စီနီယာအစ်မကို တက္ကသိုလ်သို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း

လွန်ခဲ့သောဘဝက တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားဘဝသည် ဝမ်ရှန်းအတွက် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးပြီး ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော လေးနှစ်တာကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်၊၊ နောက်ပိုင်းတွင် “အွန်လိုင်းကျင့်ကြံခြင်း ကို အစွဲအလမ်းကြီးခဲ့ရာမှ လမ်းမှားရောက်ခဲ့ပြီး လူအချို့ကို စိတ်ပျက်စေကာ အခွင့်အရေးအချို့ကို လက်လွတ်ခဲ့ရသော်လည်း သူသည် သူ၏ကောလိပ်ကျောင်းသားဘဝကို မြတ်နိုးစွာ ပြန်လည်အောက်မေ့နေဆဲဖြစ်သည်၊၊

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ကွဲပြားသော လမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်၊၊ တည်ငြိမ်မှုနှင့် ရည်မှန်းချက်ကို ရှာဖွေရန်အတွက် သူသည် အရာအားလုံးကို စွန့်ခွာကာ တောင်ပေါ်တွင် ဆရာတစ်ဦးထံ ဆည်းကပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး သူ၏ဘဝခရီးလမ်းကို အတင်းဖိအားပေး ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်၊၊ ယင်းက သူတွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည့် သူငယ်ချင်းများ၊ အတန်းဖော်များနှင့် ချစ်သူများကို အချိန်မတိုင်မီ နှုတ်ဆက်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်၊၊

အရှုံးနှင့်အနိုင်ဟူသည် ဒွန်တွဲနေစမြဲဖြစ်သည်၊၊ ယင်းမှာ မဟာတာအို၏ နိယာမတရားဖြစ်ပြီး အရာခပ်သိမ်းတွင် ပျံ့နှံ့နေသော အမှန်တရားတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်၊၊

ဟွာပြည်ထောင်စု၏ မိခင်မြစ်ကြီးနှစ်သွယ်အနက် တစ်ခုဖြစ်သော တာ့ကျန်းမြစ်သည် နိုင်ငံကို တောင်နှင့်မြောက်ဟူ၍ ပိုင်းခြားထားပြီး ယဉ်ကျေးမှုများကို ပုံဖော်ကာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီသော လူသားမျိုးနွယ်ကို မွေးမြူပေးခဲ့သည်၊၊ ဝမ်ရှန်း၏ ဝါဒမှိုင်းမိနေပုံရသော ဂျူနီယာညီမလေးမှာ မြစ်တောင်ဘက်ကမ်းရှိ မြို့တစ်မြို့မှ တက္ကသိုလ်တစ်ခုတွင် ဒုတိယနှစ်တက်ရောက်နေသူဖြစ်သည်၊၊

ကျောင်းဝင်းအနီးတွင် ကြီးမားသော တံတားကြီးတစ်ခုရှိပြီး လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်အတွင်း ပေါ်ထွန်းလာသော အဆင့်မြင့်နည်းပညာစက်မှုဇုန်များ ဝန်းရံလျက်ရှိသည်၊၊ မြစ်ရှုခင်းကို မြင်ရသော တိုက်ခန်းများပါဝင်သည့် အထက်တန်းစား လူနေရပ်ကွက်အချို့လည်း အနီးအနားတွင် ရှိသည်၊၊

ချောမွေ့သောသွားလာရေး၊ မြင့်မားသော မိုးမျှော်တိုက်များနှင့် နာမည်ကြီးတက္ကသိုလ်တို့ကြောင့် ဤနေရာကို မြို့၏ စည်ကားသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်၊၊

တက္ကသိုလ်ဝင်းများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ရှုခင်းသာယာအောင် ပြုလုပ်ထားလေ့ရှိပြီး သူ၏ဂျူနီယာညီမလေး၏ ကျောင်းမှာလည်း ထူးမခြားနားပင်ဖြစ်သည်၊၊ ကျောင်းဂိတ်ဝမှကြည့်လျှင် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအထိ သွယ်တန်းနေသော မိုးကုတ်ပင်တန်းများ စိမ်းလန်းသောမြက်ခင်းပြင်များနှင့် လူငယ်တို့၏ တက်ကြွမှုများ လွှမ်းမိုးနေသော အငွေ့အသက်များကို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်၊၊

ဤကဲ့သို့ လှပပြီး သက်တောင့်သက်သာရှိသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စာသင်ချိန်အားလပ်ချိန်များ၌ ရည်းစားမထားသော ကျောင်းသားများသည် ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ စေတနာကို စော်ကားရာရောက်ပေလိမ့်မည်၊၊

ထိုနေရာသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ မြို့ပြ၏ ညစ်ညမ်းနေသော ကမ္ဘာဦးချီများမှာ တဖြည်းဖြည်းကြည်လင်လာသည်၊၊ မြစ်ပေါ်မှ တိုက်ခတ်လာသော လေပြေက မြို့ပြဘဝ၏ အပူအပင်များကို ပြေပျောက်စေသည်၊၊

ဘူဒိုဇာနှင့် မုရွှယ်တို့၏ လိုက်ပါပို့ဆောင်မှုဖြင့် ဝမ်ရှန်းနှင့် မုဝမ်ရွှမ်းတို့သည် မွန်းလွဲ ၁ နာရီတွင် တက္ကသိုလ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ထိုနေရာတွင် ပြင်ဆင်နေကြသော အထူးစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ဝင်အချို့နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်၊၊

နာရီဝက်အတွင်းမှာပင် အထူးစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့သည် အရင်းအမြစ်များစွာကို စုစည်းခဲ့ပြီး နောက်ဆက်တွဲစစ်ဆင်ရေးအစီအစဉ်ကို အပြည့်အဝချမှတ်ထားပြီးဖြစ်သည်၊၊

ဤမစ်ရှင်၏ အထူးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သူများ သို့မဟုတ် ပိုမိုတိကျစွာပြောရလျှင် အဓိကတိုက်ခိုက်ရေးသမားများအဖြစ် ဝမ်ရှန်းနှင့် မုဝမ်ရွှမ်းတို့ကို ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံကြသည်၊၊ အနည်းဆုံးတော့ အဖွဲ့ဝင်လူငယ်များသည် သူတို့ကို ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာပြောဆိုကြပြီး အမိန့်ပေးခြင်းမျိုးမလုပ်ကြဘဲ ဝမ်ရှန်းနှင့် မုဝမ်ရွှမ်းတို့နှင့်တိုင်ပင်ကာ အကြံပြုချက်များသာ ပေးကြသည်၊၊

သူတို့၏ ဆရာကတော်သည် အထူးစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ကို တည်ထောင်စဉ်က ထူးချွန်သူများကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်အတွက် ဘွဲ့ရကာစလူငယ်များကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လူသစ်စုဆောင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်၊၊ သူမ၏ ကြိုးပမ်းမှုများသည် ယခုအခါ များစွာအောင်မြင်နေပုံရသည်၊၊ ဝမ်ရှန်းက သူတို့သည် အပြည့်အဝရင့်ကျက်ခြင်းမရှိသေးဟု ထင်သော်လည်း သူတို့၏ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းမှာမူ အထင်ကြီးစရာကောင်းလှသည်၊၊

သူတို့၏ အဓိကရည်မှန်းချက်မှာ ဂျူနီယာညီမလေးကို အန္တရာယ်မှ ရှာဖွေကယ်ဆယ်ရန်ဖြစ်ပြီး အထူးစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့၏ မစ်ရှင်မှာမူ ကျောင်းဝင်းအတွင်း ပေါ်ပေါက်လာသော ကျင့်ကြံသူများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်ဖြစ်သည်၊၊ သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်ချင်း ဆက်စပ်နေသော်လည်း အာရုံစိုက်မှုမှာမူ အနည်းငယ်ကွဲပြားသည်၊၊

လမ်းခရီးတွင် ဝမ်ရှန်းက စီနီယာအစ်မနှင့် တိုးတိုးတိတ်တိတ် တိုင်ပင်ခဲ့သည်၊၊ အကယ်၍ ဂျူနီယာညီမလေးကို ကယ်တင်ခြင်းက အဆင်ပြေချောမွေ့ပါက အထူးစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ကို ကူညီပေးသင့်သည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်၊၊

အဆုံးတွင်မူ သူတို့၏ ဆရာကတော်သည် ဤအဖွဲ့ကို ဦးဆောင်နေသူ ဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလား၊၊

****

မွန်းလွဲ ၂ နာရီခွဲ တက္ကသိုလ်အနီးရှိ ဟိုတယ်တစ်ခု၏ ၁၈ ထပ်ရှိ အခန်းတစ်ခုအတွင်း၊၊

မုဝမ်ရွှမ်းသည် ပြတင်းပေါက်အနီးရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင် အေးအေးဆေးဆေးထိုင်နေပြီး အခန်းထဲရှိ အခြားအမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို ကြည့်နေသည်၊၊ မုရွှယ်သည် သူမ၏ ဘေးတွင်ရပ်ကာ ဖုန်းထဲမှ အချက်အလက်များနှင့် ညွှန်ကြားချက်များကို ဖတ်နေပြီး အခြားစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူး အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှာမူ မုဝမ်ရွှမ်းအတွက် ခရီးဆောင်အိတ်ကို ပြင်ဆင်ပေးနေသည်၊၊ ထိုအိတ်ထဲတွင် ခေတ်မီပြီး သာမန်ဝတ်စုံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ အားလုံးမှာ မုဝမ်ရွှမ်း၏ ဆိုဒ်များပင် ဖြစ်သည်၊၊ သူတို့က သူမအတွက် အမြန်ဆုံးရွေးချယ်ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်၊၊

မုဝမ်ရွှမ်း ယူဆောင်လာသော ရှေးဟောင်းစတိုင် ဝတ်စုံအချို့ကိုမူ မစ်ရှင်အတွက် ထင်ပေါ်လွန်းသည်ဟု ယူဆကာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်၊၊

“တာအိုဆရာ ပုယွီ…. ရှင်သရုပ်ဆောင်ရမယ့် နေရာရဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို မှတ်မိပြီလား”

မုရွှယ်က စိတ်မချစွာ မေးသည်၊၊

မုဝမ်ရွှမ်းက အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်ပြကာ “အင်း” ဟု ပြန်ဖြေသည်၊၊ မုရွှယ်အနေဖြင့် သူမကို အချက်အလက်အားလုံး ပြန်ပြောပြခိုင်းမည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်၊၊ မုဝမ်ရွှမ်း လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ သူမ၏ ဂျူနီယာမောင်လေးနောက်သို့ လိုက်ရုံသာဖြစ်သည်၊၊

“ကောင်းပြီ”

မုရွှယ်က သံသယရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊၊ သူမသည် ဘေးမှ ဖိုင်တွဲတစ်ခုကို ယူလိုက်ပြီး ပစ္စည်းအချို့ကို ထုတ်ကာ မုဝမ်ရွှမ်းထံ တစ်ခုချင်းစီ ကမ်းပေးလိုက်သည်၊၊ ကျောင်းသားကတ်၊ ဘလူးတုသ် နားကြပ်၊ စမတ်ဖုန်းအသစ်တစ်လုံးနှင့် ဆံညှပ်၊ နားကပ်၊ ဘောပင်ကဲ့သို့သော အသုံးအဆောင်များဖြစ်သည်၊၊

“ဒါတွေအားလုံးမှာ ခြေရာခံစက်တွေ တပ်ဆင်ထားတယ်၊၊ ရှင့်ရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက် ကျွန်မတို့ အတတ်နိုင်ဆုံးလုပ်ဆောင်ပေးမယ်၊၊ အန္တရာယ်ရှိလာရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ကိုပဲ ဦးစားပေးပါ”

မုရွှယ်က အကြံပြုသည်၊၊

“အွန်း”

မုဝမ်ရွှမ်း၏ တုံ့ပြန်မှုများကြောင့် မုရွှယ်အနေဖြင့် အားမလိုအားမရဖြစ်နေသည်၊၊ နတ်သမီး ပုယွီသည် ဓားနတ်ဘုရားနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာကြောင့် စိတ်မချရသလိုဖြစ်နေရတာလဲ…၊၊

“မုရွှယ်… ငါ့အလှည့် ရောက်ပြီလား”

ကုတင်ဘေးမှ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူး အမျိုးသမီးသည် ဝတ်စုံနှစ်စုံကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရောက်လာသည်၊၊ သူမသည် မုဝမ်ရွှမ်းကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေသည်၊၊

မုရွှယ်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်၊၊

“တာအိုဆရာ ပုယွီ… အဝတ်အစားလဲရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ”

မုဝမ်ရွှမ်း တွေဝေသွားပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူး၏ လက်ထဲရှိ အဝတ်အစားအသေးလေးများကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊၊

****

ထိုအတောအတွင်း ဘေးခန်းရှိ အခန်းဝတ်စုံထဲတွင် ဝမ်ရှန်းသည် သူ၏ ဝတ်စုံကို စစ်ဆေးနေသည်၊၊ သူသည် ဆံပင်ကို မြင်းမြီးပုံစံစည်းထားပြီး သူ၏ တာအိုဝတ်စုံကို ဂျင်းဘောင်းဘီနှင့် ပန်းပွင့်ပါသော ရှပ်အင်္ကျီဖြင့် လဲလှယ်လိုက်သည်၊၊ ငွေရောင် လက်ဝါးကပ်တိုင် ဆွဲကြိုးတစ်ကုံးကို ဆွဲထားပြီး သူဌေးသားပုံစံ ပေါက်စေရန် တန်ဖိုးကြီး ဒီဇိုင်နာထုတ် ခါးပတ်တစ်ခုကို ပတ်ထားသည်၊၊

ဘူဒိုဇာက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်၊၊

“ဒီလို ပြင်ဆင်လိုက်တော့ မင်းက အတော်ချောတာပဲ”

လျှပ်စစ်ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်နေသော အခြားဝန်ထမ်းနှစ်ဦးက မော့ကြည့်လာသည်၊၊ တစ်ယောက်က ရယ်ကာ “ကျွန်တော်ကတော့ သူက တာအိုဝတ်စုံနဲ့ဆို ပိုပြီး ခန့်ညားတယ်လို့ ထင်တယ်”

“မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး”

ဘူဒိုဇာက ခေါင်းကို အပြင်းအထန် ခါရမ်းကာ ငြင်းသည်၊၊

“တာအိုဝတ်စုံတွေက အခုခေတ်မှာ ခေတ်မစားတော့ဘူး၊၊ ခေတ်မီဝတ်စုံတွေက ပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာရှိရုံတင်မကဘူး… ဓားသိုင်းလှုပ်ရှားမှုတွေကိုလည်း အဟန့်အတားမဖြစ်စေဘူး”

အခြားဝန်ထမ်းက ပြန်ပြောသည်၊၊

“ဒါပေမဲ့ ဂျင်းဘောင်းဘီတွေက ကျပ်တယ်လေ၊၊ ပွပွယောင်းယောင်းရှိတဲ့ လေ့ကျင့်ရေးဝတ်စုံတွေက ခက်ခဲတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို အဟန့်အတားမဖြစ်စေဘူး၊၊ တာအိုဝတ်စုံတွေဆိုရင် ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်တောင် ပါသေးတယ်၊၊ ဒါတွေက တာအိုဂိုဏ်းတွေရဲ့ အစီအရင် ပစ္စည်းတွေပဲ”

ဆွေးနွေးမှုများက ထူးဆန်းသောဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသဖြင့် ဝမ်ရှန်းက ကြားဖြတ်ကာ လမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်သည်၊၊

“သတင်းအသစ် ရသေးလား”

အားလုံး ချက်ချင်း တည်ငြိမ်သွားကြသည်၊၊ ဘူဒိုဇာက ဖုန်းကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါပြသည်၊၊

“လောလောဆယ်တော့ အရင်ရထားတဲ့ အချက်အလက်တွေပဲ ရှိသေးတယ်”

ဝမ်ရှန်း ခပ်ဖွဖွခေါင်းညိတ်ကာ ပြတင်းပေါက်နားသို့ လျှောက်သွားပြီး လမ်းတစ်ဖက်ရှိ တိတ်ဆိတ်နေသော ကျောင်းဝင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊၊

သာမန်လူတွေကို ထိခိုက်အောင် အဆောင်တွေ သုံးတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ.. နာမည်ကြီး တက္ကသိုလ်တစ်ခု… ပြီးတော့ ပိရမစ်စီမံကိန်းတစ်ခုရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံထားရပုံရတဲ့ ဂျူနီယာညီမလေး… ဒီသုံးခုက ဘယ်လိုများ ဆက်စပ်နေတာလဲ…၊၊

ငါ့ညီမလေးက ဆရာကတော်ရဲ့ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အထောက်အထားကို မသိဘူး၊၊ သူမမျက်လုံးထဲမှာတော့ သူမအမေက ငယ်ငယ်ကတည်းက သူမကို ပြုစုပျိုးထောင်လာခဲ့တဲ့ ဘယ်လိုအခက်အခဲမျိုးကိုမှ မခံစားဖူးတဲ့ အောင်မြင်တဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပဲ၊၊

ပိုက်ဆံအခက်အခဲရှိနေတာ ဒါမှမဟုတ် ပိုက်ဆံအမြန်ရချင်တာမျိုးဆိုရင်တော့ ပိရမစ်စီမံကိန်းမှာ ဝါဒမှိုင်းမိတာက အဓိပ္ပာယ်ရှိနိုင်ပါတယ်၊၊ ဒါပေမဲ့ သူမက ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုတွေနဲ့ ကြီးပြင်းလာတာလေ၊၊ သူမက ဘွဲ့ရဖို့ ဖိအားတောင် မရှိသေးဘူး၊၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စီးပွားရေးစဖို့ဆိုပြီး မိသားစုဆီက ပိုက်ဆံတောင်းဖို့ အလိမ်ခံလိုက်ရတာလဲ…၊၊

ဒီကျောင်းမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ…၊၊

အတွေးများထဲတွင် နစ်မျောနေသော ဝမ်ရှန်းသည် လက်ကို အိတ်ထဲထည့်ကာ ကုတင်ဘေးတွင် ရပ်နေသည်၊၊ ဘူဒိုဇာနှင့် အခြားနှစ်ဦးက သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ရဲကြဘဲ သူတို့၏ အလုပ်များကိုသာ အလုပ်ရှုပ်နေဟန် ပြုမူနေကြသည်၊၊

အထူးစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့မှ ပေးထားသော အချက်အလက်များအရ ဝမ်ရှန်း၏ ဂျူနီယာညီမလေးသည် နေ့စဉ်အတန်းတက်ခြင်းနှင့် ကျောင်းတွင်းလှုပ်ရှားမှုများတွင် ပုံမှန်အတိုင်းပါဝင်နေပြီး ယခင်အတိုင်း ထူးခြားသောအပြောင်းအလဲများ မရှိပေ၊၊ သို့သော် ထိုပုံမှန်ဖြစ်နေသော အခြေအနေကပင် ဝမ်ရှန်းကို ပို၍ စိုးရိမ်စေသည်၊၊ သူတို့အနေဖြင့် သူမကို အမြန်ဆုံးရှာဖွေပြီး သူမ၏ ဘေးကင်းမှုကို အာမခံနိုင်ရမည်၊၊

နောက်ထပ် ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာသောအခါ ဘူဒိုဇာက လှမ်းပြောသည်၊၊

“တာအိုဆရာဝမ်… ဘေးခန်းမှာ ပြင်ဆင်မှုတွေ ပြီးသွားပြီ၊၊ ဘယ်တော့ စမလဲ”

“အခုပဲ၊၊ နောက်ထပ် မနှောင့်နှေးချင်တော့ဘူး”

ဝမ်ရှန်းက လေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ထောင့်ရှိ အနက်ရှိုင်းဆုံးနားစွင့်သူဓားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်၊၊ ထို့နောက် ဆိုဖာပေါ်မှ ကျောပိုးအိတ်ကို ယူကာ ပခုံးတွင် လွယ်လိုက်သည်၊၊ သူနှင့် စီနီယာအစ်မသည် အသစ်ရောက်ရှိလာသော အနုပညာဖလှယ်ရေးကျောင်းသားများအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကြမည်ဖြစ်သည်၊၊ သူတို့၏ စာရွက်စာတမ်းများမှာ အစစ်အမှန်နှင့် တူလှသည်၊၊ မည်သူစစ်စစ် ပြည့်စုံပြီး အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိသော နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို တွေ့ရှိမည်ဖြစ်သည်၊၊