← Chapters

အခန်း (၁၈၃-၁၈၄)

Vol. 16 Ch. 183-184

အခန်း (၁၈၃-၁၈၄)

Vol. 16 Ch. 183-184

အခန်း (၁၈၃)

ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဝံပုလွေစိတ်မှာ ကွင်းထဲကို ဝင်ပြီး ဘောလုံးကို သွားကောက်ချင်နေပေမဲ့လည်း သူ မလုပ်နိုင်ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က လူသားတွေရဲ့ ကိစ္စတွေမှာ ဘယ်တော့မှ ဝင်မရှုပ်ဖို့ အတိအကျ အမိန့်ပေးထားလို့ပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က သူတို့ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရဖို့ လိုတာလေ၊ သူတို့ရဲ့ အမျက်ဒေါသကို ရဖို့ မဟုတ်ဘူး။

ဒါကြောင့် ဝံပုလွေအော့ခ် ဟာ သူ့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ရီနေးတား ရဲ့ လူတွေရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာကို ဒီအတိုင်းပဲ ကြည့်နေလိုက်ပါတော့တယ်။

ဒရာဂွန်ဘွန်းမလေး က သူမရဲ့ ရှေ့က တစ်ယောက်ဆီကို ဘောလုံးကို ထပ်ပြီး ပစ်လိုက်ပြန်ပါတယ်။ အရင်တစ်ခါလိုပဲ လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါ ရဲ့ ရိုက်ချက်က လွဲသွားပြီး ဘောလုံးက လက်အိတ်ထဲကို အသာလေး ဝင်သွားပါတယ်။

"အား..." လို့ ဝံပုလွေအော့ခ် က ညည်းတွားလိုက်ပါတယ်။ ဘတ်တံကို ကိုင်ထားတဲ့ ကြောင်လူသားနေရာမှာသာ သူဆိုရင် ဒီထက် ပိုကောင်းအောင် လုပ်နိုင်မယ်လို့ သူ ခံစားနေရလို့ပါ။

ဒါပေမဲ့ သူ ကတော့ သူ့ရဲ့ စိတ်တွေကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး ဖြစ်ပျက်နေသမျှကိုပဲ ဆက်ကြည့်နေရတာပေါ့။

အကဲခတ်ကြည့်ရသလောက်တော့ ဒါဟာ အသင်းနှစ်သင်းကြားက ပြိုင်ပွဲတစ်ခုခုပဲလို့ အော့ခ် က ကောက်ချက်ချလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီ ဘောလုံးကို ဘတ်တံနဲ့ ရိုက်နိုင်တဲ့သူကပဲ အဲဒီ ပြိုင်ပွဲမှာ အနိုင်ရမယ့်ပုံပါပဲ။

သူ သေသေချာချာ နားစွင့်ကြည့်တဲ့အခါ လူအုပ်ကြီးက လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါ တွေကို အော်ဟစ်အားပေးနေတာကို ကြားလိုက်ရပါတယ်။

"လာစမ်းပါ ဟုမ်းရန်း ရအောင် ရိုက်စမ်းပါ"

အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး ဟုမ်းရန်းဆိုတာ ဘောလုံးကို ရန်သူတွေ မဖမ်းနိုင်အောင် အဝေးကြီးရောက်သွားအောင် ရိုက်တာကို ဆိုလိုတာပဲလို့ ဝံပုလွေအော့ခ် က နားလည်သွားပါတယ်။

"ဒါဟာ သူတို့တွေ မြေကမ္ဘာအရှင်သခင်မ ကို ကိုးကွယ်တဲ့ နည်းလမ်းပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ သေချာတယ်" လို့ ဝံပုလွေအော့ခ် က ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘောလုံးကို သံဘတ်တံနဲ့ ရိုက်လိုက်တဲ့ အချိန်တိုင်းမှာပဲ လူအုပ်ကြီးက အော်ဟစ်အားပေးကြတာလေ။ ဒါဟာ သူတို့မျိုးနွယ်စုတွေ သန့်စင်မွန်မြတ်သောနယ်မြေ မှာ အရှင်သခင်မ ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း အော်ဟစ်ကြတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။

ဒါကို နားလည်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဝံပုလွေအော့ခ် ဟာ ရီနေးတား ရဲ့ လူတွေကြားက ဒီပြိုင်ပွဲလေးအပေါ် ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားသွားပါတော့တယ်။ သူ က သူတို့တွေ အရှင်သခင်မ ကို ကိုးကွယ်နေကြတာကို သဘောကျရုံတင်မကဘဲ အသင်းနှစ်သင်းကြားက ပြိုင်ဆိုင်မှုကိုလည်း နှစ်သက်သွားမိတာပါ။

ဒါက သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်မျိုးနွယ်ဖြစ်တဲ့ လိပ်ပြာဆူးအော့ခ် မျိုးနွယ်စုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့ အချိန်မျိုးမှာ ခံစားရတဲ့ ခံစားချက်မျိုးနဲ့ ဆင်တူနေပါတယ်။

သူ က ကစားနည်း ဘယ်လိုကစားသလဲဆိုတာနဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေကို နားလည်ဖို့အတွက် နာရီပေါင်းများစွာ ကြည့်နေခဲ့ပါတယ်။ နီယိုအော်ကပ်စ်ဆီကို ကိုကိုးစေ့အိတ် သွားပေးရမယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကိုတောင် လုံးဝ မေ့သွားခဲ့တာပါ။

ကစားပွဲတွေကို ကြည့်နေရင်းနဲ့ ဝံပုလွေအော့ခ် ဟာ ပြိုင်ပွဲမှာ အားနည်းနေတဲ့ အသင်းဘက်ကနေ အားပေးနေမိပါတယ်။ အဲဒီအသင်း နာမည်က 'မောင့်ဂိုမာရီ အစောင့်အရှောက်များ' လို့ ခေါ်ပုံရပြီး ဒရာဂွန်ဘွန်း တွေ ဦးဆောင်တဲ့ အသင်းနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ တော်တော်လေး အားနည်းနေတာပါ။

သူ က သူတို့ထဲမှာ သူ့ကိုယ်သူ ပြန်မြင်နေရပြီး သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်မျိုးနွယ်စု အောင်မြင်စေချင်သလိုမျိုး သူတို့ကိုလည်း အောင်မြင်စေချင်နေမိတာပါ။

မောင့်ဂိုမာရီ အစောင့်အရှောက်တွေ ရိုက်ရမယ့် အချိန်ရောက်တိုင်း သူ က စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ သံဇကာကို အားနဲ့ ဆုပ်ကိုင်ထားတာကြောင့် မသိလိုက်ဘဲနဲ့ သံဇကာတိုင်ကိုတောင် ကွေးသွားစေခဲ့ပါတယ်။ သူတို့တွေ ဘောလုံးကို မရိုက်နိုင်ဘဲ အမှတ်မရတဲ့ အခါတိုင်းမှာလည်း သူ က စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ညည်းတွားနေမိပါတော့တယ်။

ကစားပွဲပြီးသွားတဲ့အခါမှာတော့ သူက ဒီထက်ပိုပြီး ကြည့်ချင်စိတ်တွေ တဖွဖွ ဖြစ်နေပါတယ်။

ခဏလောက် ထပ်ပြီး ချောင်းနားထောင်ကြည့်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဒီကစားနည်းက နီယိုအော်ကပ်စ် မှာ အမြဲတမ်းကျင်းပနေတဲ့ ပွဲတစ်ခုဆိုတာကို သိလိုက်ရလို့ သူ တကယ်ကို ဝမ်းသာသွားပါတယ်။

ဝံပုလွေအော့ခ်ဟာ နီယိုအော်ကပ်စ် ဆီကို ကိုကိုးစေ့အိတ်တွေ ပို့ရမယ့် အလုပ်ကို အမြဲတမ်း စေတနာ့ဝန်ထမ်းအဖြစ် လုပ်မယ်လို့ အဲဒီမှာတင် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတော့တယ်။ အဲဒါဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ကစားပွဲတွေကို သူ ချောင်းကြည့်လို့ ရတာပေါ့။

သူက နီယိုအော်ကပ်စ်ရဲ့ တံခါးဝမှာ အိတ်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် ချထားခဲ့ပြီးမှ သူ့ရဲ့ ရွာကို ပြန်ခဲ့ပါတယ်။

တစ်ရက် ကြာသွားတဲ့အခါမှာတော့ အော့ခ်ဟာ ဘေ့စ်ဘောပွဲကို ကြည့်ချင်စိတ်ကို မနည်းအောင့်ထားရပါတယ်။ ဒီလိုမျိုး မခံစားရအောင် ကိုယ့်ပါးကိုယ်တောင် ပြန်ရိုက်နေမိပါသေးတယ်။

နောက်ဆုံး နောက်တစ်ရက်မှာတော့ ခေါင်းဆောင်က သူ့ကို ကိုကိုးစေ့တွေ ထပ်ပို့ဖို့ ခိုင်းလိုက်ပြန်ပါပြီ။

"မင်း ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေရတာလဲ" လို့ ခေါင်းဆောင်က မေးပါတယ်။

"အဲဒါက... ကျွန်တော် ရီနေးတားကုမ္ပဏီရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရချင်လို့ပါ" လို့ သူ က စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ ခြေဆောင့်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်။

"ကောင်းတယ် လိပ်ပြာဆူးအော့ခ် မျိုးနွယ်စုကို အရင်မျက်နှာသာပေးမှု မရစေနဲ့ ငါတို့က သူတို့ကို ဒီတောအုပ်ထဲကနေ မောင်းမထုတ်နိုင်မချင်း သူတို့က ငါတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေပဲ"

အော့ခ် က ခေါင်းဆောင်ကို အရိုအသေပေးပြီး ကိုကိုးစေ့တွေ ပို့ဖို့ ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ တောအုပ်ထဲ ရောက်တာနဲ့ သူက လမ်းကြောင်းကို နည်းနည်းလွှဲလိုက်ပြီး ဘေ့စ်ဘော သံဇကာ အနောက်ကို ထပ်ပြီး ရောက်သွားပြန်ပါတယ်။ ကစားသမားတွေ ကွင်းထဲမှာ နေရာယူနေတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေက ထိန်းမရသိမ်းမရ ဖြစ်နေပါတော့တယ်။ သူ ကစားပွဲစတဲ့ အချိန်နဲ့ အမီရောက်လာခဲ့တာပဲလေ။

ဒီတစ်ခါလည်း ရီနေးတားအသင်းနဲ့ မောင့်ဂိုမာရီ အသင်းတို့ ပြန်ပြီး ရင်ဆိုင်ရတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါမှာတော့ သူ အကြိုက်ဆုံးအသင်းမှာ အဖွဲ့ဝင်အသစ်တစ်ယောက် ပါလာပုံရပါတယ်။

သူတို့ထဲမှာ မိန်းကလေးငယ်လေးတစ်ယောက်ပါလာပြီး သူမ က သူမရဲ့ သံဘတ်တံကို တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်တဲ့ အမူအရာနဲ့ ကြည့်နေပါတယ်။ သူမ က လေထဲမှာ အစမ်းလွှဲကြည့်လိုက်တဲ့ အသံကတင် ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး ဟိန်းသွားစေဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။

အော့ခ် က သူမ မှာ ထူးခြားတဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိနေမှန်း သိလိုက်ပြီး သူတို့အသင်း နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိတယ်လို့ ယုံကြည်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ အခေါက်ကဆိုရင် သူတို့ အမှတ်တစ်မှတ်တောင် မရခဲ့ဘူးလေ။

နောက်ဆုံးမှာတော့ မောင့်ဂိုမာရီ အသင်းက ရိုက်ရမယ့် အချိန်နဲ့အတူ ဂိမ်း စပါတော့တယ်။

ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူတို့ရဲ့ အဓိက ပြိုင်ဘက်ကတော့ ဖြူဖွေးတဲ့ အကြေးခွံတွေပါတဲ့ ဒရာဂွန်ဘွန်းမလေး ပါပဲ။ သူမ က ပြီးခဲ့တဲ့ ဂိမ်းမှာ တစ်ခါမှ အမှားအယွင်းမရှိ ပစ်ခဲ့တဲ့သူလေ။ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပြိုင်ဘက်ပါပဲ။

အရင်တစ်ခါလိုပဲ ပထမဆုံး ကစားသမား နှစ်ယောက်က ချက်ချင်းပဲ အထုတ်ခံလိုက်ရတာကြောင့် မောင့်ဂိုမာရီ အသင်းအတွက် အခွင့်အရေး တစ်ခုပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။

အော့ခ် က သူတို့တွေ ထပ်ပြီး ရှုံးတော့မယ်လို့ ထင်နေတုန်းမှာပဲ အသစ်ရောက်လာတဲ့ မိန်းကလေးက ရိုက်ဖို့ အလှည့်ရောက်လာပါတယ်။

သူမ က နေရာယူလိုက်ပြီး ဘောလုံး လာမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေပါတယ်။

ပြီးတော့ ပထမဆုံး ပစ်ချက်မှာတင် သူမ က အားကုန်လွှဲပြီး ရိုက်လိုက်ပါတော့တယ်။

အင်မတန် နားဝင်ချိုတဲ့ 'ဒေါင်' ဆိုတဲ့ အသံကြီး ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး ဟိန်းသွားပြီး ဘောလုံးက ကောင်းကင်ပေါ်ကို ပျံတက်သွားပါတယ်။

လူအုပ်ကြီးက အော်ဟစ်အားပေးကြပြီး မိန်းကလေးရဲ့ ခွန်အားနဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုကို ချီးကျူးနေကြပါတယ်။

ဝံပုလွေအော့ခ် ဟာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ သံဇကာကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ကွေးသွားအောင် လုပ်မိပြန်ပါတယ်။

ဒါကို မြင်ရတာ တကယ့်ကို ရင်ခုန်ဖို့ ကောင်းလိုက်တာ…

သူ မအောင့်ထားနိုင်တော့ဘဲ လူအုပ်ကြီးနဲ့အတူ အောင်ပွဲခံပြီး အော်ဟစ်လိုက်ပါတော့တယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ သူ့ဘေးနားကနေ နောက်ထပ် အော်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရတာကြောင့် ဝံပုလွေအော့ခ် က ရုတ်တရက် လန့်သွားပါတယ်။

သူ က အမြန်လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ မမြင်ချင်ဆုံးအရာကို တွေ့လိုက်ရပါတော့တယ်။

အဲဒါကတော့ လိပ်ပြာဆူးအော့ခ် တစ်ယောက်ပါပဲ။ သူ ကလည်း ဝံပုလွေအော့ခ် ရောက်နေတာကို သိသွားပြီး သူ့ရဲ့ အောင်ပွဲခံမှုကို ရပ်လိုက်ပုံရပါတယ်။

အော့ခ် နှစ်ယောက်သား ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေကြပါတော့တယ်။

* * * * * * * * *

စာစဉ်(၁၆)

အခန်း (၁၈၄)

သူ အမုန်းဆုံး ပြိုင်ဘက်ကို ရှေ့တည့်တည့်မှာ တွေ့လိုက်ရတာကြောင့် ဝံပုလွေအော့ခ်ရဲ့ သဘောထားက လုံးဝကို ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။ သူ့မျက်နှာက ရန်လိုတဲ့ ပုံစံပေါက်သွားပြီး လိပ်ပြာဆူးအော့ခ် ကို သူ့ဘဝရဲ့ အန္တရာယ်ကောင်လိုမျိုး သဘောထားလိုက်ပါတယ်။

အဲဒီဘက်က တုံ့ပြန်မှုကလည်း အတူတူပါပဲ။ လိပ်ပြာဆူးအော့ခ် ကလည်း ဝံပုလွေအော့ခ် ရဲ့ အမွေးအမှင်တွေနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြင်လိုက်ရတာနဲ့ ဒေါသတကြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပါတယ်။

မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုကြားမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့တဲ့ ရန်ငြိုးတွေက နောက်ဆုံးတော့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပါပြီ။ သူတို့တွေက တစ်ဖက်နဲ့တစ်ဖက် စစ်ပြေငြိမ်းဖို့ ကတိပေးထားကြပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ အမုန်းတရားတွေကိုတော့ အလွယ်တကူ ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရပါဘူး။

တကယ်တော့ မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုလုံးက ဘယ်သူက မြေကမ္ဘာအရှင်သခင်မ ရဲ့ အကောင်းဆုံး ကိုးကွယ်သူလဲဆိုတာကို သက်သေပြဖို့အတွက် နောက်ထပ် တိုက်ပွဲတစ်ခုကိုပဲ စောင့်နေကြတာပါ။

"သူရဲဘောကြောင်တဲ့ အကောင်" လို့ ဝံပုလွေအော့ခ် က အော်လိုက်ပါတယ်။

"အသုံးမကျတဲ့ ကြွက်သားဗလကြီး" လို့ လိပ်ပြာဆူးအော့ခ် က ပြန်ပြောပါတယ်။

သူတို့ နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အော်ဟစ်ဆဲဆိုနေကြတဲ့ အချိန်တွေမှာလိုပဲ မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်ကြပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တွေက ပြိုင်ဘက်တွေနဲ့ မတိုက်ခိုက်ဖို့ အတိအကျ မှာထားပေမဲ့လည်း သူတို့ကတော့ မအောင့်ထားနိုင်ကြပါဘူး။

တကယ်လို့ ဝံပုလွေအော့ခ် သာ နည်းနည်းလောက် ပိုပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် စဉ်းစားနိုင်မယ်ဆိုရင် သူ့ရှေ့က လိပ်ပြာဆူးအော့ခ် ကလည်း ဘေ့စ်ဘောဂိမ်းကို တိတ်တဆိတ် သဘောကျနေတာဆိုတာကို သိသွားမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ခေါင်းထဲမှာတော့ သူရဲဘောကြောင်တဲ့ လိပ်ပြာဆူးတွေအကြောင်း သူ့ရဲ့ခေါင်းဆောင်နဲ့ ညီအစ်ကိုတွေ အော်ဟစ်နေကြတဲ့ အသံတွေနဲ့ပဲ ပြည့်နေတာကြောင့် ဒါမျိုးတွေကို မစဉ်းစားမိတော့ပါဘူး။

တကယ်တမ်းကျတော့ လိပ်ပြာဆူးအော့ခ် ကလည်း ရီနေးတားရဲ့ လူတွေ ဘေ့စ်ဘောကစားနေတာကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် မြင်သွားခဲ့ပြီး တခြားသူတွေလိုပဲ ဒီကစားနည်းကို သဘောကျသွားခဲ့တာပါ။ သူ ကလည်း မောင့်ဂိုမာရီ အသင်းဘက်ကနေ အားပေးနေတာဖြစ်ပြီး မိန်းကလေးငယ်လေး ဟုမ်းရန်း ရိုက်လိုက်နိုင်တာကို မြင်တော့ တကယ်ကို ဝမ်းသာသွားခဲ့တာပေါ့။

သူ က အော်ဟစ်အားပေးချင်ခဲ့ပေမဲ့ ဝံပုလွေအော့ခ် ပေါ်လာတာကြောင့် သူ့ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေက ရပ်တန့်သွားခဲ့ရတာပါ။

သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ကစားပွဲကို ချောင်းကြည့်နေတာကို မိသွားတဲ့အတွက် နည်းနည်းတော့ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်နေကြပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်က သူတို့ကို ဒီလို အနေအထားမျိုးနဲ့ မြင်သွားတဲ့အတွက် လှောင်ပြောင်ခံရတော့မယ်လို့ သူတို့ ထင်နေကြတာပါ။

ဒါကပဲ သူတို့ကို ပိုပြီး ရန်လိုလာစေပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အမုန်းတရားတွေကို ပိုပြီး ကြီးထွားလာစေပါတော့တယ်။

"ဒီကနေ ထွက်သွားစမ်း" လို့ ဝံပုလွေအော့ခ် က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပါတယ်။

"မဟုတ်ဘူး၊ မင်းပဲ ထွက်သွား" လို့ လိပ်ပြာဆူးအော့ခ် က ပြန်အော်ပါတယ်။

မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုကြားက ဒီလို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုမျိုးမှာဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း စွမ်းရည်ပြပွဲကို ချက်ချင်း စတင်တာက ပုံမှန်ပါပဲ။ ဒါက ဘယ်သူက ပိုသာတဲ့ အော့ခ် လဲဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်မယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းလေ။

ဝံပုလွေအော့ခ် က သူ့ရဲ့ ဒူးတွေကို နှိမ့်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ကြွက်သားတွေနဲ့ အဆီတွေကို တင်းမာလာအောင် လုပ်ကာ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်ဆင်လိုက်ပါတယ်။ သူ က သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို နောက်ဆုတ်သွားစေမယ့် စည်းချက်ကျကျ အသံတွေ ထွက်ပေါ်လာအောင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်ခတ်ဖို့ ပြင်နေတာပါ။

အလားတူပဲ လိပ်ပြာဆူးအော့ခ် ကလည်း သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်က ဆူးတွေနဲ့ အမှင်တွေ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု တိုက်မိပြီး တုန်ခါသံတွေ ထွက်ပေါ်လာအောင် သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ခါလိုက်ပါတယ်။ သူ အားအကိုးဆုံးဖြစ်တဲ့ ဒီ တုန်ခါသံ ထုတ်လွှတ်မှုနဲ့ပဲ ဝံပုလွေအော့ခ် ကို အရှက်ခွဲပစ်မယ်လို့ သူ ကြံစည်နေတာပါ။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အသာစီးယူဖို့ လုပ်နေတဲ့ အချိန်မှာပဲ ကွင်းထဲကနေ ဆူညံတဲ့ အော်ဟစ်အားပေးသံတွေကို ကြားလိုက်ရပါတယ်။

သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး လုပ်လက်စတွေကို ရပ်လိုက်ပြီး ကစားပွဲရဲ့ အခြေအနေကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။

ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ လွန်ခဲ့တဲ့ မိနစ်အနည်းငယ်က သူတို့ရဲ့ အောင်မြင်မှုလေးကတော့ ဒရာဂွန်ဘွန်း တွေကြောင့် ပျက်ပြယ်သွားခဲ့ပါပြီ။ သူတို့ ကလည်း မောင့်ဂိုမာရီ အသင်းကို ပြန်ပြီး ဟုမ်းရန်း ရိုက်လိုက်ကြလို့ပါပဲ

ဒါကို မြင်လိုက်ရတဲ့ အော့ခ် တွေဟာ စိတ်ပျက်သွားကြပြီး သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေကလည်း သိသိသာသာကို ပျော့ခွေသွားပါတော့တယ်။

သူတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ခိုးကြည့်လိုက်ကြပြီး ဘယ်သူမှ မလှုပ်ရှားကြတာကို သတိပြုမိသွားကြပါတယ်။

ဒါက သူတို့ရဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာကို လုပ်ဆောင်ပြီး တစ်ဖက်လူကို အနိုင်ယူဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး အချိန်ပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဒါက တစ်ခုတည်းသော အရာကိုပဲ ဆိုလိုတာပါ၊ အဲဒါကတော့ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ဒီနေရာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မဖျက်ဆီးချင်ကြတာပါပဲ။

တကယ်လို့ သူတို့တွေ ရင်ဘတ်ကို ထုတာ ဒါမှမဟုတ် ဆူးတွေကို တုန်ခါစေတာမျိုး လုပ်မယ်ဆိုရင် အဲဒီအသံက တောအုပ်ထဲအထိ ပျံ့နှံ့သွားမှာဖြစ်ပြီး ဒီနေရာလေးအကြောင်းကို လူတိုင်း သိသွားစေမှာပါ။

အဲဒီလိုမျိုး ဖြစ်သွားတာကို သူတို့ မလိုချင်ကြပါဘူး။ သူတို့က ဘယ်သူ့ရဲ့ နှောင့်ယှက်မှုမှ မပါဘဲ ဘေ့စ်ဘောကို အေးအေးဆေးဆေး ဆက်ကြည့်ချင်နေကြတုန်းပဲလေ။

ဝံပုလွေအော့ခ် က ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ကြွက်သားတွေကို လျှော့ချလိုက်တာက သူ လက်လျှော့လိုက်ပြီဆိုတာကို အထင်အရှား ပြသလိုက်တာပါပဲ။

အလားတူပဲ လိပ်ပြာဆူးအော့ခ် ရဲ့ ဆူးတွေကလည်း ပြန်ပြီး နှိမ့်ဆင်းသွားကာ သူ့ရဲ့ အမွေးတွေကြားထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပါတယ်။

သူတို့ နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် စိုက်ကြည့်လိုက်ကြပြီးမှ သံဇကာရဲ့ သက်ဆိုင်ရာ နေရာတွေဆီကို ပြန်သွားကြပါတော့တယ်။

ကစားပွဲပြီးဆုံးတဲ့အထိ အော့ခ် နှစ်ယောက်လုံးက သူတို့ အမုန်းဆုံး ပြိုင်ဘက်မျိုးနွယ်စုဟာ သူတို့နဲ့ သစ်ပင်အနည်းငယ်အကွာမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကို လျစ်လျူရှုပြီး ကစားပွဲကိုပဲ တိတ်တဆိတ် အပန်းဖြေ ကြည့်ရှုနေကြပါတယ်။

ဘေ့စ်ဘောကို အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်ခွင့်ရဖို့အတွက် ဒီလောက်လေး သည်းခံရတာမျိုးဆိုရင်တော့ အော့ခ် နှစ်ယောက်လုံးက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ပေးဆပ်ဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ။

ကစားပွဲပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ကိုယ့်လမ်းကိုယ် ပြန်ခဲ့ကြပါတယ်။ ဝံပုလွေအော့ခ် ဟာ နီယိုအော်ကပ်စ်ဆီကို ကိုကိုးစေ့တွေ အောင်အောင်မြင်မြင် ပို့ပေးခဲ့ပြီးနောက် သူ့ရွာကို ပြန်ပြီး ခေါင်းဆောင်ကို အစီရင်ခံပါတယ်။

"အရာအားလုံး အဆင်ပြေခဲ့ရဲ့လား"

အော့ခ် က ဘာမှမပြောချင်တာကြောင့် ခေါင်းပဲ ငြိမ့်ပြလိုက်ပါတယ်။

"ကောင်းတယ် ငါ ခံစားမိနေတယ်၊ ငါတို့ ဟို သူရဲဘောကြောင်တဲ့ အကောင်တွေထက် သာနေပြီ။ မကြာခင်မှာ ရီနေးတားကုမ္ပဏီက ငါတို့ဘက်မှာ ရှိလာတော့မှာပါ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် လိပ်ပြာဆူးအော့ခ် ခေါင်းဆောင်နဲ့ ငါ တွေ့ဖို့ သဘောတူလိုက်မယ်၊ သူ ငါ့ကို ရှုံးသွားတာကို သိလိုက်ရတဲ့ အချိန်မှာ ဖြစ်သွားမယ့် သူ့မျက်နှာကို ကြည့်ချင်သေးတယ်"

ခေါင်းဆောင်ကို အစီရင်ခံပြီးတဲ့နောက် အော့ခ် ဟာ သူ့အိမ်ကို ပြန်ခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီနောက် နှစ်ရက် ကြာတဲ့အခါမှာတော့ ခေါင်းဆောင်က သန့်ရှင်းမွန်မြတ်တဲ့ ကိုကိုးစေ့တွေ ထပ်ပို့ဖို့ သူ့ကို ထပ်ခိုင်းပြန်ပါတယ်။ အော့ခ် ကလည်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံလိုက်ပြီး တောအုပ်ထဲကို ထွက်လာခဲ့တာပေါ့။

သူ က ရင်းနှီးနေပြီဖြစ်တဲ့ သံဇကာနားကို လမ်းကြောင်းခွဲပြီး သွားလိုက်တဲ့အခါ လိပ်ပြာဆူးအော့ခ် ကလည်း ဘေ့စ်ဘော ကစားသမားတွေ သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေတာကို ကြည့်နေနှင့်တာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

သူတို့ နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သိရှိကြောင်းကို မသိမသာလေး ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ကြပါတယ်။

မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေနဲ့ စိတ်ရှုပ်ခံနေမယ့်အစား ဘေ့စ်ဘောပွဲကိုပဲ အတူတူ ကြည့်ပြီး အပန်းဖြေကြဖို့ သူတို့ကြားမှာ နှုတ်ဆိတ်နေတဲ့ နားလည်မှုတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပါပြီ။

* * * * * * * * *

All Chapters