အခန်း (၄၈)

အခန်း (၄၈) ဇာတ်လိုက်က ဗီလိန်ကို ချေမှုန်းလိုက်ပြီး နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက အမှုပေါ်ပေါက်သွားစေခြင်း

စုန့်ကျင်းယွီနှင့် ရှောင်ထန်တို့ အပြန်အလှန် ကြင်နာယုယစွာ ကြည့်ရှုနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်၌ မိုယဲ့ဟန်သည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပေ၏။

"မင်း ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းနေရတာလဲ... ငါ မိုယဲ့ဟန်ဆီကနေ လုယူဖို့ ကြိုးစားရအောင် မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ..."

ချင်လော့မှာလည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ဤမျှ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော ဇာတ်ကွက်မျိုး ပေါ်လာနိုင်သည်ဟု သူ ဝေဝါးဝါး ခံစားခဲ့ရရုံသာဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

"ဒါက အချစ်ဆိုတဲ့အရာပဲ... ကျွတ် ကျွတ်..." ချင်လော့၏ စကားများတွင် လှောင်ပြောင်သော အရိပ်အယောင်များ ရောယှက်နေပေ၏။

"အချစ်... ခွေးတွေတောင် အဲ့ဒီအကြောင်းကို ပြောမှာမဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ အချစ်အတွက် ရှေ့ကိုတိုးလာတဲ့ သူရဲကောင်းတွေကတော့ အားပေးဖို့ ထိုက်တန်ပါသေးတယ်..."

အထူးသဖြင့် အချစ်အတွက် ရှေ့ကိုပြေးဝင်လာသော ကံကြမ္မာသားတော်ပင် ဖြစ်လေသည်။

[ကံကြမ္မာသားတော်အား ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း - ရှောင်ထန်]

[အမည် - ရှောင်ထန်]

[အသက် - ၂၇]

[ကံကြမ္မာအဆင့် - အဆင့် ၃]

[ကံကြမ္မာတန်ဖိုး - ၆၆၆၀၀]

[ခန္ဓာကိုယ် - မိုးကြိုးဝိညာဉ်ခန္ဓာ]

[အထူးစွမ်းအင်ဖြစ်သော မိုးကြိုးစွမ်းအားကို ခြယ်လှယ်နိုင်ပေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို မိုးကြိုးစွမ်းအားဖြင့် ပုံသွင်းဖန်တီးထားသဖြင့် အလွန်အမင်း စွမ်းအားကြီးမားပြီး ကန့်သတ်ချက်မဲ့သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။]

[ကျင့်ကြံမှုအဆင့် - နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ၇ ]

"ကျွတ် ကျွတ်... ဗီလိန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က သရော်ချင်စရာကောင်းတဲ့ သဘာဝတစ်ခုနဲ့ မွေးဖွားလာတာ ဖြစ်မယ်... သူ ဘယ်သွားသွား အဲ့ဒီ ကံကြမ္မာသားတော် ဆိုတဲ့သူတွေနဲ့ အမြဲတမ်း ပြေးဝင်တိုးနေတာပဲ..."

နောက်ထပ် ဇာတ်လိုက်ငယ် တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် အပြည့်အဝ ကြီးပြင်းမလာနိုင်မီ ချင်လော့နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရပေသည်။

အစွမ်းထက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့်မှ အဘိုးအိုတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာကာ ရှောင်ထန်အား သေလူတစ်ယောက်ကို ကြည့်သကဲ့သို့ ကြည့်ရှုလိုက်၏။

"သူ့ကို သတ်လိုက်စမ်း..." မိုယဲ့ဟန်က စကားများများစားစား မပြောတော့ချေ။

"မလုပ်နဲ့..." စုန့်ကျင်းယွီက တောင်းပန်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း မိုယဲ့ဟန်ကို ပို၍ပင် ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့သည်။

လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့် အကြီးအကဲက သဘာဝကျကျ သိရှိထားပေ၏။ ထို့ကြောင့် သူက ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသော မိုယဲ့ဟန်၏ အလိုကျ ရှောင်ထန်အား ဖိနှိပ်ရန် လက်ဝါးရိုက်ချက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းတယ်..." ရှောင်ထန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်သီးပေါ်တွင် မိုးကြိုးများ တလက်လက် တောက်ပနေကာ ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်သည်။

ဘန်း...

သူတို့နှစ်ဦး ရင်ဆိုင်မိသွားကြ၏။

အဘိုးအို၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူသည် လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ရှောင်ထန်အား လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း...

ရှောင်ထန်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အရမ်း ကောင်းတယ်..."

သူက ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်ဖယ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သော်လည်း လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပေ၏။

သူ၏ ဝှက်ဖဲချပ်များ အားလုံးကို အသုံးမပြုပါက သူ၏ရှေ့မှ အစွမ်းထက်သော လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့်ကို အနိုင်မယူနိုင်ရုံသာမက ဤနေရာ၌ပင် သေဆုံးသွားနိုင်ကြောင်း သူ သိရှိထားပေသည်။

ယနေ့ သူ ဤနေရာသို့ လာရောက်ခြင်းမှာ စုန့်ကျင်းယွီကို အခြားတစ်ယောက်နှင့် လက်ထပ်ခြင်းမှ တားဆီးရန်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ပါရမီကို ပြသရန် မဟုတ်ချေ။

သူက သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်ထဲမှ အမှတ်အသားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ကပ်ဘေးနန်းတော်ရဲ့ အဓိကတပည့် ရှောင်ထန်က လော့ဖုန်းမြို့က သခင်မလေးစုန့်ကို လက်ထပ်ဖို့ ယနေ့ လာရောက်ခဲ့တာပဲ..."

"ကောင်းကင်ကပ်ဘေးန်းတော်... အဲ့ဒါက တကယ်ကို ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်နန်းတော်ရဲ့ အဓိကတပည့်ပဲ..."

"ကောင်းကင်ကပ်ဘေးနန်းတော်က အတော်လေး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက သွေးလမင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေထက်တောင် သာလွန်တယ်လို့ ဆိုကြတယ်... ဒီနေ့ စုန့်ကျင်းယွီက တကယ့်ကို ပြဿနာမလေး ဖြစ်နေပုံပဲ"

"အိုး... သူက ကောင်းကင်ကပ်ဘေးနန်းတော်ရဲ့ တပည့်ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး..." ချင်လော့မှာလည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ကပ်ဘေးနန်းတော်သည် ရှည်လျားသော သမိုင်းကြောင်းရှိပြီး၊ သူတို့က တစ်ချိန်က နတ်ဘုရားပြစ်ဒဏ်ကို ကိုင်စွဲသူများအဖြစ် ကြွေးကြော်ခဲ့ကြသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်မှာ အလွန်ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်၏။

သို့သော်ငြားလည်း ပိန်လှီနေသော ကုလားအုတ်တစ်ကောင်သည်ပင် မြင်းတစ်ကောင်ထက် ပိုမိုကြီးမားနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်နန်းတော်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သွေးလမင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေသည် မှေးမှိန်သွားပေသည်။

"မင်းက ကောင်းကင်ကပ်ဘေးနန်းတော်က ဆိုရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ..." မိုယဲ့ဟန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ့အမျိုးသမီးကို လုယူဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ ကောင်းကင်ကပ်ဘေးနန်းတော် တစ်ခုတည်းနဲ့တင် မလုံလောက်ဘူး။

"ငါ့ရဲ့ဆရာက ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်နန်းတော်ရဲ့ တတိယနန်းတော်သခင်ပဲ..."

"အဲတော့ ဘာဖြစ်လဲ..." မိုယဲ့ဟန်မှာ ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့နေသည်မှာ ထင်ရှားပေ၏။

"ငါက ယွင်ရှန်း ရှောင်မိသားစုက လာတာပဲ..." ရှောင်ထန်က သူ၏ နောက်ထပ် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ဖွင့်ဟလိုက်သည်။

ယွင်ရှန်းမြို့၏ အကြီးမားဆုံး မိသားစုဖြစ်သော ရှောင်မိသားစုသည် သူတော်စင် နှစ်ပါးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် သူတို့၏ သွေးလမင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေထက် ပိုမို စွမ်းအားကြီးမားပေသည်။

မိုယဲ့ဟန်သည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာက ပဋိပက္ခဖြစ်နေပုံရကာ အထူးသဖြင့် အကြီးအကဲက သူ၏ နားထဲတွင် တိုးတိတ်စွာ ပြောဆိုလိုက်ချိန်၌ ပို၍ပင် ဖြစ်သွား၏။

"သူတော်စင်သားတော်... အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ အင်အားကြီးတဲ့ ရန်သူတွေ ဖန်တီးတာက မတန်ပါဘူး..."

ရှောင်ထန်က ဆက်လက်၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သူမ ဘယ်သူ့ကို လက်ထပ်ချင်လဲ ဆိုတာကို ကျင်းယွီကိုပဲ ဆုံးဖြတ်ခိုင်းလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ..."

ဤသည်က ခြေကုပ်ကျောက်တုံး တစ်ခုလား။ မိုယဲ့ဟန်သည် ဆင်းသက်ချင်နေခဲ့ပေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပြဇာတ်များကို အမြဲတမ်း စိတ်အားထက်သန်စွာ မျှော်လင့်တတ်သော ချင်လော့က တစ်စုံတစ်ခုကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ရှေးလူကြီးတွေ ပြောခဲ့သလိုပဲ... အပြေလည်နိုင်ဆုံး အမုန်းတရားဆိုတာ ဖခင်ကို သတ်ဖြတ်တဲ့ အမုန်းတရား ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်ဇနီးသည်ကို လုယူခံရတဲ့ အမုန်းတရားပဲ... ကိုယ့်အမျိုးသမီးကို လုယူခံရတာက ရှက်စရာကောင်းတယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ မိုယဲ့ဟန်သည် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားသွားခဲ့လေ၏။

“ယွင်ရှန်းမြို့က ရှောင်မိသားစုဆိုရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။ စုန့်ကျင်းယွီက ငါ့အမျိုးသမီးပဲ။ မင်းက ငါ့အမျိုးသမီးကို လုယူချင်တာလား။ ငါ မိုယဲ့ဟန်က ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။”

" ဒီမာနကြီးတဲ့ ကောင်လေးကို ဒီနေရာကနေ မောင်းထုတ်လိုက်စမ်း..."

အကြီးအကဲသည် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လှုပ်ရှားရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

ရှောင်ထန်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ဘယ်သူက ပြဿနာရှာနေသလဲ ဆိုတာကို မြင်တွေ့ချင်သဖြင့် သူက လူအုပ်ကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။

မူလက သူသည် မိုယဲ့ဟန်အား ခြိမ်းခြောက်ရန် သူ၏ နောက်ခံကို အသုံးပြုပြီး စုန့်ကျင်းယွီကို အောင်မြင်စွာ ပြန်လည်ရယူရန် စီစဉ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ သူ လှုပ်ရှားရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

"ထွက်လာခဲ့စမ်း... မိုးကြိုးမျှော်စင်..." ရှောင်ထန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ လေဟာပြင်ထဲမှ မျှော်စင်ငယ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်ဆောင့်သွားစဉ် မိုးကြိုးများ တလက်လက် တောက်ပသွားခဲ့သည်။

"သူတော်စင်အဆင့်ရတနာ... ကျွတ် ကျွတ်... မဆိုးဘူး... ငါ မနာလိုဖြစ်မိတယ်..." မိုးကြိုးစွမ်းအားများဖြင့် တောက်ပနေသော မျှော်စင်ငယ်ကို ကြည့်ရင်း ချင်လော့က သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို သပ်လိုက်သည်။

"မိုးကြိုးဆင့်ခေါ်ခြင်း..."

ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးကြိုးသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော စွမ်းအားဖြင့် မိုးကြိုးမျှော်စင်အပေါ်သို့ မိုးကြိုးတစ်စင်း ကျဆင်းလာခဲ့၏။

ဝုန်း…

မိုးကြိုးမျှော်စင်အထက်ရှိ အလင်းရောင်သည် ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး စွမ်းအားမှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးပွားလာခဲ့သည်။

"အဲ့ဒါက ကောင်းမွန်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုပဲ..." ချင်လော့က အာမေဍိတ်သံပြုလိုက်၏။

ဘန်း... ဘန်း... ဘန်း…

မိုးကြိုးမျှော်စင်နှင့် လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့်တို့ ရင်ဆိုင်မိသွားကြပြီး သူတို့၏ တိုက်ပွဲက လူများစွာ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေခဲ့သည်။

"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း မင်းက ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ... ဒါပေမဲ့ မင်းက နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ဖြစ်ပြီး ငါကတော့ လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့်ပဲ... ဒီနေ့ မင်း ငါ့ကို ဘာမှလုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

အဘိုးအိုက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်မှုများက မိုးကြိုးမျှော်စင်ကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်နေခဲ့၏။ သူသည် သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်ကို အသုံးပြုထားသည်မှာ ထင်ရှားပြီး ရှောင်ထန်မှာ ရုန်းကန်နေရပေသည်။

"အောက်ဆင်းခဲ့စမ်း..."

ဘန်း…

အဘိုးအိုက ကြီးမားသော တံဆိပ်တုံးကြီးတစ်ခုဖြင့် မိုးကြိုးမျှော်စင်ကို အောက်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။ သူ့တွင် သူတော်စင်အဆင့်ရတနာ မရှိသော်လည်း သူတော်စင်အဆင့်ရတနာ ပိုင်ဆိုင်ထားသော နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်ကို သူ မကြောက်ရွံ့ချေ။

ရှောင်ထန်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူ၏စိတ်ထဲ၌ အစီအစဉ်တစ်ခု ရရှိသွားခဲ့၏။

မိုးကြိုးကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာ…

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လျှပ်စစ်စီးကြောင်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် မိုယဲ့ဟန်ဆီသို့ လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

သူခိုးကို ဖမ်းရန် ပထမဆုံး ခေါင်းဆောင်ကို ဖမ်းရမည်။ အကယ်၍ မိုယဲ့ဟန်ကိုသာ ဖမ်းမိပါက ယနေ့ ကိစ္စရပ်သည် လုံးလုံးလျားလျား ပြေလည်သွားပေလိမ့်မည်။

"ကောင်လေး... မင်း ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းရတာလဲ... သူတော်စင်ကို ကာကွယ်ကြစမ်း..."

အဘိုးအိုက လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မိုးကြိုးမျှော်စင်၏ ထပ်မံရိုက်ခတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် မိုးကြိုးမျှော်စင်ကို အရင်ဖြေရှင်းရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

သွေးလမင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေမှ လူအများအပြား ချက်ချင်း ပြေးထွက်လာကြသော်လည်း ရှောင်ထန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အထင်အမြင်သေးသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။

တူညီသော နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤလူများကို သူ မကြောက်ရွံ့ချေ။

"ကောင်းကင်ကပ်ဘေးအစီအရင်..."

အစီအရင်တစ်ခုက ရှောင်ထန်နှင့် အခြားသူများအား လွှမ်းခြုံသွားပြီး အတွင်း၌ မိုးကြိုးမြွေများ ပျံသန်းနေခဲ့သည်။ ရှောင်ထန်က မိုးကြိုးနတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် တစ်ဦးအား လက်သီးဖြင့် ထိုးချကာ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

"သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ..." ချင်လော့က အချိုပွဲတစ်လုပ်ကို စားရင်း မှတ်ချက်ချလိုက်၏။

"အရင်ဆုံး တစ်ခုခု စားထားကြ... မကြာခင် ဘာမှ ကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တိုက်ပွဲသည် ပြီးဆုံးတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဘန်း... ဘန်း... ဘန်း…

နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် မီးခိုးများ ထွက်ကာ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လွင့်စင်ထွက်သွားကြပြီး အားလုံး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားခဲ့ကြ၏။

အဘိုးအိုသည် မိုးကြိုးမျှော်စင်ကို ရိုက်ချလိုက်ပြီးနောက် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"မင်းလို တိရစ္ဆာန်လေးကများ... ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းရတာလဲ..."

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့ပေသည်။ မိုယဲ့ဟန်သည် ရှောင်ထန်၏ လက်ချက်ဖြင့် ချက်ချင်း ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် သူက မိုယဲ့ဟန်၏ လည်ပင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်၏။

ရှောင်ထန်က စုန့်ကျင်းယွီအား ပြုံးပြလိုက်ရာ စုန့်ကျင်းယွီကို အရည်ပျော်သွားစေခဲ့သည်။

သူမ၏ အိမ်မက်မင်းသားလေးသည် ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး သူမကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သည်။ ဤသည်က မကြာသေးမီက ပုံပြင်စာအုပ်ထဲရှိ ပျော်ရွှင်ဖွယ် အဆုံးသတ်နှင့် တူညီနေသည် မဟုတ်ပါလော။

အဘိုးအိုဘက်သို့ လှည့်ကာ ရှောင်ထန်က ပြောဆိုလိုက်၏။

" ဒီနေ့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ ထားလိုက်ကြတာပေါ့..."

"မဟုတ်ရင် မင်းတို့ရဲ့ သူတော်စင်သားတော် ဘေးကင်းဖို့ကို ငါ အာမမခံနိုင်ဘူး..."

ခြိမ်းခြောက်မှု...

ပေါ်တင် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

အဘိုးအို၏ မျက်နှာသည် အလွန်တရာ ကြည့်ရဆိုးနေခဲ့၏။ သူ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် သူ၏ အနောက်ဘက်မှ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်သံ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"အခု ငါတို့တွေ စားသောက်လို့ ဝပြီဆိုတော့... အလုပ်စလုပ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ..."

ချင်လော့သည် ကလေးများထိုင်သည့် စားပွဲမှ မတ်တတ်ထရပ်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"မဟာချင်အင်ပါယာ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတယ်..."

"သွေးလမင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ သူတော်စင်သားတော် က ငါတို့ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ ဝူယွမ်စစ်သူကြီးနဲ့ သူ့မိသားစုကို သတ်ဖြတ်မှုနဲ့ သံသယရှိတဲ့အတွက်... မိုယဲ့ဟန်... ကျေးဇူးပြုပြီး ငါတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ..."

"နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေကို တားဆီးနှောင့်ယှက်ဖို့ ရဲတင်းတဲ့ ဘယ်သူမဆို ကြံရာပါအဖြစ် အပြစ်ပေးခံရမယ်…”