အခန်း (၁၄၉-၁၅၀)

🍋 Chapter 149

ထိုနေ့က ကျိုးထျန်း လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ပြသခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ထိုသူနှစ်ဦးမှာ သူ့အကြောင်းတွေးမိတိုင်း ဖိအားများစွာကို ခံစားနေရသည်။

၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ကျိုးထျန်းမှာ မြို့တော်မှလာသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ဒုတိယမျိုးဆက်သူဌေးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ရှေးခေတ်ကဆိုလျှင် သူသည် ကမ္ဘာမြေသို့ ဆင်းသက်လာသော နဂါးစစ်စစ်ပင်ဖြစ်လိမ့်မည်။

ကမ္ဘာမြေသို့ ဆင်းသက်လာသော နဂါးစစ်စစ်ပင်ဖြစ်စေ၊ မြစ်ကိုဖြတ်ကူးလာသော ကြမ်းတမ်းသည့် နဂါးပင်ဖြစ်စေ၊ ဤဖားသူငယ်နှစ်ကောင်မှာ သူ့ကို စော်ကားရန် မတတ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် များစွာတွေးတောပြီးနောက် အမြန်ဆုံးအညံ့ခံခြင်းမှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

နောင်တစ်ချိန်တွင် ထိုကဲ့သို့ ဩဇာကြီးမားသူ၏နောက်လိုက်ဖြစ်ခြင်းက သူတို့ကို ပိုမိုကျောထောက်နောက်ခံပေးနိုင်လိမ့် မည်။

ကျိုးထျန်းမှာ သူတို့အတွေးများကို မသိပေ။ အကယ်၍သာ သိခဲ့ပါက သူ အသံထွက်၍ ရယ်မောမိမည်မှာ အသေအချာပင်။

သူသည် ယခုအခါ လက်တင်ကုလားထိုင်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီး ဟန်လုပ်နေကာ သူ့ရှေ့တည့်တည့်တွင် မီးရောင်တစ်ခုက ထိုးစိုက်နေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းမှာ သူ့ရှေ့တွင်ရှိနေသည့် နှစ်ဦးအတွက်တော့ အလွန်ရိုသေလေးစားဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သူ့ အရှိန်အဝါကို ကြည့်ပါဦး၊

တကယ်ပင် မြို့တော်မှ လာသူဆိုသည်မှာ ကွာခြားလှသည်။

ဝေဖေးယွီကမူ ဝမ်ရှောင် ကို မျက်စပစ်ပြလိုက်ပြီး တစ်စုံ တစ်ခုကို ယူဆောင်လာရန် အရိပ်အယောင်ပြလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်လည်း ချက်ချင်း နားလည်သွားကာ သူမ၏ လက် ကိုင်အိတ်ထဲမှ သေတ္တာအချို့ကို အမြန်ထုတ်ယူပြီး ကျိုးထျန်း ထံသို့ အမြန်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"မစ္စတာကျိုး၊ ဒါတွေက ရှင့်ပစ္စည်းတွေပါ၊ ကျွန်မ ရှင့်အတွက် ယူလာပေးတာပါ"

ကျိုးထျန်းမှာ မျက်ခွံပင် မပင့်ဘဲ လက်ဖက်ရည်သောက်ခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်နေသည်။

"ဘာတွေလဲ"

ဝမ်ရှောင်မှာ တောင်းပန်သည့်အကြည့်ဖြင့် သေတ္တာတစ်လုံးကို ဖွင့်ပြလိုက်သည်။ သေတ္တာထဲတွင် လျိုမိသားစုထံမှ ခိုးယူခံခဲ့ရသော Cartier နာရီများမှလွဲ၍ အခြားမဟုတ်ပေ။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ထိုနာရီသုံးလုံးကို ကျိုးထျန်း ရှေ့တွင် ယနေ့ တာဝန်သိသိဖြင့် ပြန်လည်ထားရှိပေးလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင် ထိုနေ့က ပြောခဲ့ဖူးသည် အရာတချို့မှာ မိမိပိုင်ဆိုင်လျှင် အမြဲတမ်းပြန်ရောက်လာလိမ့်မည် ဟူ၍ပင်။

အခုတော့ ပြန်ရောက်လာပြီပေါ့!

ကျိုးထျန်း သူမကို ချီးကျူးချင်မိသည်။

သူမ ပြောတာ မှန်တာပေါ့!

"ချထားလိုက်ပါ၊ ဒါလောက်နဲ့ပဲ ငါ့ကို ခေါ်တာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူးနော်"

ဝမ်ရှောင် သူ့ဘေးတွင် သေတ္တာသုံးလုံးကို ရိုသေစွာ ချထားပေးလိုက်ပြီးနောက် သူမ ခင်ပွန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဝေဖေးယွီ ပိုက်ဆံအိတ်ထဲမှ အကြည်အိတ်တစ်လုံးကို အမြန်ထုတ်ယူလိုက်ရာ ထိုအိတ်ထဲတွင် လေးထောင့်စပ်စပ်ပစ္စည်းလေးအချို့ ပါဝင်နေသည်။

"မစ္စတာကျိုး၊ ဒါလေးကတော့ အနည်းငယ်သောလက်ဆောင်ပါ၊ ဆရာ သဘောကျပါ့မလား မသိပါဘူး"

ကျိုးထျန်းမှာ လက်ဖက်ရည်ကို ဆက်သောက်နေပြီး ယဉ်ကျေးဟန်ဆောင်နေသော်လည်း သူ့လက်ထဲရှိ အကြည်အိတ်ကို တစ်ချက်သာ ငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ခြင်းကပင် သူ့ကို အသက်ရှူမှားသွားစေတော့သည်။

'Rolls-Royce!'

အိတ်ထဲတွင် ကားသော့နှစ်ချောင်းကို ထင်ထင်ရှားရှား မြင်တွေ့နေရပြီး RR တံဆိပ်ကို ကျိုးထျန်း ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။

"ဒါ... ဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"

သူ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ဟန်ဆောင်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ မစ္စတာကျိုး၊ ကျွန်တော် ရှင်းပြခွင့်ပြုပါ။ ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျေးဇူးတင်စကား အနည်းငယ်လေးပါ"

"ဆရာ့လို ချောမောပြီး အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ဟာ Sports car မောင်းရတာကို သဘောကျမှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်တည်းမောင်းရတာ အဆင်မပြေတဲ့ အချိန်တွေလည်း ရှိမှာပေါ့။ ဒါကြောင့် ဆရာနဲ့ လိုက်ဖက်တဲ့ ကားတစ်စီးကို စီစဉ်ပေးသင့်တယ်လို့ တွေးမိလိုက်တာပါ"

"တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ ဒီနှစ်အစောပိုင်းမှာ Phantom တစ်စီး မှာထားမိတာ၊ မနှစ်က ရှန်ဟိုင်းအရောင်းဌာနကို ရောက်လာတာပါ။ အသစ်စက်စက်ပါ၊ ဘယ်သူမှလည်း မမောင်းဖူးသေးဘူး။ ဒီကားက ဆရာနဲ့ လိုက်ဖက်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဆရာ သဘောကျပါ့မလားတော့ မသိပါဘူး"

ဝေဖေးယွီ စကားများမှာ ချီးမွမ်းခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် ကျိုးထျန်းက တစ်ခုခုတောင်းဆိုမည်ကို မကြောက်ပေ၊ ကျိုးထျန်း လက်မခံမည်ကိုသာ ကြောက်နေသည်။

"ငါ... ငါ ကားတွေကို သိပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ စေတနာကိုထောက်ထားပြီး လက်ခံလိုက်ပါ့မယ်"

ကျိုးထျန်း အားမလိုအားမရ ဟန်ဆောင်ကာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"ဟူး... ဒါဆိုရင် သော့တွေကို ဒီမှာပဲ ထားခဲ့ပါ့မယ်။ ကားကိုတော့ မကြာခင် ဆရာ့ရဲ့ထျန်းချိုင် နည်းပညာရုံးချုပ် ကားပါကင်ကို ပို့ပေးလိုက်ပါ့မယ်။ ကားအမည်ပေါက် ပြောင်းလဲမှုတွေကို ကျွန်တော်ပဲ တာဝန်ယူပေးပါ့မယ်"

သူစကားမဆုံးခင်မှာပင် အိတ်ကပ်ထဲမှ နောက်ထပ်သော့တစ်တွဲကို ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။

ဒီတစ်ခါတော့ ကားသော့မဟုတ်ဘဲ သာမန်သော့တွဲတစ်တွဲနှင့်အတူ ကတ်တစ်ခုပါလာသည်။

ကျိုးထျန်း တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မြိုချလိုက်ရသည်။

ဒါဆိုရင်... ဒါက...?

"မစ္စတာကျိုး၊ ရှန်ဟိုင်း ဆင်ခြေဖုံးမှာ ဥရောပစတိုင် ဗီလာတစ်ခုကို လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်ကပဲ ဝယ်ထားတာပါ။ အဲ့ဒီပတ်ဝန်းကျင်က သာယာတယ်၊ ရပ်ကွက်ထဲမှာ ဂေါက်ကွင်းလည်း ပါတယ်၊ ခြံထဲမှာ ရေကူးကန်လည်း ရှိတယ်လေ။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအဖြစ်နဲ့ ဝယ်ထားဖို့ စီစဉ်ထားတာပါ"

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲ့ဒီလိုဇိမ်ခံပစ္စည်းတွေကို ခံစားဖို့ ကျွန် တော်တို့မှာ ကံမပါဘူးလို့ တွေးမိတယ်။ ဆရာ့လို လူတွေကြားထဲက နဂါးမျိုးမှသာ ဒီနေရာနဲ့ ထိုက်တန်တာပါ"

လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ထားသော ကျိုးထျန်း၏လက်များမှာ အနည်းငယ် တုန်ရီသွားသည်။

'ငါ ခန့်မှန်းတာ မှန်သွားပြီ!'

'တကယ်ကို အိမ်ပဲ!'

'ဒီနှစ်ယောက်တော့ အတော်ပဲ၊ သူတို့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကို တည်ဆောက်နိုင်တာ အလကားမဟုတ်ဘူး။ ဘယ်အချိန်မှာ အလျှော့ပေးရမလဲ၊ ဘယ်အချိန်မှာ နောက်ဆုတ်ရမလဲဆိုတာ သိတယ်။ ကားတစ်စီးနဲ့ အိမ်တစ်လုံးကို ပေးလိုက်တာ၊ ဘယ်သူကများ ငြင်းဆန်နိုင်ပါ့မလဲ!'

'ဒီရပ်ကွက်မှာ ဂေါက်ကွင်းနဲ့ ရေကူးကန် ပါတာတဲ့။ ရှန်ဟိုင်း ဆင်ခြေဖုံးမှာတောင် ဒီအိမ်က အနည်းဆုံး သန်း ၅၀ လောက်တော့ တန်မှာပဲ'

'ဒီကားဆိုရင်လည်း အပိုပစ္စည်းတွေနဲ့ဆိုရင် သန်း ၁၀၀ ကျော်တော့ ကုန်မှာပဲ'

'ဟူး... သန်း ၇၀၊ ၈၀ ကနေ ၁၀၀ လောက်ကို အလကား ပေးလိုက်တာပေါ့?'

'သူတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ငါသိပါတယ်။ အချက်အလက်တွေအရဆိုရင် သူတို့ ကုမ္ပဏီ တန်ဖိုးနဲ့ဆိုရင်တောင် ၃ ဒသမ ၇ ဘီလီယံလောက်ပဲ ရှိမှာ'

'သန်းနဲ့ချီ တန်ဖိုးရှိတာကို အလကားပေးလိုက်တာ၊ သူတို့က တကယ်ပဲ မြေခွေးအိုကြီးနှစ်ကောင်ပဲ၊ ရက်စက်ပြီး လိမ္မာပါးနပ်ကြတယ်'

ကျိုးထျန်း ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုသူနှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သော် လည်း သူတို့ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာသည်အထိ ဘာမှမပြောဘဲ နေလိုက်သည်။ ထို့နောက်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ စကားစလိုက်သည်။

'အိမ်ကိုတော့ လက်မခံနိုင်ဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်ကို အကြွေးတင်နေတာကို ငါ မကြိုက်ဘူး'

"မဖြစ်ပါဘူး၊ လုံးဝ မဖြစ်ပါဘူး! ကျွန်တော်တို့ ဆရာ့အကူ အညီကို မလိုချင်ပါဘူး၊ စိတ်အေးချမ်းတာပဲ လိုချင်တာပါ။ ဆရာ လက်မခံဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်နဲ့ကျွန်တော့်ဇနီး အိပ်တဲ့အခါ အိပ်ပျော်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး!"

ဝေဖေးယွီ မျက်နှာမှာ မျက်ရည်များဖြင့် တုန်ရီနေပြီး ကျိုးထျန်းထံသို့ သော့များကို ကုန်းကာပေးအပ်လိုက်သည်။

"ဆရာ လက်ခံကို လက်ခံရပါမယ်။ ဆရာ လက်မခံဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် ကုန်းနေမှာပါ၊ မထဘူး"

"ဒါဆိုရင်လည်း မထနဲ့ပေါ့။ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး"

ကျိုးထျန်း က သာမန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ..."

ဝေဖေးယွီ သူ့ဇနီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင် လည်း သူမခင်ပွန်းအကြည့်ကို နားလည်သွားကာ အမြန် စကားဝင်ပြောလိုက်သည်။

"မစ္စတာကျိုး၊ ဒါ ကျွန်မတို့ရဲ့ စေတနာပါ၊ အဲ့ဒီကိစ္စအတွက် တောင်းပန်တဲ့ လက်ဆောင်ပါ"

သူမ ရည်ညွှန်းနေသည့် ကိစ္စမှာ လျိုမိသားစု၏ကိစ္စပင်။

ကျိုးထျန်းနှင့် တွေ့ဆုံပြီးမှသာ သူသည် လျိုမိသားစုကို ကူညီရန်ရောက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိသွားကြသည်။

အစတုန်းက သူတို့ နားမလည်ခဲ့သော်လည်း မေးရန် မဝံ့ရဲခဲ့ကြပေ။

အခြေအနေကို ပိုင်းခြားစိတ်ဖြာပြီးနောက် ကျိုးထျန်း သည် လျိုထျန်အန်း ကို သူ့လက်အောက်သို့ ခေါ်ယူလို၍ လူတွေကို စည်းရုံးရန် ဤခြေလှမ်းကို လှမ်းခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူတို့ ခန့်မှန်းလိုက်ကြသည်။

အကယ်၍ ထိုသို့ဆိုလျှင် လျိုထျန်အန်းသည် နောက်ပိုင်းတွင် ဤလူကြီး၏လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်လာတော့မည်။

သူတို့ ဟွမ်ရှီကို အသုံးချပြီး လုပ်ခိုင်းခဲ့သည့် အရာများက...

တွေးတောင် မတွေးရဲတော့ပေ။

အကယ်၍ သူသာ သူတို့ကို အပြစ်ပေးရန် လာရှာပါက သူတို့ တကယ် ဒုက္ခရောက်ကြတော့မည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ကြိုတင်ပေးဆပ်ခြင်း၊ ကြိုတင်တောင်းပန်ခြင်းနှင့် ဖားခြင်းတို့မှာ ပိုကောင်းသည်။

ကျိုးထျန်းသာ သော့ကို လက်ခံလိုက်မည်ဆိုလျှင် ဤကိစ္စမှာ ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

သူမ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျိုးထျန်း စိတ်ထဲမှ ရယ်မောလိုက်သည်။

‘ငါ သရုပ်ဆောင်တာက အတော်လေး ကောင်းပုံရတယ်၊ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို လှည့်စားနိုင်တာပဲ’

‘သူတို့က ငါနဲ့ မုယန် တို့ကြားက ဆက်ဆံရေးကို မသိကြဘူးထင်တယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့ တစ်ခုခုကို လွဲမှားနားလည်သွားတာ ဖြစ်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ သူတို့ ပိုပြီး လွဲမှားနားလည်လေ ငါ့အတွက် ပိုကောင်းလေပဲ’

သူ ဝမ်ရှောင်ကို ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး သော့များကို လက်ခံရန် ငြင်းဆန်နေဆဲပင်။

"မရဘူး၊ ဒါက တန်ဖိုးကြီးလွန်းတယ်။ ငါ လက်မခံနိုင်ဘူး"

"ဈေးမကြီးပါဘူး၊ တကယ်ကို ဈေးမကြီးပါဘူး။ ကျွန်မတို့ ဖုန်းရွှေ ဆရာတစ်ယောက်နဲ့ တိုင်ပင်ပြီးပြီ၊ ဒီအိမ်က အရမ်းချမ်းသာပြီး ဩဇာကြီးမားတဲ့သူတွေအတွက်ပဲ။ ကျွန်မတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာက အားနည်းလွန်းတော့ ဒီအိမ်ကို မထိန်းနိုင်ကြမှာ စိုးလို့ပါ"

"ရှင့်လို ထူးခြားတဲ့သူမှသာ ဒီနေရာမှာ နေထိုင်ဖို့ ထိုက်တန်တာပါ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့ကို ကူညီတဲ့အနေနဲ့ လက်ခံပေးပါ၊ ဘယ်လိုလဲရှင်"

ဝေဖေးယွီလည်း အမြန် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါက ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီတာပါ၊ ကျွန်တော်တို့က ဆရာ့ကို ပေးတာ မဟုတ်ရပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့က ဆရာ့ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တာပါ"

ကျိုးထျန်း အမိုးကို မော့ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း မင်းတို့ကို မကူညီရင် မကောင်းတော့ဘူးပေါ့။ ငါက စေတနာကောင်းတဲ့သူဆိုတော့ တခြားသူတွေ ဒုက္ခရောက်နေတာကို ကြည့်မနေနိုင်ဘူး။ ကောင်းပြီ၊ ဒီလောက်နဲ့ပဲ ထားလိုက်ကြစို့"

ထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အမြန်ပင် သော့များကို သူ့လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ပြီး အကြိမ်ကြိမ်ကျေးဇူး တင်စကား ဆိုကြသည်။

ကျိုးထျန်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

'ငါ အရမ်းရက်စက်နေသလား? ဒီပစ္စည်းတွေအတွက်နဲ့ သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်သင့်သလား?'

သို့သော် သူသည် တစ်စက္ကန့်မျှသာ တွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် ထိုအတွေးကို ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။

'သေးငယ်တဲ့ လက်ဆောင်တွေကြောင့် ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ပျက်စီးသွားအောင်လုပ်လို့ မဖြစ်ဘူး!'

'သူတို့က ဆန္ဒအလျောက်ပေးကြတာပါ။ ငါ တောင်းတာ မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့က လာပေးတာကို လက်မခံရင်တော့ ငါ့ အမှားပဲပေါ့'

🍋 Chapter 150

အကယ်၍သာ တခြားသူတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ပါက လက်ဆောင်၏ တန်ဖိုး မည်မျှပင်ကြီးမားပါစေ၊ သူ လက်ခံရဲမည်မဟုတ်ပေ။

ဘာကြောင့်လဲဆိုသော် လက်ဆောင်အား ယူရသည်မှာလွယ် ကူသော်လည်း နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရတာ ခက်ခဲမည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ဤနှစ်ယောက်နှင့်ပတ်သက်၍မူ ကျိုးထျန်းမှာ မည်သည့်ဖိအားမှမရှိဘဲ လက်ဆောင်များကို လက်ခံလိုက်သည်။

ထို့အပြင် သူတို့အတွက် အစီအစဉ်တစ်ခု ရေးဆွဲထားပြီးဖြစ်ကာ လက်ရှိအချိန်တွင် ၎င်းတို့ကို အသုံးချရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

သူ ကားနှင့် အိမ်ကို လက်ခံလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ဝေဖေးယွီနှင့် ဝမ်ရှောင်တို့မှာ အတော်လေး စိတ်အေးသွားကြသည်။

၎င်းတို့၏တင်းမာနေသော အမူအရာများမှာ ပြေလျော့သွားပြီး အချော့အမော့လုပ်သည့် အမူအရာများဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။

"မစ္စတာကျိုး၊ ရှင့်အတွက် ဘာများလိုအပ်သေးလဲ၊ ကျွန်မတို့ ကူညီနိုင်တာရှိရင် ပြောပြပေးပါ"

"အို?"

ကျိုးထျန်း မျက်ခွံပင့်၍ သူတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ တကယ်ပဲ ငါ့ကို ကူညီနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

"သေချာပေါက်ပါခင်ဗျာ။ ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပေးပါ့မယ်"

ဝေဖေးယွီ၏ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားကြောင်း ပြသသည့် ပြောဆိုချက်မှာ အခြေအနေကို မသိသူတိုင်းအတွက် သူသည် ထိပ်တန်းသရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်ရှိသည့် သစ္စာရှိဖြောင့်မတ်သူတစ်ယောက်ဟု ထင်မှတ်စေလိမ့်မည်။

ကျိုးထျန်း ပြုံးလိုက်သည်။ သူစောင့်မျှော်နေသည်မှာလည်း ဒါပင်။

"ငါ မင်းတို့ရဲ့ အကူအညီလိုအပ်တဲ့ အရာတစ်ခုတော့ ရှိတယ်"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူတို့နှစ်ယောက်မှာ အလွန်ဝမ်းသာသွားကြသည်။

သူ့အတွက် လိုအပ်ချက်တစ်ခုရှိခြင်းမှာ ကောင်းသောလက္ခဏာပင်။

သူတို့ တစ်ခုခု လုပ်ပေးနိုင်လျှင် သူတို့မှာ ကျိုးထျန်း၏မျက် လုံးထဲတွင် တန်ဖိုးရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

တန်ဖိုးရှိသူများသာ အသက်ရှည်ရှည်နေနိုင်မည်။

တန်ဖိုးမရှိသူများမှာမူ မည်သည့်အချိန်မဆို စွန့်ပစ်ခံရနိုင်သည်။

"ပြောပါခင်ဗျာ!"

"အင်း... မင်းတို့လုပ်ပေးရမှာက မင်းတို့ရဲ့ တရားဝင် Weibo အကောင့်ကနေ သတင်းတစ်ခုထုတ်ပြန်ပေးဖို့ပဲ"

"ဒီအချိန်ကစပြီး ဝမ်ချောင်နည်းပညာက ဒါလုံနည်းပညာရဲ့ ဝန်ထမ်းအားလုံးကို တာဝန်ယူတော့မှာပါ။

သူတို့သာ အလုပ်ပြောင်းချင်တယ်ဆိုရင် ဝမ်ချောင်က အားလုံးကို လက်ခံပေးမှာဖြစ်ပြီး လစာလည်း အလွန်ကောင်းမွန်ပါတယ်"

သူ ပြောပြီးသွားသောအခါ ရှေ့ရှိ လူနှစ်ယောက်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုအချက်မှာ အလွန်ထူးဆန်းနေသည်။ ဒါလုံနှင့် ဝမ်ချောင်တို့မှာ ကျိုးထျန်းနှင့် ဘာမှမပတ်သက်သလို၊ ၎င်းတို့မှာလည်း သူ့ ထျန်းချိုင်နည်းပညာ မဟုတ်ပေ။

သူ ဘာကြောင့် ဒီလိုလုပ်တာလဲ။

ထို့အပြင် ယေဘုယျအားဖြင့် ထိုကဲ့သို့ ဝန်ထမ်းများကို ခိုးယူသည့် လုပ်ရပ်မျိုးကို လျှို့ဝှက်စွာသာပြုလုပ်လေ့ရှိပြီး လူသိရှင်ကြား ထုတ်ဖော်လေ့မရှိကြပေ။

"ဒါ... ဥက္ကဋ္ဌကျိုး၊ ဒီလိုလုပ်ခြင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာများပါလဲခင်ဗျာ"

ဝေဖေးယွီ အတင်းအကျပ် အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ မေးလိုက်သည်။

"ဝမ်ချောင်က ဒါလုံရဲ့ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေကို မလိုချင်ဘူးလား"

သူသည် တိုက်ရိုက် မဖြေဘဲ ပြန်မေးလိုက်သည်။

"လိုချင်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့..."

"ဒါဆိုရင်လည်း အရမ်းကောင်းတာပဲ! မင်းတို့ လိုချင်နေတာပဲကို ဘာလို့ တိုက်ရိုက်မပြောရမှာလဲ? ဖြစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်လို့လား"

ကျိုးထျန်းမှာ ဝေဖေးယွီကို ငေးကြည့်နေလိုက်ရာ ဝေဖေးယွီ ကျောရိုးထဲတွင် အေးစက်သွားသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ အခုချက်ချင်း စတင်ဆောင်ရွက်ပါ့မယ်"

၎င်းမှာ ခက်ခဲသောအလုပ် မဟုတ်ပေ၊ Weibo မှာ ပို့စ်တင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

"နောက်ပြီးတော့ ဒါလုံက ဂိမ်းတစ်ခုခုထုတ်လိုက်တိုင်း မင်းတို့က လိုက်ကူးမယ်ဆိုတာကို လုပ်ငန်းနယ်ပယ်ထဲမှာ သတင်းဖြန့်ထားလိုက်ပါ။ သူတို့က မင်းတို့ကို တရားစွဲဆိုတာကိုရုပ်သိမ်းမပေးမချင်း ဝမ်ချောင်က ဒါလုံကိုအနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေလိမ့်မယ်"

"ဒါ..."

ဝေဖေးယွီ နားလည်လာပြီဖြစ်သည်။ ကျိုးထျန်းမှာ ဒါလုံ၏ အထက်အရာရှိများကို ဒုက္ခပေးခိုင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီကိစ္စက သူနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ ?

နောက်ပြီး ဝမ်ချောင်က ဒါလုံနဲ့ အဆက်အသွယ် ဖြတ်ထားပြီးသားလေ။

သူတို့ရဲ့အဓိကဂိမ်းကို ကူးချခံထားရပြီး အခြေအနေက အကျပ်ရိုက်နေတာကို ထပ်ပြီးပြဿနာရှာစရာ လိုသေးလို့လား?

သို့သော် သူ နောက်ထပ်မေးခွန်းများ ထုတ်ရန် မဝံ့ရဲပေ။ ပြောရုံသက်သက်သာဖြစ်သဖြင့် သူ့အတွက် လွယ်ကူသော အလုပ်ဖြစ်သည်။

"ဒီအချက် နှစ်ချက်ပဲ၊ သွားပြီးတော့ စီစဉ်လိုက်တော့"

ကျိုးထျန်းမှာ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်သည်။ တကယ်တော့ သူလက်ဖက်ရည်ကို သောက်ပြီးတာကြာပြီဖြစ်သော် လည်း တည်ငြိမ်ပြီး ခန့်ညားသော အရှိန်အဝါကို ထိန်းထားရန်အတွက်သာ ကိုင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ အခုချက်ချင်း စီစဉ်ပေးပါ့မယ်။ တခြား တောင်းဆိုစရာများ ရှိသေးလားခင်ဗျာ"

"မရှိတော့ဘူး၊ ဒီလောက်ပဲ"

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာကို ညနက်တဲ့အထိ တစ်ဝက် တစ်ပျက် ငှားရမ်းထားပါတယ်၊ ကုန်ကျစရိတ်အားလုံး ကျွန်တော်တို့ပဲ ကျခံပါ့မယ်"

"ကျွန်တော်တို့ သွားလိုက်ပါဦးမယ်။ နောင်အခါမှာ တစ်ခုခု လိုအပ်ရင်သာ ဆက်သွယ်လိုက်ပါ၊ ကျွန်တော်တို့ အချိန်မရွေး လာခဲ့ပါ့မယ်"

"အင်း၊ သွားတော့"

ကျိုးထျန်း၏ထိုလူနှစ်ဦးအပေါ် ထားရှိသော အမြင်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

‘ဒီနှစ်ယောက်က အတော်လေးလိမ္မာပါးနပ်ကြတယ်။ ငါ ဒီနေရာကို သဘောကျတယ်ဆိုတာ သိတာနဲ့ပဲ သူတို့က ထွက်သွားပေးလိုက်ပြီး ငါတစ်ယောက်တည်း အေးဆေးနေနိုင်အောင် လုပ်ပေးလိုက်တာပဲ’

‘ဒီနေရာက အသင်းဝင်မှပဲ ရတာလေ၊ ပိုက်ဆံရှိတိုင်းလည်း ဝင်လို့ မရဘူး’

သူတို့ အမြန်ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် သူ ဖုန်းကို ထုတ်လိုက်သည်။

"ဟေး... မုယန်၊ ငါရှိတဲ့ နေရာကို Location ပို့လိုက်မယ်။ မင်းနဲ့ ကျောက်ရှင်း လာခဲ့လိုက်ကြ"

"နေရာက တကယ်ကောင်းတယ်။ ဝင်လာရင် ငါ့နာမည်ပဲ ပြောလိုက်၊ ဟုတ်တယ်၊ သီးသန့်ကလပ်မို့ လုံခြုံရေးက အတော်တင်းကျပ်တယ်"

ဒီလိုကောင်းတဲ့နေရာမျိုးမှာဆိုတော့ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ကိုပါ ဖိတ်ပြီး အတူတူ ပျော်ပါးဖို့မှာ သူ့အလုပ်ပင်။

မုယန်နှင့် ဖုန်းချပြီးနောက် သူသည် ထျန်းချိုင်၏ယာယီအထွေထွေမန်နေဂျာ ချန်ကွမ်ချီကို ဖုန်းဆက်ကာ ဝမ်ချောင်နည်းပညာနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းများနှင့် ဒါလုံ၏ အထက်အရာရှိများ၏တုံ့ပြန်မှုကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ပေးရန် မှာကြားလိုက်သည်။

ရှန်ဟိုင်းတွင် နာမည်ကြီး မိုဘိုင်းဂိမ်းကုမ္ပဏီအနည်းငယ်သာ ရှိပြီး ဤကုမ္ပဏီသုံးခုမှာ အတော်လေးနေရာရနေကြသည်။

ငါသန်မာနေချိန်မှာ သူတို့ အားနည်းနေတာမို့ သူတို့နှစ်ဦးလုံးရဲ့အတက်အကျက ရှောင်လွှဲမရတဲ့ ကိစ္စပဲ။

ကျိုးထျန်းသည် ထျန်းချိုင်ကို သူ၏ငွေရပေါက်ရလမ်းအဖြစ် အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားသည်ဖြစ်ရာ ထျန်းချိုင်အတွက် လုံခြုံပြီးကျန်းမာသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးပေးရမည်။

ယခုမူ သူသည် သူ၏ အစီအစဉ် ပထမအဆင့်ကို အကောင် အထည်ဖော်ရန်နှင့် ဒါလုံ၏တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ကြည့်ပြီး နောက်တစ်ဆင့်အတွက် ဆုံးဖြတ်ရန်သာ လိုတော့သည်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် မုယန်မှာ ခြေထောက်ကို ဆွဲ၍ လမ်းလျှောက်နေသော ကျောက်ရှင်းကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး သီးသန့်ခန်းထဲသို့ ရောက်လာသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌကျိုး၊ ရှင်ကလည်း အတော်ကို ဇိမ်ခံတာပဲ၊ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာတောင် အသင်းဝင်ဖြစ်နေသေးတယ်"

ကျောက်ရှင်းမှာ ဝင်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လိုက်ကြည့်ပြီး ထိတွေ့နေသည်။

သူမ မိသားစုမှာ ယခင်က အဆင်ပြေခဲ့ဖူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့ နေရာမျိုးနှင့် ပတ်သက်၍ အခြေခံဗဟုသုတရှိသည်။

ဤတည်နေရာ၊ ဒီလောက် ဇိမ်ခံသည့် ပုံစံနှင့် ဒီလိုအပြင်အဆင်မျိုးဆိုလျှင် တစ်နှစ်စာအသင်းဝင်ကြေးမှာ သိန်းထောင်ချီ ရှိမှာ သေချာသည်။

"မင်းတို့ အတွေးလွန်နေကြတာပါ။ ငါ ဒီမှာ အသင်းဝင် မဟုတ်ပါဘူး၊ တခြားတစ်ယောက်က ကျွေးတာပါ"

"အို... ဒါဆိုရင် ဒီလူကြီးကလည်း အလကား စားသောက်နေတာပေါ့? မဟုတ်ပါဘူး၊ ရှင်က အမြဲတမ်း အလကားပဲ။ Baoge စားသောက်ဆိုင်ကိုတောင် ကျောင်းက စားသောက် ဆိုင်လိုပဲ သဘောထားနေတာ"

ကျောက်ရှင်းမှာ သူ့ကို အထင်သေးသည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"စကားမစပ်၊ အပိုတွေ မပြောဘဲ လက်ဖက်ရည် လာသောက်ပါဦး။ ဒီလက်ဖက်ရည်က တော်တော်ကောင်းတယ်"

"ဒီမှာ သီးသန့် ရေပူစမ်းနဲ့ Spa လည်း ရှိသေးတယ်။ ရုပ်ရှင်ရုံကလည်း တော်တော်ကောင်းပုံပဲ။ မင်းတို့ အကုန်လုံးကို စမ်းကြည့်လို့ရတယ်။ ဒီနေ့ ၁၂ နာရီအထိ ကြိုက်သလောက် သုံးလို့ရတယ်"

"အိုကေ၊ မုယန်၊ ငါတို့ ရေပူစမ်းသွားရအောင်"

"နင့်ခြေထောက်မှာ ပတ်တီးစည်းထားတာ မဟုတ်ဘူးလား" မုယန် ကျောက်ရှင်း၏ခြေထောက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ရပါတယ်၊ ခြေထောက်မြှောက်လို့ ရပါတယ်"

သူမ ပြောနေရင်းနှင့်ပင် ထိုင်လျက် ခြေထောက်ကိုလေထဲတွင် ခါရမ်းပြလိုက်ရာ ကျိုးထျန်းမှာ လန့်သွားပြီး မျက်လုံးကို အမြန်ပိတ်လိုက်သည်။

"မကြည့်နဲ့လေ... ဟုတ်တယ်မလား?"

မိန်းကလေးနှစ်ယောက်မှာ လက်ချင်းချိတ်ကာ ရေပူစမ်းသို့ ထွက်သွားကြသည်။

"ငါ့ကိုတောင် မခေါ်သွားဘူး"

ကျိုးထျန်းမှာ စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူလည်း ပျော်ပါးဖို့ လိုအပ်သည်။ လျိုမိသားစု ကိစ္စများကြောင့် ပြီးခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်က အလွန်အလုပ်ရှုပ်ခဲ့ရပြီး ဦးနှောက်ကို အတော်လေး သုံးခဲ့ရသည်။ ကိစ္စများကို ဖြေရှင်းနေရခြင်းမှာ စိတ်ပင်ပန်းလွန်းသဖြင့် စိတ်အေးလက်အေး နားနေချင်သည်။

သူသည် စာရင်းထဲတွင် ရေကူးကန် ရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လက်မလွတ်စေရဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးတစ်ခါ ချန်ဒူးမှာတုန်းက ရေမကူးလိုက်ရဘူး၊ အဲ့ဒီက ကန်က အရွယ်အစားထက် အလှအပအတွက် ပိုဖြစ်နေတယ်။ ဒီကန်ကတော့ တကယ့် ပုံမှန်အရွယ်အစား ကန်ကြီးပဲ ဖြစ်ရမယ်"

သူသည် ရေကူးကန်အပြင်ဘက်တွင် အမျိုးသားရေကူးဝတ်စုံတစ်စုံ ဝယ်လိုက်ပြီး တိုက်ရိုက် ဝင်သွားလိုက်သည်။

"ဒီလို သီးသန့်ကလပ်တွေက ကောင်းလိုက်တာ၊ လူမရှိသလောက်ပဲ"

သူသည် လူတွေပြွတ်သိပ်နေသည့် ရေကူးကန်ထဲမှာ ရေကူးရတာကို အလွန်မုန်းသည်။

ရေထဲတွင် လူသားအသားများနှင့် ဝိုင်းရံခံထားရသည့် ခံစားချက်မှာ အလွန်စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသည်။

အများပြည်သူသုံး ရေကူးကန်များမှာလည်း ကြီးမားသော အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိသည်။ တရားဝင် စစ်တမ်းတစ်ခုအရ၊ စံအရွယ်အစားရှိ အများသုံးရေကူးကန် တစ်ခုတွင် ပျမ်းမျှ ဆီး ၆၀ လီတာ ပါဝင်နေသည်!။

၎င်းမှာ ၆၀ ဂရမ် မဟုတ်ပေ၊ ၆၀ လီတာပင်!

လူဘယ်လောက်များ အဲ့ဒီထဲမှာ ဆီးသွားထားလိုက်မလဲ တွေးကြည့်လိုက်နိုင်သည်!။

အစီရင်ခံစာကို တရုတ်နိုင်ငံမှာ လုပ်တာ မဟုတ်ဘူးသော် လည်း အကယ်၍သာ တရုတ်မှာလုပ်ခဲ့ရင် အနောက်တိုင်းကို ယုံကြည်သူ အတုအယောင်တွေက တရုတ်လူမျိုးတွေကို ယဉ်ကျေးမှုမရှိဘူးဆိုပြီး လှောင်ပြောင်ကြဦးမှာ အသေချာအပင်။

ထိုအဖွဲ့အစည်းမှ အမေရိကန်၊ လော့စ်အိန်ဂျလိစ် ရှိ ကယ်လီဖိုးနီးယားတက္ကသိုလ်ရှိ ရေကူးကန် ၃၁ ခုကို စစ်ဆေးပြီးနောက် အစီရင်ခံစာကို ထုတ်ပြန်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အနောက်တိုင်းသားများမှာ သူတို့ ပြောသလောက် ယဉ်ကျေးမှုမရှိကြဘူးဆိုသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

ဒီကလပ် ရေကူးကန်တွေကတော့ မတူဘူး။ လူသုံးနည်းတယ်၊ ရေကို မကြာခဏ လဲပေးတယ်၊ စစ်ထုတ်တဲ့ စနစ်တွေကလည်း ထိပ်တန်းအဆင့် ဖြစ်တာကြောင့် အများပြည်သူသုံး ရေကူးကန်တွေထက် ပိုပြီးသန့်ရှင်းတယ်။

ယခုလောလောဆယ် ထိုရေကူးကန်အနားတွင် သူ့အပြင် တခြားစုံတွဲတစ်တွဲသာရှိသည်။