အခန်း (၁၀၅၁-၁၀၅၂)

အခန်း ၁၀၅၁ ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်ခြင်း

"ဘာဖြစ်တာလဲ။ ကျွန်တော့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို မဝင်ချင်တော့ဘူးလား။ ခင်ဗျားက တော်တော် ယဉ်ကျေးမှု မရှိတာပဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို နာကျင်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့အတွက်... အဲဒီအတွက် နောင်တရစေရမယ်" လုံချန်းက လှောင်ပြောင်ရယ်မောရင်း ဓားနက်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ မိစ္ဆာဝိညာဉ်အား အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားစေရန် တဟုန်ထိုး ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

​မိစ္ဆာဝိညာဉ်မှာမူ ထပ်တူထပ်မျှ ပြင်းထန်လှသော ပူလောင် နာကျင်မှုဒဏ်ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် မလှုပ်ရှားနိုင်သေးချေ။ သူသည် မိမိထံသို့ တစ်ရွေ့ရွေ့ ချဉ်းကပ်လာနေသော လုံချန်းကိုသာ မျက်တောင်မခတ်တမ်း ကြည့်နေမိတော့သည်။

'​ငါ တကယ်ပဲ သေရတော့မှာလား...' မိမိကို အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်တော့မည့်အလား ဟိန်းဟောက်ကာ ကျရောက်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားအရှိန်အဝါကို ကြည့်ရင်း မုန့်မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေး၏ စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်ဟူသမျှ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် လုံးဝ မရှိတော့ချေ။

​အချိန်ဓားသည် မိစ္ဆာဝိညာဉ် အနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း ထိမှန်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ အကြောင်းမူကား အခြားသော ဓားတစ်စင်းက ကြားဖြတ်ကာ ဆီးကြိုတားဆီးလိုက်သဖြင့် သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်မိသော ပြင်းထန်သည့် အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်၏။

​"ကောင်လေး... တော်လောက်ပြီ။ မင်းတောင်းဆိုတဲ့ အချက်သုံးချက်လုံးကို ငါတို့ ဖြည့်ဆည်းပေးပြီးပြီပဲ။ အခု ချက်ချင်း ထွက်သွားတော့။ ငါတို့ရဲ့ ပြိုင်ပွဲကို လာပြီး မနှောင့်ယှက်နဲ့တော့။ မဟုတ်ရင်တော့..."

​လုံချန်းကို ဝင်ရောက် တားဆီးလိုက်သူမှာ အခြားသူမဟုတ် ဧကရာဇ်တုပင် ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာဝိညာဉ်သည် ဤပြိုင်ပွဲ၏ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပေရာ သူ သေဆုံးသွားသည်ကို ဧကရာဇ်တုအနေဖြင့် သည်တိုင်း ထိုင်ကြည့်မနေနိုင်ပေ။ အကယ်၍ သူတို့ မည်သည်မျှ မလုပ်ဘဲ ကြည့်နေပါက သူတို့ကို အားနည်းသည်ဟု အများက ရှုမြင်ကြပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် ဤကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်တွင် နိုင်ငံရေးအရ တွက်ချက်မှုများစွာလည်း ရှိနေပေသည်။

​"မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်လဲ" လုံချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။ "မဟုတ်ရင်... မင်းက ခြောက်လှန့်ခံထားရတဲ့ ယုန်သူငယ်လေးလိုမျိုး ငါ့ရဲ့ တိုက်ကွက်တွေကို ရှောင်ကွင်းဖို့ပဲ ကြိုးစားဦးမှာလား"

​လုံချန်းသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ပြောဆိုနေရန် စိတ်မကူးတော့ပေ။ ဤလူသည် သူ့ကို ရိုးရိုးသားသား ခြိမ်းခြောက်နေခြင်း ဖြစ်ပြီး လုံချန်းကလည်း သူ့ကို အမှုထားရမည့်သူဟု စိုးစဉ်းမျှ မမှတ်ယူချေ။

​"ဒီကောင်က ငါ့မိသားစုကို ခြိမ်းခြောက်ပြီး ငါ့သူငယ်ချင်းကို နှိပ်စက်ခဲ့တာ။ ဒါတင်မကဘူး... ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့သေးတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ အနှစ်သာရမရှိတဲ့ ပြိုင်ပွဲကလေးကို ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ကလေးကလား ကစားပွဲကို တခြားနေရာသွားလုပ်ကြစမ်း" သူက ဆိုလိုက်၏။

​ပိန်းပိတ်အောင် မှောင်မိုက်လှသော ဓားနက်ကြီးသည် လုံချန်း၏ မျက်ဝန်းအစုံကဲ့သို့ပင် မိစ္ဆာအလင်းရောင်များဖြင့် တစ်ဖန်ပြန်လည် တောက်ပလာခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် ဓားက လုံချန်းကို လွှမ်းမိုးနေသည်လော သို့မဟုတ် လုံချန်းက ဓားကို စိမ့်ဝင် ဦးဆောင်နေသည်လော ဆိုသည်မှာ မခွဲခြားနိုင်တော့ပြီ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအခါ နှစ်ဦးစလုံးမှာ တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။

​"ငါက မင်းရဲ့ အကျိုးအတွက် ပြောနေတာပါ။ မင်းဟာ ငါတို့ရဲ့ ဧည့်သည်တော်တွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့အတွက် သေဒဏ်ထိုက်တဲ့ ရာဇဝတ်မှုကို ကျူးလွန်ခဲ့ပြီးပြီ။ ဒါကိုပဲ ငါက မင်းကို အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာခွင့် ပေးနေတာ။ မင်းကို သတ်ဖို့ ငါ့မှာ အကြောင်းပြချက် ရှိပြီးသားမို့ နောက်ထပ် အကြောင်းပြချက် တစ်ခု ထပ်မပေးနဲ့တော့။ မင်း သဘောပေါက်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်ပါတယ်" ဧကရာဇ်တုက နောက်သို့ ဆုတ်ခွာခြင်းမရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။

​ဧကရာဇ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ လုံချန်းမှာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူ၏ ရယ်သံထဲတွင် လှောင်ပြောင် သရော်မှုများ စွက်ဖက်နေပုံရသည်။ "ဒါဆို... မင်းက ငါပြောခဲ့တဲ့ စကားလုံးတွေကိုပဲ သုံးပြီး ငါ့ကို ပြန်ခြိမ်းခြောက်နေတာပေါ့။ တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းတာပဲ"

​ဧကရာဇ်နှင့် လုံချန်းတို့ အပြန်အလှန် စကားအခြေအတင် ဖြစ်နေကြစဉ်မှာပင် မိစ္ဆာဝိညာဉ်သည် နောက်ဆုံး၌ ပြန်လည်လှုပ်ရှားနိုင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မိမိအနေဖြင့် ဝိညာဉ်ခန္ဓာအဖြစ် ရှိနေချိန်တွင် အားအနည်းဆုံးနှင့် တိုက်ခိုက်ရအလွယ်ကူဆုံး အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

​သူသည် ခန္ဓာကိုယ် အသစ် တစ်ခုကို အရေးပေါ် လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူနှင့် အနီးဆုံးနေရာတွင် ရှိနေသူနှစ်ဦးမှာ လုံချန်းနှင့် ဧကရာဇ်တုတို့ ဖြစ်ကြ၏။ ဧကရာဇ်တုမှာ သူ မသေဆုံးမီကဲ့သို့ပင် အားကောင်းမောင်းသန် ရှိသဖြင့် ပူးကပ်သိမ်းပိုက်ရန် မလွယ်ကူချေ။ လုံချန်းဟူသော ကောင်မှာမူ ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှသေးသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားခြင်းသည် သေတွင်းထဲ သက်ဆင်းသည်နှင့် မခြားပေ။

​ထိုအချိန်တွင် ဤကမ္ဘာမြေ၏ ကြယ်တာရာ အင်ပါယာကြီးအတွင်း၌ မင်ယု၏ ဖခင်ဖြစ်သူသည် နန်းဆောင်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လာခဲ့သည်။ သူသည် လုံချန်းကို ရှာဖွေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ရပုံရ၏။

​"ဒီကောင်က တစ်ခါပြန်ပြီး ထွက်ပြေးသွားပြန်ပြီ။ ငါ့သားကိုပါ ခေါ်သွားသေးတယ်။ ငါ ကျိန်ဆိုရဲတယ်။ သူသာ လုဝမ်ကို တစ်ခုခု လုပ်ခဲ့ရင် အဲဒီကောင်ရဲ့ လည်ပင်းကို ငါ့လက်နဲ့ကိုယ်တိုင် လိမ်ချိုးပစ်မယ်" ဧကရာဇ်လုက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

​"အရှင်မင်းကြီး... စိတ်မပူပါနဲ့ ခင်ဗျာ့။ ကျွန်တော်တို့ မင်းသားကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့မှာပါ။ သူ ဘေးကင်းမှာပါ။ ရှာဖွေရေး အဖွဲ့တွေလည်း အခုထိ အားသွန်ခွန်စိုက် ရှာနေတုန်းမို့ စိတ်မပူပါနဲ့ ခင်ဗျာ့" နန်းတွင်း မိန်းမစိုးက ဧကရာဇ်ကို နှစ်သိမ့်စကား လျှောက်တင်လိုက်၏။

​"ငါ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်မပူဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။ ငါ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သား ပျောက်နေတာလေ။ သူ အသက်ရှင်နေသေးလား ဆိုတာတောင် ငါ မသိဘူး။ ငါ ဘာကိုမှ မစဉ်းစားနိုင်တော့ဘူး။ ငါ့ခေါင်းထဲမှာ ဘာမှ အလုပ် မလုပ်တော့ဘူး" ဧကရာဇ်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် မျက်နှာညှိုးငယ်စွာဖြင့် ထိုင်လိုက်မိသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပူပန်သောကရိပ်များက အထင်အရှားပင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။

​"အရှင်မင်းကြီး... ဒီနေ့က ကမ္ဘာမြေများ စမ်းသပ်ပွဲ ပြိုင်ပွဲ ကျင်းပတဲ့နေ့ မဟုတ်လား။ အရှင်မင်းကြီး ကိုယ်တိုင် မတက်ရောက်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ ဆက်သွယ်ရေး မှန်ချပ်ကနေတစ်ဆင့် ကြည့်နိုင်ပါတယ်။ အဲဒါက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ စိတ်အာရုံကို တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ပြောင်းလဲပေးပြီး စိတ်သက်သာရာ ရစေနိုင်မလားလို့ပါ။ ပြိုင်ပွဲကတော့ အခုအချိန်ဆို စနေလောက်ပါပြီ" မိန်းမစိုးသည် ဧကရာဇ် ပူဆွေးသောကရောက်နေသည်ကို မကြည့်ရက်သဖြင့် စိတ်အပန်းပြေစေရန် ဤသို့ အကြံပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

​"ဟူး... ကောင်းပြီလေ၊ ကြည့်ကြတာပေါ့" ဧကရာဇ်က သက်ပြင်းချရင်း သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ကြီးမားသော ငွေရောင်မှန်ချပ်ကြီး တစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။

​ထိုမှန်ချပ်ကြီးသည် နန်းဆောင်မဟာ၏ ဗဟိုချက်တည့်တည့်တွင် လွင့်မျောသွားပြီး တိုက်ပွဲကွင်းပြင် အတွင်းရှိ မြင်ကွင်းများကို စတင် ထုတ်လွှင့်ပြသလေတော့သည်။

​ပထမတွင်မူ ဧကရာဇ်သည် ကြည့်ရှုရန် စိတ်မပါသဖြင့် မျက်စိကို မှိတ်ထားကာ သူ့သားအတွက်သာ ဆက်လက် ပူပန်နေခဲ့သည်။ သို့သော် မြင်ကွင်းကို စတင်တွေ့ရှိသွားသူမှာ နန်းတွင်းမိန်းမစိုး ဖြစ်၏။

​"အရှင်မင်းကြီး... သမက်တော် ဒီနေရာမှာ ရှိနေပါတယ်။ ကြည့်ပါဦး၊ ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို ရှာတွေ့ပါပြီ" မိန်းမစိုးက အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

​"ဟင်... သူက အဲဒီမှာ ဟုတ်လား။ သူက ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီနေရာကို ရောက်နေရတာလဲ" ဧကရာဇ်လုက အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ခေါင်းမော့၍ ကြည့်လိုက်၏။

​"ဒါ... ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ။ သူက ဧကရာဇ်တုနဲ့ ရင်ဆိုင်နေတာလား။ ဒီကောင် တကယ်ပဲ ရူးသွားပြီလား" လုံချန်း ပြုလုပ်နေသော အပြုအမူများကို ကြည့်ရင်း ဧကရာဇ်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ရာဇပလ္လင်ပေါ်မှ ထရပ်လိုက်မိသည်။

​"သူကတော့ သေတွင်းကို ကိုယ်တိုင် တူးနေတာပဲ" မိန်းမစိုးက တီးတိုးဆိုလိုက်၏။

​"သူ သေသွားလို့ မဖြစ်ဘူး။ သူ သေသွားရင် ငါ့သား ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ငါ ဘယ်တော့မှ သိရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ အရင်ဆုံး သူ့ဆီက အဖြေတောင်းရမယ်။ ငါ့သား အကြောင်း ငါ့ကို ပြောပြပြီးမှ သူ သေခွင့်ရှိတယ်" ဧကရာဇ်သည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ရင်း အဝေးပို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အဆောင် တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။

​ထိုအဆောင်သည် အလွန်ပင် ရှားပါးသော ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်ပြီး အကွာအဝေး မည်မျှပင် ဝေးကွာစေကာမူ မိမိအလိုရှိရာ နေရာသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ တစ်ခုတည်းသော ကန့်သတ်ချက်မှာ ထိုနေရာကို အဆောင် မသုံးစွဲမီ မိမိကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ထားဖူးသည့် နေရာ ဖြစ်ရပေမည်။

​ဧကရာဇ်လုသည် နှစ်ခါပြန် စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ အဆောင်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိုနေရာမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

​ထိုအချိန်တွင် တိုက်ပွဲကွင်းပြင်၌မူ မိစ္ဆာဝိညာဉ်၏ အနီးအနားတွင် အခြားသော အားကိုးလောက်သည့် ခန္ဓာကိုယ် မရှိတော့သဖြင့် သူသည် ဗိုလ်ချုပ်ဝူကီကိုသာ သိမ်းပိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။ ဗိုလ်ချုပ်သည် သူနှင့် အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသလို သူသည် သူတော်စင်အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသောကြောင့် ပူးကပ်ရန် ဖြစ်နိုင်ခြေ အရှိဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

​မိစ္ဆာဝိညာဉ်သည် လျှပ်စီးလက်သည့်အလား ဗိုလ်ချုပ်ဝူကီထံသို့ တဟုန်ထိုး ပျံသန်းသွားပြီး သူ့ဘေးတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။ လုံချန်းသည် ထိုအခြေအနေကို သတိပြုမိသွားပြီး ဧကရာဇ်တုအား ဥပေက္ခာပြုကာ ဗိုလ်ချုပ်ဝူကီ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ချက်ချင်း နေရာရွှေ့ပြောင်း လိုက်လေသည်။ မိစ္ဆာဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်ရာ ထိုဝိညာဉ်ကို ပြန်လည် ထုတ်ယူနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ယင်းခန္ဓာကိုယ်အား အသက်ပျောက်အောင် သတ်ပစ်ရန်သာ ရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

​၎င်းပြင် ဗိုလ်ချုပ်ဝူကီမှာလည်း လူကောင်းတစ်ဦး မဟုတ်ပေရာ လုံချန်းအနေဖြင့် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် မည်သို့မျှ စိတ်မကောင်း ဖြစ်မနေပေ။ ဗိုလ်ချုပ်ဝူကီ ကျူးလွန်ခဲ့သော အမှုဆိုးများအရ သူသည် အကြိမ်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ သေထိုက်သော သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

​အသေအချာပင် ထိုအခိုက်အတန့်၌ ဧကရာဇ်လုသည် စစ်ရင်ပြင်အတွင်းသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်တုမှာမူ လုံချန်းအား စိတ်လိုက်မာန်ပါ မပြုလုပ်မိစေရန် တားဆီးရန်အတွက် လုံချန်းထံသို့ တဟုန်ထိုး ပျံသန်းဝင်ရောက်လာခဲ့၏။

​"ဧကရာဇ်တု... နေဦး။ သူ့ကို မတိုက်ခိုက်နဲ့" ဧကရာဇ်လုက လှမ်း၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ဧကရာဇ်တုသာ လုံချန်းကို တိုက်ခိုက်လိုက်ပါက လုံချန်း အသက်ပျောက်သွားမည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ၎င်းကို ယခုအချိန်တွင် အဖြစ်မခံနိုင်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ယခုလောလောဆယ် မဖြစ်ရပေ။

​ဧကရာဇ်တုသည် လှည့်ကြည့်ရန် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားစဉ်တွင်ပင် လုံချန်းသည် သူ့ဓားကို ဗိုလ်ချုပ်ဝူကီ၏ နှလုံးသားတည့်တည့်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်လေတော့သည်။

​"ဟီးဟီးဟီး... မင်း နောက်ကျသွားပြီ ကောင်လေး" ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံနက်ကြီးသည် ဗိုလ်ချုပ်ဝူကီ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူသည် လုံချန်း၏ တိုက်ကွက်ကို သီသီလေး ရှောင်ကွင်းလိုက်ရင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် လုံချန်းနှင့် အလှမ်းဝေးရာသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

​"ဘယ်တော့မှ နောက်မကျဘူး" လုံချန်းက ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ဗိုလ်ချုပ်ဝူကီ အနီးသို့ တစ်ဖန် ထပ်မံပေါ်လာကာ ဓားကို အရှိန်အဟုန်အပြည့်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းကာ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေတော့သည်။

အခန်း ၁၀၅၂ ကမ္ဘာပေါင်း နှစ်ဆယ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်တင်ဖော်ထုတ်ခံရခြင်း

ဗိုလ်ချုပ်ဝူကီသည် လုံချန်း၏ ဓားချက်ကို ရှောင်ကွင်းရန် လျှပ်စီးလက်သည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သော်လည်း လုံချန်းက ထိုဖြစ်နိုင်ခြေအား ကြိုတင် တွက်ဆထားပြီးသား ဖြစ်သည်ကိုမူ သူ မသိခဲ့ချေ။

​လုံချန်းသည် နှစ်ခါပြန် စဉ်းစားမနေဘဲ ဗိုလ်ချုပ်ဝူကီ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ချက်ချင်း နေရာရွှေ့ပြောင်းကာ ဓားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။ ဗိုလ်ချုပ်သည် လုံချန်း၏ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း စွမ်းရည်အား မြင်ဖူးသော်လည်း သူ၏ လျင်မြန်လှသော အတွေးအခေါ်နှင့် တုံ့ပြန်မှုကိုမူ အံ့ဩတုန်လှုပ်နေမိဆဲ ဖြစ်၏။

​သူသည် လုံချန်း မိမိ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ရုတ်တရက် ပေါ်မလာနိုင်စေရန်အတွက် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ဆန်းကြယ်သော လှုပ်ရှားမှုဟန်ဖြင့် ရွှေ့ပြောင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ စိတ်အာရုံကို ပြန်လည်စုစည်းရန်နှင့် ဤအသစ်စက်စက် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အသားကျရန်အတွက် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးသောကြောင့်တည်း။ သို့သော် ထိုသို့ ပြုလုပ်ခဲ့ပါသော်လည်း လုံချန်းသည် သူ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိလာမည်ကို အကြံအစည်အား ဖတ်ထားနိုင်သည့်အလား သူ့နောက်ကွယ်တွင် အချိန်ကိုက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့လေသည်။

​ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသော ဘိုးဘေးဝိညာဉ်သည် တစ်ဖန်ပြန်လည် ရှောင်ကွင်းရန် ကြိုးစားလိုက်၏။ သူသည် အရေးကြီးသော အသက်သွေးကြော အစိတ်အပိုင်းများကို ထိမှန်ခြင်းမရှိစေရန် သီသီလေး ရှောင်ကွင်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်တစ်ကိုယ်လုံး ဘေးကင်းအောင်မူ မတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

​သူ၏ ဘယ်ဘက်ပခုံးသည် ဓားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ဘယ်ဘက်လက်မောင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြုတ်ထွက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စင်ကျသွားတော့သည်။ ဤခန္ဓာကိုယ်သည် သူနှင့် စစ်မှန်စွာ သက်ဆိုင်ခြင်းမရှိသဖြင့် ဘိုးဘေးဝိညာဉ်အနေဖြင့် နာကျင်မှုကို မခံစားရသော်လည်း မိမိသည် အလွန် ဆိုးရွားသော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ လက်တစ်ဖက် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်၏။ အကယ်၍သာ သူ အနည်းငယ်မျှ နောက်ကျသွားခဲ့ပါက သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွသွားပေလိမ့်မည်။

​ယခုအခါ လုံချန်းကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် လက်တစ်ဖက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ထိုလက်တစ်ဖက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားလျှင်ပင် လုံချန်းက သူ့ကို အခွင့်အရေး ပေးမည် မဟုတ်ချေ။ သူသည် မည်မျှပင် ကြိုးစားအားထုတ်ပါစေ မိမိအတွက် အသက်ရှူချောင်မည့် အချိန်ရရန် မည်သည့်နေရာသို့ပင် ရှောင်ကွင်းပုန်းအောင်းပါစေ လုံချန်းသည် ထိုနေရာသို့ ကြိုတင်ရောက်ရှိနေကာ နောက်ကျောဘက်မှနေ၍ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေသည်ကိုသာ တွေ့ရှိနေရတော့သည်။

​"ဧကရာဇ်လု... မင်း ဒီနေရာကို ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲ။ ပြီးတော့ ငါ့ကို ဘာဖြစ်လို့ တားရတာလဲ။ ငါ အလျင်လိုနေတယ်။ အဲဒီကောင် လူတစ်ယောက်ကို ထပ်ပြီး မသတ်မိခင် အခုချက်ချင်း တားဆီးရမယ်" ဧကရာဇ်တုက လုံချန်း၏ ယောက္ခမဖြစ်သူ ဧကရာဇ်လုကို လှမ်း၍ ပြောလိုက်၏။

​"ငါ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း သူ့ကို မတိုက်ခိုက်ပါနဲ့ဦး။ သူ ဒီနေရာကို မလာခင် ငါ့သားကို ပြန်ပေးဆွဲသွားခဲ့တယ်။ သူ ငါ့ကို အဖြေမပေးဘဲ၊ ဝမ်ရဲ့ ရှိတဲ့နေရာကို မပြောပြဘဲနဲ့ သူ့ကို အသေမခံနိုင်ဘူး" ဧကရာဇ်လုက ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

​"ဟင်... မင်းရဲ့ သားက နောက်တစ်ခါ ပြန်ပေးဆွဲခံရပြန်ပြီ ဟုတ်လား။ သူက ကလေးမို့လို့လားကွာ။ ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်တုန်းကလည်း ငါ့သမီးနဲ့ လက်မထပ်ခင်မှာ သူ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သေးတယ်။ သူ ပြန်ရောက်လာတော့ မင်းကပဲ ပြန်ပေးဆွဲ ခံရတာပါလို့ အကြောင်းပြခဲ့တယ်။ အခု မင်းနဲ့ ငါ လက်ထပ်ပွဲအကြောင်း ပြန်ပြောနေတုန်းမှာပဲ သူက နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး ပြန်ပေးဆွဲ ခံရပြန်ပြီပေါ့လေ။ ဒါ မင်းတို့ရဲ့ ပရိယာယ် ဆင်ကွက်များလား။ အခြားကမ္ဘာက လာတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်က မင်းရဲ့ သားကို ဘာဖြစ်လို့ ပြန်ပေးဆွဲရမှာလဲ"

​ဤစကားကို ကြားဖြတ်ပြောဆိုလိုက်သူမှာ အခြားသူမဟုတ် ချန်ယု၏ ဖခင်ဖြစ်သူ ဧကရာဇ်ချန်ပင် ဖြစ်သည်။ သူနှင့် ဧကရာဇ်လုတို့သည် ယခင်က အပြန်အလှန် ရန်ငြိုးကြီးမားခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ထိုရန်ငြိုးကို ခမည်းခမက် တော်စပ်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကိစ္စရပ်များက ရှုပ်ထွေးလှပေသည်။ ယခုအချိန်အထိ ဧကရာဇ်ချန်သည် ဧကရာဇ်လု၏ စကားများကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်သေးချေ။

​"မှန်တယ်။ အဲဒီကောင်က ဧကရာဇ်တစ်ပါးကိုတောင် ပြန်ပေးဆွဲနိုင်စွမ်းရှိတယ်ဆိုတာ သက်သေပြခဲ့ပြီးပြီ ဆိုပေမဲ့ ဒါက အကြောင်းပြချက် မဖြစ်နိုင်သေးဘူး။ သူက ဘာဖြစ်လို့ မင်းရဲ့ သားကို ပြန်ပေးဆွဲရမှာလဲ။ သူက ဒီကမ္ဘာကလူ မဟုတ်တဲ့အတွက် မင်းရဲ့ သားကို သိတောင် သိမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ သိသလောက်တော့ သူက သူ့ရဲ့ သူငယ်ချင်း အတွက်နဲ့ အခြားကမ္ဘာကနေ ဒီကို ရောက်ခါစပဲ ရှိသေးတာ" ဧကရာဇ်တုကလည်း သူ၏ သံသယကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

​ဧကရာဇ်လုသည် ထိုသူငယ်လေးကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ဆင်ခြေဆင်လက်များ ပေးနေခြင်းလော။ သူ အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့ ပြုလုပ်ရသနည်း။ သူတို့၏ ကမ္ဘာအနေဖြင့် ဧကရာဇ်မုန့်ကို စောစောကမှ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ရန်သူနှင့် ပတ်သက်မှုရှိနေသည်ဟု အများက မြင်သွားပါက မကောင်းလှချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖုန်းရှုက ပြိုင်ပွဲတွင် အလွယ်တကူ အနိုင်ရရှိရန်အတွက် ဤအရာအားလုံးကို နောက်ကွယ်မှ ပရိယာယ်ဆင် ကြံစည်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သက်သေပြရာ ရောက်သွားမည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

​"အဲဒါက ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့..."

​ဧကရာဇ်လုသည် မိမိ၏ သမီးနှင့် လုံချန်းတို့ လက်ထပ်ထားသည့် အကြောင်းနှင့် လုံချန်းက အသိစိတ်မဲ့စွာဖြင့် မိမိ၏ သားကို ပြန်ပေးဆွဲသွားသည့် အကြောင်းရင်းကို ထုတ်ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း စိတ်အား ချက်ချင်း ပြန်ထိန်းလိုက်၏။ လုံချန်းသည် ရန်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ သားရှိရာနေရာကို သိရှိပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် လုံချန်းအား မုချ သတ်ဖြတ်ပစ်ရပေမည်။ ထို့ကြောင့် လုံချန်းသည် မိမိတို့၏ သမက်တော်စပ်သူ ဖြစ်ကြောင်း မည်သူ့ကိုမျှ မသိစေခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေသည်။

​၎င်းအပြင် သူသည် အင်မော်တယ်ကမ္ဘာထံသို့ ကောင်းကင်ဘုံမိစ္ဆာ မျိုးဆက်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာနိုင်သည့်အကြောင်း သတင်းပို့ရန်အတွက် လူတစ်ဦးကို စေလွှတ်ထားပြီးသားလည်း ဖြစ်သည်။

​အကယ်၍ အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်လာပါက တစ်လအတွင်း အင်မော်တယ် ကမ္ဘာမှ စေတမန်တစ်ဦးသည် လာရောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးပေမည်။ ထို့ကြောင့် လုံချန်းအား အဆက်အစပ်မရှိသော သူစိမ်းတစ်ဦးအဖြစ်သာ ပုံဖော်ထားခြင်းက သမီးဖြစ်သူကို ဤကိစ္စရပ်များတွင် မပတ်သက်စေရန် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်း ဖြစ်ပေသည်။

​"တကယ်တော့... ဒီကောင်က ငါတို့ရဲ့ တော်ဝင်မြို့တော်ထဲက သနားစရာကောင်းတဲ့ စားပွဲထိုးမလေး တစ်ယောက်ကို သူ့ရဲ့ တိရစ္ဆာန်လို ရမ္မက်ဆန္ဒတွေ ပြည့်ဝဖို့အတွက် အတင်းအဓမ္မ သောက်ကျင့်ပျက် ပြုကျင့်ခဲ့တာ။ ငါ့ရဲ့ သားက အဲဒီအဖြစ်အပျက်ကို လက်ပူးလက်ကျပ် မိပြီး ဖော်ထုတ်ခဲ့တယ်။ အဲဒါကြောင့် သူက ဒေါသထွက်ပြီး ငါ့သားကို ပြန်ပေးဆွဲပြီး ထွက်ပြေးသွားတာပဲ။ အခု သူ ငါ့သားကို ဘယ်မှာ ဝှက်ထားလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး"

​"ဘာ... သူက မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို အတင်းအဓမ္မ စော်ကားခဲ့တာ ဟုတ်လား"

​"ဘာလဲကွာ... သူက ဗိုလ်ချုပ်ဝူကီကို စွပ်စွဲနေတုန်းကတော့ လူကောင်းတစ်ယောက်လိုလိုနဲ့။ တကယ်တော့ သူကိုယ်တိုင်လည်း တကယ့် လူယုတ်မာကြီးပဲကိုး"

​"အဲဒီကောင် သေသင့်တယ်"

​"ဧကရာဇ်တု... အဲဒီအယုတ်တမာကို သတ်ပစ်စမ်းပါ။ သူက ဘယ်လိုတောင် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို အတင်းအဓမ္မ ပြုကျင့်ဝံ့ရတာလဲ"

​ဧကရာဇ်လု၏ အသံမှာ အလွန်ကျယ်လောင်လှသဖြင့် တိုက်ပွဲကွင်းပြင် တစ်ပြင်လုံးရှိ လူအားလုံး အတိုင်းသား ကြားလိုက်ကြရသည်။ ထို့ကြောင့် လုံချန်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ကောလာဟလဆိုးများသည် ပိုမို ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ရပြီး သူ၏ ဖြူစင်ရိုးသားမှုမှာ နောက်တစ်ကြိမ် မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်လာခဲ့ရတော့သည်။

​"မင်း... မင်း တကယ်ပဲ သေချင်နေတာပဲ။ ငါ အဲဒီလိုမျိုး ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး။ မင်းရဲ့ ယုတ်မာတဲ့ သားက ငါ့ကို မတရား စွပ်စွဲပြီး ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့တာ။ အခု သူ ခံနေရတာက အဲဒီအတွက် ထိုက်တန်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်ပဲ"

​လုံချန်းသည် ဘိုးဘေးဝိညာဉ်ကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားနေစဉ်မှာပင် စိတ်တိုဒေါသထွက်နေခဲ့ရာ ယခုအခါ ဧကရာဇ်လုက ကမ္ဘာအနှစ်ဆယ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဤကဲ့သို့သော မုသားစကားဖြင့် မိမိအား စွပ်စွဲပုတ်ခတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ ဒေါသမီးမှာ အရှိန်အဟုန်ပြည့် တောက်လောင်သွားခဲ့ရတော့သည်။ မိမိ မပြုလုပ်ခဲ့သော အမှုကိစ္စအတွက် စွပ်စွဲခံရခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ကမ္ဘာတစ်ခုမကသော လူအပေါင်းတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဖြစ်ပေရာ သူ ဘယ်လိုမှ မခံမရပ်နိုင်တော့ချေ။

​"သူက မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို အတင်းအဓမ္မ ပြုကျင့်ခဲ့တာ ဟုတ်လား..."

​ထိုစွပ်စွဲချက်ကို ကြားသောအခါ ချန်ယုပင်လျှင် ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။ သူမအနေဖြင့် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ရ၏။ သူမသည် လုံချန်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က လုံချန်းသည် ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်သော စရိုက်ရှိပြီး ရဲရင့်သော စစ်သည်တော် စိတ်ဓာတ် ရှိသူတစ်ဦးဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ သူမသည် ဤစွပ်စွဲချက်များကို မယုံကြည်သော်လည်း အမှန်တရားအား ကိုယ်တိုင် မသိရှိသဖြင့် ထိုမုသားစကားကို ချက်ချင်း ငြင်းပယ်ရန်လည်း မတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

​၎င်းကို ဧကရာဇ်လုကိုယ်တိုင် ပြောကြားနေခြင်း မဟုတ်လော။ သူက အဘယ်ကြောင့် မုသားစကား ပြောရမည်နည်း။ လုံချန်းကို မတရားစွပ်စွဲခြင်းဖြင့် သူ မည်သည့် အကျိုးအမြတ်မှ ရရှိမည် မဟုတ်ချေ။ ထိုအချက်က သူမကို ဝေခွဲမရအောင် ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည်။ သူမ၏ စိတ်သည် နှစ်ခြမ်းကွဲနေပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ မိမိ၏ နှလုံးသားက ခံစားရမှုကို ယုံကြည်ချင်နေပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဧကရာဇ်လု၏ စကားအား ယုံကြည်သင့်သည်ဟု သူမ သိနေခဲ့သည်။

​လုံချန်းသည် စိတ်အာရုံ ခဏမျှ ပျံ့လွင့်သွားခဲ့သဖြင့် ဘိုးဘေးဝိညာဉ်၏ နောက်သို့ အမီလိုက်ခြင်းကို ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်မိရာ ဘိုးဘေးဝိညာဉ် အနေဖြင့် နောက်ဆုံး၌ အသက်ရှူချောင်မည့် အခွင့်အရေးအား ရရှိသွားခဲ့တော့သည်။

​'ဒီကောင်က တကယ့်ကို ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းရည်ရှိတာပဲ။ သူက သူတော်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဟုန်ကိုတောင် လိုက်မီနိုင်တယ်။ သူက တကယ်တော့ ဘာကောင်လဲ...' ဘိုးဘေးဝိညာဉ်က သက်ပြင်းချရင်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံး၌ လုံချန်း စိတ်အာရုံ ပျံ့လွင့်သွားချိန်တွင် သူ့အတွက် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အလမ်းတစ်ခု ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​"ငါ ဘာကိုမှ ရှင်းပြမနေချင်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ သား ဘယ်မှာလဲဆိုတာကိုပဲ အခုချက်ချင်း ပြောစမ်း" ဧကရာဇ်က လုံချန်းကို အမိန့်ပေးလိုက်၏။

​"မင်းရဲ့ သားက..."

​ဧကရာဇ်သည် တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် မိမိအား မုသားစကားဖြင့် စွပ်စွဲခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ လုံချန်းကလည်း သူ၏သားနှင့် ပတ်သက်သည့် အမှန်တရားကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားခြင်းဖြင့် သူ့အား ပြန်လည် နာကျင်အောင် ပြုလုပ်လိုစိတ် ပြင်းပြလာခဲ့သည်။ သူသည် စကားအား ပြန်လည် ဖြေကြားရန် ပြင်လိုက်ဆဲမှာပင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး ခေါင်းကို ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်မိတော့သည်။

​ကောင်းကင်ယံသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သောအခါ လူဦးခေါင်းခန့် ပမာဏရှိသော သေးငယ်သည့် နေမင်းငယ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ရှိနေသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

​ထိုနေမင်းငယ် ရာပေါင်းများစွာတို့သည် လုံချန်းထံသို့ တဟုန်ထိုး လွင့်ပျံကျဆင်းလာခဲ့ကြရာ သူ့အတွက် ရှောင်ကွင်းရန် နေရာလွတ် စိုးစဉ်းမျှ မရှိတော့ချေ။ ထိုတောက်လောင်နေသော မီးလျှံလုံးကြီးများသည် ပွဲကြည့်စင်နေရာများ အပါအဝင် နေရာအနှံ့အပြားသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာခဲ့လေတော့သည်။