အခန်း ၉၉

အခန်း (၉၉) ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်ကို စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း

ဝံပုလွေတောင်ထွတ်၏ ခေါင်းဆောင် ဟူပုယွင်သည် ကျောက်တံခါးကို ဖွင့်လိုက်၏။

ဒိုင်း...

ဟူပုယွင် တံခါးဝသို့ ခြေချလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်ပင် စနိုက်ပါ ကျည်ဆန်တစ်တောင့် ပစ်ခတ်ခံလိုက်ရသည်။

ဤမျှတိုတောင်းလှသော အကွာအဝေးတွင် ကျည်ဆန်က ချက်ချင်းရောက်ရှိလာပြီး ဟူပုယွင်၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်မတ်စွာ ထိမှန်သွား၏။

"ဘာ..."

ဟူပုယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် စနိုက်ပါ ကျည်ဆန်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ပြီး သတ္တုပြားတစ်ခုကို ထိမှန်သွားသည့်အလား ချွင်ခနဲ အသံထွက်ပေါ်လာ၏။

သို့သော်လည်း ဟူပုယွင်၏ ရင်ဘတ်တွင် လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော အသားစိုင်တစ်ခုမှာ ချိုင့်ဝင်သွားဆဲ ဖြစ်သည်။

သူသည် ဟူပုယွင်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသေမသတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ဒဏ်ရာတော့ ရသွားစေခဲ့၏။

ကျောက်လင်က သေနတ်တစ်ချက်ပစ်ပြီးနောက် စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ကို စနစ်နေရာလွတ်ထဲသို့ ချက်ချင်းပြန်သွင်းကာ ဂူထဲမှ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျောက်လင်သည် စနစ်နေရာလွတ်ထဲမှ မြေကြီးများကိုလည်း ထုတ်လွှတ်ခဲ့၏။

"ကျက်သရေမရှိလိုက်တာ..."

"ငါ့ ဝံပုလွေတောင်ထွတ်က ရတနာတွေကိုတောင် မင်းက ခိုးရဲတယ်ပေါ့... မင်း သေဖို့သာ ပြင်ထားပေတော့..."

ဟူပုယွင်သည် စတုတ္ထအဆင့် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ အလွန် ခိုင်မာတောင့်တင်းလှ၏။ စနိုက်ပါ ကျည်ဆန် ထိမှန်သွားသည့်တိုင် နံရိုးတစ်ချောင်း ကျိုးသွားရုံမျှသာ သေးငယ်သော ဒဏ်ရာကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဟူပုယွင်သည် သိုလှောင်ရုံကြီးတစ်ခုလုံး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ကျောက်လင် ထွက်ပြေးသွားသည်ကိုလည်း အာရုံခံမိလိုက်၏။ သဘာဝကျစွာပင် သူ၏ ရတနာများကို ကျောက်လင် ခိုးယူသွားကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။

ဒေါသထွက်နေသော ဟူပုယွင်သည် တစ်ပေခန့်ရှည်သော ဓားမြှောင်ကို ဆွဲကိုင်ကာ ဂူထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး ကျောက်လင်ကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်၍ သူ၏ ရတနာများကို ပြန်လည်ရယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

ဤသည်မှာ ဝံပုလွေတောင်ထွတ်မှ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကြာ စုဆောင်းလာခဲ့သည့် စည်းစိမ်များဖြစ်ပြီး ဟူပုယွင်က သူတစ်ဦးတည်းအတွက် အမြဲ သိမ်းဆည်းထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ကျောက်လင်အား သူ ဘယ်လိုလုပ် အယူခံလိုက်နိုင်မည်နည်း။

ဂူထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဟူပုယွင်မှာ ပို၍ ဒေါသထွက်သွားရ၏။ မူလက နှစ်မီတာမြင့်သော ဂူသည် ကျောက်လင်က မြေကြီးများ ဆက်တိုက် ထုတ်လွှတ်ခဲ့သောကြောင့် ဝင်ပေါက်တွင် တစ်မီတာသာ ကျန်တော့လောက်အောင် နိမ့်ဆင်းသွားသည်။

ထို့ကြောင့် လိုက်ဖမ်းသည့် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဟူပုယွင်သည် လူသားမြေထိုးစက်သဖွယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ဖြေလျှော့နေသော မြေကြီးများကို အစွမ်းကုန် ကန်ထုတ်ပစ်ခဲ့ရ၏။

ကျောက်လင်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေ၏။

ထို့နောက် သူက ဘားရတ် စနိုက်ပါ ရိုင်ဖယ်ကို ထုတ်ယူကာ မြေကြီးပေါ်တွင် ချိန်ရွယ်တပ်ဆင်လိုက်သည်။

တူးဖော်ထားသော ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းမှာ ဖြောင့်တန်းနေ၏။

ဟူပုယွင်က မြေကြီးများအားလုံးကို ကန်ထုတ်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကျောက်လင်၏ မြင်ကွင်းရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်၏ မောင်းတံကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံဆွဲလိုက်ပြန်သည်။

ဤမျှတိုတောင်းသော အကွာအဝေးက ဟူပုယွင်ကို တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မပေးခဲ့ပေ။

စနိုက်ပါ ကျည်ဆန်သည် ဟူပုယွင်၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်မတ်စွာ ထိမှန်သွား၏။

လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော နောက်ထပ် အသားစိုင်တစ်ခု ချိုင့်ဝင်သွားပြန်သည်။ ဟူပုယွင် နောက်ထပ် နံရိုးတစ်ချောင်း ထပ်ကျိုးသွားခဲ့၏။

"ကျက်သရေမရှိလိုက်တာ... မင်းက ဘယ်ဂိုဏ်းကလဲ..."

ဟူပုယွင်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားခဲ့သည်။ ကျည်ဆန်၏ စွမ်းအားကို သူ ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်းသည် အဂ္ဂိရတ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ကောက်ချက်ချလိုက်၏။ ထို့နောက် သူက ကျောက်လင်သည် အခြားသော ဓားပြစခန်း ကိုးခုထဲမှ တစ်ခုခုက လာသည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။

အမည်ခံအားဖြင့် ရှရွှယ်ချန်တောင်ရှိ ဓားပြစခန်းဆယ်ခုသည် မဟာမိတ် စာချုပ်တစ်ခု ချုပ်ဆိုထားကြသော်လည်း သူတို့အားလုံးမှာ ဓားပြများသာဖြစ်ကြောင်း သူတို့ကိုယ်တိုင် ကောင်းကောင်း သိထားကြသည်။ ကြီးမားလှသော အကျိုးအမြတ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မည်သူက ကတိကို အမှန်တကယ် တည်ကြမည်နည်း။

ထို့ကြောင့် ယွီရွှေတပ်စခန်းမှ စစ်တပ်သည် ရှရွှယ်ချန်တောင်မှ ဓားပြများကို ရှင်းလင်းတော့မည့်အချိန်တွင် ဓားပြစခန်းအသီးသီး၌ ကိုယ်ပိုင် အကြံအစည်များ ရှိနေကြမည်ဟု ယုံကြည်ရန် ဟူပုယွင်တွင် အကြောင်းပြချက် ရှိနေခဲ့၏။

ရလဒ်အနေဖြင့် ဓားပြဂိုဏ်းတစ်ခုသည် ဝံပုလွေတောင်ထွတ်ရှိ သိုလှောင်ရုံကို မျက်စိကျလာခဲ့သည်။ သူတို့သည် သိုလှောင်ရုံဆီသို့ တိုက်ရိုက်ဦးတည်သည့် ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းတစ်ခုကို တူးဖော်ကာ တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းများအားလုံးကို အောင်မြင်စွာ ခိုးယူသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟူပုယွင်က ကျောက်လင် မည်သည့် ဓားပြစခန်းမှ လာသည်ကို အသေအလဲ သိချင်နေခဲ့၏။ သူ ကလဲ့စားချေရမည် ဖြစ်သည်။

ဒိုင်း...

ကျောက်လင်မှာ ပြန်ဖြေရန် အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ပေ။ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော တုံ့ပြန်မှုမှာ စနိုက်ပါ ကျည်ဆန်တစ်တောင့်သာ ဖြစ်၏။

"မင်းက ငါ့ကို ချုံခိုတိုက်ချင်သေးတာလား..."

ယင်းကိုမြင်သောအခါ အတွေ့အကြုံအရ သင်ခန်းစာရသွားသော ဟူပုယွင်သည် ကျည်ဆန်ကို သူ့အား နောက်တစ်ကြိမ် အထိမခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

၎င်းက သူ့ကို မသတ်နိုင်သော်လည်း အမြဲတမ်း နံရိုးတွေ ကျိုးနေရခြင်းကလည်း မကောင်းလှပေ။

သူသည် လက်ထဲရှိ ဓားတိုကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

ကျည်ဆန် ထိမှန်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဓားမြှောင်က ကျည်ဖူးကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ နှစ်ပိုင်း ကွဲသွားခဲ့သည်။

စတုတ္ထအဆင့် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်အားကောင်းသည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။ စိတ်စွမ်းအား ကျင့်စဉ်များကို မကျင့်ကြံထားလျှင်ပင် သူတို့၏ မွေးရာပါ စိတ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းက ကျည်ဆန်၏ လမ်းကြောင်းကို ထောက်လှမ်းနိုင်သေး၏။

ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်သည် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းမှုကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ အမှန်ပင် သူတို့သည် စနိုက်ပါ ကျည်ဆန်များ၏ လက်လှမ်းမီနိုင်သော အကွာအဝေးထက် ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်…

ကျောက်လင်က သေချာပေါက် ထိုအတိုင်း ထွက်မသွားနိုင်ခဲ့ပေ။

[အလင်းဗုံး - စနစ်အမှတ် ၁၅၀၀၀]

သူက ချက်ချင်းပင် တစ်လုံး ဝယ်လိုက်၏။

"သွားစမ်း..."

ကျောက်လင်သည် အလင်းဗုံးတစ်လုံးကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူကာ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေပြန်တာလား... ဘယ်တော့မှ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

ဟူပုယွင်သည် ကျောက်လင်က သူ့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် လျှို့ဝှက်လက်နက်တစ်ခု ပစ်ပေါက်လိုက်သည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ဓားတိုကို ချက်ချင်း ဝှေ့ယမ်း၍ အလင်းဗုံးကို တိုက်ရိုက် ခုတ်ချလိုက်၏။

ဤအလင်းဗုံးသည် ထိခိုက်မှုရှိသည်နှင့် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ဓားမြှောင်က အလင်းဗုံးကို ထိမှန်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပွင့်ထွက်လာခဲ့၏။

သာမန်မျက်စိသည် လူသားတို့၏ အမြင်အာရုံတွင် အမြဲတမ်း အားအနည်းဆုံး အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဟူပုယွင်သည် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်တွင် ရှိနေလျှင်ပင် သူ၏ မျက်လုံးများကို ရွှေမျက်လုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤကျဉ်းမြောင်းသော နေရာလွတ်ထဲတွင် ထိုသို့သော ပြင်းထန်သည့် အလင်းရောင်က ဟူပုယွင်၏ မျက်လုံးများကို ချက်ချင်း စူးရှသွားစေပြီး ပူလောင်သော ခံစားမှုတစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ပျံ့နှံ့သွား၏။

"အား... ငါ့ မျက်လုံးတွေ..."

ဟူပုယွင်မှာ လွတ်ကင်းခွင့် မရခဲ့ပေ။ သူ မျက်ကန်းဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဟူပုယွင်မှာ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်တွင် ရှိနေခြင်းပင်။ သူ မျက်စိကန်းသွားသော်လည်း သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အကောင်းပကတိ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်လင်က စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်၏ မောင်းခလုတ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဆွဲလိုက်သည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်၏။

နောက်ထပ် ကျည်ဆန်တစ်တောင့် ပျံသန်းလာခဲ့သည်။

ဟူပုယွင်၏ မျက်လုံးထဲမှ ပူလောင်သော နာကျင်မှုက သူ့ကို အာရုံစူးစိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်စေခဲ့ပေ။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ကျည်ဆန်၏ လမ်းကြောင်းကို သူ အာရုံခံနိုင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို ကာကွယ်ရန် သူ၏ ဓားတိုကို ဝှေ့ယမ်းဖို့ အချိန်မရခဲ့ချေ။

ကျည်ဆန်သည် ဟူပုယွင်၏ ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်သွားပြီး အသားထဲတွင် နောက်ထပ် ချိုင့်ခွက်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။

သူ၏ နောက်ထပ် နံရိုးတစ်ချောင်း ကျိုးသွားခဲ့သည်။

သို့ဖြစ်ရာ ရင်ဘတ်ထဲရှိ လက်သီးဆုပ်ခန့် ချိုင့်ခွက် သုံးခု၊ ကျိုးနေသော နံရိုး သုံးချောင်းနှင့် မျက်စိကန်းနေမှုတို့ကြောင့် သူ၏ အခြေအနေမှာ အလွန်အန္တရာယ်ကြီးမားကြောင်း ဟူပုယွင် ကောင်းကောင်း သတိပြုမိသွား၏။

"ထွက်ပြေးရမယ်..."

သူသည် ကျောက်လင်ထက် ပိုသန်မာသော်လည်း လက်ရှိတွင် ကြီးမားသော အားနည်းချက်တစ်ခုရှိနေကြောင်း ဟူပုယွင် သိရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

မပြေးလျှင် သေရလိမ့်မည်။

ဟူပုယွင်သည် လာရာလမ်းအတိုင်း သိုလှောင်ရုံဆီသို့ ပြန်လည် ထွက်ပြေးသွားခဲ့၏။

"ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်က လူတွေက တကယ့်ကို သတ်ရခက်တာပဲ..."

"စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်တွေက ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတွေကို သတ်နိုင်ပေမဲ့ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူတွေကိုတော့ မသတ်နိုင်ဘူး... ငါ နောက်ထပ် အစွမ်းထက်တဲ့ လက်နက်တစ်ခု ဝယ်ဖို့ လိုအပ်နေပုံရတယ်..."

ကျောက်လင်က သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် ဂူကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ပစ်ရန် စနစ်နေရာလွတ်ထဲမှ မြေကြီးများကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

မကြာမီတွင် ကျောက်လင်သည် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့ပြီး ယောင်းဟွိုင်တောက်နှင့် အခြားခြောက်ယောက်ဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့၏။

"ကျောက်လင်..."

သူတို့ ခြောက်ယောက်စလုံး လှမ်းအော်လိုက်သော်လည်း ကျောက်လင်ကို ဘာဖြစ်ခဲ့သနည်းဟု မေးမြန်းခြင်းမှ တိတ်တဆိတ် ရှောင်ကြဉ်ခဲ့ကြသည်။

"ဝံပုလွေတောင်ထွတ်က ဓားပြတွေ အတွင်းရေး ပဋိပက္ခဖြစ်နေတာ သေချာတယ်..."

"တပ်စခန်းကို ပြန်ကြစို့... အခု ပင်မတပ်ဖွဲ့က ဝံပုလွေတောင်ထွတ်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီ..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ဟူပုယွင်မှာ မျက်စိကန်းနေပြီး နံရိုးသုံးချောင်း ကျိုးနေခဲ့သည်။ သိုလှောင်ရုံမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သူသည် ဝံပုလွေတောင်ထွတ်ရှိ ဓားပြများအားလုံးကို ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

ဟူပုယွင် ဒဏ်ရာရသွားပြီး သူ၏ စွမ်းအားများ အလွန်အမင်း ကျဆင်းသွားကြောင်း ဓားပြများ သိလိုက်ရသောအခါ ယွီရွှေတပ်စခန်း၏ စစ်တပ် တိုက်ခိုက်လာခြင်းကို တားဆီးရန် သူတို့တွင် အခွင့်အရေး မရှိတော့ကြောင်းကို သူတို့ ကောင်းကောင်း သိသွားကြ၏။

ထို့ကြောင့် ဓားပြများသည် သူတို့၏ ပစ္စည်းများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သိမ်းဆည်းကာ ဆူညံသော အုတ်အော်သောင်းနင်းမှုများကြားတွင် ဝံပုလွေတောင်ထွတ်မှ စတင် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ကျောက်လင်နှင့် သူ၏ အဖော်ခုနစ်ယောက်သည် မြင်းရိုင်းများကို စီးနင်းခဲ့ကြပြီး ဆယ်မိနစ်အကြာတွင် သူတို့၏ တပ်စခန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ကျောက်လင်သည် ကျောက်ဟယ်ရွှမ်း၏ တဲထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

"တပ်ရင်းမှူး... ကျွန်တော် ဝံပုလွေတောင်ထွတ်ကို တက်မယ့် လမ်းကြောင်းကို ကင်းထောက်ခဲ့ပြီးပါပြီ..."

"ဒါ့အပြင် ဝံပုလွေတောင်ထွတ်က ဓားပြတွေ အတွင်းရေး အချင်းများနေတာကိုလည်း ကျွန်တော် တွေ့ရှိခဲ့တယ်... အခု ကျွန်တော်တို့ စစ်တပ်က ဝံပုလွေတောင်ထွတ်ကို တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ သိမ်းပိုက်နိုင်မယ်ဆိုတာ သေချာတယ်..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျောက်ဟယ်ရွှမ်းမှာ အနည်းငယ် လန့်သွားခဲ့သည်။

"ကျောက်လင်... မင်းပြောခဲ့တဲ့ စကားအတွက် မင်း တာဝန်ယူရမယ်..."

"တကယ်လို့ ငါတို့ စစ်တပ်က တောင်ပေါ်တက်ပြီး ဓားပြတွေကို တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခံရလို့ စစ်သားတွေကြားမှာ သေကျေဒဏ်ရာရမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာရင် မင်းကို စစ်ဥပဒေအတိုင်း အပြစ်ပေးရလိမ့်မယ်..."

ကျောက်ဟယ်ရွှမ်းက ချက်ချင်းပင် တစ်ခုခု ပြောလိုက်၏။

"တပ်ရင်းမှူး... ကျွန်တော်က ကျွန်တော် ကင်းထောက်လို့ တွေ့ရှိခဲ့တာတွေကို သတင်းပို့ရုံသက်သက်ပါ..."

"ခင်ဗျားရဲ့ တပ်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး ဝံပုလွေတောင်ထွတ်ကို တိုက်ခိုက်မလားဆိုတာကတော့ ခင်ဗျားအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်..."

"တိုက်ပွဲမှာ သေကျေဒဏ်ရာရမှုဆိုတာ ရှောင်လွှဲလို့မရဘူးလေ..."

"တကယ်လို့ ခင်ဗျားက သေရမှာကြောက်နေရင် ခင်ဗျားရဲ့ တပ်ရင်းမှူး ရာထူးကို ခင်ဗျားဘာသာ စွန့်လွှတ်လိုက်ပေါ့..."

ကျောက်လင်က ပြတ်သားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ကျောက်ဟယ်ရွှမ်း၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်း ရေခဲတမျှ အေးစက်သွားသည်။ ကျောက်လင်က သူ့အား တပ်ရင်းမှူးအဖြစ် လုံးဝ အလေးမထားဘဲ ဤမျှ ဗြောင်ကျကျ အာခံလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"ဟွန့်... ငါ မင်းကို ဒီတစ်ကြိမ် အပြီးတိုင် ယုံကြည့်လိုက်မယ်..."

"တကယ်လို့ မင်းက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ သတင်းအချက်အလက် အမှားတွေကို သတင်းပို့ခဲ့ရင် ငါ ပြန်လာတဲ့အခါ မင်းကို အပြစ်ပေးမယ်..."

ကျောက်ဟယ်ရွှမ်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။