အခန်း (၁၁၈-၁၂၀)
Vol. 8 Ch. 118-120
အခန်း (၁၁၈)
လက်ဝဲအမတ်ချုပ်၏ အကောက်ကြံမှု
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ မဟာချင် တော်ဝင်နန်းတော်အတွင်း၌...
မြင့်မားလှသော အဂ္ဂိရတ်ဆေးဖော်စပ်သည့် မီးဖိုကြီးအတွင်းမှ စိမ်းဖန့်ဖန့်မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ အနံ့ခံရုံဖြင့်ပင် စိတ်ဝိညာဉ်ကို လန်းဆန်းသွားစေနိုင်သော ပြင်းထန်သည့် ဆေးရနံ့များမှာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့နေသည်။
ဆံပင်ဖြူအိုကြီးဖြစ်သူ မိန်းမစိုး လျိုကျင်းသည် ထိုရနံ့ကို အားပါးတရ ရှူရှိုက်လိုက်ရာ သူ၏ ဆံပင်ဖြူအချို့မှာပင် စတင်၍ နက်မှောင်လာတော့သည်။
“ဒါဟာ တကယ့်ကို အသက်ရှည်ဆေးလုံးရဲ့ အစွမ်းပဲ ဒဏ္ဍာရီအရ ဒီဆေးလုံးကို အောင်မြင်အောင် ဖော်စပ်နိုင်ရင် အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ဆေးလုံးကတောင် လူတစ်ယောက်ကို အသက် ၅၀၀ ကျော် ပိုရှည်စေနိုင်တယ် အရှင်ဧကရာဇ်ကို ကျွန်တော်မျိုး ဂုဏ်ပြုပါတယ် ဘုရား”
မိန်းမစိုး လျိုကျင်းသည် မြင့်မားသော ပုလ္လင်ထက်သို့ ဦးတိုက်ကာ ဝမ်းသာအားရ ပြောဆိုလိုက်သည်။ သို့သော် အထက်ရှိ ဧကရာဇ်အိုကြီး ကမူ စကားမဆိုဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆေးရနံ့များကို စုပ်ယူရန်သာ အာရုံစိုက်နေသည်။ ဆေးရနံ့အားလုံးကို စုပ်ယူပြီးမှသာ ဧကရာဇ်အိုကြီးမှာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ယခုအခါ သူ၏ နဖူးပေါ်မှ နက်ရှိုင်းသော အရေးအကြောင်းများမှာ ချောမွေ့သွားပြီး မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“အသက်ရှည်ဆေးလုံးက တကယ်ကို ကောင်းလှတယ်”
“အမိန့်တော် ထုတ်ပြန်လိုက်စမ်း... ဒီဆေးဖော်စပ်တဲ့နေရာမှာ ပါဝင်တဲ့သူအားလုံး၊ အထူးသဖြင့် မဟာဆရာသခင်တွေကို ရက်ရက်ရောရော ဆုလာဘ်တွေ ပေးရမယ်”
ဧကရာဇ်အိုကြီးမှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားကာ ကိုယ်တိုင်ပင် စုတ်တံကိုကိုင်၍ အမိန့်တော်ကို ရေးသားလိုက်သည်။ ထို့နောက် မီးဖိုကို မနားတမ်း စောင့်ကြပ်နေကြသည့် ဆေးဆရာများကို ကြည့်ကာ
“ကိုယ်တော့်ရဲ့ အမတ်မင်းတို့... အခုဆိုရင် ဆေးရည်ကို အောင်မြင်အောင် ဖော်စပ်ပြီးပြီ။ မောင်မင်းတို့တွေ နောက်ထပ် တစ်နှစ်အတွင်းမှာ ဒီဆေးရည်ကို ဆေးလုံးအဖြစ် ခဲသွားအောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြဖို့ မျှော်လင့်တယ်။ အောင်မြင်သွားတဲ့နေ့မှာ မောင်မင်းတို့အားလုံးကို မြို့စားဘွဲ့ ပေးအပ်မယ်”
“ကျေးဇူးတော် အနန္တပါ အရှင်ဧကရာဇ်” ဆေးဆရာတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာပီတိများ ပြည့်နှက်သွားသည်။
“ဒါပေမဲ့... အကယ်၍ ဆေးလုံးဖြစ်အောင် မလုပ်နိုင်ရင် ဒါမှမဟုတ် မီးဖို ပေါက်ကွဲသွားရင်တော့ မောင်မင်းတို့ရဲ့ ဆွေမျိုးကိုးဆက်လုံးကို ငါကိုယ်တော် သုတ်သင်ပစ်မယ်” ဧကရာဇ်အိုကြီး၏ လေသံမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်စက်ဖြင့် ရက်စက်သောအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဆေးဆရာများမှာ ထိတ်လန့်သွားကာ ချွေးစေးများ ပြန်လာကြသည်။ မည်သူမျှ မပေါ့ဆရဲတော့ဘဲ ထိုဧရာမ မီးဖိုကြီးကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြတော့သည်။ ဤအရာသည် သူတို့၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာသာမက တစ်မျိုးနွယ်လုံး၏ အသက်နှင့် သက်ဆိုင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာလည်း ဧကရာဇ်အိုကြီး၏ လူတို့ကို ထိန်းချုပ်နေကျ ပုံစံပင် ဖြစ်သည်။
“အကုန်လုံးဟာ အရှင်ဧကရာဇ်ရဲ့ အလိုတော်ပါ ဘုရား”
“တော်ဝင်နန်းတွင်းက လူအများစုက ငါကိုယ်တော်ကို အိုမင်းပြီး ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီလို့ ထင်နေကြတာ ငါကိုယ်တော်သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါကိုယ်တော်လုပ်သမျှဟာ ကိုယ်တော့်တွက်တင်မကဘဲ မဟာချင် တစ်ခုလုံးအတွက်ဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ ဒီအတွက်ကြောင့် ဘယ်လို စတေးမှုမျိုးမဆို ထိုက်တန်တယ်”
ဧကရာဇ်အိုကြီးမှာ နဂါးပလ္လင်ထက်မှ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လေထဲသို့ပင် ပျံတက်ကာ မဟာချင်ပြည်ကြီးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ကမ္ဘာလောကကို အုပ်စိုးသည့် ဧကရာဇ်ပင် ဖြစ်သည်။
“ငါကိုယ်တော့်ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေရဲ့ အသက်နဲ့ သေခြင်းဟာ ငါကိုယ်တော်လက်ထဲမှာပဲ ရှိရမယ်။ တိုင်းပြည်ပျက်က ကြွင်းကျန်ရစ်သူ၊ မဟာယွဲ့ရဲ့ မျိုးဆက်ဆိုတာ ငါကိုယ်တော်နဲ့ ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား လျိုကျင်း... အမိန့်ထုတ်လိုက်စမ်း...”
ဧကရာဇ်အိုကြီး၏ ခံ့ညားလှသော အသံမှာ တော်ဝင်နန်းတော်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း ချူရွှမ်သည် သူ၏နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်ကာ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေသည်။
သူ အိပ်ပျော်နေစဉ်အတွင်း မြို့တော်တစ်ခုလုံးရှိ မိစ္ဆာဟိန်းဟောက်သံများမှာ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့နောက် စစ်သည်တော် အုပ်စုကြီးများမှာ လမ်းမများကို စတင် ရှင်းလင်းကြတော့သည်။ သူတို့သည် သေဆုံးသွားသော သို့မဟုတ် အရှင်ဖမ်းမိထားသော မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်အားလုံးကို သယ်ဆောင်သွားကြသည်။
မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသည်လည်း အင်တိုက်အားတိုက် လှုပ်ရှားနေသည်။ သူတို့သည် မဟာဆရာသခင်များ၏ နောက်မှလိုက်ကာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နေသည့် မိစ္ဆာများကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤရှေးဟောင်းမိစ္ဆာများသည် ကြီးမားသော အလားအလာရှိပြီး လွတ်မြောက်သွားပါက နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း မိစ္ဆာဘုရင်သစ် ဖြစ်လာနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
လက်ဝဲအမတ်ချုပ်နှင့် လက်ယာအမတ်ချုပ်တို့သည် အမတ်မင်းများ၏ ခေါင်းဆောင်ပီပီ တစ်ညလုံး မျက်စိမမှိတ်ခဲ့ကြရပေ။ နောက်နေ့ မနက်မိုးလင်းသောအခါ အမတ်မင်းများမှာ တော်ဝင်နန်းတော်သို့ သွားရောက်ကာ အခြေအနေများကို တင်ပြပြီး ဧကရာဇ်အိုကြီးအား ဂါရဝပြုကြသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဧကရာဇ်အိုကြီးက ညီလာခံ တက်ရောက်ခဲ့ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းနည်းဟန် ထင်ဟပ်နေသည်။
“မြို့တော်မှာ မိစ္ဆာတွေ သောင်းကျန်းပြီး ပြည်သူတွေ ဒုက္ခရောက်ရတာဟာ ငါကိုယ်တော်ရဲ့ အမှားပဲ”
“ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်ဌာနက အမတ်မင်းတွေဟာ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြလို့ ငါကိုယ်တော်စိတ်ထဲမှာ ကျေနပ်မိတယ်။ မနေ့ညက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရာမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ နတ်အဆင့် ပညာရှင်တွေနဲ့ သွေးဝတ်စုံဝတ်ကိုယ်ရံတော်တွေကို ရာထူးတစ်ဆင့် တိုးပေးလိုက်စမ်း”
ယခုအခါ ဧကရာဇ်အိုကြီးမှာ စိတ်ကြည်လင်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ လက်ဝဲအမတ်ချုပ်က ချက်ချင်းပင် ဦးဆောင်၍ “ဧကရာဇ်မင်းမြတ် အသက်ရာကျော် ရှည်ပါစေ” ဟု ကြွေးကြော်လိုက်သည်။
သို့သော် လက်ယာအမတ်ချုပ်ကမူ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ “အရှင်ဧကရာဇ်... မနေ့ညက မိစ္ဆာသောင်းကျန်းမှုကြောင့် ပြည်သူ တစ်သိန်းကျော် သေကြေပျက်စီးခဲ့ရပါတယ် သူတို့ထဲမှာ ဆင်းရဲသားတွေ အများကြီး ပါပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကူညီကယ်ဆယ်ရေးအတွက် ငွေကြေးတွေ အမြန်ဆုံး ထုတ်ပေးသင့်ပါတယ် ဘုရား။”
“ပြီးတော့ မိစ္ဆာအများအပြားကို သုတ်သင်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ လူသားတွေကို ဝါးမြိုပြီး ဉာဏ်ရည်ပွင့်ကာ မိစ္ဆာချီတွေ ပိုင်ဆိုင်သွားတဲ့ မိစ္ဆာတွေ အများကြီး လွတ်မြောက်နေပါသေးတယ်။ တစ်ကောင်တည်း လွတ်သွားရင်တောင် လူ့လောကကြီး ပျက်စီးနိုင်ပါတယ် ဘုရား” လက်ယာအမတ်ချုပ်၏ စကားများမှာ စိတ်ရင်းမှန်လှသည်။
၎င်းက ဧကရာဇ်အိုကြီး၏ စိတ်ကြည်လင်မှုကို မှေးမှိန်သွားစေသည်။ “လက်ယာအမတ်ချုပ် ပြောတာလည်း ဟုတ်ပါရဲ့၊ ဒါပေမဲ့ ပြည်သူတစ်သိန်းနဲ့ သူတို့ရဲ့ အိမ်ခြေတွေအတွက် ငွေဘယ်လောက်တောင် ကုန်ကျမှာလဲ” အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ဧကရာဇ်အိုကြီးသည် ငွေမသုံးချင်ပေ။ သူက လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
လက်ဝဲအမတ်ချုပ်မှာ ပါးနပ်စွာဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး “လက်ယာအမတ်ချုပ် ပြောတာ မှားနေပြီ၊ ပြည်သူတွေ သေဆုံးရတာ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းပေမဲ့ အခုအချိန်မှာ ကယ်ဆယ်ရေးထက် ပိုအရေးကြီးတာက မိစ္ဆာတွေပဲ မိစ္ဆာတွေ မိစ္ဆာတွေ”
သူက ဆက်ပြောသည်။ “ဒါကြောင့် အရေးကြီးဆုံးက ကယ်ဆယ်ရေး မဟုတ်ဘဲ ကျွန်တော်မျိုးတို့ရဲ့ အာဏာကို ပြသဖို့ပဲ။ ဖမ်းမိထားတဲ့ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာအားလုံးကို အများပြည်သူရှေ့မှာ ကွပ်မျက်ရမယ်။ ဒါမှ ပြည်သူတွေကို အဖြေပေးနိုင်မှာ ဖြစ်သလို၊ ဒီဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံးကိုလည်း တိုင်းပြည်ပျက်က မဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ လက်ချက်လို့ လွှဲချလိုက်လို့ ရမယ်”
“ဒါဆိုရင် အရှင်ဧကရာဇ်အနေနဲ့ တတိယမင်းသား ချူနဲ့ ကြာနီဂိုဏ်းကို လိုက်လံနှိမ်နင်းဖို့ အမိန့်ထုတ်ရုံနဲ့ တစ်ပြားမှ မကုန်ဘဲ ပြည်သူတွေရဲ့ ထောက်ခံမှုကို ရမှာပါ”
“ကောင်းတယ် လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ရဲ့ အကြံက ငါကိုယ်တော့်ရဲ့ စိတ်နဲ့ ကွက်တိပဲ” တစ်ပြားမှ မကုန်ရဟု ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဧကရာဇ်အိုကြီးမှာ အလွန် ကျေနပ်သွားသည်။
လက်ယာအမတ်ချုပ်၏ ရင်ထဲတွင်မူ စိုးရိမ်စိတ်များ ပြည့်နှက်သွားသည်။ “အရှင်ဧကရာဇ်... ဒါမဖြစ်နိုင်ပါဘူး အခု ဖမ်းမိထားတဲ့ မိစ္ဆာက တစ်ကောင်နှစ်ကောင်တည်း မဟုတ်ဘဲ ရာကျော်ရှိတာပါ။ တစ်ရက်တည်းနဲ့ ဒီလောက်များပြားတဲ့ မိစ္ဆာတွေကို သတ်ဖို့ဆိုတာ မြို့ထဲက ကွပ်မျက်ရေးသမားတွေ အကုန်စုရင်တောင် မလောက်ပါဘူး ဘုရား”
“ဒါကလည်း...” ဧကရာဇ်အိုကြီးက ထိုစကားကိုလည်း ယုတ္တိရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ရုတ်တရက် လက်ဝဲအမတ်ချုပ်က ယုတ်မာသော အပြုံးဖြင့် “မိစ္ဆာတွေကို တစ်ရက်တည်းနဲ့ အကုန်သတ်ဖို့ဆိုတာ တခြားသူတွေ မလုပ်နိုင်ပေမဲ့... တစ်ယောက်တော့ လုပ်နိုင်ပါတယ်။ မိစ္ဆာဘုရင်ရဲ့ ခေါင်းကိုတောင် ဖြတ်နိုင်တဲ့သူပေါ့ အရှင်ဧကရာဇ်... အဲဒီလူကို ဒီမိစ္ဆာတွေကို သုတ်သင်ဖို့ ကျွန်တော်မျိုး အကြံပြုပါတယ် ပြီးတော့ ကျွန်တော်မျိုးကိုယ်တိုင် ဒီကွပ်မျက်မှုကို ကြီးကြပ်ပါရစေ”
“လက်ဝဲအမတ်ချုပ်... မင်း...” လက်ယာအမတ်ချုပ်သည် တစ်ခုခု မကောင်းတော့ဟု အာရုံရလိုက်သည်။
နဂါးပလ္လင်ထက်မှ ဧကရာဇ်အိုကြီးက လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်ကာ “တော်ပြီ၊ လက်ဝဲအမတ်ချုပ် ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ကြ။ ငါကိုယ်တော်မှာ တခြားကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ်၊ ကျန်တာကိုတော့ မောင်မင်းတို့ဘာသာ တိုင်ပင်ကြတော့”
“ပြီးတော့ စတုတ္ထမင်းသား... မင်းကို မဟာယွဲ့ဘုရင်ရဲ့ မျိုးဆက်ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးဖို့ တာဝန်ပေးတယ်။ မှတ်ထားပါ... မင်း သူ့ကို မသတ်နိုင်ရင်တောင် အာဏာကြီးထွားမလာစေနဲ့”
ပြောပြီးသည်နှင့် ဧကရာဇ်အိုကြီးမှာ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
မိမိကိုယ်ကို သက်သေပြရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ရလိုက်သဖြင့် စတုတ္ထမင်းသားသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် နဂါးပလ္လင်ဘက်သို့ ဦးညွှတ်ကာ - “ခမည်းတော် စိတ်ချပါ၊ သားတော် နားလည်ပါတယ်။ မဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစုကို ချက်ချင်း မရှင်းလင်းနိုင်သေးရင်တောင် ကြာနီဂိုဏ်းရဲ့ အတောင်ပံတွေကို အမြစ်ပြတ် ဖြတ်တောက်ထားပါ့မယ်”
ကြာနီဂိုဏ်းသည် မဟာယွဲ့မှ မြစ်ဖျားခံလာရုံသာမက တတိယမင်းသား ချူ၏ နာမည်ကို အသုံးချကာ မကြာခဏ ပုန်ကန်တတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ စတုတ္ထမင်းသား၏ မျက်လုံးများတွင် ယုတ်မာသောအလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူ၏ နောက်မှလိုက်ပါလာသော သွေးဝတ်စုံဝတ်ကိုယ်ရံတော်များကို ကြည့်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။
“အမိန့်ထုတ်လိုက်စမ်း... အခုကစပြီး သွေးဝတ်စုံဝတ်ကိုယ်ရံတော်တွေဟာ ကြာနီဂိုဏ်းကို အမိန့်အရ အမြစ်ပြတ် သတ်ရမယ်။ မှားသတ်မိရင်တောင် တစ်ယောက်မှ အလွတ်မပေးနဲ့”
“မှန်လှပါ ဘုရား တော်ဝင်မင်းသားက အမြော်အမြင် ကြီးမားလှပါတယ်”
အခန်း (၁၁၉)
မဟာချင်ပြည်ထောင်စု၏ နံပါတ်တစ် ကွပ်မျက်ရေးအရာရှိ
“ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမိန့်တော်အရ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် မိန့်ကြားသည်မှာ ထောင်မှူး ချူရွှမ်သည် မိစ္ဆာများကို သုတ်သင်ပြီး ရန်သူများကို နှိမ်နင်းရာတွင် ငါကိုယ်တော်ကို အလွန် ကျေနပ်စေခဲ့သည်။ သို့ဖြစ်ပါ၍ ၎င်းအား ရာထူးတစ်ဆင့် တိုးမြှင့်ကာ မဟာချင်၏ ဆဌမအဆင့် ကွပ်မျက်ရေးအရာရှိအဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်သည်။ ယနေ့ မွန်းတည့်ပြီး ၄၅မိနစ်အကြာတွင် ပြည်သူများ၏ စိုးရိမ်စိတ်ကို ပြေပျောက်စေရန်နှင့် မဟာချင်၏ ကောင်းကင်ဘုံအရှိန်အဝါကို ထိန်းသိမ်းရန် ဖမ်းမိထားသော မိစ္ဆာအားလုံးကို ကွပ်မျက်စေ။ အမိန့်တော်ကို နာခံစေ”
ထိုနေ့မနက်တွင် သူ နိုးလာရုံသာ ရှိသေးသည်။ မိန်းမစိုးတစ်ယောက် တံခါးလာခေါက်သည်။ သူက လူဟောင်းကြီးဖြစ်သည့် ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာသာပေးခြင်းကို ခံရသော မိန်းမစိုးအိုကြီး လျိုကျင်းပင် ဖြစ်သည်။
လက်ဝဲအမတ်ချုပ်မှလွဲ၍ အခြားသူ မည်သူမျှ သူ့ကို ဒုက္ခပေးရန် ဤမျှအထိ ကြိုးစားလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
မူလက ချူရွှမ်သည် နျူဖူကို အတွင်းလူအဖြစ် အသုံးချကာ လက်ဝဲအမတ်ချုပ်အိမ်တော်သို့ ခိုးဝင်ပြီး လင်ချူချန်ကို သတ်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် လက်ဝဲအမတ်ချုပ်က သူ့ကို ဒုက္ခပေးရန်အတွက် မိစ္ဆာအကောင် တစ်ရာကျော်ကို ကွပ်မျက်ခိုင်းသည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ ချူရွှမ်သည် စိတ်ကူး ချက်ချင်းပြောင်းသွားတော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကဲ့သို့ အဖိုးတန်သော လက်ဆောင်များကို အချိန်မှန်မှန် ပို့ပေးတတ်သည့် ရန်သူမျိုးမှာ လောကတွင် ရှားလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လက်ဝဲအမတ်ချုပ်တစ်ဦးတည်းသာ ဤသို့ လုပ်နိုင်သည်။
ချူရွှမ်သည် အမိန့်တော်ကို ဝမ်းသာအားရ လက်ခံလိုက်ပြီး သူ၏ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မိန်းမစိုး လျိုကျင်းအား စာအိတ်နီတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ မိန်းမစိုး လျိုကျင်းမှာ ချူရွှမ်တစ်ယောက် ရင့်ကျက်လာပြီး နန်းတွင်းထုံးတမ်းများကို နားလည်သွားပြီဟု ထင်ကာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားသည်။ သူသည် ချူရွှမ်နှင့် အားရပါးရ စကားပြောဆိုပြီးနောက် ချူရွှမ်အား ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်တံခါးဝအထိ လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။
ထို့နောက်မှ မိန်းမစိုး လျိုကျင်းသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် အိတ်နီကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ ကြေးပြားတစ်ပြားတည်း သာ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လျိုကျင်းမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ သွေးအန်မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။
“ဒီကောင်စုတ်လေးက ငါ့လိုလူကို လှည့်စားရဲတယ်ပေါ့ နောက်တစ်ခါ တွေ့ဦးမယ်— မဟုတ်သေးဘူး၊ ဒီကောင်လေးအတွက် နောက်တစ်ခါဆိုတာ ရှိလာတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းမှာ မိစ္ဆာအကောင် တစ်ရာကျော် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ သာမန်ကွပ်မျက်သူများသည် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို သတ်ပြီးလျှင်ပင် အပြင်းအထန် ဖျားနာတတ်ကြပြီး အချို့မှာ မိစ္ဆာကို မသတ်ရသေးခင်မှာပင် သေဆုံးသွားတတ်ကြသည်။ သို့သော် ဤအမိန့်တော်က ချူရွှမ်အား ထိုမိစ္ဆာအားလုံးကို တစ်ထိုင်တည်းနှင့် အပြတ်သတ်ရန် အမိန့်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤသတင်း ပျံ့နှံ့သွားသောအခါ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်တစ်ခုလုံး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားတော့သည်။ ထောင်မှူးကြီး ဝမ်ရှန့်သည် ထိုညမှာပင် လက်ယာအမတ်ချုပ်အိမ်တော်သို့ အပြေးသွားကာ အမတ်ချုပ်နှင့် အပြင်းအထန် အငြင်းပွားခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။
ချူရွှမ် အကျဉ်းထောင်ထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် သူ့ကို ဝိုင်းဝန်းသနားဂရုစိုက်သည့် မျက်လုံးများစွာဖြင့် ဆီးကြိုကြသည်။ ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့သည် ထုံးစံအတိုင်း အရင်ဆုံး ပြေးလာကြကာ “အစ်ကိုရွှမ်... တော်ဝင်နန်းတွင်းက ဒီတစ်ခါတော့ လွန်လွန်းတယ်။ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးပါတော့။ ကျွန်တော်တို့ အသက်နဲ့လဲပြီး လမ်းဖွင့်ပေးပါ့မယ်။”
“မှန်တယ် ထောင်မှူးချူ... ဒါက မိစ္ဆာအကောင် တစ်ရာကျော်လေ၊ နတ်ဘုရားတစ်ပါးတောင် ဒါအကုန်လုံးကို မသတ်နိုင်ဘူး” ရင်းနှီးသော ထောင်စောင့်များစွာကလည်း ဒေါသတကြီး လာရောက်ပြောဆိုကြသည်။
ချူရွှမ်ကမူ စိတ်ထဲတွင် အလွန် ဝမ်းသာနေသည်။ မိစ္ဆာများကို ပိုသတ်နိုင်လေ သူ ပိုသန်မာလာလေ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အပြင်ပန်းတွင်မူ သူက မကျေမနပ်ဖြစ်ဟန် ဆောင်ကာ - “ကွပ်မျက်သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ့တာဝန်က မိစ္ဆာတွေကို သတ်ဖို့ပဲ။ မင်းတို့ရဲ့ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပေမဲ့ ငါ့နေရာကိုတော့ ဘယ်သူမှ လာမလုကြပါနဲ့” ဟု လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ထောင်စောင့်များကို နှစ်သိမ့်ပြီးနောက် ချူရွှမ်သည် တရားရုံးခန်းသို့ သွားခဲ့ရာ ထောင်မှူးကြီး ဝမ်ရှန့်က တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ “ချူရွှမ်... မင်း တကယ် ယုံကြည်ချက် ရှိရဲ့လား”
“ထောင်မှူးကြီး စိတ်ချပါ... ကျွန်တော့်မှာ ယုံကြည်ချက်မရှိရင် ဒီကို လာမှာမဟုတ်ဘူး” ဟု ချူရွှမ်က အပြည့်အဝ အာမခံလိုက်သည်။
ဝမ်ရှန့်က သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ “ယုံကြည်ချက် ရှိတာ ကောင်းပါတယ်။ အကယ်၍ မနိုင်ရင်လည်း မပူပါနဲ့။ လက်ယာအမတ်ချုပ်နဲ့ ငါဟာ တခြားအကျဉ်းထောင်တွေက ကွပ်မျက်သူ တစ်ထောင်ကျော်ကို တစ်ညလုံး အရေးပေါ် စုဆောင်းထားပြီးပြီ။ တကယ်လို့ မင်း မတောင့်ခံနိုင်ရင် အချိန်ဆွဲထားပြီး စစ်ကူတွေကို စောင့်လိုက်”
“ထောင်မှူးကြီး စိတ်ချပါ... ကျွန်တော် ယုံကြည်ချက်ရှိတယ်လို့ ပြောရင် တကယ်ရှိလို့ပါ”
ပြီးတော့် မင်းတို့ခေါ်လာတဲ့ အဲဒီလူတစ်ထောင်က စစ်ကူတွေ မဟုတ်ဘူး... ငါ့အလုပ်ကို လာလုမယ့်သူတွေဟ
ဝမ်ရှန့်ကို စိတ်ချစေရန်အတွက် ချူရွှမ်သည် သူ၏ သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှု အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီး ကွပ်မျက်ရေးကွင်းဆီသို့ ပြတ်ပြတ်သားသား လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ ဝမ်ရှန့်မှာမူ အံ့အားသင့်လျက် လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရုံးခန်းထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။
“သိုင်းပညာနယ်ပယ်... နတ်အဆင့် တတိယအလွှာလား၊ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ ကွပ်မျက်ရေးလမ်းစဉ်ထဲကို ဝင်လိုက်ရင် သိုင်းပညာလမ်းကြောင်း လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားရတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ချူရွှမ်က ဘာလို့... ဒါဟာ သူ ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်ထဲကို ဝင်ခဲ့လို့ ရလာတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးလား”
ဝမ်ရှန့်သည် ချူရွှမ် ကိုးကွေ့ကောင်းကင်မြစ်ထဲသို့ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်ကို စုံစမ်းသိရှိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ယခင်က သူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခု ချူရွှမ် ပြသလိုက်သော သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝမ်ရှန့်၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီး စားပွဲခုံကိုပင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။
“ကောင်းကင်မြစ်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က သိုင်းပညာလမ်းကြောင်း ပြတ်တောက်သွားတဲ့သူတွေကိုတောင် အတင်းအကျပ် အဆင့်မြှင့်တင်ပေးနိုင်တာလား သေချာတယ်... ဒါပဲ ဖြစ်ရမယ် ငါနဲ့ လက်ယာအမတ်ချုပ် အလကား စိုးရိမ်နေခဲ့တာပဲ။ ချူရွှမ်သာ ဒီလို ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံသွားရင်... အဲဒီကိစ္စက...” တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားသကဲ့သို့ ဝမ်ရှန့်သည် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်လာသည်။
ဤအချိန်တွင် ကွပ်မျက်ရေးကွင်းပြင်ပ၌ ပြည်သူလူထုကြီး စုဝေးရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ လူဦးရေမှာ နှစ်သိန်းကျော်ပင် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ သေဆုံးသွားသူများ၏ မိသားစုဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။ တော်ဝင်နန်းတွင်းက မိစ္ဆာအားလုံးကို ကွပ်မျက်တော့မည်ဟု ကြားရသောအခါ ဤပြည်သူများက ဝမ်းသာအားရ ကြွေးကြော်ကာ နန်းတွင်းကို ချီးမွမ်းကြတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့သည် မြို့တော်အတွင်း မိစ္ဆာသောင်းကျန်းမှုကို ဖြစ်ပွားစေခဲ့သည့် မဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစုနှင့် မဟာယွဲ့ဘုရင်၏ မျိုးဆက်ကို အလွန်အမင်း နာကျည်းနေကြသည်။
ထို့ကြောင့် ကြာနီဂိုဏ်းသည်လည်း မြို့တော်ပြည်သူများအကြား အမုန်းခံရဆုံး မိစ္ဆာဂိုဏ်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအရာရှိ ချန်ဟွမ်၏ နေအိမ်သည်လည်း လူပေါင်းများစွာ၏ ပုပ်သိုးနေသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် အနံ့ဆိုးထွက်နေသော ခွေးချေးများဖြင့် ပစ်ပေါက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ အချို့သော ပြည်သူများသည် ကြာနီဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် ကိုယ်ထူကိုယ်ထ အပြန်အလှန်ကူညီရေးအသင်းများကိုပင် ဖွဲ့စည်းကာ လမ်းမများကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ကြာနီဂိုဏ်း၏ အရိပ်အယောင် မြင်ရုံမျှဖြင့် ပုန်းစရာနေရာ ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။
လက်ဝဲအမတ်ချုပ်သည်လည်း စိတ်ကြည်လင်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်မြစ် ခမ်းခြောက်သွားမှုနှင့် မီးဝိညာဉ်ပုလဲ ခိုးယူခံရမှု အပြစ်အားလုံးကို မဟာယွဲ့တော်ဝင်မိသားစုအပေါ်သို့ လွှဲချလိုက်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နျူဖူသည်လည်း မိစ္ဆာများကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အကျိုးပြုခဲ့သဖြင့် တံခါးစောင့်ဘဝမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။
လက်ဝဲအမတ်ချုပ် လင်ချူချန်အတွက် တစ်ခုတည်းသော မကျေနပ်စရာမှာ ချူရွှမ် ဖြစ်သည်။
“ကံကောင်းတာက ဒီတစ်ခါ ကွပ်မျက်မှုကို ငါကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်မှာဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာအကောင် တစ်ရာကျော်ကိုလည်း ပြင်ဆင်ထားတယ်။ သူ့ကို အပြတ်မရှင်းနိုင်ဘူးဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒဏ္ဍာရီလာ ကောင်းကင်ဓားမ တောင်မှ နတ်အဆင့် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်ခုတည်းနဲ့ တစ်ကြိမ်မှာ မိစ္ဆာ အကောင်ငါးဆယ်ပဲ အများဆုံး သတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ချီဖောက်ပြန်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတာ ငါ့ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ ဒီကလေးကတော့ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ထက် မပိုပါဘူး”
ဤသို့တွေးကာ လင်ချူချန်သည် အမိန့်ပေးမြှားတံကို အေးစက်စွာ ပစ်ချလိုက်ပြီး - “မွန်းတည့်ပြီ... ကွပ်မျက်သူ ဘယ်မှာလဲ”
“မဟာချင်ရဲ့ ဆဌမအဆင့် ကွပ်မျက်သူ ချူရွှမ် ရောက်ပါပြီ”
လက်ဝဲအမတ်ချုပ်၏ အသံအဆုံးတွင် လူရိပ်တစ်ခုက လေထဲသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ပျံတက်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာကွပ်မျက်ရေး စင်မြင့်ထက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။
ဝုန်း
တိတ်ဆိတ်နေသော ကွပ်မျက်ရေးကွင်းတစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် ပွက်လောရိုက်သွားတော့သည်။
“ကြည့်စမ်း... ဒါ ထောင်မှူးချူပဲ ငါတို့ မဟာချင်ရဲ့ နံပါတ်တစ် ကွပ်မျက်သူ သခင်ကြီး ချူရွှမ်ပဲ”
“ထောင်မှူးချူ သတ်ခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာက အနည်းဆုံး ရှစ်ဆယ်၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ရာမက ရှိပြီလို့ ပြောကြတယ်။ သူက တကယ့်ကို ငါတို့ မဟာချင်မှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအတွက် အတော်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ပဲ”
“တခြားကွပ်မျက်သူတွေက မိစ္ဆာကို ကျားလို ကြောက်ကြပေမယ့် ထောင်မှူးချူကတော့ မိစ္ဆာတွေကို မြက်ပင်တွေလို လွယ်လွယ်ကူကူ နှိမ်နင်းနိုင်တာ။ ဒီလို ကွပ်မျက်သူမျိုးမှ ငါတို့ရဲ့ သူရဲကောင်း”
“ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ မိစ္ဆာတွေက ဒီလောက်တောင် များတာ... ထောင်မှူးချူ တစ်ယောက်တည်း တကယ် အကုန်သတ်နိုင်ပါ့မလား”
ချူရွှမ် ပေါ်လာခြင်းက ရာနှင့်ချီသော ပရိသတ်များအကြား ဆွေးနွေးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ပြည်သူများ၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်ရော စိုးရိမ်စိတ်ပါ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့က ချူရွှမ်ကို မိစ္ဆာများကို သတ်၍ ကူညီစေချင်သော်လည်း တစ်ယောက်တည်း မတတ်နိုင်ဘဲ အခြားမိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်သွားမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်နေကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် လက်ဝဲအမတ်ချုပ်၏ အမိန့်ပေးမြှားတံ ကျလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“မွန်းတည့်ပြီ... မိစ္ဆာတွေကို ခေါ်ခဲ့စေ”
အခန်း (၁၂၀)
မြို့တော်ရှိ မိစ္ဆာအားလုံးကို တစ်ရက်အတွင်း သုတ်သင်ခြင်း
“မွန်းတည့်ပြီ မိစ္ဆာတွေကို ခေါ်ခဲ့စေ”
“မိစ္ဆာတွေကို ခေါ်ခဲ့စေ...”
အမိန့်ပေးသံများမှာ ကွပ်မျက်ရေးကွင်းတစ်ခုလုံးတွင် ဆင့်ကဲဆင့်ကဲ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီးနောက် မြင်းရထားအမြောက်အမြား၏ အသံများနှင့်အတူ ပြည်သူလူထုကြီး၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများနှင့် ရင်ကွဲမတတ် ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
“ယုတ်မာတဲ့ မိစ္ဆာတွေ... ငါတို့ မိသားစုဝင်တွေရဲ့ အသက်ကို ပြန်ပေးကြ”
“သတ်ပစ် သတ်ပစ် သတ်ပစ်”
“ငါ့ရဲ့ သနားစရာ သားသမီးလေး...”
ဝူးဝူးဝူး...
ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံများက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် တုန်ဟည်းသွားစေမတတ် ပြင်းထန်လှသည်။
မကြာမီမှာပင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး သံကြိုးများဖြင့် အကျဉ်းချခံထားရသော ပထမဆုံး မိစ္ဆာကို မိစ္ဆာကွပ်မျက်ရေး စင်မြင့်ထက်သို့ အတင်းအကျပ် ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် ထိုမိစ္ဆာသည် စတင်နိုးထစဉ်ကကဲ့သို့ ရူးသွပ်စွာ သတ်ဖြတ်နေသော ပုံစံမျိုး မရှိတော့ပေ။ လူသားအမြောက်အမြားကို ဝါးမြိုခဲ့သောကြောင့် ၎င်း၏ မျက်လုံးများတွင် အသိဉာဏ်ရှိသည့် အလင်းတန်းများ ပေါ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း လူသားပုံသဏ္ဌာန်သို့ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ ထောင်လွှားမှုနှင့် ရက်စက်မှုများ ကျန်ရှိနေဆဲပင်။
“ငါတို့ မိစ္ဆာတွေဟာ ရှေးဟောင်းခေတ်ကတည်းက ဒီလောကရဲ့ သခင်တွေကွ မင်းတို့ လူသားတွေက ပုရွက်ဆိတ်တွေ၊ ကျွဲနွားတွေနဲ့ နိမ့်ကျပြီး ရွံရှာဖွယ်ကောင်းတဲ့ အစာတွေပဲ”
“တစ်နေ့ကျရင် ငါတို့ မိစ္ဆာတွေက ဒီလောကက လူအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီး မိစ္ဆာတွေ အုပ်စိုးတဲ့ ကမ္ဘာကို ပြန်လည် တည်ဆောက်မှာ ဝူးးးးး”
ဧရာမ ဟိန်းဟောက်သံကြီးက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ သို့သော် ထိုအသံသည် ရာနှင့်ချီသော ပြည်သူလူထုကြီး၏ ဒေါသတကြီး ကြွေးကြော်သံများအောက်တွင် ချက်ချင်းပင် နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။ မိစ္ဆာ၏ ရိုင်းစိုင်းသော စကားများက အားလုံးကို ဒေါသထွက်စေခဲ့ပြီး ကွပ်မျက်မှုကို ကြီးကြပ်နေသည့် လက်ဝဲအမတ်ချုပ် လင်ချူချန်ပင်လျှင် ဒေါသတကြီးဖြင့် စားပွဲခုံကို ရိုက်ချလိုက်သည်။
“သတ်ပစ်ကြစမ်း ရက်ရက်စက်စက် သတ်ပစ်ကြ ချူရွှမ်... မင်း ဘာလို့ အခုထိ လက်မလှုပ်သေးတာလဲ” လက်ဝဲအမတ်ချုပ်သည် ချူရွှမ်တစ်ယောက် သူ၏ ကွပ်မျက်ရေးအမိန့်ကို ဆန့်ကျင်ဝံ့နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။
ထိုအခါ ကွပ်မျက်ရေးကွင်း ပြင်ပရှိ ပြည်သူအများစုကလည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သော မျက်လုံးများဖြင့် လှမ်းကြည့်ကြသည်။
“သတင်းတွေက အလကားပဲလား ဒီထောင်မှူးချူက မိစ္ဆာတွေကို သတ်တဲ့ သူရဲကောင်း မဟုတ်ဘဲ မိစ္ဆာကို ကျားလိုကြောက်တဲ့ လူကြောက်တစ်ယောက်လား”
“တောက်... ငါတို့အားလုံး သူ့ကို အရူးလုပ်တာ ခံလိုက်ရတာပဲ”
ကွပ်မျက်ရေးကွင်းသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်လာကြသည့် ပြည်သူအများအပြားမှာ ဒေါသထွက်လာကြသည်။
ဝမ်ရှန့်လည်း တစ်မျိုးကြီး ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် ချူရွှမ်သည် မြို့တော်အကျဉ်းဦးစီးဌာနမှ တခြားအကျဉ်းထောင်များ၏ ကွပ်မျက်ရေးသူများ လာရောက်ကူညီရန် အချိန်ဆွဲနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သံသယဝင်မိသည်။
“ဟူး... ဒါကလည်း ယုတ္တိရှိပါတယ်။ ဒါက မိစ္ဆာအကောင် တစ်ရာကျော်လေ ချူရွှမ်ရဲ့ သိုင်းပညာနယ်ပယ်က နတ်အဆင့် တတိယအလွှာကို ရောက်နေပြီဆိုပေမဲ့ ဒါက အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များပါတယ်။ ဒါ့အပြင် အခု သူက မီးစွမ်းအင်ပုလဲလည်း မရှိတော့ဘူး။ အချိန်ဆွဲတာ ကိစ္စမရှိပါဘူး... စစ်ကူတွေ ရောက်လာရင် ဒီကွပ်မျက်မှုကို ချောချောမွေ့မွေ့ အဆုံးသတ်နိုင်မှာပါ။”
ဤသို့တွေးကာ ဝမ်ရှန့်သည် သူ့ကို မတားဆီးတော့ဘဲ အခြားအကျဉ်းထောင်ကြီးများမှ ကွပ်မျက်သူများကို ကွပ်မျက်ရေးကွင်းသို့ အမြန်ဆုံး လာရောက်ရန်သာ သူ့လက်အောက်ခံများကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
သို့သော် လက်ဝဲအမတ်ချုပ် လင်ချူချန်က ဝမ်ရှန့်ကို ဤအခွင့်အရေး ပေးမည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် ချူရွှမ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားပြီး မျက်နှာတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ “ချူရွှမ်... မင်းမှာလည်း ကြောက်တတ်တဲ့ အချိန် ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားမိဘူး။ နှမြောစရာပဲ... တော်ဝင်အမိန့်တော် ထုတ်ပြန်ပြီးပြီ ဖြစ်လို့ ချက်ချင်း ကွပ်မျက်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီအမတ်ချုပ်မှာ မင်းကို နေရာတင် ကွပ်မျက်ပိုင်ခွင့် ရှိတယ်”
ဖြောင်း ဖြောင်း ဖြောင်း
လင်ချူချန်က လက်ခုပ်တီးလိုက်ရာ သူ၏နောက်တွင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ နတ်အဆင့်ပညာရှင်နှစ်ယောက် ပေါ်လာပြီး ချူရွှမ်ကို သတ်ဖြတ်လိုသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ကြတော့သည်။ ကွပ်မျက်ရေးကွင်း ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင်လည်း ပြည်သူများ၏ စိတ်မရှည်သော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ချူရွှမ်ကမူ ထိုအသံများကို မကြားချင်ယောင်ဆောင်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည်လည်း အေးစက်နေပြီး လက်ဝဲအမတ်ချုပ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ။ “လင်ချူချန်... ငါသာ ကြောက်ရင် လာမှာမဟုတ်ဘူး။ လာကတည်းက မကြောက်လို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ အမိန့်တော်က မွန်းတည့်ပြီး ၄၅ မိနစ်မှာ အကုန်ကွပ်မျက်ဖို့ မိန့်ထားတာ။ အကောင်ချင်းစီ လိုက်သတ်နေရင် မိုးချုပ်သွားလိမ့်မယ်။ ငါက ခင်ဗျားလို မအူမလည် မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားမှာ သတ္တိရှိရင် မိစ္ဆာတွေ အကုန်လုံးကို တစ်ခါတည်း အပေါ်ခေါ်လာခဲ့... ငါ တစ်ထိုင်တည်းနဲ့ အကုန် သတ်ပစ်မယ်”
သူ ရူးသွားပြီ ဒီကောင် ချူရွှမ် တကယ့်ကို ရူးသွားပြီ။
မိစ္ဆာတစ်ကောင်တည်းကို ကွပ်မျက်လျှင်ပင် မိစ္ဆာချီများ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်ရောက်တတ်သဖြင့် အလွန် နေရခက်လှသည်။ မိစ္ဆာတစ်ရာကျော်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သတ်ခြင်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေကြောင်းကြံခြင်းနှင့် ဘာထူးမည်နည်း။
“ထောင်မှူးချူ... ကျွန်တော်တို့ မှားသွားပါတယ်။ မင်းက လူကြောက် မဟုတ်ဘူး... အရူးကြီးပဲ”
ဘေးမှ ကြည့်နေသူများပင် ချူရွှမ်၏ စကားကြောင့် ဆွံ့အသွားကြသည်။ ချူရွှမ်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စောစောက ကြုံးဝါးနေသည့် မိစ္ဆာပင်လျှင် ထိတ်လန့်လွန်း၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် လူသားဖြစ်နိုင်မှာလဲ ဒါက မိစ္ဆာတွေကို သတ်ဖို့ သီးသန့်မွေးဖွားလာတဲ့ ငရဲသားပဲ။
“မဟုတ်ဘူး... ဘယ်လူသားမှ မိစ္ဆာအကောင် တစ်ရာကို တစ်ပြိုင်နက် သတ်ပြီး အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် ဒီကောင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်က နတ်အဆင့် ပထမအလွှာပဲ ရှိသေးတာ။ ငါ ဒီနိမ့်ကျတဲ့ လူသားကြောင့် လန့်သွားမလို့... ဟားဟားဟားဟား...”
ပထမဆုံး ထိတ်လန့်မှု လွန်မြောက်သွားပြီးနောက် ထိုမိစ္ဆာက ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်သည်။ ၎င်း၏ စကားမှာ လူအများစု၏ အတွေးကို ကိုယ်စားပြုနေပြီး ချူရွှမ်၏ စကားကို မည်သူမျှ မယုံကြပေ။
ဝမ်ရှန့်ပင်လျှင် ဤစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။ “ချူရွှမ်... လျှောက်မလုပ်နဲ့ မိစ္ဆာအကောင်တစ်ရာကို တစ်ခါတည်း ဘယ်လို ကွပ်မျက်မှာလဲ မင်း သတ်နိုင်ရင်တောင် မိစ္ဆာကွပ်မျက်ရေး စင်မြင့်က ဆံ့မှာ မဟုတ်ဘူး။”
ချူရွှမ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက လင်ချူချန်နှင့် အချိန်မဖြုန်းချင်ရုံသာ ရှိပြီး ဤအချက်ကို ထည့်မတွေးမိခဲ့ပေ။ သူသည် မိစ္ဆာကွပ်မျက်ရေး စင်မြင့်၏ အကျယ်အဝန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း စကားပြောင်းလိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင် အရင်ဆုံး ဆယ်ကောင် ခေါ်ခဲ့။ ငါ တစ်ခါတည်း ကွပ်မျက်မယ်။ မင်းတို့လည်း လမ်းအမြန်လျှောက်ကြတော့... နောက်ဘဝကျရင် မိစ္ဆာ လာမဖြစ်စေနဲ့ဦး”
လူအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ထိုအခါမှ ဝမ်ရှန့်သည် ချူရွှမ်တစ်ယောက် စကားလျှောက်ပြောနေခြင်း မဟုတ်သလို၊ အချိန်ဆွဲနေခြင်းလည်း မဟုတ်သည်ကို နားလည်သွားသည်။ သူသည် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေပြီး မိစ္ဆာအားလုံးကို တစ်ထိုင်တည်းဖြင့် အပြတ်သတ်ရန် အမှန်တကယ် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဒီကောင်... သူ့ကို အရူးလို့ ခေါ်ရမလား၊ ယုံကြည်ချက်လွန်ကဲသူလို့ ခေါ်ရမလား မသိတော့ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီလို မကြောက်မရွံ့တတ်တဲ့ ပင်ကိုယ်စရိုက်ကတော့ စီနီယာ ကောင်းကင်ဓားမနဲ့ တထေရာတည်းပဲ။”
ရုံးခန်းအတွင်း ချူရွှမ် ပြသခဲ့သည့် သိုင်းပညာနယ်ပယ်ကို ပြန်လည်တွေးမိကာ ဝမ်ရှန့်သည် သွားကိုကြိတ်၍ လေးနက်သော လေသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ “နောက်ထပ် မိစ္ဆာ ကိုးကောင်ကို ထပ်ခေါ်ခဲ့စမ်း”
“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ ချူရွှမ် ရူးရုံတင်မကဘူး၊ ထောင်မှူးကြီးကပါ လိုက်ရူးနေတာလား ဒါက မိစ္ဆာ ဆယ်ကောင်လုံးလေဗျာ တစ်ခါတည်း သတ်ရင် မိစ္ဆာချီတွေ ဘယ်လောက်တောင် စုပြုံသွားမလဲ” ထောင်စောင့်များနှင့် ရဲမက်များအားလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကုန်ကြသည်။
ပြင်ပရှိ ရာနှင့်ချီသော ပြည်သူလူထုကြီးသည်လည်း အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့ကာ နောက်ထပ် မိစ္ဆာကိုးကောင် ကွပ်မျက်ရေး စင်မြင့်ထက်သို့ ရောက်လာသည်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
“သတ်”
ရုတ်တရက်... အေးစက်ပြီး ထက်မြက်လှသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု မိစ္ဆာကွပ်မျက်ရေး စင်မြင့်ထက်မှ လင်းလက်သွားပြီး ထိုမိစ္ဆာများ၏ လည်ပင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားတော့သည်။ သွေးစီးကြောင်း ဆယ်ခုမှာ ကောင်းကင်ထက်သို့ ပန်းထွက်သွားခဲ့သည်။ မိစ္ဆာဆယ်ကောင်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အသက်ပျောက်သွားရသည်။
သွေးသောက် အရူးဓားမ၏ နှုန်းမှာ မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် ကွပ်မျက်ရေးကွင်းပြင်ပရှိ ရာနှင့်ချီသော ပြည်သူလူထုကြီးမှာ ဘာဖြစ်သွားသည်ကိုပင် သတိမထားမိလိုက်ကြပေ။ မိစ္ဆာကွပ်မျက်ရေး စင်မြင့်ထက်တွင်မူ ချူရွှမ်၏ အေးစက်သောအသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးဖြစ်သည်။ “အလောင်းတွေကို ဖယ်ရှားလိုက်”
ဝုန်း
ရာနှင့်ချီသော ပရိသတ်ကြီးမှာ အိပ်မက်မှ နိုးထလာသကဲ့သို့ နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။
ဘုရားရေ... တကယ်ပဲ ဒီလိုမျိုး ကွပ်မျက်လိုက်တာလား။ သူ သတ်မယ်လို့ ပြောရင် တကယ်သတ်တာပဲ
ဒါဟာ စစ်မှန်တဲ့ ထောင်မှူးပဲ ဒါဟာ တကယ့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်း ကွပ်မျက်ခြင်းပဲ
“ထောင်မှူးချူ ထောင်မှူးချူ”
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ဟည်းစေမတတ် နေရာအနှံ့မှ ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်ချီးမွမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ဤအချိန်တွင် မဟာချင်ပြည်သူများအနေဖြင့် စစ်မှန်သော ထောင်မှူးတစ်ဦး မမည်မျှ စွမ်းအားကြီးမားကြောင်းကို အမှန်တကယ် မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
လက်ဝဲအမတ်ချုပ် လင်ချူချန်၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ ဒီလူငယ်က တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းတာလား။
“တောက်... လူတွေ လာဦး နောက်ထပ် ဆယ်ကောင် ထပ်ခေါ်ခဲ့စမ်း ထောင်မှူးချူက မြို့တော်ထဲက မိစ္ဆာအားလုံးကို တစ်ရက်တည်းနဲ့ ဘယ်လို သတ်ဖြတ်လဲဆိုတာ ပြည်သူတွေကို ကြည့်ခိုင်းလိုက်စမ်း ကဲ... သတ်”
နောက်ထပ် အမိန့်ပေးမြှားတံတစ်ခုကို ဒေါသတကြီး ပစ်ချလိုက်ပြန်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နောက်ထပ် မိစ္ဆာဆယ်ကောင်ကို မိစ္ဆာကွပ်မျက်ရေး စင်မြင့်ထက်သို့ အတင်းအကျပ် ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုမိစ္ဆာများ ရူးသွပ်စွာ မအော်ဟစ်နိုင်ခင်မှာပင် ချူရွှမ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ “ဒီနေ့... ငါ ချူရွှမ်က ကောင်းကင်ဘုံကိုယ်စား မိစ္ဆာတွေကို ကွပ်မျက်သုတ်သင်မယ် သတ်”
ဖတ်
နောက်ထပ် သွေးစွန်းနေသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက ထိုမိစ္ဆာများ၏ ခေါင်းများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြတ်တောက်လိုက်ပြန်သည်။ များပြားလှသော မိစ္ဆာသွေးများသည် ချောင်းစီးသကဲ့သို့ ချက်ချင်း စီးဆင်းသွားပြီး မိစ္ဆာကွပ်မျက်ရေး စင်မြင့်တစ်ခုလုံးကို နီရဲသွားစေတော့သည်။
ဤအချိန်တွင် ချူရွှမ်သည် သူ၏ဓားကို ကိုင်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် မိစ္ဆာကွပ်မျက်ရေး စင်မြင့်ထက်၌ မတ်မတ်ရပ်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထူးခြားဆန်းပြားသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်နေပြီး...
“ဒါက...”