အခန်း ၂၂၃

အခန်း (၂၂၃) အပြစ်ကင်းစင်မှု ဆုံးရှုံးလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သော တတိယမင်းသား

ယွင်ဟွားသည် ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကို တွန်းကာ သူမ၏ ဒုတိယအစ်မနှင့် တတိယအစ်မကို ဦးဆောင်လျက် သူတို့၏ ဦးတည်ရာဆီသို့ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ပြေးသွားလေ၏။

မလှမ်းမကမ်းတွင်…

အစေခံမလေးတစ်ဦးက တံခါးကို အလျင်စလို သော့ခတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လိုက်လံကြည့်ရှုနေလေသည်။ အနီးအနားတွင် မည်သူမျှ မရှိသည်ကို တွေ့ရမှသာ သူမသည် သက်ပြင်းချနိုင်တော့၏။ သူမသည် အကူအညီတောင်းရန် မသွားမီ နောက်ထပ် အချိန်အနည်းငယ်မျှသာ စောင့်ဆိုင်းရန် လိုအပ်တော့သည်။

ယွင်ဟွားသည် ကျောက်ဆောင်တစ်ခု၏ နောက်ကွယ်တွင် အလျင်အမြန် ပုန်းကွယ်လိုက်လေသည်။

“ပန်းကလေး... ပြဿနာကောင်သုံးရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှုက အန္တရာယ်ရှိနေပြီ... ရှောင်ရှူးရှူးက ရှေ့ကနေ သွားပြီး တိုက်ရိုက်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်..”

သေခြင်းရှင်ခြင်းစာအုပ်သည် ပုံဆောင်ခဲလုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားလျက် သူ၏ တိုတောင်းသော အတောင်ပံများကို အလျင်အမြန် ခတ်ကာ အိမ်ထဲသို့ ပျံသန်းသွားလေ၏။ သူသည် အရာအားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ထားချင်နေသည်။

“ရှောင်ရှူးရှူး... ငါတို့က တစ်ဘက်တည်းသားတွေလေ... ငါ့ကို ချန်မထားခဲ့နဲ့..”

တရားသူကြီးစုတ်တံသည်လည်း ကြည့်ရှုစရာ ပြဇာတ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရပြီး အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော ကိစ္စဖြစ်နေသဖြင့် သူ ချစ်မြတ်နိုးရသော ပန်းလေးကိုပင် မေ့လျော့သွားစေလေသည်။

ယွင်ဟွား၏ မျက်နှာသည် သိသိသာသာ မှောင်မိုက်သွားပြီး လေထဲသို့ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရူးသွပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေ၏။ သူမ၏ မြွေသဏ္ဌာန် လက်နှစ်ဖက်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို သူတို့၏ ဝတုတ်သော ခန္ဓာကိုယ်များက ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

“နင်တို့ လူဆိုးလေးနှစ်ကောင်... ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့စမ်း... ပြဇာတ်ကို ပထမဆုံးကြည့်ဖို့ ကြိုးစားနေကြပြန်ပြီ..”

ယွင်ဟွားက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တံခါးစောင့်နေသော အစေခံမလေးအား တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် သူမ၏ တတိယအစ်မ ယွင်ဝေက ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားလေသည်။

ယွင်ဟွားမှာ အံ့အားသင့်သွား၏။

အစေခံမလေးသည် လန့်ဖြန့်သွားပြီး သူမ၏ သခင်မအား သတိပေးရန် ပြင်လိုက်စဉ် တတိယအစ်မက သူမအား အုတ်ခဲဖြင့်ထုကာ သတိလစ်သွားစေပြီး ခြေထောက်ဖြင့် အကြိမ်အနည်းငယ် ကန်လိုက်လေသည်။ အခန်းထဲမှ ဆူညံသံအချို့ ထွက်ပေါ်လာပုံရသည်။

အခန်းထဲတွင် နံ့သာပေါင်းများ လောင်ကျွမ်းနေလေ၏။

ဝိုင်များ စင်သွားပြီးနောက် တတိယမင်းသားသည် အဝတ်အစားလဲရန် ပြင်လိုက်စဉ် သူ့အတွင်းမှ အပူရှိန်များ မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပြီဟု တွေးလိုက်ပြီး တံခါးကို ဖွင့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သော့ခတ်ထားသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရလေ၏။

ဆေးအာနိသင်မှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြသလာသည်။ တတိယမင်းသားသည် မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်စေရန် တံခါးဘောင်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ထားပြီး သတိရှိနေစေရန် သူ၏ လျှာကို ကိုက်ထားလိုက်၏။ သို့သော် ဆေးအာနိသင်က အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် အသုံးမဝင်သလောက်ပင် ဖြစ်နေလေသည်။

ထိုအချိန်တွင်…

လန့်ဖြန့်နေသော အော်ဟစ်သံတစ်ခုကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။

"ဘယ်သူ... ဘယ်သူလဲ... ငါ့ကို ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ..."

ရွှီချင်းကျူး၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားလေ၏။ သူမသည် အဝတ်အစားများဖြင့် ရင်ဘတ်ကို အလျင်စလို ဖုံးကွယ်လိုက်ရာ နုနယ်သော ပခုံးများ ပေါ်လွင်နေပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ထွက်သွား... အခုချက်ချင်း ထွက်သွား... မဟုတ်ရင် အကူအညီတောင်းတယ်လို့ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့..."

သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်နေသော အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေပြီး အသံများမှာလည်း တုန်ယင်နေ၏။ တတိယမင်းသား၏ အနည်းငယ် သတိလစ်ချင်နေသော အခြေအနေကိုကြည့်ရင်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အလိုအလျောက် မြင့်တက်သွားလေသည်။

တတိယမင်းသားသည် ရုတ်တရက် သူမနှင့် အလှမ်းဝေးရာသို့ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။

သူသည် မူးဝေနေသော ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ ထိတ်လန့်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို ဝိုးတဝါး မြင်လိုက်ရ၏။

သူ ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားလေသည်။

သူနှင့် သူ့ရှေ့ရှိ မိန်းကလေးတို့ နှစ်ဦးစလုံး လှည့်စားခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ မကြာမီ တစ်စုံတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာနိုင်ပေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို သူ ရေတွက်၍မရနိုင်လောက်အောင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

သူက ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားဖို့ နည်းလမ်းရှာ... ငါ့အနားကို မလာနဲ့..."

ရွှီချင်းကျူးက မျက်လုံးများကို လှန်လိုက်လေသည်။

တုန်လှုပ်မှုမရှိဘဲ သူမသည် အပြစ်ကင်းစင်ဟန်ဆောင်ကာ နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်လျက် တတိယမင်းသားထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်သွားလေ၏။

"ရှင်... ရှင်က တတိယမင်းသားလား..."

"ကျွန်မ... ရှင့်ကို ကြည့်ရတာ တစ်ခုခု ထူးခြားနေသလိုပဲ... ထိုင်ဖို့အတွက် ကျွန်မ ကူညီပေးရမလား..."

"မ... မလိုဘူး..."

တတိယမင်းသားသည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်ဆုတ်ခွာသွား၏။

သို့သော် ရွှီချင်းကျူးက သူ၏ စကားကို နားမထောင်ပေ။ သူမက သူ့ထံသို့ ထပ်မံချဉ်းကပ်လာသောအခါ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သင်းပျံ့သော ရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တတိယမင်းသားကို ပို၍ပင် သည်းမခံနိုင်အောင် ဖြစ်စေလေသည်။

"ငါ့အနားကနေ ထွက်သွားစမ်း... လူစကား နားမလည်ဘူးလား... ဒီမင်းသားနဲ့ ဝေးဝေးမှာ နေစမ်း..."

"ကျွန်မ... ကျွန်မလည်း ထွက်သွားလို့ မရဘူး... ခုအခြေအနေမှာ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ဘူး..."

ရွှီချင်းကျူးသည် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာကာ နေရာတွင် အကူအညီမဲ့စွာ ရပ်နေလေ၏။

"ငါ... ငါက မင်းအပေါ် ရက်စက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမယ့်... အခု ငါ့အခြေအနေက မကောင်းဘူး... မင်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို မဖျက်ဆီးချင်ဘူးဆိုရင် ငါ့အနားကနေ ထွက်သွား... ငါ့အနားကနေ ထွက်သွား..."

ဆေးအာနိသင်မှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး သူ၏ သတိများ ဝေဝါးလာကာ တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေလေသည်။

"တတိယ... တတိယမင်းသား... ရှင်... ရှင် ဆေးခတ်ခံထားရပုံပဲ..."

ရွှီချင်းကျူးသည် ရင်ဘတ်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော အဝတ်အစားများကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး လဲကျတော့မည့် တတိယမင်းသားကို ဖမ်းကိုင်လိုက်လေ၏။ ယခုအချိန်တွင် သူမသည် ရင်စေ့အင်္ကျီနှင့် အတွင်းခံကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသည်။

တတိယမင်းသား၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး သူ၏ မူးဝေနေသော အခြေအနေတွင် ဗျောက်အိုးလေးကဲ့သို့ဖြစ်သော ယွင်ဝေ၏ ပုံရိပ်သည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာလေသည်။

သူသည် တစ်ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီး သတိပြန်လည်လာပြီးနောက် သူမ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုမှ သူ၏ လက်မောင်းကို အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

နောက်စက္ကန့်တွင် သူသည် ဆေး၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ထပ်မံခံလိုက်ရပြန်သည်။

"တတိယ... တတိယမင်းသား... ဖြစ်နိုင်ရင်... ချင်းကျူးကို ရှင့်အတွက် ကူညီ... ကူညီခွင့်ပေးပါ..."

ရွှီချင်းကျူးသည် သူမ ထပ်၍ စောင့်ဆိုင်း၍မရနိုင်တော့ကြောင်း သိထားသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများသည် ရှက်သွေးဖြာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ ခါးဆီသို့ လှမ်းကာ သူ၏ ခါးပတ်ကို ဖြုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်လေ၏။

တတိယမင်းသား...

သူသည် ညစ်ညမ်းစေခြင်းကို ခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။

လေထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး ပုံဆောင်ခဲလုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော သေခြင်းရှင်ခြင်းစာအုပ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

“မြန်မြန်... မြန်မြန်... မိန်းကလေး... အရင်ဆုံး သူ့အဝတ်တွေကို ချွတ်လိုက်... ပြီးရင် သူ့ဘောင်းဘီကို ချွတ်... သူ့ကို ကုတင်ပေါ် တွန်းလှဲပြီး ခုန်အုပ်လိုက်... ခုန်အုပ်လိုက်…”

“စာအုပ်တစ်အုပ်နဲ့... စုတ်တံတစ်ချောင်းရဲ့.. ရိုက်ချက်တိုင်းက အကောင်းဆုံး မှတ်တမ်းတင်နိုင်မယ့် နေရာကို ရှာဖွေပြီး အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ အခိုက်အတန့်တွေကို လက်လွတ်မခံအောင် သေချာလုပ်မယ်... ပြီးရင် ဒါကို ပုံကြမ်းစာအုပ်တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးပြီး ဟွားဟွားအတွက် အပိုငွေလေး ရှာပေးမယ်..”

နံရံအပြင်ဘက်တွင် ခိုးနားထောင်နေသော ယွင်ဟွားမှာ ရုတ်တရက် မျက်နှာများ ဝင်းလက်သွားလေ၏။

သို့မဟုတ်...

သူမ၏ မောင်လေး ပျော်ရွှင်စွာ ခံစားပြီးသည်အထိ စောင့်ပြီးမှ သူ့ကို ကူညီမည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယောကျာ်းလေးတစ်ဦးက အရှုံးပေါ်မည် မဟုတ်ပေ။

“ရှောင်ပေပေ့... သေချာလေး မှတ်တမ်းတင်ပေးပါ..”

ယွင်ဟွားက အော်ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ ဒုတိယအစ်မနှင့် တတိယအစ်မကို ဖမ်းဆွဲကာ တံခါးကို တွန်းပိတ်လိုက်ပြီး အက်ကွဲကြောင်းမှတစ်ဆင့် မြင်နိုင်ရန် ကြိုးစားနေလေသည်။

နန်ကုန်းယွမ်၏ နဖူးမှ သွေးကြောများ ထောင်ထလာ၏။ သူသည် ထိုမိန်းကလေး၏ မျက်လုံးများကို ဖုံးကွယ်ထားလိုစိတ်များ ပြင်းပြနေသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ရှိနေသဖြင့် သူတို့ထံသို့ မလှမ်းမီနိုင်ပေ။

သူသည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်လာသဖြင့် သူ၏ ခေါင်းနှင့် ပါးများကို ကုတ်ခြစ်မိလေသည်။ သူသည် မိန်းကလေးအား ထိုအရာကိုပင် မပြသရသေးဘဲ ပြဿနာကောင်သုံး၏ အကြောင်းက မည်သည့်အရာများ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းနေသနည်း။

အားလုံး.…

ချွေ့ဝမ်ရှင်းသည် သူမ၏ လက်မထပ်ရသေးသော သမီးသုံးယောက်ကိုကြည့်ရင်း အမှန်တကယ် ခေါင်းကိုက်လာကာ အမြန်ပြေးသွားပြီး သူတို့ကို ချက်ချင်း ဆွဲခေါ်လာချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ပြီးဆုံးသွားပြီ။

သူမ၏ ခင်ပွန်းတစ်ဦးသည် လက်ထပ်၍မရနိုင်ကြောင်း သူမကိုယ်သူမ ယုံကြည်အောင် ဖျောင်းဖျနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ အခြားနှစ်ဦးကို ရှာဖွေရန် ပြဿနာရှိနေနိုင်ပေသည်။

ချွေ့ဝမ်ရှင်းသည် သူမဘေးရှိ ထပ်တူစိတ်လှုပ်ရှားနေသော ကြင်ယာတော်စုကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ စိတ်ကို တင်းထားလိုက်လေ၏။

"ကြင်ယာတော်စု... ကျွန်မရဲ့ သမီးငယ်လေးကို ပြန်လည်စဉ်းစားပေးလို့ မရဘူးလား..."

တစ်မြို့တော်လုံးတွင် ကြင်ယာတော်စု တစ်ဦးတည်းသာလျှင် သူမ၏ အငယ်ဆုံးသမီးကို သတိထားနေမည် မဟုတ်သလို ကြောက်လန့်နေမည် မဟုတ်ကြောင်း သူမ ခံစားမိလေသည်။

သမီးသုံးယောက်…

ယခုတစ်ယောက်ကို ရောင်းနိုင်လျှင် နောက်နှစ်ယောက်ကိုပါ ရောင်းနိုင်မည်။

"အရမ်းကောင်းတာပေါ့... ကျွန်မတို့က အနာဂတ် ခမည်းခမက်တွေပဲ..."

ကြင်ယာတော်စု၏ မျက်လုံးများတွင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ကြယ်ပွင့်များကဲ့သို့ တောက်ပသွားလေ၏။ အဆုံးတွင် သူမ စွန့်လွှတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော အတွေးသည် သူမ သား၏ ထူးဆန်းသော အပြုအမူနှင့် ချွေ့ဝမ်ရှင်း၏ စကားတစ်ခွန်းကြောင့် ချက်ချင်းပင် မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

*အိုး ဘုရားသခင်…*

သူမ၏ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းသည် သူမချွေးမ ဖြစ်လာသည့်အတွက် သူမ အလွန်ဝမ်းမြောက်နေပြီဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းခြင်း လက်ဆောင်များကို ဆက်လက်ပြင်ဆင်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤအသံသုံးသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အခန်းထဲရှိ တတိယမင်းသားမှာ တုန်လှုပ်သွားလေ၏။

သူ၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းမှ မသက်မသာဖြစ်မှုများ ရှိနေသော်လည်း သူသည် ရွှီချင်းကျူးကို တွန်းဖယ်လိုက်သည်။

သူ၏ အစ်မကြီး ရောက်နေပြီ…

*ဝါး... သူ့ရဲ့အပြစ်ကင်းစင်မှုက ကယ်တင်ခံလိုက်ရပြီ…*

*အမ်…. မဟုတ်သေးဘူး... မဟုတ်သေးဘူး…*

သူ၏ အစ်မကြီးသည် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ပြဇာတ်ဖြစ်ပေါ်လာမှုကို ကြည့်ရှုနေပြီး ၎င်းကို မှတ်တမ်းတင်ကာ သူ့ကိုရောင်းစားပြီး ကြီးမားသော စည်းစိမ်တစ်ခု ရှာဖွေတော့မည်ဟု ကောလာဟလများ ထွက်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

ရွှီချင်းကျူးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေပြီး လုံးဝ အံ့ဩတွေဝေနေပုံရလေသည်။

ပြဿနာရှာရန် မည်သည့်အခါမှ ဝန်မလေးတတ်သော တရားသူကြီးစုတ်တံသည် တတိယမင်းသားက တံခါးဆီသို့ တွားသွားရန် ရုန်းကန်နေရသည်ကို ကြည့်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

"ဟေ့... အဲ့နေရာမှာ ဘာရပ်လုပ်နေတာလဲ... မြန်မြန်သွားပြီး သူ့အပေါ် ခုန်အုပ်လိုက်လေ..."

“မင်း ထပ်ပြီး နောက်ကျနေမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ အကြံအစည်နဲ့ မင်းလိုချင်တဲ့ မင်းသမီးအဆင့်အတန်းက ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်..”

တတိယမင်းသား…

*ကျစ်... ဒီမိန်းမက သူ့ရဲ့သန့်စင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးချင်နေသူပဲ…*