အခန်း (၁၈၅-၁၈၆)

အခန်း (၁၈၅)

ရက်တွေ တရွေ့ရွေ့ ကုန်လွန်လာတာနဲ့အမျှ အော့ခ်တွေဟာ ဘေ့စ်ဘောပွဲတွေကို တိတ်တဆိတ် ဆက်ပြီး အပန်းဖြေကြည့်ရှုနေခဲ့ကြပါတယ်။ သူတို့ဟာ လမ်းမှာ ခဏခဏ ဆုံမိလွန်းလို့ နောက်ပိုင်းမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သံသယဝင်ပြီး သတိထားနေစရာ မလိုတော့တဲ့အထိ ဖြစ်သွားကြတာပေါ့။

သူတို့ဟာ လိပ်ပြာဆူးအော့ခ်တွေ၊ ဝံပုလွေအော့ခ်တွေအနေနဲ့ မဟုတ်ဘဲ ဒီကစားနည်းကို သဘောကျတဲ့ ပရိသတ်တွေအဖြစ်နဲ့ပဲ ဘေ့စ်ဘောပွဲတွေကို အေးအေးဆေးဆေး ဆက်ကြည့်နေခဲ့ကြတာပါ။

သံဇကာရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်မှာရှိတဲ့ လူအုပ်ကြီးကိုလည်း သူတို့တွေ အားကျနေမိကြပါတယ်။ အဲဒီမှာဆိုရင် လူသားတွေရော လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေပါ ဘာခွဲခြားဆက်ဆံမှု၊ ဘာအာဃာတ်မှ မရှိဘဲ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အတူတူ ဝိုင်းပြီး အော်ဟစ်အားပေးနေကြတာကိုး။

တစ်နေ့ကျရင် အဲဒီလူအုပ်ကြီးထဲမှာ ပါဝင်ခွင့်ရဖို့၊ ကစားပွဲကို မျက်စိရှေ့တင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ခံစားပြီး စိတ်တူကိုယ်တူ ပရိသတ်ထောင်ပေါင်းများစွာနဲ့အတူ ပျော်ပျော်ပါးပါး ကြည့်ရှုခွင့်ရဖို့အထိတောင် သူတို့ မျှော်လင့်လာကြပါတယ်။ ဒီလို ယဉ်ကျေးမှုမျိုးကို သူတို့ တကယ်ကို လိုလားတမ်းတနေမိကြတာပါ။

"ဟို မိန်းကလေးငယ်လေး ပြန်ပါလာပြန်ပြီ" လို့ လိပ်ပြာဆူးအော့ခ်က သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်ပေမဲ့ ဘေးက ဝံပုလွေအော့ခ်ပါ ကြားနိုင်လောက်မယ့် အသံမျိုးနဲ့ ပြောလိုက်တာပေါ့။

"သူမက တော်သားပဲ။ ဒီတစ်ခါ ဂိမ်းမှာ နိုင်ဖို့အတွက် သူမကို တကယ် လိုအပ်တာ" လို့ ဝံပုလွေအော့ခ်က သူ့စိတ်ထဲကနေ တွေးလိုက်ပေမဲ့ နားမကြားတဲ့ ငှက်တစ်ကောင်တောင် ကြားနိုင်လောက်မယ့် အသံအကျယ်ကြီးနဲ့ ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။

သူတို့ ချောင်းကြည့်ခဲ့တဲ့ ပွဲစဉ်တွေအားလုံးမှာ မောင့်ဂိုမာရီအသင်းဟာ ရီနေးတားအသင်းကို အမြဲတမ်း ရှုံးနေခဲ့တာပါ။ ယူနာလို့ ခေါ်တဲ့ မိန်းကလေးငယ်လေး တစ်ယောက်ပဲ သူတို့ကို ကောင်းကောင်း ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ ဖြစ်နေခဲ့တာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုအချိန်မှာတောင် သူမ တစ်ယောက်တည်းနဲ့တော့ အသင်းကို အနိုင်ရအောင် အပြည့်အဝ မကယ်တင်နိုင်သေးပါဘူး။

ဒီ ဒရာဂွန်ဘွန်းတွေက တကယ်ကို ဖိအားပေးနိုင်လွန်းပါတယ်။ အထူးသဖြင့် လက်ဖြောင့်လေးသည်တော် ရှီနာကတော့ ပိုဆိုးတာပေါ့။ သူမက အသင်းရဲ့ ဘောလုံးပစ်သူ ဖြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်တွေကို ဘောလုံးတစ်ချက်တောင် မထိခွင့်မပေးဘဲ အမြဲတမ်း အမှားအယွင်းမရှိ ပစ်ခတ်ပြီး အထုတ်ပစ်တတ်တာကိုး။

ဒါတင်မကသေးဘဲ သူမရဲ့ အပြာရောင်အသားအရေနဲ့ မောင်လေးကလည်း ကိုင်တွယ်ရ တော်တော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရတဲ့ ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်ပါပဲ။ သူ့ရဲ့ လျင်မြန်တဲ့ အရှိန်အဟုန်ကြောင့် ပြိုင်ဘက်တွေ မရိပ်မိခင်မှာတင် အမှတ်ရမယ့် နေရာတွေကို အမြဲတမ်း ခိုးပြီး ပြေးနှင့်နေတာ ဖြစ်လို့ပါပဲ။

ဥပမာအနေနဲ့ ပြောရရင် ကစားပွဲစတာနဲ့ အဲဒီ ဒရာဂွန်ဘွန်း မောင်နှမနှစ်ယောက်က ကစားပွဲတစ်ခုလုံးကို ထပ်ပြီး အသာစီးယူထားပြန်ပါတယ်။ တတိယအကျော့ ရောက်တဲ့အချိန်မှာတင် သူတို့က ၅ မှတ်အထိ အပြတ်အသတ် ဦးဆောင်နေခဲ့ပြီလေ။

"သူတို့ ဂျာကူကို ဒီလောက်အလွယ်တကူ အမှတ်ရမယ့် နေရာတွေဆီ မပြေးခိုင်းသင့်ဘူး" လို့ ဝံပုလွေအော့ခ်က ဝေဖန်လိုက်ပါတယ်။

"ဟုတ်ပပ၊ လွင့်လာတဲ့ ဘောလုံးတွေကို ပိုပြီး ဖမ်းနိုင်အောင် ကစားသမားတွေကို ကွင်းထဲမှာ ရှေ့တိုးပြီး နေရာယူခိုင်းထားရမှာ" လို့ လိပ်ပြာဆူးအော့ခ်က ပြန်ဖြေလိုက်တာပေါ့။

ပြီးခဲ့တဲ့ ပွဲအနည်းငယ်အတွင်းမှာ အဲဒီ အော့ခ်နှစ်ယောက်ဟာ ကစားနည်းအကြောင်းကို ပိုပြီး နားလည်လာကြတာမို့ မောင့်ဂိုမာရီ ကစားသမားတွေရဲ့ အမှားတွေကိုပါ ထောက်ပြနိုင်တဲ့အထိ ဗဟုသုတ ရှိလာခဲ့ကြပါတယ်။

ဒါက သူတို့ကို တကယ်ပဲ စိတ်မရှည် ဖြစ်စေပါတယ်။ တကယ်လို့ သူတို့သာ အဲဒီနေရာမှာဆိုရင် ဒီထက် ပိုကောင်းအောင် လုပ်နိုင်မှာပဲလို့ ခံစားနေရလို့ပါပဲ။ အခုချိန်ဆိုရင် ဒရာဂွန်ဘွန်းတွေကိုတောင် အနိုင်ယူပြီးလောက်ပြီလို့ တွေးနေမိကြတာပေါ့။

သူတို့ အကြိုက်ဆုံးအသင်းက ဒရာဂွန်ဘွန်းတွေရဲ့ ချေမှုန်းခြင်းကို အပြင်းအထန် ခံနေရတာကို မြင်လိုက်ရတော့ အော့ခ်နှစ်ယောက်စလုံး စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ညည်းတွားနေမိကြပါတယ်။ အဲဒီမောင်နှမတွေက တကယ့်ကို သန်မာလွန်းတာကိုး။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ မျှော်လင့်ချက်ကိုတော့ မစွန့်လွှတ်သေးပါဘူး။ ကံကောင်းတာက မိန်းကလေးငယ်လေး ယူနာဟာ သူမရဲ့ ထက်မြက်ပြီး တိကျတဲ့ ရိုက်ချက်တွေကို ပြသနေဆဲပါပဲ။ သူမက ဘောလုံးတွေကို ကွင်းပြင်ထဲ ရောက်အောင် ရိုက်ပစ်လိုက်တာကြောင့် ရီနေးတားအသင်းသားတွေ မြေပြင်ပေါ်မကျခင် မဖမ်းနိုင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။

အော့ခ်နှစ်ယောက်စလုံး အားရပါးရ အောင်ပွဲခံပြီး အဆုတ်ကွဲမတတ် အော်ဟစ်လိုက်ချင်ပေမဲ့ ရီနေးတားအသင်းသားတွေ သံဇကာအနားမှာ ချောင်းကြည့်နေတာကို မိသွားမှာကိုတော့ ကြောက်နေကြတုန်းပါပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘောလုံးတစ်လုံးက သူတို့ပုန်းနေတဲ့ နေရာနဲ့ အရမ်းနီးတဲ့နေရာကို လာကျခဲ့တာလေ။ လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါတစ်ယောက်က သူတို့ရှိတဲ့ဘက်ကို စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် လှမ်းကြည့်ခဲ့ပါသေးတယ်။ နောက်မှ တောကြွက်အသေးလေးတစ်ကောင်ပဲ ရှိမှာပါဆိုပြီး ဘာမှမဟုတ်သလို ဟန်ဆောင်ကာ မျက်နှာလွှဲသွားခဲ့လို့ တော်သေးတာပေါ့။

အခြေအနေ အေးဆေးသွားတော့မှ အော့ခ်နှစ်ယောက်ဟာ သံဇကာနားကို ပြန်ကပ်သွားပြီး မောင့်ဂိုမာရီအသင်းက ရမှတ်တွေကို တဖြည်းဖြည်းချင်း လိုက်ရအောင် ကြိုးစားလာတာကို ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားတဲ့ မျက်နှာတွေနဲ့ ဆက်ကြည့်နေခဲ့ကြပါတယ်။

မယုံနိုင်စရာကောင်းတာက ကိုးခုမြောက်အကျော့ရဲ့ အစပိုင်းကို ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ ရမှတ်က ၇ မှတ်စီနဲ့ တကယ့်ကို ပူးကပ်ပြီး အကြိတ်အနယ် ရှိသွားခဲ့တာပါပဲ။

မောင့်ဂိုမာရီအသင်းသာ ဒီနောက်ဆုံး ပိတ်ဆို့မှုကို အောင်အောင်မြင်မြင် ကာကွယ်နိုင်ပြီး နောက်ဆုံး ရီနေးတား ကစားသမားကို အထုတ်ပစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီအကျော့ကို အဆုံးသတ်နိုင်မှာ ဖြစ်သလို သူတို့အသင်း အမှတ်ရပြီး နောက်ဆုံးမှာ အနိုင်ရဖို့အတွက် အခွင့်အရေး ရရှိတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

"အသင်းသားတို့... မင်းတို့ လုပ်နိုင်ပါတယ်..."

အော့ခ်နှစ်ယောက်ဟာ ရီနေးတားအသင်း ရှုံးနိမ့်သွားစေဖို့အတွက် သူတို့ရဲ့ ကိုးကွယ်မှု ထုံးတမ်းစဉ်လာတွေကို ထလုပ်ချင်တဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို မနည်း ထိန်းချုပ်ထားရတာပေါ့။

အခု ရိုက်ရမယ့်နေရာမှာ ရောက်နေတာကတော့ ဘာလုပ်မယ်ဆိုတာ ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ ဇိုင်ယွန်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ သူက တစ်ခါတလေမှာ ထူးခြားတဲ့ အရည်အချင်းတွေနဲ့ မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်တဲ့ ရိုက်ချက်တွေကို ပြသတတ်ပေမဲ့ အမြဲတမ်းတော့ ပုံမှန်မရှိတာကြောင့် အခွင့်အရေးအချို့ကို လွဲချော်စေခဲ့တာ များပါတယ်။

ဇိုင်ယွန်ရဲ့ မောင်နှမတွေက သူ့ဆီလာပြီး ဘောလုံးကို ရိုက်တဲ့အခါမှာ အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ဇွတ်မလုပ်ဖို့ သတိပေး စကားပြောနေကြပေမဲ့ ဒီကောင်လေးကတော့ သူတို့ပြောတာကို နားထဲ ထည့်ပုံမရပါဘူး။

နောက်ဆုံးတော့ သူ ရိုက်ရမယ့် အလှည့်ကို ရောက်လာခဲ့ပါပြီ။ ပထမဆုံး ပစ်ချက်မှာတင် ဒီ နဂါးမျိုးနွယ်ဝင် လူငယ်လေးဟာ အားကုန်လွှဲပြီး ရိုက်လိုက်တာကြောင့် ဘောလုံးနဲ့ ဘတ်တံ ထိမိသွားခဲ့ပါတယ်။

ဘောလုံးက ဘေ့စ်ဘောဘတ်တံကနေ မထွက်ခွာခင်မှာတင် အရှိန်အလွန်မြန်တဲ့ ဂျာကူက မောင့်ဂိုမာရီအသင်းကို အမှတ်ရသွားစေဖို့အတွက် အဓိကနေရာဆီကို အပြေးအလွှား သွားဖို့ ပြင်လိုက်တာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ သူတို့အတွက် ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ အဲဒီဘောလုံးက စည်းပြင်ပကို ရောက်သွားခဲ့လို့ အကျုံးမဝင် ဖြစ်သွားခဲ့ရပါတယ်။

"ဂျာကူကို ကျေးဇူးပြုပြီး တားကြစမ်းပါ။ သူ အမှတ်ရတော့မယ်"

"သူ့ကို အသာစီးမရပါစေနဲ့"

မယုံနိုင်စရာကောင်းတာက သူတို့ရဲ့ ဆုတောင်းသံတွေကို ကြားသွားခဲ့သလိုပါပဲ။ ကစားသမားအားလုံး ကွင်းထဲမှာ ရှေ့တိုးပြီး နေရာယူလိုက်ကြကာ နောက်တစ်ခါ ဘောလုံး လွင့်လာခဲ့ရင် ဖမ်းဖို့အတွက် အဆင်သင့် ပြင်ထားလိုက်ကြပါတယ်။

အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ ဇိုင်ယွန်ကလည်း နေရာကို အမြန်ပြန်ယူလိုက်ပြီး ဘောလုံးပစ်သူကို အမြန်ဆုံး ဘောလုံးမျိုး ပစ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုလိုက်တာပေါ့။

ဘောလုံးပစ်သူကလည်း တောင်းဆိုချက်အတိုင်း ကွေးပြီး ဝိုက်သွားမယ့် ဘောလုံးမျိုးကို ပစ်ပေးလိုက်တဲ့အခါ ဇိုင်ယွန်က သူ့ရဲ့ ဘတ်တံနဲ့ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ရိုက်ချလိုက်ပါတယ်။

ဘောလုံးက လေထဲကို ပျံတက်သွားပြီးမှ မြေပြင်ပေါ်ကို အရှိန်အဟုန်နဲ့ ပြန်ကျလာခဲ့တာပေါ့။

ကံကောင်းတာက စောစောကတည်းက သူတို့တွေ နေရာပြောင်းထားခဲ့ကြလို့ လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါတစ်ယောက်က ဘောလုံးကို ဖမ်းဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးနေရာမှာ အံဝင်ခွင်ကျ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။

သူက သူ့ရဲ့ လက်အိတ်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဘောလုံးကို သူ့လက်ထဲ အမိအရ ဝင်သွားအောင် လုပ်လိုက်တဲ့အခါ ဒိုင်လူကြီးက အထုတ်ခံလိုက်ရပြီလို့ ကြေညာလိုက်ပါတော့တယ်။

မောင့်ဂိုမာရီအသင်းသားတွေ အောင်ပွဲခံနေကြတဲ့ အချိန်မှာတော့ ဇိုင်ယွန်က ဂိမ်းထဲမှာ သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန် ခွန်အားတွေကို အသုံးချခွင့်မရတာ မတရားဘူးဆိုပြီး သူ့မောင်နှမတွေကို လိုက်ပြီး ညည်းညူနေခဲ့တာပေါ့။

ဒါက နောက်ဆုံးနဲ့ အဆုံးအဖြတ်ပေးမယ့် အကျော့ ဖြစ်တာမို့ ဒါဟာ သူတို့ နိုင်ဖို့အတွက် နောက်ဆုံး အခွင့်အရေးပါပဲ။ သူတို့ အမှတ်တစ်မှတ်ပဲ လိုတော့တာဖြစ်ပြီး အဲဒါဆိုရင် ရီနေးတားအသင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သေချာပေါက် အနိုင်ယူနိုင်တော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကံကောင်းတာက ယူနာ ရိုက်ရမယ့် အလှည့်ကို ရောက်လာခဲ့ပုံရတာပါပဲ။

သူမက တခြားသူတွေလို မဟုတ်ဘဲ ပထမဆုံး ပစ်ချက်မှာတင် သူမရဲ့ ဘတ်တံကို လွှဲရိုက်လိုက်တာကြောင့် ဘောလုံးက သန့်သန့်စင်စင် ထိမိသွားပြီး လေထဲကို ပျံတက်သွားပါတော့တယ်။

မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ ဒါဟာ ဟုမ်းရန်း ဖြစ်သွားခဲ့ပါပြီ။

လူတိုင်း အောင်ပွဲခံလိုက်ကြပြီး အဲဒီထဲမှာ ရီနေးတားအသင်းသားတွေပါ ပါဝင်ပါတယ်။ အချိန်အတော်ကြာ လေ့ကျင့်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ မောင့်ဂိုမာရီအသင်းဟာ နောက်ဆုံးမှာ ဂိမ်းတစ်ခုကို အနိုင်ရသွားခဲ့ပြီလေ။

လူအုပ်ကြီးက စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ ရူးမတတ် အော်ဟစ်အားပေးကြပြီး အနိုင်ရတဲ့သူတွေအတွက် ကျေးဇူးတင် ဂုဏ်ပြုတဲ့ သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို တညီတညွတ်တည်း သီဆိုနေကြပါတယ်။

အော့ခ်နှစ်ယောက်လည်း အတူတူ အောင်ပွဲခံလိုက်ကြပြီး လူအုပ်ကြီးရဲ့ အောင်ပွဲခံမှုတွေကြားမှာတောင် နစ်မျောနေမိကြတာပေါ့။

သူတို့တွေ သီဆိုနေကြတဲ့ အချိန်မှာပဲ အော့ခ်တွေဟာ သူတို့ရဲ့ စိတ်အသိထဲကနေတင် ကိုယ်ပိုင် စည်းချက်တစ်ခုခုနဲ့ အားဖြည့်ပေးချင်တဲ့ စိတ်တွေ အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။

ဝံပုလွေအော့ခ်က စည်းချက်တစ်ခု ဖြစ်လာအောင် သူ့ရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ထုလိုက်ပြီး လိပ်ပြာဆူးအော့ခ်ကလည်း စည်းချက်ကျကျ အသံထွက်လာအောင် သူ့ရဲ့ ဆူးတွေကို တုန်ခါစေလိုက်တာပေါ့။

အဲဒီကနေ ထွက်လာတဲ့ အသံတွေက မယုံနိုင်လောက်အောင် ထူးခြားတဲ့ တုန်ခါမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာစေပြီး ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တာကြောင့် စူးရှတဲ့ မျက်လုံးတွေရှိတဲ့ ရှီနာရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားပါတော့တယ်။

* * * * * * * * *

စာစဉ်(၁၆)

အခန်း (၁၈၆)

အခုတော့ အော့ခ်နှစ်ယောက်ဟာ သူတို့ မှားသွားပြီဆိုတာကို ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားပြီး လုပ်လက်စတွေကို ချက်ချင်း ရပ်လိုက်ကြပါတယ်။

တကယ်လို့ သူတို့တွေက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကိုးကွယ်မှု ထုံးတမ်းစဉ်လာတွေကို တစ်ဖက်နဲ့တစ်ဖက် ရန်လိုတဲ့ စိတ်တွေနဲ့ပဲ သီးသန့်စီ လုပ်နေခဲ့ကြတာဆိုရင် ဒီလိုမျိုး ခေတ္တအမှားအယွင်းလေးက သိပ်ပြီး ပြဿနာရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ကြားက မထင်မှတ်ထားတဲ့ သံယောဇဉ်ကြောင့် သူတို့ရဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာတွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု တိုက်ဆိုင်သွားခဲ့ပြီး လက်ရှိ ကမ္ဘာမှာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ တုန်ခါမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေခဲ့တာ ဖြစ်လို့ပါပဲ။ အဲဒါက နားထောင်လိုက်တဲ့သူတိုင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို မြေဒြပ်စင်မှော်စွမ်းအင်တွေ စုပ်ယူမှုနှုန်းကို အဆမတန် မြင့်တက်လာစေတဲ့ အာနိသင်မျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

အဲဒီ မှော်စွမ်းအင်တွေက မြေပြင်ကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း စိမ့်ဝင်လာမယ့်အစား သူတို့ရဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာတွေက သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေကို ခြေဖဝါးအောက်က မြေဒြပ်စင် မှော်စွမ်းအင် မှန်သမျှကို စုပ်ယူနိုင်တဲ့ ဧရာမ သံလိုက်တုံးကြီးတစ်ခုလို ဖြစ်သွားအောင် လုပ်လိုက်သလိုပါပဲ။

ဒီအာနိသင်က ခေတ္တခဏပဲ ရှိခဲ့တာဖြစ်ပြီး ကြာရှည် မခံခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ တုန်ခါမှုကြောင့် သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ဖြစ်ပျက်သွားတဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားတဲ့ စူးရှတဲ့ မျက်လုံးတွေရှိတဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်မလေး တစ်ယောက်တော့ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။

ရှီနာဟာ မြေဒြပ်စင်မှော်စွမ်းအင်တွေက သူမရဲ့ သွေးကြောတွေထဲကနေတစ်ဆင့် အမြုတေတွေဆီကို စီးဆင်းသွားတာကို ခံစားလိုက်ရပြီး အဲဒါက သူမ နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုကို အောင်အောင်မြင်မြင် ကျော်ဖြတ်နိုင်ဖို့အတွက် လုံလောက်တဲ့ ပမာဏကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်တာပေါ့။

သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မှော်စွမ်းအင် အမြုတေတွေရဲ့ အောက်ခြေမှာ နောက်ထပ် အလွှာတစ်ခု ချက်ချင်း ထပ်ပြီး ပေါက်လာခဲ့တာကြောင့် ရှီနာဟာ နောက်ဆုံးမှာတော့ ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်ရှိတဲ့ လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါတစ်ယောက်အဖြစ် စတင် လျှောက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပါပြီ။

တကယ်တမ်းကျတော့ ဒရာဂွန်ဘွန်းတွေက အစကတည်းက သူတို့ရဲ့ အဆင့်ကျော်ဖြတ်မှုနဲ့ တော်တော်လေး နီးစပ်နေကြပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကလည်း သူတို့တွေ ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ဘေ့စ်ဘောပွဲတွေကို ဆက်တိုက် ကစားနေခဲ့ကြရတဲ့ အကြောင်းရင်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပေါ့။

အက်ဂ်နက်စ်ရဲ့ ပြောပြချက်အရဆိုရင် ကိုယ်ခံပညာရပ်မန္တန် လေ့ကျင့်တဲ့နေရာမှာ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ဖို့ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းတွေထဲက တစ်ခုကတော့ ဘာစွမ်းရည်၊ ဘာတန်ခိုးမှ မသုံးဘဲ ကိုယ့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပဲ သီးသန့် လေ့ကျင့်ပေးရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါက သူတို့ သိထားတဲ့ မှော်ပညာရှင်တွေ တတ်နိုင်သမျှ မန္တန်တွေကို အများကြီး သုံးပြီး ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ကြတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ လုံးဝကို ပြောင်းပြန် ဖြစ်နေတာပေါ့။

အက်ဂ်နက်စ်က ကိုယ်ခံပညာရပ်မန္တန် အသုံးပြုသူတွေက သူတို့ရဲ့ အမြုတေတွေထက် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုပြီး အားကိုးကြတာ ဖြစ်လို့ ပတ်ဝန်းကျင်က မှော်စွမ်းအင်တွေကို ပိုပြီး လက်ခံနိုင်အောင် ကိုယ့်ရဲ့ သာမန်ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ပေးထားမယ်ဆိုရင် တကယ့်ကို အကျိုးရှိစေမှာ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့ပါတယ်။

သူမရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရဆိုရင် ဒရာဂွန်ဘွန်းတွေဟာ နေ့တိုင်း ဘေ့စ်ဘောကစားပြီး စမ်းသပ်တိုက်ခိုက်မှုတွေ လုပ်ဆောင်ပြီး တစ်လအကြာမှာ အဆင့်ကျော်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်ထားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ရှီနာကတော့ သူမ မျှော်လင့်ထားတာထက် နှစ်ပတ်လောက် စောပြီး အဆင့်ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာကို သိလိုက်ရလို့ တကယ်ကို အံ့ဩသွားခဲ့ရတာပေါ့။ ဒါတွေအားလုံးက တောအုပ်ထဲကနေ ထွက်လာတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အသံကြီးကြောင့်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

သူမက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သံဇကာ အကာအရံတွေကြားမှာ ရှိနေတဲ့ အော့ခ်နှစ်ယောက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အဲဒီအသံတွေက သူတို့ဆီကနေ ထွက်လာတာဆိုတာကို သေသေချာချာ သိသွားခဲ့ပါပြီ။

သူမက သူတို့ဆီကို လျှောက်လာတဲ့အခါမှာတော့ အော့ခ်တွေဟာ ရှီနာ့ကို ချက်ချင်းပဲ ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး ကျူးကျော်မိတဲ့အတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းပန် စကားပြောကြပါတော့တယ်။

"ကျွန်တော်တို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မိတဲ့အတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်"

ဒါပေမဲ့ သူတို့ ထင်ထားတာနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ရှီနာက သူတို့အပေါ် လုံးဝ စိတ်မဆိုးခဲ့ပါဘူး။ တကယ်တော့ သူမက သူမ အသစ်ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်တဲ့ အရာအပေါ်မှာ အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့တာပါ။ သူမရဲ့ သခင်ကတော့ အော့ခ်တွေက သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ဘယ်လောက်အထိ အဆမတန် မြင့်တက်လာအောင် လုပ်ပေးနိုင်ခဲ့ကြသလဲဆိုတာကို ကြားလိုက်ရရင် သေချာပေါက် သဘောကျသွားမှာပဲလေ။

* * * * * * * * *

ဒီအရာတွေ အားလုံးက နီယိုအော်ကပ်စ်မှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အချိန်မှာတော့ မိုက်ကယ်ကတော့ ပန်းပဲဖိုထဲမှာ အရည်ပျော်နေတဲ့ သတ္တုတွေကို ထုရိုက်ပြီး ပိုပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ ပုံစံတွေဖြစ်အောင် ပုံဖော်ရင်း တကယ့်ကို အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ပါတယ်။

သူက မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတွေကို စမ်းသပ်ကြည့်နေခဲ့တာဖြစ်ပြီး၊ မှော်စွမ်းအင်တွေရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေကို ပြောင်းလဲပြီး သူ့ရဲ့ မှော်စွမ်းအင် စီးဆင်းမှုပုံစံအသစ်အတိုင်း အလုပ်လုပ်အောင် လုပ်ဆောင်နေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

အစပိုင်းမှာတော့ ဒါက တကယ် ခက်ခဲခဲ့ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒမတ်စကတ်စတီးလ်ဆိုတာက မှော်စွမ်းအင်တွေကို သူ့ရဲ့ ဗဟိုအမြုတေ တစ်နေရာတည်းမှာပဲ သိမ်းဆည်းဖို့အတွက် သီးသန့် လုပ်ထားတာကိုး။ အဲဒါက မတူညီတဲ့ မှော်စွမ်းအင် စီးဆင်းမှုပုံစံကို လက်ခံဖို့အတွက် သွေးကြောတွေနဲ့ အသားအသစ်တွေ ပေါက်လာနိုင်တဲ့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်လို မဟုတ်ဘူးလေ။

အဲဒါကို ပြောင်းလဲဖို့အတွက် သူက ပစ္စည်းရဲ့ ဓာတုဖွဲ့စည်းပုံတွေကိုပါ စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်ပြီး လုပ်ဆောင်ရမှာ ဖြစ်တာကြောင့် သင့်တော်တဲ့ ကိရိယာတွေနဲ့ ပစ္စည်းတွေ မရှိဘဲနဲ့တော့ တကယ့်ကို ပြီးမြောက်ဖို့ ခက်ခဲတဲ့ အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့တာပါ။

ကံကောင်းတာက မိုက်ကယ်ဟာ ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့်ကို ချက်ချင်း အဆင့်ကျော်ဖြတ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်တာမို့ နိုဗာ ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ ဝှက်ထားတဲ့ ကြယ်ငါးပွင့်မန္တန်တွေကိုပါ နောက်ဆုံးမှာ အသုံးပြုခွင့် ရရှိထားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

မှော်ပညာအသုံးချခြင်းကဏ္ဍ ဖြစ်တဲ့ ကြယ်ငါးပွင့်မန္တန်က မိုက်ကယ်ကို မာကျောတဲ့ မီသရယ်သတ္တုရိုင်းတွေကို တကယ့်ကို ပျော့ပျောင်းပြီး အရည် ပုံစံမျိုးအဖြစ် ခေတ္တ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်စေတာကြောင့် အလုပ်လုပ်ရတာ အများကြီး ပိုပြီး လွယ်ကူသွားစေခဲ့တာပေါ့။

အမှောင်၊ အဆိပ်၊ အပူနဲ့ အလင်း စွမ်းအင်တွေ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ အရာတွေက သူ့ရဲ့ အမြုတေတွေထဲကနေ စီးထွက်လာပြီး မီသရယ်ထဲမှာရှိတဲ့ မော်လီကျူးနှောင်ကြိုးတွေကို စတင်ပြီး ချေဖျက်ပေးလိုက်ပါတယ်။ မှော်စွမ်းအင် အားလုံးအပေါ်မှာ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိတာကြောင့် သူက အဲဒီပစ္စည်းထဲမှာ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ သွေးကြောတွေလိုမျိုး အလုပ်လုပ်ပေးမယ့် အလွန်သေးငယ်တဲ့ ပိုက်လိုင်းလေးတွေကိုပါ ဖန်တီးပေးနိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့လည်း မိုက်ကယ်အနေနဲ့ လက်သီးဆုပ်အရွယ်အစားရှိတဲ့ မီသရယ်သတ္တုရိုင်းတစ်ခုကို သူ့ရဲ့ ဗားရှင်းအသစ်အဖြစ် အောင်အောင်မြင်မြင် ပြောင်းလဲနိုင်ဖို့အတွက် အချိန်အတော်ကြာအောင် ပေးလိုက်ရတာပေါ့။

မိုက်ကယ်က နဖူးပေါ်က ချွေးတွေကို သုတ်လိုက်ပြီး ပြီးသွားတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းကို လေထဲမှာ မြှောက်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

"သခင်... အဲဒါက တကယ့်ကို ခန့်ညားထည်ဝါတာပဲ"

ထရိန်းနဲ့ ကျန်တဲ့ ရှေးဟောင်းလူပုတွေဟာ မိုက်ကယ်ရဲ့ လက်ဖဝါးပေါ်က မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းအသစ်ကို ကြည့်ပြီး အံ့ဩမှင်သက်နေကြတာပေါ့။ ဒီပစ္စည်းရဲ့ ရှုပ်ထွေးဆန်းကြယ်မှုက လူပုတွေအတွက်တော့ ဘယ်လိုမှ မတတ်နိုင်တဲ့ အဆင့်မှာ ရှိနေတာကြောင့် အနာဂတ်က ထွက်ပေါ်လာတဲ့ တီထွင်မှုတစ်ခုလိုမျိုးပဲ နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပါတော့တယ်။

"အဲဒါက ဘာလုပ်လို့ရလဲ" လို့ ထရိန်းက မေးလိုက်ပါတယ်။

မိုက်ကယ်ကလည်း အဲဒါကို ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေတွေ့ရှိချင်နေတာကြောင့် အဲဒီထဲကို မီးဒြပ်စင်နဲ့ ရေဒြပ်စင် မှော်စွမ်းအင်တွေကို ထည့်သွင်းလိုက်တာပေါ့။

အခု ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုရင်တော့ ဒီလိုမျိုး ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေတဲ့ ဒြပ်စင်မှော်စွမ်းအင်တွေကို ပေါင်းစပ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဝတ်ဆင်သူအတွက် အာနိသင်ကို လျော့နည်းသွားစေမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါက သူတို့ရဲ့ ရေနဲ့ မီး မန္တန်တွေကိုပဲ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မှာဖြစ်ပြီး တခြား မန္တန်တွေကိုတော့ ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ ရှိစေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

အဲဒါက တကယ့်ကို အသုံးမဝင်တာကြောင့် ရီနေးတားရဲ့ လူအများစုဟာ သူတို့ရဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းအတွက် ဒြပ်စင်တစ်မျိုးတည်းကိုပဲ ရွေးချယ်ပြီး မတူညီတဲ့ မန္တန်တွေမှာ ပိုပြီး အသုံးဝင်အောင် လုပ်ဆောင်လေ့ ရှိကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း ဗားရှင်းအသစ်ကတော့ အဲဒီအချက်ကို ပြောင်းလဲပစ်ဖို့အတွက် ရည်ရွယ်ထားတာပါ။

မီးဒြပ်စင်နဲ့ ရေဒြပ်စင် မှော်စွမ်းအင်တွေကို မီသရယ်ထဲ ထည့်သွင်းလိုက်တာနဲ့ လူတိုင်းဟာ လင်းထိန်နေတဲ့ အပြာရောင်နဲ့ အနီရောင် အမှုန်လေးတွေက မှော်ဝင်ပစ္စည်းရဲ့ မတူညီတဲ့ သွေးကြောတွေထဲကို စီးဝင်သွားတာကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။

အဲဒါတွေက ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စိမ့်ဝင်သွားကြပြီး မီသရယ်သတ္တုရိုင်းရဲ့ မတူညီတဲ့ နေရာတွေဆီကို မှော်စွမ်းအင်တွေကို ပိုပြီး ပြန့်နှံ့သွားစေတာက နယ်မြေနှစ်ခုက ဘယ်သူက မြေတွေကို ပိုပြီး သိမ်းပိုက်နိုင်မလဲဆိုတာကို အပြိုင်အဆိုင် လုနေကြသလိုမျိုးပါပဲ။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အဲဒီ ဒြပ်စင်နှစ်မျိုးဟာ ပစ္စည်းရဲ့ အလယ်ဗဟိုအမြုတေမှာ နောက်ဆုံးတော့ ဆုံတွေ့သွားကြပါတော့တယ်။

လူပုတွေကတော့ မီသရယ်ဆီကနေ တောက်ပတဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ ကြိုတင်တွေးဆပြီး မျက်လုံးတွေကို မသိမသာ မှိတ်ထားလိုက်ကြတာပေါ့။ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်တုန်းက မီးဒြပ်စင်နဲ့ ရေဒြပ်စင် မှော်စွမ်းအင်တွေ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု မတိုက်မိခင် ပစ္စည်းကို တည့်တည့်ကြည့်မိလို့ သင်ခန်းစာ ရထားခဲ့ကြဖူးတာလေ။ တကယ်လို့ သူတို့တွေ ခေတ္တခဏ မျက်စိမမှိတ်ချင်ဘူးဆိုရင်တော့ ခေါင်းကို တခြားဘက်ကို လွှဲထားလိုက်တာက အကောင်းဆုံးပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ အံ့ဩဖို့ကောင်းတာက မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းဟာ ဘာတောက်ပတဲ့ အလင်းတန်းမှ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပါဘူး။

အဲဒီအစား သူတို့ မြင်လိုက်ရတာက အပြာရောင်နဲ့ အနီရောင် လင်းထိန်နေတဲ့ အမှုန်လေးတွေ နှစ်ခုလုံး ရောနှောသွားကြပြီး ခရမ်းရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတဲ့ အံ့ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခုပဲ ဖြစ်ပါတော့တယ်။

* * * * * * * * *