အခန်း (၁၁၅-၁၁၇)

အခန်း (၁၁၅)

မည်းနက်သော နှလုံးသားနှင့် ရက်စက်သောလက်များ၊ လေနှင့်မိုးကြိုး အတောင်ပံများ

“ချင်ထျန်း မိစ္ဆာဘုရင်ဟာ တကယ်ပဲ ဒီအတိုင်း သေသွားတာလား၊ လက်သည်းတစ်ဖက်တည်းနဲ့ အဖမ်းခံရပြီး အရှင်လတ်လတ် မီးရှို့သတ်ခံလိုက်ရတာပဲ”

တောင်အောက်ခြေတွင်လည်းကောင်း၊ မြို့တော်၏ အတွင်းအပြင်တွင်လည်းကောင်း ရှိနေကြသည့်။

ဤမြင်ကွင်းကို မျက်မြင်တွေ့ရှိလိုက်ရသော ကိုယ်ခံပညာရှင်အားလုံးသည် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ငေးကြည့်နေကြပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူအများအပြားသည် ချူရွှမ်မှာ မဟာချင်မှ မဟာဆရာသခင်တစ်ဦးမဟုတ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားကြပြီဖြစ်သည်။

ယင်းအစား သူသည် ဆုကြေးငွေ တစ်သန်းအထိ ထုတ်ပြန်ခံထားရသည့် နာမည်ကျော် တတိယတော်ဝင်မင်းသားချူဖြစ်နေသည်။

မဟာယွဲ့၏ မျိုးဆက်

“ဘုရားရေ... မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက ဆုကြေးတစ်သန်း ထုတ်ထားတဲ့သူက တကယ့် မဟာဆရာသခင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ”

“သန်မာလိုက်တာ၊ တကယ်ကို သန်မာလွန်းတယ်။ ရန်သူဖြစ်နေတာကို ခဏထားလိုက်ဦး၊ အကယ်၍ ဒီမဟာယွဲ့ရဲ့ မျိုးဆက်သာ ဝင်မပါခဲ့ရင် ငါတို့ မြို့တော်က သာမန်ပြည်သူ ဘယ်နှစ်ယောက်တောင် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာတွေရဲ့ လက်ထဲမှာ အသက်ပျောက်ကြမလဲ မသိဘူး”

“ဒါပေမဲ့ ဒါက မပြီးသေးဘူး။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ကောင်းကင်ဘုံ ကျောက်စာတိုင်က ဖိနှိပ်ထားတဲ့ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ အက်ကွဲကြောင်းက ရှိနေတုန်းပဲ၊ အထဲက အစွမ်းထက်တဲ့ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာတွေကလည်း နိုးထနေတုန်းပဲ”

ဝူးးးး

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ဟိန်းဟောက်သံများသည် ကောင်းကင်ယံ၌ အမှန်တကယ်ပင် ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။

ချူရွှမ်သည်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ၏ဦးခေါင်းအထက်ရှိ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ကောင်းကင်ဘုံ ကျောက်စာတိုင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“ဆူညံလိုက်တာ”

ဘုန်း

ရေတွက်မရသော လူအုပ်ကြီး၏ အကြည့်အောက်တွင် ချူရွှမ်သည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ကောင်းကင်ဘုံ ကျောက်စာတိုင်ကို တိုက်ရိုက် လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ကျောက်စာတိုင်တစ်ခုလုံးမှာ မဟာဆရာသခင်အဆင့်၏ စွမ်းအားကို မခံနိုင်ဘဲ ဝုန်းခနဲ မြည်ဟည်းကာ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။

၎င်းနှင့်အတူ မကျေမနပ်ဖြစ်မှုနှင့် အာဃာတများ ပြည့်နှက်နေသည့် ဟိန်းဟောက်သံများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ မူလက ချင်ထျန်း မိစ္ဆာဘုရင်၏ များပြားလှသော မိစ္ဆာချီများ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ကျောက်စာတိုင်တွင် ချိပ်ပိတ်ခံထားရသော ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဘုရင်များမှာ နိုးထလာတော့မည့်ဆဲဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျောက်စာတိုင် ပျက်စီးသွားပြီး အနက်ရောင်အပေါက်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ။

ဤရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဘုရင်များသည် မှောင်မိုက်သော အနက်ရောင်အပေါက်ကြီးအတွင်း၌သာ ထာဝရ ချိပ်ပိတ်ခံလိုက်ရပြီး မည်သည့်အခါမျှ ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအခါမှသာ ချူရွှမ်သည် မိစ္ဆာဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းအတွက် ရရှိသည့် ဆုလာဘ်များကို စစ်ဆေးရန် အချိန်ရတော့သည်။

【ချင်ထျန်း မိစ္ဆာဘုရင်】

ကြယ်၁၀ပွင့်အဆင့်အပြစ်သား

ထူးခြားမျိုးကွဲ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ

သတ်ဖြတ်မှုဆုလာဘ်: ကျင့်စဉ်သက်တမ်း နှစ် (၁၀၀)။

ရရှိသောပညာ: မိစ္ဆာကိုယ်ခံပညာ၊ လေနှင့်မိုးကြိုး အတောင်ပံများ။

အပိုဆောင်း: မိစ္ဆာဘုရင်၏ မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများ။

အပိုဆောင်း: မိစ္ဆာချီ အမှတ် ၁၀၀၀။

အထူးစွမ်းရည်: ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်တည်ခြင်း။

ချူရွှမ်သည် မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာချီကို ထားလိုက်ဦး၊ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်တည်ခြင်း ဆိုသည့် အထူးစွမ်းရည်မှာ ချူရွှမ်၏ မျက်လုံးများကို တောက်ပသွားစေသည်။

ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းစွမ်းရည်သည် အသားစုတ်ပြဲသော ဒဏ်ရာများကိုသာ ကုသပေးနိုင်သော်လည်း၊ အကယ်၍ ခြေလက်တစ်ခုခု ပြတ်တောက်သွားပါက ပြန်လည် မဖြစ်တည်စေနိုင်ပေ။ ဤနေရာတွင် ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်တည်ခြင်း၏ တန်ဖိုးမှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။

“ထူးခြားမျိုးကွဲ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာတွေထဲက ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်တဲ့အတိုင်း ရတဲ့ဆုလာဘ်တွေက တကယ်ကို ရက်ရောတာပဲ ဒါပေမဲ့ ဒါက မပြီးသေးဘူး”

ကျောက်စာတိုင်ကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် မိစ္ဆာဘုရင်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို စစ်ဆေးကြည့်ရာတွင်။

ဤကျောက်စာတိုင် ဖြစ်ရပ်တွင် ချင်ထျန်း မိစ္ဆာဘုရင်မှာ အပေါင်းအပါမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း ချူရွှမ် ချက်ချင်း သိလိုက်ရသည်။ အဓိက ကြိုးကိုင်သူမှာ အမှန်တကယ်တော့ ကြာနီဂိုဏ်းမှ ကြာနီဂိုဏ်း သခင်လေးပင် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာအိုကြီး ဝူရှန့်သည် နဂါးကိုးဖော် ဝိုင်အိုးကို ခိုးယူခဲ့ခြင်းမှာ မဟာဆရာသခင်အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်တော့မည့် ထိုသခင်လေးထံ ဆက်သရန် ဖြစ်သည်။

“ငါနဲ့ တွေ့မှတော့ သူ့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး။ ထျန်းယင်ဂိုဏ်းက မကောင်းမှုတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်ဆိုရင် ကြာနီဂိုဏ်းကိုတော့ လုံးဝကို ယုတ်မာပက်စက်တယ်လို့ပဲ ဖော်ပြရလိမ့်မယ်။ ကြာနီဂိုဏ်း သခင်လေး... မင်း ဘယ်ပြေးမလို့လဲ”

ရှူးးး

ကြာနီဂိုဏ်း သခင်လေးသည် အခြေအနေ မဟန်သည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ထျန်း မိစ္ဆာဘုရင် သေဆုံးချိန်တွင် အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးခဲ့သော်လည်း၊ သူ မြန်သလောက် ချူရွှမ်က ပိုမြန်သည်။ ၎င်းအပြင် ချူရွှမ်သည် မိစ္ဆာဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်ချိန်တွင် ချင်ထျန်း မိစ္ဆာဘုရင်၏ ပျံသန်းခြင်း ကိုယ်ခံပညာဖြစ်သော လေနှင့်မိုးကြိုး အတောင်ပံများကိုလည်း ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချူရွှမ်သည် ထိုမိစ္ဆာကိုယ်ခံပညာကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ကျင့်စဉ်သက်တမ်း နှစ် ၅၀ ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်။

ချူရွှမ်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေရုံတင်မကဘဲ၊ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရများဖြင့် စုစည်းထားသည့် အတောင်ပံတစ်စုံမှာ သူ၏နောက်ကျောမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အတောင်ပံကို အနည်းငယ် ခတ်လိုက်ရုံဖြင့်။

လေတိုးသံနှင့် မိုးကြိုးသံများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

တစ်ခဏတွင် ချူရွှမ်၏ ပုံရိပ်မှာ ကောင်းကင်ယံ၌ ရှိနေပြီး၊ နောက်တစ်ခဏတွင် တောင်တန်းများကြားသို့ ရောက်ရှိသွားကာ အသက်လု ထွက်ပြေးနေသော ကြာနီဂိုဏ်း သခင်လေးကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မြင်လိုက်ရသည်။

ချူရွှမ်မှာ အတောင်ပံများ စုစည်းပြီး ပျံသန်းနိုင်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကြာနီဂိုဏ်း သခင်လေးမှာ ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် မေ့လဲမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ “မင်းက မဟာဆရာသခင် ဖြစ်ရုံတင်မကဘဲ ပျံတောင် ပျံနိုင်တာလား”

“တတိယမင်းသား အရှင်လေး... ကျွန်တော့်ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့ ကြာနီဂိုဏ်းက မဟာယွဲ့နိုင်ငံကပါ၊ ကျွန်တော်တို့က မဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစုကို အမြဲတမ်း ထောက်ခံခဲ့တာပါ”

သူ မလွတ်နိုင်တော့မှန်း သိလိုက်ရသောအခါ ကြာနီဂိုဏ်း သခင်လေးသည် ပါးနပ်စွာဖြင့် ဒူးထောက်ကာ ဦးတိုက်တော့သည်။ အရှက်ရစရာ ဖြစ်သော်လည်း အသက်ရှင်နိုင်သရွေ့ သူကတော့ ဂရုမစိုက်ပေ။

“ငါ ဒီတစ်ခေါက် အသက်ရှင်နိုင်သရွေ့၊ ဒီနေ့ အရှက်ရမှုကို ကလဲ့စားချေဖို့ အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရှိဦးမှာပဲ”

“ကြာနီဂိုဏ်း သခင်လေး... မင်းက အခု အသက်တောင်းပြီး ငါ့ကို အယုံသွင်းထားပြီးမှ နောက်မှ ကလဲ့စားချေမယ်လို့ တွေးနေတာလား”

“မင်း... မင်း ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ...”

ကြာနီဂိုဏ်း သခင်လေးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ သူ၏ နဖူးဆီသို့ ကျရောက်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် သန့်စင်သော မီးလျှံသာ ဖြစ်သည်။ တစ်ခဏအတွင်း သူသည် ပြာအဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်။

ထိုအခါမှသာ ချူရွှမ်က စကားပြောလိုက်သည်။ “ဘာလို့လဲဆိုတော့ ချင်ထျန်း မိစ္ဆာဘုရင်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ မင်းအပေါ် ပေးထားတဲ့ မှတ်ချက်က မင်းဟာ ကလဲ့စားချေတတ်ပြီး ယုတ်မာတဲ့သူလို့ ပါနေလို့ပဲ ပြီးတော့ မင်းကို အသက်ချမ်းသာပေးတာထက် မင်းရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့ ကိုယ်ခံပညာတွေကိုပဲ ငါ ပိုစိတ်ဝင်စားတယ်”

【ကြာနီဂိုဏ်း သခင်လေး】

ကြယ် ၉ပွင့်အဆင့် အပြစ်သား

နတ်အဆင့် နဝမအလွှာ

သတ်ဖြတ်မှုဆုလာဘ်: ကျင့်စဉ်သက်တမ်း ၁၀ နှစ်။

ရရှိသောပညာ: မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစ တစ်ခု။

ရရှိသောပညာ: နိုင်ငံတော် အကာအကွယ် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်၊ သန့်စင်သောမီးလျှံကျင့်စဉ်။

“အရမ်းကောင်းတယ် မိစ္ဆာအိုကြီး ဝူရှန့်ဆီက ရတဲ့ သန့်စင်သောမီးလျှံကျင့်စဉ်က မပြည့်စုံဘူး၊ အဆင့် ၅ ဆင့်ပဲ ရှိတာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီကြာနီဂိုဏ်း သခင်လေးဆီမှာတော့ အဆင့် ၇ ဆင့်တောင် ရှိတာပဲ။ ကျန်တဲ့အဆင့်တွေကတော့ သေချာပေါက် ကြာနီဂိုဏ်းချုပ်ဆီမှာပဲ ရှိရမယ်”

“ဒီကြာနီဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ တွေ့ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိလာဦးမှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဒီဒုက္ခများတဲ့ နေရာကနေ ငါ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားသင့်ပြီ”

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ဤနေရာတွင် ဖန်တီးခဲ့သည့် လှုပ်ခတ်မှုမှာ ကြီးမားလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သေချာ မစီမံပါက မဟာချင် တော်ဝင်နန်းတော်မှ မဟာဆရာသခင် ပညာရှင်များကို သတိပေးသလို ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ချူရွှမ်သည် သူ၏ လေနှင့်မိုးကြိုး အတောင်ပံများကို အလျင်အမြန် ခတ်လိုက်ပြီး မှောင်မိုက်သော ညအတွင်းသို့ အမြန်ဆုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ချူရွှမ် ထွက်ခွာသွားပြီးသည်နှင့်

ပျက်စီးသွားသော ကျောက်စာတိုင်တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ လူအုပ်စုတစ်စု အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာသည်။ ခေါင်းဆောင်မှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ရွှေရောင်သေတ္တာတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် လက်ရှိ စတုတ္ထမင်းသားပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသေတ္တာထဲတွင် ဘာရှိမှန်း မည်သူမျှ မသိကြသော်လည်း စတုတ္ထမင်းသား သွားရာလမ်းတစ်လျှောက် ကျန်ရှိနေသည့် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာများသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

စတုတ္ထမင်းသား တစ်ဦးတည်းသာ ထိုသေတ္တာထဲတွင် မဟာချင် မင်းဆက်၏ နိုင်ငံတော် အကာအကွယ် နတ်ဘုရားလက်နက်ရှိကြောင်း သိထားသည်။

မူလက ဤရှေးဟောင်းမိစ္ဆာများသည် တော်ဝင်နန်းတော်၊ တော်ဝင်မိသားစု သို့မဟုတ် ဧကရာဇ်အိုကြီး၏ ဆေးဖော်စပ်မှုကို မခြိမ်းခြောက်သရွေ့ ဧကရာဇ်အိုကြီးသည် နိုင်ငံတော် အကာအကွယ် နတ်ဘုရားလက်နက်ကို အသုံးပြုရန် အစီအစဉ် မရှိခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအရာကို တစ်ကြိမ် အသုံးပြုခြင်းမှာ အလွန်တရာ များပြားလှသော အရင်းအမြစ်များကို ကုန်ဆုံးစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကောင်းကင်ယံ၌ ပေါ်ထွက်လာသော မဟာဆရာသခင်မှာ မဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစုမှ ဒဏ္ဍာရီလာ မဟာယွဲ့ဧကရာဇ်၏ မျိုးဆက် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သွေးဝတ်စုံဝတ်ကိုယ်ရံတော်များ၏ သတင်းကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ဧရာမအိုကြီးသည် နှစ်ခါပင် မစဉ်းစားတော့ဘဲ စတုတ္ထမင်းသားကို နိုင်ငံတော် အကာအကွယ် နတ်ဘုရားလက်နက်အား ယူဆောင်သွားစေကာ သူ့ကို သုတ်သင်ရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထမင်းသား၏ နောက်ကွယ်တွင်ပင် သွေးဝတ်စုံဝတ်ကိုယ်ရံတော် ပညာရှင် အုပ်စုကြီးနှင့် စစ်သည်တော် သောင်းနှင့်ချီ ရှိနေခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့်။

စတုတ္ထမင်းသားမှာ တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်၏ ကိုယ်ခံပညာဖြစ်သော လေနှင့်မိုးကြိုး အတောင်ပံများ၏ အရှိန်မှာ ချူရွှမ် ထင်ထားသည်ထက်ပင် ပို၍ မြန်ဆန်နေခဲ့သည်။

သူသည် လူများကို ရှောင်ရှားကာ ပတ်ပျံလာခဲ့သော်လည်း မြို့တော်အနီးရှိ ကောင်းကင်ယံသို့ သူလာစဉ်ကထက် ပို၍ မြန်ဆန်စွာ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ မြို့တော်အတွင်း၌ ဒုက္ခပေးနေဆဲဖြစ်သော ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ အများအပြား ရှိနေသည်ကို သူ အခွင့်ကောင်း ယူလိုက်သည်။

လူတိုင်း၏ အာရုံမှာ အခြားနေရာသို့ ရောက်နေစဉ် ချူရွှမ်သည် ပျက်စီးနေသော ခြံဝင်းအတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ဆင်းသက်လိုက်ပြီး သူ၏ လေနှင့်မိုးကြိုး အတောင်ပံများကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်ပြီး ထိုနေရာတွင် ဝှက်ထားသည့် အရာရှိဝတ်စုံသို့ လဲလှယ်တော့မည့် အချိန်တွင်။

ရုတ်တရက် မလှမ်းမကမ်းမှ မယုံကြည်နိုင်လောက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အခန်း (၁၁၆)

အစေခံ နျိုဖူကို သိမ်းသွင်းခြင်းနှင့် အသက်နှင့် သေခြင်းတရား အဆောင်

“ငါ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကံဆိုးနေရတာလဲ ဘယ်နားပဲ ပုန်းပုန်း မိစ္ဆာတွေနဲ့ပဲ တိုးနေတာပဲ...”

ဤသို့ အော်ဟစ်လိုက်သူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ တစ်ချိန်က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ နတ်အဆင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအရာရှိဖြစ်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ တံခါးစောင့်အဆင့်သို့ လျော့ချခံထားရသည့် နျိုဖူပင် ဖြစ်သည်။

မြို့တော်အတွင်း မိစ္ဆာများ သောင်းကျန်းမှုကြောင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနှင့် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်ဌာနတို့သည် နတ်အဆင့် ပညာရှင်အားလုံး မိစ္ဆာများကို ခုခံတိုက်ဖျက်ရန် အမိန့်များကို တစ်ပြိုင်နက် ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

နျိုဖူမှာ တံခါးစောင့်အဖြစ် ရာထူးချခံထားရသော်လည်း သူသည်လည်း နတ်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် မိစ္ဆာတိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် နျိုဖူမှာ အလွန်ပါးနပ်သူဖြစ်သည်။

သူ တိုက်ခိုက်နေရင်း မနိုင်တော့မှန်း သိလိုက်ရသောအခါ ရုတ်ရုတ်သည်းသည်း ဖြစ်နေသည့် အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ပုန်းအောင်းရန် ပျက်စီးနေသော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

ကံဆိုးချင်တော့ သူသည် ချူရွှမ်ပုန်းအောင်းနေသည့် နေရာသို့ တည့်တည့်တိုးသွားမိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ချူရွှမ်မှာ ဆွံ့အသွားရသည်။ “ကံကောင်းလို့ ငါ့ရဲ့ လူသားအရေခွံမျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်ပေမဲ့ နတ်အဆင့် အရိုးကျုံ့ကျင့်စဉ်ကိုတော့ မဖြုတ်ရသေးလို့ ငါ့ရဲ့ ရုပ်သွင်အစစ်က ပေါ်မနေတာပဲ။ မဟုတ်ရင်တော့ ငါ့လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အကုန်ပေါက်ကြားကုန်တော့မှာ”

သူ့ကို ရှာတွေ့သွားသူကလည်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ တံခါးစောင့်တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

စဉ်းစားကြည့်ရုံဖြင့်ပင် အရှုံးကြီး ရှုံးသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချူရွှမ်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ “ဒီနျိုဖူကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး။ သတ်...”

ဝုန်း

ချူရွှမ် လှုပ်ရှားတော့မည့် အချိန်မှာပင် အခြေအနေ မဟန်သည်ကို အလိုလို ခံစားမိသွားသော နျိုဖူသည် ချူရွှမ်၏ ရှေ့၌ တည့်တည့်ကြီး ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး အသည်းအသန် ဦးတိုက်တော့သည်။ “ဖခင်ကြီး... ကျွန်တော်မျိုးလေးကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ ကျွန်တော်က အဖေကြီးရဲ့ လိမ္မာတဲ့သားလေး ‘နွားလေး’ ပါဗျာ”

ချူရွှမ်၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားသည်။ “မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် မှတ်မိတာလဲ”

“ဒါက လွယ်ပါတယ်ဗျာ ကောင်းကင်ကနေ ဆင်းသက်လာနိုင်တဲ့သူဟာ မိစ္ဆာမဟုတ်ရင် သေချာပေါက် မဟာဆရာသခင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အစောနက ကောင်းကင်မှာ ဖခင်ကြီးနဲ့ မိစ္ဆာဘုရင်တို့ တိုက်ခိုက်နေတာကို ကျွန်တော်မျိုး မြင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒါဟာ ဖခင်ကြီး ဖြစ်ရမယ်လို့ ကျွန်တော် ကျိန်းသေပေါက် သိနေတာပါ။ ဖခင်ကြီး... ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့ ကျွန်တော်မျိုး ဖခင်ကြီးနောက်ကို လိုက်ပြီး မဟာချင်ကို ဖြုတ်ချပြီး မဟာယွဲ့ကို ပြန်လည် ထူထောင်ဖို့ အသင့်ပါပဲ”

အသက်ရှင်သန်နိုင်ရေးအတွက် နျိုဖူမှာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေတော့သည်။

ချူရွှမ်၏ ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာမှာ တွန့်လိမ်သွားသည်။ နျိုဖူကို သားအဖြစ် လက်ခံခဲ့ခြင်းမှာ တစ်ဝက်မှာ ပြက်လုံးဖြစ်ပြီး တစ်ဝက်မှာ လှည့်စားရန် ကြံစည်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ရာ၊ ဤနေရာတွင် သူ့ကို ပြန်ဆုံလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

“ကောင်းပြီ... ငါ့ကို ဖခင်ကြီးလို့ ခေါ်တဲ့အတွက်ကြောင့် မင်းကို နာကျင်မှု မရှိဘဲ အမြန်ဆုံး သေခွင့်ပေးလိုက်မယ်”

ဘုန်း

နျိုဖူကို ပြာဖြစ်အောင် လောင်ကျွမ်းစေရန် ချူရွှမ်၏ လက်ထဲတွင် သန့်စင်သော မီးလျှံမှာ စုစည်းပြီး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

နျိုဖူမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။ “ဖခင်ကြီး... ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့ ကျွန်တော်မျိုး အသက်နှင့် သေခြင်းတရား အဆောင် ကို အသွင်းခံဖို့ အသင့်ပါပဲ။ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုး ဖခင်ကြီးကို ဘယ်တော့မှ သစ္စာဖောက်မှာ မဟုတ်သလို ဖခင်ကြီးလည်း ကျွန်တော် လျှို့ဝှက်ချက် ပေါက်ကြားမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပါဘူး”

“ဘာ အသက်နှင့် သေခြင်းတရား အဆောင် ဟုတ်လား။ မင်းမှာ အဲဒီလို အရာမျိုး ရှိနေတာလား”

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနတွင် နဝမအဆင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအရာရှိအဖြစ် ခေတ္တ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ချူရွှမ်သည် အသက်နှင့် သေခြင်းတရား အဆောင်အကြောင်းကို အလိုလို သိရှိထားသည်။ ၎င်းမှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးများသာ ပိုင်ဆိုင်သည့် အရာဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အသက်နှင့် သေခြင်းတရား အဆောင် အသွင်းခံလိုက်ရပါက ထိုသူ၏ အသက်နှင့်သေခြင်းကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး သစ္စာဖောက်ရန် စိတ်ကူးပင် မယဉ်ဝံ့တော့ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် နျိုဖူသည် အံ့မခန်းသော အသက်ရှင်လိုစိတ်ကို ပြသနေသည်။ ချူရွှမ်က မမေးရသေးမီမှာပင် သူက အကုန်လုံးကို အသေးစိတ် ဝန်ခံလိုက်သည်။ “ဖခင်ကြီး... ဒီအသက်နှင့် သေခြင်းတရား အဆောင်ကို ကျွန်တော်မျိုး ပိုင်ထျန်းရှင်းရဲ့ အိမ်တော်မှာ အမှတ်မထင် ရှာတွေ့ခဲ့တာပါ။ ရွှေနဲ့ငွေ ဒင်္ဂါးပြား သောင်းနဲ့ချီပြီးလည်း တွေ့ခဲ့ပါသေးတယ်။ ဒါတွေကို မဟာယွဲ့ ပြန်လည်ထူထောင်ရေးအတွက် ရန်ပုံငွေအဖြစ် ဖခင်ကြီးကို ဆက်သချင်ပါတယ်”

ပြောရင်းဆိုရင်းဖြင့် သူသည် ငွေစက္ကူအထပ်လိုက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ချူရွှမ်မှာ ဆွံ့အသွားရပြန်သည်။

ဤနျိုဖူမှာ အခြေအနေအရ လိုက်လျောညီထွေ နေတတ်ရုံသာမက ဓနဥစ္စာ စုဆောင်းရာတွင်လည်း အတော်လေး တော်သည့်ပုံပင်။

သို့သော် တစ်ခုခုတော့ မှားနေသလိုပင်။

“မင်းက အခု တံခါးစောင့်အဖြစ် ရာထူးချခံထားရတယ်လို့ ငါ ကြားထားပါတယ်။ မင်းက အသက်နှင့် သေခြင်းတရား အဆောင်ကို ဘယ်လိုလုပ် ရနိုင်မှာလဲ ပြီးတော့ မင်းပြောပုံအရဆိုရင် ပိုင်ထျန်းရှင်းရဲ့ အိမ်ကိုတောင် မွှေခဲ့တာလား”

ချူရွှမ်မှာ အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

နျိုဖူက သူ၏ အသုံးဝင်မှုကို သက်သေပြရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ “ဖခင်ကြီး... ကျွန်တော်မျိုးက အခု တံခါးစောင့် ဖြစ်နေပေမဲ့ လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ရဲ့ လူယုံတစ်ယောက် ဖြစ်နေတုန်းပါပဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝမ်းကွဲမောင်နှမကလည်း လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ရဲ့ တတိယမြောက် ဇနီးသည် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် လက်ဝဲအမတ်ချုပ်က ကျွန်တော့်ကို ပြန်ပြီး နှစ်သိမ့်ပေးတဲ့ အနေနဲ့ ပိုင်ထျန်းရှင်းရဲ့ အိမ်တော်ကို ရှာဖွေဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တာပါ။ အဲဒီမှာပဲ ဖခင်ကြီးနဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ ဆုံခဲ့ရတာပါ”

နျိုဖူမှာ ဝမ်းသာလွန်း၍ မျက်ရည်ပင် ကျလာတော့သည်။

အမှန်စင်စစ် သူသည် အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်နေပြီး ချူရွှမ်က သူ့ကို စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သတ်ပစ်လိုက်မှာကို စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခိုက်တွင် နျိုဖူသည် မည်သည့်အရာမဆို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

သူသည် အခြေအနေအရ လိုက်လျောညီထွေ နေတတ်မှုနှင့် ဖော်လံဖားမှုကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်ပြသနေသည်။

ချူရွှမ်မှာ သူ၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း မျက်နှာပူလာသည်။ “ဒီကောင်က လူကြောက်ပေမဲ့ တချို့နေရာတွေမှာတော့ တကယ့် ပါရမီရှင်ပဲ။ အဓိက အချက်က ဒီကောင်က သူ့အိမ်မှာလည်း နွားကတော် တစ်ယောက် ရှိသေးတာပဲ...”

ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့ကဲ့သို့ပင် သူသည်လည်း သေချာပေါက် အဆက်အသွယ် ကောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

၎င်းအပြင် သူက ပိုပြီး အဆင့်မြင့်သည်။

အောက်ခြေအဆင့်မှ သတင်းများကိုသာ ရယူနိုင်သည့် ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့နှင့် မတူဘဲ နျိုဖူသည် လက်ဝဲအမတ်ချုပ်နှင့် ရှိနေသည့် အထူးပတ်သက်မှုကို အသုံးပြု၍ လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ဘက်မှ လျှို့ဝှက်သတင်းအချက်အလက်အချို့ကို တိုက်ရိုက် ရယူနိုင်သည်။

“ဒီကောင့်ကို သတ်ပစ်လိုက်ရင်တော့ နှမြောစရာပဲ။ အကယ်၍ သူ့ကို အသက်နှင့် သေခြင်းတရား အဆောင်နဲ့ ထိန်းချုပ်ပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ အဆင့်မြင့် အရာရှိတွေကြားထဲမှာ ထားနိုင်ရင်တော့ ဒါဟာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ‘သူလျှို’ လုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်မှာပဲ”

ဤသို့ စဉ်းစားရင်း ချူရွှမ်က အသံနက်ကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “ဒီအသက်နှင့် သေခြင်းတရား အဆောင်ကို ဘယ်လို သုံးတာလဲ”

“အလွန် လွယ်ကူပါတယ်ဗျာ။ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အနှစ်သာရ သွေးတွေကို မန္တန်တံဆိပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး ‘အသက်အဆောင်’ ကို ကျွန်တော့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ထည့်သွင်းလိုက်ရုံပါပဲ။ ‘သေခြင်းအဆောင်’ ကတော့ ဖခင်ကြီးရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေမှာ ဖြစ်လို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အသက်နဲ့သေခြင်းကို ဖခင်ကြီးက အချိန်မရွေး ထိန်းချုပ်နိုင်မှာပါ။ အကယ်၍ ကျွန်တော်မျိုး သစ္စာဖောက်ဖို့ ကြံစည်ရင် ဖခင်ကြီးက အဲဒီအဆောင်ကို ချေဖျက်လိုက်ရုံနဲ့ ကျွန်တော် သေသွားမှာပါ” နျိုဖူက ခါးသီးသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချူရွှမ်က စကားမဆိုပေ။

သူသည် အသက်နှင့် သေခြင်းတရား အဆောင်ကို နျိုဖူဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

နျိုဖူမှာ ရင်ထဲတွင် ငိုကြွေးနေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ ဝမ်းသာဟန်ဆောင်နေရသည်။ သူသည် အနှစ်သာရသွေးများကို အဆောင်တံဆိပ်ထဲသို့ အမြန်ဆုံး ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ‘အသက်အဆောင်’ မှာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

‘သေခြင်းအဆောင်’ မှာမူ လေထဲမှတစ်ဆင့် ချူရွှမ်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

စိတ်ဖြင့် တစ်ချက် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ နျိုဖူ၏ ပုံရိပ်အလင်းတန်းကလေးတစ်ခုသည် သေခြင်းအဆောင်အတွင်း၌ ပေါ်ထွက်နေသည်ကို သူ ရှာတွေ့လိုက်သည်။ သူက စိတ်ကူးဖြင့် ထိုပုံရိပ်ကလေးကို ထိတွေ့ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုပုံရိပ်၏ လက်မောင်းတွင် ချက်ချင်းပင် အမာရွတ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

လက်တွေ့တွင်မူ နျိုဖူ၏ လက်မောင်းတွင် သွေးများ ပန်းထွက်လာသည့် ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး သူသည် နာကျင်လွန်းသဖြင့် မြေကြီးပေါ်တွင် လူးလိမ့်နေတော့သည်။

“ဒီအသက်နှင့် သေခြင်းတရား အဆောင်ရဲ့ စွမ်းအားက တကယ်ပဲ ထူးဆန်းတာပဲ”

“ဒါပေမဲ့ ဒါနဲ့ဆိုရင် ငါဟာ နျိုဖူကို အစေခံအဖြစ် ရရုံတင်မကဘဲ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့ လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ရဲ့ အနီးအနားမှာ အရေးကြီးတဲ့ သတင်းပေးတစ်ယောက်ကို ထားနိုင်ပြီ”

ချူရွှမ်သည် အသက်နှင့် သေခြင်းတရား အဆောင်ကို ကျေနပ်စွာဖြင့် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ “အရမ်းကောင်းတယ်၊ နျိုဖူ... ထတော့။ အခုကစပြီး မင်းက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနအတွင်းက သတင်းတွေကို ငါ့အတွက် စုဆောင်းပေးရမယ်။ သိပ်ပြီးတော့ စိုးရိမ်မနေပါနဲ့၊ သတင်းစုဆောင်းတာကလွဲလို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့ မဟာချင်ကို ထိခိုက်စေမယ့် အလုပ်မျိုး ဒါမှမဟုတ် သစ္စာဖောက်ခိုင်းတဲ့ အလုပ်မျိုးတွေကို ငါ မင်းကို ခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး”

နျိုဖူမှာ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာတွင်မူ ကံအလွန်ဆိုးသည်ဟူသော အမူအရာက ရှိနေဆဲပင်။ “ဒါဆိုရင် ဖခင်ကြီး... သတင်းတွေ ရလာရင် ကျွန်တော် ဘယ်လို ဆက်သွယ်ရမလဲ”

“လွယ်ပါတယ်၊ နောက်ပိုင်း အရေးကြီးတဲ့ သတင်းတွေ ရှိလာရင် ဒီပျက်စီးနေတဲ့ နေရာမှာပဲ ဝှက်ထားခဲ့၊ ဒါမှမဟုတ် ငါကိုယ်တိုင် မင်းကို လာရှာမယ်။ အော်... ဒါနဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးအပြင် မဟာဆရာသခင် နယ်ပယ်အတွက် အသုံးဝင်တဲ့ တခြားဆေးလုံးတွေ ရှိသေးလား”

နျိုဖူက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဖခင်ကြီးကို ဖြေကြားရရင်၊ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးအပြင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ ရိုးတွင်းခြင်ဆီသန့်စင်ဆေးလုံးလည်း ရှိပါသေးတယ်။ အဲဒါက နတ်အဆင့် ပညာရှင်တွေအတွက်သာမကဘဲ အခုမှ အဆင့်တက်ထားတဲ့ မဟာဆရာသခင်တွေအတွက်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိတယ်လို့ ဆိုကြပါတယ်”

“ရိုးတွင်းခြင်ဆီသန့်စင်ဆေးလုံးလား၊ ကောင်းပြီ။ အခုသွားပြီး ငါ့အတွက် ရိုးတွင်းခြင်ဆီသန့်စင်ဆေးလုံးတွေ သွားယူခဲ့၊ များများရလေ ပိုကောင်းလေပဲ” ချူရွှမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ သူသည် မဟာဆရာသခင် အဆင့်သို့ အခုမှ တက်လှမ်းထားသူဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော ဆေးလုံးများကို အတိအကျ လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

နျိုဖူမှာ ပို၍ပင် သနားစရာကောင်းသော အမူအရာ ပေါ်လာပြီး မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။ “ဖခင်ကြီး... ကျွန်တော်မျိုး မလုပ်နိုင်ပါဘူး အဲဒီ ရိုးတွင်းခြင်ဆီသန့်စင်ဆေးလုံးကို နတ်အဆင့် နဝမအလွှာ ရှိတဲ့သူတွေ ဒါမှမဟုတ် သတ္တမအဆင့် စစ်တပ်ရာထူး ရှိတဲ့သူတွေပဲ ဝယ်ယူခွင့် ရှိတာပါ။ ပြီးခဲ့တဲ့ အခေါက်က ဖခင်ကြီး ကောင်းကင်မြစ်မှာ ပြဿနာရှာခဲ့တုန်းက ကျွန်တော်မျိုး ရာထူးကနေ ထုတ်ပယ်ခံလိုက်ရတာပါ။ ကျွန်တော်မျိုး လုံးဝ ဝယ်လို့ မရပါဘူး၊ ပြီးတော့ ရိုးတွင်းခြင်ဆီသန့်စင်ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ရွှေပြား တစ်သောင်းတောင် ပေးရတာပါဗျာ”

“ဖခင်ကြီး... ကြည့်ပါဦး...”

အခန်း (၁၁၇)

လှုပ်ခတ်မှုများ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားခြင်း

နျိုဖူသည် တစ်ခုခုပြောချင်သော်လည်း တွေဝေနေသည့်ဟန်ဖြင့် သူ၏လက်များကို ပွတ်သပ်နေသည်။

ချူရွှမ်က သူ့ကို ချက်ချင်းပင် အားပေးသည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကာ “နျိုဖူ... ငါက မင်းအပေါ် မျှော်လင့်ချက် အများကြီး ထားထားတာနော်။ ရွှေတွေ ငွေတွေဆိုတာ အပြင်ပန်းပစ္စည်းတွေပါ၊ မင်း သေချာပေါက် နည်းလမ်းရှာနိုင်မှာပါ”

“ပြီးတော့ ဒီပျက်စီးနေတဲ့ အိမ်တော်ကိုလည်း ဝယ်နိုင်ဖို့ နည်းလမ်းရှာလိုက်ဦး။ အဲဒါက ငါတို့ရဲ့ ဆက်သွယ်ရေးစခန်း ဖြစ်လာမှာပဲ။ ပြီးတော့ မင်းက မဟာယွဲ့ ပြန်လည်ထူထောင်ရေး ရန်ပုံငွေအဖြစ် စိတ်ရင်းနဲ့ ကမ်းလှမ်းလာတဲ့ ရွှေပြားနဲ့ ငွေစက္ကူ တစ်သိန်းကိုတော့ ငါက မတတ်သာလို့ပဲ လက်ခံလိုက်မယ်။ ကဲ... အခု မင်း သွားနိုင်ပြီ”

အသက်နှင့် သေခြင်းတရား အဆောင်ကို အသွင်းခံထားရပြီး ဖြစ်သဖြင့် နျိုဖူ တစ်ခုခု လှည့်စားလိမ့်မည်ကို ချူရွှမ် မစိုးရိမ်တော့ပေ။

ချူရွှမ်သည် ပိုင်ထျန်းရှင်းဆီမှ နျိုဖူ ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်ထားသည့် ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို အားမနာတမ်း လက်ခံလိုက်တော့သည်။

နျိုဖူသည်လည်း ဖခင်ကြီးကို သားဖြစ်သူက သိတတ်သည့်ဟန်ဖြင့် အတင်းအကျပ် ပြုံးပြနေရသော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ ခါးသီးမှုများမှာ လည်ချောင်းတွင် တစ်ဆို့နေသကဲ့သို့ ပြောမထွက်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

“ဒါက ငါ့အသက်ကို ကယ်ဖို့အတွက် ပေးလိုက်ရတဲ့ ပိုက်ဆံလို့ပဲ သဘောထားလိုက်တော့မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ နျိုဖူက တခြားစွမ်းရည် မရှိပေမဲ့ ဖော်လံဖားတာနဲ့ အခြေအနေကြည့် နေတတ်တဲ့နေရာမှာ ငါက ဒုတိယလို့ပြောရင် ဘယ်သူမှ ပထမလို့ မပြောရဲစေရဘူး အဆိုးဆုံးဖြစ်ရင်တော့ နောက်ပိုင်းမှာ ပိုပြီးတော့ပဲ ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်ရမှာပေါ့”

နျိုဖူသည် အပြစ်မှ လွတ်ငြိမ်းခွင့်ရသူကဲ့သို့ လျှပ်စီးတန်းသဖွယ် လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ချူရွှမ်သည်လည်း သူ၏ အာရုံခံစားမှုကို အမြန်ဆုံး အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူမရှိကြောင်း သေချာမှသာ နတ်အဆင့် အရိုးကျုံ့ကျင့်စဉ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ရုပ်သွင်အစစ်အမှန်ကို ပြန်လည် ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ပျံလွှားငါး ဝတ်စုံနှင့် တိမ်နင်းဖိနပ်တို့ကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

သူ၏ သွေးသောက် အရူးဓားမကိုလည်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ယခုအခါ လူတိုင်း၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသူမှာ တိုင်းပြည်ပျက်မှ ကျန်ရစ်သူ၊ မဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစုဝင် တစ်ဦး မဟုတ်တော့ဘဲ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်ဌာနမှ သတ္တမအဆင့် ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရေး အရာရှိတစ်ဦးသာ ဖြစ်တော့သည်။

သူ အပြင်သို့ လှမ်းထွက်လိုက်သည်နှင့်။

ရင်းနှီးနေသည့် မျက်နှာနှစ်ခုနှင့် တိုးတော့သည်၊ ၎င်းတို့မှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့ပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ “ကယ်ကြပါဦး၊ ကယ်ကြပါဦး” ဟု အော်ဟစ်ကာ ပြေးလွှားနေကြသည်။

ဝူးးး

သူတို့နောက်တွင်မူ ရူးသွပ်နေသည့် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာတစ်ကောင် လိုက်ပါလာသည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ကောင်းကင်ဘုံ ကျောက်စာတိုင်မှာ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ချိပ်ပိတ်မှုအတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့် မိစ္ဆာအများအပြားမှာ မြို့တော်အတွင်း၌ သောင်းကျန်းနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသည့် မိစ္ဆာမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မိစ္ဆာချီများပင် စတင် ပေါ်ထွက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“ဆိုလိုတာက ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ဒီမိစ္ဆာက လူတွေကို သတ်ဖြတ်စားသောက်ခဲ့ပြီးပြီပေါ့၊ ကျန်းလုံနဲ့ ကျောက်ဟူကတော့ တကယ်ကို ကံဆိုးတာပဲ၊ ငါ သူတို့ကို တွေ့တိုင်း လိုက်ခံနေရတာ ဒါမှမဟုတ် လိုက်ခံရဖို့ လမ်းပေါ်ရောက်နေတာပဲ ဖြစ်နေတယ်”

သူသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း ဘာမှမပြောဘဲ ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လိုက်သည်။

ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ထိုရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ချလိုက်သည်။ မိစ္ဆာသွေးများ နေရာအနှံ့ စင်ထွက်သွားပြီး သူသည်လည်း မိစ္ဆာချီ အမှတ်အချို့ကို ရရှိလိုက်သည်။

ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူမှာ ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် မြေကြီးပေါ်သို့ ပုံရက်သား လဲကျသွားကြပြီးနောက်၊ ကျေးဇူးတင်လွန်းသဖြင့် မျက်ရည်များ ဝဲလာကြသည်။

“ညီအစ်ကို ချူရွှမ် သာ မဟုတ်ရင် ငါတို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ရဲ့ အသက်က ဒီမှာတင် လမ်းဆုံးပြီ”

ချူရွှမ်က စိတ်တိုသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဘာဖြစ်နေတာလဲ ကောင်းကင်ဘုံ အကျဉ်းထောင်ထဲမှာ မနေဘဲ လမ်းပေါ်မှာ ဘာလို့ လျှောက်ပြေးနေရတာလဲ”

မြို့တော်လမ်းမများပေါ်တွင် ယခုအခါ နိုးထလာသည့် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို လူတိုင်း သိကြသည်။

ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲနေကြသည်။ “ငါတို့ မိသားစုတွေအတွက် စိုးရိမ်လို့ ပြန်ကြည့်ဖို့ ပြေးလာကြတာပါ။ ဟိုမင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေနဲ့ အထက်တန်းလွှာတွေကတော့ သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးမဲ့ ကိုယ်ရံတော်တွေ ရှိတော့ မိစ္ဆာတွေ မြို့ထဲဝင်လာလည်း အမွှေးတစ်ပင်တောင် မထိခိုက်ကြဘူး။ ငါတို့ကတော့ အဆင့်နိမ့် အကျဉ်းထောင်စောင့်တွေပဲ၊ ငါတို့ မိသားစုတွေကတော့ ကံတရားကိုပဲ ပုံအပ်ထားရတာ”

သူတို့၏ စကားများမှာ အလွန် စိတ်မကောင်းစရာ ကောင်းလှသည်။

သို့သော် ၎င်းက ရက်စက်လှသော အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်နေသည်။

ဤမိစ္ဆာပုန်ကန်မှုကြီးတွင် အမှန်တကယ် သေဆုံးရသူများမှာ အမြဲတမ်း သာမန်ပြည်သူများနှင့် စစ်သည်တော်များသာ ဖြစ်သည်။ အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးများနှင့် သူဌေးကြီးများမှာမူ ထိခိုက်မှု မရှိသည့်အပြင် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ စီးပွားရှာကောင်း ရှာနေကြပေလိမ့်မည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် လက်တွေ့ဘဝမှာ ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

သူ သဘောမတူသော်လည်း ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

သူက အသံနက်ကြီးဖြင့်သာ ပြောလိုက်နိုင်သည်။ “ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့၊ ငါ မင်းတို့ကို အိမ်ပြန်ပို့ပေးမယ်”

“ညီအစ်ကို ချူရွှမ်... ဟီးးး...”

ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူမှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် နှပ်တရွဲရွဲ ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့၏ မိသားစုများအတွက် စိုးရိမ်စိတ်ကြောင့် အမြန်ထကာ လမ်းညွှန်ကြပြီး ချူရွှမ်က ရှေ့မှ ဦးဆောင်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ထိုလမ်းခရီးတွင် သူသည် အခြားမိစ္ဆာတစ်ကောင်နှင့် ထပ်မံ တိုးပြန်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤနိုးထလာသော ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာများသည် အချိန်အကြာကြီး ဖိနှိပ်ခံထားရသဖြင့် ယေဘုယျအားဖြင့် အားနည်းနေကြသည်။ သူတို့ လူသားများကို လုံလောက်အောင် မစားရသရွေ့ ချူရွှမ် စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။

ခရီးမှာ အဖြစ်အပျက် များသော်လည်း ဘေးကင်းခဲ့သည်။

သူတို့ သုံးဦးမှာ မြို့တော်၏ နာမည်ကျော် လမ်းကြားရှစ်သွယ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဤနေရာတွင် နေထိုင်ကြသူများမှာ မြို့တော်တွင် မျိုးရိုးလိုက် ရာထူးရထားသည့် မိသားစုများ ဖြစ်ကြသည်။

အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ချူရွှမ်သည် နေရာအနှံ့တွင် အလောင်းများကို မြင်လိုက်ရသည်။

စစ်သည်တော်များ၊ ကိုယ်ခံပညာရှင်များနှင့် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ အများအပြား ရှိနေသည်။

ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့သည် သူတို့၏ အိမ်များဆီသို့ အသည်းအသန် ပြေးသွားကြသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့၏ မိသားစုများမှာ ဘေးကင်းကြသည်။ မျိုးရိုးလိုက် ရာထူးရထားသူများမှာ အနည်းနှင့်အများ ကိုယ်ခံပညာ တတ်မြောက်ကြသဖြင့် အသေအပျောက်မှာ မများလှပေ။

ချူရွှမ်သည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်ကာ။ “ကျန်းလုံ၊ ကျောက်ဟူ... မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဒီမှာနေပြီး မိသားစုကို ကာကွယ်လိုက်ဦး။ ငါ အပြင်ကိုသွားပြီး မိစ္ဆာအချို့ကို ထပ်သတ်လိုက်ဦးမယ်”

“ညီအစ်ကို ချူရွှမ်... သတိထားပါနော်” ကျန်းလုံက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

“ညီအစ်ကို ချူရွှမ်... အခုကစပြီး ငါတို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ဟာ မင်းအပိုင်ပဲ” ကျောက်ဟူကလည်း ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ဆိုသည်။

ဤကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးနေသော မိစ္ဆာကမ္ဘာတွင် မိသားစုကို ကာကွယ်နိုင်ခြင်းမှာ အကြီးမားဆုံးသော ကံကောင်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် မြို့တော်ရှိ လူတိုင်းမှာ ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့ကဲ့သို့ ကံမကောင်းကြပေ။

လမ်းမများပေါ်ရှိ တိုက်ပွဲများမှာ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေဆဲပင်။

အထူးသဖြင့် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ အများအပြားသည် လူသားများကို စားသောက်ပြီးနောက် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းနှင့် မိစ္ဆာချီများမှာ အဆက်မပြတ် တိုးပွားလာနေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ချူရွှမ် ထပ်မံတွေ့ရှိသည့် မိစ္ဆာမှာ မဟာချင် စစ်သည်တော် အများအပြားကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝါးမြိုထားသဖြင့် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဝူးးး

ထိုမိစ္ဆာမှာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးထဲရှိ ရူးသွပ်မှုများမှာ ဉာဏ်ရည်အချို့ဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရပြီး၊ ထိုဉာဏ်ရည်ကြောင့်ပင် ၎င်းသည် သာမန်လူများကို စားရရုံဖြင့် မကျေနပ်နိုင်တော့ဘဲ။

ချူရွှမ်ကို စိုက်ကြည့်လာတော့သည်။

ချူရွှမ်၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်သွားသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ အာရုံခံစားမှုအရ ဤမိစ္ဆာမှာ အနည်းဆုံး နတ်အဆင့် ပဉ္စမအလွှာ သို့မဟုတ် ထိုထက် မြင့်မားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အစွမ်းအစအစစ်အမှန်ကို မထုတ်ဖော်ပါက အနိုင်ရရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စစ်သည်တော် အများအပြား ရှိနေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်။

ရုတ်တရက်။

ကောင်းကင်ယံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ကျရောက်လာသည်။

၎င်းနောက်တွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး တစ်ခဏအတွင်း ထိုမိစ္ဆာမှာ နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားတော့သည်။ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရင်းနှီးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ သူကား အကျဉ်းထောင်မှူးချုပ် လော့ခိုင်ပင် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို သတ်လိုက်ရရုံဖြင့် မကျေနပ်နိုင်ဘဲ၊ ပြင်းထန်သော ဒေါသများကြောင့် အကျဉ်းထောင်မှူးချုပ် လော့ခိုင်သည် နောက်ထပ် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို အလျင်အမြန် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။

သူ မြင်သမျှ မိစ္ဆာအားလုံးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြတ်သတ်နေတော့သည်။

“မဟာဆရာသခင်ပဲ ငါတို့ရဲ့ မဟာဆရာသခင်က နောက်ဆုံးတော့ စပြီး လှုပ်ရှားပြီ သတ်ကြ ဒီမိစ္ဆာတွေကို အကုန် သုတ်သင်ပစ် မဟာဆရာသခင်များ ကျန်းမာပါစေ မဟာချင် အဓွန့်ရှည်ပါစေ”

“ဧကရာဇ်မင်းမြတ် အသက်ရာကျော် ရှည်ပါစေ”

ဝုန်းးး

မြို့တော်တစ်ခုလုံးမှာ ဆူညံသွားအောင် အောင်ပွဲခံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကျဉ်းထောင်မှူးချုပ် လော့ခိုင်သာမက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ မဟာဆရာသခင် အကြီးအကဲ သုံးဦး၊ သွေးဝတ်စုံဝတ်ကိုယ်ရံတော်များနှင့် တော်ဝင်မိသားစုမှ ဖုံးကွယ်ထားသော မဟာဆရာသခင်များပါ ပေါ်ထွက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မြို့တော်အတွင်း ကျန်ရှိနေသည့် မိစ္ဆာများကို ညှာတာခြင်းမရှိဘဲ နှိမ်နင်းသုတ်သင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ချူရွှမ်၏ တင်းမာနေသော အာရုံကြောများမှာ ထိုအခါမှသာ လျော့ကျသွားတော့သည်။ “ဒီမိစ္ဆာပုန်ကန်မှုကြီးကတော့ ပြီးဆုံးတော့မဲ့ပုံပဲ၊ မဟာဆရာသခင်တွေ အများကြီး လှုပ်ရှားနေတာဆိုတော့ တော်ဝင်နန်းတော်ဘက်ကလည်း...”