အခန်း ၉၈

အခန်း (၉၈) ဂိုဒေါင်ကို တူးဖောက်ခြင်းမှ ရရှိလာသော ဧရာမ ကံကောင်းမှုကြီး

သံမဏိစပါးကြီးမြွေချပ်ဝတ်ကို ရရှိပြီးနောက် ယောင်းဟွိုင်တောက်နှင့် သူ၏ အဖော်ခြောက်ယောက်တို့သည် ကျောက်လင်က အင်အားကြီးမားသော ရှေးဟောင်းသိုင်းပညာရှင် မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ကြောင်း ပို၍ပင် သေချာသွားကြ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထင်ရှားကျော်ကြားသော နောက်ခံရှိသည့် မိသားစုများသာလျှင် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များကို ငှားရမ်းနိုင်စွမ်း ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ်ခဏမျှ သူတို့ခြောက်ယောက်စလုံးသည် ကျောက်လင်နှင့် သူငယ်ချင်း ဖြစ်ခွင့်ရခဲ့သည့်အတွက် အလွန်ကံကောင်းလှသည်ဟု ခံစားလိုက်ကြရ၏။

ထို့အတူပင် သူတို့ခြောက်ယောက်စလုံးသည် သူတို့၏ ယုံကြည်ချက်အပေါ် ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်ခဲ့ကြပြီး ကျောက်လင်၏ နောက်သို့ သူတို့၏ ဘဝတစ်သက်တာလုံး လိုက်ပါရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

"မင်းတို့အားလုံး အဲ့ဒီမှာပဲ စောင့်နေကြ... ငါ ပြန်မလာမချင်း တပ်စခန်းကို မပြန်ကြနဲ့ဦး..."

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်လင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

ကျောက်လင်သည် ဝံပုလွေတောင်ထွတ်၏ မြေပြင်အနေအထားကို ကင်းထောက်ခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

"ဟင်... မင်းနောက်ကို ငါတို့ လိုက်ဖို့ မလိုဘူးလား..."

ယောင်းဟွိုင်တောက်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်၏။

ယောင်းဟွိုင်တောက်သည် ကျောက်လင်တစ်ယောက်တည်း ဝံပုလွေတောင်ထွတ်သို့ ခိုးဝင်ချင်နေကြောင်းကို သံသယကင်းစွာ နားလည်ထားပြီး ဝံပုလွေတောင်ထွတ်မှ ဓားပြများ ဝိုင်းရံထားခြင်း ခံရမည်ကို အမှန်တကယ် စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ် ကျောက်လင်... ငါတို့က သိပ်မစွမ်းပေမဲ့ မင်းနောက်ကို လိုက်လာခြင်းအားဖြင့် ရန်သူတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတချို့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်လေ..."

ရှုံ့တကျွမ်းက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်၏။

ကျန်သည့် လေးယောက်ကလည်း သူ့ကို ဖျောင်းဖျရန် ကြိုးစားကြသည်။

ကျောက်လင်က သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ ဘာအန္တရာယ်မှ မကြုံရပါဘူး... မင်းတို့ ငါ့ကို ယုံကြည်ဖို့ပဲ လိုတာပါ..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယောင်းဟွိုင်တောက်၊ ရှုံ့တကျွမ်းနှင့် ကျန်သူများအားလုံး ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသလာကြ၏။

ကျောက်လင့်နောက်တွင် ဝံပုလွေတောင်ထွတ်သို့ သေချာပေါက် လိုက်ပါစောင့်ရှောက်မည့် အကာအကွယ်ပေးသူတစ်ယောက် ရှိနေကြောင်း သူတို့ခြောက်ယောက် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ထိုအကာအကွယ်ပေးသူက သူတို့ရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာရန် အဆင်မပြေသောကြောင့် ကျောက်လင်က သူတို့ခြောက်ယောက်ကို မလိုက်စေချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို တွေးမိသွားသောအခါ သူတို့ခြောက်ယောက်သည် ပါးနပ်စွာဖြင့် မည်သည့်စကားမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ နေလိုက်ကြ၏။

ကျောက်လင့်နောက်တွင် အင်အားကြီးမားသော အကာအကွယ်ပေးသူရှိနေပြီး သူ၏ အသက်အန္တရာယ် လုံခြုံလှသဖြင့် သူတို့ခြောက်ယောက်အနေဖြင့် သဘာဝကျကျပင် စိုးရိမ်စရာ ဘာမှမရှိတော့ပေ။

ကျောက်လင်က သူ၏ မြင်းရိုင်းကို စောင့်ရှောက်ပေးရန် ထိုလူခြောက်ယောက်ထံ အပ်နှံခဲ့ပြီးနောက် သတ္တုစပ်ဓားကောက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ တောအုပ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားပြီး ဝံပုလွေတောင်ထွတ်ဆီသို့ တိတ်တဆိတ် တက်သွားခဲ့သည်။

"ဒရုန်းကနေ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားတဲ့ လမ်းကြောင်းက တကယ်ပဲ စစ်ချီဖို့အတွက် အသုံးပြုနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသောလမ်းပဲ... အဲ့တာက ကျောက်နံရံသုံးခုရှိတဲ့ ဒီလမ်းပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ တောင်ပေါ်ကို တစ်ယောက်တည်း တက်မယ်ဆိုရင်တော့ လမ်းကြောင်းတွေ အများကြီး ရှိတာပေါ့..."

"အထူးသဖြင့် စနစ်နေရာလွတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ငါ့အတွက်ပေါ့..."

သူ၏ အဖော်ခြောက်ယောက် မျက်စိအောက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် ပုံမှန် တောင်တက်လမ်းကြောင်းမှ ချက်ချင်း သွေဖည်သွားကာ တောင်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းသို့ ပတ်၍ သွားလိုက်၏။

ဤဘက်ခြမ်းရှိ တောင်ထွတ်များကို သစ်ပင်ထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ သစ်ကိုင်းအမျိုးမျိုးမှ အဟန့်အတားများကို လျစ်လျူရှုကာ ကျောက်လင်က တောင်ပေါ်သို့ မြန်ဆန်သော နှုန်းဖြင့် ဆက်လက် ပြေးတက်သွားခဲ့သည်။

"ဖက်တီး... ဟိုးအပေါ်က သစ်ပင်မှာ ငါတို့ကို ချောင်းကြည့်နေတဲ့သူတစ်ယောက် ရှိတယ်... သူ့ကို ရှင်းလိုက်..."

ဝံပုလွေတောင်ထွတ်မှ ဓားပြများသည် အရူးများ မဟုတ်ကြပေ။ ဤလမ်းကြောင်းသည် လူစုလူဝေး ဝင်ရောက်ရန် အဆင်မပြေမှန်း သူတို့ သိထားသော်လည်း စောင့်ကြည့်ရန်အတွက် သူလျှိုအချို့ကို စေလွှတ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် သစ်ကိုင်းပေါ်၌ အိပ်ပျော်နေသော အသားမည်းမည်း ကြွက်တစ်ကောင်ကို ကျောက်လင် တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် ကြွက်လေးကို ချက်ချင်း ခေါ်လိုက်၏။

ကြွက်လေးက ကျောက်လင်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် အချိန်ပြည့် ရှိနေခဲ့သည်။ ကျောက်လင်၏ ခေါ်သံကို ကြားသောအခါ ၎င်းက ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားပြီး မကြာမီမှာပင် သစ်ပင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားတော့၏။

ကင်းစောင့်နေစဉ် အပျင်းထူမိရုံဖြင့် သူ၏ လည်ချောင်း ဖောက်ထွင်းခံရလိမ့်မည်ဟု ထိုသူလျှိုက လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

ကြွက်လေးက ပြန်ပြေးလာရာ ကျောက်လင်က အကင်းပါးစွာဖြင့် ကိုလာတစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

ဤသည်မှာ ကြွက်လေးအား အမိန့်ပေးခိုင်းစေသည့်အတွက် ကျောက်လင် ပေးရသော တန်ဖိုးပင် ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ရာ လုပ်ခိုင်းမည်ဆိုပါက ၎င်းကို အကျိုးအမြတ်တစ်ခုခု ပေးရမည်သာဖြစ်၏။

ကိုလာတစ်ပုလင်းလုံးကို သောက်သုံးပြီးနောက် ကြွက်လေးက ကျောက်လင်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြန်လည်တိုးဝင်သွားသည်။

၎င်းက အလွန်သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှ၏။

ကျောက်လင်သည် ဤဦးတည်ရာအတိုင်း တောင်ပေါ်သို့ ဆက်လက် တက်သွားခဲ့သည်။

ကျန်ရှိနေသော တောင်တက်ခရီးတစ်လျှောက်တွင် မည်သည့် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းများကိုမျှ မတွေ့ရဘဲ ကျောက်လင်သည် အမြင့်မီတာ ၄၀၀ အထိ တက်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါတို့က ဝံပုလွေတောင်ထွတ်က အခြေချစခန်းနဲ့ အမြင့်ပေ အတူတူလောက် ရောက်နေပြီ..."

"ဒီကနေ ဂိုဒေါင်ဆီ တိုက်ရိုက်ရောက်မယ့် ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းတစ်ခု တူးရအောင်..."

ကျောက်လင်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်၏။

ဤသည်မှာ ကျောက်လင်တစ်ယောက်တည်း တောင်ပေါ်တက်လာခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်က ဝံပုလွေတောင်ထွတ်ရှိ ဂိုဒေါင်ကို ဓားပြတိုက်ရန် ဖြစ်၏။

ယွီရွှေတပ်စခန်းမှ စစ်တပ်က တိုက်ခိုက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းပြီး ပရမ်းပတာဖြစ်နေချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဤတန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းများကို သိမ်းပိုက်မည့်အစား လက်ဦးမှု ရယူလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်က သူ၏ လက်တစ်ဖက်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိချလိုက်၏။

မြေကြီး ကုဗမီတာ တစ်မီတာခန့် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထို့နောက် ကျောက်လင်က မရပ်တန့်ဘဲ မြေကြီးနှင့် ကျောက်ခဲများကို ဆက်တိုက် ရိတ်သိမ်းကာ ဝံပုလွေတောင်ထွတ်ရှိ ဂိုဒေါင်ဆီသို့ တောင်၏ အလျားလိုက် ဦးတည်ချက်အတိုင်း တူးဖောက်သွားခဲ့သည်။

ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက်။

ကျောက်လင်သည် တောင်ကို ဖြတ်၍ တူးဖောက်လိုက်၏။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်က ဂူပေါက်ဝမှ ခေါင်းပြူထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"အောက်မှာ ကျောက်တုံးအိမ် နှစ်တန်း ရှိနေတာပဲ..."

ကျောက်လင်က သူ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်နေကြောင်းကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွား၏။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်က ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ ခြံဝင်းတည်ရှိရာ ဦးတည်ချက်ကို အတည်ပြုလိုက်ပြီး ဂူကို ဆက်လက် တူးဖောက်သွားသည်။

သေချာပေါက်ပင် ကျောက်လင်က ယခုလေးတင် ပေါ်လာခဲ့သော ဂူပေါက်ဝကို ပိတ်ဆို့ရန်အတွက် စနစ်နေရာလွတ်ထဲမှ သူ သိမ်းဆည်းထားသော မြေကြီးများကို ပြန်ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

သဲလွန်စ အနည်းငယ်ကိုပင် ဖွင့်ချပြ၍ မဖြစ်ပေ။

နှစ်မိနစ်အကြာတွင် ကျောက်လင်သည် တောင်ကို ထပ်မံ တူးဖောက်လိုက်ပြန်ပြီး ခေါင်းပြူကြည့်လိုက်ရာ ဂူပေါက်ဝက ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ ခြံဝင်းနှင့် ဆယ်မီတာခန့်သာ ကွာဝေးတော့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

အပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ရန် မြေကြီးများကို ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျောက်လင်က ဆက်လက် တူးဖောက်သွား၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် ကျောက်လင်သည် တောင်ကို ဖောက်၍ တူးလိုက်ရာ သူ ထွက်ပေါ်လာသည့် နေရာမှာ အမှောင်ထုထဲတွင် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ကျောက်လင်၌ လင်းယုန်မျက်လုံး ရှိနေသဖြင့် ဤနေရာ၏ အမှောင်ထုနှင့် လျင်မြန်စွာ အသားကျသွားပြီးနောက် ဤပွင့်လင်းသော နေရာရှိ ပရိဘောဂများအားလုံးကို သူ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့၏။

"နောက်ဆုံးတော့ ဂိုဒေါင်ထဲကို ရောက်အောင် တူးနိုင်ခဲ့ပြီပဲ..."

ဤနေရာရှိ ပရိဘောဂများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရေရွတ်ခြင်းငှာ မတတ်နိုင်တော့ပေ။

အထဲတွင် တစ်အိတ်လျှင် အလေးချိန် တစ်ရာကျင်းရှိသော ဆန်အိတ်ငါးဆယ်ကျော် ရှိနေပြီး စုစုပေါင်းအားဖြင့် ဆန်ရှီငါးဆယ်ကျော် ရှိနေသည်။

ကျောက်လင်က ချက်ချင်း သွားရောက်ကာ ဆန်များအားလုံးကို စနစ်နေရာလွတ်ထဲသို့ ဦးစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

ထို့ပြင် သစ်သားသေတ္တာ အလုံးနှစ်ဆယ်ကျော်လည်း ရှိနေသေးသည်။

ကျောက်လင်က သူ၏ ဘေးနားရှိ သေတ္တာတစ်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ရာ ပုလဲရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာ၏။

ဤသေတ္တာမှာ လက်ဝတ်ရတနာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သေချာပေါက်ပင် ကျောက်လင်သည် ၎င်းကို အလွတ်ပေးမည်မဟုတ်ဘဲ သူ၏ စနစ်နေရာလွတ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ထည့်သွင်းလိုက်၏။

နောက်ထပ် သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ရာ ၎င်းထဲတွင်လည်း လက်ဝတ်ရတနာများ ပို၍ ပါဝင်နေသည်။

"သိမ်းလိုက်ပြီ..."

သူသည် လက်ဝတ်ရတနာ သေတ္တာဆယ်လုံးကို ဆက်တိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

ဆယ့်တစ်လုံးမြောက် သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ငွေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး ငွေပြားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အပြင်ဘက်ဆုံးအလွှာတွင် ငွေပြား အခုနှစ်ဆယ် တစ်တန်းစီရှိနေပြီး စုစုပေါင်း ဆယ်တန်းရှိကာ ငွေပြားနှစ်ရာ ဖြစ်သည်။

သေတ္တာထဲတွင် ငွေပြားဆယ်လွှာ ပါဝင်ကြောင်းကို ကျောက်လင်က သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် အာရုံခံသိရှိလိုက်၏။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤသေတ္တာထဲတွင် စုစုပေါင်း ငွေပြားနှစ်ထောင် ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"သိမ်းလိုက်ပြီ..."

ကျောက်လင်က တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ သစ်သားသေတ္တာကို သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် ငွေပြားသေတ္တာကိုးလုံးကို ထပ်မံသိမ်းဆည်းလိုက်သေးသည်။

စုစုပေါင်းအားဖြင့် ငွေပြားနှစ်သောင်းအထိ ရှိနေ၏။

ဤသည်မှာ တကယ့်ကို ညတွင်းချင်း ချမ်းသာသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သေတ္တာသုံးလုံးသာ ကျန်ရှိတော့၏။

ကျောက်လင်က ၂၁ လုံးမြောက် သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ရာ အထဲတွင် ကြွေပန်းအိုး နှစ်ဆယ် ရှိနေသည်။

ကြွေပုလင်းတစ်လုံးကို ကောက်ကိုင်ကာ အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်ရာ လန်းဆန်းစေသော ရနံ့တစ်ခု ပျံ့လွင့်လာ၏။

"ငါ နားလည်ပြီ... ဒါက ကျင့်ကြံသူတွေ သူတို့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကို ပုံသွင်းရာမှာ ကူညီပေးနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်အရည်တွေပဲ..."

ကျောက်လင်က မည်သို့ဖြစ်ပျက်နေကြောင်းကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

ဝံပုလွေတောင်ထွတ်မှ ဓားပြအချို့သည်လည်း ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုကို အရှိန်မြှင့်ရန်အတွက် ဤဝိညာဉ်အရည်များကို သဘာဝကျကျ လိုအပ်ပေသည်။

အထူးသဖြင့် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်အနေဖြင့် ဝံပုလွေတောင်ထွတ်ရှိ ဓားပြများအားလုံးကို ထိန်းချုပ်လိုပါက ဝိညာဉ်အရည် အချို့မရှိဘဲ ဤကျင့်ကြံသူဓားပြများကို နှိမ်နင်းနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်ရှိနေသော သေတ္တာနှစ်လုံးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါတွင်လည်း ဝိညာဉ်အရည် ကြွေပုလင်းများ ပါဝင်နေသည်။

"ငါ သိမ်းလိုက်ပြီ..."

ထို့နောက် ကျောက်လင်သည် ဤအလွန်အရေးကြီးသော သေတ္တာသုံးလုံးကို စနစ်နေရာလွတ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

ထိုအချိန်မှာပင် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က ဂိုဒေါင်၏ ကျောက်တံခါးကို ဖွင့်နေကြောင်းကို ကျောက်လင်က သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် အာရုံခံသိရှိလိုက်သည်။

"ဘာလုပ်ရမလဲ..."

ကျောက်လင်က သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် မြေကြီးထဲရှိ အပေါက်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းကာ သူ၏ စနိုက်ပါ ရိုင်ဖယ်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။