အခန်း (၉၂၇-၉၂၈)

အခန်း (၉၂၇) မိစ္ဆာလောကတိုက်ပွဲ၊ နတ်ဘုရားအစီအရင်နှင့် ရေတွင်းဝအောက်ခြေ

ရှေ့သို့ အတင်းတိုးဝင် တိုက်ခိုက်လာသော လူငယ်အသွင်ဖြင့် မိစ္ဆာအိုကြီးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် လီယန်ချူသည် တည်ငြိမ်အေးစက်သော အမူအရာ၊ အေးစက်စက် မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် လက်ထဲမှ ရှေးဟောင်းခေါင်းလောင်းတစ်လုံးကို ပင့်တင်ကာ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ခေါင်းလောင်းအိုကြီး၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဆန်းကြယ်လှသော တာအိုကျင့်စဉ်အရှိန်အဝါများ လွှမ်းခြုံနေပြီး ရှေးဟောင်းကာလ၏ သန့်စင်မွန်မြတ်ခြင်း ဂုဏ်အင်္ဂါတို့နှင့် ပြည့်စုံနေသည်။ ထိုခေါင်းလောင်းအိုကြီး ထွက်ပေါ်လာရုံမျှဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါသည်ပင် လူကို ရင်တုန်ပန်းတုန် ဖြစ်စေလောက်သည်။

ဒေါင်...

ဟိမဝန္တာတောင်ကြီး ပြိုကျသကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှသော ခေါင်းလောင်းသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာရာ ဟွမ်ရှီဂိုဏ်းချုပ် ပေဖုန်း ၏ ခွဲထွက်စွမ်းအား သည် ချက်ချင်းပင် တောင့်တင်းသွားပြီး အလွန်အမင်း နာကျင်ခံခက်ရသော အမူအရာ ဖြစ်သွားသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာတွင် ဒဏ်ရာအနာတရ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိသော်လည်း ဤနတ်ဘုရားလက်နက်ဖြစ်သော ဝိညာဉ်ခြောက်ခြားခေါင်းလောင်း ကြောင့် သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် လက်ထဲမှ ကျန့်ကျောင်းဓား ကို အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှေ့သို့ လွှတ်တင်လိုက်ပြီး ပေဖုန်း၏ ကိုယ်ပွားအားလုံးကို တစစီ ဖြစ်သွားအောင် ပိုင်းဖြတ်မွှေနှောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သုံးရောင်ခြယ်မီးကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ဤပေဖုန်း၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ဤကမ္ဘာမြေနှင့် ကောင်းကင်ကြားတွင် လုံးဝဥဿုံ ကွယ်ပျောက်ပြာကျသွားသည်အထိ လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။ လက်ချက်မှာ ပြတ်သားပြီး ရက်စက်လှပေသည်။

၎င်းတို့ကဲ့သို့ အဆင့်အတန်းမြင့်မားသော ကျင့်ကြံသူများ၏ တိုက်ပွဲမြန်နှုန်းမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသည်။ လီယန်ချူက ဝိညာဉ်ခြောက်ခြား ‌ခေါင်းလောင်းကို ထုတ်သုံးခြင်း၊ ကျန့်ကျောင်းဓားဖြင့် ကိုယ်ပွားများကို ပိုင်းဖြတ်ခြင်းနှင့် နောက်ဆုံးတွင် သုံးရောင်ခြယ်မီးဖြင့် ပြာချဖျက်ဆီးခြင်းတို့မှာ ပြောရလျှင် ကြာသယောင်ရှိသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့သော အချိန်တိုအတွင်း၌သာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျိရုယန် မှာ ခုတင်တင်မျှသာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားနိုင်သေးသည်။

ရှူး...

လီယန်ချူ၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် တောက်ပဆန်းကြယ်သော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်းကား သိုင်းပညာအထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားအတတ်ဖြစ်သည်။

ဓားသိုင်းအတတ်ဖြစ်သည်။

လူနှင့်ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်သွားသည့် အခြေအနေအောက်တွင် သူ၏ အရှိန်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ကောင်းကင်ယံထက်တွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ခနဲ လက်သွားသည်သာ မြင်လိုက်ရသည်။

ကျိရုယန်သည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိသဖြင့် ထိတ်လန့်တကြား လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဟင်းလင်းပြင်ကို ခွဲဖြတ်ပြီး ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ပေဖုန်း... ဒီကောင်က ဒီလောက်တောင် အသုံးမကျရသလား" ဟု ကျိရုယန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး သန့်စင်မွန်မြတ်လှသော ရွှေရောင်နတ်ဘုရားအစီအရင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျိရုယန်၏ ရုပ်ခန္ဓာပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ကျရောက်လာသည်။ တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် ကျိရုယန်ရှိနေသော ထိုရပ်ဝန်းတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ချုပ်နှောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

၎င်းကား တောင် နှင့်မြစ်ထာဝရချုပ်နှောင်ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ကျိရုယန်သည် ချက်ချင်းပင် ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားပြီး လှုပ်ရှား၍မရတော့ပေ။ သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများကို အမြင့်ဆုံးအထိ လှည့်ပတ်အသုံးပြုသော်လည်း မိမိကိုယ်ပေါ်ရှိ ဤအစီအရင်မှာ အလွန်ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှပြီး လူသားလောကသို့ ဆင်းသက်လာစဉ် အသုံးပြုသည့် စွမ်းအားများကိုပင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်ကြောင်း မမျှော်လင့်ဘဲ သိရှိသွားရသည်။

"ဒါ... ဒါက နတ်ဘုရားအဆင့် ချုပ်နှောင်ခြင်းအတတ်ပဲ..."

"မဖြစ်နိုင်တာ... သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နတ်ဘုရားအဆင့် ချုပ်နှောင်ခြင်းအတတ်ကို တတ်မြောက်ထားရတာလဲ"

ကျိရုယန် အလွန်တုန်လှုပ်သွားရသည်။ သူမသည် မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် လူသားလောက၌ မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့် စွမ်းအားများကို အသုံးမပြုနိုင်သဖြင့် လီယန်ချူ၏ တောင်မြစ်ရေမြေ အစဉ်ထာဝရချုပ်နှောင်ခြင်း လျှို့ဝှက်အတတ်ကို တစ်ခဏအတွင်း မဖျက်ဆီးနိုင် ဖြစ်နေရသည်။

ထို့နောက် လီယန်ချူ၏ လက်ထဲမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံထွက်လာသည်။

၎င်းကား နတ်မိစ္ဆာတုပ်နှောင်ကြိုး ပင် ဖြစ်သည်။

နတ်မိစ္ဆာတုပ်နှောင်ကြိုးတွင် ကိုယ်ပိုင်အသိဉာဏ်စွမ်းအား ရှိသဖြင့် ယခုအခါ တောင်နှင့်မြစ် ထာဝရချုပ်နှောင်ခြင်း နတ်ဘုရားလျှို့ဝှက်အတတ်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ခံထားရသော ကျိရုယန်ကို ချက်ချင်းပင် တင်းကျပ်စွာ တုပ်နှောင်ကာ လီယန်ချူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ပင် အစွမ်းထက်လှသော မိစ္ဆာအိုကြီးနှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ လီယန်ချူ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် လီယန်ချူက မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် တွန့်လိုက်မိသည်။

ထိုအချိန်တွင် နတ်မိစ္ဆာတုပ်နှောင်ကြိုးသည် ကိုယ်ပေါ်တွင် ဝတ်ရုံနက်တစ်ထည်သာ ခြုံထားပြီး အဆမတန် ကောက်ကြောင်းထင်ရှားလှပသော ကျိရုယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တင်းကျပ်စွာ စည်းနှောင်ထားသဖြင့် သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ ပိုမိုပေါ်လွင်နေသည်။ သူမအား လှုပ်ရှား၍မရအောင် လုပ်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများကိုလည်း ပိတ်ဆို့ထားသည်။

အရာအားလုံးက ကောင်းမွန်လှသော်လည်း ဤတုပ်နှောင်ထားသော ပုံစံမှာမူ အနည်းငယ် အဝတ်တုပ်နှောင်နည်း နှင့် ဆင်တူနေသည်။

"ဒီနတ်မိစ္ဆာတုပ်နှောင်ကြိုးက ဘယ်သူ့စရိုက်ကို ပါလာတာလဲ မသိဘူး... တကယ့်ကို မရိုးမသားနဲ့..."

လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

ကျိရုယန်သည် သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသော အစွမ်းထက်သည့် ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုအနေဖြင့် ဤအခြေအနေတွင်လည်း သူမ၏ မျက်နှာပြင်ထက်၌ တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် ညှို့ဓာတ်ပြင်းပြင်း ပြုံးလိုက်ပြီး

"တာအိုဆရာက ဒီလိုပုံစံမျိုးကို ကြိုက်တာကိုး... စောစောက ပြောရော့ပေါ့၊ ဒါဆိုရင် နှမတော်က ကိုယ့်ဖာသာကိုယ် တုပ်နှောင်ပြီး အပါးတော်မြတ်ဆီ လာဆက်သမှာပေါ့..." ဟု ဆိုသည်။

ကျိရုယန်သည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အလွန်ပြင်းထန်သော ဤလူငယ်တာအိုဆရာကို စကားဖြင့် ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် လီယန်ချူသည် သူမနှင့် စကားအပိုပြောမနေဘဲ ရှေ့သို့ တိုးကာ သူမ၏ ဦးခေါင်းကို လက်ဖြင့် ညှစ်ခြေပစ်လိုက်သည်။

ဘုန်း...

တစ်ခဏအတွင်း၌ပင် သွေးစိမ်းရှင်ရှင်နှင့် ဦးနှောက်များ လွင့်စင်ထွက်သွားသည်။ နတ်မိစ္ဆာတုပ်နှောင်ကြိုး၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် ကျိရုယန်၏ နတ်ဘုရားအတတ်များမှာ အချိန်မီ ထွက်ပေါ်မလာနိုင်ခဲ့ဘဲ ဤခွဲထွက်စွမ်းအား သည် လီယန်ချူ၏ စွမ်းအားပေါက်ကွဲမှုအောက်တွင် တစစီ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားရသည်။

လီယန်ချူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရွှေရောင်မီးလျှံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန်ရှိနေသော ရုပ်ခန္ဓာအကြွင်းအကျန်များကို ပြာဖြစ်သည်အထိ လောင်ကျွမ်းစေခဲ့ကာ ကောင်းကင်တိမ်တိုက်ကို စီးနင်းလျက် မော်ရှန်းဂိုဏ်းသို့ ပြန်ခဲ့လေသည်။

မိစ္ဆာလောက၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော နန်းတော်ကြီးအတွင်း၌မူ...

ဒေါသတကြီးနှင့် ပျာပျာသလဲ ဖြစ်နေသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မဟုတ်ဘူး... ဒီကောင် စိတ်ရောဂါရှိနေတာလား"

ကျိရုယန်သည် ဤလူငယ်တာအိုဆရာက စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ မိမိ၏ ဦးခေါင်းကို တိုက်ရိုက်ညှစ်ခြေပစ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ မိစ္ဆာလောကသားများသည် အကွက်ဆင် အကဲခတ်ခြင်း၌ ကျွမ်းကျင်ကြပြီး အထူးသဖြင့် သူမကဲ့သို့ မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသော မိစ္ဆာအစစ်အမှန်များသည် လူ့စိတ်ကို ထိုးထွင်းသိမြင်ကာ အကွက်ချခြင်းကို အခြေခံလုပ်ဆောင်ချက်အဖြစ် တတ်မြောက်ထားကြသူများ ဖြစ်သည်။

သူမသည် ထိုလူငယ်တာအိုဆရာနှင့် အပေးအယူတစ်ခု လုပ်ရန် ကြံရွယ်ခဲ့သော်လည်း မိမိက ပြုံးပြလိုက်ရုံမျှဖြင့် ချက်ချင်း အညှစ်ခံလိုက်ရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ထိုခဏတွင် နန်းတော်ကြီးအတွင်း၌ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး မြင်မြင်သမျှ အရာအားလုံးသည် ကျိရုယန်၏ စွမ်းအားကြောင့် ကြေမွပျက်စီးကုန်သည်။ သူမ၏ အရှိန်အဝါသည်လည်း ယခင်ကထက် များစွာ အားနည်းသွားခဲ့ရသည်။

"အသုံးမကျတဲ့ ပေဖုန်း... သေချင်းဆိုး တာအိုဆရာလေး..."

ကျိရုယန်၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဝတ်ရုံမှာ ပွင့်ဟသွားပြီး ဖြူဖွေးမို့မောက်သော ရင်အစုံမှာ ပေါ်လွင်နေသည်။ ညှို့ဓာတ်ပြင်းပြီး သပ်ရပ်လှပသော မျက်နှာလေးသည် ဒေါသကြောင့် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေရသည်။ တစ်နန်းတော်လုံးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ လွှမ်းမိုးနေပြီး မည်းမှောင်သော မိစ္ဆာဓာတ်အစုအဝေးများက နန်းတော်ကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ...

ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ပေဖုန်း၏ နန်းတော်အတွင်း၌လည်း အလားတူပင် ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသည်။ ပေဖုန်း၏ ဒေါသတကြီး ဟောက်သံသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေပြီး ရှေးဟောင်းသားရဲကြီးတစ်ကောင်၏ ဟောက်သံကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းအမေကို... တကယ့်ကို ရမ်းကားလွန်းတယ်..."

ပေဖုန်း အလွန်ပင် မကျေမနက် ဖြစ်နေရသည်။ သူ၏ အသံသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသဖြင့် ပတ်ပတ်လည်ရှိ မိစ္ဆာကောင်များမှာ တုန်တုန်ရင်ရင် ဖြစ်နေကြရသည်။ ပေဖုန်းသည် မာနကြီးသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အစွမ်းထက်လှသော ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကိုယ်ပွားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် မိစ္ဆာလောက၏ အရှင်သခင်တစ်ဦးဖြစ်ရာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကျိရုယန်ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော ဖြစ်တည်မှုမျိုးပင် မိမိထက် တစ်ဆင့်နိမ့်သည်ဟု မှတ်ထင်ထားသူ ဖြစ်သည်။

ယခုအကြိမ်တွင် နဂါးချုပ်နှောင်တွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးပြီး မော်ရှန်းဂိုဏ်းကို လွှမ်းမိုးရန် ကြံရွယ်ခဲ့ခြင်းမှာ လူသားလောကကို အပိုင်စီးရန်၊ လူသားလောက၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအားများကို လုယူရန်နှင့် သွေးစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူပြီး အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဆင်းသက်လာရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် မော်ရှန်းဂိုဏ်းတွင် အစီအရင်တစ်ခုတည်းဖြင့် လူသားကျင့်ကြံသူများကို မျှားခေါ်ကာ ရှင်းလင်းရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ဤလူငယ်တာအိုဆရာ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ အကွက်မှားသွားခဲ့ချေပြီ။

အဓိကအချက်မှာ သူ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားအတတ်များကို သုံးပါစေ၊ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာ၏ ရှေ့တွင်မူ တစ်ချက်မျှပင် မခံနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒေါသများကို ပေါက်ကွဲပြီးနောက် ပေဖုန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် တည်ငြိမ်သွားသည်။

"မြေပြင်နတ်ဘုရားအောက်မှာတော့... ဒီကောင်က အနှိုင်းမဲ့ပဲ၊ အကယ်၍ ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဆင်းသက်မလာနိုင်ရင် ဘယ်လိုမှ သူ့ပြိုင်ဘက် ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး..."

ဤအသိသည် ပေဖုန်းကို အလွန်ပင် မကျေမနက် ဖြစ်စေသော်လည်း တတ်နိုင်ခြင်းမရှိ ဖြစ်ရသည်။ သူ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် တတ်မြောက်ထားသော နတ်ဘုရားအတတ်များအရ လူသားလောကသို့ ဆင်းသက်သွားပါက မြေပြင်နတ်ဘုရားအောက်တွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဖြစ်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ အပြန်အလှန်ပင် မလုပ်နိုင်ဘဲ အရိုက်ခံလိုက်ရသည်။

"ကျိရုယန်ဆိုတဲ့ ဖာသည်မ... ငါ့ကို အသေခံခိုင်းပြီး အရေးကြီးတဲ့အချိန်ကျတော့ တိုက်ပွဲကနေ ရှောင်ပြေးသွားတယ်..."

"ဒီတစ်ခေါက် မော်ရှန်းဂိုဏ်းမှာ သွေးစွမ်းအင်နဲ့ ဝိညာဉ်အများစုကို အဲဒီလူလတ်ပိုင်းကျင့်ကြံသူက လုယူသွားတယ်၊ နောက်ဆုံးကျတော့လည်း ကျိရုယန်ရဲ့ လှည့်ကွက်ကြောင့် ငါတစ်ယောက်တည်း အဲဒီတာအိုဆရာကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရပြီး ကိုယ်ပွား ပျက်စီးသွားရတယ်..."

ပေဖုန်းသည် တွေးမိလေလေ သွားကျိန်းလေလေ ဖြစ်ပြီး မျက်ခုံးအစုံကို ကျုံ့ကာ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်တွင် မိစ္ဆာဓာတ်များ ပေါက်ကွဲနေသည်။ နန်းတော်တစ်ခုလုံးတွင် ရေခဲပြင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထာဝရအေးခဲခြင်း ကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် နန်းတော်အတွင်း၌ ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်လှမ်းရင်း စိတ်မရှည် ဖြစ်နေကာ ခန့်ညားသော မျက်နှာပြင်ထက်တွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

"မင်းက မေတ္တာမရှိမှတော့ ငါကလည်း သစ္စာစောင့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းက လူသားလောကမှာ ပျော်ပါးနေတယ်ပေါ့၊ ငါကတော့ မိစ္ဆာလောကမှာရှိတဲ့ မင်းရဲ့ နန်းတော်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်..."

ပေဖုန်းသည် ရုတ်တရက် ခြေလှမ်းရပ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို ကွေးကာ ယုတ်မာသောအပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကိုယ်ပွား၏ ထောက်ပံ့မှုကို ရရှိထားပြီး လူသားလောကသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဆင်းသက်ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဆုံးရှုံးသွားသော စွမ်းအားအရင်းအမြစ်မှာ ကြီးမားသော်လည်း ကျိရုယန်ထက်မူ များစွာ သက်သာသေးသည်။ ထို့ကြောင့် ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်တစ်ခုအသွင်ဖြင့် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ယခင်က သူခရီးသွားလျှင် မိစ္ဆာလောက၏ အစွမ်းထက်လှသော ကျားနက်ကြီးကို စီးနင်းလေ့ရှိသည်။ ထိုကျားနက်ကြီး၏ သွေးမျိုးရိုးမှာ အလွန်မြင့်မားသဖြင့် သေချာမွေးမြူပါက နောင်တွင် မိစ္ဆာအစစ်အမှန်တစ်ကောင် ဖြစ်လာနိုင်သည့်အပြင် ငရဲကိုးထပ်ပုတီးစေ့ ထဲတွင်လည်း မိစ္ဆာလောက၏ ရှေးဟောင်းတည်ရှိမှုတစ်ခု၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းမှာ မိစ္ဆာလောက၏ အဖိုးတန်ရတနာဖြစ်ပြီး ပုတီးစေ့ကိုယ်တိုင်ထက်ပင် တန်ဖိုးကြီးမားလှသည်။ သို့သော် ယခုခရီးစဉ်တွင်မူ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရချေပြီ။

ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ပေဖုန်းသည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အပြည့်ဖြင့် ကျိရုယန်၏ နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သို့သော် ရောက်ရှိလာသည်နှင့် သူ၏ မျက်လုံးများ ဆွံ့အသွားရသည်။ နန်းတော်အတွင်းတွင် ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားထားသည့်ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။ ထိုပျက်စီးခြင်းများကြားတွင် ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် လှပသော မျက်နှာလေး ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်ကာ ရူးသွပ်နေသော ကျားမကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ပေဖုန်းသည် နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို အနည်းငယ်ကွေးလိုက်ရာ ယခင်က ပိတ်မိနေသော စိတ်အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"အို... မမကျိ... ပြန်ရောက်လာပြီလား..." ပေဖုန်းက ပြုံးရွှင်စွာ မေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရူးသွပ်နေသော ကျားမကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည့် ကျိရုယန်သည် ဤလူငယ်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် အရေးကြီးသောအချိန်တွင် ပေဖုန်းကို လှည့်စားခဲ့မိသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် လိပ်ပြာမလုံ ဖြစ်နေရသည်။ မိစ္ဆာလောကတွင် ဤအပြုအမူမှာ အခြေခံအဆင့်သာ ဖြစ်သော်လည်း လက်ရှိတွင် သူမ၏ အခြေအနေမှာ ပေဖုန်းထက် များစွာ ဆိုးရွားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိရုယန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာဖြင့် "ပြန်ရောက်ပြီ" ဟု ဆိုသည်။

ပေဖုန်းသည် မျက်လုံးကို ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်ရင်း သေချာစွာ မေးလိုက်သည်။

"မမကျိက ထွက်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘာဖြစ်လို့ မိစ္ဆာလောကကို ပြန်ရောက်လာတာလဲ..."

အတန်ကြာ တွေးတောပြီးနောက် သူသည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို... မမကျိရဲ့ လူသားလောကက ကိုယ်ပွားလည်း အဲဒီကောင်ရဲ့ ချေမှုန်းခြင်းကို ခံလိုက်ရတာပေါ့ ဟုတ်လား..."

သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် အလွန်ပင် ရိုးသားလှသော အမူအရာ ဖြစ်နေသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ... မမကျိရဲ့ အကွက်ဆင်မှုတွေ၊ နတ်ဘုရားအတတ်တွေနဲ့ဆိုရင် အဲဒီတာအိုဆရာလေးက မမကျိရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကို ဖျက်ဆီးပြီး မိစ္ဆာလောကကို ပြန်ပို့နိုင်ပါ့မလား..."

ကျိရုယန်၏ မျက်နှာမှာ စိမ်းဖတ်သွားပြီး ပေဖုန်းကို စိုက်ကြည့်ကာ

"စကားကို လာပြီး အရွဲ့မတိုက်နဲ့" ဟု ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။

ပေဖုန်း မျက်လုံးပုတ်ခတ်ရင်း

"ငါက စကားနည်းနည်း အရွဲ့တိုက်တာကိုပဲ မင်းက မခံနိုင်ဘူးလား..."

ထို့နောက် သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း အေးစက်သွားပြီး

"အဲဒီတော့... အရေးကြီးတဲ့အချိန်ကျမှ ငါ့ကို ရောင်းစားသွားတာကိုကျတော့ မင်းက ဘာပြောချင်လဲ..." ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျိရုယန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့်

"ငါက နည်းဗျူဟာအရ ဆုတ်ခွာခဲ့တာပဲ" ဟု ဆိုသည်။

ပေဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး

"သြော်... ဒီလိုကိုး"

ဟု ဆိုကာ ချက်ချင်းပင် လက်သီးတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ထိုခဏတွင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများမှာ လှိုင်းတံပိုးကြီးများကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဤလက်သီးတစ်ချက်တည်း၏ ပြင်းအားမှာ သူ လူသားလောကတွင် ရှိစဉ်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။

ကျိရုယန် မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားပြီး သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင် သွေးမြစ်တစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာကာ ရေကြီးကန်ထွက်လာသကဲ့သို့ ပေဖုန်း၏ လက်သီးချက်ကို ဆီးကြိုတိုက်ခိုက်သည်။

သွေးမြစ်အတွင်းတွင် လွတ်မြောက်လိုလှသော မရေမတွက်နိုင်သည့် နာနာဘာဝဝိညာဉ်များ ရှိနေကြသည်။ တစ်ခဏအတွင်း၌ပင် နန်းတော်ကြီးအတွင်း၌ မိစ္ဆာလေပြင်းများ တိုက်ခတ်သွားသည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

ကျိရုယန်သည် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားရသည်။ တူညီသော မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့် ဖြစ်သော်လည်း စွမ်းအားထုထည်ပိုင်းတွင်မူ သူမက ပေဖုန်းကို မမီပေ။ အကြောင်းမှာ ပေဖုန်းတွင် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကိုယ်ပွား ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခင်ကဆိုလျှင်လည်း တစ်ကွက်တည်းဖြင့် လွင့်စင်သွားလောက်သည်အထိ မဖြစ်နိုင်ပေ၊ အဓိကမှာ ယခင်က ကိုယ်ပွားနှစ်ခုစလုံး အသတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် စွမ်းအားအရင်းအမြစ်များစွာ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ပေဖုန်း... နင်က အဲဒီတာအိုဆရာဆီမှာ အရှုံးပေးပြီး ခန္ဓာကိုယ်အဖျက်စီးခံလာရတာကို ဘာဖြစ်လို့ ငါ့အပေါ် လာပြီး ဒေါသပုံချနေတာလဲ"

ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ပေဖုန်းက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး တစ်မိစ္ဆာလောကလုံးရဲ့ လှောင်ပြောင်စရာ အပြုံးဖြစ်မသွားချင်ရင် မင်းအသံကို ဒီထက်ကျယ်အောင် ထပ်အော်လိုက်လေ" ဟု ဆိုသည်။

ဘုန်း...

ပြင်းထန်သော အစီအရင်များဖြင့် ကာကွယ်ထားသည့် ဤနန်းတော်ကြီးသည် ပေဖုန်း၏ နတ်ဘုရားအတတ်ကြောင့် ပြိုကျပျက်စီးသွားရသည်။ ပေဖုန်းက အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်နှာဖြင့်

"စိတ်မရှိပါနဲ့ မမကျိ... ခဏလေး စိတ်မထိန်းနိုင်ဖြစ်သွားလို့ပါ" ဟု ဆိုသည်။

ကျိရုယန်၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး

"ကောင်းတယ်... အလွန်ကောင်းတယ်"

ဟု ဆိုကာ ချက်ချင်းပင် မိစ္ဆာလောက၏ ဤအစွမ်းထက်လှသော အရှင်သခင်နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လုံးထွေးသတ်ပုတ်ကြလေတော့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားအတတ်များစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ပတ်လည်ရှိ မိစ္ဆာကောင်များကို ပြာချပစ်လိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် ဤနေရာမှာ ကျိရုယန်၏ နယ်မြေဖြစ်သဖြင့် သေဆုံးသွားသော မိစ္ဆာကောင်များမှာလည်း ကျိရုယန်၏ လက်အောက်ခံများသာ ဖြစ်သည်။ စိတ်ပါလက်ပါရှိလှသော ပေဖုန်းသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကိုယ်ပွားကိုပါ ဤနေရာသို့ ခေါ်ယူလိုက်သည်။ ဤတိုက်ပွဲသည် မိစ္ဆာလောက၏ ရှေးဟောင်းတည်ရှိမှုများစွာကို လှုပ်ခတ်သွားစေပြီး အချို့သော ရှေးဟောင်းမျက်ဝန်းများသည် ဤနေရာသို့ အံ့ဩတကြီးဖြင့် လှမ်းမျှော်ကြည့်ရှုလာကြသည်။

လူသားလောကတွင် ရှိနေသော လီယန်ချူမှာမူ ဤအဖြစ်အပျက်ကို မသိရှိပေ။ အကယ်၍ သိရှိပါက သူသည် အလွန်ပင် တောက်ပစွာ ပြုံးမိမည် ဖြစ်သည်။ လူသားလောကတွင် မိစ္ဆာအိုကြီးနှစ်ဦး၏ ကိုယ်ပွားများကို ချေမှုန်းလိုက်ခြင်းက မိစ္ဆာလောကအတွင်း၌ ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို အချင်းချင်း သတ်ပုတ်မိစေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့၏ အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်များ လူသားလောကသို့ ဆင်းသက်မလာနိုင်သရွေ့ လီယန်ချူသည် ၎င်းတို့ကို လုံးဝမျက်စိထဲ ထည့်ထားမည် မဟုတ်ပေ။ လာသမျှအကြိမ်တိုင်း သေရမည်သာ ဖြစ်သည်။

မော်ရှန်းဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရွှီထျန်းနန် က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ရှေ့သို့ ကြိုဆိုလာပြီး "ဘယ်လိုလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး

"သတ်ပစ်လိုက်ပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပွားတွေပဲ၊ အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်ကတော့ မိစ္ဆာလောကထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲ" ဟု ဆိုသည်။

ရွှီထျန်းနန် သက်ပြင်းအရှည်ကြီးတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး

"သတ်နိုင်ရင်ပြီးတာပဲ... သတ်နိုင်ရင်ပြီးတာပဲ" ဟု ဆိုသည်။

သူ မေးမြန်းခြင်းမှာ ထိုကိုယ်ပွားများအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် လီယန်ချူ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ရွှီထျန်းနန်၏ စိတ်ထဲတွင် ဆွံ့အသွားရသည်။

"ဒါဆို... တာအိုဆရာလီ သတ်ချင်နေတာက အဲဒီမြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိတဲ့ အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုလုံးကိုလား..."

ရွှီထျန်းနန် အနည်းငယ် တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် လေးနက်စွာ ပြောကြားခဲ့သည်။

"မိစ္ဆာလောကရဲ့ သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်က လူသားလောကကို လွယ်လွယ်နဲ့ လာလို့မရဘူး၊ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ယဇ်ပူဇော်တာ မဟုတ်ရင် မော်ရှန်းဂိုဏ်းရဲ့ နဂါးချုပ်နှောင်တွင်းကနေတစ်ဆင့်ပဲ လာနိုင်လိမ့်မယ်"

လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး

"နဂါးချုပ်နှောင်တွင်း ဟုတ်လား" ဟု မေးသည်။

ရွှီထျန်းနန်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ

"အဲဒါက ထူးခြားတဲ့ မိစ္ဆာချုပ်နှောင်ရာနေရာတစ်ခုပဲ၊ အပြောအရဆိုရင် တစ်ဖက်က မိစ္ဆာလောကမှာရှိပြီး တစ်ဖက်က လူသားလောကမှာ ရှိနေတာ" ဟု ဆိုသည်။

"လောကနှစ်ခုကို ဆက်သွယ်ထားတာလား..."

လီယန်ချူ အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားရသည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် ၎င်းသည် သာမန်ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုမျှသာ မဟုတ်တော့ပေ။

ရွှီထျန်းနန်က

"မော်ရှန်းဂိုဏ်းက တာအိုပညာရှင်တွေ စုဝေးရာနေရာဖြစ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က ယဇ်ပူဇော်မယ်ဆိုရင်လည်း ဒီနေရာကို ရွေးချယ်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ကိုးပုံတစ်ပုံက နဂါးချုပ်နှောင်တွင်းမှာ ပြဿနာရှိနေလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်" ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် နဂါးချုပ်နှောင်တွင်းရှိရာသို့ အမြန်ဆုံး သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။

ရွှီထျန်းနန်သည် ဒုတိယအရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အပြင် တရားရုံးတော်သည် ချန်နိုင်ငံ ၏ နတ်မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ကိစ္စရပ်အားလုံးကို စီမံခန့်ခွဲရသူ ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းကြီးအသီးသီးမှ တပည့်များလည်း ၎င်းတွင် ရှိကြရာ မော်ရှန်းဂိုဏ်းသည်လည်း ချွင်းချက်မဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် အချို့သော ဂိုဏ်းကြီးများ၏ မိစ္ဆာချုပ်နှောင်ရာ နေရာများကိုလည်း တရားရုံးတော်အား ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ရွှီထျန်းနန်သည် နဂါးချုပ်နှောင်တွင်းအကြောင်းကို သိရှိပြီး ဤနေရာသို့လည်း လာရောက်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

မကြာမီတွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် နဂါးချုပ်နှောင်တွင်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

လီယန်ချူသည် ဤရေတွင်းအိုကြီးကို ကြည့်ရှုရင်း မျက်ဝန်းများ လေးနက်သွားသည်။ ဤရေတွင်းမှာ ရှစ်ထောင့်ပုံစံဖြစ်ပြီး တွင်းထဲတွင် ကျောက်တိုင်တစ်တိုင် ရှိကာ ကျောက်တိုင်ပေါ်၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော နဂါးစစ်စစ်တစ်ကောင်ကို ထုဆစ်ထားသည်။ နဂါးကြီး၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် သံကြိုးရှစ်ချောင်း ရှိပြီး ရေတွင်း၏ ပဟေဠိအရပ်မျက်နှာ ရှစ်ခုသို့ အသီးသီး ချိတ်ဆက်ထားသည်။ အရာအားလုံးသည် အလွန်ပင် ရှေးကျလှသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။ ထိုသံကြိုးကြီးများမှာလည်း မည်းမှောင်နေပြီး လေးလံလှသော သမိုင်းဦးကာလ၏ ခံစားချက်ကို ဆောင်ကျဉ်းပေးနေသည်။

ရွှီထျန်းနန်က

"အပြောအရဆိုရင် နဂါးချုပ်နှောင်တွင်းရဲ့ အောက်ခြေဟာ မိစ္ဆာလောကနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတာ၊ ဒါကြောင့် ဒီနေရာကို အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦးက ပြင်းထန်တဲ့ အစီအရင်တွေနဲ့ ပိတ်ဆို့ထားတာ၊ ကြားဖူးတာကတော့ မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ဦးရဲ့ လက်ချက်ပဲ" ဟု မိတ်ဆက်ပေးသည်။

သူသည် ကျောက်စိမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သံလိုက်အိမ်မြှောင် တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများကို ထည့်သွင်းလိုက်ရာ သံလိုက်အိမ်မြှောင်သည် မျက်စိလည်လောက်အောင် လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်သွားသည်။ သံလိုက်အိမ်မြှောင်ပေါ်တွင် အလင်းတန်းများ ဖျတ်ခနဲ လက်သွားသည်။

ရွှီထျန်းနန်သည် သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူလိုက်မိပြီး

"ဒီနေရာက မိစ္ဆာချုပ်နှောင်တဲ့ အစီအရင် ပျက်စီးသွားပြီ" ဟု လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုသည်။

ဤနေရာသို့ မလာရောက်မီကပင် သူသည် ဤဖြစ်နိုင်ခြေကို စဉ်းစားမိထားသော်လည်း သံလိုက်အိမ်မြှောင်၏ လည်ပတ်နှုန်းနှင့် ၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါအရ ပျက်စီးမှုအတိုင်းအတာမှာ သူ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် ပိုမိုဆိုးရွားနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

လီယန်ချူသည် ရွှီထျန်းနန်၏ လက်ထဲမှ သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားပြီး

"တရားရုံးတော်ရဲ့ လက်ထဲမှာ တကယ့်ကို ဆန်းကြယ်တဲ့ ရတနာတွေ ရှိတာပဲ" ဟု စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် သူသည် ဝေမြို့ တွင် ရှိခဲ့ဖူးသော နောက်ခံအင်အားကြီးမားသည့် ရှင်းဟုန်းယဲ့ကို သတိရမိသွားသည်။ ထိုအမျိုးသမီးသည် ရတနာများ ပြုလုပ်ခြင်း၌ အလွန်ပင် ပါရမီပါပြီး အတွေးအခေါ်လည်း အလွန်ဆန်းသစ်သူ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ လက်သွားပြီး နဂါးချုပ်နှောင်တွင်းသို့ ဝိညာဥ်မျက်စိအတတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ဝိညာဥ်မျက်စိဖြင့် ကြည့်ရှုနိုင်သော အတိုင်းအတာမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် နဂါးချုပ်နှောင်တွင်းသည် သူ၏ မျက်စိထဲတွင် ဆန်းကြယ်လှသော အစီအရင်စာလုံးများ စီးဆင်းနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ အကယ်၍ သူ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံမှုအဆင့် မဟုတ်ပါက ဝိညာဥ်မျက်စိအတတ်ကို တတ်မြောက်ထားလျှင်ပင် ဤအစီအရင်စာလုံးများကို မြင်တွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ရွှီထျန်းနန်၏ လက်ထဲမှ သံလိုက်အိမ်မြှောင်သည် အလွန်ပင် ထူးခြားလှသော ရတနာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။

လီယန်ချူသည် အစီအရင်စာလုံးများကို သေချာကြည့်ရှုရင်း မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် တွန့်လိုက်မိကာ

"နတ်ဘုရားအဆင့် မိစ္ဆာချုပ်နှောင်ခြင်း အစီအရင်စာလုံးတွေလား..." ဟု စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

ရွှီထျန်းနန်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့်

"အခုအချိန်မှာတော့ နဂါးချုပ်နှောင်တွင်းရဲ့ အစီအရင်ကို အရင်ဆုံး အားဖြည့်ထားရမယ်၊ မဟုတ်ရင် မိစ္ဆာလောကရဲ့ ဒီအက်ကွဲကြောင်းကနေ ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဖြစ်တည်မှုတွေ ထွက်လာဦးမလဲ မသိဘူး"

ဟု ဆိုကာ...

"ဟူး... ဒါပေမဲ့ သာမန်အစီအရင်တွေနဲ့ကတော့ ဒီနဂါးချုပ်နှောင်တွင်းကို ကြာကြာပိတ်ဆို့ ထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါမှမဟုတ် လုံးဝကို အသုံးမဝင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟု စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။

ယခုအချိန်တွင် မြို့တော်သို့ ပြန်ကာ လူခေါ်ပြီး ကူညီခိုင်းရုံသာ ရှိတော့သည်။ သို့သော် မိစ္ဆာလောက၏ အရှင်သခင်များကို တားဆီးနိုင်မည့် အစီအရင်ကို တစ်ဦးတည်းနှင့်မူ ဘယ်လိုမှ မတတ်နိုင်ပေ။ သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် လူအချို့၏ ပုံရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး

"လူအနည်းငယ်လောက်ကို ထပ်ပင့်ပြီး အတူတူ လေ့လာရမယ်"

ဟု ရွှီထျန်းနန်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လီယန်ချူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့်

"ငါ ဒီနေရာက နတ်ဘုရားအဆင့် အစီအရင်စာလုံးတွေကို ပြန်ပြင်ပေးနိုင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။

ရွှီထျန်းနန် ချက်ချင်းပင် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အံ့ဩတကြီးဖြင့် "ဘာ..." ဟု ရေရွတ်မိသည်။

သူသည် လီယန်ချူ ပြောလိုက်သည်ကို တကယ်ပင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားရသည်။ ပြန်ပြင်ပေးနိုင်တယ်ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ ပြီးတော့ နတ်ဘုရားအဆင့် အစီအရင်စာလုံးဆိုတာကကော ဘာလဲ။

လီယန်ချူသည် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားပြီး

"ဘာဖြစ်လို့လဲ... ဒီနေရာက အစီအရင်စာလုံးတွေက နတ်ဘုရားအဆင့် အစီအရင်စာလုံးတွေ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရွှီထျန်းနန်က ခေါင်းခါပြကာ

"ဒီအစီအရင်စာလုံးတွေက အလွန်ရှေးကျတယ်၊ ငါမသိဘူး၊ မော်ရှန်းဂိုဏ်းက တာအိုဆရာတွေလည်း တစ်ခါမှ မပြောဖူးဘူး" ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူ ဆွံ့အသွားရသည်။ ဤနဂါးချုပ်နှောင်တွင်းသည် မော်ရှန်းဂိုဏ်း၏ နယ်မြေအတွင်းတွင် ရှိနေသဖြင့် ကိုးပုံတစ်ပုံမှာ မော်ရှန်းဂိုဏ်း၏ ရှေးဦးမြေပြင်နတ်ဘုရားက ချန်ထားခဲ့သော အစီအရင်ဖြစ်ရမည်။

"ဒါက မော်ရှန်းဂိုဏ်းရဲ့ အထက်လူကြီးတွေ သိထားပေမဲ့ အရာရှိရွှီကို မပြောပြတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းလောကရဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကြောင့် မှတ်တမ်းအများစု ကွယ်ပျောက်သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟု လီယန်ချူ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

သူသည် ဤကိစ္စကို ဇွတ်ငြင်းမနေတော့ဘဲ ထပ်မံ၍

"ဒီနေရာက အစီအရင်စာလုံးတွေကို ငါအနည်းငယ် နားလည်တယ်၊ ပြန်ပြင်ပေးနိုင်တယ်" ဟု ထပ်လောင်းပြောကြားခဲ့သည်။

ရွှီထျန်းနန် အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး "တကယ် ပြင်နိုင်တာလား" ဟု မေးသည်။

အကယ်၍ ဤစကားကို အခြားသူတစ်ဦးက ပြောပါက သူသည် ထိုသူကို ကြွားဝါနေသည်ဟု ထင်မှတ်မိမည် ဖြစ်သော်လည်း လီယန်ချူမှာမူ မတူညီပေ။ ၎င်းတို့နှစ်ဦး သိကျွမ်းခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ လီယန်ချူသည် တကယ်ပင် အစွမ်းထက်သူဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။

"အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ဒီမိစ္ဆာချုပ်နှောင်ရာနေရာကို ထပ်ပြီး ပိတ်ဆို့ထားနိုင်မှာ ဖြစ်လို့ မိစ္ဆာလောကက အရှင်သခင်တွေ လာမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး"

လီယန်ချူက ခေါင်းခါပြကာ

"ငါတို့ မလာခင်က ဒီမိစ္ဆာချုပ်နှောင်ခြင်း အစီအရင်က ပျက်စီးနေတယ်ဆိုပေမဲ့ လုံးဝ ပျက်သွားတာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာလောကက အရှင်သခင်တွေကတော့ လာနိုင်တုန်းပဲ" ဟု ဆိုသည်။

ရွှီထျန်းနန်၏ မျက်နှာထက်မှ အပြုံးများ တောင့်တင်းသွားရသည်။ မှန်ပေသည်၊ စောစောက သူ ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် ဤအချက်ကို ထည့်မစဉ်းစားမိခဲ့ပေ။

"တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီနေရာက မိစ္ဆာချုပ်နှောင်ခြင်း အစီအရင်စာလုံးတွေကို တမင်ဖျက်ဆီးထားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ်ရင် မိစ္ဆာလောကက အရှင်သခင်တွေက မိစ္ဆာလောကဘက်ကနေ လမ်းကြောင်းကို ဖောက်ထွက်လာတာလား..."

ရွှီထျန်းနန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် တွေးတောခြင်းများ ပြည့်နှက်နေသည်။

လီယန်ချူ အနည်းငယ် တွေးတောလိုက်ပြီးနောက်

"ဒါမှမဟုတ် အဲဒီနှစ်ခုစလုံး ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟု လေးနက်စွာ ဆိုသည်။

ရွှီထျန်းနန်၏ မျက်ဝန်းအစုံ ချက်ချင်းပင် ကျုံ့သွားသည်။ အကယ်၍ ဤသို့ဆိုလျှင် တစ်စုံတစ်ဦးက မိစ္ဆာလောကနှင့် ပူးပေါင်းထားခြင်း ဖြစ်ရမည်။ နောင်တွင် လီယန်ချူက ဤနေရာရှိ မိစ္ဆာချုပ်နှောင်ခြင်း အစီအရင်စာလုံးများကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ပေးလျှင်ပင် ပြဿနာ ထပ်မံရှိလာနိုင်သေးသည်။

ဤကိစ္စသည် အလွန်ပင် အရေးကြီးလှသည်။ ယခုအကြိမ်တွင် မော်ရှန်းဂိုဏ်း၏ အစွမ်းထက်ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ပုံကိုးပုံခန့် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီး ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူနှင့် လီယန်ချူတို့ ဝေမြို့မှ အတူတူလာရောက်ခဲ့ပြီး ဤမိစ္ဆာလောကမှ အရှင်သခင်နှစ်ဦးကို ကြိုတင်၍ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် အန္တရာယ်အတိုင်းအတာမှာ ဤမျှအထိ မကြီးမားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက တရားမျှတသော ကျင့်ကြံသူများ တန်းစီ၍ အသေခံသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်လာနိုင်သကဲ့သို့ သို့မဟုတ်လျှင်လည်း ဤမိစ္ဆာလောကမှ အရှင်သခင်နှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားပြီး လူ့အသက်များကို ယဇ်ပူဇော်ကာ သွေးချောင်းစီးစေမည် ဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စ၏ အန္တရာယ်အတိုင်းအတာကို ရွှီထျန်းနန် အလွန်ပင် လေးနက်စွာ သဘောပေါက်ထားသည်။

လီယန်ချူက

"ငါ အရင်ဆုံး ဒီနေရာက အစီအရင်စာလုံးတွေကို ပြန်ပြင်လိုက်မယ်" ဟု ဆိုသည်။

သူသည် ဤနေရာရှိ နတ်ဘုရားအဆင့် မိစ္ဆာချုပ်နှောင်ခြင်း အစီအရင်စာလုံးများကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ဤအစီအရင်စာလုံးများသည် သူ ဟော့ထုံတောင်အတွင်း၌ သင်ယူခဲ့ရသော အမျိုးအစားနှင့် တူညီလှသည်။ တောင်နဲ့မြစ် ထာဝရချုပ်နှောင်ခြင်း လျှို့ဝှက်အတတ်မှာ နတ်ဘုရားအဆင့် အစီအရင်စာလုံးများ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

နဂါးချုပ်နှောင်တွင်းပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားအဆင့် အစီအရင်စာလုံးများကို လီယန်ချူ မသင်ယူဖူးသော်လည်း နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ ဆုံးရှုံးသွားသော ဤအစိတ်အပိုင်းများကိုမူ သူသည် ကွက်တိတတ်မြောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဤနတ်ဘုရားအဆင့် အစီအရင်စာလုံးများကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက်...

လီယန်ချူ၏ ဝိညာဉ်က အချက်ပေးခေါင်းလောင်းတီးလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး နဂါးချုပ်နှောင်တွင်းအတွင်း၌ အလွန်ပင် ရှေးကျပြီး အစွမ်းထက်လှသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ရှိနေကြောင်း သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သူသည် ရေတွင်းထဲသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ နဂါးချုပ်နှောင်တွင်းအောက်ခြေတွင် ကြီးမားလှသော အကြေးခွံကြီးတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ ရေတွင်းခြောက်ကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး သာမန်ကျင့်ကြံသူများ ကြည့်ရှုပါက နက်ရှိုင်းလှသည်ဟုသာ မြင်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း လီယန်ချူကဲ့သို့ ဝိညာဥ်မျက်စိအတတ်ကို တတ်မြောက်ထားသည့် တတိယအဆင့်နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံသူ၏ မျက်စိထဲတွင်မူ အခြားသော လောကတစ်ခုအသွင် ထင်ဟပ်နေလေတော့သည်။

အခန်း (၉၂၈) မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအစီအရင်ကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခြင်း၊ သိုင်းနတ်ဘုရား၏ ကိုယ်တိုင်ရေးမှတ်တမ်းနှင့် မြွေမိစ္ဆာ

လီယန်ချူသည် မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် တွန့်လိုက်မိရာ ရွှီထျန်းနန်က ပျာပျာသလဲဖြင့် "ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

လီယန်ချူက ခေါင်းခါပြကာ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးသွားပြီး မျက်ဝန်းအစုံတွင် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ ဖျတ်ခနဲ လက်သွားလျက် နဂါးချုပ်နှောင်တွင်းထဲသို့ စိုက်ကြည့်ကာ

"စောစောက နဂါးချုပ်နှောင်တွင်းရဲ့ အောက်ခြေမှာ အရှိန်အဝါတစ်ခု ဖြတ်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားတယ်" ဟု ဆိုသည်။

ရွှီထျန်းနန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး

"မိစ္ဆာလောကက အစွမ်းထက်တဲ့ ကောင်တွေ ထပ်ထွက်လာပြန်ပြီလား" ဟု မေးလိုက်မိသည်။

လီယန်ချူ မျက်ခုံးကို စုကုတ်လိုက်မိသည်။ စောစောက သူ အာရုံခံမိလိုက်သော ထိုအရှိန်အဝါသည် အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထုထည်ကြီးမားလှသော်လည်း ယခင်က သူ ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသော မိစ္ဆာလောကမှ အရှင်သခင်နှစ်ဦး၏ ရှုပ်ထွေးညစ်ညမ်းသော မိစ္ဆာဓာတ်မျိုးနှင့်မူ မတူညီဘဲ ကွဲပြားနေသည်။

သူက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ရင်း

"ကျုပ်လည်း သေသေချာချာ မပြောတတ်သေးဘူး" ဟု ဆိုသည်။

ရွှီထျန်းနန်၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားရသည်။ လီယန်ချူသည် ဝိညာဥ်မျက်စိအတတ်ကို အသုံးပြုကာ တစ်ခဏမျှ သေချာစွာ အကဲခတ်ကြည့်ရှုသော်လည်း နဂါးချုပ်နှောင်တွင်း အောက်ခြေတွင် ရုန်းကြွသောင်းကျန်းမည့် အရိပ်အယောင်မျိုး မတွေ့ရတော့သလို စောစောက မြင်လိုက်ရသည့် အကြေးခွံကြီးကိုလည်း ထပ်မံမတွေ့ရတော့ပေ။

ရွှီထျန်းနန် တစ်ကိုယ်လုံး တင်းခံကာ ရန်သူကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လီယန်ချူက စိတ်အေးစေရန်အတွက်

"အရာရှိရွှီ စိတ်အေးအေးထားပါ၊ စောစောက နဂါးချုပ်နှောင်တွင်း အောက်ခြေမှာရှိတဲ့ အဲဒီဧရာမ သတ္တဝါကြီးက ဘယ်လိုမှ ထွက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဟု နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

လီယန်ချူ၏ စကားကို ကြားရမှ ရွှီထျန်းနန်၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် သက်သာရာရသွားပြီး မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာရိပ်သန်းလျက်

"ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီလို ပြောနိုင်ရတာလဲ" ဟု ချက်ချင်းပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။

လီယန်ချူက

"သူက အားကောင်းလွန်းတယ်၊ စောစောက အကောင်နှစ်ကောင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး အားကောင်းတယ်" ဟု ဆိုသည်။

ရွှီထျန်းနန် ကြားလိုက်ရသောအခါ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ပင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သွားရသည်။

လီယန်ချူက ပြုံးလိုက်ပြီး

"ဒါပေါ့... စောစောက ကောင်တွေ လူသားလောကမှာ ပြသခဲ့တဲ့ စွမ်းအားက သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားအစစ်အမှန် မဟုတ်ဘူး၊ အကယ်၍ သူတို့ရဲ့ အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်သာ ဆင်းသက်လာမယ်ဆိုရင် ဒီဧရာမသတ္တဝါကြီးထက် နိမ့်ကျလိမ့်မယ် မဟုတ်ဘူး"

ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။

ရွှီထျန်းနန်က မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် အနိုင်နိုင် ပြုံးလိုက်ရင်း

"တာအိုဆရာလီက တကယ့်ကို လူကို နှစ်သိမ့်ပေးတတ်တာပဲ" ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူက ပြုံးလိုက်ကာ "အသေးအဖွဲပါပဲ" ဟု ဆိုသည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် ရေတွင်းဝပေါ်ရှိ မိစ္ဆာချုပ်နှောင်ခြင်း အစီအရင်စာလုံးများကို အလျင်အမြန်ပင် အာရုံစိုက်ကာ လေ့လာမှတ်သားလိုက်သည်။ သူ တတ်မြောက်ထားသော တောင်နှင့်မြစ်ထာဝရချုပ်နှောင်ခြင်း လျှို့ဝှက်အတတ်ကို အခြေခံကာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် ရွှေရောင်တောက်ပသော တာအိုကျင့်စဉ် အစီအရင်စာလုံးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုထဲတွင် လောင်ကျွမ်းသွားသည်။

ထိုအစီအရင်စာလုံးများမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းမှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် အစီအရင်အတတ်ကို နားမလည်သော ရွှီထျန်းနန်ပင်လျှင် သတိမထားမိဘဲ မနေနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ရသည်။ ၎င်းကား အလွန်ပင် ရှေးကျပြီး သန့်စင်မွန်မြတ်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုဖြစ်ကာ ဆုတောင်းစာနာမှုစွမ်းအား၊ ဗုဒ္ဓဘာသာကျင့်စဉ်စွမ်းအား၊ တာအိုကျင့်စဉ်စွမ်းအားတို့နှင့် မတူညီဘဲ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်အတန်းတွင် ရှိနေသည်။

လီယန်ချူ၏ လက်ညှိုးက အသာအယာ တို့ထိလိုက်ရုံဖြင့် တာအိုကျင့်စဉ် အစီအရင်စာလုံး တစ်ခုချင်းစီသည် လင်းထိန်သွားကြသည်။ ယခင်က မှေးမှိန်ဝါးတားကာ အလင်းရောင် ကွယ်ပျောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော အစီအရင်စာလုံး ဆယ်ဂဏန်းခန့်သည် လီယန်ချူ၏ လက်ချောင်းများအောက်တွင် ချက်ချင်းပင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအခါ အစီအရင်စာလုံး အားလုံးသည် တစ်သားတည်း တစ်စုတည်းအဖြစ်သို့ ပေါင်းစည်းသွားပြီး အလွန်ပင် ရှေးကျဆန်းကြယ်လှသော ကျမ်းစာတစ်စောင်အလား နဂါးချုပ်နှောင်တွင်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံအုပ်မိုးသွားလေတော့သည်။

ထိုတောက်ပသော အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ နဂါးချုပ်နှောင်တွင်းသည် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားပြီး အရာအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ချုပ်နှောင်ထားသည့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားသက်ရောက်မှုကြီးမှာလည်း ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သည်။

ရွှီထျန်းနန်သည် အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူထုတ်လိုက်ပြီး

"ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တားမြစ်ပိတ်ဆို့ခြင်း အစီအရင်မျိုးက တကယ့်ကို မြေပြင်နတ်ဘုရားရဲ့ လက်ချက်ပဲ"

ဟု ရေရွတ်မိသည်။

လီယန်ချူကလည်း အလားတူပင် ချီးကျူးလိုက်ကာ

"မှန်တယ်... ဒီအစီအရင်က တကယ့်ကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး စွမ်းအားကြီးမားလှတယ်" ဟု ဆိုသည်။

ရွှီထျန်းနန်သည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားပြီး လီယန်ချူကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ စိတ်ထဲတွင်

"ဒီအစီအရင်စာလုံးတွေကို ငါကြည့်ရင်တောင် နားမလည်နိုင်ဘူး၊ ပြင်ဆင်ဖို့ဆိုတာ ဝေလာဝေးပဲ... ဒါပေမဲ့ တာအိုဆရာလီကတော့ စိတ်ကြိုက် လွယ်လွယ်ကူကူပဲ ပြင်ဆင်သွားနိုင်ခဲ့တယ်" ဟု အံ့ဩမိသည်။

"အရင်က ဒီအစီအရင်ကို ချထားခဲ့တာက မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ တာအိုဆရာလီကတော့ အလွယ်တကူ ပြန်ပြင်နိုင်ခဲ့တယ်..."

ရွှီထျန်းနန်၏ စိတ်ထဲတွင် လီယန်ချူသည် မိမိနှင့်အတူတူ တတိယအဆင့်ရှိသော ယန်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း

"ဘာဖြစ်လို့ မင်းက ဒီလောက်တောင်...ထူးခြားနေရတာလဲ" ဟု တွေးတောကာ မချင့်မရဲ ဖြစ်မိသည်။

မော်ရှန်းဂိုဏ်းသည် ယခုအကြိမ် အဖြစ်အပျက်ကြောင့် တစ်ဂိုဏ်းလုံး ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ရွှီထျန်းနန်နှင့် လီယန်ချူတို့သည် အခြေအနေများကို သေချာစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးနောက်တွင်မှ သိရှိလိုက်ရသည်မှာ မိစ္ဆာလောကမှ ရောက်ရှိလာသော အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးအပြင် နောက်ထပ် ရန်သူတစ်ဦး ရှိနေသေးကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။

"မော်ရှန်းဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်သိမ်းပိုက်ခြင်း ကို ခံလိုက်ရတာလား"

ဟု ရွှီထျန်းနန်က အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်သည် ရှေးကတည်းကပင် တရားထိုင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် သီးသန့်ကျင့်ကြံနေသူတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် ရွှီထျန်းနန်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် တတိယအဆင့်ရှိသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု၏ ဝိညာဉ်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသည့်ရန်သူ ဖြစ်နေသည်လား။

လီယန်ချူက မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်သည်။ သေချာစွာ မေးမြန်းစုံစမ်းကြည့်လိုက်သောအခါမှ အားလုံး ရှင်းလင်းသွားတော့သည်။ မော်ရှန်းဂိုဏ်းမှ သေဆုံးသွားသော တပည့်များနှင့် အကြီးအကဲ အများစုမှာ မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ် လင်လူ ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပြီး ထိုသူမှာ လင်လူ ၏ ဝိညာဉ်ကို သိမ်းပိုက်ထားသော လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားပင် ဖြစ်သည်။

"ဝတ်ရုံနက်နဲ့ အနီရောင်ခါးပတ်... ဒါက ရှေးဟောင်းမဟာရှမင်းဆက် ကာလက ဝတ်စားဆင်ယင်မှုပုံစံပဲ"

ဟု လီယန်ချူက လေးနက်စွာ ဆိုသည်။

ရွှီထျန်းနန်၏ မျက်နှာမှာ ပိုမိုလေးနက်သွားပြီး

"ဒီရှေးဟောင်းမဟာရှမင်းဆက် ကာလက ကျင့်ကြံသူတွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လောကထဲကို ပြန်ထွက်လာကြတာ တကယ့်ကို ကောင်းတဲ့နိမိတ်လက္ခဏာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။

"အထူးသဖြင့် ဒီလူက တတိယအဆင့်ရှိတဲ့ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရဲ့ ဝိညာဉ်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ရုံတင်မကဘူး၊ အခုတစ်ခေါက်မှာ မော်ရှန်းဂိုဏ်းသား ရာနဲ့ချီတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားတွေနဲ့ ဝိညာဉ်တွေကိုပါ လုယူသွားခဲ့သေးတယ်၊ အကယ်၍ သူ့ကို ဒီအတိုင်းသာ ဆက်ပြီး ကြီးထွားခွင့်ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင်..."

ရွှီထျန်းနန်သည် တွေးမိရုံမျှဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးတဖြန်းဖြန်း ထသွားရပြီး ချက်ချင်းပင် အချက်ပြကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ယူကာ မြို့တော်သို့ အခြေအနေအားလုံးကို အသေးစိတ် တင်ပြအစီရင်ခံလိုက်သည်။ တရားရုံးတော် ၏ အချက်ပြကျောက်စိမ်းပြားသည် ရိုးရှင်းသော အချက်အလက်များကိုသာ ပေးပို့နိုင်သော်လည်း ဤကိစ္စမှာ သူ တစ်ဦးတည်းနှင့် မဖြေရှင်းနိုင်တော့သည့်အပြင် အကယ်၍ ဘေးအန္တရာယ် ပေါက်ကွဲထွက်လာပါက မိစ္ဆာလောကမှ ထွက်လာသော မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသည့် မိစ္ဆာစစ်စစ်နှစ်ကောင်ထက်ပင် ပိုမိုကြောက်စရာကောင်းနိုင်ပေသည်။

"ဒီလူက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်၊ မော်ရှန်းဂိုဏ်းကို သူ့ရဲ့ မွေးမြူရေးခြံတစ်ခုလို သတ်မှတ်ပြီး ဒီတရားမျှတတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို ဝက်တွေ၊ သိုးတွေ၊ တိရစ္ဆာန်တွေလို သဘောထားခဲ့တာပဲ"

"မဟုတ်သေးဘူး... သူက သူတို့ကို ကောက်ပဲသီးနှံတွေလို သဘောထားပြီး ရိတ်သိမ်းသွားတာ၊ ဒီလူ့ရဲ့ အကြံအစည်က နက်နဲလွန်းပြီး စိတ်ဓာတ်ကလည်း ယုတ်မာရက်စက်လွန်းတာ မယုံနိုင်စရာပဲ"

ရွှီထျန်းနန်သည် အလျင်အမြန်ပင် အချက်အလက်များကို မြို့တော်သို့ ပေးပို့လိုက်ပြီး ဤကိစ္စ၏ ဘေးအန္တရာယ် ကြီးမားပုံကို အလေးအနက် ဖော်ပြထားခဲ့သည်။

မြို့တော်၊ တရားရုံးတော်အတွင်းရှိ နှစ်ထပ် အဆောက်အအုံအိုကလေးတစ်ခု၌...

ထိုအဆောက်အအုံကလေးမှာ အလွန်ပင် ရှေးကျပြီး ခန့်ညားလှပသည်။ ဒုတိယထပ်မှာ စာကြည့်ခန်းဖြစ်ပြီး ရုံးလုပ်ငန်းများ လုပ်ဆောင်ရာနေရာလည်း ဖြစ်သည်။

၎င်းကား တရားရုံးတော်၏ အကြီးအကဲ ဝမ်အာ ရုံးထိုင်ရာ နေရာပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် အကဲခတ် အလွန်ကျွမ်းကျင်သော အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ ကျင့်ကြံခြင်းလောကနှင့် နန်းတွင်းအရာရှိများ၏ လေးစားမှုကို ခံရသူ ဖြစ်သည်။ ဤအဆောက်အအုံကလေး၏ ပြင်ဆင်မွမ်းမံမှုမှာ ရိုးရှင်းလှသော်လည်း ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ဆောင်ကျဉ်းပေးနေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ချန်နိုင်ငံ၏ အာဏာအရှိဆုံးဖြစ်သော တာရားရုံးတော်အကြီးအကဲသည် မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် တွန့်လိုက်မိကာ လက်ထဲမှ အချက်ပြကျောက်စိမ်းပြားကို ကြည့်ရင်း အတွေးနက်နေသည်။

"ဒီလူတွေက ပိုပြီးတော့ ရမ်းကားလာကြပြီပဲ..."

သူ၏ လက်ညှိုးက စားပွဲခုံပေါ်သို့ အသာအယာ တောက်လိုက်ရာ အသံတချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"လီယန်ချူက အခုဆိုရင် တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ် ရန်သူနှစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်တည်းနဲ့ သတ်နိုင်တဲ့အထိ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီပဲ၊ မိစ္ဆာလောကရဲ့ အရှင်သခင်ကိုယ်ပွားတောင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး..."

ရုံးတော်အကြီးအကဲ ဝမ်အာရွှေ၏ မျက်ဝန်းများ နက်ရှိုင်းသွားပြီး မကြာမီပင် ရွှီထျန်းနန်ထံသို့ အကြောင်းပြန်စာ ပေးပို့လိုက်လေသည်။

မော်ရှန်းဂိုဏ်း၌...

ရွှီထျန်းနန်သည် ဝမ်အာ၏ အကြောင်းပြန်စာကို လက်ခံရရှိသောအခါ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ဆန်းပြားသွားသည်။ သူသည် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး လီယန်ချူကို ကြည့်လိုက်သည်။

လီယန်ချူက လှမ်းကြည့်ကာ "ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု မေးသည်။

ရွှီထျန်းနန် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"တာအိုဆရာလီ... ဒီကိစ္စအတွက် မင်းမှာ တစ်ခုခု လုပ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းရှိလား" ဟု ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် မူလက တရားရုံးတော်၏ အပြင်ပန်းအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် တံဆိပ်ကို ပြန်လည်အပ်နှံခဲ့သည်။ သူ၏ မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ အစိုးရမင်းများနှင့် အလွန်အကျွံ မပတ်သက်ချင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းခြင်းမှာ သူ၏ စိတ်ရင်းစေတနာကောင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ တာဝန်ဝတ္တရား မဟုတ်ပေ။

ဤကိစ္စမှာ တရားရုံးတော်က တာဝန်ယူရမည့် ကိစ္စဖြစ်သော်လည်း ရုံးတော်အကြီးအကဲ ဝမ်၏ အကြောင်းပြန်စာမှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှသည်။ လီယန်ချူထံမှ အကူအညီတောင်းခံရန်နှင့် ကိစ္စပြီးမြောက်ပါက သိုင်းနတ်ဘုရား၏ ကိုယ်တိုင်ရေးမှတ်တမ်း ကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်မည်ဟု ကတိပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ အနည်းငယ် တွေးတောလိုက်ပြီးနောက်

"လုံးဝ နည်းလမ်းမရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သိပ်ပြီးတော့ သေချာရေရာတဲ့ ယုံကြည်ချက်တော့ မရှိဘူး"

ဟု ဆိုသည်။

ရွှီထျန်းနန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝမ်းသာရိပ်များ ဖြတ်ခနဲ လက်သွားသည်။ အချို့သော သူများသည် တိုက်ခိုက်ခြင်း၌ အလွန်ကျွမ်းကျင်ကြသော်လည်း ခြေရာခံခြင်း၌မူ မကျွမ်းကျင်ကြပေ။ သူ သိကျွမ်းဖူးသမျှ လူများထဲတွင် ခြေရာခံခြင်း၌ အကျွမ်းကျင်ဆုံးမှာ လုံဟူရှန်း မှ ကျောက်တာအိုဆရာ ဖြစ်ပြီး ဇာတာတွက်ချက်ခြင်းနှင့် ဗေဒင်အတတ်၌ ထူးချွန်သူ ဖြစ်သည်။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ပိုးကောင်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော ကျင့်ကြံသူကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်စဉ်ကလည်း ကျောက်တာအိုဆရာ ကသာ ခြေရာခံပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် လီယန်ချူကို မိမိကဲ့သို့ပင် တိုက်ခိုက်ရန်သာ သိသော လူအေးကြီးတစ်ယောက်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ လီယန်ချူတွင် တကယ်ပင် နည်းလမ်းရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီထျန်းနန်သည် ချက်ချင်းပင် လီယန်ချူကို ကူညီပေးရန်အတွက် အလွန်ပင် ရိုသေကိုင်းညွတ်စွာ တောင်းဆိုလိုက်သည်။ ထို့ပြင် ဤသည်မှာ တရားရုံးတော် အကြီးအကဲ ဝမ်အာ၏ ညွှန်ကြားချက်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း အထူးတလည် ပြောကြားခဲ့သည်။

"ငါက အတင်းအကျပ် အတင်းအဓမ္မ မင်းကို လာပြီး အကူအညီတောင်းနေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ့ရဲ့ အထက်လူကြီးက ခိုင်းလို့ ငါက လာပြီး စမ်းမေးကြည့်တာပါ..."

ဟူသော အဓိပ္ပာယ်မျိုးကို ရွှီထျန်းနန်က ပြသခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ထူးဆန်းသွားပြီး အံ့ဩတကြီးဖြင့်

"သူက တကယ်ပဲ အဲဒီလို ပြောလိုက်တာလား" ဟု မေးသည်။

ရွှီထျန်းနန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သို့သော် သူက ချက်ချင်းပင် စကားထပ်မံဖြည့်စွက်လိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ ဝမ်က ဒီကိစ္စပြီးရင် တာအိုဆရာအတွက် သိုင်းနတ်ဘုရားရဲ့ ကိုယ်တိုင်ရေးမှတ်တမ်းကို ပေးမယ်လို့ ပြောပါတယ်"

ဟု ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ကာ

" သိုင်းနတ်ဘုရားရဲ့ ကိုယ်တိုင်ရေးမှတ်တမ်း ဟုတ်လား" ဟု မေးသည်။

ရွှီထျန်းနန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ရင်း

"အဲဒီထဲမှာ သိုင်းနတ်ဘုရားရဲ့ သိုင်းပညာအတွေ့အကြုံတွေနဲ့ အတွေးအမြင်တွေ မှတ်တမ်းတင်ထားတာ၊ တာအိုဆရာရဲ့ သိုင်းပညာ ကျင့်စဉ်စနစ်အတွက် အများကြီး အထောက်အကူပြုမှာပါ"

ဟု ဆိုသည်။

ထိုအခါမှ လီယန်ချူ ခေါင်းညိတ်လိုက်တော့သည်။ သူသည် တရားမျှတမှုအတွက်ဖြစ်စေ၊ ကုသိုလ်မှတ် ရရှိရန်အတွက်ဖြစ်စေ လက်ခံဆောင်ရွက်ပေးနိုင်ပါသည်။ သို့သော် အခြားသူများက မိမိအပေါ် အမြတ်ထုတ်ရန် ကြံစည်လာပါက သူသည် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရသည်။ ယခုကြည့်ရသည်မှာ ဝမ်အာသည် လူမှုရေး နားမလည်သူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

သိုင်းနတ်ဘုရား၏ ကိုယ်တိုင်ရေးမှတ်တမ်း ဟူသောအမည်မှာ သိပ်ပြီးတော့ တုန်လှုပ်စရာ မကောင်းလှဟု ထင်ရသော်လည်း အခြားတစ်ဖက်မှ ပြောရလျှင် ၎င်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အလွန်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းသော မြေပြင်နတ်ဘုရား၏ အမွေအနှစ် ဖြစ်သည်။ သိုင်းနတ်ဘုရား ဆိုသည်မှာ မြေပြင်နတ်ဘုရားနှင့် အဆင့်အတန်း တူညီသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး အခေါ်အဝေါ်သာ ကွဲပြားခြင်း ဖြစ်ကာ လူအများစု၏ နှုတ်ဖျားတွင်မူ ၎င်းကို သိုင်းပညာလူသားနတ်ဘုရား ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

လီယန်ချူသည် ဤကိစ္စကို သိရှိပြီးနောက် လျစ်လျူရှုထားမည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ချန်နိုင်ငံအတွက် ကြီးမားသော ကိစ္စရပ်များစွာကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့ဖူးပြီး မည်သည့်အခါမျှ အကျိုးအမြတ်ကို တွက်ချက်လေ့မရှိပေ။ ယခုအခါ သိုင်းနတ်ဘုရား၏ ကိုယ်တိုင်ရေးမှတ်တမ်းကိုပါ ထပ်မံရရှိမည် ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းသည် တကယ့်ကို ကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူသည် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မော်ရှန်းဂိုဏ်းသားတစ်ဦးကို လေးနက်သော အမူအရာဖြင့်

"မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ် တရားထိုင်တဲ့ နေရာကို ငါ့ကို လိုက်ပို့ပေးပါ" ဟု ဆိုသည်။

ထိုမော်ရှန်းဂိုဏ်းသားသည် ပျာပျာသလဲဖြင့် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ လီယန်ချူသည် မိမိတစ်ဦးတည်း၏ စွမ်းအားဖြင့် မော်ရှန်းဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုလုံး ပျက်စီးမည့် ဘေးအန္တရာယ်မှ ကယ်တင်ပေးခဲ့သော အမြင့်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဤလူငယ်တာအိုဆရာကို ရင်ထဲလှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ရိုသေလေးစားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အဆန်းပြားဆုံးအချက်မှာ မော်ရှန်းဂိုဏ်းတွင် နောက်ဆုံး၌ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ကျန်ရစ်ခဲ့သူများမှာ စိတ်ဓာတ်ကောင်းမွန်သော ကျင့်ကြံသူများသာ ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ ကျေးဇူးသိတတ်သော စိတ်ခံစားမှုမှာ ပိုမို၍ သန့်စင်နေသည်။ လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်ရာ လီယန်ချူကို မြင်တွေ့ရသော မော်ရှန်းဂိုဏ်းသားတိုင်းသည် ကြီးငယ်မရွေး၊ ကျားမမရွေး အသီးသီး ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးကြပြီး လီယန်ချူအပေါ် ထားရှိသော ကြည်ညိုလေးစားမှုကို ဖော်ပြကြသည်။

မကြာမီတွင် လီယန်ချူသည် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်သည် တားမြစ်ချက်ကို ဖောက်ထွက်လာစဉ်က သူ၏ ဂူဗိမာန်ကို ပျက်စီးကုန်းစေခဲ့သဖြင့် ယခုအခါ ထိုနေရာမှာ ပြိုပျက်နေသော အပိုင်းအစများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ရွှီထျန်းနန် မျက်ခုံးကို စုကုတ်လိုက်မိပြီး လီယန်ချူသည် ဤပျက်စီးခြင်းများကြားမှ မည်သို့သော သဲလွန်စများကို ရှာဖွေမည်နည်းဟု မတွေးတတ် ဖြစ်နေရသည်။

ဤမြေပြင်ပေါ်ရှိ ပျက်စီးခြင်းများကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် အချိန်ယူရမည် ဖြစ်သဖြင့် သူသည် မိမိ၏ ဆုတောင်းစာနာမှုစွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ကျောက်တုံးကြီးများကို ဖယ်ရှားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း လီယန်ချူက လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...

ထိုကျောက်တုံးကြီးများ ချက်ချင်းပင် တုန်ခါသွားပြီး မကြာမီအတွင်းမှာပင် ပြိုပျက်နေသော နံရံဟောင်းများနှင့် အပိုင်းအစများကြားမှ ပြည့်စုံကောင်းမွန်သော ဂူဗိမာန်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ရွှီထျန်းနန် - "..............."

သူသည် လီယန်ချူ၏ ဤနတ်ဘုရားအတတ်ကြောင့် လုံးဝဥဿုံ ဆွံ့အအံ့ဩသွားရသည်။ ဘေးနားရှိ မော်ရှန်းဂိုဏ်းသားမှာလည်း ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် မှင်တက်နေတော့သည်။ လီယန်ချူကမူ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်အေးဆေးသော မျက်နှာဖြင့် အရေးမပါသော ကိစ္စအသေးအဖွဲတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်လိုက်သည့်အလား ထိုဂူဗိမာန်အတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ရွှီထျန်းနန် စိတ်ထဲတွင်

"စောစောက အတတ်က နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် လား ဒါမှမဟုတ် ဘာလဲ..."

ဟု အံ့ဩတကြီး တွေးတောနေမိသည်။ တစ်ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် လီယန်ချူ ဝင်သွားသည်ကို မြင်သဖြင့် သူသည်လည်း ခြေလှမ်းသွက်သွက်ဖြင့် နောက်မှ လိုက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ပိုမို၍ အံ့ဩခြင်းများ ပြည့်နှက်နေရသည်။

ယခုကြည့်ရသည်မှာ ဤတာအိုဆရာလီသည် တိုက်ခိုက်ခြင်းကိုသာ တတ်မြောက်သည်မဟုတ်ဘဲ သူ အသုံးပြုသော နတ်ဘုရားအတတ်များနှင့် မန္တန်များမှာလည်း အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှသဖြင့် မိမိအနေဖြင့်ပင် နားမလည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ရသည်။ လီယန်ချူ စောစောက အသုံးပြုလိုက်သည်မှာ တောင်ကိုရွှေ့ခြင်း ‌နတ်ဘုရားအတတ် ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တောင်တန်းများနှင့် ကျောက်တုံးကြီးများကို စိတ်ကြိုက်ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး အလွန်ပင် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ပါရှိသည့်အပြင် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကိုလည်း စိတ်ကြိုက် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

၎င်းသည် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိသလို သဘာဝအတိုင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်အောင်လည်း လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

သူသည် ယခုအခါ ဤနတ်ဘုရားအတတ် များကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ အသုံးပြုနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤနတ်ဘုရားအတတ်များသည် သာမန်အတတ်များနှင့် မတူညီဘဲ လီယန်ချူ မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပါက ပိုမိုကြောက်စရာကောင်းသော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာမည် ဖြစ်ပြီး မြေပြင်နတ်ဘုရားကာလတွင် သူနှင့်အတူ အမြဲရှိနေမည့် ဖြစ်တည်မှုများ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကား စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားအဆင့် စွမ်းဆောင်ရည် များပင် ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ဂူဗိမာန်အတွင်း၌ မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ် အသုံးပြုခဲ့ဖူးသော ရိုးရှင်းသည့် ပစ္စည်းအချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ တရားထိုင်ခြင်းက မည်မျှပင် ဆင်းရဲပင်ပန်းပါစေ တရားထိုင်ဖျာ တစ်ခုတော့ လိုအပ်ပေသည်။ လီယန်ချူသည် ၎င်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် ခြေရာခံခြင်းကျင့်စဉ်အတတ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ဟွမ်ထင်ကျမ်းစာ ထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော အတတ်များမှာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းဆောင်ရည်ငယ်များ ဖြစ်ကြသည်။

သူသည် ထိုပစ္စည်းများပေါ်မှ မှေးမှိန်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို အလျင်အမြန်ပင် ဖမ်းယူလိုက်သည်။ ၎င်းကား မော်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ် ချန်ထားခဲ့သော အကြွင်းအကျန် အရှိန်အဝါ ဖြစ်သည်။ ထိုသူမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှသဖြင့် ယခုအခါ ခန္ဓာကိုယ်အသစ် ပြန်လည်ရရှိထားသော်လည်း ပစ္စည်းများပေါ်တွင် သူ၏ အရှိန်အဝါများ ကပ်ငြိကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းကိုမူ ရှောင်လွှဲနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

လီယန်ချူသည် သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ ရှေးဟောင်းကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ထိုအရှိန်အဝါကို စုပ်ယူလိုက်သည်။ ထိုအခါ ရှေးဟောင်းကျောက်စိမ်းပြားအတွင်း၌ မှေးမှိန်သော မြူခိုးငွေ့ကလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေကာ အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ ဝေဝါးသော တည်နေရာအာရုံတစ်ခုကို ရရှိလိုက်သည်။

လီယန်ချူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့်

"ငါ အဲဒီလူရဲ့ တည်နေရာကို ရှာတွေ့ပြီ၊ သွားပြီးတော့ ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့မယ်" ဟု ဆိုသည်။

သူ၏ စကားပြောပုံမှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလွန်းလှသဖြင့်

"ငါ အောက်ဆင်းပြီး ပစ္စည်းတစ်ခုခု သွားဝယ်လိုက်ဦးမယ်၊ ခဏနေရင် ပြန်လာခဲ့မယ်"

ဟု ပြောနေသည့်အလား ခံစားရစေသည်။

ရွှီထျန်းနန်သည် တစ်ခဏမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက်

"ကောင်းပါပြီ... တာအိုဆရာ အရင်သွားပြီး အလုပ်ရှုပ်လိုက်ပါဦး" ဟု အလိုအလျောက် ပြန်လည်ဖြေကြားမိသည်။

သို့သော် ချက်ချင်းပင် သူ သဘောပေါက်သွားပြီး မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့်

"တာအိုဆရာလီ... မင်း အဲဒီလူရဲ့ တည်နေရာကို တကယ်ပဲ ရှာတွေ့သွားတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လီယန်ချူ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ထိုစကားကြောင့် တစ်ချက်တုံ့သွားပြီး လှည့်ကြည့်ကာ

"မှန်တယ်... စောစောက တစ်ခေါက် ပြောပြီးပြီ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ဆိုသည်။

ရွှီထျန်းနန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် တွန့်သွားပြီး အားနာစွာဖြင့် ပြုံးလိုက်ရင်း

"တာအိုဆရာ ပြောတာ မြန်လွန်းလို့ ငါ သေသေချာချာ မကြားလိုက်ရလို့ပါ" ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူက ပြုံးပြလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် မျက်နှာပေါ်၌ အေးစက်စက် အမူအရာ ဖြစ်သွားကာ မျက်ဝန်းများမှာလည်း စူးရှသွားလျက်

"အကယ်၍ အဲဒီလူကို ရှာတွေ့ရင် သူ့ရဲ့ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်ယူခဲ့ပြီး အရာရှိမင်းနဲ့အတူ အောင်ပွဲခံ အရက်သောက်ပါမယ်" ဟု ဆိုသည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရာ ဤဂူဗိမာန်အတွင်းသို့ မည်သည့်အခါမျှ ရောက်ရှိမလာခဲ့ဖူးသည့်အလား ဖြစ်နေတော့သည်။ ရွှီထျန်းနန်၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင် ချီးကျူးမိပြီး ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် ပါရမီရှင်များ ပေါ်ထွက်မြဲဖြစ်ရာ ယခုခေတ်ကာလ၌ အတောက်ပဆုံးနှင့် အလင်းလက်ဆုံးသော ကြယ်တစ်ပွင့်မှာ ဤတာအိုဆရာလီပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။

ဘေးနားတွင် လိုက်ပါလာသော မော်ရှန်းဂိုဏ်းသားက

"ဒီတာအိုဆရာလီက နတ်ဘုရားတစ်ပါးလား" ဟု တိုးတိုးကလေး ရေရွတ်မိသည်။

ရွှီထျန်းနန်က လှည့်ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ ပြုံးပြရင်း

"နတ်ဘုရား မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းတို့လိုပဲ ကျင့်ကြံအားထုတ်နေတဲ့ တာအိုဆရာတစ်ယောက်ပါ"

ဟု ဆိုသည်။

မော်ရှန်းဂိုဏ်းသားက ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ရွှီထျန်းနန်က ဆက်လက်၍ ပြုံးကာ

"ဒါပေမဲ့ နောင်တစ်ချိန်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က နတ်ဘုရားအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း ခံရမယ်ဆိုရင် အဲဒါ ဧကန်မုချ သူပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ဟု ဆိုသည်။

ဤကဲ့သို့သော ပြိုင်ဆိုင်မှု ပြင်းထန်လှသော ခေတ်ကြီးတွင် သူသည် လီယန်ချူ၏ နောက်ထပ် ကြီးထွားလာမှုကို အလွန်ပင် မျှော်လင့်နေမိသည်။ လူသားလောကတွင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းသွားသူ မရှိခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အလွန်ပင် သိချင်မိသည်မှာ လီယန်ချူကဲ့သို့သော ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သည့် ပါရမီမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ကောင်းကင်တံခါးကို ဖွင့်လှစ်ကာ နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်လှမ်းသွားနိုင်မည်လား၊ သို့မဟုတ်လျှင်လည်း မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိကာ လူသားလောကတွင် လွတ်လပ်စွာ အပူအပင်မဲ့ နေထိုင်သွားမည်လား ဟူ၍ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သူတို့ကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံသူများအတွက် လမ်းသစ်ဖောက်လုပ်ပေးခြင်းဖြစ်ပြီး စိတ်ဓာတ်ခွန်အား တိုးပွားစေပေသည်။

အဝေးတစ်နေရာရှိ ဂူဗိမာန်တစ်ခုအတွင်း၌...

ဤနေရာတွင် မူလက နှစ်ပေါင်းသုံးရာခန့် ကျင့်ကြံထားသော မြွေမိစ္ဆာတစ်ကောင် ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် နတ်ဆေးပင်တစ်ပင်ကို စားသုံးမိပြီးနောက် လူသားအသွင်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သာမန်မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများနှင့် မတူညီဘဲ သူသည် အေးဆေးစွာ သီးသန့်ကျင့်ကြံနေသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဂူဗိမာန်ကို ဖွင့်လှစ်ကာ လူသားများကဲ့သို့ ဆေးဝါးဖော်စပ်ခြင်းကို လေ့လာပြီး နေနှင့်လ၏ အဆီအနှစ်များကို စုပ်ယူကျင့်ကြံသော်လည်း လူသားများကို ရန်မူခြင်း၊ ဒုက္ခပေးခြင်းများကို မည်သည့်အခါမျှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးပေ။

ထို့ပြင် မိမိ၏ မျိုးတူစုများနှင့်လည်း ဆက်သွယ်ခြင်းမရှိဘဲ တံခါးပိတ်၍သာ ကြိုးစားကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။

မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ အလွန်ပင် နှေးကွေးလှသဖြင့် နှစ်ပေါင်းသုံးရာခန့်ရှိသော ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားမှာ စစ်မှန်သော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ မျက်စိထဲတွင်မူ အပြောအပလောက်သာ ဖြစ်သည်။ ဆိုးရွားလှသည်မှာ ဤမိစ္ဆာသည် စစ်မှန်သော တာအိုတရားကို မရရှိသေးမီမှာပင် သူ၏ အေးချမ်းလှသော လူနေမှုဘဝသည် ရုတ်တရက် အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက်လာသော လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးကြောင့် ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုလူက ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် နင်းခြေလိုက်ရုံမျှဖြင့် မြွေမိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားခဲ့ရသည်။

တောင်တန်းများကြားတွင် ခံစားချက်မဲ့စွာ ကျင့်ကြံနေခဲ့သော မြွေမိစ္ဆာသည် မျက်နှာတွင် အံ့ဩထိတ်လန့်ခြင်းများ ပြည့်နှက်နေလျက်

"မင်းက ဘယ်သူလဲ... ငါနဲ့ မင်းကြားမှာ ဘာရန်ငြိုးရှိလို့လဲ" ဟု အလန့်တကြား အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် မြင့်မားထည်ဝါပြီး ဝတ်ရုံနက်နှင့် အနီရောင်ခါးပတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားသည် နှုတ်ခမ်းလွှာ အလွန်ပါးလှပြီး ခနဲ့တဲ့တဲ့ ရယ်မောလိုက်ကာ

"ဒီဂူဗိမာန်က သဘာဝအလှတရားတွေနဲ့ ပြည့်စုံနေတာမို့ မိစ္ဆာတစ်ကောင်က လာပြီး သိမ်းပိုက်ထားဖို့ မတန်ဘူး၊ ပြီးတော့... ငါ မင်းကို သတ်တာ အကြောင်းပြချက် ပေးဖို့ လိုလို့လား"

ဟု ဆိုသည်။

ထိုမြွေမိစ္ဆာသည် ထိတ်လန့်တကြားနှင့် ဒေါသပြင်းထန်စွာ ဖြစ်သွားရသည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားခဲ့သော်လည်း သူသည် ချက်ချင်း သေဆုံးမသွားသေးဘဲ ကျယ်လောင်စွာဖြင့်

"ငါ ဘယ်တုန်းကမှ လူတွေကို မသတ်ဖူးဘူး၊ ဘာဖြစ်လို့ မင်းက ငါ့ကို လာပြီး ရန်မူရတာလဲ"

ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အတွေးမှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှသည်။ ငါ လူတွေကို ဒုက္ခမပေးဖူးရင် လူတွေက ငါ့ကို ဘာလို့ လာပြီး ဒုက္ခပေးရတာလဲ။

လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားသည် တစ်ခဏမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် သရော်လှောင်ပြောင်စွာ ရယ်မောလျက်

"မြွေကလေးတစ်ကောင်က များ... စကားတွေ အပိုပြောနေလိုက်တာ" ဟု ဆိုသည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏ လက်ဖဝါးထဲမှ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုမြွေကလေးကို လုံးဝဥဿုံ ကွယ်ပျောက်ပြာကျသွားအောင် ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။ သူ၏ အမြင်တွင် တရားမျှတမှု၊ ယုတ်မာမှု၊ ကောင်းမှု၊ မကောင်းမှုဟူ၍ ခွဲခြားထားခြင်း မရှိပေ။ မိမိအတွက် အကျိုးအမြတ်မရှိလျှင် သူသည် မတော်မတရားမှုများကို တိုက်ဖျက်ပေးမည့် သို့မဟုတ် မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းပေးမည့် အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေရန် ပျင်းရိလှသည်။ အကယ်၍ မိမိအတွက် အကျိုးရှိမည်ဆိုပါက လူပေါင်းသန်းချီကို သတ်ရလျှင်ပင် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သို့မျှ ခံစားရမည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် ဂူဗိမာန်ကို တစ်ချက်လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ရင်း

"မြွေကလေးတစ်ကောင်က ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ဂူဗိမာန်ကို ရှာတွေ့ထားတာပဲ... ရှားရှားပါးပါးပါပဲ" ဟု ရေရွတ်မိသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းခရီးသည် လူသားဖြစ်စေ၊ မိစ္ဆာဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် အခြားသော သတ္တဝါများဖြစ်စေ အားလုံးအတွက် ဤမျှအထိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။ မည်မျှပင် ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက် ရှိပါစေ၊ မည်မျှပင် ပါရမီထူးပါစေ၊ သို့မဟုတ် စိတ်ဓာတ်ကောင်းမွန်ပါစေ၊ မိမိကိုယ်ကို အစွမ်းထက်အောင် မလုပ်နိုင်သေးမီ အချိန်အထိမူ အရာအားလုံးသည် အလကားဖြစ်ပြီး အချိန်မရွေး သေဆုံးပျက်စီးသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ် ရှိနေသည်။

လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားသည် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းခရီးကို ထိုးထွင်းသိမြင်ထားသူ ဖြစ်သဖြင့် စိတ်နှလုံး အေးစက်စက်နှင့် သနားညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာဖြင့် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း လမ်းခရီးကိုသာ အသည်းအသန် အာရုံစိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"မော်ရှန်းဂိုဏ်းက ရာနဲ့ချီတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ သွေးစွမ်းအားတွေကို သန့်စင်ပြီးရင် နောက်ထပ် ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ထပ်ရှာရမယ်၊ သာမန်လူသားတွေရဲ့ သွေးစွမ်းအားက များပြားတယ်ဆိုပေမဲ့ အများကြီးသတ်ရင် သိုင်းနတ်ဘုရားရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရလွယ်တယ်၊ ကျင့်ကြံသူတွေကို သတ်တာက ပိုပြီးတော့ အဆင်ပြေတယ်"

ကျင့်ကြံသူကို သတ်မလား သို့မဟုတ် သာမန်လူသားကို သတ်မလား ဟူသည်မှာ သူ၏ အမြင်တွင် အကျိုးနှင့် အပြစ်ကိုသာ တွက်ချက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် တွေးတောရင်း အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ကာ

"အဲဒီမတိုင်ခင်မှာ ပတ်ပတ်လည်မှာရှိတဲ့ မြို့တွေကို အရင်ဆုံး ရှင်းလင်းရမယ်၊ သာမန်လူသားတွေရဲ့ သွေးစွမ်းအားက မှေးမှိန်တယ်ဆိုပေမဲ့ ထူးခြားတဲ့ အရသာတစ်ခုတော့ ရှိတာပဲ" ဟု တွေးလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်ပင် ပေါ့ပါးနေသည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် ဤလောကတွင် လှည့်လည်သွားလာရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှသည်။

"ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ အပြည့်အဝ ပြန်မကောင်းသေးလို့သာပေါ့... မဟုတ်ရင် သိုင်းနတ်ဘုရားကို ဒီလောက်အထိ ကြောက်နေစရာ မလိုပါဘူး"

ဟု လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။

သူသည် မော်ရှန်းဂိုဏ်းတွင် ပုန်းအောင်းကာ ဒဏ်ရာများကို ကုသနေခဲ့သဖြင့် ဟော့ထုံတောင်အတွင်းရှိ ထူးခြားသော နယ်မြေပွင့်လာသည့် ကြီးမားသော ကိစ္စရပ်တွင်ပင် ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် စောစောက လုယူလာခဲ့သော မော်ရှန်းဂိုဏ်းသားများ၏ သွေးစွမ်းအားနှင့် ဝိညာဉ်များကို အာရုံစိုက်ကာ သန့်စင်နေသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရှိန်အဝါများမှာ တရိပ်ရိပ် မြင့်တက်နေခဲ့ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဂူဗိမာန်အတွင်း၌ တားမြစ်ချက်တစ်ခုကို ချထားခဲ့သည်။ ထိုအတတ်က အပြင်သို့ အရှိန်အဝါများ ယိုစိမ့်မသွားအောင် ပိတ်ဆို့ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူ တရားထိုင်ကာ စိတ်အာရုံ စုစည်းလိုက်ပြီးနောက်တွင်...

ရုတ်တရက်... သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံ ပွင့်လာခဲ့ပြီး ဝေးလံလှသော အရပ်မျက်နှာမှ ပြင်းထန်ထုထည်ကြီးမားသော အရှိန်အဝါတစ်ခု မိမိထံသို့ ဦးတည်ကာ ပြေးဝင်လာသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

"ဖြတ်သန်းသွားတဲ့ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်လား"

ဟု လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက မျက်ခုံးကို စုကုတ်လိုက်မိသည်။

ထိုအရှိန်အဝါသည် အလွန်ပင် လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ ဂူဗိမာန်၏ တံခါးကြီးသည် တောက်ပလှသော အလင်းတန်းတစ်ခုကြောင့် ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု သူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာတော့သည်။

ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် မြင့်မားထည်ဝါသော လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသား၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်းပင် လေးနက်သွားပြီး

"တကယ့်ကို လျင်မြန်တဲ့ ဓားချက်ပဲ" ဟု စိတ်ထဲတွင် ချီးကျူးလိုက်မိသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဝါးတားဝါးတားအသွင် ဖြစ်သွားခဲ့ရာ ဤနေရာတွင် ရှိနေသကဲ့သို့လည်း ဖြစ်နေပြီး မရှိနေသကဲ့သို့လည်း ခံစားရစေသည်။ ထိုဓားချက်၏ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာအများစုကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား အကာအကွယ်အတားအဆီးမှာမူ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

သူသည် လှပသော သက်တံအလင်းတန်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ထက်တွင် ရပ်တန့်လျက် လက်ဖြင့် မိမိ၏ လည်ပင်းကို အုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း လတ်ဆတ်သော သွေးနီရောင်များမှာ လက်ချောင်းကြားမှ တစိမ့်စိမ့် စီးကျလာသဖြင့် တကယ့်ကို မျက်စိစူးစရာ ဖြစ်နေရသည်။

မော်ရှန်းဂိုဏ်းသား ရာနဲ့ချီသည့် သွေးစွမ်းအားများနှင့် ဝိညာဉ်များကို သူ အပြည့်အဝ မသန့်စင်ရသေးသဖြင့် ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲနေသော်လည်း ယခင်က ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် ယှဉ်လျှင်မူ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကဲ့သို့ပင် ပြောင်းလဲတိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင်သာ မိစ္ဆာလောကမှ ထိုအစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးနှင့် ထပ်မံရင်ဆိုင်ရပါက ဤမျှအထိ ခက်ခဲလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဆန်းကြယ်လှသော ကြေးနီအိုး လေးလုံး ပေါ်ထွက်လာပြီး အလွန်ပင် ရှေးကျဆန်းကြယ်လှသော အရှိန်အဝါများဖြင့် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဝန်းရံထားသည်။ ဤကြေးနီအိုးမှာ စုစုပေါင်း ကိုးလုံး ရှိသော်လည်း ယခုအခါ သူ၏ လက်ထဲတွင် လေးလုံး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ထူးခြားလှသော စွမ်းအားနယ်ပယ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားပြီး အလွန်ပင် လေးလံထုထည်ကြီးမားလှသည်။

ထိုအချိန်တွင်မှ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် မြင့်မားထည်ဝါသော လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားသည် သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ စောစောက မိမိကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်သူမှာ ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်ချောမောသော လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထိုလူငယ်၏ အရှိန်အဝါမှာ ထူးခြားလှပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား လွင့်မျောနေသည်။ ထိုနေရာတွင် မတ်တတ်ရပ်နေရုံမျှဖြင့် ထူးခြားဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက မျက်ခုံးကို စုကုတ်လိုက်ပြီး

"ငါနဲ့ မင်းကြားမှာ ရန်ငြိုးရန်စ ရှိလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

အလွန်ပင် ရှေးကျလှသော မဟာရှမင်းဆက် ကာလက ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားမှာ ပြင်းထန်လှပြီး ရှင်သန်ခဲ့သော အချိန်ကာလမှာလည်း ရှည်လျားလှသဖြင့် ရန်သူများရှိသလို မိတ်ဆွေများလည်း ရှိသည်။ ထို့ပြင် သူသည် နတ်ဘုရားအောက်တွင် အစွမ်းအထက်ဆုံးဖြစ်သော လူနည်းစုထဲတွင် ပါဝင်သူ ဖြစ်သော်လည်း ဤလူငယ်တာအိုဆရာ၏ နောက်ခံအင်အားကိုမူ ထိုးထွင်းမမြင်နိုင်သဖြင့် အရင်ဆုံး စုံစမ်းရန် ကြံရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ကဲ့သို့ အဆင့်အတန်းမြင့်မားသော ပုဂ္ဂိုလ်များသည် စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ တိုက်ရိုက် ဓားဆွဲကာ အသက်နှင့်လဲ၍ တိုက်ခိုက်လေ့ မရှိကြပေ။ အကျိုးအမြတ် ပဋိပက္ခမရှိလျှင် မည်သူမျှ အသက်ဘေးနှင့် မလဲကြပေ။

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ သရော်လိုက်ရင်း

"စကားတွေ အပိုပြောနေလိုက်တာ" ဟု ဆိုသည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် လက်သီးတစ်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ရာ တောက်ပလှသော သွေးစွမ်းအားများသည် သမုဒ္ဒရာကြီးအလား ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားသည် တောက်ပလှသော နေမင်းကြီးတစ်စင်း မိမိထံသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ဆောင့်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ကြေးနီအိုးလေးလုံးဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ပြင်းထန်လှသည့် စွမ်းအားနယ်ပယ်ကြီးသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် တစစီ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

သူ၏ ရင်ညွန့်ရိုးများ အားလုံး ကြေမွသွားခဲ့ရပြီး သွေးများကို ဆက်တိုက်အန်လျက် မျက်နှာတွင် အလွန်ပင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားခြင်းများ ပြည့်နှက်နေရင်း ဤလူငယ်တာအိုဆရာကို စိုက်ကြည့်ကာ

"ဒီရမ်းကားတဲ့ သိုင်းသမား အကြမ်းပတမ်းကောင်..." ဟု အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

ဤနောက်ခံအင်အား ဆန်းကြယ်လှသော မဟာရှမင်းဆက် ကာလက ကျင့်ကြံသူသည် ထိတ်လန့်တကြားနှင့် ဒေါသပြင်းထန်စွာ ဖြစ်သွားရသည်။

သို့သော်လည်း... ဤတာအိုဆရာ စောစောက ပြောလိုက်သော စကားသည် ဘာဖြစ်လို့ တစ်နေရာရာမှာ ကြားဖူးသလိုလို ဖြစ်နေရတာလဲ။