အခန်း ၈၈

အခန်း (၈၈) ရန်သူချဉ်းကပ်လာခြင်း၊ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပစ်ချလိုက်ခြင်း

"ဖက်တီးကတော့ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်ကို အိပ်ပျော်သွားပြီ..."

"ဘယ်လောက်ကြာမှ နိုးလာမလဲ မသိဘူး..."

ကျောက်လင်က ကြွက်လေးကို သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ကိုင်ထားရင်း ၎င်း နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျနေသည်ကို ကြည့်ကာ မနေနိုင်ဘဲ ရေရွတ်လိုက်၏။

အမှန်တော့ ထိုကြွက်လေးက မိုးကြိုးမြွေကို မျိုချပြီးသွားသောအခါ ၎င်း၏ စွမ်းအားများ သေချာပေါက် တိုးလာမည်ကို ကျောက်လင် သိထားသည်။

ထိုကြွက်လေးကို ကောင်းစွာ အိပ်စက်ခွင့် ပြုလိုက်၏။

ကျောက်လင်က ကြွက်လေးကို အလွန်သေးငယ်သော ဝါးခြင်းတောင်းလေးထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီးနောက် မြင်းရိုင်း၏ ကုန်းနှီးပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။

သူတို့သည် တောဝက်နှစ်ဆယ့်သုံးကောင်ကို အမဲလိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး တော်တော်လေး ကောင်းမွန်သော သားကောင်များ ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ကျောက်လင်က အားရကျေနပ်မှု မရှိသေးပေ။

ယခု ဤရှေးဟောင်းသစ်တောကြီး၏ အကြီးမားဆုံး အန္တရာယ်ဖြစ်သော မိုးကြိုးမြွေ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ဤနေရာသည် ကျောက်လင်၏ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေ ဖြစ်လာပြီး ဤနေရာရှိ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များအားလုံးသည်လည်း ကျောက်လင်၏ ရတနာများ ဖြစ်လာသည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်သည် တောထဲတွင် နောက်ထပ် တစ်နာရီခန့် အချိန်ယူ၍ အလုပ်လုပ်ခဲ့၏။

တတိယအဆင့် ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်၏ အစောပိုင်းအဆင့်၊ သတ္တုစပ်ဓားကောက်နှင့် ထူးကဲလှသော သွေးနတ်ဘုရားဓားသိုင်းတို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။

ကျောက်လင်သည် တစ်နာရီကြာအောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့၏။

သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန် အကောင်ငါးဆယ်ကျော်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်လင်က တောထဲ၌ နောက်ထပ် ငွေရောင်ဦးချို သံမဏိကြံ့ တစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

၎င်းက မနေ့က ငွေရောင်ဦးချို သံမဏိကြံ့နှင့် အရွယ်အစား အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

"အရမ်းကောင်းတယ်..."

"မင်းကို ဖမ်းမိတာနဲ့ ဒီနေ့ အမဲလိုက်တာကို အဆုံးသတ်လို့ရပြီ..."

ကျောက်လင်သည် အလွန်ဝမ်းသာသွား၏။

ထိုမျှကြီးမားသော သားရဲကြီးကို သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအတွက်ဖြစ်စေ၊ လယ်ထွန်ရန်အတွက်ဖြစ်စေ အသုံးပြုနိုင်ပြီး အိမ်ရှေ့တံခါးပေါက်တွင် ထားရှိကာ အစောင့်အရှောက်နတ်ဘုရားအဖြစ်ပင် အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် သတ္တုစပ်ဓားကောက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပြေးသွားလိုက်၏။

ငွေရောင်ဦးချို သံမဏိကြံ့က ဒေါသတကြီးဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာပြီး ၎င်း၏ ထက်မြက်သော ဦးချိုဖြင့် ကျောက်လင်ကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

ရုတ်တရက် ကျောက်လင်သည် ငွေရောင်ဦးချို သံမဏိကြံ့၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး သူ၏ သတ္တုစပ်ဓားကောက်ကို ချက်ချင်းပင် ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

ငွေရောင်ဦးချိုမှာ အရင်းမှစ၍ ပြတ်တောက်သွားသည်။

"မူး..."

ငွေရောင်ဦးချို သံမဏိကြံ့က အလွန် ဒေါသထွက်သွား၏။ ကျောက်လင်ကို ခါချပြီးနောက် နင်းသတ်ရန် ကြိုးစားရင်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားသည်။

သံမဏိကြံ့၏ ကျောပေါ်တွင် ခြေမချနိုင်တော့ဘဲ ကျောက်လင်က အောက်သို့ ခုန်ဆင်းလိုက်ကာ ငွေရောင်ဦးချို သံမဏိကြံ့၏ အနောက်ဘက်သို့ ကျဆင်းသွား၏။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်သည် သတ္တုစပ်ဓားကောက်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သံမဏိကြံ့၏ ညာဘက် နောက်ခြေထောက်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ ချက်ချင်း အားစိုက်လိုက်သည်။

တတိယအဆင့် ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်၏ အစောပိုင်းအဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ကျောက်လင်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားမှာ ကျင်းရှစ်ရာကျော်အထိ ရှိလာခဲ့၏။

ကျောက်လင်က ငွေရောင်ဦးချို သံမဏိကြံ့ကို အားကုန်လွှဲယမ်းလိုက်ရာ ငွေရောင်ဦးချို သံမဏိကြံ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို အမှန်တကယ်ပင် မ,ချီသွားစေပြီးနောက် အထက်သို့ အားပြင်းပြင်းဖြင့် ပစ်တင်လိုက်သည်။

ငွေရောင်ဦးချို သံမဏိကြံ့က သစ်ပင်တစ်ပင်ကို ဝင်တိုက်မိပြီး ထိုသစ်ပင်မှာ နှစ်ပိုင်းကျိုးသွား၏။

ငွေရောင်ဦးချို သံမဏိကြံ့ မတ်တတ်မရပ်နိုင်မီ ကျောက်လင်က ထပ်မံ ပြေးဝင်သွားကာ ၎င်း၏ နောက်ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲကိုင်၍ နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချလိုက်ပြန်သည်။

ထို့ကြောင့် ငွေရောင်ဦးချို သံမဏိကြံ့မှာ လေထဲသို့ ထပ်မံ လွင့်စင်သွားပြီး ဘေးနားရှိ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်နှင့် ဝင်တိုက်မိပြန်၏။

ထို့နောက် ကျောက်လင်က အားကုန်သုံးကာ ငွေရောင်ဦးချို သံမဏိကြံ့ကို ဆက်တိုက် လွှဲယမ်းနေတော့သည်။

"မူး..."

ငွေရောင်ဦးချို သံမဏိကြံ့မှာ ခေါင်းမူးသွား၏။ ကျောက်လင် လာရောက်၍ မခါရမ်းမီ ၎င်းက သနားစဖွယ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ငွေရောင်ဦးချို သံမဏိကြံ့က သူ့အား သနားညှာတာရန် တောင်းပန်နေကြောင်းကို ကျောက်လင် ခံစားသိရှိနိုင်၏။

"မတ်တတ်ရပ်စမ်း..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်လင်က ၎င်းကို အမှန်တကယ် ဆက်မတိုက်တော့သည်ကို မြင်သောအခါ ငွေရောင်ဦးချို သံမဏိကြံ့က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အညံ့ခံကြောင်း ပြသရန် ခေါင်းကို လိမ္မာစွာ ငုံ့ထားလိုက်၏။

မနေ့က ငွေရောင်ဦးချို သံမဏိကြံ့ကို လွယ်ကူစွာ ဖမ်းမိခဲ့ခြင်းမှာ ကြွက်လေး၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင်မူ ကျောက်လင်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားဖြင့် ငွေရောင်ဦးချို သံမဏိကြံ့ကို အပြည့်အဝ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့၏။

"လာ... ငါနဲ့အတူ အိမ်ပြန်ရအောင်..."

ကျောက်လင်သည် အောင်ပွဲခံသည့်ဟန်ဖြင့် ငွေရောင်ဦးချို သံမဏိကြံ့၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး လျစ်လျူရှုထားသောဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ဝါးခြင်းတောင်း နှစ်လုံးကို သယ်ဆောင်ထားသည့် မြင်းရိုင်းက ရှေ့မှ ဦးဆောင်သွားပြီး ငွေရောင်ဦးချို သံမဏိကြံ့က အနောက်မှ လိုက်ပါသွားကာ သူတို့အားလုံး ရှေးဟောင်းသစ်တောကြီးထဲမှ အတူတကွ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

တောင်ပေါ် စမ်းရေအိုင်တွင် ယဲ့လင်အာနှင့် ပိုင်ဝမ်ချင်းတို့က ဒုက္ခသည် အမျိုးသား နှစ်ဆယ့်ငါးဦးအား သစ်ပင်များ ခုတ်လှဲရန် ညွှန်ကြားနေကြသည်။

ဤဒေသကို ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းအဖြစ် ဖော်ထုတ်ရန်အတွက် သစ်ပင်များနှင့် ပေါင်းပင်များအားလုံးကို ရှင်းလင်းရမည် ဖြစ်၏။

မနက်ခင်း တစ်ပိုင်းလုံး အလုပ်လုပ်ပြီးနောက် သူတို့သည် သစ်ပင်နှစ်ရာကိုသာ ခုတ်လှဲနိုင်ခဲ့သည်။

တိုးတက်မှုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ပိုင်ဝမ်ချင်း၏ အမူအရာက အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေပုံရ၏။

"ခင်ပွန်းက သူ ရှရွှယ်ချန်တောင်ကနေ မပြန်လာခင် ဒီတောအုပ်ကို ရှင်းလင်းရမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်..."

"ဒီနှုန်းနဲ့ဆိုရင် အနည်းဆုံး ဆယ်ရက်လောက် ကြာလိမ့်မယ်..."

ပိုင်ဝမ်ချင်းက နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မလောပါနဲ့..."

"ယောင်းဟွိုင်တောက်နဲ့ ရှုံ့တကျွမ်းတို့ အပါအဝင် မိသားစု ခြောက်စုက သူတို့ရဲ့ လယ်တွေကို မကြာခင် ထွန်ယက်ပြီးသွားလိမ့်မယ်..."

"နောက်သုံးရက်နေရင် အဲ့ဒီမိသားစု ခြောက်စုဆီက ယောက်ျားလုပ်သားတွေ အားလုံးကို ငါတို့ ငှားလိုက်မယ်... အဲ့ဒါဆိုရင် သစ်ပင်တွေကို အရမ်းမြန်မြန် ခုတ်နိုင်သွားလိမ့်မယ်..."

ယဲ့လင်အာက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ရှန့်ထျန်းဝေ့က အနီးနားရှိ တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

ပြီးခဲ့သည့် ညက သူ၏ ခယ်မနှစ်ယောက်ကို ပြုစုပြီးနောက် ရှန့်ထျန်းဝေ့သည် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားခဲ့ပြီး ယနေ့နံနက် အလွန်နောက်ကျသည်အထိ မထခဲ့ပေ။

အစာစားပြီးနောက် ရှန့်ထျန်းဝေ့က ထျဲ့လင်တောင်မှ တောအုပ်ထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်လာပြီး တောင်ပေါ် စမ်းရေအိုင်သို့ ရောက်ရှိလာ၏။

ရုတ်တရက် ရှန့်ထျန်းဝေ့က ပိုင်ဝမ်ချင်းနှင့် ယဲ့လင်အာတို့ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"အရမ်းလှတဲ့ မိန်းမပျိုလေးပါလား..."

ရှန့်ထျန်းဝေ့၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွား၏။

ချီလင်ကျောင်းတော်တွင် ရှန့်ထျန်းဝေ့သည် အခြားကျောင်းသားများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရပြီး နည်းပြများ၏ ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင်လည်း ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ကာမရာဂစိတ်များကို အမြဲတမ်း ထိန်းချုပ်ထားပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ပေါ့ဆရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။ သူက နေ့စဉ် ကျင့်ကြံပြီး သူ၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် သူ၏ အချိန်အားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့၏။

သို့သော် ရွာသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အောင့်အည်းထားခဲ့သော ရှန့်ထျန်းဝေ့သည် လုံးဝကို လွတ်လပ်ခွင့် ပေးလိုက်တော့သည်။

ထို့ကြောင့် ယဲ့လင်အာနှင့် ပိုင်ဝမ်ချင်းတို့ကို မြင်သောအခါ သူသည် ဂနာမငြိမ်ဖြစ်လာ၏။

တောင်ပေါ် စမ်းရေအိုင်ဆီသို့ လှည့်ပတ်သွားပြီးနောက် ရှန့်ထျန်းဝေ့က သူ၏ လက်ထဲတွင် ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပေါ်လာသည်။

"ရှင် ဘယ်သူလဲ..."

ယဲ့လင်အာက သူမ၏ သတ္တုစပ်ထန်ဓားကို ချက်ချင်း မြှောက်လိုက်ပြီး ရှန့်ထျန်းဝေ့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

"ကျောက်လင်က ဇနီးငါးယောက် ယူထားတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်..."

"ဒီမိန်းမပျိုနှစ်ယောက်က ကျောက်လင်ရဲ့ ဇနီးတွေ ဖြစ်ရမယ်..."

ရှန့်ထျန်းဝေ့က ယဲ့လင်အာအား မထီမဲ့မြင် ကြည့်လိုက်ကာ သူမ၏ ထန်ဓားကို လျစ်လျူရှုထားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက သူတို့နှစ်ဦးကို လွတ်လပ်စွာ အကဲခတ်နေ၏။

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ..."

ယဲ့လင်အာသည် ရှန့်ထျန်းဝေ့၏ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များကို သဘာဝကျကျ သိမြင်သွားပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ ပြေးဝင်သွားသည်။

"ဒီမိန်းမပျိုလေးက ဒေါသတော်တော် ကြီးတာပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ ငါ သဘောကျတယ်..."

ရှန့်ထျန်းဝေ့က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ဓားရှည်ကို ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

ဓားက လေထုကို ဖြတ်တောက်သွားကာ မိုးခြိမ်းသံကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး မျက်မြင်မရသော လေဓားသွားတစ်ခုက ယဲ့လင်အာဆီသို့ ပိုင်းဖြတ်သွားသည်။

"ရှင်..."

"ရှင်က အမှန်တကယ်ပဲ ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်မှာ ရှိနေတာကိုး..."

ယဲ့လင်အာသည် လေဓားသွား၏ စွမ်းအားကြောင့် အံ့သြသွားပြီး ဘေးဘက်သို့ ချက်ချင်း ရှောင်တိမ်းလိုက်ရာ ၎င်း၏ ခုတ်ပိုင်းမှုမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွား၏။

ယခင်က ယဲ့လင်အာသည်လည်း သွေးဆီးနှင်းပန်းတွင် ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်၌ ရှိခဲ့ဖူးသဖြင့် ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်၏ ဝိသေသလက္ခဏာများကို သဘာဝကျကျပင် သိရှိထားသည်။

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်သွေးကြောဆုံချက်များ ပွင့်လာပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ၎င်းတို့အတွင်း၌ သိုလှောင်ထားသည်။ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းတွင် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက်စွမ်းအား ပါဝင်ပေသည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ရှန့်ထျန်းဝေ့က ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်၏။

ယဲ့လင်အာ၏ စွမ်းအားသည် ဒုတိယအဆင့် သံမဏိအရိုးနယ်ပယ်၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့သာ ပြန်လည်သက်သာလာပြီး သူမသည် ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်သို့ မရောက်သေးပေ။ သူမသည် ရှန့်ထျန်းဝေ့နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အနည်းငယ် စွမ်းအားမဲ့နေသည်။

"မိန်းကလေး... မပြေးပါနဲ့... ဒီနေ့ မင်းကို သေသေချာချာ ယုယပေးပါ့မယ်..."

"ပြီးတော့ ဟိုမိန်းမပျိုလေး... မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး ငါ့လက်ထဲကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ယဲ့လင်အာ၏ စိုးရိမ်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန့်ထျန်းဝေ့သည် ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦးလုံးကို ဖမ်းမိထားပြီးဖြစ်သည့်အလား ဂုဏ်ယူမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ထိုစဉ်ရုတ်တရက် ရှန့်ထျန်းဝေ့၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် သွေးထွက်နေသော အပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှန့်ထျန်းဝေ့၏ ခေါင်းမှာ ပေါက်ကွဲသွား၏။

ဝမ်းသာလုံးဆို့နေသည့် တတိယအဆင့် ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်၏ အစောပိုင်းအဆင့်မှ သိုင်းပညာရှင် ရှန့်ထျန်းဝေ့က ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

သူ၏ သေဆုံးမှုက မယုံနိုင်လောက်အောင် ထူးဆန်းနေ၏။

တစ်ကီလိုမီတာခန့် အကွာတွင် ကျောက်လင်သည် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်၏ တုတ်ခိုင်သော သစ်ကိုင်းပေါ်၌ မတ်တတ်ရပ်ကာ သစ်စည်ကို မှီထားပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် ဘားရတ်စနိုက်ပါ ရိုင်ဖယ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်နေသည်။