အခန်း ၉၁

အခန်း (၉၁) ကိုယ်နဲ့ လက်ထပ်ပါ

"ငါက နယ်ခြားစောင့်တပ်သားတစ်ယောက်လေ... နောက်နှစ်ရက်နေရင် ရှရွှယ်ချန်တောင်ကို ဓားပြနှိမ်နင်းဖို့ သွားရဦးမှာ... မင်းရဲ့ ဟေးလုံစခန်းကို ငါက ဘယ်လိုလုပ် ကယ်တင်ပေးနိုင်မှာလဲ..."

ကျောက်လင်က တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်၏။

အကယ်၍ ကျောက်လင်သာ တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်အတွက် ဟေးလုံစခန်းကို ကယ်တင်ပေးရန် သဘောတူလိုက်ပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် ထိုကိစ္စ ပေါက်ကြားသွားပါက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဥပဒေကို ပြင်းထန်စွာ ချိုးဖောက်ရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ ဓားပြများနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်သည့် ကြီးလေးသော ရာဇဝတ်မှုဖြစ်ပြီး ပြစ်မှုထင်ရှားပါက နိုင်ငံတစ်ဝှမ်း အလိုရှိသူအဖြစ် ကြေညာခံရကာ ခေါင်းဖြတ်ကွပ်မျက်ခံရနိုင်ခြေရှိသည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားပြီး အနည်းငယ် တွေဝေသွားပုံရ၏။

"အဲ့ဒီနေ့က ရှင်ပြောလို့ ဟေးလုံစခန်းကို ဖျက်သိမ်းဖို့ သတိရသွားတာ... နောက်ပိုင်း အဖေ့ကို အဲ့အကြောင်းပြောပြပေမဲ့ သူက နားတောင် မထောင်ဘူး..."

"ဒီတစ်ခါတော့ ကွမ်းနန်စစ်တပ်ရဲ့ ယွီရွှေတပ်စခန်းက စစ်သည်တွေနဲ့ နယ်ခြားစောင့်တပ်သားတွေ အကုန်လုံးကို စုရုံးပြီး ရှရွှယ်ချန်တောင်က ဓားပြတွေကို ဝိုင်းဝန်းနှိမ်နင်းဖို့ လာနေပြီဆိုတဲ့ သတင်းကို ကင်းထောက်တွေဆီကနေ ရထားတယ်..."

"ရှင့်ရဲ့ ယွီရွှေတပ်စခန်းမှာ အင်အားတစ်ထောင်ပဲရှိပေမဲ့ နန်းတော်က နယ်မြေထဲက ဓားပြတွေကို အကုန်ရှင်းလင်းချင်နေမှတော့ စစ်တပ်နဲ့အတူ အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတချို့ကို သေချာပေါက် စေလွှတ်လိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါ ကောင်းကောင်း သိတယ်..."

"ငါ့အဖေက စတုတ္ထအဆင့် ရွှေခန္ဓာနနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်လေ... သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အမြဲတမ်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေပြီး ဒီလို စွမ်းရည်မျိုးနဲ့ဆိုရင် တခြား ဓားပြစခန်း ကိုးခုရဲ့ အကူအညီနဲ့ပေါင်းပြီး ဟေးလုံစခန်းကို ဦးဆောင်ကာ အင်ပါယာစစ်တပ်ကို ခုခံနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာ..."

"ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စတုတ္ထအဆင့် စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် တကယ့် ကျင့်ကြံသူအစစ်နဲ့ တွေ့တဲ့အခါ ဓားတစ်ချက်စာတောင် ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ သေချာသိနေတယ်..."

"ငါက ဟေးလုံစခန်းမှာ ကြီးပြင်းလာပြီး အဲ့ဒီက အစ်ကိုတွေနဲ့လည်း အရမ်းကို အဆင်ပြေခဲ့တာ... သံယောဇဉ်တွေလည်း ရှိနေတော့ အင်ပါယာစစ်တပ်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သူတို့ သေဆုံးသွားမှာကို ငါ စိတ်မကောင်းဘူး..."

"ဟေးလုံစခန်းက အစ်ကိုတွေကို ကယ်တင်ဖို့ ရှင့်မှာ အကြံကောင်းတွေများ ရှိမလားဆိုပြီး ဒီနေ့ ငါ လာမေးတာ..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က မည်သို့လုပ်ရမည်ကို စဉ်းစား၍မရတော့ကြောင်း အလေးအနက် ရှင်းပြကာ ဖြေရှင်းနည်းရှာရန် ကျောက်လင်၏ အကူအညီကို တကယ် တောင်းခံချင်နေခဲ့သည်။

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင် ငိုတော့မည့်အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်က သူမအား ချက်ချင်း ငြင်းဆိုရန် မရက်စက်နိုင်တော့ပေ။

"မင်းရဲ့ ဟေးလုံစခန်းကို လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်ကတည်းကသာ ဖျက်သိမ်းခဲ့မယ်ဆိုရင် လူတိုင်းက ဥပဒေကို လေးစားလိုက်နာတဲ့ နိုင်ငံသားတွေ ပြန်ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနေသေးတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ နန်းတော်က နှိမ်နင်းဖို့ အမိန့်ထုတ်လိုက်ပြီဆိုတော့ မင်းတို့ ဖျက်သိမ်းဖို့ နောက်ကျသွားပြီ..."

"စဉ်းစားကြည့်လေ... အခုမှ ဖျက်သိမ်းမယ်ဆိုရင် ဟေးလုံစခန်းက လူတွေ ဘယ်ကိုထွက်ပြေးနိုင်မှာလဲ..."

"တောင်ပေါ်ကနေ ဆင်းပြေးဖို့ ရဲတာနဲ့ ယွီရွှေတပ်စခန်းက စစ်တပ်က တစ်ယောက်ချင်းစီကို ဖမ်းဆီးသွားလိမ့်မယ်... အဲ့ဒီနောက် သတ္တုတွင်းတွေ ကျောက်မိုင်းတွေနဲ့ တခြားကြမ်းတမ်းတဲ့ အလုပ်ကြမ်းစခန်းတွေကို အပို့ခံရပြီး သွေးသားတွေ ခမ်းခြောက်သွားတဲ့အထိ အလုပ်လုပ်ရင်း အဲ့ဒီမှာပဲ သေဆုံးသွားရလိမ့်မယ်..."

"တောင်အောက်ကို မဆင်းဘဲ ထွက်ပြေးမယ်ဆိုရင်လည်း တခြားဓားပြစခန်းတွေရဲ့ သိမ်းသွင်းတာကို ခံရပြီး ဓားပြတွေ ပြန်ဖြစ်သွားမှာပဲ..."

ကျောက်လင်က သေချာစွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ၍ ပြောပြလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်မှာ ပို၍ပင် စိုးရိမ်ပူပန်သွားသည်။

"ကျောက်လင်... ဟေးလုံစခန်းက ညီအစ်ကိုတွေကို ကယ်ဖို့ နည်းလမ်းလေးတစ်ခုလောက် ကူပြီး စဉ်းစားပေးပါ..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က ကျောက်လင်ကို အသနားခံလုနီးပါး အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

ကျောက်လင်က တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ရှရွှယ်ချန်တောင် ပတ်ဝန်းကျင်က တောင်တန်းဒေသ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ရင်းနှီးမှာပေါ့..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"မင်းအဖေက အင်ပါယာစစ်တပ်ကို ခုခံချင်နေတယ်... တပ်ထဲဝင်ဖို့ ကမ်းလှမ်းခံရတာကိုလည်း လိုချင်ပြီး နန်းတော်မှာ အရာရှိတစ်ယောက်ဖြစ်လာဖို့တောင် စိတ်ကူးယဉ်နေသေးတယ်..."

"စစ်ပွဲကြီးဖြစ်လာမှပဲ သူ့ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုတွေ အကုန်လုံး ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်..."

"အဲ့ဒီအချိန်ကျမှ မင်းက သူ့ကို ထပ်ပြီး ဖျောင်းဖျမယ်ဆိုရင် သူ နားထောင်လိမ့်မယ်..."

"အဲ့ဒီအချိန်ကျမှ ဟေးလုံစခန်းက လူတိုင်းကို ဦးဆောင်ပြီး ရှရွှယ်ချန်တောင်ကနေ လမ်းသွယ်လေးတစ်ခုကတစ်ဆင့် ထွက်ပြေးပြီး နန်ယွဲ့တိုင်းပြည်ရဲ့ နယ်စပ်ကို သွားရမယ်..."

"မဟာချင်မင်းဆက်ရဲ့ နယ်မြေထဲကနေ ထွက်ခွာသွားမှပဲ မင်းရဲ့ ဟေးလုံစခန်းအတွက် အသက်ရှင်သန်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိနိုင်တော့မယ်..."

ကျောက်လင်က ဟေးလုံစခန်းကို ကယ်တင်မည့် နည်းလမ်းကို နောက်ဆုံးတွင် ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်မှာ ငြိမ်သက်သွားပြီး အစီအစဉ်၏ ဖြစ်နိုင်ခြေကို သေချာစွာ စဉ်းစားရန် လိုအပ်နေသဖြင့် တွေးတောနေပုံရသည်။

"ကျောက်လင်... ရှင်က အရမ်းတော်တာပဲ... ဒီအစီအစဉ်က ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်..."

"ရှရွှယ်ချန်တောင်မှာ တကယ့်ကို လျှို့ဝှက်တဲ့ လမ်းလေးတစ်လမ်းရှိတယ်... အဲ့ဒါကို ငါတို့ ဟေးလုံစခန်းက လူတွေပဲ သိတာ..."

"အကယ်၍ ဟေးလုံစခန်းက ဆက်ပြီး တောင့်မခံနိုင်တော့ဘူးဆိုရင် အဖေ့ကို ဖျောင်းဖျပြီး ဟေးလုံစခန်းက အစ်ကိုတွေကို လမ်းသွယ်တွေကတစ်ဆင့် ထွက်ပြေးဖို့ ဦးဆောင်ခိုင်းမယ်... ပြီးတော့ နန်ယွဲ့တိုင်းပြည်ရဲ့ နယ်စပ်ကို ခိုးဝင်သွားမယ်..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်၏။

"အခု မင်း ဒီကိုလာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်ဝသွားပြီဆိုတော့ ထွက်သွားလို့ရပြီ..."

ကျောက်လင်က ဧည့်သည်ကို နှင်ထုတ်တော့မည့်အလား မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က တည်ငြိမ်စွာ မတ်တတ်ရပ်လာပြီး ကျောက်လင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

"ကျောက်လင်... ဘယ်လို ထွက်ပြေးရမလဲဆိုတာကို ပြောပြပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

"ငါ့ဆီမှာ ငွေပြားတစ်ထောင်တန် ငွေစက္ကူပဲ ပါလာတယ်... ရော့... အသက်ကို ကယ်တင်ပေးတဲ့ ကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်တဲ့အနေနဲ့ ဒါကို ယူထားလိုက်ပါ..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က ပြုံးလိုက်၏။

ကျောက်လင်က လက်လှမ်းမယူခဲ့ပေ။

"မင်းရဲ့ ငွေစက္ကူတွေကို ငါ လက်ခံလိုက်ရင် ငါက မင်းနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်နေတယ်ဆိုတာကို အတည်ပြုလိုက်သလို ဖြစ်သွားမှာပေါ့..."

"မင်း အခု ထွက်သွားလို့ရပြီ... ငါတို့ရဲ့ စကားပြောခဲ့တာတွေ အကုန်လုံး ဘယ်တုန်းကမှ မဖြစ်ခဲ့ဘူးလို့ပဲ ငါ သဘောထားလိုက်မယ်..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်၏ မျက်လုံးများက အကြောင်းပြချက်မရှိ လင်းလက်သွား၏။

"ကျောက်လင်... ရှင်က ငွေစက္ကူတွေကို လက်မခံရင် ရှင့်ကို ငါ ယုံကြည်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ထွက်ပြေးမယ့် နည်းလမ်းကို ယွီရွှေတပ်စခန်းကို ရှင် သွားပြောလိုက်ရင် ငါတို့ ဟေးလုံစခန်းက ညီအစ်ကိုတွေ လမ်းသွယ်ကနေ ထွက်သွားတဲ့အချိန်မှာ ယွီရွှေတပ်စခန်းက စစ်သားတွေက ငါတို့ကို နှစ်ဖက်ညှပ်ပြီး တိုက်ခိုက်မှာကို ငါ တကယ်ကြောက်တယ်..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်ကလည်း နောက်ဆုတ်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

ကျောက်လင်က တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

သူတို့ အခုလေးတင် ပြောဆိုခဲ့သော စကားများက ထေ့ငေါ့ချင်စရာကောင်းစွာဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးကို ခိုင်မြဲစွာ ရစ်နှောင်သွားခဲ့သည်။

ကျောက်လင်က တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်သည် သူနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်နေကြောင်း အပြင်လူများကို ပြောပြမည်ကို စိုးရိမ်နေ၏။

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်ကလည်း ကျောက်လင်သည် ဟေးလုံစခန်းကို ချောက်ချမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်က ရုတ်တရက် သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားကာ တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်ကို ပြုံး၍ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

"မင်း ငါနဲ့ လက်မထပ်ချင်ဘူးလား..."

ကျောက်လင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"အာ..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်မှာ ခဏတာ မှင်တက်သွား၏။

အခြေအနေက အလွန်မြန်ဆန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူမက ထွက်ပြေးရန် နည်းလမ်းများကို လာရောက်မေးမြန်းရုံသာဖြစ်သော်လည်း မည်သို့ဖြစ်၍ ကျောက်လင်နှင့် လက်ထပ်ရန် အမေးခံလိုက်ရသည်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွား၏။

"မင်းသာ ငါ့ဇနီး ဖြစ်လာရင် မင်းက ငါ့ကို ဓားပြတွေနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်နေတယ်လို့ အပြင်လူတွေကို ပြောမှာကို ငါ စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ဘူး... ပြီးတော့ ငါက မင်းကို ဒုက္ခပေးမှာကိုလည်း မင်း ကြောက်နေစရာ မလိုတော့ဘူးလေ..."

ကျောက်လင်က စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြလိုက်သည်။

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က ကျောက်လင်ကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်၏။

ယင်းက အတော်လေး အဓိပ္ပာယ်ရှိပုံရသည်။

သို့သော်လည်း တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က သူမသည် အခွင့်ကောင်းယူခံလိုက်ရသည်ဟု အမြဲတမ်း ခံစားနေရ၏။

"ရှင် ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် ရှင်နဲ့ လက်ထပ်ဖို့ ငါ သဘောတူမယ်..."

ရုတ်တရက် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုလည်း လာလေ..."

ကျောက်လင်ကလည်း ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်၏ အစောပိုင်းအဆင့်သို့ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူ၏ စွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့၏။

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က သူမ၏ အသူရာဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ဝင့်ယမ်းလိုက်သည်။

ကျောက်လင်ကလည်း သူ၏ ကျောဘက်မှ သတ္တုစပ်ဓားကောက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ မတုန်မလှုပ် ရပ်နေရင်း ၎င်းဖြင့် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်၏။

ဓားက လေကို ဆွဲယူသွားပြီး လေဆင်နှာမောင်းကဲ့သို့ အားကောင်းသော လေပြင်းတစ်ချက်က ကျောက်လင်ဆီသို့ တိုက်ခတ်လာသည်။

ကျောက်လင်၏ ခုတ်ပိုင်းမှုကလည်း လေပြင်းတစ်ချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး ယင်းက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖြတ်တောက်သွားသည့် လေဓားသွားတစ်ခုနှင့် တူနေ၏။

အားကောင်းသော လေပြင်းနှစ်ခုက အတူတကွ တိုက်မိသွားကြသည်။

လေဆင်နှာမောင်းမှာ ကွဲအက်သွား၏။

လေဓားသွားက လေဆင်နှာမောင်းကို အမှန်တကယ် ဖယ်ခါလိုက်ပြီး တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်ကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ..."

"သုံးရက်ပဲ ရှိသေးတာလေ... ရှင့်ရဲ့ စွမ်းရည်က ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖောက်ထွက်နိုင်သွားတာလဲ..."

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က လေဓားသွားကို လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီးနောက် အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

ကျောက်လင်က စကားတစ်ခွန်းမျှမဆိုဘဲ ပြုံးလျက် ထိုနေရာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသည်။

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်သည် ကျောက်စိမ်းရတနာ ရုပ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။

သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းက ချောမွေ့နေသရွေ့ သူမက ပဉ္စမအဆင့် ကျောက်စိမ်းဝမ်းတွင်းနယ်ပယ်သို့ မလွဲမသွေ ဖောက်ထွက်နိုင်မည်ဖြစ်ရာ ယင်းက သူမ အမြဲတမ်း အတော်လေး ဂုဏ်ယူခဲ့ရသော အရာဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကျောက်လင်၏ လျင်မြန်သော ဖောက်ထွက်နိုင်မှုကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်၏ ယုံကြည်မှုမှာ အနည်းငယ် ထိခိုက်သွားခဲ့၏။

"အခုတော့ ငါနဲ့ လက်ထပ်ရတာ မင်းအတွက် စော်ကားခံရတယ်လို့ ခံစားနေရသေးလား..."

ကျောက်လင်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

တန်ထိုက်ပေါင်ပေါင်က နှုတ်ခမ်းကို စုကာ ကျောက်လင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် စိတ်သက်သာရာရသွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

"ကောင်းပြီလေ... ရှရွှယ်ချန်တောင်ကနေ ငါ ထွက်ပြေးနိုင်တာနဲ့ ရှင်နဲ့ လက်ထပ်မယ်..."