခဲ့သည်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ထောင်က ဖြစ်ပေသည်။