အခန်း (၅၀)

အခန်း (၅၀) ရှောင်ထန်အား ဖိနှိပ်ခြင်း၊ သူတော်စင် တိုက်ခိုက်လာခြင်း

ရှောင်ထန်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားခဲ့ပေ၏။ သူက ချင်လော့အား ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့ကို အသရေဖျက်နေတာလား..."

"ဒါက မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက အမှုတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းတဲ့ ပုံစံလား... တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းလွန်းတယ်..."

"အသရေဖျက်တယ် ဟုတ်လား... အဲ့ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး..." ချင်လော့၏ အကြည့်က မိုယဲ့ဟန်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး မေးမြန်းလိုက်၏။

"သူက ဝူယွမ်စစ်သူကြီးစံအိမ် မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခံရမှုမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်လို့ မင်း ထင်လား..."

မိုယဲ့ဟန်က မျက်တောင်တဖျပ်ဖျပ် ခတ်သွားပြီး ချက်ချင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

" ဟုတ်တယ် သူပဲ သူသေချောက်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါမပါဘူး..."

"ကောင်းပြီ... တော်လောက်ပြီ..."

ချင်လော့၏ အကြည့်က ရှောင်ထန်အပေါ်သို့ တစ်ဖန် ကျရောက်သွားပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"မင်းက သူ့ရဲ့ ကြံရာပါတွေထဲက တစ်ယောက်လို့ သူက ပြောနေတယ်လေ..."

မိုယဲ့ဟန်သည် ဤသည်ကို ငြင်းဆန်ချင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ပါဝင်ပတ်သက်မှုကို ဝန်မခံခဲ့ဘဲ ရှောင်ထန် ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်ဟုသာ ပြောဆိုခဲ့၏။

သူသည် မိုက်မဲသူ မဟုတ်ရာ သဘာဝကျကျပင် ဝန်ခံမည် မဟုတ်ချေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုခွေးကောင် ရှောင်ထန်နှင့် ပတ်သက်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ရှင်းလင်းချင်နေမှတော့ မိုယဲ့ဟန်အနေဖြင့် မြင်တွေ့ရခြင်းက ဝမ်းမြောက်စရာပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်ချိန်၌ပင် လီယီက သူ၏ နားထဲတွင် အော်ဟစ်လိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရ၏။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း..."

"ဟားဟားဟား..."

ရှောင်ထန်က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ချင်လော့အား ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက အမှုတွေကို ဒီလိုမျိုး ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး..."

"ကောင်းတယ်... အရမ်း ကောင်းတာပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ငါ ထွက်သွားမယ်... မင်း ငါ့ကို တားနိုင်မှာဟုတ်လို့လား..."

ချင်လော့က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"မင်း ထွက်သွားတာကို မတားနိုင်ရင်တောင်မှ မင်းဘေးက အမျိုးသမီးကိုတော့ မင်း ခေါ်သွားလို့ မရဘူး..."

"ငါတို့ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ အလိုရှိနေတဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်နဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုအတွက် လော့ဖုန်းမြို့က စုန့်မိသားစုကလည်း ထပ်တူ အပြစ်ရှိတယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ စုန့်ယွီရှန်းသည် ဆွံ့အသွားခဲ့ပေသည်။

စုန့်မိသားစုက ဘယ်လိုလုပ် အပြစ်ရှိနေနိုင်မှာလဲ။

စုန့်ကျင်းယွီ၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ ရင်ထဲ၌ တင်းကျပ်သွားခဲ့၏။ သူမ၏ မိသားစုအတွက်သာ မိုယဲ့ဟန်ကို လက်ထပ်ရန် သဘောတူခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုအခါ သူမ၏ မိသားစု ဘေးကင်းလုံခြုံရေးဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ခြိမ်းခြောက်လာပြန်သည်။

အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်ရခြင်းမှာ တကယ့်ကို ခက်ခဲလွန်းလှသည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရပေ၏။

ရှောင်ထန်က ချင်လော့ဘက်သို့ လှည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်း တကယ်ကို ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ..."

ချင်လော့က တင်းမာသော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဝူယွမ်စစ်သူကြီးစံအိမ် မိသားစု မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခံရမှုက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှတယ်... ငါတို့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ ဒီအမှုကို သေချာပေါက် စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ တာဝန်ရှိတယ်... တကယ်လို့ မင်းမှာ အပြစ်ရှိတယ်ဆိုရင် ငါတို့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက မင်းကို လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"တကယ်လို့ မင်းက အပြစ်ကင်းတယ်ဆိုရင်လည်း ငါတို့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက အပြစ်ကင်းတဲ့သူ တစ်ယောက်ကို မတရား အပြစ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ချင်လော့ ပြောဆိုလိုက်သော စကားတစ်ခွန်းကိုမျှ ရှောင်ထန် မယုံကြည်ခဲ့ချေ။ ချင်လော့၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်၍ သူ နားလည်သွားပုံရ၏။

'ငါ မင်းကို အကွက်ဆင်နေတာလေ၊ မင်းက ဘာလုပ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ' ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"တကယ်လို့ ငါက အတင်းထွက်သွားမယ်ဆိုရင်ရော..."

ရှောင်ထန်က အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်ကပ်ဘေးနန်းတော်နဲ့ ရှောင်မိသားစုက မင်းတို့ရဲ့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့ ဘာပဋိပက္ခမှ မရှိသလို... ငါတို့ကြားမှာ ဘာရန်ငြိုး၊ ဘာပတ်သက်မှုမှလည်း ရှိမနေဘူး... တကယ်လို့ မင်းက ငါ့ကို အပြစ်ပေးချင်တယ်ဆိုရင် သက်သေအထောက်အထား ပြစမ်းပါ..."

ကောင်းကင်ကပ်ဘေးနန်းတော်နှင့် ရှောင်မိသားစုကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်းဖြင့် သူ့တွင်လည်း အစွမ်းထက်သော ကျောထောက်နောက်ခံများ ရှိနေကြောင်း ချင်လော့အား သူက ပြောဆိုနေခြင်းပင်။

ထို့ပြင် သူ၏ ကျောထောက်နောက်ခံမှာ အတော်လေး စွမ်းအားကြီးမားသဖြင့် ချင်လော့အနေဖြင့် သေချာ စဉ်းစားသင့်ပေသည်။

ချင်လော့က ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"အဓိက တရားခံရဲ့ ထွက်ဆိုချက်က မလုံလောက်ဘူးလား…”

"ကောင်းကင်ကပ်ဘေးနန်းတော် ဒါမှမဟုတ် ရှောင်မိသားစုရဲ့ နာမည်တွေနဲ့ ငါ့ကို လာမခြောက်နဲ့... ဝူယွမ်စစ်သူကြီးစံအိမ် မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ခံရမှုကို သေချာပေါက် ဖြေရှင်းရမယ်..."

"နတ်ဘုရားက တားဆီးမယ်ဆိုရင် နတ်ဘုရားကိုတောင် သတ်ပစ်မယ်..."

မိုယဲ့ဟန်က ထပ်မံ၍ ပြောဆိုရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ငါက ဘယ်အချိန်တုန်းက အဓိက တရားခံ ဖြစ်သွားရတာလဲ..."

သို့သော် ပိုပြောလေ ပိုမှားလေ ဖြစ်မည်ဖြစ်ပြီး သူ့ဖခင် လာကယ်မည့်အချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းသင့်ကြောင်း အသိတရားက သူ့ကို ပြောဆိုနေခဲ့၏။

သွေးလမင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ သူ၏ လူများသည် ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြားမှတစ်ဆင့် သူ၏ဖခင်ကို ဆက်သွယ်ပြီးခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သွေးလမင်းသူတော်စင်သည် မကြာမီ ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်ပေ၏။

ချင်လော့သည် လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းကာ လူသားဧကရာဇ်အလံကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ရှောင်ထန်ကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

"ဒီနေ့ မင်း ထွက်သွားလို့ မရဘူး..."

လူသားဧကရာဇ်အလံအတွင်းမှ စူးရှသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှောင်ထန်၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။

"ဟီးဟီးဟီး... ကောင်လေး လာပြီး ဒီအဘိုးကြီးကို အဖော်ပြုပေးလှည့်ပါဦး..."

အသံက အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေပုံရသဖြင့် ယခုလေးတင် သူ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော အဘိုးအိုပင် ဖြစ်မည်ဟု ရှောင်ထန်က မတွေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

အဆိပ်ပြင်းလှသော အသံများသည် သူ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုက သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားလာခဲ့သည်။

ရှောင်ထန်၏ စိတ်နှလုံးများ ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်သွားခဲ့၏။

"ဒါက သူတော်စင်တစ်ပါးပဲ..."

ဤအရေးကြီးသော အချိန်ကာလတွင် လေထုကို ထိုးဖောက်သွားသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် လေဟာပြင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကာ လေထဲတွင် မတ်တတ်ရပ်လျက် အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"မဟာချင်အင်ပါယာ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက လူတွေက ဒီလောက်တောင် မာနကြီးနေကြတာလား..."

"ဒီနေရာက တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေပဲ... မင်းတို့ရဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာ နယ်မြေ မဟုတ်ဘူး..."

အဘိုးအိုသည် အစွမ်းထက်သော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။

သူသည် အရိပ်ထဲတွင် အမြဲတမ်း ပုန်းကွယ်နေခဲ့သူ ဖြစ်၏။ သူသည် ကောင်းကင်ကပ်ဘေးနန်းတော်၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရှောင်ထန်၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးသူလည်း ဖြစ်ပေသည်။

လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့် နောက်ပိုင်းအဆင့်၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပင်။

"ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်ကပ်ဘေးနန်းတော်က တပည့်ကို ချက်ချင်း လွှတ်ပေးဖို့ မင်းကို ငါ အကြံပေးချင်တယ်... မဟုတ်ရင် ဒီကိစ္စက ကောင်းကောင်း အဆုံးသတ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"တခြားသူတွေက မင်းတို့ရဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာကို ကြောက်ရွံ့ကြပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ ကောင်းကင်ကပ်ဘေးနန်းတော်ကတော့ မကြောက်ဘူး..."

"အဘိုးကြီး... နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီပေါ့လေ..."

"ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သေးနုပ်တဲ့ လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့်လေးက အဆုံးသတ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ..."

လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းကာ ချင်လော့သည် လူသားဧကရာဇ်အလံ လွှမ်းခြုံထားသော အမှောင်ကမ္ဘာထဲတွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်လိုက်၏။

"တကယ်လို့ မင်းက ကောင်းကင်ကပ်ဘေးနန်းတော်က တပည့်ကို ကယ်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျေးဇူးပြုပြီး အထဲကို ဝင်လာခဲ့ပါ..."

ချွေယွင်ဟယ်သည် လူသားဧကရာဇ်အလံကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

အန္တရာယ်ရှိနေကြောင်းကို သူ အလိုအလျောက် ခံစားမိနေ၏။

ထို့ကြောင့် သူ မလှုပ်ရှားခဲ့ဘဲ သူ၏ အကြည့်များက ချင်လော့အပေါ်တွင်သာ စူးစိုက်နေခဲ့သည်။

"လူငယ်လေး... မင်းရဲ့ ပါရမီအရဆိုရင် မင်းက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက အရေးကြီးပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ မျိုးဆက်ဖြစ်ရမယ်..."

"ဒီနေ့ ငါတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အလဲအလှယ် လုပ်ကြရင်ရော..."

"တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် အလဲအလှယ် လုပ်မယ် ဟုတ်လား..." ချင်လော့က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

"မင်းက ငါ့ကို ဓားစာခံအဖြစ် အသုံးပြုဖို့ ကြိုးစားနေတာလား..."

သူက ချွေယွင်ဟယ်အား လက်ယပ်ခေါ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"လာပြီး စမ်းကြည့်လိုက်လေ..."

"တကယ်လို့ မင်းက ငါ့ကို ဖြုတ်ချနိုင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကောင်းကင်ကပ်ဘေးဒဏ်နန်းတော်က လူတွေနေရာမှာ အစားထိုးနိုင်ကောင်း အစားထိုးနိုင်မှာပေါ့..."

ချွေယွင်ဟယ်သည် အလွန် သတိကြီးသော သူတစ်ဦးဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားပေ၏။

သူသည် အလျင်စလို မလှုပ်ရှားခဲ့ချေ။ သူ၏ အကြည့်က ချင်လော့အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ တလက်လက် ဖြစ်နေကာ တွန့်ဆုတ်နေပုံပေါ်သည်။

"ဘာလဲ... မင်း မရဲဘူးလား..." ချင်လော့၏ စကားများတွင် အထင်အမြင်သေးသော အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေပေ၏။

သူသည် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လူသားဧကရာဇ်အလံသည် သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ သူက လူသားဧကရာဇ်အလံထဲမှ လွင့်ထွက်လာသော ရှောင်ထန်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်၏။

[ရှောင်ထန်သည် ဗီလိန်၏ လက်ချက်ဖြင့် အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသဖြင့် ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၁၀,၀၀၀ ဆုံးရှုံးသွားပြီး ပိုင်ရှင်သည် ဗီလိန်မှတ် ၁၀,၀၀၀ ရရှိခဲ့သည်။]

"အခုတော့ ဓားစာခံက ငါ့လက်ထဲကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ မင်း လက်နက်ချရင်ရော ဘယ်လိုလဲ..."

ချင်လော့သည် ရှောင်ထန်အား ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ အနိုင်ယူသွားနိုင်ခဲ့သည်ကို ချွေယွင်ဟယ်က အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် ပြာနှမ်းသွားခဲ့၏။

"မင်းက ကောင်းကင်ကပ်ဘေးနန်းတော်နဲ့ ယွင်ရှန်းရှောင်မိသားစုကို စော်ကားချင်တာ သေချာရဲ့လား..."

ချွေယွင်ဟယ်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ရာ သူ၏ လေသံတွင် ပြင်းထန်သော ခြိမ်းခြောက်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

"မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ..." ချင်လော့က ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

"ကောင်းတယ်... အရမ်း ကောင်းတာပဲ..."

ချင်လော့သည် လူသားဧကရာဇ်အလံကို သက်ဝင်စေရန်နှင့် ထိုလူ မရောက်လာမီ ရှီးဟွမ်အား ဖိနှိပ်ခိုင်းရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် လူတိုင်း မမျှော်လင့်ထားဘဲ ဤ "အဘိုးကြီး" သည် လှည့်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပေ၏။

"မင်းကို ငါ ပြောမယ်... ဒီကိစ္စက မပြီးသေးဘူး... ကောင်းကင်ကပ်ဘေးနန်းတော်က မင်းကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ထွက်သွားခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သွေးလမင်းတစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး သွေးလမင်းသူတော်စင်သခင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပေ၏။

"ဘယ်သူက ငါ့သားကို လက်ပါဖို့ ဝံ့ရဲတာလဲ..."

ကျောချမ်းဖွယ် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုချန်းကျွယ်သည် အဝေးမှနေ၍ ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် မိုင်ပေါင်းများစွာ ကွာဝေးသော နေရာ၌ ရှိနေခဲ့သော်လည်း မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း၌ သူ၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

နတ်ဘုရားစွမ်းအင် အရှိန်အဟုန်တစ်ခုနှင့်အတူ သူသည် လေထဲတွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ လီယီကို ငုံ့ကြည့်ရင်း အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါ့သားကို လွှတ်ပေးလိုက်... ဒါဆိုရင် မင်းကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် သေခွင့်ပေးမယ်..."

တစ်ဖက်လူ၏ အကြည့်တစ်ချက်တည်းက လီယီ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေပြီး သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ရပေ၏။ ဤသည်က သူ့ကို အလွန် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

"ဒါက သူတော်စင်တစ်ပါးပဲ..."

"အမှန်ပဲ... သူတော်စင်အဆင့်အောက်က လူတွေအားလုံးဟာ ပုရွက်ဆိတ်တွေပဲ ဆိုတဲ့ စကားက ကြားရသလောက် မရိုးရှင်းဘူးပဲ..."

ချွေယွင်ဟယ်သည် သူ၏ အခွင့်အရေး ရောက်ရှိလာပြီဟု ခံစားရသဖြင့် အရိပ်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပုန်းကွယ်သွားခဲ့၏။

ချင်လော့မှာမူ မိုချန်းကျွယ် ပေါ်လာခြင်းကို အနည်းငယ်မျှပင် အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"ကျွတ် ကျွတ်... အခုတော့ မင်း ဒီနေရာကို ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ မင်းလည်း ထွက်မသွားနဲ့တော့..."

ချင်လော့က မိုချန်းကျွယ်အား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မိုချန်းကျွယ်... မင်းက ငါတို့ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ ဝူယွမ်စစ်သူကြီးစံအိမ် မိသားစု တစ်ခုလုံးကို သတ်ဖြတ်မှုနဲ့ သံသယရှိတဲ့အတွက် ဒီနေ့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက မင်းကို ဖမ်းဆီးဖို့ ရောက်လာတာပဲ..."

မိုချန်းကျွယ်၏ အကြည့်က ချင်လော့အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။

"ပုရွက်ဆိတ်လို တည်ရှိမှုလေးကများ ဒီသူတော်စင်ကို ဒီလိုမျိုး ပြောဆိုဖို့ ဝံ့ရဲတယ်ပေါ့လေ... သေချာပေါက် သေဖို့ ထိုက်တန်တယ်..."

ဧရာမ သွေးရောင်လက်ဝါးရာကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်လော့ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချတော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခု သူ၏ အနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေ၏။

ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးတစ်ခုက မိုချန်းကျွယ်၏ ကျောပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

လူတစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆီးရန်အတွက် ချင်လော့က သူ၏ အသက်ကို အဘယ်ကြောင့် တစ်ယောက်တည်း စွန့်စားရမည်နည်း။