အခန်း (၂၁၁-၂၁၂)

အခန်း (၂၁၁)

မိုက်ကယ်က ဒဏ်ရာရထားတဲ့ စွန့်စားရှာဖွေသူရဲ့ အနားကို ပိုတိုးသွားဖို့ ဖတ်ချ်ကို ချက်ချင်းပဲ အချက်ပြလိုက်တယ်။

ရိပ်မိစရာမရှိတဲ့ အရိပ်တစ်ခုက ဘယ်သူ့ရဲ့ သံသယမှ မဝင်စေဘဲ မြေပြင်ပေါ်ကနေ တရွေ့ရွေ့ လျှောက်သွားတာပေါ့။ လူတိုင်းရဲ့ အာရုံက မြက်ခင်းပြင်ပေါ်မှာ အားကိုးရာမဲ့စွာ လဲလျောင်းနေတဲ့ စွန့်စားရှာဖွေသူဆီမှာပဲ ရောက်နေတာမို့ ဒါက တကယ်ကို လွယ်ကူလွန်းလှပါတယ်။

"ဝိုး... သူ့ကို ဘာဖြစ်တာလဲ"

"စိတ်မရှည်တဲ့ကောင် နောက်တစ်ယောက်တော့ သွားပြန်ပြီပေါ့... ဒါကြောင့် စစ်သည်တော်တွေ မရောက်ခင်အထိ အထဲကို မဝင်သင့်ဘူးလို့ ငါပြောတာ"

"နောက်နေတာလား။ သူတို့ ရောက်လာတဲ့ အချိန်ကျရင် ဂူသင်္ချိုင်းထဲက ရတနာမှန်သမျှကို အကုန် သိမ်းကျုံးယူသွားကြမှာပေါ့"

စွန့်စားရှာဖွေသူတွေက သူတို့ရဲ့ အငြင်းပွားမှုထဲမှာပဲ အာရုံများနေကြတာကြောင့် ဖတ်ချ်အနေနဲ့ အဲဒီလဲကျနေတဲ့ လူရဲ့ အရိပ်ထဲကို ဝင်ရောက် ပုန်းကွယ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရသွားတာပေါ့။

"ဘယ်လိုနေလဲ" လို့ မိုက်ကယ်က ဖတ်ချ်ကို မေးလိုက်တယ်။

စလိုင်းမ်လေးရဲ့ ခေါင်းအပိုင်းအစ သေးသေးလေးတစ်ခုက မိုက်ကယ်ရဲ့ အရိပ်ထဲကနေ ပြန်ထွက်လာပြီး ခေါင်းကို ခါယမ်းပြလိုက်တယ်။

မိုက်ကယ်လည်း အဲဒီကံမကောင်းရှာတဲ့ လူကို ကူညီဖို့ ကြိုးစားမလို့ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ အရမ်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။ အဲဒီလူက ရှာဖွေတွေ့ရှိထားတဲ့ ဂူသင်္ချိုင်းထဲက အန္တရာယ်တွေကို တခြားစွန့်စားရှာဖွေသူတွေ သတိပြုမိစေဖို့အတွက် သူ့မှာ ကျန်ရှိနေတဲ့ နောက်ဆုံး အသက်ရှင်ခြင်း မှော်စွမ်းအင် တွေကို အသုံးပြုပြီး သတိပေးသွားခဲ့တာကိုး။

"အားလုံးပဲ ဖယ်ပေးကြပါဦး။ သူ့ကို နေရာလေး နည်းနည်းလောက် ပေးကြပါ"

ကြီးမား တောင့်တင်းတဲ့ အနီရောင် ဝတ်စုံအပြည့် ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ကတုံးနဲ့ လူကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ အမိန့်ပေးသံက စပ်စုနေကြတဲ့ စွန့်စားရှာဖွေသူတွေကြားထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။

အခုလို အာဏာဖီဆန်တတ်တဲ့ အစုအဖွဲ့တွေရဲ့ သဘာဝအတိုင်းဆိုရင်တော့ တခြားလူတွေရဲ့ အမိန့်ပေးတာကို ဘယ်တော့မှ လက်ခံမယ့်သူတွေ မဟုတ်ကြပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုလို ရဲရင့်လွန်းတဲ့ စကားလုံးတွေကို ပြောဆိုရမလဲဆိုပြီး အဲဒီလူကို အော်ဟစ်ဆဲဆိုဖို့ ပြင်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ သူ့ရဲ့ ညာဘက် ရင်ဘတ်အကာပေါ်က တံဆိပ်အမှတ်အသားကို သူတို့ သတိပြုမိသွားကြတယ်။

ဂိုးလ်စတုန်း ကုမ္ပဏီ တဲ့။

စည်းကမ်းမရှိတဲ့ စွန့်စားရှာဖွေသူတွေဟာ ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ကုမ္ပဏီကြီး ၅၀၀ စာရင်းရဲ့ အဆင့် ၄၉၅ မှာရှိတဲ့ ဂိုးလ်စတုန်း ကုမ္ပဏီက အယောက် ၂၀ ကျော် တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေရဲ့ ရှေ့မှာ နောက်ဆုတ်သွားကြရတော့တာပေါ့။ သူတို့ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ဝတ်စုံတွေရဲ့ သန့်စင် တောက်ပြောင်တဲ့ အသံ ဂျိမ်းဂျိမ်း ဆိုတာကို ကြားရုံနဲ့တင် သူတို့ထက် အဆင့်အတန်း အများကြီး မြင့်မားနေတယ်ဆိုတာ သိနေကြတာကိုး။

"သူ့ကို ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲဆိုတာ ငါတို့ သိရမလား" လို့ အဲဒီအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပုံရတဲ့ ကတုံးနဲ့ လူကြီးက မေးလိုက်တယ်။

"သူ့ရဲ့ ခြေထောက်တွေက တကယ့်ကို ဆိုးဆိုးရွားရွား ပျက်စီးနေတာပဲ။ သူ ဂူသင်္ချိုင်းထဲကနေ တောင် အပြင်ကို ထွက်လာနိုင်တာက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပဲလေ"

မိုက်ကယ်လည်း သူ့ရဲ့ စူးစမ်းချင်စိတ်ကို ထပ်ပြီး မအောင့်နိုင်တော့ပါဘူး။ သူက သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သံသယမဝင်ကြတဲ့ စွန့်စားရှာဖွေသူတွေရဲ့ အနောက်ကနေတစ်ဆင့် ချောမွေ့စွာ ဖြတ်သန်းသွားလိုက်တယ်၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ အောက်က အခြေအနေအားလုံးကို ငုံ့ကြည့်နိုင်မယ့် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ဆီ ရောက်သွားခဲ့တာပေါ့။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ အခြေအနေအားလုံးကို အကောင်းဆုံး မြင်တွေ့နိုင်တဲ့ နေရာကတော့ စွန့်စားရှာဖွေသူတွေရဲ့ အပေါ်တည့်တည့်မှာရှိတဲ့ သစ်ကိုင်းတစ်ကိုင်းပေါ်မှာ တွဲလောင်းခိုနေရတဲ့ နေရာပဲ ဖြစ်နေတယ်။

'ငါလည်း ရီနေးတားရဲ့ အရိပ်အဖွဲ့ ကို တောင်းပန်ရဦးမယ်။ ဒါက တကယ်တော့ တခြားလူတွေရဲ့ စကားကို တိတ်တဆိတ် ချောင်းနားထောင်ဖို့အတွက် တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ပုန်းကွယ်နည်းပဲလေ'

မိုက်ကယ်က အောက်က အလောင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တယ်၊ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ အမှောင် မှော်စွမ်းအင် တွေပဲ ပြည့်နှက်နေလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ထားခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအစား သူ့ရဲ့ ခြေထောက်တွေပေါ်မှာ အဆိပ် မှော်စွမ်းအင် အပိုင်းအစ အမြောက်အမြားကိုပါ တွေ့လိုက်ရတာပေါ့။

'အဆိပ်... နိုဗာ၊ သေဆုံးရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို ရှာဖွေပေးနိုင်မလား'

[ကျွန်ုပ် စစ်ဆေးကြည့်ရသလောက်တော့ အလောင်းပေါ်မှာ အက်စစ်တစ်မျိုးမျိုးရဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ရှိနေတာကို တွေ့ရပါတယ်]

"သူ့ရဲ့ ရင်ဘတ်အကာကို ကြည့်လိုက်စမ်း" လို့ ဂိုးလ်စတုန်းက ကတုံးနဲ့ လူကြီးက စူးစမ်းစွာ ဆိုလိုက်တယ်။

"ဒါက ဘာမှ ထိခိုက်ပျက်စီးတာမျိုး မရှိဘူး။ သူ့ရဲ့ အောက်ပိုင်းနဲ့ကျတော့ လုံးဝကို ဆန့်ကျင်ဘက်ပဲ၊ ကြည့်ရတာ အရိုးတွေအထိပါ အစားခံထားရသလိုမျိုး ဖြစ်နေတာ... အက်စစ် ဒါမှမဟုတ် အဆိပ် တစ်မျိုးမျိုးကြောင့် ဖြစ်ရမယ်"

အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ တခြားစွန့်စားရှာဖွေသူတွေလည်း ကတုံးနဲ့ လူကြီးရဲ့ ခန့်မှန်းချက်နဲ့ သိပ်မကွာခြားတဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကောက်ချက်တွေကို ချလိုက်ကြတာပေါ့။

"ဆိုလိုတာက အဲဒီဂူသင်္ချိုင်းထဲမှာ ဖြတ်သန်းသွားရမယ့် အက်စစ်နေရာတစ်ခု ရှိနေတာပေါ့။ ပြီးတော့ ဟောဒီကံမကောင်းရှာတဲ့ လူကတော့ အဲဒီအတွက် ဘာကာကွယ်မှုမှ ရှိမနေခဲ့ဘူးလေ"

"ဒါကြောင့်လည်း ခြေထောက် အကာအကွယ်တွေ ဝတ်ဆင်ထားဖို့က အရေးကြီးတာပေါ့"

လူတိုင်းကတော့ အဲဒီလူဟာ သားရေဖိနပ်တစ်စုံနဲ့တင် အက်စစ်တွေကို မိုက်မိုက်ကန်းကန်း ဖြတ်သန်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာလို့ပဲ တွေးလိုက်ကြတယ်။

"ခဏလေး။ ငါ သူ့ကို သိတယ်" လို့ စွန့်စားရှာဖွေသူတစ်ယောက်က ဆိုတယ်။

"သူ့မှာ ခြေထောက် အကာအကွယ်တွေ ပါပါတယ်။ အဲဒါက သံမဏိနဲ့ သေသေချာချာ လုပ်ထားတဲ့ ဝတ်စုံအပြည့်ပဲလေ"

အကယ်၍ အဲဒီလူပြောတဲ့ စကားသာ မှန်မယ်ဆိုရင်တော့ သူ့ရဲ့ သံမဏိခြေထောက်အကာအကွယ်က အက်စစ်ဒဏ်ကနေ ကာကွယ်ဖို့အတွက် ဘာမှ အသုံးမဝင်ခဲ့ဘူးဆိုတဲ့ သဘောပဲလေ။

'ဒါကြောင့်မို့လို့ သူက ခြေထောက် အကာအကွယ်တွေ လိုအပ်တယ်လို့ အော်သွားတာကိုး' လို့ မိုက်ကယ်က စိတ်ထဲကနေ တွေးလိုက်မိတယ်။

'ငါ ထင်တာတော့ ဟောဒီအက်စစ်က သံမဏိဝတ်စုံရဲ့ အက်ကြောင်း သေးသေးလေးတွေထဲကနေတစ်ဆင့် စိမ့်ဝင်သွားတာ ဖြစ်ရမယ်၊ အဲဒါကို သူတို့ ကြိုတင် မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ကြတာပေါ့'

မိုက်ကယ်က ကတုံးနဲ့ လူကြီးကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကလည်း အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ တောက်ပနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

"ဂူသင်္ချိုင်းကို ဖောက်ထွင်းချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အက်စစ်ဒဏ်ကို ခံနိုင်မယ့် ခိုင်မာတဲ့ သံမဏိခြေထောက်အကာအကွယ်တွေ ရှိဖို့ လိုအပ်တယ်ဆိုတာ အခုတော့ ငါတို့ သိသွားပြီပေါ့" လို့ ကတုံးနဲ့ လူကြီးက ဆိုလိုက်တယ်။

တခြားစွန့်စားရှာဖွေသူတွေလည်း သူ့ရဲ့ စကားလုံးတွေရဲ့ နောက်ကွယ်က အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ဖို့အတွက် အချိန်အများကြီး မပေးလိုက်ရပါဘူး။

ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ သူတို့တွေက တောနက်ကြီးထဲကနေ ထွက်ခွာသွားကြတော့တယ်၊ သူတို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ တစ်ခုတည်းသော အတွေးပဲ ရှိနေတာပေါ့၊ အဲဒါကတော့ ပိုက်ဆံပေးပြီး ဝယ်လို့ရသမျှ အကောင်းဆုံး သံမဏိဖိနပ် ဝတ်စုံတွေကို လိုက်ရှာဖို့ပါပဲ။

အကယ်၍ သူတို့သာ အဲဒီလို ခြေထောက်အကာအကွယ်မျိုးကို ရရှိခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ ဟောဒီဂူသင်္ချိုင်းရဲ့ ရတနာအခန်းဆီကို ပထမဆုံး ရောက်ရှိသွားမယ့်သူတွေ ဖြစ်လာဖို့က လုံးဝကို ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိနေတာကိုး။

အခုလောလောဆယ် ပြဿနာကတော့ အဲဒီလို လက်ရာမျိုးကို ဖန်တီးပေးနိုင်မယ့် အဆင့်မြင့် ပန်းပဲဆရာတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေဖို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

မိုက်ကယ်က အန်ဂိုရာမြို့ ဆီကို ပြန်ပြီး ပန်းပဲဆရာတစ်ယောက် သွားရှာဖို့ စီစဉ်နေကြတဲ့ စွန့်စားရှာဖွေသူ အစုအဖွဲ့တစ်ခုရဲ့ စကားဝိုင်းကို တိတ်တဆိတ် နားစွင့်နေခဲ့တာပေါ့။

"ဒီလောက်အမြန်ကြီး ဖန်တီးပေးနိုင်မယ့် ပန်းပဲဆရာမျိုးကို ငါတို့ ဘယ်မှာ သွားရှာရမလဲ"

"ဂိုးလ်စတုန်း ကုမ္ပဏီကော ဘယ်လိုလဲ။ သူတို့ဆီမှာတော့ ရောင်းစရာ သံမဏိခြေထောက်အကာအကွယ်တွေ အများကြီး ရှိမှာ သေချာပါတယ်။ ငါတို့ ပိုင်ဆိုင်တာအချို့ကို ပေါင်နှံပြီးတော့ပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ဆီကနေ သွားဝယ်ကြစို့လေ"

"မဖြစ်နိုင်တာ။ သူတို့ ဒီမှာ ရှိနေတာကို ခင်ဗျား မမြင်ဘူးလား။ သူတို့က ဟောဒီဂူသင်္ချိုင်းကို တခြားဘယ်သူနဲ့မှ မျှဝေဖို့ စီစဉ်ထားတဲ့ ပုံစံမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ငါ လောင်းရဲတယ်၊ မနက်ဖြန်ကျရင် အန်ဂိုရာမြို့မှာ ဘာခြေထောက်အကာအကွယ်မှ သူတို့ ရောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ဘာသာပဲ အကုန် သိမ်းထားကြလိမ့်မယ်၊ အဲဒါတော့ ငါ အသေအချာ ပြောရဲတယ်"

ဖတ်ချ်လို နင်ဂျာတစ်ယောက်လိုမျိုး လုပ်ဆောင်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ မိုက်ကယ်က ဟောဒီ ဂိုးလ်စတုန်း ကုမ္ပဏီဆိုတာ ပန်းပဲလုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်တဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုဆိုတာ သိရှိသွားခဲ့ရတယ်။ သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ကြည့်ရင်တော့ ဒါက တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ်ရှိလှပါတယ်။

ပြီးတော့ စွန့်စားရှာဖွေသူတွေရဲ့ စဉ်းစားပုံကလည်း အချက်ကျတယ်လို့ သူ တွေးမိတာပေါ့။ ဂိုးလ်စတုန်း ကုမ္ပဏီကတော့ ဟောဒီဂူသင်္ချိုင်း တိုက်ပွဲအတွက် အက်စစ်ဒဏ်ခံ ခြေထောက်အကာအကွယ်တွေကို သူတို့ဘာသာပဲ သီးသန့် သိမ်းဆည်းထားကြမှာ အသေအချာပါပဲ။

"ကျွန်တော်တို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ၊ သခင်" လို့ ဖတ်ချ်က မိုက်ကယ်ရဲ့ အရိပ်ထဲကို ပြန်လည်ဝင်ရောက်ရင်း မေးလိုက်တယ်။ "ကျွန်တော်အသိအမှတ်မပြုချင်ပေမယ့်လည်း ဟိုဒရာကွန်ဘွန်းတွေကတော့ သူတို့ဘာသာပဲ ဂူသင်္ချိုင်းထဲကို အလွယ်တကူ ဝင်သွားနိုင်ကြမှာ အသေအချာပဲ"

ဒရာကွန်ဘွန်းတွေတင် မကပါဘူး၊ မိုက်ကယ်အနေနဲ့ ရီနေးတား နိုင်ငံသား ဘယ်သူမဆို ဟောဒီဂူသင်္ချိုင်းရဲ့ အက်စ်စစ်နေရာကို အလွယ်တကူ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်လိမ့်မယ်ဆိုတာ ယုံကြည်နေတာပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့မှာ အလိုလျောက်အစွမ်းပြတဲ့ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်တဲ့ သဟဇာတ ပေါင်းစည်းခြင်း ရှိနေကြတာပဲလေ။

ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ်ကတော့ ဟောဒီဂူသင်္ချိုင်းနဲ့ ရတနာတွေအကြောင်းကိုပဲ တွေးနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီအစား သူက ဟောဒီ ရီနေးတား ကုမ္ပဏီနဲ့ ရွှေလမ်းမကြီး အသစ်အကြောင်းကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်တဲ့ ဖောက်သည်တွေကြားထဲမှာ ပျံ့နှံ့သွားစေမယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုကိုပါ စဉ်းစားနေမိတာ ဖြစ်ပါတယ်။

သူက သူ့ရဲ့ အရိပ်ထဲကို လက်လှမ်းလိုက်ပြီး နီယိုအော်ကပ်စ် ဆီကနေတစ်ဆင့် ရွှေလမ်းမကြီး စီမံကိန်းရဲ့ ဗိသုကာပုံစံငယ်တစ်ခုကို ယူဆောင်လိုက်တာပေါ့။

မြေပုံပေါ်မှာရှိတဲ့ နီယိုအော်ကပ်စ်ရဲ့ အစွန်အဖျား နေရာတွေကို ကြည့်လိုက်တဲ့ အခါမှာတော့ မိုက်ကယ်ရဲ့ အမြင်အာရုံက တောနက်ကြီးရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဆီကို ရောက်ရှိသွားခဲ့ရတယ်။

'နိုဗာ... ဟောဒီမြေပုံကို အခြေခံပြီး ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ တည်နေရာ အတိအကျကို ပြောပြပေးနိုင်မလား'

[ကောင်းပါပြီ။ ပတ်ဝန်းကျင် တည်နေရာကို စကန်ဖတ်နေပါတယ်...]

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဗိသုကာပုံစံငယ်ရဲ့ စာရွက်အစွန်းနားလေးမှာ အလင်းစက် သေးသေးလေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရတယ်။

ဒါကတော့ မြေပုံပေါ်မှာရှိတဲ့ သူ့ရဲ့ လက်ရှိ တည်နေရာပေါ့။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ ဟောဒီဂူသင်္ချိုင်းရဲ့ တည်နေရာက ရွှေလမ်းမကြီး အသစ်တည်ဆောက်မယ့် လမ်းကြောင်းနဲ့ တကယ်ကို နီးကပ်နေတာကိုး။

"ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ" လို့ မိုက်ကယ်က ဖတ်ချ်ကို ပြောလိုက်တယ်။

"ကျွန်တော်တို့ ဘယ်ကို သွားကြမလို့လဲ"

"တို့တွေ ခြောက်သွေ့လွင်ပြင် ဆီကို ခဏလောက် ပြန်သွားကြမယ်။ ဒီကိစ္စအတွက် လူပုတွေရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တယ်"

မိုက်ကယ်က စွန့်စားရှာဖွေသူတွေအတွက် အဓိက ကုန်ပစ္စည်း ပံ့ပိုးပေးသူတစ်ဦး ဖြစ်လာဖို့ စီစဉ်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဟာ ရီနေးတား ကုမ္ပဏီအတွက် တကယ့်ကို ကြီးမားလှတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာမှာပေါ့။

သူက အက်စစ်ဒဏ်ခံ ခြေထောက်အကာအကွယ်တွေတင်မကဘဲ စားနပ်ရိက္ခာတွေ၊ ဝတ်စုံတွေ၊ လက်နက်တွေနဲ့ တခြားသော အရေးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းမှန်သမျှကိုပါ ပံ့ပိုးပေးသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါက စွန့်စားရှာဖွေသူတွေရဲ့ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းကြားထဲမှာ သူ့ကို နာမည်ကျော်ကြားမှု အများကြီး ရရှိစေမှာ အသေအချာပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် မိုက်ကယ်က စွန့်စားရှာဖွေသူတွေကိုပဲ ဂူသင်္ချိုင်းကို သိမ်းပိုက်ခွင့်ပေးဖို့ စီစဉ်ထားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

စွန့်စားရှာဖွေသူတွေအတွက် ခြေထောက်အကာအကွယ်တွေကို ရောင်းချပေးနေတဲ့ အချိန်မှာပဲ သူကိုယ်တိုင်လည်း အထဲကို ဝင်ရောက်ပြီး ရတနာတွေကို ရယူဖို့ စီစဉ်ထားတာပေါ့။ ဒါက တကယ့်ကို အကျိုးအမြတ် နှစ်ဆ ရရှိစေမယ့် ကိစ္စပဲလေ။

* * * * * * * * *

စာစဉ်(၁၈)

အခန်း (၂၁၂)

ဟောဒီတိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်တဲ့အနေနဲ့ မိုက်ကယ်ဟာ ခြောက်သွေ့လွင်ပြင်ထဲက လူပုတွေရဲ့ ပန်းပဲဖိုဆီကို နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြန်တယ်။

သူ့ကို သရိန်းနဲ့ တခြားသော လူပုတွေက စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ အပြုံးတွေနဲ့ ဆီးကြိုနှုတ်ဆက်ကြတာပေါ့။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်သတ္တပတ် အနည်းငယ်ကတည်းက သူတို့ ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ဆောင်ထားခဲ့ရတဲ့ အရာတွေကို မိုက်ကယ်ကို ထုတ်ပြဖို့အတွက် သူတို့ရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေကို တော်တော်လေး ထိန်းချုပ်နေကြရရှာတယ်။

"သခင်။ ပြန်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်ဗျာ။ သခင် မရှိတဲ့ အချိန်တုန်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေ အများကြီး ရှိတယ်နော်။ ဘားကပ်စ်လည်း အိမ်ထောင်ကျသွားပြီ၊ ကျွန်တော်လည်း ဘေ့စ်ဘောမှာ စံချိန်တင်အောင် ရိုက်နိုင်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့... ကျွန်တော်တို့ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဒြပ်စင်အစုံပါတဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီဗျို့"

သရိန်းက သူ့ရဲ့ ပန်းပဲဖိုထဲကနေ တောက်ပနေတဲ့ လက်မောင်းအကာတစ်ခုကို ညှပ်နဲ့ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ရေထဲကို ပစ်ထည့်လိုက်တယ်၊ အပူချိန်က ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည် အေးမြသွားတဲ့ အချိန်မှာတော့ ကျေနပ်စရာကောင်းတဲ့ ရှဲ ဆိုတဲ့ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာတာပေါ့။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သရိန်းက အချောသပ်ပြီးသား ပစ္စည်းကို မိုက်ကယ်ကို ပြသလိုက်တယ်။

အရင်တုန်းက သူတို့ ဖန်တီးခဲ့ဖူးတဲ့ ဒြပ်စင်တစ်မျိုးတည်းပါတဲ့ မီသရယ်မှော်ဝင်ပစ္စည်းတွေ၊ ဒြပ်စင်တစ်မျိုးတည်း ပါဝင်နေမှသာ အဆင်ပြေမယ့် အရာတွေကတော့ အလယ်ဗဟိုမှာ တောက်ပတဲ့ အလင်းရောင်ရှိတဲ့ ဖန်သားရုပ်ထုတစ်ခုရဲ့ ပုံစံမျိုး ရှိခဲ့တာပါ။

ဒါက မှော်နှင်တံတွေနဲ့ တခြားသော နူးညံ့တဲ့ လက်နက်တွေအတွက်တော့ ကြည့်ကောင်းတယ်ဆိုပေမဲ့ တိုက်စစ်ဆင်မယ့် လက်နက်တွေနဲ့ ဝတ်စုံတွေအတွက်ကျတော့ နည်းနည်းလေး ကြွပ်ဆတ်လွန်းနေသလို ဖြစ်နေတာကိုး။

ဒါပေမဲ့ အခု ဖန်တီးလိုက်တဲ့ ဒြပ်စင်အစုံပါတဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း ကတော့ နို့နှစ်ရောင် ပုံစံမျိုး ရှိနေပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ အနီရောင်၊ အပြာရောင်နဲ့ အဝါရောင် အလင်းတန်းလေးတွေက ခဏခဏ ဖြတ်သန်း တောက်ပနေတာကြောင့် အလင်းပေါက် ဖြစ်မနေဘဲ ခိုင်မာတဲ့ ပုံစံမျိုး ပေါက်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

"မီး၊ ရေ နဲ့ မြေ မှော်စွမ်းအင်တွေပဲ" လို့ မိုက်ကယ်က အဲဒီ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း ရဲ့ ပုံစံကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မှော်စွမ်းအင် တွေက ပြင်းထန်စွာ တုံ့ပြန်နေတာကို ကြည့်ပြီး ဆိုလိုက်တယ်။

"ခင်ဗျားတို့ သတ္တုပုံသွင်းခြင်း မန္တန် ရဲ့ လိုအပ်ချက်ကို ဘယ်လိုမျိုး ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြတာလဲ" လို့ သူက မေးလိုက်တယ်။

"ကျွန်တော်တို့ လူပု ဘုရင်နိုင်ငံ ဆီကနေ အကူအညီ နည်းနည်း ရခဲ့လို့ပါ အလုပ်ရှင်။ သူတို့ဆီမှာ သတ္တုပုံသွင်းခြင်းမန္တန် ရဲ့ အစွမ်း သက်ရောက်မှုတွေကို တုပပြီး ပြုလုပ်နိုင်တဲ့ ရှေးကျတဲ့ ပန်းပဲအတတ်ပညာ တစ်ခု ရှိနေတာကိုး"

သူတို့က ဘုရင်ကြီးရဲ့ တကယ့်ကို ရှေးကျလှတဲ့ ရတနာအခန်းထဲက ထွက်လာတဲ့ လူပုတွေ သီးသန့်သုံးရတဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ ထူးခြားတဲ့ ကိရိယာတွေ ပါဝင်တဲ့ နည်းစနစ်ကို ပြသခဲ့ကြတာပေါ့။

မိုက်ကယ်လည်း လူပုဘုရင်ကြီးဖြစ်တဲ့ ဘီရုးကို အစကတည်းက ဘာလို့ သွားမမေးမိခဲ့တာလဲဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မတွေးမိဘဲ မနေနိုင်တော့ပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ ပန်းပဲအတတ်ပညာက အတိတ်ကာလတုန်းကတင်မကဘဲ လက်ရှိ အချိန်မှာပါ ဘာကြောင့် နာမည်ကျော်ကြားနေရသလဲဆိုတာ အကြောင်းပြချက် ရှိတာပဲလေ။

"ဂုဏ်ယူပါတယ်ဗျာ။ ကြည့်ရတာ တို့တွေ ဟောဒီ မီသရယ်မှော်ဝင်ပစ္စည်းတွေကို ရီနေးတား နိုင်ငံသားတွေအတွက် အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်နိုင်တော့မယ့် ပုံပဲ"

ဝါရင့်လူစုတွေကတော့ ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး သူတို့ရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဖော်ပြဖို့အတွက် ပန်းပဲပေတုံးတွေပေါ်ကို တူတွေနဲ့ ဂျိမ်းဂျိမ်းချင်း ထုရိုက်လိုက်ကြတာပေါ့။

အခုလိုမျိုး ဗားရှင်းတူးလို့ အမည်ပေးထားတဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း အသစ်ကတော့ သူတို့ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝမှာ ကိုယ်ခံပညာရပ်မန္တန် တွေကို အဓိကအသုံးပြုလေ့ရှိကြတဲ့ ဒရာကွန်ဘွန်းတွေနဲ့ ရီနေးတားရဲ့ အရိပ်အဖွဲ့ က အော့ခ်တွေအတွက် ပိုမို သင့်တော်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ အကျဉ်းချုပ်ပြောရရင်တော့ ဒါက ရီနေးတားရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေအတွက် အများကြီး အကျိုးရှိစေမှာပေါ့။

မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း ဗားရှင်းတူး ကတော့ မန္တန်တွေရဲ့ မှော်အစွမ်းကို ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက်နည်းတဲ့ ပမာဏလောက်ပဲ မြှင့်တင်ပေးနိုင်တာ ဖြစ်လို့ မူလဗားရှင်းရဲ့ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်မှုနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ နည်းပါးတယ်လို့ ပြောလို့ရပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အခု အသစ်ထွက်လာတဲ့ ပုံစံကတော့ အသုံးပြုသူကို တစ်ခုတည်းတင် မကဘဲ ဒြပ်စင်မှော်စွမ်းအင် အမြုတေ အမြောက်အမြားကိုပါ မြှင့်တင်ပေးနိုင်တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် အမှန်တကယ် ပြောရရင်တော့ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ၄၀ ကနေ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်အထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်တာ ဖြစ်ရမယ်။

ဒါပေမဲ့ အပြင်ကို သိပ်မထွက်ရတဲ့ ရီနေးတား နိုင်ငံသားတွေ၊ ဥပမာအားဖြင့် ပါရမီရှင် အင်ဂျင်နီယာတွေ၊ ရွှေလယ်ယာ က လူတွေနဲ့ တခြားသော ကုန်ထုတ်လုပ်မှုအပိုင်းက လူတွေအတွက်ကျရင်တော့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းရဲ့ ပထမဆုံး ဗားရှင်းကိုပဲ သုံးတာက ပိုပြီး အဆင်ပြေမှာပါ။

အဲဒီနည်းလမ်းနဲ့ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်အထိ မြှင့်တင်ထားနိုင်မှာဖြစ်ပြီး ဒြပ်စင်မှော်စွမ်းအင်အသစ်တစ်ခုကို မြှင့်တင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အချိန်တိုင်းမှာလည်း မှော်ဝင်ပစ္စည်းကို အလွယ်တကူ လဲလှယ်အသုံးပြုနိုင်မှာကိုး။

ဒါပေမဲ့ အမြဲတမ် အသင့်ပြင်ထားဖို့ လိုအပ်တဲ့ ဒရာကွန်ဘွန်းတွေနဲ့ ရီနေးတားရဲ့ အရိပ်အဖွဲ့ က အော့ခ်တွေအတွက်၊ အထူးသဖြင့် လာမယ့် ဂူသင်္ချိုင်း တိုက်ပွဲအတွက်ဆိုရင်တော့ တိုက်ပွဲအလယ်တည့်တည့်မှာ မှော်ဝင်ပစ္စည်းတွေကို လဲလှယ်နေဖို့အတွက် အချိန်အများကြီး ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒုတိယဗားရှင်းက သူတို့အတွက် ပိုပြီးတော့ သင့်တော်လှပါတယ်။

"ငါတို့ရဲ့ နောက်ထပ် စီမံကိန်းကတော့ ဒရာကွန်ဘွန်းတွေနဲ့ ရီနေးတားရဲ့ အရိပ်အဖွဲ့ က အော့ခ်တွေ တစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် မီသရယ်မှော်ဝင်ပစ္စည်း ဗားရှင်းတူး ကို ဖန်တီးပေးဖို့ပဲ" လို့ မိုက်ကယ်က လူပုတွေကို ပြောလိုက်တယ်။

"ဒရာကွန်ဘွန်းတွေအတွက်ကို ငါ တာဝန်ယူမယ်၊ မင်းတို့တွေကတော့ အော့ခ်တွေအတွက်ကို လုပ်ပေးကြပါ"

သရိန်းနဲ့ တခြားလူတွေကတော့ အော့ခ်တွေကို အခုထိ မတွေ့ဖူးကြသေးတာကြောင့် မိုက်ကယ်က သူ့ရဲ့ အရိပ်ထဲကနေ ဝံပုလွေအော့ခ် နဲ့ လိပ်ပြာဆူးအော့ခ် တစ်ယောက်စီကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး လူပုတွေကို အတိုင်းအတာတွေ ယူခိုင်းလိုက်တာပေါ့။

သူတို့တွေ အဲဒီအလုပ်ကို လုပ်နေကြတဲ့ အချိန်မှာပဲ မိုက်ကယ်က ဒရာကွန်ဘွန်းတွေအတွက် ဝတ်စုံတွေကို ဆက်လက် ဖန်တီးနေခဲ့တယ်။

သူက အဲဒီဝတ်စုံတွေကို ဖန်တီးတဲ့နေရာမှာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စိတ်ကြိုက် နှစ်သက်မှုတွေနဲ့ သူတို့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ တန်ခိုး တွေကိုပါ ထည့်သွင်း စဉ်းစားပေးခဲ့ရတာပေါ့။

'နိုဗာ... ဒရာကွန်ဘွန်းတွေအတွက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်မယ့် ဝတ်စုံဒီဇိုင်းကို ပြင်ဆင်ပေးနိုင်မလား'

[သိရှိပါပြီ။ သင့်တော်မယ့် လက်နက်တွေနဲ့ ဝတ်စုံတွေကို ပုံဖော်နေပါတယ်...]

ရက်အနည်းငယ်လောက် အနားမနေဘဲ ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ဆောင်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ မိုက်ကယ်ဟာ ပုံစံအမျိုးမျိုးရှိတဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း အစုံလိုက်ကို နောက်ဆုံးမှာ အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့တာပေါ့။

ဝါရင့်လူပုတွေကတော့ မိုက်ကယ်ရဲ့ မြန်ဆန်လှတဲ့ လက်ရာအပေါ် ချီးကျူးလို့ မဆုံးနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြပေမဲ့ အမှန်တကယ်တော့ ခက်ခဲတဲ့ အလုပ်အများစုကို နိုဗာက ကြိုတင် လုပ်ဆောင်ပေးထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။

သူကတော့ အချိန်ကိုက် နေရာမှန်မှာ တူကို ထုရိုက်ပေးရုံပဲ ရှိခဲ့တာကိုး။ ပြောရရင် တူကိုတောင် ထုစရာ မလိုပါဘူး၊ မှော်ပညာတစ်ခုတည်းနဲ့တင် အရာရာက ပြီးပြည့်စုံနေခဲ့တာပဲလေ။

ခဏလောက် အမောဖြေပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူက လူပုတွေရဲ့ အနားကို လျှောက်သွားပြီး တခြားသော ထုတ်ကုန်တွေအကြောင်း မေးမြန်းလိုက်တယ်။

"မင်းတို့ အက်စစ်ဒဏ်ခံ ခြေထောက်အကာအကွယ်တွေ ဖန်တီးပေးလို့ ရမလား" လို့ သူက မေးလိုက်တယ်။

ဝါရင့်လူပုတွေကတော့ အဲဒီမေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ တော်တော်လေးကို ရယ်ချင်သွားကြတာပေါ့။ "ရတာပေါ့ သခင်ရယ်။ ခြေထောက်အကာအကွယ်မှန်သမျှက အက်စစ်ဒဏ်ကို ခံနိုင်ရမှာပဲလေ၊ အဲလိုမှ မဟုတ်ရင် ဝတ်စုံလို့တောင် ခေါ်လို့ ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

ဒါပေါ့၊ လူပုတွေရဲ့ စံနှုန်းက သာမန်လူသားတွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အများကြီး မြင့်မားလွန်းနေတာကိုး။

"ဒါနဲ့ သခင်က အဲဒါကို ဘာအတွက် သုံးမလို့လဲ"

မိုက်ကယ်က စွန့်စားရှာဖွေသူတွေကို ဝတ်စုံတွေ ရောင်းချဖို့ စီစဉ်ထားတဲ့ အစီအစဉ်အကြောင်း သူတို့ကို ပြောပြလိုက်တယ်။

သရိန်းက သူ့ရဲ့ မုတ်ဆိတ်မွေးတွေကို ပွတ်ရင်း စဉ်းစားနေတာပေါ့။

"တို့တွေ လုပ်ပေးလို့တော့ ရပါတယ် သခင်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတွေ ဖန်တီးမယ့် အချိန်ကို လျော့နည်းသွားစေလိမ့်မယ်။ ဆရာဖတ်ချ် ကလည်း သူတို့ရဲ့ အင်္ကျီအသစ်တွေအတွက် ကျွန်တော်တို့ကို ခဏခဏ လာပြီး နှောင့်ယှက်နေတာနဲ့တင် အချိန်ကုန်နေတာကိုး"

မိုက်ကယ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူတို့ရဲ့ စိုးရိမ်မှုကို နားလည်ပေးလိုက်တယ်။ ဟောဒီ ဝါရင့်လူပုတွေကတော့ အခုလိုမျိုး စွန့်စားရှာဖွေသူတွေကို ရောင်းချမယ့် ပစ္စည်းလေးတွေ လုပ်ဖို့အတွက်ဆိုရင် အရည်အချင်းတွေက သာလွန်လွန်းနေတာ ဖြစ်ရမယ်။ အကယ်၍ မိုက်ကယ်သာ သရိန်းရဲ့ လက်မှုလက်ရာတွေကို ရောင်းချခဲ့မယ်ဆိုရင် အဲဒီစွန့်စားရှာဖွေသူတွေအနေနဲ့ ဖိနပ်တစ်စုံကိုတောင် ဝယ်ယူနိုင်ကြမှာ မဟုတ်တော့ဘူးလေ။

သူ့အနေနဲ့ ရီနေးတား နိုင်ငံတော်ရဲ့ သာမန် ပန်းပဲဆရာတွေဆီကိုပဲ သွားရတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့က တော်ကြတယ်ဆိုပေမဲ့ သွေးတွေထဲမှာ ချော်ရည်တွေ စီးဆင်းနေသလိုမျိုးဖြစ်တဲ့ ဝါရင့်လူပုတွေရဲ့ လက်ရာကိုတော့ လိုက်ဖို့ မလွယ်ကူလှပါဘူး။

"သခင်။ ကျွန်တော်တို့ကို ခြေထောက်အကာအကွယ်အချို့ လုပ်ခိုင်းချင်တယ်လို့ ကြားမိလို့ပါ" လို့ ဆိတ်လူသား ပန်းပဲဆရာတစ်ယောက်က မိုက်ကယ်ရဲ့ အနားကို ချဉ်းကပ်ပြီး မေးလိုက်တယ်။

"ဟုတ်တယ်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ဟိုမှာ မြင်နေရတဲ့ ပုံစံတွေက တော်တော်လေး ကြည့်ကောင်းတာပဲ" လို့ မိုက်ကယ်က ပန်းပဲဖိုထဲမှာ စည်းကမ်းမရှိ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ ဝတ်စုံအချို့ကို ညွှန်ပြရင်း ဆိုလိုက်တယ်။

"သေချာရဲ့လား သခင်။ ဒါတွေက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တပည့်တွေ လုပ်ထားတဲ့ အပယ်ခံပစ္စည်းတွေပဲလေ။ ဝတ်စုံတစ်ခုအနေနဲ့တောင် စံနှုန်းကို မမီချင်ဘူး"

မိုက်ကယ်လည်း သဘောကျပြီး ရယ်မောလိုက်မိတယ်။ သူတို့ရဲ့ အပယ်ခံပစ္စည်းဆိုတာကတင် စွန့်စားရှာဖွေသူတွေဆီမှာ မြင်ဖူးသမျှထဲမှာ အကောင်းဆုံးဆိုတဲ့ ဝတ်စုံထက် အနည်းဆုံး နှစ်ဆလောက် ပိုပြီး ကောင်းမွန်နေတာကိုး။ ဒါက သူတို့ရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့အတွက် သေချာပေါက် လုံလောက်လှပါတယ်၊ အဲဒါအပြင် သူတို့ မတတ်နိုင်လောက်အောင် ဈေးကြီးလွန်းတာမျိုးလည်း ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

"ဟောဒီ ဝတ်စုံတွေအားလုံးကို နီယိုအော်ကပ်စ် ဆီကို ပို့ပေးပါ။ အကုန်လုံးကို ပို့ပေးပါ" လို့ သူက ပန်းပဲဆရာတွေကို မှာကြားလိုက်တယ်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ ဟောဒီ တန်နဲ့ချီတဲ့ အပယ်ခံဝတ်စုံတွေကို မီးရထားလမ်းကနေတစ်ဆင့် ကွင်းစ်နယ်မြေ ဆီကို သယ်ယူဖို့အတွက် ချက်ချင်းပဲ စီစဉ်လိုက်ကြတာပေါ့။

ဒါက မိုက်ကယ်ကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက်တောင်းဆိုထားတဲ့ ကိစ္စဖြစ်တာကြောင့် အဲဒီဝတ်စုံတွေကို ဗွီအိုင်ပီအဆင့်အနေနဲ့ သတ်မှတ်ပြီး ရီနေးတား နိုင်ငံတော်ကနေ ထွက်ခွာမယ့် နောက်ထပ် မီးရထားပေါ်ကို ချက်ချင်းပဲ တင်ဆောင်ပေးလိုက်ကြတယ်။

မိုက်ကယ်က နီယိုအော်ကပ်စ်ဆီကို ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ရွှေလမ်းမကြီး စီမံကိန်းဆီကို ချက်ချင်းပဲ သွားရောက်ကြည့်ရှုလိုက်တာပေါ့။

သူ မြင်လိုက်ရတဲ့ တိုးတက်မှုတွေကြောင့် စိတ်ထဲမှာ တကယ့်ကို ဝမ်းသာသွားခဲ့ရတယ်။

အရင်တုန်းက အက်ကြောင်းတွေနဲ့ ချိုင့်ခွက်တွေ ပြည့်နှက်နေပြီး ပျက်စီးနေတဲ့ ကျောက်လမ်းဟောင်းကြီးက အခုတော့ ရှိမနေတော့ပါဘူး။

အဲဒီအစား မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီကို တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်နေတဲ့ ညီညာတဲ့ ကွန်ကရစ်လမ်းမကြီးတစ်ခုနဲ့ အစားထိုးလိုက်ပြီ ဖြစ်နေတာပေါ့။ ဒါပေါ့၊ အလုပ်က စတင်ရုံပဲ ရှိသေးတာဆိုပေမဲ့ သူတို့တွေ နီယိုအော်ကပ်စ် ကနေတစ်ဆင့် နောက်ထပ် တည်နေရာတစ်ခုဆီကို ဦးတည်နေကြပြီဆိုတာ သိရတာ ကောင်းမွန်တဲ့ အချက်ပဲလေ။

"တိုးတက်မှု အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ" လို့ သူက ရီနေးတားနိုင်ငံသား အင်ဂျင်နီယာကို မေးလိုက်တယ်။

"အရမ်းကောင်းပါတယ် သခင်။ ကျွန်တော် ခန့်မှန်းရသလောက်တော့ မနက်ဖြန်ကျရင် ဂူသင်္ချိုင်းရဲ့ အစွန်အဖျားမှာရှိတဲ့ တောနက်ပိုင်းနေရာတွေအထိ တို့တွေ ရောက်ရှိသွားနိုင်လိမ့်မယ်ဗျ"

* * * * * * * * *