အခန်း (၁၉၇-၁၉၈)

အခန်း (၁၉၇) အရိပ်ခန်းမ၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ၏ အစွမ်း

"အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ က လူတွေ အားလုံး နားထောင်ကြ... စုန်းဟူနယ်မြေ က အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ ကို စတင် တိုက်ခိုက်နေပြီ... ပြည်နယ်စစ်ပွဲ စတင်ပြီ..."

ကံကြမ္မာခေါင်းလောင်းကြီးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံသည် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ ၏ ထောင့်တိုင်းသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။

တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ မှ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲသည် သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားလေ၏။

ရှီးမန်ချုံ၊ ကျီလင်း နှင့် အခြားသူများ မတ်တပ်ရပ်ကာ နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာသွားကြလေ၏။

နယ်မြေစစ်ပွဲ စတင်နေပြီဖြစ်ရာ သူတို့ ဤနေရာတွင် ဆက်နေရန် အချိန်မရှိတော့ချေ။ သူတို့၏ ဆွေးနွေးမှု ရလဒ်များကို အမြန်ဆုံး အစီရင်ခံရန် ဂိုဏ်းသို့ ပြန်သွားရမည် ဖြစ်သည်။

ချင်ချန်လည်း ကျိုးယွမ်နှင့်အတူ တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း သို့ အမြန်ဆုံး ပြန်သွားရမည် ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ချင်ချန်သည် အဆင့် ၄ နေရာပြောင်းရွေ့အစီအရင် အဆောင်များကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုခဲ့ပြီး တစ်ခုလျှင် မိုင်ရာပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးအထိ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်လေ၏။

တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် ချင်ချန်သည် မိုင်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော် အကွာအဝေးကို ဖြတ်သန်းကာ ကျိုးယွမ်အား တန်ယန်မြို့ သို့ ပြန်ခေါ်လာခဲ့လေ၏။

ကျိုးယွမ် အလွန်အမင်း အထင်ကြီးသွားလေ၏။ မှော်အဆောင်ဆရာများ၏ နည်းလမ်းများမှာ တကယ်ကို ထူးခြားပြောင်မြောက်ပြီး နေရာပြောင်းရွေ့အစီအရင် အဆောင်အချို့ကို သူ ကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ထားသင့်သည်ဟု တွေးလိုက်လေ၏။

နေရာပြောင်းရွေ့အစီအရင် အဆောင်များ ရှိနေသဖြင့် ရွှေ့လျားနိုင်သော နေရာပြောင်းရွေ့အစီအရင် အသေးစားများမှာ သိပ်အသုံးမဝင်တော့ကြောင်း ကျိုးယွမ် တွေ့ရှိခဲ့လေ၏။

ကျိုးယွမ် နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် စစ်ပွဲအတွက် စတင် ပြင်ဆင်လေတော့၏။

လမ်းခရီးတွင် ကျိုးယွမ်သည် မိမိ၏ စွမ်းရည်များကို သွေးပေးရန် ဤပြည်နယ်စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်လိုကြောင်း ချင်ချန်ကို ပြောပြခဲ့ပြီး ဖြစ်လေ၏။

ချင်ချန်က အစပိုင်းတွင် ငြင်းဆန်ခဲ့သော်လည်း ကျိုးယွမ်က အတင်းအကြပ် တောင်းဆိုသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူခဲ့ရလေ၏။

ကျိုးယွမ်က မကြာမီ ထွက်ခွာရမည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း တစ်လကြာမှထွက်ခွာမည် ဆိုသဖြင့် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရလေ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း သည် မနက်ဖြန်တွင် စစ်ပွဲသို့ စတင် ထွက်ခွာမည်ဖြစ်ကြောင်း ယနေ့ အတည်ပြုလိုက်လေ၏။

ယခုတစ်ကြိမ် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း ၏ ခေါင်းဆောင်မှာ ကျုံးခဲ့ချီ ဟု အမည်ရပြီး အဆောင်ဆရာကြီး ကျုံးချန်အန်း နှင့် တစ်မျိုးနွယ်တည်း ဖြစ်လေ၏။ သူသည် အဆင့် ၆ မှော်အဆောင်ဆရာ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်လေ၏။

ချင်ချန်သည် မူလက သွားရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း အဆင့် ၇ မှော်အဆောင်ဆရာ အဖြစ် တက်လှမ်းရန် အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်သို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိသွားသဖြင့် သွားရောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

ကျိုးယွမ် သူ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် သူ၏ အမူအရာ ရုတ်တရက် တည်ကြည်လေးနက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ တံခါးဝမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ် ယခုလေးတင် ရပ်နေခဲ့သော နေရာကို အလင်းတန်းတစ်ခုက ခုတ်ချလိုက်ရာ ကျိုးယွမ်၏ အိမ်နှင့် အတားအဆီးများ ချက်ချင်း အပိုင်းပိုင်း အစစ ကွဲကြေသွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ပေတစ်ရာခန့် အကွာတွင် ပေါ်လာပြီး ရှေ့သို့ အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေလေ၏။ အမည်းရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခု မလှမ်းမကမ်းတွင် ပေါ်လာလေ၏။

ဤလူသည် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေလေ၏။

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။ အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူသည် နေရာပြောင်းရွေ့အစီအရင် ကတ်ကို ခွဲချေလိုက်ပြီး ပေတစ်ရာခန့် အကွာရှိ အမည်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူနှင့် နေရာချင်း လဲလှယ်လိုက်လေ၏။

စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အမည်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူသည် ဓားအလင်းတန်း တစ်ချက်တည်းဖြင့် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားကာ သူ၏ မူလဝိညာဉ် သည်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရလေ၏။

ကျိုးယွမ် အဝေးရှိ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အစောပိုင်းအဆင့် ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်နေသော အမည်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် ပုံရိပ် နောက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေ၏။

ထိုလူသည် မှင်တက်သွားလေ၏။ အကြောင်းရင်းကို သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။

သူသည် ကျိုးယွမ်ကို ဓားဖြင့် တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် လူတစ်ယောက်ကိုသာ သတ်မိသွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အဆင့် ၅ အဆင့်မြင့် မိုးကြိုးအဆောင် တစ်ခု ပျံထွက်သွားပြီး အမည်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်သွားလေ၏။

"အား..."

ကျိုးယွမ်၏ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ မိုးကြိုးအဆောင်သည် မိုးကြိုးကန်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အမည်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူကို တိုက်ရိုက် လွှမ်းခြုံသွားလေ၏။

အမည်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူထံမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ အဝတ်အစားများ ချက်ချင်း ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အသက် လေးဆယ်ခန့် အရွယ် မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလေ၏။

သို့သော် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထိုမျက်နှာသည် အဆုံးမဲ့ မိုးကြိုးများဖြင့် လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရပြီး ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၁၀၀၂၅၊ သက်တမ်း +၃၃၂၊ ကျင့်စဉ်အမှတ် +၉၉၁၅၃၂... ဆုလာဘ် - လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် "အရိပ်ခုန်ပျံခြင်း ကျင့်စဉ်"]

စနစ်၏ အသံက ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း မြည်ဟည်းသွားလေ၏။

ကျိုးယွမ် လုံးလုံးလျားလျား လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီး အဝေးရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေလေ၏။ ဘယ်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အဆင့် ၅ သစ်ပင်ကြီးအဆောင် တစ်ခု ပျံထွက်သွားလေ၏။

အက္ခရာများ လောင်ကျွမ်းသွားသည်နှင့်အမျှ မရေမတွက်နိုင်သော သစ်လုံးကြီးများ လေထဲသို့ ပစ်ထွက်သွားပြီး အဝေးရှိ ဟင်းလင်းပြင်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်သွားလေ၏။

အေးစက်သော နှာမှုတ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အမျိုးသားတစ်ဦး ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ထွက်လာကာ ဓားရှည်ဖြင့် ဆက်တိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေ၏။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းတန်းသည် သစ်ပင်ကြီးနှင့် တိုက်ရိုက် ရိုက်ခတ်သွားပြီး နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ဤလူမှာ အခြားမဟုတ်၊ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ပင် ဖြစ်လေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။ သူ၏ ပြိုင်ဘက် မည်သူဖြစ်ကြောင်း မသိသော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေးတွင် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်လေ၏။

လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျိုးယွမ် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေကို ဆင့်ခေါ်လိုက်လေ၏။ ကျိုးယွမ် စကားပြောရန်ပင် မလိုဘဲ ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေသည် ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အဝေးရှိ အမည်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ပစ်ထွက်သွားလေ၏။

လွန်ခဲ့သော သုံးရက်က ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ နိုးထလာပြီး အဆင့် ၆ မိစ္ဆာသားရဲ အဖြစ် အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့လေ၏။

ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံ မှာမူ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်မောကျနေဆဲဖြစ်ပြီး မည်သည့်အချိန်တွင် နိုးလာမည်ကို ကျိုးယွမ် မသိရှိသေးချေ။

ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အရွယ်အစားသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေ၏။

အမည်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူ၏ အမူအရာ ချက်ချင်း အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။ သူ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့လေသည်။

ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေသည် သူ၏ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အအေးဓာတ်တစ်ခု အမည်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ပစ်ထွက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ့ကို ရေခဲပန်းပုရုပ်တစ်ခုအဖြစ် အေးခဲသွားစေလေ၏။

ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေသည် အမြီးကို မြှောက်ကာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ရာ ရေခဲပန်းပုရုပ်မှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

အမည်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူသည် သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး ကောင်းကင်မှ မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာလေ၏။

ကျယ်လောင်သော "ဝုန်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ မြေကြီး ကွဲကြေသွားပြီး ဧရာမ ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားကာ ထိုလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အရိုးများအားလုံး ကျိုးပဲ့သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်က ခုန်ဆင်းလာပြီး ထိုလူ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာလေ၏။ တစ်ဖက်လူမှာ အဘိုးအို တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါ သူ အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အေးစက်နေလေ၏။

"ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း..."

ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ အေးစက်နေပြီး အဘိုးအို၏ ခေါင်းပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက်ကို တိုက်ရိုက် တင်လိုက်လေ၏။

အဘိုးအိုထံမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ မူလဝိညာဉ် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားကာ ဝိညာဉ်ပါ လွင့်စင်ပြီး ပြာကျသွားလေ၏။

ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေ၏။ သတင်းအချက်အလက် အနည်းငယ်ကိုသာ သူ မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ အဘိုးအို၏ မူလဝိညာဉ် တွင် တားမြစ်ချက် တစ်ခု ရှိနေပြီး ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း ပြုလုပ်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားမည် ဖြစ်လေ၏။

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၃၁၂၂၅၊ သက်တမ်း +၂၄၇၊ ကျင့်စဉ်အမှတ် +၂၂၄၆၈၉၁...]

ကျိုးယွမ် စနစ်၏ အသံကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီး "အရိပ်ခန်းမ..." ဟု အေးစက်သော စကားလုံး နှစ်ခွန်းကို ရေရွတ်လိုက်လေ၏။

အရိပ်ခန်းမ သည် သူ ယခင်က တစ်ခါမှ မသွားဖူးသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်၍ ကျိုးယွမ် မသိရှိချေ။

ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ လျင်မြန်စွာ သေးငယ်သွားပြီးနောက် ကျိုးယွမ်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

ထိုအချိန်တွင် ပုံရိပ် နှစ်ခု အဝေးမှ အလျင်အမြန် ပြေးလာပြီး ကျိုးယွမ်၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာကြလေ၏။ သူတို့မှာ ချင်ချန် နှင့် အဆောင်ဆရာကြီး ကျုံးချန်အန်း တို့ ဖြစ်ကြလေ၏။

ကျိုးယွမ် အဆင်ပြေကြောင်း မြင်သောအခါ ချင်ချန်၏ တင်းမာနေသော မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားလေ၏။ အဆောင်ဆရာကြီး ရှီဖု၏ မျက်လုံးများ ပိုမို တောက်ပလာလေ၏။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းကို မြင်သောအခါ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကြလေ၏။

"ကျိုးယွမ်... မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား..."

ချင်ချန်က ကျိုးယွမ်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ကာ အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် ခေါင်းခါလိုက်လေ၏။ သူတို့၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် အားနာမနေတော့ဘဲ "ခေါင်းဆောင်ကြီး၊ ဆရာ... အရိပ်ခန်းမ က ဘာလုပ်တဲ့ နေရာလဲ..." ဟု တိုက်ရိုက် မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

ကျုံးချန်အန်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် "ကျိုးယွမ်... ပြန်ရောက်မှ ဒီအကြောင်း ပြောကြတာပေါ့... ဒီက ကိစ္စတွေကို အရင် ဖြေရှင်းရအောင်..." ဟု ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မီးလုံး နှစ်လုံး ပေါ်လာပြီး အလောင်းနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် နှစ်ပိုင်းကွဲနေသော အခြား အလောင်းတစ်လောင်းကိုပါ လွှမ်းခြုံသွားလေ၏။

ကျိုးယွမ် သိုလှောင်လက်စွပ် သုံးကွင်းကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အချိန်ဆွဲမနေဘဲ အဆောင်ဆရာကြီး ရှီဖု နှင့် ချင်ချန် တို့နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားလေ၏။

မကြာမီ သူတို့ သုံးဦးသည် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း မှ လမ်းတစ်လမ်းသာ ကွာဝေးသော ကြီးမားသည့် ခြံဝင်းကြီးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြလေ၏။

မှော်အဆောင်ဆရာ အဆင့်ရှိသူများ သို့မဟုတ် ထိုထက် မြင့်မားသူများသည် ဤနေရာတွင် နေအိမ် တစ်လုံး ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခွင့် ရှိလေ၏။

ကျိုးယွမ် သတ်မှတ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီနေပြီဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာသို့ မလာခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်လေ၏။

အခန်း (၁၉၈) နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်ကို သတ်ဖြတ်ရန် နည်းလမ်းမြောက်များစွာ

သူတို့ သုံးဦးသည် ချင်ချန်၏ အခန်းထဲတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြလေ၏။

"ကျိုးယွမ်... ဒီကနေ့ ဖြစ်ရပ်တွေက ဘာနဲ့ သက်ဆိုင်နေလဲဆိုတာ မင်း သိလား..."

အဆောင်ဆရာကြီး ရှီဖု သည် သူ၏ ပုံမှန် ပျင်းရိသော အမူအရာကို စွန့်လွှတ်ကာ ကျိုးယွမ်ကို တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မကြာသေးမီက ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်လည် စဉ်းစားလိုက်ရာ ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး "တန်ဖူအကယ်ဒမီ..." ဟု အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

အဆောင်ဆရာကြီး ရှီဖု ၏ မျက်လုံးများတွင် လေးစားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။ "မင်း ပြောတာ မှန်တယ်... အရိပ်ခန်းမ က သူတို့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိတယ်..."

"သူတို့က ဒါကို လူတိုင်းဆီကနေ လျှို့ဝှက်ထားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေကြတာ... ဒါပေမဲ့ ဒီကမ္ဘာမှာ တစ်ခုခု လုပ်ပြီးရင် အရိပ်အယောင် မချန်ဘဲ နေလို့မရပါဘူး..."

အဆောင်ဆရာကြီး ရှီဖု ၏ စကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။ ဤအငြိုးအတေးကို သူ မှတ်ထားမည် ဖြစ်သည်။

ချင်ချန်လည်း အလွန် တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာ ရှိနေလေ၏။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် အရိပ်ခန်းမ ကဲ့သို့သောအရာကို ကြောက်ရွံ့စရာ အကြောင်းမရှိချေ။

သို့သော် ဆိုရိုးစကားရှိသည့်အတိုင်း "သူခိုးက ရက်တစ်ထောင် သူခိုးလုပ်နိုင်ပေမဲ့... သူခိုးရန်ကို ရက်တစ်ထောင် ကာကွယ်လို့ မရနိုင်ဘူး..." ဟူ၍ပင် ဖြစ်သည်။

"ကျိုးယွမ်... ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းဖို့ စီစဉ်ထားလဲ..."

ချင်ချန်က သူ၏ စိတ်ထဲရှိ မေးခွန်းကို ထုတ်ဖော်မေးမြန်းလိုက်ပြီး ကျိုးယွမ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထောက်ခံမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် အဆောင်ဆရာကြီး ရှီဖု နှင့် ချင်ချန် ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် "ခေါင်းဆောင်ကြီး ၊ ဆရာ... ...အရိပ်ခန်းမ ရဲ့ ဌာနချုပ်က ဘယ်မှာလဲ ဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ သိလား…” ဟု တည်ငြိမ်စွာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားချိန်၌ သူတို့နှစ်ဦး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြလေ၏။ အဆောင်ဆရာကြီး ရှီဖု ၏ မျက်လုံးများတွင် လေးစားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

"ကျိုးယွမ်... အရိပ်ခန်းမ ရဲ့ ဌာနချုပ်ကိုတော့ ငါ မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ တန်ယန်မြို့ နဲ့ မိုင် ၅၀၀ လောက်ပဲ ဝေးတဲ့ ပိုင်ဟယ်စံအိမ် ဆိုတဲ့ သူတို့ရဲ့ ရုံးခွဲ တစ်ခုကိုတော့ ငါ သိတယ်..."

"ပိုင်ဟယ်စံအိမ် ဟာ အပေါ်ယံမှာတော့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ လမ်းစဉ် ဂိုဏ်း တစ်ခုဖြစ်ပေမဲ့... တကယ်တမ်းမှာတော့ အရိပ်ခန်းမ ရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ရုံးခွဲတစ်ခု ဖြစ်တယ်..."

"ပိုင်ဟယ်စံအိမ် ရဲ့ အရှင်သခင်ဖြစ်တဲ့ ပိုင်ချန်မင် ဟာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုရှိတဲ့ အရိပ်ခန်းမ ရဲ့ အကြီးအကဲ တစ်ယောက် ဖြစ်တယ်..."

"ဒါပေမဲ့ အထဲမှာ ကျွမ်းကျင်သူ ဘယ်နှစ်ယောက် ရှိလဲ ဆိုတာကိုတော့ ငါ မသိဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီအခြေအနေကို မတော်တဆ သိခဲ့ရတာမို့လို့ပဲ..."

အဆောင်ဆရာကြီး ရှီဖု က ကျိုးယွမ်ကို ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခေါင်းဆောင်ကြီး... အခု သွားပြီး အတိုး နည်းနည်း သွားကောက်လိုက်ဦးမယ်..." ဟု တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် စကားပြောပြီးနောက် မတ်တပ်ရပ်ကာ အပြင်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားလေ၏။ သူ၏ အသံသည် အဆောင်ဆရာကြီး ရှီဖု နှင့် ချင်ချန် တို့၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာလေ၏။

"မနက်ဖြန် မနက် တန်ယန်မြို့ ကို ပြန်ရောက်ပါမယ်... ထွက်ခွာမယ့် အချိန်ကို နောက်ကျစေမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ချင်ချန် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်နှာ ရှိနေလေ၏။

"သူ့အတွက် စိတ်မပူပါနဲ့... ခုနက သေသွားတဲ့သူကလည်း အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ပါပဲ... ဒီကောင်လေးဆီမှာ လျှို့ဝှက်ဖဲချပ်တွေ အများကြီး ရှိတယ်..."

"လင်းယုန်တစ်ကောင် အရွယ်ရောက်လာပြီဆိုရင် သဘာဝကျကျ အတောင်ပံဖြန့်ပြီး ပျံသန်းရမှာပဲ... ကျိုးယွမ် က မင်း ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုထူးချွန်တယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ချင်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ထိုင်လိုက်လေ၏။

"ခေါင်းဆောင်ကြီး... ကျွန်တော်တို့ တန်ဖူအကယ်ဒမီ ကို လျစ်လျူရှုခဲ့တာလား..."

ချင်ချန်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အရောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး လူသတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

အဆောင်ဆရာကြီး ရှီဖု ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလေ၏။ "ချင်ချန်... ငါတို့ တန်ဖူအကယ်ဒမီ ကိစ္စကို ခဏ ရပ်ထားဖို့ လိုတယ်... အကယ်၍ သူတို့ကို အရမ်း ဖိအားပေးမိရင်... သူတို့ နောက်ကွယ်က လူတွေ ငြိမ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"စုန်းဟူနယ်မြေ နဲ့ အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ တို့ဟာ အခု ပြည်နယ်စစ်ပွဲ ဆင်နွှဲနေကြတယ်... အကယ်၍ အင်အားကြီးမားတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ပဋိပက္ခထဲ ပါဝင်လာရင်... အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ က တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ချင်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ကြက်သီးထဖွယ် လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။ "ကျွန်တော် အဆင့် ၇ မှော်အဆောင်ဆရာ အဖြစ် တက်လှမ်းနိုင်ပြီး အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေ ကနေ ထွက်ခွာသွားတဲ့အခါ... သူတို့နဲ့ ဒီအကြွေးကို သေချာပေါက် ရှင်းမယ်..."

ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေလေ၏။ ပိုင်ဟယ်စံအိမ် ဘယ်မှာရှိသလဲ ဆိုတာကို သူ သိလေ၏။ ဟွမ်တနှင့် အခြားသူများ ပြောခဲ့ဖူးသည်ကို သူ ကြားခဲ့ဖူးလေ၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အမှောင်ထုထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေလေ၏။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် မိုင်ငါးရာ ဆိုသည်မှာ မဝေးလှချေ။

‘ဒီညက မိုးအုံ့နေတာ မဟုတ်ပေမဲ့... လေပြင်းမုန်တိုင်း ထန်တဲ့ ညတစ်ညဖြစ်ပြီး... လူသတ်ဖို့နဲ့ မီးရှို့ဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲ…’

ကျိုးယွမ်သည် ပိုင်ဟယ်စံအိမ် နှင့် မိုင်အနည်းငယ် အကွာတွင် ရပ်ကာ အဝေးရှိ ပိုင်ဟယ်စံအိမ် ၏ ပြန့်ကျဲနေသော အကြွင်းအကျန်များကို ကြည့်ရင်း သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

ကျိုးယွမ် သူ၏ ပခုံးပေါ်ရှိ ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေကို ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် "သွားကြစို့... ဒီနေရာကို မြေပြင်နဲ့ တစ်ပြေးတည်း ဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်ကြရအောင်..." ဟု တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏。

ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေသည် သူ၏ ခေါင်းသုံးလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါက်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အရွယ်အစားသို့ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ ၏ ခေါင်းအလယ်တည့်တည့်တွင် ရပ်ကာ ပိုင်ဟယ်စံအိမ် ဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေ၏။

မည်သည့် ဖုံးကွယ်မှုမျှ မပြုလုပ်ဘဲ ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

"ဒီလောက် ညနက်ကြီး ငါ့ရဲ့ ပိုင်ဟယ်စံအိမ် ကို လာတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ..."

ပိုင်ဟယ်စံအိမ် မှ လူများသည် ဤအစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါကို အလျင်အမြန် သတိပြုမိသွားကြပြီး အချို့မှာ လေထဲသို့ ချက်ချင်း ပျံတက်လာကြလေ၏။

"အရိပ်ခန်းမ... မင်းတို့က ငါ့ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ဖို့ ရဲတင်းနေမှတော့... ငါ ရက်စက်တယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့... ဒီနေ့ ဒီမှာရှိတဲ့ မင်းတို့ အားလုံး သေချာပေါက် သေရမယ်..."

ကျိုးယွမ် နှင့် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ တို့ ပိုင်ဟယ်စံအိမ် ၏ အထက်သို့ ရောက်ရှိလာလေ၏။ ကျိုးယွမ် အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် စကားပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပိုင်ဟယ်စံအိမ် တစ်ခုလုံးမှ ပုံရိပ် နှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် သုံးဆယ်ခန့် ပျံထွက်လာကြပြီး အားလုံး ကောင်းကင်ယံကို တည်ကြည်လေးနက်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေကြလေ၏။

"အဆင့် ၆ မိစ္ဆာသားရဲ..."

တစ်စုံတစ်ယောက် အံ့အားသင့်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် သူတို့၏ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ဖြူရော်သွားလေ၏။

"အကုန်သတ်ပစ်..."

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျိုးယွမ်သည် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေကို အမိန့်ပေးလိုက်လေ၏။

ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေသည် ချက်ချင်း အောက်သို့ ထိုးဆင်းသွားပြီး ဧရာမ ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ အောက်ဘက်ရှိ လူများဆီသို့ တိုက်ခတ်သွားမည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်လေ၏။

"အား..."

စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပုံရိပ် နှစ်ခုမှာ မရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ချေ။ သူတို့သည် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ၏ မီးတောက်များဖြင့် တိုက်ရိုက် လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြာကျသွားလေ၏။

ထို့နောက် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေသည် ပိုင်ဟယ်စံအိမ် တွင် အသတ်အဖြတ် လမ်းစဉ်ကို စတင်လေတော့၏။ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် နောက်ထပ် လူသုံးဦး သူ့၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့လေ၏။

ကျိုးယွမ်လည်း အားမနေခဲ့ချေ။ သူ၏ အကြည့်သည် အရင်ဆုံး စကားပြောခဲ့သော အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအပေါ် ကျရောက်သွားလေ၏။

အကယ်၍ ကျိုးယွမ်၏ ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ပါက ဤလူသည် ပိုင်ဟယ်စံအိမ် ၏ အမည်ခံ ပိုင်ရှင် ပိုင်ချန်မင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ပိုင်ချန်မင် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေကို မြင်သောအခါ တိုက်ခိုက်ရန် မစဉ်းစားခဲ့ချေ။ ယင်းအစား သူသည် မည်သို့ ထွက်ပြေးရမည်ကိုသာ စဉ်းစားနေခဲ့လေ၏။

သူတို့ အားလုံး ပေါင်းလျှင်ပင် ဤ အဆင့် ၆ မိစ္ဆာသားရဲကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ပိုင်ချန်မင် ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။ ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ၏ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်ချေ။

"ပိုင်ချန်မင်... မင်း ထွက်ပြေးလို့ မလွတ်ပါဘူး..."

ပိုင်ချန်မင် အမှောင်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ပိုင်ချန်မင် တုံ့ပြန်မှု မလုပ်နိုင်မီမှာပင် မှော်အဆောင် တစ်ခု သူ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ပိုင်ချန်မင်ကို လွှမ်းခြုံသွားလေ၏။

ပိုင်ချန်မင် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ရှေ့ရှိ မီးပင်လယ်ကြီးကို လက်ဝါးရိုက်ချက်ဖြင့် ချိုးဖျက်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် အေးစက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

"ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်..."

ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပိုင်ချန်မင်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လုံးဝ အသုံးပြု၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်ရလေ၏။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်များက ပိုင်ချန်မင်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

"ကြယ်နှင့်လကျဆင်းခြင်း..."

ပိုင်ချန်မင် ရူးသွပ်စွာ ရုန်းကန်နေပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စတင် နာလန်ထူလာချိန်မှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားပြီး လေထဲမှ ခေါင်းစိုက်ကျလာလေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပိုင်ချန်မင်သည် သူ၏ မူလဝိညာဉ် တွင် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အော်ဟစ်လိုက်ရလေ၏။

ထိုအချိန်တွင် အောက်ဘက် လေဟာနယ်ထဲမှ သစ်လုံးကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ပိုင်ချန်မင်ကို ဝင်တိုက်လိုက်လေ၏။

ဤ သစ်ပင်ကြီး ပေါ်လာခြင်းက ကွင်းဆက်တုံ့ပြန်မှု တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အခြား ဧရာမ သစ်လုံးကြီးများ ဆက်တိုက် ပေါ်လာကာ ပိုင်ချန်မင်ကို အကြင်နာကင်းမဲ့စွာ ဝင်တိုက်ကြလေတော့၏။

ပိုင်ချန်မင်၏ နှုတ်ခမ်းများမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

"ကောင်းကင်စည်းမျဥ်း ဓားသိုင်း..."

ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေလေ၏။ သူ၏ လက်ထဲရှိ မိုးကြိုးဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်ရာ ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုသည် ပိုင်ချန်မင်၏ ခေါင်းကို ဖောက်ထွင်းသွားလေ၏။ ပိုင်ချန်မင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မိုးကြိုးများဖြင့် ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရလေသည်။