← Chapters

အခန်း ၄၃၁

Vol. 37 Ch. 431

အခန်း ၄၃၁

Vol. 37 Ch. 431

အပိုင်း (၄၃၁)

စုတိုက်သည် ကျောက်ဟွန်းယင်ကို အတင်းအကျပ် တိုက်ခံရပြီးနောက် သတိများ လျင်မြန်စွာ လွတ်သွားတော့၏။ သူမ ကယောင်ကတမ်း ပြောဆိုလာတော့သည်။

“ပေါင်ယွီ... မလုပ်နဲ့... မလုပ်နဲ့...”

“ပေါင်ယွီ... ရှင် အရမ်း ဆိုးတာပဲ... အရမ်း ဆိုးတာပဲ...ကျွန်မကို ဒီလိုမျိုး အနိုင်ကျင့်ရလား။”

စုတိုက်၏ ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်မှာတော့ လူတိုင်း အလွန် ဝမ်းသာသွားကြတော့၏။

‘အောင်မြင်တော့မယ်... အောင်မြင်တော့မယ်... စုတိုက်ဟာ သတိလွတ်သွားတော့မယ်။ မကြာခင် အကုန် ဝန်ခံတော့မှာပဲ။’

ချက်ချင်းပဲ တွမ်ယင်းယင်း သည် စုတိုက်၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “တိုက်ယွီ...ကိုယ်က ပေါင်ယွီ လေ...ကျုပ်က အောက်ယွီ လေ...ကျုပ် ခင်ဗျားကို အရမ်း လွမ်းနေတာ...”

ထို့နောက် သူမသည် လက်ကို စုတိုက်၏ အင်္ကျီအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းကာ နမ်းရှိုက်လိုက်တော့၏။

သူမသည် ထိုနေ့ညက အောက်ယွီ နှင့် စုတိုက် တို့၏ လျှို့ဝှက် ပတ်သက်မှု အခြေအနေကို ပုံဖော်ကာ စုတိုက်ကို ပြန်လည် သတိရစေပြီး အောက်ယွီကို ဖော်ထုတ်စေရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“မလုပ်ပါနဲ့... မလုပ်ပါနဲ့... ရှင် အရမ်း ဆိုးတာပဲ... ပေါင်ယွီ ရှင် အရမ်း ဆိုးတာပဲ...”

စုတိုက်က ညည်းတွားလိုက်၏။ “အရမ်း နာတယ်... အရမ်း နာတယ်...”

တွမ်ယင်းယင်း အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး အောက်ယွီ၏ အသံကို တုပဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “တိုက်တိုက်...ကိုယ် ဘယ်နေရာကို မကိုင်ရဘူးလဲ... ကိုယ်က အောက်ယွီ လေ... ကိုယ်က အောက်ယွီ လေ...”

ဤအချိန်တွင် စုတိုက် သည် ဆေးဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ မေ့လဲသွားတော့၏။

တွမ်ယင်းယင်း အလန့်တကြား မေးလိုက်သည်။ “သမားတော်လင်... ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။”

ထို ထူးဆန်းသော အမျိုးသမီး သမားတော်သည် ရှေ့သို့တက်လာပြီး အသက်ရှူသံကို စမ်းသပ်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ “ဒီအမျိုးသမီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်း အားနည်းတယ်။ ဆေးသုံးတဲ့ နည်းလမ်း မှားသွားလို့ပါ။”

တွမ်ယင်းယင်းက မေးလိုက်သည်။ “ဒါဆို တခြား နည်းလမ်း ရှိသေးလား။”

ထူးဆန်းသော အမျိုးသမီး သမားတော်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “ရှိပါတယ်။ ကျွန်မတို့ ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား အိမ်တော်က ဒီဆေးတွေ အသုံးပြုတာကို အရမ်းကျွမ်းကျင်ပါတယ်။ မတူညီတဲ့ ဆေးအချိုးအစားတွေက မတူညီတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေ ရှိပါတယ်။”

တွမ်ယင်းယင်းက မေးလိုက်သည်။ “ဒီ စုတိုက်ကို မကြာခင် လူသိရှင်ကြား တရားရုံးသုံးရပ် ပူးပေါင်း စစ်ဆေးတော့မှာ။ သူမကို တရားခွင်မှာ ဝန်ခံခိုင်းလို့ ရမလား။”

ထူးဆန်းသော အမျိုးသမီး သမားတော်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ အကယ်၍ သူမနဲ့ အောက်ယွီတို့ တကယ်ပဲ လျှို့ဝှက် ပတ်သက်မှု ရှိတယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် ဝန်ခံမှာပါ။ မီတျဲချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ ကျောက်ဟွန်းယင်က လူတွေကို ဘယ်လျှို့ဝှက်ချက်ကို မဆို ပြောထွက်လာအောင် လုပ်နိုင်ပါတယ်။”

တွမ်ယင်းယင်းက ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒါဆိုရင် သမားတော်လင်ကို ဒုက္ခပေးရတော့မယ်။ စုတိုက်ကို အမြန်ဆုံး ဆေးသုံးပေးပါ။”

ထူးဆန်းသော အမျိုးသမီး သမားတော်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “နောက်ထပ် နာရီအနည်းငယ်လောက် စောင့်ရအုံးမယ်။ သူမ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်ကောင်းလာအောင် စောင့်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် သူမရဲ့ ဦးနှောက်က မခံနိုင်ဘဲ အကုန်လုံး အချည်းနှီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။”

တွမ်ယင်းယင်းက ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒါဆိုလည်း သမားတော်လင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

မြို့တော်ရှိ အောက်အိမ်တော်....

အောက်ရှင်း၏ အိမ်တော် မဟုတ်ဘဲ နုလန်ဟောက် အသစ်ဖြစ်သော အောက်တုန်း၏ အိမ်တော်ဖြစ်ပြီး အောက်မင်သည် ယခုအခါ ပိုင်ရှင်သစ် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။

သေချာပေါက် ဤ နုလန်ဟောက် အိမ်တော်သည် ယခင်က အောက်ရှင်းနှင့် အောက်ယွီတို့ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော အိမ်တော်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် အောက်မင်သည် ပန်းခြံအတွင်းရှိ ရေကန်ကို ငေးကြည့်နေပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်စာ တစ်စောင် ရှိနေ၏။

သူသည် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ လုံးဝ တစ်ချက်လေးမှ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ယခုလေးတင်မှ အံ့ဩတုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ သတင်းဆိုး တစ်ခုကို လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး ဤသည်မှာ ဝန်ကြီးချုပ် လင်ကုန်းက လူလွှတ်၍ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ကာ ဤတစ်ပွဲ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားပြီဟု ပြောထားသည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှတရားပိုင်ရှင် တွမ်ယင်းယင်း သည် အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်လာ၏။ “အစ်ကို အောက်မင်... စုတိုက် မကြာခင် ဝန်ခံတော့မယ်။ ကျွန်မတို့ မကြာခင် နိုင်တော့မယ်။ မီတျဲချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ ကျောက်ဟွန်းယင်က တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်တာပဲ။”

တွမ်ယင်းယင်း သည် အောက်မင်၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ချစ်ခင်ယုယသော အကြည့်များဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “အစ်ကို အောက်မင်... အစ်ကို တကယ် တော်တာပဲ။ ဒီလို စိတ်ပျက်အားငယ်ရမယ့် အခြေအနေမျိုးမှာတောင် အစ်ကိုက ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်ခဲ့တယ်။ စုတိုက် မကြာခင် ပြိုကျသွားတော့မယ်။ တရားရုံးသုံးရပ် ပူးပေါင်း စစ်ဆေးတဲ့ အချိန်ကျရင် သူ တရားဝင် ဝန်ခံတော့မှာပဲ။

သေချာပေါက် စုတိုက် ဝန်ခံတာ တစ်ခုတည်းနဲ့ မလုံလောက်ဘူး။ သက်သေတွေလည်း လိုသေးတယ်။ သီလရှင်ဆရာလေး တိန့်မျောင်၊ ဆရာမ လန်အန်း တို့က သေချာပေါက် ကြံရာပါတွေပဲ။ မီတျဲချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ ဆေးတွေကို သုံးပြီး ဒီလူနှစ်ယောက်ကိုလည်း ဝန်ခံအောင် လုပ်ရမယ်။

စုတိုက်ကို ထပ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် စစ်ဆေးရမယ်။ သူမက အပျိုစင် ဖြစ်ပေမယ့် သူမနဲ့ အောက်ယွီတို့ ဖောက်ပြန်ခဲ့တယ် ဆိုတာ သေချာတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ တခြား အစိတ်အပိုင်းတွေကို စစ်ဆေးလိုက်ရုံနဲ့ ရပြီလေ။

အစ်ကို အောက်မင်... အစ်ကို တကယ် တော်တာပဲ။ ညီမလေးကို အချိန်နည်းနည်းလောက် ထပ်ပေးပါ။ ညီမလေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြည့်စုံဆုံး ဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်ပြီးရင် ကျွန်မတို့ လက်ထပ်ကြမယ်။ ပြီးရင် ညီမလေးက အစ်ကိုကို ရှိသမျှ အရာအားလုံးနဲ့ ပြုစုယုယမှာပါ။ ညီမလေးက အစ်ကိုကို လောကမှာ အပျော်ရွှင်ဆုံး ယောက်ျား ဖြစ်လာအောင် သေချာပေါက် လုပ်ပေးမှာပါ။”

တွမ်ယင်းယင်း သည် ဝမ်းသာကြည်နူးမှုများဖြင့် ချစ်စကားများ ဆိုနေသည်။ ထို့နောက် သူမသည် နောက်ဆုံးတွင် အောက်မင်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်ကို တွေ့ရှိသွားတော့၏။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ အစ်ကို အောက်မင်... အစ်ကိုရဲ့ အစီအစဉ်တွေ အောင်မြင်တော့မှာကို အစ်ကိုရဲ့ မျက်နှာက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဆိုးရွားနေရတာလဲ။ ကောင်းကောင်း မအိပ်ရလို့လား။”

တွမ်ယင်းယင်းက နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒါဆိုလည်း လှဲနေလိုက်ပါ။ ညီမလေးက အစ်ကိုရဲ့ နားထင်တွေကို နှိပ်နယ်ပေးမယ်လေ။ ညီမလေး အခုလေးတင် သင်ထားတာ။”

“ကောင်းပြီလေ။” အောက်မင် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်၏။

တွမ်ယင်းယင်း သည် ရှေ့သို့တက်လာပြီး အောက်မင်၏ နားထင်များကို နူးညံ့စွာဖြင့် နှိပ်နယ်ပေးနေ၏။ သူမသည် အလွန် အလေးအနက်ထား အာရုံစိုက်ကာ နှိပ်နယ်ပေးနေပြီး အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ဝင်တစား သင်ယူထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် မျက်စိရှေ့ရှိ ဤအမျိုးသားကို အမှန်တကယ်ပင် ကြည်ညိုလေးစား သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ချောမောခန့်ညားရုံသာမက ဉာဏ်ပညာ လွန်စွာ ထက်မြက်ပြီး အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူမအပေါ် သံယောဇဉ် ကြီးမားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

တွမ်ယွင် နှင့် တွမ်ယွီ တို့၏ ကြီးမားသော အရှက်တကွဲကိစ္စကြီး ဖြစ်ပွားပြီးနောက် သူမ၏ ဝေမြို့စားကြီး အိမ်တော်သည် မျိုးနွယ်စု အားလုံး သတ်ဖြတ်ခံရမည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင်ပင် သူသည် စွန့်ပစ်မသွားဘဲ တွမ်မိသားစုအတွက် ဆက်လက်ကြိုးပမ်းပေးခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် ထူးဆန်းသော အကြံအစည်များဖြင့် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော သံယောဇဉ်ကြီးမားပြီး အလွန် ထူးချွန်သော ခင်ပွန်းလောင်းကို ဘယ်နေရာတွင် သွားရှာရမည်နည်း။

တစ်နာရီ၏ လေးပုံတစ်ပုံခန့် အကြာတွင် နှိပ်နယ်မှု ပြီးဆုံးသွားတော့သည်။

“ဘယ်လိုနေလဲ... သက်တောင့်သက်သာ ရှိရဲ့လား။” တွမ်ယင်းယင်းက နူးညံ့စွာ မေးလိုက်၏။

အောက်မင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “သက်တောင့်သက်သာ ရှိပါတယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ယင်းယင်း...”

“မလိုပါဘူး အစ်ကို အောက်မင်... ကျွန်မတို့က နောက်ပိုင်း လင်မယားတွေ ဖြစ်လာတော့မှာပဲ။ ညီမလေးက အစ်ကိုကို ပြုစုယုယရမှာ သဘာဝပါပဲ။ ဒီနေ့ကစပြီး အစ်ကိုဟာ ညီမလေးရဲ့ကောင်းကင်ပဲ၊ ညီမလေးရဲ့ မြေကြီးပဲ။ ဒီလောကမှာ ညီမလေးရဲ့ အရင်းနှီးဆုံး လူပဲ။ ညီမလေး အကြည်ညိုဆုံး ယောက်ျားလည်း ဖြစ်တယ်။” တွမ်ယင်းယင်း သည် အလွန် နူးညံ့သိမ်မွေ့နေပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများထဲတွင် အဆုံးအစမရှိသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာများ ထွက်ပေါ်နေ၏။

အောက်မင်၏ အကြည့်များမှာ ပို၍ နူးညံ့လာပြီး စကားတစ်လုံးချင်းစီကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ “တောင်းပန်ပါတယ်... ယင်းယင်း... ကျုပ်တို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ လမ်းက အဆုံးသတ်သွားပြီ။”

ထို့နောက် သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲမှ ဓားမြှောင် တစ်လက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တွမ်ယင်းယင်း၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးသွင်းလိုက်တော့၏။

“ရွှစ်...” သွေးများ လေးဖက်လေးတန်သို့ ပန်းထွက်သွားတော့သည်။

“အစ်ကို အောက်မင်... ဘာ... ဘာဖြစ်လို့လဲ။” တွမ်ယင်းယင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်လေး တုန်ယင်သွားပြီး မေးလိုက်၏။

အောက်မင် သည် တွမ်ယင်းယင်းကို မြေပြင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းစေလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ နူးညံ့နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ယင်းယင်း... အမြဲတမ်း မင်းက ကျုပ်နဲ့ ရင်းနှီးဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့တယ်။”

အောက်မင်က ပြောလိုက်၏။ “ကျုပ်နဲ့ အတူရှိနေတဲ့ အချိန်တိုင်းမှာ ကျုပ် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြင်သွားမှာစိုးလို့ အရမ်း သတိထားနေခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ မင်းက အပျိုစင် တစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အတွက် လက်ထပ်တဲ့ အချိန်ကျမှ အရာအားလုံးကို ပေးအပ်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။”

“ကျွန်မ...ကျွန်မ...” တွမ်ယင်းယင်း သည် တစ်ဖက်မှ ချောင်းဆိုးရင်း တစ်ဖက်မှ သွေးများ အန်လာတော့၏။ သူမ အထိုးခံလိုက်ရသည်မှာ ညာဘက်ရင်အုံ ဖြစ်သောကြောင့် ချက်ချင်း မသေဆုံးနိုင်သေးသော်လည်း အလွန် နာကျင်နေပြီး အသက်ရှူတိုင်း ဓားဖြင့် လှီးဖြတ်ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

အောက်မင်က ပြောလိုက်၏။ “ကျုပ် သိပါတယ်။ အဲဒီနေ့ညက မင်းနဲ့ အောက်ယွီ လက်ထပ်တဲ့နေ့မှာ ကျောက်တံတား ကျိုးကျသွားပြီး မင်း တစ်ညလုံး ပျောက်သွားခဲ့တယ်။ တကယ်တော့ မင်း အောက်ယွီရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်သွားခဲ့ပြီး အရင်က မရှိခဲ့ဖူးတဲ့ အရှက်ခွဲမှုတွေကို ခံခဲ့ရတာပါ။”

တွမ်ယင်းယင်း၏ မျက်ရည်များကျဆင်းလာတော့သည်။

“ကိစ္စမရှိပါဘူး...ကိစ္စမရှိပါဘူး...”

အောက်မင်က ပြောလိုက်၏။ “ပထမဆုံး မင်းကို ကျုပ် ပြောပြချင်တာက အောက်ယွီ သေချာပေါက် မင်းနဲ့ မအိပ်ခဲ့ဘူးဆိုတာပဲ။ အခု ကျုပ် ဒီလူရဲ့ အကြောင်းကို အရမ်း နားလည်နေပါပြီ။ သူက သေချာပေါက် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ တစ်ခုခု လုပ်ထားခဲ့မှာပါ။

ဥပမာ… မင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်တဲ့ နေရာတွေမှာ တက်တူး ထိုးထားတာမျိုးပေါ့။ ကျုပ်ကို အရှက်ခွဲဖို့နဲ့ မင်း ကျုပ်နဲ့ ဘယ်တော့မှ မရင်းနှီးရဲအောင် လုပ်ဖို့ပါ။ တကယ်တော့... ဒီအချက်ကို ကျုပ် ဂရုမစိုက်ပါဘူး။”

တွမ်ယင်းယင်း၏ မျက်ရည်များ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေတော့သည်။

“ယင်းယင်း... ကျုပ် မင်းကို တကယ် အရမ်း ချစ်ပါတယ်။ မင်းက အရမ်း လှတယ်၊ အရမ်း ဉာဏ်ကောင်းတယ်၊ ပြီးတော့ အရမ်းလည်း ရက်စက်တယ်။ နောက်ပိုင်း ကျုပ် မင်းလို ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးမျိုးကို ထပ်ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး။”

အောက်မင်က ပြောလိုက်၏။ “မင်းကို သတ်ရတာ ကျုပ် တကယ်ကို မလုပ်ရက်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းအဖေ မသေဘူးလေ။ သူက သူ့အစား သေဖို့ ကိုယ်ပွား တစ်ယောက်ကို သုံးခဲ့တာ။ ပြီးတော့ ကျိုးလီလည်း မသေဘူး။ မင်းအဖေ သူ့လက်ထဲ ရောက်သွားပြီ။”

တွမ်ယင်းယင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်လေး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။

“ယင်းယင်း... ဘယ်သူမှ မင်းအဖေကို မကယ်နိုင်တော့ဘူး။ ဘယ်သူမှ မင်းတို့ တွမ်မိသားစုကို မကယ်နိုင်တော့ဘူး။”

အောက်မင်က ပြောလိုက်၏။ “ဆုံးရှုံးမှုတွေကို ရပ်တန့်ဖို့အတွက် ကျုပ်တို့က မင်းတို့ တွမ်မိသားစုနဲ့ သေချာပေါက် လမ်းခွဲရလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ မင်းကို အရမ်း အရှက်တကွဲအဖြစ်နဲ့ အသေမခံချင်လို့ ကျုပ်ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင် ပေးလိုက်တာပါ။”

တွမ်ယင်းယင်း၏ အသက်ရှူသံများမှာ ပို၍ပို၍ ခက်ခဲလာပြီး အောက်မင်ကို ကြည့်သော အကြည့်များမှာ အစပိုင်းတွင် အံ့ဩမှုနှင့် နားမလည်နိုင်မှုများ ရှိနေသည်။

ပြီးနောက် မုန်းတီးမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် နူးညံ့မှုအဖြစ် ပြန်လည် ပြောင်းလဲ သွားတော့သည်။ ဤကမ္ဘာလောကတွင် အောက်မင် အကြောင်းကို အသိဆုံးသူမှာ သူမ တွမ်ယင်းယင်းပင် ဖြစ်၏။

အောက်မင်သည် သူမကို အရမ်း ချစ်သော်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပို၍ ချစ်သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယခု သူ ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းကို တွမ်ယင်းယင်း နားလည်နိုင်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ အကြည့်များမှာ လုံးဝ မုန်းတီးမှု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

“အစ်ကို အောက်မင်... ကျွန်မ... ကျွန်မ အစ်ကို့ကို အပြစ်မတင်ပါဘူး။ ကျွန်မအတွက် လက်စားချေပေးပါ... ကျွန်မအတွက် လက်စားချေပေးပါ...” တွမ်ယင်းယင်းသည် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော အားအင်များကို အသုံးပြု၍ ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီ။” အောက်မင်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။

တွမ်ယင်းယင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး အတက်ရောဂါ လက္ခဏာများ ထင်ရှားစွာ ပြသလာတော့သည်။

ဤသေဆုံးမှုမျိုးမှာ အနာကျင်ဆုံး ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်မှ သွေးထွက်လွန်နေပြီး တစ်ဖက်မှ အသက်ရှူမဝ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ဤသို့ နာကျင်စွာ တုန်ခါနေပြီးနောက် မိနစ်အနည်းငယ် အကြာတွင် တွမ်ယင်းယင်း လုံးဝ သေဆုံးသွားတော့၏။

အောက်မင် သည် လက်ဆန့်ထုတ်ကာ တွမ်ယင်းယင်း၏ မျက်လုံးများကို ညင်သာစွာ ပိတ်ပေးလိုက်ပြီး သူမကို ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူစေလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ သေဆုံးပုံမှာ အလွန် နာကျင်လွန်းသောကြောင့် မျက်နှာမှာ ပုံပျက်သွားပြီး ယခင်က လှပမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

အောက်မင်သည် တွမ်ယင်းယင်း၏ အလောင်းကို ညင်သာစွာ ပွေ့ချီကာ သူမ၏ နဖူးပေါ်တွင် အနမ်းတစ်ပွင့် ပေးလိုက်၏။ ထို့နောက် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

......................

All Chapters