အခန်း ၉၇

အခန်း (၉၇) တိုက်ပွဲစတင်တော့မည်ဖြစ်ရာ သံမဏိစပါးကြီးမြွေချပ်ဝတ်ကို ဦးစွာပေးအပ်ခြင်း

ဝံပုလွေတောင်ထွတ်သည် အမြင့် မီတာတစ်ထောင်ခန့် ရှိ၏။

သစ်ပင်များက သိပ်သည်းပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျောက်တုံးကျောက်ဆောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

တောင်ပေါ်သို့တက်ရန် လမ်းတစ်လမ်းတည်းသာ ရှိပြီး မီတာတစ်ရာလျှင် ကျောက်နံရံတစ်ခုစီ ရှိနေ၏။

ကျောက်လင်သည် အဝေးထိန်းခလုတ်ရှိ မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ကာ ဒရုန်း၏ ပျံသန်းရာလမ်းကြောင်းနှင့် အမြင့်ကို ဆက်တိုက် ထိန်းချုပ်နေသည်။

ထိုဒရုန်းသည် မြေပြင်အထက် မီတာနှစ်ရာအမြင့်ကို ထိန်းထားလျက် တောင်တက်လမ်းအတိုင်း ဆက်လက်၍ ပျံသန်းသွား၏။

ကောင်းကင်ယံတွင် တဝီဝီမြည်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဝံပုလွေတောင်ထွတ်၌ ကင်းစောင့်နေသော ဓားပြများသည် တဝီဝီမြည်သံကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ကောင်းကင်မှ ဒရုန်းကို မြင်သွားကြ၏။

"အဲ့တာ ဘာကြီးလဲ..."

"တကယ့်ကို ထူးဆန်းတဲ့ငှက်ပဲ..."

ပထမဆုံးကျောက်နံရံရှိ ဓားပြသုံးယောက်စလုံးက ဒရုန်းကို ငှက်ဟု ထင်မှတ်ကာ ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ပထမကျောက်နံရံ၏ မြေပြင်အနေအထားကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် ဒရုန်းကို ချက်ချင်း အပေါ်သို့ မြှင့်တင်လိုက်ပြီး ဒုတိယကျောက်နံရံအထက် လေပိုင်နက်သို့ ယူဆောင်သွား၏။

ထိုနေရာတွင်လည်း ကင်းစောင့်နေသည့် ဓားပြသုံးယောက် ရှိနေသေးသည်။

"အဲ့တာ ဘာငှက်ကြီးလဲ... သူ့ရဲ့ အတောင်ပံတွေက တော်တော်လေး ထူးဆန်းတယ်နော်..."

အမြင်အာရုံစူးရှသော ဓားပြတစ်ယောက်က ဒရုန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း နားမလည်နိုင်သည့် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"တဝီဝီမြည်နေတာပဲ... မျိုးဗီဇပြောင်းနေတဲ့ ပျားကြီးများလား..."

ဓားပြတစ်ယောက်က ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ဒုတိယကျောက်နံရံကို အကဲခတ်ပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် ဒရုန်းကို မြှင့်တင်လိုက်ရာ တတိယကျောက်နံရံ၏ ထိပ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွား၏။

ကင်းစောင့်နေသော ဓားပြငါးယောက် ရှိနေသည်။ သူတို့သည် ခဲ၊ ကတ်ကြေး၊ စက္ကူ ကစားနေကြစဉ် အပေါ်မှ တဝီဝီမြည်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အားလုံးက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ကြ၏။

"ထူးဆန်းတယ်... အရမ်းကို ထူးဆန်းတယ်..."

"ငှက်နဲ့တော့ တူတယ်... ဒါပေမဲ့ ခေါင်းကို မတွေ့ရဘူး..."

"အတောင်ပံလေးခုတောင် ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေရတာလဲ..."

ဓားပြငါးယောက်လုံးသည်လည်း ထိုနည်းတူ စူးစမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြနေကြသည်။

သို့သော် သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း မကြာမီ သိသာသွား၏။

"ယွီရွှေတပ်စခန်းက စစ်တပ်က ငါတို့ကို လာနှိမ်နင်းတော့မှာ... ဒီထူးဆန်းတဲ့အရာက ယွီရွှေတပ်စခန်းက ကင်းထောက်တွေရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာ ဖန်တီးမှုတစ်ခုများ ဖြစ်နေမလား..."

ထိုလူက အလွန်သတိကြီး၏။ သူက ခန့်မှန်းမိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကမ္ဘာတွင် ကျင့်ကြံသူများရှိပြီး သူတို့အထဲတွင် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ဟူသော အထူးအသက်မွေးဝမ်းကျောင်းတစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။

အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များသည် ကျင့်ကြံသူများ၏ လိုအပ်ချက်အရ အထူးလက်နက်များကို သွန်းလုပ်ပေးလေ့ရှိကြ၏။

ထိုငါးယောက် တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ကျောက်လင်သည် တတိယကျောက်နံရံကို ကြည့်ရှုပြီးစီးသွားကာ တောင်ခါးပန်းရှိ ဓားပြစခန်းနေရာသို့ ဒရုန်းကို ချက်ချင်း မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ကင်းစောင့်သုံးယောက် ပြောပြခဲ့သည့်အတိုင်း ကျောက်အိမ်နှစ်တန်းရှိပြီး အလယ်တွင် လမ်းတစ်လမ်းတည်းသာ ရှိ၏။

တစ်ဆက်တည်း ဆက်နေသော ကျောက်အိမ် သုံးဆယ်ခန့် ရှိသည်။

မကြာမီတွင် ကျောက်လင်က ဓားပြခေါင်းဆောင် နေထိုင်သည့် ကျောက်အိမ်ကိုလည်း တွေ့ရှိသွားပြီး ထိုအချိန်မှာပင် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက နောက်ဖေးခြံဝင်းရှိ ကျောက်ဂူ၏ ကျောက်တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

"အဲ့တာ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... ဒီဂူက သဘာဝကျောက်ဂူတစ်ခု ဖြစ်ရမယ်... နောက်ပိုင်းမှ ဝံပုလွေတောင်ထွတ်က ဓားပြတွေ တွေ့သွားပြီးတော့ ဒီမှာ ကျောက်တံခါးကြီးတစ်ခု လာတပ်ထားတာနေမှာ..."

"ငါ ဒရုန်းထုတ်လိုက်တာက ဒီဂူဂိုဒေါင်ကို ငါ အရှာချင်ဆုံးဖြစ်နေလို့ပဲ..."

"ခေါင်းဆောင်က ကျောက်ဂူတစ်ခုက ဝံပုလွေတောင်ထွတ်ရဲ့ ရတနာတွေကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာပဲ... ဟားဟား... အခုတော့ ဒီကရတနာတွေက ငါတစ်ယောက်တည်း ပိုင်ရတော့မယ်ဆိုတာ ငါ သိသွားပြီ..."

ကျောက်လင်က ကျေနပ်ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

လေထဲမှ တဝီဝီမြည်သံက ခေါင်းဆောင်၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားသည်မှာ သေချာလှသည်။ သူက ကျောက်ဂူထဲသို့ ဝင်ကာစရှိသေးသော်လည်း ချက်ချင်း ပြန်ပြေးထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ရှိ ဒရုန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မဟုတ်သေးဘူး... ဒါက သေချာပေါက် အဂ္ဂိရတ်လက်နက်တစ်ခုပဲ... ယွီရွှေတပ်စခန်းက ငါတို့ ဝံပုလွေတောင်ထွတ်ကို လာပြီး ကင်းထောက်နေတာ..."

ခေါင်းဆောင်ပီပီ သူက ပုံမှန်မဟုတ်သည်ကို ချက်ချင်း သတိထားမိသွား၏။

ထိုအခိုက်တွင် ဓားပြခေါင်းဆောင်က ခြံဝင်းထဲရှိ ကျောက်စားပွဲပေါ်မှ လေးတစ်လက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်သို့ မြှားတစ်စင်း ချက်ချင်း ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

မြှားတစ်စင်းက မီတာနှစ်ရာမြင့်သော ဒရုန်းဆီသို့ မည်သို့လုပ် ရောက်ရှိနိုင်မည်နည်း။ မီတာငါးဆယ်ခန့်သာ ရောက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်ကျသွား၏။

"အစ်ကိုကြီး... အဲ့ဒါ ယွီရွှေတပ်စခန်းက သူလျှိုလား..."

လူလတ်ပိုင်းတစ်ယောက်က ခေါင်းဆောင်ထံသို့ ပြေးလာပြီး စိုးရိမ်တကြီး အော်မေးလိုက်သည်။

ဤလူက ဝံပုလွေတောင်ထွတ်၏ ဒုတိယခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ မြှားပစ်လိုက်သည်ကို မြင်ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို သိလိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်း ပြေးလာခြင်းဖြစ်၏။

"ဒုတိယညီ... သွေးဓားဂူနဲ့ သွေးကင်းမြီးကောက်တောင်တန်းဆီ သွားပြီး ဝံပုလွေတောင်ထွတ် အနီးတစ်ဝိုက်ကို လူတစ်ဖွဲ့ လွှတ်ပေးဖို့ ပြောလိုက်..."

"ယွီရွှေတပ်စခန်းက စစ်တပ်က ငါတို့ကို ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတယ်..."

"သူတို့အဖွဲ့ နှစ်ဖွဲ့လုံးကို အချိန်မရွေး တောင်ပေါ်တက်လာဖို့ အသင့်ပြင်ခိုင်းထား... ပြီးတော့ ယွီရွှေတပ်စခန်းရဲ့ စစ်တပ်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းခိုင်းလိုက်..."

အဓိကခေါင်းဆောင်က အကျပ်အတည်းကို သဘောပေါက်သွားပြီး အမိန့်ပေးလိုက်၏။

ရှရွှယ်ချန်တောင်ရှိ ဓားပြစခန်းဆယ်ခုသည် ကာကွယ်ရေး မဟာမိတ်စာချုပ်တစ်ခုကို အစောကြီးကတည်းက သဘောတူညီထားခဲ့ကြသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဓားပြစခန်းတစ်ခုခု တိုက်ခိုက်ခံရပါက အခြားကိုးခုက စစ်ကူလွှတ်ပေးရန် တာဝန်ရှိသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အစ်ကိုကြီး..."

ဒုတိယခေါင်းဆောင်သည်လည်း အကျပ်အတည်းကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူက ဝံပုလွေတောင်ထွတ်၏ အင်အားကို ကောင်းကောင်းသိထားပြီး မိမိတို့အင်အားဖြင့် ယွီရွှေတပ်စခန်း၏ စစ်တပ်ကို တားဆီးရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိထားရာ အကူအညီတောင်းခံရန်သာ ရှိတော့သည်။

ချက်ချင်းပင် ဒုတိယခေါင်းဆောင်က အမြန် ထွက်ခွာသွား၏။

ထိုဒရုန်းသည် လေထဲတွင် သုံးမိနစ်ခန့် ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။

ကျောက်လင်က ဝံပုလွေတောင်ထွတ်၏ အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို အကဲခတ်လိုက်၏။

"ဝံပုလွေတောင်ထွတ်က လူတွေက တခြား ဓားပြစခန်းတွေကို သွားပြီး ဆက်သွယ်နေကြပုံပဲ..."

"ဝံပုလွေတောင်ထွတ်ရဲ့ မြေပြင်အနေအထားကို အကဲခတ်ပြီးတဲ့နောက် ချီလင်ကျောင်းတော်က နည်းပြငါးယောက်သာ လှုပ်ရှားလိုက်ရင် အဲ့ဒီကျောက်နံရံသုံးခုက ယွီရွှေတပ်စခန်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ဘယ်လိုမှ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ငါတို့ သိရတယ်..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်လင်က ဒရုန်းကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး စနစ်နေရာလွတ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ ယခုအခါ သူက အခြေအနေကို နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ကျောက်ဟယ်ရွှမ်းက အခု မင်ချွမ်မြို့တပ်စခန်းရဲ့ တပ်မှူးဖြစ်နေပြီ... သူက ဝံပုလွေတောင်ထွတ်ကို တိုက်ခိုက်တာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ငါ့ကို သေချာပေါက် ချုံခိုတိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်..."

"အဲ့ဒီကျောက်နံရံသုံးခုကြောင့် ကျောက်ဟယ်ရွှမ်းက ယွီရွှေတပ်စခန်းက စစ်တပ်ရှေ့မှာ ငါ့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဝံပုလွေတောင်ထွတ် စခန်းမှာဖြစ်မယ့် တိုက်ပွဲက သေချာပေါက် ရှုပ်ထွေးတဲ့ အနီးကပ်တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာမှာဆိုတော့ ကျောက်ဟယ်ရွှမ်းနဲ့ စစ်ထူယန်လုံတို့က ငါ့ကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီး ရသွားလိမ့်မယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ကျောက်ဟယ်ရွှမ်း... မင်း ဘယ်တော့မှ ခန့်မှန်းမိမှာ မဟုတ်တာက ငါ လိုချင်နေတာလည်း အဲ့ဒီလို ရှုပ်ထွေးနေမှုကိုပဲ... မင်းက ငါ့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ချင်နေတယ်... ငါကလည်း အဲ့ဒီ ရှုပ်ထွေးမှုထဲမှာ မင်းကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ချင်နေတာပဲ..."

ဤအချိန်၌ ကျောက်လင်က မကြာမီ ဖြစ်လာတော့မည့် တိုက်ပွဲအကြောင်း တွေးတောနေပြီး အန္တရာယ်အမျိုးမျိုးကို စဉ်းစားနေ၏။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လုံလောက်သော အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်က တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

ကင်းစောင့်သုံးယောက်ကို တပ်စခန်းသို့ ပြန်ပို့ပြီးနောက် ယောင်းဟွိုင်တောက်နှင့် ကျန်အဖော်များအပါအဝင် ခြောက်ယောက်တို့ ပြန်ရောက်လာကြ၏။

"ကျောက်လင်... ငါတို့ရောက်ပြီ..."

ရှုံ့တကျွမ်းက မြင်းပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပြုံး၍ အော်ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်လင်က သူ၏ အဖော်ခြောက်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာက ယခုအခါ အနည်းငယ် တည်ကြည်လေးနက်နေ၏။

"ငါ အကုန်လုံးကို ကင်းထောက်ပြီးသွားပြီ... ဝံပုလွေတောင်ထွတ်ကို သွားဖို့ လမ်းတစ်လမ်းတည်းပဲ တကယ်ရှိတာ..."

"ဝံပုလွေတောင်ထွတ်ရဲ့ အင်အားက ယွီရွှေတပ်စခန်းက စစ်တပ်ကို ဘယ်လိုမှ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ချီလင်ကျောင်းတော်က နည်းပြငါးယောက်သာ လှုပ်ရှားလိုက်ရင် ဝံပုလွေတောင်ထွတ်ကို သေချာပေါက် ဖြိုခွင်းနိုင်လိမ့်မယ်..."

"ဒါပေမဲ့ အခု ငါ တကယ်စိုးရိမ်နေတာက အခြေအနေတွေ ရှုပ်ထွေးနေချိန်မှာ ကျောက်ဟယ်ရွှမ်းက ငါ့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်လာမှာကိုပဲ..."

"ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ အဖော်တွေဖြစ်တဲ့ မင်းတို့ကိုလည်း ကျောက်ဟယ်ရွှမ်းက အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"အခု ငါ မင်းတို့ကို အလေးအနက်ထားပြီး တစ်ခုလောက် ပြောချင်တယ်..."

"ဝံပုလွေတောင်ထွတ်နဲ့ စပြီး တိုက်ခိုက်တာနဲ့ မင်းတို့တွေ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာစွမ်းဆောင်ရည် ရဖို့အတွက် ရှေ့တန်းကို အလုအယက် မသွားကြနဲ့..."

"မင်းတို့ကို ငါ တစ်ခုပဲ တောင်းဆိုမယ်... အချိန်တိုင်း အတူတူနေပြီး ဘယ်တော့မှ မခွဲကြနဲ့..."

"ပြီးတော့ ငါ မင်းတို့အတွက် အဂ္ဂိရတ်ပညာနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ အတွင်းချပ်ဝတ်တစ်ခုစီ ပြင်ဆင်ထားတယ်... အခုပဲ အဲ့ဒါကို ဝတ်လိုက်ကြ... သံမဏိအရိုးနယ်ပယ်က ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ရဲ့ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုကတောင် ဒီအတွင်းခံချပ်ဝတ်ကို ထိုးဖောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ကျောက်လင်က အလေးအနက် ပြောလိုက်၏။

ထို့နောက် ကျောက်လင်က အနီးနားရှိ ချုံပုတ်များထဲမှ အထုပ်တစ်ထုပ်ကို ယူထုတ်လိုက်ရာ ၎င်းထဲတွင် အတွင်းခံချပ်ဝတ် ခြောက်ထည် ပါဝင်သည်။

မှန်ပေသည်။ ကျောက်လင်က လူခြောက်ယောက်၏ လုံခြုံရေးကို ကြိုတင်စဉ်းစားထားခဲ့ပြီးဖြစ်၍ စနစ်ဈေးဆိုင်မှ သံမဏိစပါးကြီးမြွေ အတွင်းချပ်ဝတ် ခြောက်ထည်ကို ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

【သံမဏိစပါးကြီးမြွေ အတွင်းချပ်ဝတ် - စနစ်အမှတ် ၂၀,၀၀၀】

သူ၏ အဖော်ခြောက်ယောက် လုံခြုံရေးအတွက် ကျောက်လင်က အလွန်များပြားလှသော စနစ်အမှတ် ၁၂၀,၀၀၀ ကို အသုံးပြုကာ သံမဏိစပါးကြီးမြွေ အတွင်းချပ်ဝတ် ခြောက်ထည်ကို ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယောင်းဟွိုင်တောက်၊ ရှုံ့တကျွမ်းနှင့် ကျန်အဖော်များက ပျော့ပျောင်းမှုနှင့် မာကျောမှု အနေတော်ရှိသည့် သံမဏိစပါးကြီးမြွေ အတွင်းချပ်ဝတ်များကို လက်ခံရယူလိုက်ကြ၏။ သူတို့က ကျောက်လင်၏ စေတနာကို ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်လုံးများပင် နီရဲသွားကြသည်။

ဤအရာက အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦး ဖန်တီးထားသော ရတနာဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် တန်ဖိုးကြီးမားလှသည်။

"ကျောက်လင်... ကျေးဇူးပဲ..."

သူတို့ ခြောက်ယောက်စလုံးက ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ကြ၏။