အခန်း ၅၈

အခန်း (၅၈) - နတ်ဘုရားလက်နက်

ကျိုးရီသည် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းဌာနသို့ လူလွှတ်ကာ ခွင့်တိုင်ကြားလိုက်ပြီးနောက် ခြေတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် မိုင်တစ်သိန်းခန့်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ယန်ဘုရင်၏ မူလပိုင်နက်နယ်မြေဖြစ်သော မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ဧကရာဇ်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ တည်နေရာအတိုင်း လိုက်သွားရာ နန်းတော်ကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားသည်။

ဤနန်းတော်သည် ယခင်က ယန်ဘုရင်နန်းတော် ဖြစ်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် မင်းသားရှင်းနန်းတော် အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မင်းသားရှင်း၏ မျိုးဆက်များက အစဉ်အဆက် လက်ဆင့်ကမ်း အုပ်ချုပ်ခဲ့ကြသည်။

ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ။ မင်းက ဘယ်သူလဲ။ မင်းသားရှင်းနန်းတော်ထဲကို ဘယ်လိုများ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရဲတာလဲ”

အသံမဆုံးမီမှာပင် ကျိုးရီက စိတ်စွမ်းအားကို ဖြန့်ကြက်လိုက်ရာ တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် မြှောက်ပင့်ဖားယားသော၊ ရိုကျိုးသော ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

“အို... သခင်ကြီး ရောက်လာပြီပဲ”

“ထွက်သွားစမ်း”

“ဟုတ်ကဲ့ပါခင်ဗျာ”

ခြံဝင်းတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ရခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများအနက်မှ တစ်ခုပင်။

စိတ်အာရုံတစ်ချက်ဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကို ရုန်းထွက်၍မရနိုင်သော စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာတစ်ခုထဲတွင် ပိတ်လှောင်ထားနိုင်လေ၏။

အကယ်၍ ဤစိတ်ကူးကို ယခင်ဘဝက ဇာတ်ညွှန်းတစ်ခုအဖြစ် ယူဆောင်သွားပါက နောက်ထပ် ဂန္ထဝင်လက်ရာမြောက် ဇာတ်ကားတစ်ကား ဖြစ်လာနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ကျိုးရီသည် ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ကျောက်စာတိုင်တစ်ခုဆီသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးတွင် တစ်ခုတည်းသော ကျောက်စာတိုင်ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် စာသားမပါသော ကျောက်စာတိုင် ဖြစ်သည်။ တိုင်အပေါ်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသမျှကို မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်ပေ။ တစ်ခုခုကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ရာ နှလုံးသားဖြင့် ခံစားရန် လိုအပ်ပေသည်။

ကျိုးရီ မျက်လုံးမှိတ်ကာ စိတ်ဖြင့် ခံစားကြည့်လိုက်သည်။ ကျောက်စာတိုင်အပေါ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရပြီး ခဏအကြာတွင် ရွှေရောင်သမ္မာကျမ်းစာများက ကျိုးရီ ဦးနှောက်ထဲသို့ စီးဝင်လာတော့သည်။

သမ္မာကျမ်းစာများ အားလုံးကို ရရှိပြီးနောက် ကျိုးရီ၏ မျက်၀န်းများ ချက်ချင်း ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

“ဒါက... ပြီးပြည့်စုံတဲ့ မင်ဟွမ်ကျမ်းစာလား”

‘ဪ... ဒါကြောင့်ကိုး၊ ဝမ်ဧကရာဇ်က သတိထားနေခဲ့တာ မဆန်းတော့ပါဘူး’

မင်ဟွမ်ကျမ်းစာကို သူတစ်ယောက်တည်း ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ ပို၍ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် မင်ဟွမ်ကျမ်းစာ၏ အချက်အလက်များအားလုံးကို ဤကျောက်စာတိုင်မှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အတိတ်ကာလက ထိုက်ကျူဧကရာဇ်သည် အက်ကွဲနေသော ပန်းကန်လုံးတစ်လုံးဖြင့် လောကကြီးကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ဤရှေးဟောင်း စာသားမဲ့ကျောက်စာတိုင်မှ ပြီးပြည့်စုံသော မင်ဟွမ်ကျမ်းစာကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ပြီး သူ့ခွန်အားများ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် နောင်လာနောက်သားများအနေဖြင့် ပြီးပြည့်စုံသော မင်ဟွမ်ကျမ်းစာကို ရရှိရန် ထိုက်ကျူဧကရာဇ်ထံမှ တိုက်ရိုက်သင်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး သို့မဟုတ်ပါက ဤစာသားမဲ့ ကျောက်စာတိုင်မှနေ၍ ကိုယ်တိုင် နားလည်သဘောပေါက်အောင် ကြိုးစားရပေမည်။

ကောလာဟလများအရ ထိုက်ကျူဧကရာဇ်သည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ မျိုးဆက်ကိုသာ မျက်နှာသာပေးခဲ့သည်။

သို့သော်ငြား ကံမကောင်းစွာဖြင့် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားမှာ ငယ်ရွယ်စဉ်မှာပင် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီး အကြီးဆုံး တရားဝင်မြေးတော်မှာလည်း စောစောစီးစီး သေဆုံးသွားခဲ့သောကြောင့် ရွှေပလ္လင်ကို ဝမ်ဧကရာဇ်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ဝမ်ဧကရာဇ်၏ ပါရမီက မလုံလောက်သောသဖြင့် တာ့ချန်၏ အနာဂတ်အတွက် စိုးရိမ်ခဲ့သောကြောင့် ထိုက်ကျူဧကရာဇ်က ဤကျောက်စာတိုင်ကို ယန်ဘုရင်ထံတွင် အပ်နှံထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤနည်းအားဖြင့် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားမျိုးဆက်မှ နောင်လာနောက်သားများ အရည်အချင်း မပြည့်မီလျှင်ပင် အခြားမျိုးဆက်များက လာရောက်၍ မင်ဟွမ်ကျမ်းစာကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ခွင့် ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ခြင်းတောင်းတစ်လုံးတည်းတွင် ဥများအားလုံးကို မထည့်ထားသော ဗျူဟာတစ်ခုပင်။

ပါးနပ်လှပေသည်။

“အခု ငါက ဒီမင်ဟွမ်ကျမ်းစာကို ရသွားပြီဆိုတော့ နောင်လာနောက်သားတွေ လာရောက် ကြည်ညိုနိုင်အောင် ဆက်ထားစရာ အကြောင်းမရှိတော့ဘူး”

ကျိုးရီသည် သိုင်းသူတော်စင်နယ်ပယ်ကို ဖြန့်ကြက်ကာ ဤနေရာ တစ်ဝိုက်ကို ဖုံးလွှမ်းထားလိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်သည်။

ဝုန်း...

လက်သီးချက်၏ စွမ်းအားက ကြီးမားလွန်းလှရာ ဤကမ္ဘာ၏ သဘာ၀စွမ်းအင်များပင် ခံနိုင်ရည်မရှိတော့ချေ။

လက်သီးချက်နှင့်အတူ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ လေဟာနယ်အဖြစ် ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားပြီး စွမ်းအားများအားလုံး လွင့်စင်သွားကြသည်။

ထိုစွမ်းအားမှာ ပေတစ်သောင်းမြင့်သော တောင်ထွတ်ပေါင်း နှစ်ဆယ် သုံးဆယ်ကိုပင် အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှပေသည်။

ကြီးမားသော စွမ်းအားကြီးက ကျောက်စာတိုင်ကို အပြင်းအထန် ရိုက်ခတ်သွားပြီး အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားသည်။

သို့သော် ကျောက်စာတိုင် ကြေမွသွားသည့် အခိုက်အတန့်လေးမှာပင် ၎င်းအတွင်းမှ ထက်ရှသော သတ္တုချီစွမ်းအင်များ ပါဝင်သည့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဟင်... ထွက်ပြေးချင်နေတာလား”

ကျိုးရီသည် ပြိုင်ဘက်ကို စူးရှစွာ အာရုံခံမိလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဖမ်းဆုပ်လက်ဝါးကို အသုံးပြု၍ ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို အလွယ်တကူ ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ မည်မျှပင် အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေစေကာမူ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားပြီးနောက် ၎င်းမှာ မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း ကျိုးရီ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဓားတစ်လက်၊ ရွှေရောင်အလင်းများ တလက်လက် တောက်ပနေသော ဓားတိုတစ်လက်ပင်။

ဓားရိုးနှင့် ဓားသွားအပါအဝင်မှ နှစ်ပေနှင့် သုံးလက်မခန့်သာ ရှိသည်။

သို့သော် ၎င်းမှ ထုတ်လွှတ်နေသော ထက်မြက်သည့် သတ္တုချီစွမ်းအင်မှာ ကျောချမ်းစရာကောင်းလှသည်။

ထို့အပြင် ၎င်းသည် ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ် ရှိနေပြီး လက်ရှိတွင် သူ့လက်ထဲမှ လွတ်မြောက်ရန် အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေသည်။

ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“ကြည့်ရတာ ဒီနှစ်ခုက ထိုက်ကျူဧကရာဇ်ချန်ထားခဲ့တဲ့ ကံကြမ္မာကိုပြောင်းလဲပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်းနှစ်ခု ဖြစ်ရမယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ တာ့ချန်ရဲ့ ဧကရာဇ် အဆက်ဆက်က အဲ့အရာကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မယ့် ပါရမီ မပါလာခဲ့ကြဘူး"

“အဲဒီလို ဖြစ်နေမှတော့ ငါပဲ လက်ခံပေးလိုက်ပါတော့မယ်”

ကျိုးရီသည် သူ့လက်ချောင်းထိပ်မှ သွေးအနှစ်သာရ တစ်စက်ကို ထုတ်ယူကာ ဓားရှည်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ဓားထဲမှ တုန်ခါသံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ အသိစိတ်က အဆက်မပြတ် ခုခံနေခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးရီ၏ အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် သူ့လက်နက်အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

“မင်ဧကရာဇ်ဓား၊ ကျင့်စဉ်နဲ့ တကယ်ကို လိုက်ဖက်နေတာပဲ။ အထင်ကြီးစရာပဲ၊ ဒီနတ်ဘုရားလက်နက်နဲ့ဆိုရင် မင်ဟွမ်ကျမ်းစာကို အသုံးပြုတဲ့အခါ ငါ့ခွန်အားတွေ အများကြီး တိုးတက်လာလိမ့်မယ်”

“ငါ့ရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ ခွန်အားအခြေခံနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်တစ်ပါးကို အနိုင်ကျင့်ရတာက ဟင်းသီးဟင်းရွက် တစ်ခုကို လှီးဖြတ်ရသလို လွယ်ကူသွားတော့မှာပဲ”

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ရွှေရောင်သိမ်းငှက်တစ်ကောင် တာ့ချန် နန်းတော်ကြီးအတွင်းသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာသည်။

ခဏအကြာတွင် ရွှီလီနန်သည် သူတော်စင်မလေးကျင်းယန်ကို အလျင်အမြန် သွားရောက်ရှာဖွေလိုက်သည်။

“ကျင်းယန်... ကောင်းကင်နတ်ဘုရားနန်းတော်နဲ့ သွေးဖီးနစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်တို့ကြားက ဆက်ဆံရေး တင်းမာနေပြီ၊ ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ စစ်ပွဲဖြစ်ပွားတော့မယ်ထင်တယ်”

“ဘာ၊ ဒီလိုကိစ္စမျိုးက ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက်ကြီး ဖြစ်လာရတာလဲ”

“ဂိုဏ်းက ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အသေးစိတ်မပြောပြဘူး။ ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားနန်းတော်နှစ်ခု စစ်ပွဲဖြစ်ပြီဆိုတာနဲ့ သူတို့ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေကို မလွဲမသွေ စစ်မှုထမ်းခိုင်းတော့မှာပဲ”

“ငါတို့ရဲ့ ထျန်းကျီက ကောင်းကင်နတ်ဘုရားနန်းတော် ရဲ့ လက်အောက်ခံဆိုတော့ ငါတို့လည်း လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

သူတော်စင်မလေးကျင်းယန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

“တကယ်ပဲ”

“အဲဒီကောင်ကို ဒီနေရာမှာ ငါတို့ ဆက်ရှာနေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး။ ကြည့်ရတာ အထူးနည်းလမ်းတချို့ကို အသုံးပြုမှ ဖြစ်တော့မယ်ထင်တယ်”

“အကြီးအကဲရွှီ ဆိုလိုတာက သွေးယဇ်ပူဇော်ခြင်းလား”

“ဟုတ်တယ်”

အကြီးအကဲရွှီ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရူးသွပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

“သွေးယဇ်ပူဇော်ခြင်းက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ သဟဇာတဖြစ်မှုကို ထိခိုက်စေတယ် ဆိုပေမယ့် ကျင့်ကြံသူတွေဆိုတာ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကံကြမ္မာကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်နေရတာပဲလေ၊ အနည်းဆုံးတော့ ဒါက သူတော်စင်မလေးရဲ့ ပါရမီကို ထိခိုက်စေမှာမဟုတ်ဘူး”

“တကယ်လို့ အဲဒီ ပါရမီရှင်ကို ငါတို့ ထျန်းကျီဂိုဏ်းဆီ ဝင်လာအောင် ဆွဲဆောင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ ထျန်းကျီဂိုဏ်း အတွက် ကြီးမားတဲ့ ကံကြမ္မာကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာမှာပဲ”

“ပြီးတော့ ထျန်းကျီဂိုဏ်းက နတ်ဘုရားနန်းတော် အဆင့်အတန်းအထိ ခုန်တက်သွားနိုင်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်”

သူတော်စင်မလေးကျင်းယန် လက်သီးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ထျန်းကျီဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦး တံခါးပေါက်မှ အလျင်စလို ဝင်ရောက်လာသည်။

“အကြီးအကဲတို့ကို သတင်းပို့ပါတယ်။ တံခါးဝမှာ တာ့ချန်ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုက လူငယ်တစ်ယောက် အကြီးအကဲတို့ နှစ်ယောက်ကို တွေ့ချင်လို့ပါတဲ့”

“တာ့ချန် ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုလား”

သူတို့နှစ်ဦးလုံး တွေဝေသွားကြသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ တာ့ချန်ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စု ဆိုသည်မှာ သူတို့အတွက် အရေးမပါပေ။ သူတို့၏ အလံတော်အောက်ရှိ ဂိုဏ်းများ၏ ရုပ်သေးရုပ်များသာ။

“သူက ငါတို့ကို ဘာလာရှာတာလဲ”

“သူက အရေးကြီးကိစ္စ ဆွေးနွေးစရာရှိတယ်လို့ပဲ ပြောပါတယ်”

“ဒါဆိုရင်လည်း ဝင်လာခိုင်းလိုက်ပါ”

အခြားလုပ်စရာ မရှိသောကြောင့် သူ ဘာပြောမည်ကို နားထောင်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

မကြာမီမှာပင် လူငယ်တစ်ဦး ပင်မခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

သူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ဖြောင့်မတ်နေပြီး အကြည့်များက မီးလျှံများပမာ စူးရှနေကာ နဂါးတစ်ကောင်၏ ခြေလှမ်း၊ ကျားတစ်ကောင်၏ ဟန်ပန်ဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

သူ့ကိုယ်မှထွက်ပေါ်နေသည့် ‘ငါကို ယှဉ်နိုင်သူမရှိ’ ဟု ခံစားနေရသော အငွေ့အသက်က မူလက ဂရုမစိုက်ခဲ့သော ထိုနှစ်ဦးကို တည်ကြည်လေးနက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြသလာစေခဲ့သည်။

“မင်းက ဘယ်သူလဲ”

“မင်းသားရှင်းရဲ့ အမွေဆက်ခံသူ၊ လီရွှမ်ကျင်းပါ”

“မင်းသားရှင်းရဲ့ အမွေဆက်ခံသူလား၊ မင်းက ဒီကို ဘာကိစ္စနဲ့ လာတာလဲ”

“ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်နဲ့ အပေးအယူတစ်ခု လာလုပ်တာပါ”

“ဘာအပေးအယူလဲ”

“ကျွန်တော် တာ့ချန်ရဲ့ ရွှေပလ္လင်ကို လိုချင်တယ်၊ ပြီးတော့ တာ့ချန်တစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးရမယ်”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူတို့နှစ်ဦး ခေါင်းမခါယမ်းဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

“ဒါက အရူးတစ်ယောက်ပဲ၊ ငါတို့ ဒေါသမထွက်ခင် အခုချက်ချင်း ထွက်သွားစမ်း”

လီရွှမ်ကျင်းက သူတို့ ဤသို့ ပြုမူလိမ့်မည်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပုံရပြီး ဒေါသမထွက်ခဲ့ပေ။ တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားတို့က ဒီတာ့ချန်မှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ပါရမီရှင်ကို ရှာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား”

အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း လင်းလက်သွားသည်။

“သူ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ မင်းသိလို့လား”

လီရွှမ်ကျင်း ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် မသိဘူး”

“မင်း... သေချင်နေတာလား”

ရွှီလီနန်၏ မျက်လုံးများမှ မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လီရွှမ်ကျင်း အပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာတော့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် လီရွှမ်ကျင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အတင်းအကျပ် တားဆီးပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

“ကျွန်တော်က အဲဒီပါရမီရှင်မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီ ပါရမီရှင် ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာကိုလည်း မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ရှိနေရင် ခင်ဗျားတို့ အဲဒီပါရမီရှင်ကို ဆက်ရှာနေစရာ မလိုတော့ဘူး”

“ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့... ကျွန်တော်ကလည်း ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲလေ”