← Chapters

အခန်း (၉၂၅-၉၂၆)

Vol. 93 Ch. 925-926

အခန်း (၉၂၅-၉၂၆)

Vol. 93 Ch. 925-926

အခန်း (၉၂၅) သတ်ဖြတ်ခြင်း ၊ အနှစ်သာရသွေးများကို လုယူခြင်း ၊ ကောချိုင်ဖုန်း ၊ မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ် ၊ လူဟောင်းတစ်ယောက်လော

မော်ရှန်း

ဤနေရာသည် မူလက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထူထပ်‌ေနပြီးပြီး တာအိုကျင့်စဉ်လမ်းကို လေ့ကျင့်ရာ မင်္ဂလာရှိသော မြေမြတ်တစ်ခွင် ဖြစ်ပေသည်။

မော်ရှန်းဂိုဏ်း၏ တပည့်သားများသည် တောင်တန်းများကြားတွင် တာအိုတရားကို ကျင့်ကြံခြင်း၊ ဆေးလုံးများဖော်စပ်ခြင်း၊ အဆောင် ‌များရေးဆွဲခြင်းနှင့် ကျမ်းစာရွတ်ဖတ်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ကြပြီး တောင်ထိပ်တိုင်း တောင်ထိပ်တိုင်းပေါ်တွင် တာအိုဘုရားကျောင်းများ တည်ရှိနေကြသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော မော်ရှန်းတောင်တစ်ခုလုံးသည် မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သော အစီအရင်အတားအဆီးတစ်ခု၏ ဖုံးအုပ်ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံထားရလေပြီ။

မော်ရှန်းတောင်ပေါ်မှနေ၍ အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင် ဝေဝေဝါးဝါးနှင့် မှုန်မှိုင်းနေသော မြူခိုးအလွှာတစ်ခုကိုသာ မြင်တွေ့ရပြီး ပြင်ပကမ္ဘာ၏ အခြေအနေကို လုံးဝမမြင်ရချေ။

စိတ်အာရုံ ကိုပင် အပြင်သို့ ဖောက်ထွက်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ထို့အပြင် မော်ရှန်းတောင်အတွင်း၌ မည်မျှပင် လျှောက်လှမ်းပါစေ တောင်အောက်သို့ ဆင်း၍ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

မော်ရှန်းတောင်၏ တောင်စောင့်အစီအရင်ကြီးသည် ပွင့်မလာခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုတစ်ကြိမ် မော်ရှန်းတောင်တစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ချုပ်နှောင်လိုက်သော တည်ရှိမှုသည် နောက်တောင်ဘက်ရှိ ‘နဂါးချုပ်တွင်း’ မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် လက်တစ်ချက်လှုပ်ရုံမျှဖြင့် ‘နဂါးချုပ်တွင်း’ ကို စောင့်ကြပ်နေသော မော်ရှန်းဂိုဏ်း၏ ကျွမ်းကျင်သူများကို သတ်ဖြတ်ကာ ၎င်းတို့၏ အသားစိုင်၊ သွေးချင်းများနှင့် ဝိညာဉ်များကိုပါ အကြွင်းမဲ့ ဝါးမြိုပစ်ခဲ့သည်။

လူတစ်ယောက်ယောက်က ရိပ်မိသိရှိသွားချိန်၌မူ ‘နဂါးချုပ်တွင်း’ တည်ရှိရာ တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိတော့ချေ။

‘နဂါးချုပ်တွင်း’ ဆိုသည်မှာ မော်ရှန်းတောင်၏ ထူးခြားသော နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး တာအိုဘာသာ၏ မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းချုပ်နှောင်ရာ အရပ်လည်း ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာတွင် အားကောင်းသော အင်းကွက်စာသားများကို ထုဆစ်ထားရုံတင်မက၊ ထပ်ဆင့်ထပ်ဆင့်သော တားမြစ်ပိတ်ပင်ချက်များကိုပါ ချမှတ်ထားကာ ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားကလည်း စောင့်ကြပ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ‘နဂါးချုပ်တွင်း’ သည် မည်သည့်လှုပ်ခတ်မှုမျှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။

သို့သော် ယနေ့တွင်မူ မော်ရှန်းတောင်၏ ဘေးဒုက္ခသည် ‘နဂါးချုပ်တွင်း’ ထဲမှနေ၍ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။

ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံထက်၌ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များ လွင့်မျောနေပြီး ဝတ်စုံနက်ဝတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် နူးညံ့သော ကုတင်ညောင်စောင်းပေါ်တွင် စောင်းစောင်းလေး မှီတင်းထိုင်နေသည်။

သူမ၏ ဆံပင်များပေါ်တွင် ကျောက်စိမ်းဆံထိုးတစ်ချောင်းကို ခပ်ဖွဖွ စိုက်ထိုးထားပြီး၊ ကိုယ်ပေါ်မှ ဝတ်စုံနက်သည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ကောက်ကြောင်းများကို ပေါ်လွင်စေကာ ဖြူဖွေးနုအိနေသော မြွေဟောက်ဖြူကြီးနှစ်ကောင်ကဲ့သို့ အလှဆင်ထားသည့် ခြေတံဖွေးဖွေးများကို လှစ်ဟပြနေသည်။

ရုပ်ရည်မှာ အလွန်တရာ လှပကျော့ရှင်းပြီး ညှို့ဓာတ်ပြည့်ဝကာ၊ သူမ၏ မျက်ဝန်းတစ်စုံသည် လူတို့၏ ဝိညာဉ်ကိုပင် ဆွဲထုတ်ယူငင်သွားနိုင်လောက်ပုံရသည်။

လက်တစ်ချက်လှုပ်ရုံဖြင့် မော်ရှန်းတောင်တစ်ခုလုံးကို ချုပ်နှောင်ပိတ်ဆို့လိုက်သူမှာ ဤအမျိုးသမီးပင် ဖြစ်သည်။

သူမကား မိစ္ဆာနယ်မြေ ၏ ‘သွေးမိစ္ဆာအရှင်သခင် ကျိရုရန် ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူမသည် တစ်ချိန်က လူ့လောကတွင် ‘သွေးပင်လယ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း’ ဟူသော မိမိ၏ ကျင့်စဉ်အနွယ်အဆက်ကို ချန်ထားခဲ့ဖူးသော်လည်း မြေပြင်နတ်ဘုရားအများအပြား၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့ စုပေါင်းကာ သူမအား မိစ္ဆာနယ်မြေသို့ ပြန်လည်မောင်းနှင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ ယဇ်ပူဇော်မှုကြောင့် လူ့လောကသို့ ပြန်လည်နိုးထသက်ဆင်းလာခဲ့သော်လည်း လီယန်ချူ နှင့် ကံဆိုးစွာ တည့်တည့်တိုးခဲ့လေသည်။

ဝူကောဓားအစီရင်ကို အသုံးပြုသော သွေးမိစ္ဆာအရှင်သခင် ကျိရုရန်သည် စွမ်းအား ကြီးမားလှပြီး ကျင့်စဉ်စွမ်းအားမှာ သမုဒ္ဒရာပမာ နက်ရှိုင်းကျယ်ပြန့်သော်လည်း၊ လီယန်ချူ၏ ရိုက်နှက်မှုကြောင့် သူမ၏ စွမ်းအား များ ကြေမွပျက်စီးကာ အင်အား အားလုံး ကုန်ခမ်းပြီးမှ မိစ္ဆာနယ်မြေသို့ ပြန်လည်ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူမ လူ့လောကသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာရခြင်းမှာ သက်ရှိတို့၏ ဝိညာဉ်နှင့် သွေးသားများကို လုယူရန်အတွက်သာမက၊

ပို၍အဓိကကျသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုမှာ ထိုတာအိုဆရာ လူငယ်လေးကို သတ်ဖြတ်ပစ်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

ကျိရုရန်အပြင် နဂါးချုပ်တွင်း ထဲမှနေ၍ လူငယ်အမျိုးသားတစ်ဦးလည်း ထွက်လာခဲ့သေးသည်။ သူ၏ စီးထားသောအောက်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီးပြင်းထန်လှသော ကျားနက်ကြီး တစ်ကောင် ရှိနေကာ၊ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် သွေးဆာရက်စက်မှု အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားမှာ မြင့်မားလွန်းလှသဖြင့် အတိုင်းအဆမရှိ နက်ရှိုင်းလှပေသည်။

ဤအချိန်တွင် ကျားနက်ကို စီးနင်းထားသော လူငယ်အမျိုးသား ပေ့ဖုန်း သည် မော်ရှန်းဂိုဏ်း၏ တပည့်များကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်နေသည်။

သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်အရဆိုလျှင် ဤမျှအထိ အားစိုက်ထုတ်ရန် မလိုသော်လည်း ဤအမျိုးသားသည် သားကောင်ကို လိုက်လံဖမ်းဆီး သတ်ဖြတ်ရသော ဤကစားပွဲကို သဘောကျနှစ်ခြိုက်ပုံရသည်။

ဖျောက် ဖျောက်

အပြာရင့်ရောင် တာအိုဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော မော်ရှန်းတပည့်တစ်ဦးသည် ကျားနက်ကြီး၏ အောက်တွင် ဖိနင်းခြင်းခံလိုက်ရပြီး၊ တစ်လုပ်တည်းနှင့် ဝါးမြိုခြင်းခံလိုက်ရကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ညည်းတွားရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ကြေမွသွားရှာသည်။

ကျားနက်ကျောပေါ်ရှိ လူငယ်အမျိုးသားသည် လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ရာ၊ ထိုမော်ရှန်းတပည့်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ဝိညာဉ်တစ်ခုသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာဖြင့် ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီး လူငယ်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

“မဆိုးပါဘူး... နည်းနည်းတော့ ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်ပေမယ့်၊ မမြည်းစမ်းရတာ ကြာပြီဆိုတော့ မျိုချလို့တော့ ရသေးတာပဲ။”

လတ်ဆတ်လှသော အသက်ဝိညာဉ်တစ်ခုသည် ယခုအခါ သူ့လက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားရရှာပြီ။ ရုပ်အလောင်းကို ကျားနက်က ဝါးမြိုပြီး ဝိညာဉ်ကိုမူ သူက ဗိုက်ထဲသို့ စုပ်ယူလိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ ပါးစပ်ဖျားမှမူ နည်းနည်းပေါ့ပျက်ပျက် ဖြစ်နေသည်ဟု ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်နေသေးသည်။

လူငယ်အမျိုးသား၏ အေးစက်ရက်စက်မှုသည် လူကို ရင်တုန်ဆန်းပြားစေပြီး၊ ဤသို့သော မြင်ကွင်းများသည် မော်ရှန်းတောင်နယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် မရပ်မနား ဖြစ်ပွားနေသည်။

ဓားအလင်းတန်း အများအပြား ပျံသန်းရောက်ရှိလာသည်။ ၎င်းတို့သည် မော်ရှန်းတောင်၏ ဓားပျံပညာရပ် ကို ကျင့်ကြံထားသော ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ အ‌ေဆာင်အချို့သည်လည်း ဝဲပျံကျဆင်းလာပြီး၊

ဝုန်းခနဲ မြည်ဟိန်းကာ ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

တာအိုဂိုဏ်း၏ မန္တန်ပညာရပ်များနှင့် အ‌ေဆာင်များ၏ စွမ်းပကားသည်လည်း အလွန်တရာ အားကောင်းလှပြီး မိစ္ဆာဝိညာဉ်များနှင့် သရဲသဘက်များကို နှိမ်နင်းရန် လုံလောက်လှသည်။

သို့သော် ထိုလူငယ်အမျိုးသားသည် လက်ကို ခပ်ဖွဖွလေးသာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ပြင်းထန်လှသော လေပြင်း တစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားပြီး ထိုမန္တန်များနှင့် အဆောင် အားလုံးကို အကြွင်းမဲ့ ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။

ဓားပျံများ မြေပေါ်သို့ ကျိုးပျက်ကျလာပြီး တစ်စစီ အက်ကွဲကာ အပိုင်းအစများ ဖြစ်သွားကြလေသည်။

“စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသားပဲ... ဒီလောက်ထိ အားနည်းနေတာကို၊ ငါ့ကိုတောင် ရန်မူရဲသေးတယ်ပေါ့။”

လူငယ်အမျိုးသားက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ညှိုးကို ခပ်ဖွဖွလေး ညွှန်ပြလိုက်ရာ၊ သက်လတ်ပိုင်း တာအိုဆရာတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိန်းချုပ်၍မရဘဲ သူ့လက်ထဲသို့ ဖမ်းဆွဲခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

“အားးးးးးး”

ထိုမော်ရှန်းတာအိုဆရာကြီးသည် ရုတ်တရက် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နှိပ်စက်ညှင်းပန်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသကဲ့သို့ နာကျင်လှသော အော်ဟစ်သံကို လွှတ်လိုက်မိသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဝိညာဉ်တစ်ခုသည် ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝိညာဉ်သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပူပြင်းလှသော နေရောင်ခြည်၏ တိုက်ရိုက်ရိုက်ခတ်မှုကို ခံရသဖြင့် မူလကပင် နာကျင်မှုကို ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤမော်ရှန်းတာအိုဆရာကြီးသည် ယင်ဝိညာဉ် အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူသာဖြစ်ပြီး တတိယအဆင့် ကျင့်စဉ်နယ်ပယ်သို့ ခြေမလှမ်းရသေးသဖြင့် နေ့ခင်းဘက်တွင် လွတ်လပ်စွာ ဝဲပျံနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ရုပ်ခန္ဓာ နှစ်ခုစလုံးသည် ထိုလူငယ်အမျိုးသား၏ ချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံထားရပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ‘ဝါးမြိုခြင်း မန္တန်ပညာရပ်’ နှင့်ပါ တိုးနေသဖြင့်၊

မကြာမီအချိန်၌ပင် ရုပ်ခန္ဓာနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တို့သည် တဖြည်းဖြည်း ချိုးဖဲ့အက်ကွဲကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားရရှာသည်။

လူငယ်အမျိုးသားသည် အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် ဤမော်ရှန်းတောင်၏ တာအိုကျင့်ကြံသူများကို သားကောင်များပမာ တစ်ဦးချင်းစီ ကြည့်ရှုအကဲခတ်နေသည်။

ဤသို့သော သတ်ဖြတ်ခြင်းများသည် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ဖြစ်ပွားနေဆဲပင်။

မော်ရှန်းတောင်၏ ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများသည်လည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး မိမိတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားပုံရိပ် များကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် တာအိုဘာသာ၏ နတ်စောင့်စစ်သူကြီးများ၊ နတ်သားနတ်သမီးများ ၏ ပုံရိပ်များသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာကြပြီး၊

တောက်ပလင်းလက်လှသော စိတ်ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများသည် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် လင်းထိန်သွားသည်။

မော်ရှန်းတောင်သည် ယနေ့တွင် မကြုံစဖူးသော ကပ်ဘေးကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုနှစ်ခုသည် လူတို့ကို တော်လှန်ပုန်ကန်လိုစိတ်ပင် မမွေးဖွားရဲအောင် ပြုလုပ်နေသော်လည်း၊

ဤမော်ရှန်းကျွမ်းကျင်သူများသည် တောင်ထိပ်အသီးသီးမှနေ၍ စုရုံးရောက်ရှိလာကြပြီး၊ ရှေ့လူလဲနောက်လူအစား သေတွင်းထဲသို့ ခုန်ဆင်းသကဲ့သို့ ထိုလူငယ်အမျိုးသားထံသို့ အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားပုံရိပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု တိုက်ခိုက်လာကြရာ၊

ခဏချင်းတွင်ပင် စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုက နယ်စပ်ကို ဖိနှိပ်တိုက်ခိုက်လာသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေသည်။

လူငယ်အမျိုးသားက အေးစက်စွာ ပြုံးကာ

“ပုစဉ်းရင်ကွဲက ရထားလုံးကို တားသလိုပါပဲ... ကိုယ့်အဆင့်ကိုယ် မသိဘူး ”

သူသည် ဤသို့သော အားနည်းသော တည်ရှိမှုများ၏ တော်လှန်ပုန်ကန်မှုကို အနှစ်သက်ဆုံး ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ငိုယိုအော်ဟစ်ပြီး အသက်ဘေးမှ ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်နေကြခြင်းမျိုးသည် သူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကစားပွဲ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ချေ။

ဝုန်း ဝုန်း

စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားပုံရိပ်များသည် ထိုလူငယ်အမျိုးသား၏ လက်ချက်ဖြင့် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားရသည်။

မည်မျှပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်မန္တန် စွမ်းပကားဖြစ်ပါစေ၊ သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ လက်တစ်ချက် ခါယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားရုံသာ ရှိသည်။

ကောင်းကင်ယံထက်တွင် သွေးမြစ်တစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ပင် စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားပုံရိပ် အများအပြားကို ရစ်ပတ်ဝါးမြိုသွားသည်။

ထိုစိတ်ဝိညာဉ်ပုံရိပ်များမှ စိတ်ကူးပုံဖော်ထားသော တာအိုဘာသာ၏ နတ်မင်းများနှင့် နတ်ဘုရားများသည် ယခုအခါ သွေးပင်လယ်ထဲတွင် နစ်မြုပ်လိုက် ပေါ်လိုက်ဖြစ်နေကာ၊ မကြာမီပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အကြွင်းမဲ့ ချေမှုန်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ ကုတင်ညောင်စောင်းပေါ်တွင် စောင်းစောင်းလေး မှီတင်းနေသော ဝတ်စုံနက်ဝတ် အမျိုးသမီးက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေကို လုပ်မနေနဲ့တော့၊ ဒီတာအိုကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ သွေးသားတွေကို အမြန်ဆုံး ဝါးမြိုပြီး၊ စွမ်းအားတွေကို အမြန်ပြန်ဖြည့်စွက်။”

လူငယ်အမျိုးသား ပေ့ဖုန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး

“ကျိအစ်မကလည်း စိတ်စောလွန်းနေပြန်ပြီ၊ ငါက ကစားလို့ မဝသေးဘူးလေ။”

ကောင်းကင်ယံမှ ညှို့ဓာတ်ပြည့်ဝပြီး လူကို ဆွဲဆောင်နိုင်သော ဝတ်စုံနက်ဝတ် အမျိုးသမီး ကျိရုရန်က အေးဆေးစွာ ဆက်ပြောသည်။

“ဒီနေရာမှာ အစီအရင်ကြီး ချမှတ်ထားပြီး လူ့လောကရဲ့ တာအိုကျွမ်းကျင်သူတွေကို မျှားခေါ်ထားတာ။ အကယ်၍ စွမ်းအားတွေကို အမြန်ဆုံး ပြန်မဖြည့်တင်းထားရင်၊ အဲ့ဒီအချိန်ကျမှ သူတစ်ပါးရဲ့ ရိုက်တာကို ခံရရင်တော့ ရယ်စရာကြီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။”

လူငယ်အမျိုးသားသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဆွံ့အသွားပြီး၊ ထို့နောက်တွင်မူ အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်လေသည်။

အလွန်တရာ ရယ်စရာကောင်းသော ဟာသတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့၊

သူ၏ မျက်ဝန်းထောင့်များမှ မျက်ရည်များပင် ထွက်ကျလာသည်အထိ ရယ်မောနေမိသည်။

“ကျိအစ်မက ငါ့ကို နောက်ပြောင်နေတာပဲ၊ မင်းက ငါ့ကို သိပ်အထင်သေးလွန်းတာပဲ။”

ကျိရုရန်သည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး၊ နောက်ထပ် စကားမဆိုတော့ဘဲ သွေးမြစ်တစ်စင်းကို ချက်ချင်းပင် ထိုမော်ရှန်းတောင်၏ တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ လွှမ်းခြုံစေလိုက်သည်။

တောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကြသော မော်ရှန်းတပည့်များသည် ထိုယုတ်မာဆိုးသွမ်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့်၊ စိတ်ထဲတွင် မအေးမချမ်း ဖြစ်လာကြသည်။

ရုတ်တရက်ပင်၊ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးချင်းများမှာ ထိန်းချုပ်၍မရဘဲ စတင်ဆူပွက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

“အားးးးးးးး”

တာအိုကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပြီးတစ်ဦး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး၊

တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆေးလုံးများကို ထုတ်ယူမျိုချခြင်း သို့မဟုတ် ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဘေးရန်ကင်းအဆောင် များကို ထုတ်ယူကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးချင်းများ ဆူပွက်သောင်းကျန်းမှုကို နှိမ်နင်းရန် ကြိုးစားကြသည်။

သို့သော်လည်း ဤအရာသည် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

၎င်းတို့၏ သွေးများသည် ရုတ်တရက် ဆူပွက်လာကာ၊ ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့စွာ လည်ပတ်လှုပ်ရှားလာပြီး ရုပ်ခန္ဓာများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ သွေးကွက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြရရှာသည်။

‘ယင်ဝိညာဉ်’ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသော ဝိညာဉ်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ပါစေ၊ သို့မဟုတ် ‘ချီလေ့ကျင့်ခြင်း’ အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော မော်ရှန်းတောင်၏ တပည့်ငယ်လေးများ ဖြစ်ပါစေ၊ ယခုအချိန်တွင်မူ အားလုံးသည် တန်းတူရည်တူပင် ဝိညာဉ်များ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားကြပြီး သွေးမြစ်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားကြရသည်။

ကျိရုရန်၏ အငွေ့အသက် စွမ်းပကားသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။

လူငယ်အမျိုးသားသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ကျိအစ်မက တကယ်ကို ပျင်းစရာကောင်းတာပဲ၊ ဒီလိုလုပ်တော့ ဒီတာအိုကျင့်ကြံသူတွေကို သက်သက်အလကား အခွင့်အရေး ပေးလိုက်သလို ဖြစ်မနေဘူးလား”

စင်စစ် သတ်ဖြတ်ခြင်းထက်စာလျှင်၊ သူသည် ထိုလူများ သေခါနီးတွင် မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် ငိုယိုခြင်း သို့မဟုတ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လျက် သူ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုအောက်တွင် လမ်းပိတ်မြေပိတ် ဖြစ်နေသော ပုံစံမျိုးကို ပို၍ကြည့်ရှုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ ကျိရုရန်သည် တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ တာအိုကျင့်ကြံသူတို့၏ သွေးသားနှင့် ဝိညာဉ်များကို စတင်လုယူနေပြီ ဖြစ်ရာ၊

သူသာ ဆက်လက်ကစားနေပါက၊ ယခုတစ်ကြိမ် ခွဲတမ်းရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်သည် အလွန်တရာ နည်းပါးသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုလူငယ်အမျိုးသားသည် ကျိရုရန်နှင့် ထိုတောင်ထိပ်ရှိ တာအိုကျင့်ကြံသူများကို လုယူရန်အတွက် အငြင်းပွားမနေခဲ့ပေ။

သူ့အောက်ရှိ ကျားနက်ကြီးသည် ကာကွယ်ရေးလေပြင်းကို စီးနင်းလျက်၊ အခြားတောင်ထိပ်တစ်ခုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် မော်ရှန်းတောင်နယ်မြေတစ်ခုလုံး၏ တောင်ထိပ်ကိုးခုစလုံးကို အကြွင်းမဲ့ ပိတ်ဆို့ချုပ်နှောင်ထားပြီး ဖြစ်ရာ၊ ဤလူများမှာ ထွက်ပြေးနိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

သူသည် လက်ကို ခပ်ဖွဖွ မြှောက်လိုက်ရာ၊ ဖြူဖွေးသော ပုတီးစေ့တစ်စေ့ သည် သူ့လက်ထဲမှ ပျံထွက်သွားပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တောင်ပမာ ကြီးမားသွားကာ ထိုတောင်ထိပ်၏ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မရေမတွက်နိုင်သော ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတို့၏ အသိဉာဏ်ကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေသည်။

ဤပုတီးစေ့အတွင်း၌ အလွန်တရာ ယုတ်မာဆိုးသွမ်းသော စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ သေချာစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်လျှင် ပုတီးစေ့ထဲတွင် ဝေဝေဝါးဝါးနှင့် လူရိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိရလိမ့်မည်။

ပုတီးစေ့တစ်ခုလုံးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမှောင်အငွေ့အသက်များနှင့် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

၎င်းကား မိစ္ဆာနယ်မြေ၏ အားကောင်းလှသော ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်ပေသည်။

‘ကိုးထပ်ငရဲ ပုတီးစေ့’

‘ကိုးထပ်ငရဲ ပုတီးစေ့’ ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီးနောက်၊ ဤတောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ မော်ရှန်းတောင် တာအိုကျင့်ကြံသူ အားလုံးသည် ကျိန်စာသင့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး စိတ်ဝိညာဉ်များ ဗယောက်ဗရက်ဖြစ်ကာ၊ မိမိကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ပုန်းအောင်းရာနေရာများမှ ထွက်လာကြပြီး၊ ကောင်းကင်ယံကို ကြောင်တောင်တောင်နှင့် ငေးမောကြည့်ရှုနေကြတော့သည်။

အတိအကျပြောရလျှင် ကြက်သွန်မြိတ်များကို ရိတ်သိမ်းသကဲ့သို့ပင်၊ ထိုလူငယ်အမျိုးသားသည် ကျားနက်ကို စီးနင်းလျက် ၎င်းတို့ကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရိတ်သိမ်းချေမှုန်းနေပြီး၊

ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝါးမြိုသံများကို ထွက်ပေါ်စေသည်။

ဝုန်းခနဲ

မော်ရှန်းတောင်အတွင်းမှနေ၍ အလွန်တရာ အားကောင်းလှသော အငွေ့အသက် စွမ်းပကားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက်တွင် ကျင့်ကြံရာ လှိုဏ်ဂူတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားပြီး၊ စွမ်းအားကြီးမားလှသော တာအိုဆရာအိုကြီးတစ်ဦးသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျံတက်လာခဲ့သည်။

သူကား မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ် လင်လူ ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ရာစုနှစ်ဝက်နီးပါးခန့် ကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး၊ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ဖောက်ထွက်ရန်နှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်း အကန့်အအသတ်ကို ရှောင်လွှဲရန် ကြိုးစားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မော်ရှန်းတောင်အတွင်းရှိ အရေးကိစ္စအများအပြားကို အကြီးအကဲများထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ကာ စီမံခန့်ခွဲစေခဲ့သည်။

မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း၊ မော်ရှန်းတောင်၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိ အများအပြားတွင် ပြဿနာများ ရှိနေခဲ့ကြသည်။

ပို၍ပြင်းထန်သည်မှာ ချီလုံရန် ကဲ့သို့သောသူဖြစ်ပြီး၊ သူသည် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်သို့ တိုက်ရိုက်သက်ဆင်းသွားကာ ရှန့်ရှန်းနန်းတော် သို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ထို့အပြင် မော်ရှန်းတောင်သည်လည်း မိမိတို့၏ ဂိုဏ်းလက်အောက်သို့ လောကီအပြင်ဘက်ရှိ ဘေးထွက်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများကို စတင်လက်ခံကာ အင်အားချဲ့ထွင်လာခဲ့သည်။

မော်ရှန်းတောင်၏ တာအိုသခင်ငယ် ဟုန်ပိုင်ဝေ ၏ အာဏာစက်ပြင်းထန်ပြီး မောက်မာလှသော အပြုအမူများသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် လူတိုင်းအသိအမှတ်ပြုထားရသော အမှန်တရား ဖြစ်နေခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီ။

သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အလွန်ပြင်းထန်သော တန်းရန်ကျီအကြောင်းကိုမူ ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ချေ။

အေးချမ်းစွာ တာအိုတရားကို ကျင့်ကြံလိုသူများ သို့မဟုတ် မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းရန် မိမိကိုယ်ကိုယ် တာဝန်ပေးထားသော မော်ရှန်းတာအိုဆရာစစ်စစ်များသည် မော်ရှန်းတောင်အတွင်း၌ ဝိုင်းပယ်ခြင်းနှင့် ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသည်။

အချို့သည် မော်ရှန်းတောင်ဟူသော ဤအေးချမ်းသည့် မြေမြတ်မှ ထွက်ခွာသွားကြပြီး၊ အချို့မှာမူ ဤနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသော်လည်း ဗဟိုအချက်အချာနှင့် ဝေးကွာသွားကာ လက်ဝယ်ရှိသော ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များသည်လည်း ယခင်ကထက် များစွာ လျော့နည်းသွားခဲ့ရသည်။

တောက်ပဆန်းကြယ်လှသော တာအိုဂိုဏ်းစစ်စစ်ကြီးတစ်ခုသည် ယခုအခါတွင်မူ ကျင့်ကြံခြင်းမိသားစုကြီးများကဲ့သို့ မောက်မာရိုင်းစိုင်းသော အရိပ်အယောင်များ သန်းနေခဲ့ရသည်။

မော်ရှန်းတောင်၏ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသော ဂိုဏ်းချုပ် လင်လူ သည် မော်ရှန်းတောင်တစ်ခုလုံး သေခြင်းရှင်ခြင်း ကပ်ဘေးကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်ကို သိရှိသွားသောအခါ ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်လာခဲ့ပြီး

“ဘယ်က မိစ္ဆာလဲ... ငါ့ရဲ့ မော်ရှန်းတောင်ကို ရန်မူရဲတယ်ပေါ့”

မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်၏ စကားသံ ဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ မိုးကြိုး တစ်ချက်ကို တိုက်ရိုက် ပစ်ခတ်လိုက်လေသည်။

ဝုန်းခနဲ

မိုးကြိုးငါးသွယ် ထိပ်တိုက်ထိမှန်ခြင်း

ကောင်းကင်ယံထက်မှနေ၍ ကြီးမားတုတ်ခိုင်လှသော ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးတန်းကြီး ကျဆင်းလာသော်လည်း၊ ထိုလူငယ်အမျိုးသားသည် အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

သူသည် လေကို ခပ်ဖွဖွလေး တစ်ချက်မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ၊ ချက်ချင်းပင် ထက်မြက်လှသော ဓားကြီးတစ်လက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ကောင်းကင်ယံမှ မိုးကြိုးတန်းကြီးကို ဆီးကြိုတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

မိုးကြိုးဟူသည် ကမ္ဘာမြေအကြားရှိ ယန်ဓာတ်အပြည့်ဆုံး စွမ်းအားဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်းရှိသည်။

၎င်းသည် ထိုဓားကြီးနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားချိန်တွင်မူ၊

ကောင်းကင်ယံရှိ ထိုမိုးကြိုးသည် အောက်သို့ ကျမလာနိုင်တော့ဘဲ၊ ထိုနေရာတင်တင် တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲသွားရတော့သည်။

ဝုန်း

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လွင့်ပျံသွားသည်။

ထို့နောက်တွင် တာအိုဆရာအိုကြီးသည် မိမိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာစေလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ဆံပင်နှင့်မုတ်ဆိတ်မွေးများ ထောင်ထနေသော မျက်နှာအိုကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

မျက်ဝန်းတစ်စုံသည် အေးစက်နေသော်လည်း၊ ဖိနှိပ်၍မရသော ဒေါသအဟုန်များ ကိန်းအောင်းနေကာ

“ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ ဆန်းကြယ်သောတရား၊ စွမ်းအင်အားလုံးတို့၏ အခြေအမြစ် ကုဋေကမ္ဘာမြောက်မြားစွာကို ကျင့်ကြံပြီး၊ ငါ၏ တန်ခိုးအာနုဘော်ကို သက်သေပြအံ့ အမိန့်တော်အတိုင်း အမြန်ဆုံး ဖြစ်စေ”

မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်၏ စကားသံသည် မိုးခြိမ်းသံပမာ လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဤအချိန်တွင် မော်ရှန်းတောင်အတွင်း၌ ကျိန်စာသင့်နေသူဖြစ်စေ သို့မဟုတ် အထူးမှတ်သားခြင်း ခံထားရသော ကျင့်ကြံသူဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မှိန်ပျပျ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

၎င်းတို့သည် သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ မိမိတို့၏ လက်ခြေများမှာ ရွှေရောင်ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများလည်း ပိုမိုအားကောင်းလာသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ကြရသည်။

လူငယ်အမျိုးသားသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်မိသည်။

တံခါးပိတ်ရာမှ ထွက်လာသော တာအိုဆရာအိုကြီးတွင် ဤသို့သော နည်းလမ်းမျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း

ဤမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် လက်ချောင်းငါးချောင်းကို ဖြန့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်သော လက်ဝါးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်မန္တန်ကို ထုတ်ဖော်နေသည့် တာအိုဆရာအိုကြီးကို နောက်ဆုတ်သွားအောင် ဖိနှိပ်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကောင်းကင်ယံရှိ ထိုဆံပင်မုတ်ဆိတ် ထောင်ထနေသော မျက်နှာအိုကြီး၏ ပါးစပ်မှနေ၍ မန္တန်အချို့ကို တိုက်ရိုက် ရွတ်ဆိုလိုက်ပြန်သည်။

မော်ရှန်းတောင်၏ တောင်စောင့်အစီအရင်ကြီးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပွင့်လာခဲ့ပြီး၊ အလင်းတန်းများ စီးဆင်းလျက် မိစ္ဆာပေါင်းစုံကို မဝင်ရောက်နိုင်အောင် တားဆီးလိုက်သည်။

မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်၏ စွမ်းပကားသည် ကမ္ဘာမြေလှန်မတတ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူသည် တောင်စောင့်အစီအရင် ပွင့်လာသော စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍၊ ဤအမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး ဟူသော စွမ်းအားကြီးမားလှသည့် တည်ရှိမှုနှစ်ခုကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဖိုးတန်လှသော အဆောင် များကို ပိုက်ဆံပမာ သဘောမထားဘဲ အဆက်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ ၎င်းတို့ထဲတွင် ရွှေ၊ သစ်သား၊ ရေ၊ မီး၊ မြေ ဟူသော ဓာတ်ကြီးငါးပါးအပြင် ဆီးနှင်းခဲ၊ မိုးကြိုးနှင့် ကာကွယ်ရေးလေပြင်း စွမ်းအားများပါ ပြည့်နှက်နေသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်ယံရှိ ထိုသွေးမြစ်၏ စွမ်းပကားသည် ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။

၎င်းထဲရှိ သွေးရေများသည် အလွန်တရာ စေးပျစ်လှပြီး ပြဒါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဤမော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်သည် မည်မျှပင် ပြောင်မြောက်လှသော တာအိုမန္တန် စွမ်းပကားများကို ထုတ်ဖော်တိုက်ခိုက်ပါစေ၊ အားလုံးသည် စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး မည်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။

သူသည် ‘ခုနစ်စင်ကြယ် ရတနာဓား’ တစ်လက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ ဓားပေါ်တွင် အစီရင်စာလံုးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လင်းထိန်သွားသည်။

ထို့နောက်တွင် ခုနစ်စင်ကြယ် ရတနာဓားသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ၊ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ဝုန်းခနဲ

၎င်းသည် သွေးမြစ်ကြီးကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲကာ အပေါက်တစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။

မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝမ်းမြောက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း၊

မကြာမီပင် သွေးမြစ်သည် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းသွားပြီး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကာ၊

ကောင်းကင်အပြည့် ရဲရဲနီနေသော အလင်းတန်းများသည် မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ် ရှိရာနေရာကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်သည် ဇာမဏီ နတ်ဘုရားအဆောင် တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းကား အဆင့်တစ် အဆောင် ကြီး ဖြစ်ပြီး၊ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

ဇာမဏီငှက်တစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး၊ ကောင်းကင်အပြည့် နတ်မီးတောက်များကို သယ်ဆောင်လျက် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ပင်၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးမြစ်နှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားတော့သည်။

မီးဇာမဏီ၏ နတ်မီးတောက်များနှင့် စေးပျစ်လှသော သွေးမြစ်ရေများသည် အချိန်အတန်ကြာအောင် အပြန်အလှန် အရှုံးအနိုင်မရှိ တောင့်ခံနေကြသည်။

ကုတင်ညောင်စောင်းပေါ်တွင် စောင်းစောင်းလေး မှီတင်းနေသော ကျိရုရန်၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ လက်ဖဝါးကို ခပ်ဖွဖွလေး ဖိချလိုက်သည်။

သွေးမြစ်သည် ရုတ်တရက် ပိုမိုကြီးမားကျယ်ပြန့်လာပြီး၊ ထိုမြင့်မြတ်လှသော အငွေ့အသက်ရှိသည့် မီးဇာမဏီကို ဖိနှိပ်ကာ သွေးမြစ်အတွင်း၌ ပိတ်လှောင်ပစ်လိုက်တော့သည်။

လူငယ်အမျိုးသားသည် ကျားနက်ကို စီးနင်းလျက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာသည်။ သူ့လက်ထဲတွင် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသော ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ၊

ဓားကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် မျက်လုံးတစ်လုံး ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ အရာခပ်သိမ်းကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဓားတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ဓားချီများ ဖြတ်သန်းသွားပြီး တောင်ထိပ်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် တိခနဲ ဖြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်သည် နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရပြီး၊ သူသည် လုံးဝ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ချေ။

တောင်ထိပ်အသီးသီးရှိ မော်ရှန်းတပည့်များသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ မူလက နှစ်ပေါင်းများစွာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသော ဂိုဏ်းချုပ် ထွက်လာသဖြင့် မျှော်လင့်ချက်များ ပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့သော်လည်း၊

အေးစက်တည်ငြိမ်သော အငွေ့အသက်ရှိသည့် တာအိုသီလရှင်ငယ်တစ်ဦးသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ်မော့ကာ ကောင်းကင်ယံရှိ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုနေသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများအားလုံး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာနေကြသော်လည်း၊ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ဖော်ပြ၍မရသော ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ် တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူမသည် ဓားကို အသုံး ပြုလျက် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ကာ၊ ကောင်းကင်ယံရှိ ထိုအင်အားကြီးမားလှသော မိစ္ဆာနယ်မြေ ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် မန္တန်ချင်း ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ချင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူမ၏ မျက်ဝန်းများသည်လည်း ထက်မြက်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း မကြာမီပင် ထိုတာအိုသီလရှင်ငယ်၏ မျက်ဝန်းများသည် ပြန်လည်ဝေဝါးသွားပြီး၊

“ငါ ခုနက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ”

တာအိုသီလရှင်ငယ်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး၊ အဝေးသို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားကာ ဂိုဏ်းတူတပည့်များနှင့် သွားရောက်ပူးပေါင်းလိုက်သည်။

ဤအမျိုးသမီးသည် အသားအရေမှာ ဆီးနှင်းပမာ ဖြူဖွေးနေပြီး ရုပ်ရည်မှာ လှပကျော့ရှင်းကာ၊ ခုနက စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဖြစ်သွားမှုကို ဖယ်ရှားလိုက်လျှင်၊ စင်စစ်အားဖြင့် သူမသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူမ၏ အမည်မှာ ‘ကောချိုင်ဖုန်း’ ဖြစ်ပြီး၊ ‘ချီလေ့ကျင့်ခြင်း’ အလယ်လတ်ဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသော တာအိုကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ကာ၊ မော်ရှန်းတောင်တွင် ဝါစဉ် အလွန်နိမ့်ပါးလှသည်။

သူမသည် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ရင်း၊ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လျက်နှင့် အလွန်စိုးရိမ်နေမိသည်။

“ငါတို့ ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာပဲ သေရတော့မှာလား”

ကောချိုင်ဖုန်း တစ်ယောက်တည်းတင်မက၊ မော်ရှန်းတောင်၏ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည်လည်း ဤအတွေးကိုသာ ရင်ဝယ်ပိုက်ထားကြသည်။

အကယ်၍ ကမ္ဘာမြေတွင် ကျွမ်းကျင်သူအရေအတွက်ကို ကန့်သတ်ထားသော သံခြေကျင်း သာ မရှိခဲ့ပါက၊

ယခုအချိန်တွင် မော်ရှန်းတောင်ကဲ့သို့ တာအိုမြေမြတ်တွင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသော တတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့ကို နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်ခန့် အချိန်ပေးမည်ဆိုလျှင်၊ ယခုကဲ့သို့ သွေးမိစ္ဆာအရှင်သခင်နှင့် ပေ့ဖုန်းတို့၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်စွမ်းများစွာ ပိုမိုရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး၊ ရလဒ်သည်လည်း ဤသို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ မော်ရှန်းတောင်၏ ‘ယင်ဝိညာဉ်’ ထိပ်သီးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားသည်လည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး သက်ပြင်းချနေကြရုံသာ ရှိတော့သည်။

တတိယအဆင့် အချင်းချင်းကြားတွင်လည်း ကွာခြားချက်များ ရှိနေပေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်သည် သိသာထင်ရှားစွာပင် တတိယအဆင့်၏ အစောပိုင်း မျှသာ ရှိသေးသည်။

အလားတူ ဤမိစ္ဆာနယ်မြေ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုနှစ်ခုသည်၊ လက်ရှိအချိန်တွင် ထုတ်ဖော်ပြသထားသော စွမ်းပကားအရဆိုလျှင် အနည်းဆုံး တတိယအဆင့်၏ အလယ်လတ်ပိုင်း သို့မဟုတ် နောက်ဆုံးပိုင်း ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။

ဂိုဏ်းချုပ်သည် ၎င်းတို့၏ ပြိုင်ဘက် လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

ကျားနက်ကို စီးနင်းထားသော လူငယ်အမျိုးသား၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အတိုင်းအဆမရှိ နက်ရှိုင်းလှပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း သွေးမိစ္ဆာအရှင်သခင်နှင့် အဆင့်အတန်းတူညီသော မိစ္ဆာနယ်မြေ၏ ထိပ်သီးကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူသည် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ၊ မော်ရှန်းတောင်၏ ဂိုဏ်းချုပ်သည် ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့ချေ။

သို့သော် ထိုဓားချီများသည် ထိုဂိုဏ်းချုပ်၏ လက်ချက်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

လူငယ်အမျိုးသားက မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်သည်။

ခုနက ဤတာအိုဆရာအိုကြီးသည် မည်သည့် မန္တန်စွမ်းပကားကို အသုံးပြုလိုက်သည်ကို သူ လုံးဝ မခံစားမိခဲ့ချေ။

ထို့နောက်တွင် သူသည် ဓားကို ထပ်မံဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ အလွန်တရာ ကြီးမားတုတ်ခိုင်လှသော ဓားချီကြီးတစ်ခုသည် ထက်မြက်ပြီး ပြင်းထန်လှစွာဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

မော်ရှန်းတောင်၏ ဂိုဏ်းချုပ်သည် မျက်နှာအမူအရာ တည်ငြိမ်လျက်၊ လက်ညှိုးနှင့်လက်ခလယ်ကို ဓားအဖြစ် ပူးကပ်ကာ၊ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် သူ၏ ဓားချီကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင် ဟင်းလင်းပြင်ကို နင်းလျက် ရောက်ရှိလာပြီး၊ လက်ထဲတွင် ကြေးနီဖလားကြီးနှစ်လုံး ကို ပင့်မြှောက်ကာ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

ထိုကြေးနီဖလားကြီးများပေါ်တွင် တောင်တန်းများ၊ မြစ်ရေများနှင့် ပန်းမန်ငှက်များ၏ ပုံသဏ္ဌာန်များ ရှိနေပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မှိန်ပျပျ တာအိုအငွေ့အသက် များ စီးဆင်းနေသည်။

ဤဂိုဏ်းချုပ်၏ ထုတ်ဖော်တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင်၊

အငွေ့အသက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ကျင့်စဉ်စွမ်းအား နက်ရှိုင်းလှသော လူငယ်အမျိုးသားကိုပင် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားအောင် ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့သည်။

လူငယ်အမျိုးသား ပေ့ဖုန်းက အံ့ဩသံတစ်ချက် လွှတ်လိုက်ပြီး၊ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့အားသင့်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ၊ ထို့နောက်တွင် သူသည် ဤဂိုဏ်းချုပ်ကို သေချာစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းနှစ်စုံလုံးတွင် ထူထဲလှသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး

“မဟုတ်သေးဘူး! ခန္ဓာကိုယ်လုယူထားတာ လား”

သူက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ အလွန်တရာ ရယ်စရာကောင်းသော ဟာသတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ကုတင်ညောင်စောင်းပေါ်တွင် စောင်းစောင်းလေး မှီတင်းနေသော ကျိရုရန်၏ မျက်ဝန်းများသည်လည်း ထိုမော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

မော်ရှန်းတောင်၏ ဂိုဏ်းချုပ် သည် တတိယအဆင့်၏ အစောပိုင်း ကျင့်စဉ်သာ ရှိရမည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် ခုနက ဤဂိုဏ်းချုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ တာအိုဘာသာ၏ စွမ်းအင်မဟုတ်သော အလွန်ထူထဲလှသည့် အငွေ့အသက် စွမ်းပကားများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူငယ်အမျိုးသားသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ပိုက်လျက်၊ ကျားနက်ကျောပေါ်မှနေ၍ အေးစက်စွာ ပြုံးကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ”

မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာသည် အလွန်တရာ မည်းမှောင်သွားပြီး

“ငါ ဒီနေရာမှာ အကြံအစည်တွေ ချမှတ်ထားတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီ၊ မင်းက ရောက်လာတာနဲ့ ငါ့ရဲ့ အကြံအစည်တွေကို ဖျက်ဆီးပစ်တော့မယ်၊ ဒါတောင် ငါက ဘယ်သူလဲလို့ မေးရဲသေးတယ်ပေါ့ ”

ထို့နောက်တွင်၊ သူ၏ နောက်ကျောဘက်၌ ‘ကြေးနီဖလားကြီး နှစ်လုံး’ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

မဟာရှအင်ပါယာ၏ အဖိုးတန်ရတနာကြီးများဖြစ်သော ကြေးနီဖလားကြီး လေးလုံး သည် ထူးခြားသော ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဤမော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်၏ အငွေ့အသက် စွမ်းပကားသည် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဆန်းကြယ်လှသော တာအိုပုံရိပ် များသည် သူ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော တောင်တန်းများနှင့် မြစ်ရေများ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကုတင်ညောင်စောင်းပေါ်တွင် စောင်းစောင်းလေး မှီတင်းလျက်၊ ဝတ်စုံနက်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်လုံးရှိသည့် ကျိရုရန်သည် မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် တွန့်လိုက်မိသည်။

ဤမော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်၏ ကျင့်စဉ်အငွေ့အသက်သည် အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ခဏချင်းတွင်မူ၊ သူမ စဉ်းစား၍ မရသေးချေ။

“ဒီလူက ငါနဲ့ လက်ရည်ယှဉ်ပြိုင်ဖူးတာ ဖြစ်ရမယ်၊ သူက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ ”

ကျိရုရန်၏ မျက်ခုံးအကြားတွင် မှိန်ပျပျ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝုန်း

သွေးမြစ်သည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး၊ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းပကားများကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

သို့သော်လည်း ‘ကြေးနီဖလားကြီး လေးလုံး’ ကိုမူ မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်က ပင့်မြှောက်ထားဆဲပင်။

ထိုကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော တာအိုပုံရိပ်ကြီးသည် သွေးမြစ်ကြီးကို ခုခံတားဆီးထားလေတော့သည်။

အခန်း (၉၂၆) အချိန်မတိုင်မီ ရိတ်သိမ်းခြင်း ၊ သိုင်းပညာ၏ အထွတ်အထိပ်

ကျိရုယန်သည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အခြေအနေကို အကဲခတ်မိသွားသည်။ မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်၏ ကျင့်ကြံဆင့်က အားကောင်းသည်ဆိုသော်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို အနိုင်ယူနိုင်ရန်ကား လုံးဝမဖြစ်နိုင်ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် မူလစစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဆင်းသက်လာခြင်း မဟုတ်သည့်တိုင်အောင် မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်အတန်းရှိသူများ ဖြစ်ကြသောကြောင့်ပင်။

ဤခွဲထွက်ထားသော စွမ်းအားသည် တတိယအဆင့် တွင် ရှိနေသော်လည်း သာမန် တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံဆင့်မျိုးနှင့်ကား လုံးဝမတူညီလှချေ။

သို့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် မော်ရှန်းဂိုဏ်းသားများအားလုံး၏ ရင်ထဲ၌ မျှော်လင့်ချက်မီးတောက်များ အစီအရီ တောက်လောင်လာကြသည်။ မိမိတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သူမှာ အဘယ်ကြောင့် စွမ်းအားများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာရသနည်း၊ ရှေးဟောင်းကြေးအိုးကြီး ကကော အဘယ်ကိစ္စကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာရသနည်း ဆိုသည်ကို သူတို့ မသိကြသော်လည်း အသက်ရှင်သန်ခွင့်ရတော့မည့် မျှော်လင့်ချက်ကိုမူ သူတို့ အာရုံခံမိလိုက်ကြသည်။

သို့သော် ထိုမျှော်လင့်ချက်က မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရောက်ရှိလာသလိုပင် ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။ မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါများက ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး အလွန်အမင်း ယုတ်မာကောက်ကျစ်ကာ ကြက်သီးမွေးညင်းထစရာ ကောင်းလောက်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်အရှိန်အဝါထဲမှ ရရှိနေသော ထိုရင်းနှီးနေသည့် ခံစားချက်ကြောင့် ကျိရုယန်၏ ရင်ထဲတွင် သံသယများ ပိုမိုပြင်းထန်လာရသည်။

မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်က မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ရင်း

"မင်းတို့က လာလုမှတော့... ငါလည်း အချိန်မတိုင်ခင် အတင်းအဓမ္မ ရိတ်သိမ်းရတော့မှာပေါ့"

လူတိုင်း သူပြောသည့်စကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ကြသော်လည်း အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အေးစိမ့်သော အအေးဓာတ်တစ်ခု စီးဆင်းသွားသည်ကိုတော့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်က... မိစ္ဆာကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ကြံနေခဲ့တာလား"

"စောစောက လူငယ်က 'ခန္ဓာကိုယ်လုယူတာ' လို့ ပြောသွားတယ်မလား... ဒါဆို ဂိုဏ်းချုပ်က မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကောင်ရဲ့ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီပေါ့"

"မဖြစ်နိုင်တာ ဘယ်လိုအရာမျိုးက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူနိုင်မှာလဲ"

လူအများက ဝေဖန်ပြောဆိုနေကြစဉ်မှာပင် လူအုပ်ကြီးထဲမှ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုသူမှာ 'ယင်ဝိညာဥ်' အထွတ်အထိပ်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားသော မော်ရှန်းဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းဆန်းပြားသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက် သူ၏အရေပြားများက တစ်စစီ ကွဲအက်လာသည်ကို အားလုံးက မြင်လိုက်ကြရသည်။

သို့သော် ပထမဆုံးအကြိမ် ထွက်ပေါ်လာသည့် အော်ဟစ်သံမှလွဲ၍ ထိုသူသည် ဘာမျှမသိတော့သကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ ယင်ဝိညာဥ်အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိ ထိုမော်ရှန်းဂိုဏ်းသားကြီးမှာ ပြာမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကမ္ဘာကြားတွင် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ဆရာကြီး"

အသက်လတ်ပိုင်း အရွယ်ရှိ လမ်းပြဆရာတစ်ဦးက အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မိမိ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်သည့်အခါ ၎င်း၏လက်မှာလည်း တစ်စစီ ကွဲအက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ခဏချင်းမှာပင် သူသည်လည်း ပြာမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြန်သည်။

ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော မော်ရှန်းဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် တရားကျင့်ကြံသူများစွာမှာ မိမိတို့၏ အရေပြားများ တစ်စစီကွဲအက်ကာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲနေကြသည်ကို ထိတ်လန့်ဖွယ် တွေ့ရှိနေကြရသည်။ ညင်သာနူးညံ့သော အသွင်ရှိသည့် ကော်ချိုင်ဖုန်းမှာ မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်သွားပြီး မိမိ၏ဂိုဏ်းတူ မောင်နှမများ ပြာမှုန့်အဖြစ် လွင့်ပါးနေကြသည်ကို ကြည့်ကာ ခြေဖျားလက်ဖျားများ အေးစက်တုန်ယင်လာခဲ့ရသည်။

မူလက ဤနေရာတွင် ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဂဏန်းကျော် ရှိနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သုံးလေးဦးခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သူတို့သည် မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်ကာ မျက်နှာတွင် သွေးမရှိတော့သကဲ့သို့ ဖြူလျော်နေကြပြီး အမှန်တကယ် မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို လုံးဝနားမလည်နိုင်ကြတော့ချေ။

ဝိညာဥ်လောကမှ လာကြသော ကျိရုယန်နှင့် ပေဖုန်းတို့ပင်လျှင် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။ လူငယ်ဖြစ်သူ ပေဖုန်းက အေးစက်စွာဖြင့်

"ထူးဆန်းတယ်... မင်းက အမှန်တကယ် ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဤသူအသုံးပြုနေသော တန်ခိုးစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လွန်းလှပြီး မည်သည့်အသံမျှ မထွက်ပေါ်စေဘဲ ဤမော်ရှန်းဂိုဏ်းသားများကို အသေသတ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာက ပိုမိုမှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်သွားပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုချေ။ စောစောက ကျိရုယန်နှင့် ပေဖုန်းတို့၏ သတ်ဖြတ်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယခုအချိန်တွင် ဤမော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ် ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည့် တန်ခိုးစွမ်းအားက ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကျင့်ကြံသူ ရာနှင့်ချီ၍ သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုနှင့်အတူ သူ၏အရှိန်အဝါကလည်း တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အထွတ်အထိပ်သို့ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။ မူလက နတ်သက်ကြွေထားသည့်အလား စင်ကြယ် သော ကျင့်ကြံသူ အဖိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ပိုမိုမြင့်မားထွားကျိုင်းလာပြီး သန်မာထည်ဝါသော အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မဟာရှခေတ်ကာလက ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အနီရောင်ခါးပတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်ခုံးမျက်လုံးများက အေးစက်စူးရှကာ နှုတ်ခမ်းလွှာများက ပါးလွှာလွန်းလှသဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ ယိုဖိတ်နေသည်။

ကျိရုယန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး ထိုအသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ ရုပ်သွင်ကို သေချာကြည့်ကာ ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်စွာဖြင့်

"အော်... နင်ကိုး" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုထွားကျိုင်းမြင့်မားသော အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက အေးစက်စွာဖြင့်

"ကျိရုယန်... မင်းက မိစ္ဆာလောကထဲမှာ ကောင်းကောင်းမပုန်းဘဲ လူ့ပြည်ကိုလာပြီး သောင်းကျန်းရဲတယ်ပေါ့... ငါ့ရဲ့ အစီအမံတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်တာပဲ "

"နင် မသေသေးဘူးပဲ"

ကျိရုယန်က အေးစက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်သေးဘူး... နင်က ဒီခန္ဓာကိုယ်လုယူတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ဒီအဖိုးအိုရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပုန်းနေတာပဲ... နင့် ရဲ့ဒဏ်ရာက ငါ့ထက်အများကြီး ပိုပြင်းထန်တာပဲ "

ထို့နောက်တွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်ရှိ သွေးပင်လယ်ပြင်ကြီးက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းပကားများကို ထုတ်လွှတ်လာခဲ့တော့သည်။

ထွားကျိုင်းသန်မာသော အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက မကျေမနပ်ဖြင့်

"မူလက ကန့်သတ်ချက်တွေ လျော့ပါးသွားတဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ ဒီမော်ရှန်းဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ စွမ်းအားတွေကို မြှင့်တင်ပြီး ပိုမိုကြွယ်ဝတဲ့ ရိတ်သိမ်းမှုကို လုပ်မလို့ပဲ... အခုတော့ မင်းတို့လို လူမိုက်နှစ်ယောက်ကြောင့် အကုန်ပျက်စီးကုန်ပြီ "

ကျိရုယန်က အေးစက်စွာဖြင့်

"သေချင်နေတာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် သူမက လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်ရာ သွေးမြစ်ကြီးက ကြီးမားသော လက်ဝါးကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းကာ ကျဆင်းလာပြီး တောင်ထိပ်တစ်ခုကို တစ်ခဏအတွင်း ပြာမှုန့်အဖြစ်သို့ ခြေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုထွားကျိုင်းသန်မာသော အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားမှာမူ တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်း မရှိဘဲ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျိရုယန်၏ ပစ်မှတ်ထားမှု အားလုံးကို ရှောင်တိမ်းကာ ကောင်းကင်ထက်တွင် ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ဤသူမှာ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အနီရောင်ခါးပတ်ဖြင့် အလွန်ပင် ထူးခြားထည်ဝါသော အသွင်ရှိသော်လည်း သူ၏မျက်ဝန်းများကမူ အလွန်ပင် သွေးအေးလွန်းလှသည်။

သူက အေးစက်စွာ မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ရင်း

"အသားကိုတော့ ငါစားသွားပြီ... မင်းတို့နှစ်ယောက်အတွက် အရိုးအချို့ပဲ ချန်ထားခဲ့တော့မယ်"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ပေဖုန်း အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရသည်။ သူနှင့် ကျိရုယန်မှာ တစ်ခေတ်တည်းသားများ မဟုတ်ကြဘဲ မိစ္ဆာလောက၏ ဂိုဏ်းချုပ်များအဖြစ်သာ အတူတူ တည်ရှိနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ကျိရုယန်က ဤအသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားကို သိသော်လည်း သူကမူ မသိချေ။

ထို့ကြောင့် ဤစကားကို ကြားသည်နှင့် သူက ဓားတစ်ချက် အားပြင်းစွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ တောင်ထိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော ဓားအရှိန်အဝါက မော်ရှန်းဂိုဏ်း၏ တောင်ထိပ်တစ်ခုကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြန်သည်။ ယခုအခါ မော်ရှန်းဂိုဏ်း၏ တောင်ကိုးလုံးအနက် ခြောက်လုံးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ထိုအမျိုးသား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထပ်မံပျောက်ကွယ်သွားပြီး တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မည်သည့်ခြေရာလက်ရာမျှ ရှာမတွေ့နိုင်တော့ချေ။ ကျိရုယန်နှင့် ပေဖုန်းတို့က တန်ခိုးစွမ်းအားများကို အလျင်အမြန် ထုတ်ဖော်၍ ရှာဖွေကြသော်လည်း မော်ရှန်းဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် ထိုထွားကျိုင်းသန်မာသော အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် လုံးဝရှာမတွေ့တော့ချေ။ စောစောက တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုကို ချိုးဖျက်၍ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ဟန်တူသည်။

ပေဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် စောစောက တစ်ခဏအတွင်း ထိုအမျိုးသား၏ ကျင့်ကြံဆင့်မှာ အလွန်ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော်လည်း ၎င်းကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးသည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မော်ရှန်းဂိုဏ်းသား ရာနှင့်ချီသော စွမ်းအားများကို ဝါးမြိုခဲ့ခြင်းကြောင့် ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်း ပြန်လည် မသန့်စင်နိုင်သေးသောကြောင့်ပင်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် အကယ်၍ သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါက နောက်နောင်တွင် ဒုက္ခအကြီးအကျယ် ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်။

ပေဖုန်းက ကျိရုယန်ကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"သူက ဘယ်သူလဲ"

ကျိရုယန်၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ပေဖုန်း၏ မေးခွန်းကို ပြန်မဖြေဘဲ အေးစက်စွာဖြင့်သာ

"ကျန်တဲ့ မော်ရှန်းဂိုဏ်းသားတွေကို မင်းမယူရင် ငါပဲ အကုန်ဝါးမြိုလိုက်တော့မယ်"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် ကျိရုယန်က တန်ခိုးစွမ်းအားများကို လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တန်ခိုးစွမ်းအားများက မော်ရှန်းဂိုဏ်းသားများဆီသို့ တရကြမ်း ပြေးဝင်သွားခဲ့ပြီး အော်ဟစ်ညည်းတွားသံများနှင့်အတူ အရိုးနှင့်အသားများ အရည်ပျော်ကာ သွေးမြစ်ထဲတွင် သေဆုံးသွားကြရတော့သည်။

ပေဖုန်းသည်လည်း နောက်ပြောင်လိုစိတ်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ကျန်ရှိနေသော မော်ရှန်းဂိုဏ်းသားများကို အလျင်အမြန် လိုက်လံရိတ်သိမ်းတော့သည်။ မူလက သူတို့သည် ဤနေရာတွင် အစီအရင်များကို ချမှတ်ကာ မော်ရှန်းဂိုဏ်းကို တမင်တကာ ပိတ်ဆို့ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမျှကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းမှာ ပြင်ပမှ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မြင့်ပညာရှင်များကို ဆွဲဆောင်ရန်ဖြစ်ပြီး ဤနေရာမှ မော်ရှန်းဂိုဏ်းသားများကိုမူ သတ်ချင်သတ်၊ မသတ်ချင်မသတ်ဘဲ ပန်းကန်ပြားထဲမှ အစာအဖြစ်သာ သဘောထားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အခြေအနေက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အချိန်အတော်ကြာ အမှောင်ထဲတွင် ကျင့်ကြံနေခဲ့သော မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်မှာ အခြားသူတစ်ဦး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံထားရသည့် အတုအယောင် ဖြစ်နေပြီး မော်ရှန်းဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့် ပညာရှင်အများစုကိုလည်း ဝါးမြိုသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် အကယ်၍ ၎င်းတို့က ထပ်မံ၍ လုယူခြင်းမပြုပါက ဆုံးရှုံးမှုက ပိုမိုကြီးမားသွားပေလိမ့်မည်။

စောစောက သေဆုံးသွားသူများမှာ မော်ရှန်းဂိုဏ်း၏ ဝိညာဥ်အဆင့်မြင့် ပညာရှင်များသာမက လူငယ်မျိုးဆက်များပါ ပါဝင်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နေသူများမှာ မော်ရှန်းဂိုဏ်းတွင် အရေးမပါဘဲ ဖယ်ကြဉ်ခြင်း ခံထားရသူများသာ ဖြစ်ကြသည်။ ဤနှစ်များအတွင်း မော်ရှန်းဂိုဏ်းတွင် အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး တစ်ဦးချင်းစီမှာ အလွန်အမင်း လောဘဇောတိုက်ကာ အတ္တကြီးလာခဲ့ကြသည်။

အပေါ်ယံတွင် နတ်ဘုရားသကဲ့သို့ ရှိနေသော်လည်း ကွယ်ရာတွင်မူ မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြုလုပ်တတ်ကြသည်။ ယခုအခါ ထိုသူများအားလုံးမှာ စောစောကပင် သေဆုံးကာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

မှန်ကန်သော ကျင့်ကြံခြင်းကို ပြုလုပ်ကြပြီး ဘေးအန္တရာယ်များကို နှိမ်နင်းပေးခဲ့ကြသော စစ်မှန်သည့် မော်ရှန်းဂိုဏ်းသား အချို့သာလျှင် ဤဘေးဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် ဝိညာဥ်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံအောင်မြင်ထားသော အဆင့်မြင့် ပညာရှင်များ ပါဝင်သော်လည်း ၎င်းတို့က မည်မျှပင် ခုခံကာကွယ်ပါစေ မစ္ဆာလောကမှ ရောက်ရှိလာသော ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် တန်ခိုးရှင်နှစ်ဦးကိုမူ လုံးဝယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။

ကျားနက်ကြီးက လေပြင်းမုန်တိုင်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲကာ လူအချို့ကို ဆက်တိုက် ဝါးမြိုပစ်လိုက်သည်။ ကျားနက်ကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ပေဖုန်းကလည်း မိမိ၏ လက်ထဲမှ မိစ္ဆာဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ မော်ရှန်းဂိုဏ်းသားများကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ခြောက်သွေ့သော အလောင်းများအဖြစ်သို့ စုပ်ယူပစ်နေသည်။

ညင်သာနူးညံ့သော အသွင်ရှိသည့် အမျိုးသမီး ကော်ချိုင်ဖုန်းမှာ မျက်နှာတွင် သွေးမရှိတော့ဘဲ ဖြူလျော်နေခဲ့ရသည်။ သူမအတွက်မူ ဤတိုက်ပွဲက အလွန်ပင် ရက်စက်လွန်းလှပြီး သူမ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံဆင့်နှင့် လုံးဝဝေးကွာလွန်းလှသဖြင့် မည်သို့မျှ နားမလည်နိုင်တော့ချေ။

ကျားနက်ကြီးက သူမဆီသို့ တရကြမ်း ပြေးဝင်လာသည့်အခါ သူမက မိမိ၏ ဓားရှည်ဖြင့် ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း ၎င်းက ကောင်းကင်ထက်သို့ ပျံတက်သွားပြီး မည်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျားနက်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှေ့ရှိ စွမ်းအင်ကာကွယ်ရေး အလွှာကိုပင် လုံးဝမဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

သူမ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျားနက်ကြီး၏ လက်အောက်တွင် သေဆုံးရတော့မည့် အချိန်မှာပင်

ရုတ်တရက်

ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်ချည်းပေါ်ပေါက်လာပြီး ထိုအမျိုးသမီး၏ ရှေ့တွင် ကာကွယ်ရပ်တည်လိုက်သည်။ သူက လက်သီးတစ်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ရာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျားနက်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ကျားနက်ကြီး၏ ဦးခေါင်းကို ကြေမွသွားစေပြီး ဦးနှောက်များ လွင့်စင်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။

ထိုမျှမက ကျားနက်ကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် ရှိနေသော အလွန်အမင်း အားကောင်းသည့် မိစ္ဆာလောက၏ အဆင့်မြင့်ပညာရှင် ပေဖုန်းပင်လျှင် ထိုလက်သီးဒဏ်ကြောင့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။

ကျားနက်ကြီးမှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အသက်ဓာတ်ပြတ်တောက်ကာ အလောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ပေဖုန်းကမူ ကောင်းကင်ထက်သို့ ပျံတက်ကာ ရပ်တန့်လိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်ဝန်းများထဲတွင်မူ အံ့အားသင့်ခြင်းနှင့် ဒေါသတရားများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ကော်ချိုင်ဖုန်းက ထိုပုံရိပ်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ၎င်းမှာ ခန့်ညားချောမောသော လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ မိမိတို့၏ ဂိုဏ်းတွင် ဤမျှအထိ ပြင်းထန်အားကောင်းသော ကျင့်ကြံဆင့်ရှိသည့် ဂိုဏ်းတူ မောင်နှမ မည်သူရှိနေသနည်း ဆိုသည်ကို သူမ လုံးဝမသိရှိခဲ့ချေ။

မိစ္ဆာဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ပေဖုန်းက အေးစက်စွာဖြင့်

"မင်းက ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

စကားပင် မဆုံးသေးခင်မှာပင် ထိုခန့်ညားထည်ဝါပြီး တည်ငြိမ်အေးစက်သော အသွင်ရှိသည့် လူငယ်တာအိုဆရာက တရကြမ်း ရှေ့သို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏နောက်ကျောတွင်လည်း ကြီးမားထည်ဝါသော ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်တွင် တောက်ပလွန်းလှသဖြင့် လူသားများ တည့်တည့်မကြည့်ရဲလောက်သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဝန်းရံနေသည်။ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာ၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ၎င်းပုံရိပ်ကြီးကလည်း လက်သီးတစ်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

ဤလက်သီးချက်က အလွန်ပင် မြန်ဆန်ပြီး လေးလံလွန်းလှသဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးပင် တုန်ခါသွားခဲ့ရသည်။

ပေဖုန်းက ဓားတစ်ချက် ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်သော်လည်း မိမိ၏လက်ထဲမှ ထက်မြက်လှသော မိစ္ဆာဓားမှာ တိုက်ရိုက်ရိုက်ချိုးခြင်း ခံလိုက်ရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာလည်း ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကြောင့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီး တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

သူ ကောင်းကင်ထက်သို့ ထပ်မံပျံတက်လာသည့်အခါ မိမိ၏လက်ထဲတွင် ဓားရိုးတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ၎င်းပေါ်တွင် မိစ္ဆာမျက်လုံးတစ်လုံး ထင်ဟပ်နေသည့် ဓားရှည်ကြီးမှာမူ ပြင်းထန်စွာ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ပေဖုန်း၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရသည်။

"လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာဓားကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်တာလား"

ဤနေရာမှ ကြီးမားလှသော လှုပ်ရှားမှုကြီးက ကောင်းကင်ထက်ရှိ ကုတင်ညောင်စောင်းပေါ်တွင် မှီတင်းနေသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီး ကျိရုယန်၏ အာရုံကိုလည်း ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာ၏ ရုပ်သွင်ကို သေချာမြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျိရုယန်၏ မျက်နှာက ရုတ်ချည်း အေးစက်သွားခဲ့ရသည်။

"ပေဖုန်း သူက ငါနင့်ကို သတ်ခိုင်းတဲ့ လူပဲ"

ကျိရုယန်၏ အသံက ကောင်းကင်ယံမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ပေဖုန်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ယခုအကြိမ်တွင် ကျိရုယန်နှင့် ပူးပေါင်း၍ နဂါးချုပ်တွင်း၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ခဲ့စဉ်က ကျိရုယန်က တောင်းဆိုခဲ့သည့် အခြေအနေမှာ လူ့ပြည်သို့ ရောက်ရှိသည့်အခါ လူတစ်ယောက်ကို သတ်ပေးရန် ဖြစ်သည်။

"သူ ဖြစ်နေတာကိုး"

ပေဖုန်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် ကျိရုယန် မ‌ပြော လျှင်ပင် သူသည် ဤလူငယ်တာအိုဆရာကို လွယ်လွယ်နှင့် လွှတ်ပေးမည်မဟုတ်ချေ။ မိစ္ဆာလောက၏ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် အလွန်ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကာ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ဝါသနာပါသူဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤလူငယ်တာအိုဆရာက အစွမ်းပြလိုက်သည်နှင့် သူ၏စီးတော်ယာဉ်ကို ရိုက်သတ်ပစ်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ သူ၏မိစ္ဆာဓားကိုပါ ကြေမွစေခဲ့သဖြင့် ဤသည်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသော ရန်ငြိုးရန်စ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူက ငရဲကိုးထပ်ပုတီးစေ့ကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ အလွန်အမင်း ထူထပ်လှသော ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများ ပေါ်ပေါက်လာပြီး လီယန်ချူဆီသို့ တရကြမ်း ပြေးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

လီယန်ချူသည် သဲကန္တာရ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် အခြားသူများနှင့် အားကောင်းလှသော သိုင်းပညာ သတ်ဖြတ်ခြင်း ကျင့်စဥ် များကို နှီးနှောဖလှယ်ခဲ့ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တန်ခိုးပုံရိပ် အမျိုးမျိုးကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်ခဲ့သည်။ သူ၏ အံ့မခန်းဖွယ် ကောင်းလှသော ပါရမီအရည်အသွေးဖြင့် ၎င်းပုံရိပ်များ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ရုံသာမက ပိုမိုအားကောင်းသော သိုင်းပညာအဆင့်အတန်းကိုပါ တွက်ချက်ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဝေမြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သည့် တစ်လအတွင်းမှာပင် သူသည် ဤကျင့်စဉ်များကို အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်ကျွမ်းကျင်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ သိုင်းပညာအဆင့်အတန်းမှာ တတိယအဆင့် ၏ နှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ မြင့်တက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ပိုမိုသန်မာ အားကောင်းလာခဲ့သည်။

ဒိုင်း

လီယန်ချူက ပုတီးစေ့ပေါ်သို့ လက်သီးတစ်ချက် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ရာ ၎င်းရတနာစေ့မှာ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့တော့သည်။ မိစ္ဆာလောကမှ လာသော ပေဖုန်းမှာ တစ်ခဏအတွင်း ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။

ငရဲကိုးထပ်ပုတီးစေ့မှာ နတ်ဘုရားလက်နက် အဆင့်အတန်းတွင် မရှိသော်လည်း အလွန်ပင် အားကောင်းလှသော ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းကို ဤလူငယ်တာအိုဆရာက လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ကြေမွအောင် ထိုးနှက်ပစ်လိုက်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

သူ ဆွံ့အသွားသည့် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လီယန်ချူက ခြေတစ်ချက် လွှဲကန်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ထက်တွင် ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ပေဖုန်း၏ မျက်နှာက မှောင်မည်းသွားပြီး တန်ခိုးစွမ်းအားများကို လှုံ့ဆော်၍ လီယန်ချူဆီသို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏တန်ခိုးစွမ်းအားများက လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည့်အခါ ရွှံ့နွံထဲသို့ ကျောက်ခဲတစ်လုံး ကျသွားသကဲ့သို့ မည်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။ ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် လီယန်ချူ၏ လေးလံလွန်းလှသော ခြေကန်ချက်ကြောင့် ခါးတွင်ကျရောက်ကာ ကွဲအက်သံနှင့်အတူ ခါးရိုးကျိုးသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဘေးတိုက် လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။

သူသည် သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ် ကျိရုယန်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ကျိရုယန်က သွေးမြစ်ကြီးကို လှုံ့ဆော်နေစဉ်အတွင်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပေဖုန်းက သူမဆီသို့ ကန်ထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ သူမက သွေးမြစ်တန်ခိုးစွမ်းအားကို အလျင်အမြန် လှုံ့ဆော်၍ ပေဖုန်းကို ဖမ်းယူလိုက်ရာ ပေဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာများမှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မူလအတိုင်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွားခဲ့သည်။ သူ သွေးမြစ်ထဲမှ ပျံတက်လာပြီး မျက်နှာက အလွန်ပင် မှောင်မည်းနေခဲ့သည်။

ကျိရုယန်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့်

"နင်က သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ပေဖုန်းက နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်ရင်း

"အခုက မူလခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဆင်းသက်လာလို့မရဘူးလေ... ငါက ခွဲထွက်ထားတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုပဲ ရှိသေးတာ" ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။

ပေဖုန်း၏ လက်ရှိစွမ်းအားမှာ မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း ကျိရုယန် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ဆင်းသက်လာခဲ့စဉ်ကထက်မူ အများကြီး ပိုမိုအားကောင်းလှသည်။ ကျိရုယန်သည်လည်း ဤမျှအထိ ပြုလုပ်ထားပါလျက် ဤလူငယ်အိုဆရာကို မအနိုင်ယူနိုင်သေးသည်ကို မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

"ပူးပေါင်းပြီး သူ့ကို သတ်ကြစို့" ကျိရုယန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

မူလက ကြီးမားသော အစီအမံတစ်ခုကို ပြုလုပ်၍ လူ့ပြည်မှ ကျင့်ကြံသူများကို ဆွဲဆောင်ရန် ကြံရွယ်ခဲ့သော်လည်း ဤမျှမြန်ဆန်စွာဖြင့် ဤလူငယ်တာအိုဆရာ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ ထို့ပြင် ပေဖုန်းသည်လည်း ယခုအချိန်တွင် ဤလူငယ်တာအိုဆရာကို မအနိုင်ယူနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

ပေဖုန်းက အကျယ်ကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ကောင်းပြီ "

စကားဆုံးသည်နှင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦးက ချက်ချင်း ရှေ့သို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ကြပြီး အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲကာ လီယန်ချူဆီသို့ တရကြမ်း ပြေးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

လီယန်ချူက မိမိ၏ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ကျန့်ကျောင်း ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

'ချလွင်' ဟူသော သာယာကြည်လင်လှသည့် နဂါးဟိန်းသံနှင့်အတူ ဆန်းကြယ်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါမှုတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ထိုအနက်ရောင် လင်းလက်သောအလင်းတန်းကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ထိုအလင်းတန်းထဲမှ ပေဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်ပေါက်လာပြီး ယခုအခါ သူ၏ခါးမှနေ၍ နှစ်ပိုင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်ခြင်းများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ကျိရုယန် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိပြီး ရင်ထဲတွင်

'အသုံးမကျတဲ့ ယောက်ျား' ဟု တိတ်တဆိတ် ဆဲရေးလိုက်မိသည်။

လီယန်ချူ၏ ဓားဦးက ကျိရုယန်ဆီသို့ အဝေးမှ ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများက ရဲရဲတောက်နေခဲ့သည်

"မင်းက တကယ်ကို ဉာဏ်မရှိတာပဲ... ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ငါမင်းကို ရိုက်နှက်ပစ်လိုက်တာတောင်... အခုထိ ထပ်လာရဲသေးတယ်ပေါ့ "

ပေဖုန်း သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသည်

'အော်... မင်းလည်း ဒီလူငယ်တာအိုဆရာရဲ့ အရိုက်ခံခဲ့ရတာကိုး'

ကျိရုယန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာပြီး သွေးမြစ်ကြီးက ကောင်းကင်ထက်မှ ကျဆင်းလာကာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ချလွင်

လီယန်ချူက ဓားတစ်ချက်ဖြင့် သွေးမြစ်ကြီးကို နှစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိရုယန် ရှိနေသော ကုတင်ညောင်စောင်းမှာလည်း သူ၏ဓားချက်ကြောင့် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် အနက်ရောင် ဝတ်စုံတစ်ခုကိုသာ ကပ်လျက် ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဖြူဖွေးဝိုင်းစက်လှသော ပေါင်တံကြီးနှစ်ခု ပေါ်ထွက်နေသည့် ကျိရုယန်မှာ လီယန်ချူ၏ တောက်ပလှသော ဓားအရှိန်အဝါကို အလျင်အမြန် ရှောင်တိမ်းလိုက်ရသည်။ သို့သော် ထိုဓားအရှိန်အဝါက မော်ရှန်းဂိုဏ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသော ကန့်သတ်ချက် အစီအရင်ကြီးကို တိုက်ရိုက်ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။

မူလက အချိန်မီရန်အတွက် သူသည် နံရံ‌ဖောက်အတတ် ကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြု၍ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျိရုယန် အံ့အားသင့်သွားပြီး ကြေမွသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော ကန့်သတ်ချက်ကြီးကို ပြန်လည်ကြည့်ကာ

"ဒီတာအိုဆရာလေးရဲ့ စွမ်းအားက ပိုပြီးတော့ အားကောင်းလာပြန်ပြီ"

ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

လီယန်ချူက ပေဖုန်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဓားအလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားကာ ပေဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှစ်ပိုင်းခွဲပစ်လိုက်သည်။ ပေဖုန်းတွင် ကျိရုယန်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးပင်လယ်တန်ခိုးစွမ်းအား မရှိချေ။ သို့သော် သူ၏ပြတ်တောက်သွားသော အသားစတစ်ခုချင်းစီမှာ အရည်ပျော်လာပြီး အသစ်စက်စက် ပေဖုန်းအသစ်များအဖြစ် ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကြားတွင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အသက်ဓာတ်ချင်း ဆက်နွှယ်နေပြီး တစ်သားတည်း ဖြစ်နေကြကာ အတူတကွ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်

"သတ္တိရှိတဲ့ လူသား... ငါ့ကို စော်ကားရဲတယ်ပေါ့"

လီယန်ချူက လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း

ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။ ပေဖုန်း၏ ဦးခေါင်းများကို လီယန်ချူက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သဖြင့် ဦးခေါင်းမရှိသော အလောင်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

ဟူး

လီယန်ချူက ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သုံရောင်ခြယ်မီး ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ထိုအလောင်းများကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်တော့သည်။ သုံး‌ရောင်ခြယ်မီး က အလွန်ပင် ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လှသဖြင့် ပေဖုန်းမှာ ထိုမီးတောက်ထဲတွင် လောင်ကျွမ်းကာ အလောင်းတစ်ခုသာ ကြွင်းကျန်ရစ်ပြီး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဝတ်စုံများ ကွဲအက်သွားပြီး ရင်သားနှစ်ဖက်က မျက်လုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ချက်က ပါးစပ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူ၏ပါးစပ်မှနေ၍ ရှုပ်ထွေးဆန်းကြယ်လှသော ကျမ်းစာများကို ရွတ်ဖတ်နေခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ၎င်းမှာ တီယန်ကျူ ၏ အချို့သော ဘာသာရေး ဂိုဏ်းခွဲများ၏ ကျမ်းစာများနှင့် ဆင်တူလှပြီး လူသားတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲမှ ရာဂတဏှာများကို နှိုးဆွပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ထိုနှင့်အတူ ပေဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်တွင် ကြီးမားထည်ဝါလှသော နတ်ဘုရားပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

"ဟွမ်ရှီနတ်ဘုရား လား"

လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ မိစ္ဆာလောကမှ လာသော ဤလူငယ်အမျိုးသားမှာ အနောက်ဘက်ဒေသ ဟွမ်ရှီဂိုဏ်းက ကိုးကွယ်ပူဇော်ကြသော ဟွမ်ရှီနတ်ဘုရား ဖြစ်နေခြင်းကိုး။ ထို့နောက်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က လှုပ်ခါသွားပြီး ပေတစ်ရာကျော် ကြီးမားသော လူသားဘီလူးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထိုဟွမ်ရှီနတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ်ကို လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ် ကျိရုယန်ဆီသို့ လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။ ထိုပြင်းထန်အားကောင်းလှသော အရှိန်အဝါကြောင့် ကျိရုယန်က အလျင်အမြန် ရှောင်တိမ်းလိုက်ရသော်လည်း သူမ၏နောက်ကွယ်မှ သွေးမြစ်ကြီးမှာမူ လီယန်ချူ၏ လက်ထဲသို့ ဖမ်းဆည်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

သွေးမြစ်ကြီးက လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် လုံးဝန်းသော အလုံးအထည်တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ပေတစ်ရာကျော် ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤသွေးမြစ်က ထိုမျှအထိ ကြီးမားခြင်း မရှိတော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းမှာ စွမ်းအားပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ်သာ ထင်ဟပ်နေခြင်းကြောင့်ပင်။ ကျိရုယန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး သွေးမြစ်ကို အစွမ်းကုန် လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူမသည်လည်း ဤလူငယ်တာအိုဆရာက အဘယ်ကြောင့် သူမ၏နောက်ကွယ်မှ သွေးမြစ်ကြီးကို လက်ထဲတွင် ဖမ်းဆီးထားနိုင်ရသနည်း ဆိုသည်ကို လုံးဝတွေးတော၍ မရနိုင်တော့ချေ။

လီယန်ချူက လက်ချောင်းဖြင့် ညင်သာစွာ တောက်လိုက်ရာ သွေးမြစ်ကြီးက သွေးတစ်စက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျိရုယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မိစ္ဆာလောကမှ ရောက်ရှိလာသော ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် တန်ခိုးရှင်နှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အပြည့်အဝ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

လီယန်ချူနှင့်အတူ လိုက်ပါဝင်ရောက်လာခဲ့သော တရားရုံးတော် ၏ ဒုတိယအရာရှိ ရွှီထျန်းနန်မှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ဆွံ့အကာ ကြည့်နေခဲ့မိသည်

"အမေရေ"

"ဒီလောက်တောင် ကြမ်းရတာလား"

သူသည် လီယန်ချူနှင့်အတူ ဤနေရာသို့ လာခဲ့ခြင်းမှာ လူကယ်တင်ရန် စိတ်ကူးဖြင့်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်မှာ မိစ္ဆာလောကမှ လာသော စစ်မှန်သည့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး မြေပြင်နတ်ဘုရား နှင့် တန်းတူ ကျင့်ကြံဆင့်ရှိသူ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ မူလစစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဆင်းသက်လာနိုင်ခြင်း မရှိသည့်တိုင်အောင် ပိုင်ဆိုင်ထားသော စွမ်းအားများနှင့် တိုက်ပွဲဝင်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် တန်ခိုးစွမ်းအား အတွေ့အကြုံများမှာ သာမန် တတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် ပညာရှင်များ မယှဉ်နိုင်သော အရာများ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သူမနှင့် တန်းတူ ကျင့်ကြံဆင့်ရှိသည့် အခြားသော စစ်မှန်သည့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ပါ ရှိနေသေးသည်။

မူလက ရွှီထျန်းနန်၏ စိတ်ထဲတွင် ကြံစည်ထားသော အစီအစဉ်မှာ လီယန်ချူက သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အခြားသော မိစ္ဆာလောက မိစ္ဆာတို့ကို ထိန်းထားပေးပြီး သူက ဘေးမှနေ၍ အခွင့်အရေးကို စောင့်ကာ လူကယ်တင်ရန် ဖြစ်သည်။

ကယ်နိုင်သမျှ အကုန်ကယ်ရန် စိတ်ကူးထားခဲ့သော်လည်း လီယန်ချူ၏ အစွမ်းပြမှုက ဤမျှအထိ ပေါက်ကွဲထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ မိစ္ဆာလောကမှ ရောက်ရှိလာသော ဤစစ်မှန်သည့် မိစ္ဆာနှစ်ကောင်မှာ သူ၏ပြိုင်ဘက် လုံးဝမဟုတ်ကြချေ။ ရွှီထျန်းနန်က မိမိ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ရင်ထဲတွင် အလွန်ပင် ချီးကျူးမိနေတော့သည်။

ကျိရုယန်မှာ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုအကြိမ်တွင် သူမ၏ မူလအသက်ဓာတ် စွမ်းအားများကို အလွန်အမင်း ကုန်ဆုံးခဲ့ရသည်။ ထိုနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် ပေဖုန်း၏ ဤခွဲထွက်ထားသော ခန္ဓာကိုယ် ဆုံးရှုံးသွားပါက မူလအသက်ဓာတ် စွမ်းအားကုန်ဆုံးမှုက ထိုမျှအထိ မကြီးမားလှချေ။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်လိုက်ရပြီးနောက် နဂါးချုပ်တွင်းကို ထပ်မံ၍ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်လိုက်ပါက ၎င်းတို့နှစ်ဦး လူ့ပြည်သို့ ထပ်မံရောက်ရှိလာနိုင်မည့် အချိန်မှာ မည်သည့်အခါ ဖြစ်မည်ကို မသိနိုင်တော့ချေ။

၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ကြေမွသွားပြီးနောက် ပြန်လည်စုစည်းလာကြပြန်သည်။ ကျိရုယန်က သွေးပင်လယ်တန်ခိုးစွမ်းအားကို အားကိုး၍ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်မွေးဖွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ပေဖုန်းမှာမူ ခန္ဓာကိုယ်ကို လူသားအသေးလေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် စောစောက သူသည် အလွန်အမင်း အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်အောင် ရိုက်နှက်ခြင်း ခံခဲ့ရသဖြင့် ယခုအခါ သုံးပေခန့်သာ မြင့်သော လူသားအသေးလေး ရာနှင့်ချီ၍ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး အားလုံးမှာ သူ၏ရုပ်သွင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင်မှ ကျိရုယန်က ဝူကော ဓားကို ထုတ်ဖော်ရန် အချိန်ရတော့သည်။ ဝူကောဓားတွင် အဖိုနှင့်အမ ဟူ၍ ရှိပြီး လမ်းခွဲလိုက်သည့်အခါ အားကောင်းလှသော ရတနာများဖြစ်ကြကာ ပူးပေါင်းလိုက်သည့်အခါတွင်မူ နတ်ဘုရားလက်နက်နှင့် အဆင့်အတန်း အနည်းငယ်သာ ကွာခြားတော့သည်။

ကျိရုယန်က သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်ပြီး ပေဖုန်းမှာမူ ဟွမ်ရှီဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်သည်။ သူသည် အနောက်ဘက်ဒေသတွင် ဟွမ်ရှီဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး လူသားတို့၏ ပူဇော်မှုကို ခံယူခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျိရုယန်ပင်လျှင် မသိရှိသောအရာမှာ သူ၏ထံတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် ကိုးကွယ်ပူဇော်ခြင်း ခံယူသော နတ်ဘုရားခွဲထွက်စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေခြင်းပင်။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က လီယန်ချူက ဟွမ်ရှီနတ်ဘုရား ချန်ထားခဲ့သော ရုပ်တုကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်စဉ်က ထိုဟွမ်ရှီနတ်ဘုရား၏ ခွဲထွက်စွမ်းအားက အချို့သော စိတ်ဝိညာဥ်များကို စေလွှတ်၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပေဖုန်းသည် မိမိကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ရက်စက်ခြင်း အာရုံများကိုသာ ထိန်းသိမ်းထားလေ့ရှိပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ထိုကိုယ်ပွား နှင့် ပူးပေါင်းခြင်း အလွန်နည်းပါးကာ ကိုယ်ပွားကိုသာ ကိုးကွယ်ပူဇော်ခြင်း နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လီယန်ချူကို မမှတ်မိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က အာရုံခံစားမှုမျှသာ ဖြစ်ပြီး အခြားသူတစ်ဦးက သူချန်ထားခဲ့သော ရတနာကို ထိပါးခဲ့သဖြင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအား အနည်းငယ်ကိုသာ သုံး၍ ဆုံးမခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင်မူ မိစ္ဆာလောကမှ ရောက်ရှိလာသော ဤစစ်မှန်သည့် မိစ္ဆာနှစ်ကောင်မှာ ဤလူငယ်တာအိုဆရာနှင့် အသက်စွန့်၍ တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ အနည်းဆုံးတော့ အသက်ရှင်သန်ခွင့် လမ်းစတစ်ခုကို တိုက်ယူပြီး လူ့ပြည်တွင် ပုန်းအောင်းနေရန်ဖြစ်သည်။

စောစောက မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသော ထွားကျိုင်းသန်မာသည့် အမျိုးသားကဲ့သို့ပင်။ မဟုတ်ပါက ယခုအကြိမ် ဆင်းသက်လာခြင်းက မည်သည့်ရလဒ်မျှမရှိဘဲ အဆုံးသတ်သွားပေလိမ့်မည်။

ကျိရုယန်၏ မျက်နှာက အေးစက်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အတူတူတိုက်ကြမယ် ငါမယုံဘူး... ငါတို့နှစ်ယောက်ပေါင်းတာတောင် ဒီလူငယ်တာအိုဆရာကို မနိုင်ဘူးဆိုရင်... မိစ္ဆာလောကရဲ့ မျက်နှာကို ဖျက်ဆီးရာကျလိမ့်မယ် "

ဟွမ်ရှီဂိုဏ်းချုပ် ပေဖုန်းက အလေးအနက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ"

စကားဆုံးသည်နှင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦးက အရှိန်အဝါများကို ရုတ်ချည်း အထွတ်အထိပ်သို့ မြင့်တက်စေပြီး တန်ခိုးစွမ်းအားများကို လှုံ့ဆော်ကာ လီယန်ချူဆီသို့ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ပေဖုန်းက သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး လီယန်ချူဆီသို့ တရကြမ်း ပြေးဝင်သွားခဲ့ရာ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မည့် အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ် ကျိရုယန်မှာမူ အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံသို့ အဝေးဆုံးသို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့တော့သည်။

"......"

ပေဖုန်း၏ ရင်ထဲတွင် ဗြုန်းခနဲ ဆံပင်ထောင်သွားခဲ့ရတော့သည်။

All Chapters