အခန်း (၁၈၁-၁၈၂)

အခန်း (၁၈၁)

ဂျာကူရဲ့ ပါရမီကို အကဲခတ်ပြီးတဲ့နောက် အက်ဂ်နက်စ်ဟာ ကျန်တဲ့ ဒရာဂွန်ဘွန်းမောင်နှမတွေကိုလည်း တစ်ယောက်ချင်းစီ စမ်းသပ်တိုက်ခိုက်ပေးခဲ့ပါတယ်။

သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ ပုံမှန် ကိုယ်ခံပညာရပ်မန္တန် အသုံးပြုသူတွေ ကလေးဘဝကတည်းက သင်ယူခဲ့ရတဲ့ အခြေခံဗဟုသုတနဲ့ အုတ်မြစ်တွေ တော်တော်လေး လိုအပ်နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ သူတို့မှာ ဒရာဂွန်ဘွန်း သွေးမျိုးဆက် ဆက်နွှယ်မှု အရ ရရှိထားတဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှု အခြေခံကောင်းတွေ ရှိထားပေမဲ့ အဲဒီ အားသာချက်ကို အသုံးချပုံကတော့ အားရစရာ သိပ်မရှိသေးပါဘူး။

အက်ဂ်နက်စ်ဟာ ဇိုင်ယွန် ကို ခြေထိုးပြီး လှဲချလိုက်ရင်း နဖူးပေါ်က ချွေးတွေကို သုတ်လိုက်ပါတယ်။

"အား... ရှုံးပြန်ပြီ" လို့ ဇိုင်ယွန် က ညည်းညူလိုက်ပါတယ်။

ဒီ ဒရာဂွန်ဘွန်း မောင်နှမတွေထဲမှာ အငယ်ဆုံးဖြစ်တဲ့ သူက ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ကိုယ်ခံပညာရပ်မန္တန် ပါရဂူတစ်ယောက်ကို မနိုင်တဲ့အပေါ် တော်တော်လေး စိတ်ပျက်နေပုံရပါတယ်။

"...စိတ်မပူပါနဲ့ မောင်လေးရဲ့... မမလည်း ရှုံးတာပဲဟာ" လို့ ယူမီစု က သူ့မောင်လေးကို တိုးတိုးလေး နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်ပါတယ်။

ဒီအတောအတွင်းမှာတော့ ရှီနာက အက်ဂ်နက်စ်ကို ဦးညွှတ်ပြီး သင်ခန်းစာတွေအတွက် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်ပါတယ်။ ဒါဟာ ဒရာဂွန်ဘွန်း တွေအတွက်တော့ သူမလို အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သူတစ်ယောက်နဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် စမ်းသပ်တိုက်ခိုက်ခွင့် ရတာဖြစ်ပြီး သူတို့ တကယ်လိုအပ်နေတဲ့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ သင်ခန်းစာတွေကို ရရှိစေခဲ့ပါတယ်။

"ကျွန်မတို့ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို သင်ပြပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါတွေကို ပြန်ပြီး ဆင်ခြင်သုံးသပ်ပြီး နောက်တစ်ခါကျရင် ဒီထက် ပိုကောင်းအောင် ကြိုးစားပါ့မယ်"

"ကျွန်မလည်း ဝမ်းမြောက်ပါတယ်။ မင်းတို့နဲ့ တိုက်ခိုက်ရတာက ကျွန်မရဲ့ အမြင်တွေကိုလည်း ပွင့်လင်းသွားစေတယ်" လို့ အက်ဂ်နက်စ် က သူမရဲ့ ပုဆိန်ကို ချရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။

အက်ဂ်နက်စ်ဟာ ရှီနာနဲ့ ကျန်တဲ့ ဒရာဂွန်ဘွန်း တွေကို အရင်ကထက် လုံးဝကွဲပြားတဲ့ အမြင်နဲ့ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ ဒီ စမ်းသပ်တိုက်ခိုက်မှု မတိုင်ခင်ကဆိုရင် သူတို့ဟာ လက်နက်တွေကို ဘယ်လိုကိုင်ရမလဲဆိုတာတောင် သေသေချာချာ မသိသေးတဲ့ အခြေခံအဆင့် တွေပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမနဲ့ မိနစ်အနည်းငယ်လောက် တိုက်ခိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူမ ဘာမှသင်မပေးရသေးဘဲနဲ့တောင် သူတို့ဘာသာသူတို့ မယုံနိုင်လောက်အောင် တိုးတက်လာခဲ့ကြပါတယ်။ သူတို့ဘာသာသူတို့ သင်ယူသွားကြတာပါ။

သူတို့ရဲ့ ပါရမီတွေက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းပါတယ်။ တကယ်လို့ သူမရဲ့ ဆရာသာ ဒီ ဒရာဂွန်ဘွန်း တွေကို မြင်သွားရင်တော့ သူတို့ကို သူ့တပည့်တွေအဖြစ် ချက်ချင်း ခေါ်ယူချင်သွားမှာ သေချာပါတယ်။

သူတို့အားလုံးမှာ ပုံမှန် ပါရမီရှင်အဆင့်ထက်တောင် ကျော်လွန်နေတဲ့ အရည်အချင်းတစ်ခုခု ရှိနေကြပါတယ်။

ဂျာကူ မှာဆိုရင် အက်ဂ်နက်စ် ကိုယ်တိုင်တောင် မမီနိုင်လောက်တဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရှိန်နဲ့ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းတွေ ရှိပါတယ်။ သူက သခင်မလေး ယူနာ ကိုတောင် ကောင်းကောင်း ယှဉ်နိုင်မယ့်သူပါ။

အက်ဂ်နက်စ် အတွက် ရှီနာကို ကိုင်တွယ်ရတာ အခက်ခဲဆုံးပါပဲ။ ရှီနာရဲ့ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ခြုံငုံမြင်နိုင်စွမ်းက ပုဆိန်နဲ့ တိုက်ခိုက်ရတဲ့ သူမရဲ့ နှေးကွေးပြီး လေးလံတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုပုံစံအတွက်တော့ သဘာဝအားနည်းချက်တစ်ခုလို ဖြစ်နေပါတယ်။

သူမ က ရှီနာ့ ဆီကို အတင်းဝင်လိုက်တိုင်း ဒီ ဒရာဂွန်ဘွန်းမလေး က သူမရဲ့ လှုပ်ရှားမှု လမ်းကြောင်းပေါ်ကို မြားတွေနဲ့ ပစ်ခတ်ပြီး သူမရဲ့ ခြေလှမ်းတွေကို တားဆီးလိုက်ပါတယ်။ သူမ က မြားတွေကို ခုခံနေတဲ့ အချိန်မှာပဲ ရှီနာ က တခြားတစ်နေရာကို ရောက်နှင့်နေပါပြီ။

ယူမီစု ကတော့ အားအနည်းဆုံးလို့ အက်ဂ်နက်စ်က အစပိုင်းမှာထင်ထားခဲ့တာပါ။

သူမ က လှံကို သုံးပေမဲ့ သူမရဲ့ အရှိန်နဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက လှံရဲ့ ပေါ့ပါးပြီး ထက်မြက်တဲ့ သဘာဝကို အသုံးချဖို့အတွက် အများကြီး နှေးကွေးနေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တိုက်ပွဲ ကြာလာတာနဲ့အမျှ ယူမီစု ရဲ့ လှံထိုးချက်တွေက အရှိန်ရော အင်အားပါ တစ်စထက်တစ်စ ပိုတိုးလာတာကို မြင်လိုက်ရလို့ အက်ဂ်နက်စ် တကယ် အံ့ဩသွားခဲ့ပါတယ်။ အားအင်တွေ ကုန်သွားမယ့်အစား တိုက်ပွဲ ကြာလာလေလေ သူမ က ပိုပြီး သန်မာလာလေလေပါပဲ။

တိုက်ပွဲ အဆုံးနားမှာဆိုရင် အက်ဂ်နက်စ် ကိုယ်တိုင်တောင် နည်းနည်းလေး ရှုံးတော့မလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမ က ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ အတွေ့အကြုံကို သုံးပြီး ယူမီစု ရဲ့ ဟန်ချက်ကို ပျက်အောင်လုပ်ကာ သူမရဲ့ အရှိန်ကို ဟန့်တားနိုင်ခဲ့လို့ တော်သေးတာပေါ့။

အဲဒီ ဒရာဂွန်ဘွန်း သုံးယောက်စလုံးက အလားအလာတွေ အများကြီးရှိနေတာကို အက်ဂ်နက်စ် က အံ့ဩနေပေမဲ့ ဇိုင်ယွန် နဲ့ တိုက်ခိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူက အားလုံးထဲမှာ ပါရမီ အရှိဆုံးဆိုတာကို သိလိုက်ရပါတယ်။

ဒီ အငယ်ဆုံး ဒရာဂွန်ဘွန်းလေးကတော့ လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားတဲ့ သားရဲတစ်ကောင်လိုပါပဲ။ သူ့ရဲ့ ထိုးချက်တွေက ထက်မြက်ပြီး လေးလံသလို သူ့ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေကလည်း သူ့စိတ်ကြိုက် အဝင်အထွက်ကို ကခုန်နေသလိုမျိုး ပြီးပြည့်စုံနေပါတယ်။

သူ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်ကတော့ တိုက်ပွဲတစ်လျှောက်လုံး သူ မဖျောက်နိုင်သေးတဲ့ မဆင်မခြင် လုပ်တတ်ပြီး စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဖြစ်တတ်တဲ့ အကျင့်ပါပဲ။

"မင်းတို့ အခု ဘယ်အဆင့်ကို ရောက်နေကြပြီလဲ" လို့ အက်ဂ်နက်စ် က မေးလိုက်ပါတယ်။

ရှီနာ က သူမရဲ့ အတွင်းပိုင်းကို သေသေချာချာ အကဲခတ်ပြီး "ကျွန်မတို့အားလုံး ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့်မှာပဲ ရှိပါသေးတယ် အက်ဂ်နက်စ် မမ" လို့ ပြန်ဖြေပါတယ်။

အော့ခ် တိုက်ခိုက်ရေးအိမ်စေမလေးကတော့ ရယ်မောရင်း ခေါင်းခါလိုက်ပါတော့တယ်။ သူတို့က ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးပေမဲ့ ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်ရဲ့ ခွန်အားတွေကို ပြသနေကြတာကိုး။

ဒီ မောင်နှမတွေဆီကနေ ဒီလောက်အထိ အဆမတန် များပြားလှတဲ့ ပါရမီတွေကို မြင်တွေ့ရတာက တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပါပဲ။ သူတို့က မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း တွေကိုတောင် မသုံးရသေးတာနော်။

မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတွေကို သုံးပြီး ရီနေးတားရဲ့ လူတွေ သူတို့ရဲ့ မှော်စွမ်းအားတွေကို ဘယ်လို မြှင့်တင်ကြသလဲဆိုတာ အက်ဂ်နက်စ် မြင်ဖူးပါတယ်။ သူမရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရဆိုရင် ဒရာဂွန်ဘွန်းတွေသာ အဲဒါတွေကို သုံးမယ်ဆိုရင် ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့်မှာတင် ကြယ်လေးပွင့်အဆင့် စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ရဲ့ ခွန်အားမျိုး ပြသနိုင်မယ်ဆိုတာ မထူးဆန်းတော့ပါဘူး။

သူမ အနေနဲ့ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ မတရားမှုကို သက်ပြင်းပဲ ချနိုင်ပါတော့တယ်။ ရီနေးတားရဲ့ လူတွေကတော့ တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ မျိုးနွယ်တွေပါပဲ။

"မင်းတို့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပါရမီတွေက ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါနဲ့တင် မလုံလောက်သေးဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို မြှင့်တင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ လောလောဆယ် ဒီ ကိုယ်ခံပညာရပ်မန္တန်တွေကို လေ့ကျင့်ထားဖို့ အကြံပေးချင်တယ်"

အက်ဂ်နက်စ်ဟာ ဂျာကူ ဆီကို အရင်သွားပြီး ကြယ်နှစ်ပွင့်မန္တန်တွေဖြစ်တဲ့ လျှပ်စီးခြေလှမ်း၊ မိုးကြိုးခုတ်ချက် နဲ့ လျှပ်စစ်လက်ဖဝါး]တို့ကို ဘယ်လို သုံးရမလဲဆိုတာ ကိုယ်တိုင်ပြသပေးခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီ မန္တန်တွေ အားလုံးက မြန်မြန် လုပ်ဆောင်နိုင်လေလေ စွမ်းအား ပိုကြီးလေလေမို့ ဂျာကူ ရဲ့ မွေးရာပါ အရှိန်အဟုန်ကို လက်နက်ကောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်မှာပါ။

ကင်းပုန်းတိုက်ခိုက်မှု၊ မြူခိုးခြေလှမ်းနဲ့ တိတ်ဆိတ်သောပစ်ခတ်မှု မန္တန်တွေကတော့ လက်ဖြောင့်လေးသည်တော် ရှီနာ အတွက် အကောင်းဆုံးပါပဲ။ အဲဒါက သူမရဲ့ မြားပစ်ချက်တွေကို ပိုပြီး ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း ရှိစေမယ့်အပြင် ရန်သူတွေကြားမှာ သူမကိုယ်သူမ အလွယ်တကူ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်စေမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ယူမီစု အတွက်ကတော့ သူမရဲ့ နှေးကွေးတဲ့ အစပျိုးမှုကို ကာမိစေမယ့် မန္တန်မျိုးတွေက သူမရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပိုပြီး တိုးတက်စေမှာပါ။ လေဆင်နှာမောင်းဝှေ့ယမ်းခြင်း၊ လိပ်ကာကွယ်ရေးထိုးချက်နဲ့ ရှောင်လင်တုတ်ကိုယ်ဟန်မန္တန်တွေက သူမ အရှိန်ယူနေတဲ့ အချိန်မှာ ရန်သူတွေကို တွန်းထုတ်ဖို့၊ ကာကွယ်ဖို့နဲ့ ရှောင်တိမ်းဖို့အတွက် အကူအညီ ပေးနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

နောက်ဆုံး ဇိုင်ယွန် အတွက်ကတော့ အက်ဂ်နက်စ် ဘာပေးရမလဲဆိုတာ တကယ် မသိတော့ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ မွေးရာပါ စွမ်းရည်ဖြစ်တဲ့ ကမ္ဘာဖျက်လက်သီးက သာမန် ကိုယ်ခံပညာရပ်မန္တန် ရဲ့ အကူအညီ မလိုတော့လောက်အောင်ကို ပြင်းထန်လှတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပါ။ သူမ ကူညီပေးနိုင်တာကတော့ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရေး အခြေခံတွေ၊ နည်းစနစ်တွေနဲ့ အကွက်တွေအကြောင်း သင်ပေးဖို့ပဲ ရှိပါတော့တယ်။

နာရီအနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် ဒရာဂွန်ဘွန်းတွေဟာ အဲဒီ မန္တန်တွေရဲ့ မှော်ကျင့်စဉ်တွေကို အပြည့်အဝ တတ်မြောက်သွားကြပါတယ်။

အက်ဂ်နက်စ် ရဲ့ အမြဲတမ်း စမ်းသပ်တိုက်ခိုက်ရမယ့် လေ့ကျင့်ရေးစနစ်အတိုင်း သူတို့ဟာ တိုက်ခိုက်ရေးမှာ တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်ကြတဲ့ မောင့်ဂိုမာရီ အစောင့်အရှောက်တွေနဲ့အတူ သူတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို စတင်လေ့ကျင့်ကြပါတော့တယ်။

ဒီအတောအတွင်းမှာတော့ မိုက်ကယ် ဟာ တစ်နေ့လုံး ကိုယ်ခံပညာရပ်မန္တန် တွေကို လေ့လာပြီးနောက် သူသင်ယူခဲ့သမျှတွေကို ပြန်လည် စုစည်းဖို့အတွက် သူ့အိမ်ကို ပြန်လာခဲ့ပါတယ်။

[နောက်တစ်ကြိမ် အဆင့်မြှင့်တင်ရန် တိုးတက်မှု: ၉%]

သူ့ရဲ့ အဆင့်ကျော်ဖြတ်မှုကနေ ရရှိလာတဲ့ သိမြင်မှုတွေက ကိုယ်ခံပညာရပ်မန္တန် အပေါ်မှာ ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားသိရှိနိုင်စေခဲ့ပြီး ဒါက သူ့ရဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း တွေရဲ့ ပုံစံကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် စိတ်ကူးကောင်းတစ်ခု ရရှိစေခဲ့ပါတယ်။

* * * * * * * * *

စာစဉ်(၁၆)

အခန်း (၁၈၂)

သူ မီသရယ် ကို စတင်ဖန်တီးတုန်းက သူ့ရဲ့ မှော်အတတ်အသုံးပြုသူ အတွေ့အကြုံကလွဲလို့ တခြား ဘာအကိုးအကားမှ မရှိခဲ့ပါဘူး။ သူက ဒမတ်စကတ်စတီးလ်ထဲကို မှော်စွမ်းအင် တွေကို ထည့်သွင်းတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ အမြုတေတွေထဲမှာ သိမ်းဆည်းသလိုမျိုးပဲ လုပ်ခဲ့တာပါ။ မှော်စွမ်းအင် အမြုတေကို အတတ်နိုင်ဆုံး သေးငယ်အောင် စုစည်းလိုက်မှသာ အဲဒီကနေ မှော်စွမ်းအင်တွေကို ထုတ်သုံးတဲ့အခါ မန္တန် ရဲ့ အစွမ်းက ပိုပြီး ပြင်းထန်မှာ ဖြစ်လို့ပါပဲ။

ဒါကြောင့်လည်း မီးဒြပ်စင်မှော်ဆရာတစ်ယောက်က သန့်စင်တဲ့ မီးမှော်စွမ်းအင် ပါတဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်တူရိယာ မှော်နှင်တံ ကို သုံးတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ မီးမန္တန်တွေရဲ့ အစွမ်းက သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်အထိ တိုးလာတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိနေတာက သူက တခြား မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုခုကို ထပ်ပြီး မကိုင်နိုင်တော့တာပါပဲ၊ အဲဒီလိုဆိုရင် ပထမဆုံး မှော်ဝင်ပစ္စည်း ရဲ့ အာနိသင်ကို သွားပြီး နှောင့်ယှက်သလို ဖြစ်သွားမှာ ဖြစ်လို့ပါ။

ဥပမာအားဖြင့် မှော်ဆရာတစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ ရေနွေးငွေ့နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မန္တန်တွေကို အစွမ်းထက်ချင်လို့ မီးမီသရယ်နှင်တံ နဲ့ ရေမီသရယ်နှင်တံ နှစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်တည်း သုံးမယ်ဆိုရင် အဲဒီ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း နှစ်ခုက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု အာနိသင် ပျက်ပြယ်သွားစေမှာပါ။

ပုံမှန်လူတွေအတွက်ဆိုရင်တော့ ဒါက ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အများစုက ဒြပ်စင်တစ်မျိုးတည်းမှာပဲ ကျွမ်းကျင်ကြတာကိုး။

ဒါပေမဲ့ ဒြပ်စင်မှော်စွမ်းအင် အားလုံးကို ကျွမ်းကျင်နိုင်တဲ့ မွေးရာပါပါရမီ ပါလာတဲ့ ရီနေးတား ရဲ့ လူတွေအတွက်တော့ သူတို့ရဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း အတွက် မှော်စွမ်းအင် တစ်မျိုးတည်းကိုပဲ ရွေးချယ်ဖို့ အတင်းအကျပ် ဖြစ်နေပါတယ်။ ဒါက တကယ့်ကို ကန့်သတ်ချက်ကြီးတစ်ခုပါပဲ။

မိုက်ကယ် က ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေ ထပ်ရှာရဦးမယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ သူလုပ်ရမှာက ကိုယ်ခံပညာရပ်မန္တန် အကြောင်း ပိုပြီး လေ့လာဖို့ပဲ ဖြစ်နေတာပါ။

အက်ဂ်နက်စ် ကိုယ်ခံပညာရပ်မန္တန် သုံးတာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ အသိပညာတွေကို မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း ဖန်တီးတဲ့နေရာမှာ အသုံးချလိုက်မယ်ဆိုရင်တော့ မီသရယ် တွေရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မှာပါ။

ကိုယ်ခံပညာရပ်မန္တန် အသုံးပြုသူတွေရဲ့ မှော်စွမ်းအင် စီးဆင်းမှုပုံစံကို မီသရယ် ထဲမှာ အတုယူပြီး ထည့်သွင်းလိုက်မယ်ဆိုရင်တော့ ရလာတဲ့ မှော်ဝင်ပစ္စည်း ဟာ အစွမ်းက သိပ်မပြင်းထန်တော့ဘဲ စုစည်းမှုလည်း လျော့နည်းသွားမှာ ဖြစ်တာကြောင့် မတူညီတဲ့ ဒြပ်စင်မှော်စွမ်းအင် တွေ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ပျက်ပြယ်မသွားဘဲ ရောနှောသွားနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကို ပိုပြီး နားလည်အောင် ရှင်းပြရမယ်ဆိုရင် အရင်က အားကောင်းအောင် စုစည်းထားတဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း ကို မာကျောတဲ့ သတ္တုတုံးကြီးတစ်ခုလို့ တွေးကြည့်နိုင်ပါတယ်။

မာကျောတဲ့ မီးဒြပ်စင် အတုံးကြီးတစ်ခုက တခြား မာကျောတဲ့ ရေဒြပ်စင် အတုံးကြီးတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင် သူတို့က တစ်ခုနဲ့တစ်ခု တိုက်မိပြီး ရှေ့ဆက်သွားလို့ မရတော့ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ဒြပ်စင် တွေကို အများကြီး လျှော့ချလိုက်ပြီး ဓာတ်ငွေ့ပုံစံမျိုး ပြောင်းလဲလိုက်မယ်ဆိုရင်တော့ သူတို့တွေဟာ နေရာလွတ် တစ်ခုတည်းမှာတင် အတူတူ ယှဉ်တွဲ တည်ရှိနေနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်

နိုဗာ၊ ငါ့ရဲ့ အတွေးက မှန်ရဲ့လား။

[မင်းရဲ့ သီအိုရီက ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုပြောင်းလဲမှုရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု အပြည့်အစုံကိုတော့ ခန့်မှန်းရ ခက်ပါတယ်။ မင်းဘာသာ စမ်းသပ်ကြည့်တာက အကောင်းဆုံးပါပဲ]

မိုက်ကယ်ဟာ အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ သူ့ရဲ့ အရိပ်ထဲကို ခုန်ဝင်လိုက်ပြီး တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာတင် ရီနေးတား နိုင်ငံတော်ကို ရောက်သွားပါတော့တယ်။

သူက ရိန်းရဲ့ အနောက်မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာကြောင့် ထရိန်းက လန့်သွားပြီး တူနဲ့ထုရမယ့်နေရာကို လွဲသွားခဲ့ပါတယ်။

"ကြိုတင် အကြောင်းမကြားဘဲ ရောက်လာတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်" လို့ မိုက်ကယ် က တောင်းပန်လိုက်ပါတယ်။

"မဟုတ်တာပဲ သခင် မိုက်ကယ်။ သခင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပန်းပဲဖိုကို ရောက်လာတာ ကျွန်တော်တို့အတွက် ဝမ်းမြောက်စရာပါ"

ထရိန်းက သူ့ရဲ့ မီသရယ်တူကို ချလိုက်ပြီး လက်ပေါ်က အညစ်အကြေးတွေကို သုတ်လိုက်ပါတယ်။

မိုက်ကယ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ မီးဖိုတွေကနေ မီးတောက်တွေနဲ့ အရည်ပျော်နေတဲ့ သတ္တုချော်တွေ ထွက်နေပြီး လူပု တွေက သူတို့ရဲ့ ပရောဂျက်တွေကို မနားတမ်း လုပ်နေကြတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ သူတို့က စည်းချက်ကျကျနဲ့ လင်းထိန်နေတဲ့ သတ္တုတွေကို ထုရိုက်နေကြပြီး မိုက်ကယ် ရောက်နေတာကို သိမှပဲ နှုတ်ဆက်ဖို့ ခဏ ရပ်လိုက်ကြပါတယ်။

ဒါက ရီနေးတား ပန်းပဲဖို ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတော်အတွက် လိုအပ်တဲ့ သတ္တုပစ္စည်း မှန်သမျှကို ဒီမှာပဲ လုပ်တာပါ။ အထူးသဖြင့် ဒီနေရာက ထရိန်း တို့လို ရှေးဟောင်းလူပုတွေက တိုးပွားလာတဲ့ ရီနေးတား ရဲ့ လူတွေအတွက် မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း တွေ ဖန်တီးပေးတဲ့ နေရာပေါ့။

သူတို့ထဲက အနည်းငယ်ပဲ ရှေးဟောင်းလူပုတွေအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်သေးတာကြောင့် ထုတ်လုပ်မှုနှုန်းကတော့ သိပ်မမြန်လှပါဘူး။

"သခင့်အတွက် ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ပေးရမလဲ"

"မီသရယ် အဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့အတွက် ဒမတ်စကတ်စတီးလ်တချို့ လိုချင်လို့ပါ။ ကျွန်တော် တစ်ခုခု အသစ်တွေ့တော့မယ့် အခြေအနေကို ရောက်နေပြီလို့ ထင်တယ်" လို့ သူ က ထရိန်း ကို ပြောလိုက်ပါတယ်။

လူပုလေးရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြူးသွားပြီး သူ့ဘေးနားက မပြုပြင်ရသေးတဲ့ မီသရယ်သတ္တုရိုင်းတွေ ပြည့်နေတဲ့ သေတ္တာဆီကို အပြေးအလွှား သွားပါတော့တယ်။

"သခင် အထူးတလည် လိုချင်တဲ့ ပုံစံမျိုး ရှိပါသလား"

"ကျွန်တော့်အတွက်ရော ဒရာဂွန်ဘွန်း တွေအတွက်ပါ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ တစ်စုံစီ လုပ်ပေးပါ" လို့ မိုက်ကယ် က တောင်းဆိုလိုက်ပါတယ်။

ထရိန်း က သူတို့ရဲ့ ကိုယ်တိုင်းတွေကို သိနေပြီးသားမို့ ချက်ချင်းပဲ အလုပ်စပါတော့တယ်။ မိုက်ကယ် ကလည်း သူ့ရဲ့ သီအိုရီအသစ်ကို စမ်းသပ်ဖို့ စိတ်လှုပ်ရှားနေတာကြောင့် ဒီအတိုင်း ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်မနေနိုင်ပါဘူး။ သူ က အားနေတဲ့ အလုပ်ခုံတစ်ခုကို ရှာလိုက်ပြီး မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း အဖြစ် ပြောင်းလဲမယ့် ဒမတ်စကတ် စတီးလ် ချပ်ဝတ်တန်ဆာတွေကို ထရိန်း နဲ့အတူ ဝိုင်းပြီး လုပ်ပေးလိုက်ပါတော့တယ်။

* * * * * * * * *

ဒီအတောအတွင်းမှာတော့ တောအုပ်ရဲ့ အစွန်အဖျားမှာ ဝံပုလွေအော့ခ် တစ်ယောက်က ကိုကိုးစေ့တွေ အပြည့်ထည့်ထားတဲ့ အိတ်ကြီးကို ဆွဲပြီး နီယိုအော်ကပ်စ် ဆီကို ဦးတည်လာနေပါတယ်။

သူက ရီနေးတားရဲ့ လူတွေကို သူတို့ရဲ့ သန့်ရှင်းမွန်မြတ်တဲ့ ကိုကိုးသီးတွေ သွားပေးဖို့ သူ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က သီးသန့်တာဝန်ပေးထားတဲ့ အစောင့်တွေထဲက တစ်ယောက်ပါ။

သူ နီယိုအော်ကပ်စ်နားကို ချဉ်းကပ်လာတဲ့အခါ တောအုပ်ရဲ့ တိတ်ဆိတ်မှုကြားမှာ သတ္တုသံတူညီတဲ့ 'ဒေါင်' ဆိုတဲ့ အသံကြီး တစ်ခုက ဟိန်းထွက်လာတာကြောင့် သူ့ရဲ့ ဝံပုလွေနားရွက်တွေက ရုတ်တရက် လှုပ်ခါသွားပါတယ်။ အဲဒီအသံပြီးတာနဲ့ ဆူညံတဲ့ အော်ဟစ်သံတွေကလည်း ထွက်ပေါ်လာပြန်ပါတယ်။

ဒီအသံတွေ လာတဲ့ အရပ်ကတော့ နီယိုအော်ကပ်စ်ရဲ့ နယ်မြေအသစ်ဆီကပါပဲ။

'သူတို့တွေလည်း ကျွန်တော်တို့လိုပဲ တစ်ခုခုကို ကိုးကွယ်နေကြတာလား' လို့ ဝံပုလွေအော့ခ် က တွေးလိုက်မိပါတယ်။

သူ က သူတို့မျိုးနွယ်တွေပဲ အရှင်သခင်မ အတွက် ဆုတောင်းတဲ့အနေနဲ့ အော်ဟစ်ပြီး ရင်ဘတ်ကို ထုကြတာလို့ ထင်ထားခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ သူတို့ချည်းပဲ မဟုတ်ပါဘူး။

ရီနေးတား ရဲ့ လူတွေ သူတို့ရဲ့ သန့်စင်မွန်မြတ်သောနယ်မြေ လို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေရာက ဘာလဲဆိုတာကို သိချင်တာနဲ့ အဲဒီ အော့ခ် က လမ်းကြောင်းကို နည်းနည်း လွှဲလိုက်ပြီး အဝေးက အော်ဟစ်အားပေးသံတွေနောက်ကို လိုက်သွားပါတော့တယ်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ တောအုပ်နဲ့ ဟိုးအဝေးက ကွင်းပြင်ကြီးကို ခြားထားတဲ့ သံဇကာ အကာအရံကြီးတစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရပါတယ်။

အော့ခ် က သံဇကာ အပေါက်တွေကြားကနေ ချောင်းကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ကွင်းပြင်ထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ နေရာတွေမှာ ရပ်နေကြတဲ့ လူသားတွေရော လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါ တွေကိုပါ တွေ့လိုက်ရပြီး သူတို့အားလုံးက တစ်ခုခုကို ရှာနေသလိုမျိုး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေကြပါတယ်။

သူတို့ရဲ့ အနောက်မှာတော့ အားပေးအော်ဟစ်သံတွေရဲ့ အရင်းအမြစ်ဖြစ်တဲ့ လူအုပ်ကြီး ရှိနေပါတယ်။

သူ့ရဲ့ အကြည့်တွေက အနောက်မှာ နဂါးလိုအကြေးခွံတွေနဲ့ အမြီးပါတဲ့ လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါမလေးဆီကို ရောက်သွားပါတယ်။ သူမက ရီနေးတားရဲ့ လူငယ်ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အခြွေအရံတွေထဲက တစ်ယောက်ဆိုတာ သူ မှတ်မိလိုက်ပါတယ်။

သူမ က ခြေတစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ဟန်ချက်ကို သုံးကာ ဘောလုံးလေးတစ်လုံးကို သူမရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်က လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါ ဆီကို ပစ်လိုက်ပါတယ်။

ဝံပုလွေအော့ခ် ရဲ့ နားရွက်တွေက ထောင်သွားပြီး စပ်စုချင်တဲ့ ခွေးတစ်ကောင်လိုပဲ အဲဒီ ဘောလုံးလေးဆီကိုပဲ အာရုံစိုက်နေပါတော့တယ်။

သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ အဲဒီ ဘောလုံးလေးနောက်ကို ပြေးလိုက်ချင်တဲ့ စိတ်ကလွဲလို့ တခြား ဘာမှ မရှိတော့ပါဘူး။

* * * * * * * * *