အခန်း ၄၄၄
Vol. 38 Ch. 444
အပိုင်း (၄၄၄)
ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “ခင်ဗျား ဘာလုပ်ချင်တာလဲ။ ကျုပ်ရဲ့ ပါရမီကို သဘောကျပြီး ခင်ဗျားရဲ့ တိုင်းပြည် ပြန်လည် တည်ထောင်ရေးမှာ ကူညီပေးစေချင်တာများလား။”
“သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူးပေါ့။” မင်းသမီး ဝူရွှမ်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်ပြန်၏။ “ဒါဆို ခင်ဗျား ဘာလုပ်ချင်တာလဲ။ ကျုပ် ခင်ဗျားကို မေးခွန်းတစ်ခု ထပ်မေးချင်သေးတယ်။ ခင်ဗျား ကျင်းကျုံးယွဲ့ကို သတ်လိုက်ပြီလား။”
မင်းသမီး ဝူရွှမ်းက အေးစက်စက် ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။ “အောက်ယွီ... ရှင်က ကျွန်မအစ်မကို မသိလောက်ပါဘူး။ ဘာလို့ သူ့ရဲ့ အသက်ရှင်ခြင်း၊ သေဆုံးခြင်းကို ဂရုစိုက်နေရတာလဲ။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်၏။ “ကျုပ်ကို ဖြေပါ။”
မင်းသမီး ဝူရွှမ်းက ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မ ရှင့်ကို လောလောဆယ် အသက်ချမ်းသာပေးထားတာ ရှင့်ကို ကိစ္စတစ်ခု လုပ်ခိုင်းဖို့ပဲ။”
“ခင်ဗျား ကျုပ်ကို ဘာလုပ်ခိုင်းချင်တာလဲ။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်၏။ “ဒါပေမဲ့ ဘာကိစ္စပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကျုပ် ကျင်းကျုံးယွဲ့ကို တစ်ခေါက်လောက်တော့ တွေ့ချင်တယ်။”
မင်းသမီး ဝူရွှမ်းက ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက ထူးဆန်းနေပြီ။ ခင်ဗျားက ဘာဖြစ်လို့ သူ့ကို ဒီလောက်တောင် ဂရုစိုက်နေရတာလဲ။ ဒါပေမဲ့ ရှင့်မှာ အပေးအယူ လုပ်ခွင့် မရှိပါဘူး။ အကယ်၍ ရှင် သဘောမတူဘူးဆိုရင် ကျွန်မ အခုချက်ချင်း ရှင့်ရဲ့ ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်လိုက်မယ်။ ယွမ်ထျန်းရှဲ့က အရမ်း အစွမ်းထက်ပြီး သိုင်းပညာက ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ် ဆိုပေမယ့် ကျွန်မကလည်း သူ့ကို ကြောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
ထို့နောက် မင်းသမီး ဝူရွှမ်းသည် သူမ၏ လှပသော လက်ကို မီးတောက်ပေါ်တွင် တင်၍ မီးရှို့လိုက်တော့၏။
‘သောက်ကျိုးနည်း... ခင်ဗျားရဲ့ ဒီအကျင့်က ကျင်းကျုံးယွဲ့နဲ့ လုံးဝ တစ်ပုံစံတည်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းသမီး ဝူရွှမ်းက ပိုပြီး ထူးဆန်းသေးတယ်။ သူမက ဖြူဖွေးလှပတဲ့ လက်ကို မီးတောက်ပေါ်မှာ စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် ကြာအောင် မီးရှို့ထားပြီးမှ ဖယ်လိုက်ပေမယ့် ဘာအမာရွတ်မှ မကျန်ခဲ့ဘူး။’
ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် သူ၏ ဤတောင်းဆိုချက်မှာ အနည်းငယ် အသိဉာဏ်မဲ့ပြီး အဆင့်အတန်း ပေါ်သွားနိုင်ခြေ ရှိကြောင်း သိရှိထားသော်လည်း မေးမြန်းရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
မင်းသမီး ဝူရွှမ်း ပြောဆိုသည်မှာ မှန်ကန်သည်။ အောက်ယွီအနေဖြင့် ကျင်းကျုံးယွဲ့အား အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ အလေးထား ဂရုစိုက်နေရသနည်း။ ယုတ္တိရှိသော အကြောင်းပြချက်ဟူ၍ မရှိပေ။
သို့သော်ငြား ကျင်းကျုံးယွဲ့သည် သူ့ကလေးနှစ်ယောက်၏ မိခင်ဖြစ်သကဲ့သို့ သူ၏ ဇနီးဟောင်းလည်း ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ထို့ကြောင့် ကျင်းကျုံးယွဲ့ အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားပြီလား ဆိုသည်ကိုမူ သူ မဖြစ်မနေ သိရှိဖို့ လိုအပ်သည်။
သူ့ရှေ့မှ မင်းသမီး ဝူရွှမ်းမှာမူ တိုင်းပြည် ပြန်လည်တည်ထောင်ရေးကိုသာ အာရုံစိုက်နေပြီး ရည်မှန်းချက်အတွက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မည်သည့် လုပ်ရပ်မျိုးကိုမဆို ဝန်လေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။
“ကောင်းပြီ... ကျွန်မ ရှင့်ကို သူ့ဆီ ခေါ်သွားမယ်။”
မင်းသမီး ဝူရွှမ်းက ပြောလိုက်၏။ “ကျွန်မနောက် လိုက်ခဲ့။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ကုတင်ပေါ်မှထကာ သူမ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွား၏။ သူတို့နှစ်ဦး မူလ နန်းဆောင်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ ဘုရင်မ ထိုင်ခုံကိုပတ်၍ အနောက်ဘက် နန်းဆောင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
မင်းသမီး ဝူရွှမ်းသည် နံရံပေါ်ရှိ လျှို့ဝှက် ခလုတ် အချို့ကို လှည့်လိုက်၏။
“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...”
မြေပြင်ပေါ်တွင် လျှို့ဝှက် တံခါး တစ်ခု ပွင့်လာတော့၏။ သူမ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါကာ လျှို့ဝှက်တံခါး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားရာ မြေအောက် လမ်းကြောင်း တစ်ခုဖြစ်ပြီး ရှည်လျားသော လှေကားထစ်များ ရှိနေသည်။
အောက်သို့ ဆက်တိုက် ဆင်းသွားရာ ပေဆယ်ချီခန့် အနက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားကာ အရှေ့တွင် ကျောက်တံခါး တစ်ခု ရှိနေ၏။
မင်းသမီး ဝူရွှမ်းက ရှေ့သို့တက်လာပြီး တံခါးကို ခေါက်လိုက်ရာ ကျောက်တံခါး ပွင့်သွားတော့၏။ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားချိန်မှာတော့ အမှောင်ထုသာ ရှိနေသည်။
“မီးထွန်းလိုက်...” မင်းသမီး ဝူရွှမ်းက အမိန့်ပေးလိုက်၏။
ဖယောင်းတိုင်မီး အချို့ တပြိုင်နက် လင်းထိန်သွားပြီး ယွင်ကျုံးဟဲ့ ပထမဆုံး မြင်တွေ့လိုက်ရသူမှာ လန်ပိပင် ဖြစ်နေသည်။
‘ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။ လန်ပိက ကျင်းကျုံးယွဲ့ကို သစ္စာဖောက်လိုက်တာလား။ ဒါ... ဒါ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဘာတွေများ ဖြစ်ခဲ့လို့လဲ။’
“ရှင်က ကျွန်မရဲ့အစ်မ ကျင်းကျုံးယွဲ့ကို တွေ့ချင်တယ် မဟုတ်လား။ အဲဒီမှာ... အဲဒီ ခေါင်းတလားထဲမှာ။” မင်းသမီး ဝူရွှမ်းက ပြောလိုက်၏။
ယွင်ကျုံးဟဲ့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပဲ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့သည်။
လန်ပိနှင့် အခြားသူများက ဖယောင်းတိုင်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ ထိုခေါင်းတလား၏ ပတ်လည်တွင် ချထားလိုက်ကြ၏။
ဤခေါင်းတလားမှာ အလွန် ထူးခြားပြီး ဖန် သို့မဟုတ် ကျောက်စိမ်းနှင့် တူကာ အေးစက်စက် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး အနားမကပ်ရသေးမီမှာပင် အေးစက်သော အငွေ့အသက်များကို ခံစားရသည်။
ထိုခေါင်းတလားအတွင်း၌ ကျင်းကျုံးယွဲ့သည် ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေပြီး တစ်ချက်လေးမှ မလှုပ်ရှားချေ။ ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှတရား ရှိပြီး လောကကို လှုပ်ခတ်စေနိုင်၏။
အထူးသဖြင့် ကလေးမွေးဖွားပြီးနောက် သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ ပို၍ ဆွဲဆောင်မှု ရှိလာပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာလည်း ပို၍ လှပလာကာ ဝိညာဉ်ကိုပင် ဆွဲယူနိုင်စွမ်း ရှိလာသည်။
သူမသည် လှပလွန်းရုံသာမက ပုံမှန်အချိန်ထက်ပင် ပို၍ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေပြီး နှုတ်ခမ်းများမှာလည်း သွေးဆိုးထားသကဲ့သို့ နီရဲနေ၏။
သို့သော်ငြား အသက်ရှူသံ မရှိ၊ နှလုံးခုန်သံလည်း မရှိပေ။ ကျောက်စိမ်း ရုပ်တု တစ်ခုလို ဖြစ်လို့နေသည်။
ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် သူနှင့် ကျင်းကျုံးယွဲ့တို့ ပြန်လည် ဆုံတွေ့မည့် မြင်ကွင်းကို တွေးတောခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်ဟု လုံးဝ မထင်မှတ်ခဲ့မိချေ။
“ကျင်းကျုံးယွဲ့... သူ... သူ အသက်ရှင်သေးရဲ့လား။ သေသွားပြီလား။”
..................
“သူ အသက်ရှင်နေသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ မကြာခင် သေတော့မယ်။” မင်းသမီး ဝူရွှမ်းက ပြောလိုက်၏။
ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ကျင်းကျုံးယွဲ့၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် အချက် တစ်ချက်ကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့၏။ သူမ အဆိပ်မိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
“အဆိပ်မိထားတာလား။” ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။
“ဟုတ်တယ်။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့က ထပ်မေးလိုက်သည်။ “ဘာအဆိပ်လဲ။”
“မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ ငရဲပြည်မှ မိစ္ဆာမ။” မင်းသမီး ဝူရွှမ်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။
ဤ နာမည်နှစ်ခုကို ကြားလိုက်ရချိန်မှာတော့ ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ မျက်ခွံများ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားတော့၏။ ဤကမ္ဘာလောကသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သူကြားဖူးသမျှ လျှို့ဝှက်အဆန်းကြယ်ဆုံး နာမည်နှစ်ခုမှာ မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းပင် ဖြစ်သည်။
ကျင်းကျုံးယွဲ့၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြုပြင်ခြင်းကို မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းတွင် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး မင်းသမီး ရှန်ရှန်း၏ ရောဂါကိုလည်း မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းတွင် ကုသပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အောက်ယွီ ငယ်စဉ်က ဖြစ်ပွားခဲ့သော ရောဂါကို ပင်လျှင် မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းတွင် ကုသပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ထို့အပြင် ယခုအချိန်အထိ ယွင်ကျုံးဟဲ့ ကြားဖူးသမျှ လျှို့ဝှက်အဆန်းကြယ်ဆုံး အဆိပ်များ အားလုံးမှာ မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ လာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ဆေးဘုရင်သည် ဤမျှလောက် အစွမ်းထက်နေသော်လည်း မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ မောင်းထုတ်ခံရသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်၏။
ဤသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းသည် မည်မျှ အစွမ်းထက်ကြောင်း သိရှိနိုင်၏။ ဤကမ္ဘာလောက၏ လျှို့ဝှက်အဆန်းကြယ်ဆုံး အဖွဲ့အစည်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်၏။ “ကျုပ် ငယ်ငယ်တုန်းကလည်း မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှာ ဆေးကုသမှု ခံယူခဲ့ဖူးတယ်။ ပြီးတော့ ရောဂါ ခဏခဏ ဖြစ်ဖူးတော့ ဆေးပညာ နည်းနည်းပါးပါး နားလည်ပါတယ်။ သူ့ကို ကျုပ် စစ်ဆေးကြည့်လို့ ရမလား။”
“ရပါတယ်။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့က တောင်းဆိုလိုက်သည်။ “ကျုပ်ကို ငွေအပ် တစ်ချောင်းလောက် ပေးလို့ရမလား။”
လန်ပိသည် ငွေအပ် တစ်ချောင်းကို ကမ်းပေးလိုက်ရာ ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ကျင်းကျုံးယွဲ့၏ လက်မောင်းထဲသို့ သတိထား၍ ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး သွေးအနည်းငယ် ယူကာ စစ်ဆေးရန် ပြင်လိုက်၏။
ရလဒ်အနေဖြင့် ဘာမှ မတွေ့ရှိရချေ။ အနည်းဆုံး ဤသွေးသည် ကြည့်ရုံဖြင့် မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမှ မရှိသလို ထူးခြားသော အနံ့လည်း မရှိချေ။
ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ရှိစဉ်က ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် စိတ်ကျန်းမာရေး ဆေးရုံ၏ ဆေးရုံအုပ်ကြီး ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမတိုင်မီက အလွန် ထူးချွန်သော ဆရာဝန်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး အဆိပ်များနှင့် ပတ်သက်၍လည်း အတော်လေး နားလည်ထားသည်။
သို့ပေမည့် ကျင်းကျုံးယွဲ့ မိထားသော အဆိပ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ လုံးဝ အစမရှာနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆေးပညာ နယ်ပယ်ထက်ပင် ကျော်လွန်နေပြီဟု ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်၏။
ရောဂါ လက္ခဏာများနှင့် သွေး၏ အခြေအနေအရ ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ဦးနှောက်ထဲတွင် တစ်ခါပြီး တစ်ခါ စဉ်းစားကာ ဖယ်ထုတ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကိုက်ညီမည့် အဆိပ် တစ်မျိုးကိုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။ ဤအရာမှာ မည်သည့်အဆိပ် ဖြစ်သည်ကို သူ မသိသလို မည်ကဲ့သို့ ကုသရမည် ဆိုခြင်းကိုလည်း သူ မသိသေးပေ။
ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ အကြည့်များမှာ မင်းသမီး ဝူရွှမ်း ထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မေးလိုက်၏။ “သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဆိပ်မိသွားတာလဲ။”
မင်းသမီး ဝူရွှမ်းက ပြန်မေးလိုက်သည်။ “အောက်ယွီ... ခုနက ရှင် ကျွန်မကို ဘယ်လို ပြောခဲ့လဲ။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “ရည်မှန်းချက် ကြီးမားပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တယ်လို့လေ။”
မင်းသမီး ဝူရွှမ်းက ပြောလိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ်။ ကျွန်မက တကယ်ပဲ ရည်မှန်းချက် ကြီးမားပြီး ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မအစ်မအရင်းရဲ့ အခြေခံအင်အားတွေကို လုယူဖို့အတွက် သူ့ကို လုပ်ကြံတဲ့အထိတော့ မရူးသွပ်သေးပါဘူး။ သူက ကျွန်မအပေါ် မကောင်းခဲ့ပေမယ့်ပေါ့။”
ကျင်းကျုံးယွဲ့သည် မင်းသမီး ဝူရွှမ်း အပေါ် အမှန်တကယ်ပင် မကောင်းခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤ မင်းသမီး ဝူရွှမ်း သာလျှင် အစစ်အမှန် ကျင်းကျုံးယွဲ့ ဖြစ်၏။
ငယ်ရွယ်စဉ်တည်းက ပိုင်ယင်မြို့သို့ သွားရောက်၍ သိုင်းပညာ သင်ကြားခဲ့ရကာ နောက်ဆုံးတွင် ကျင်းကျုံးယွဲ့၏ အစားထိုးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး လေခွင်းမြို့စား ဖြစ်လာခဲ့သလို ဖခင်ဖြစ်သူ မြို့စားကြီး ကျင်းအိုကိုလည်း သေစေခဲ့သောကြောင့်ပင်။
ကျင်းမိသားစုသည် လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်း၏ အခြေခံအင်အားကို ဆုံးရှုံးသွားရခြင်းမှာ အခြေအနေများကြောင့် ဆိုသော်လည်း ကျင်းကျုံးယွဲ့တွင်လည်း တာဝန် ရှိသည်။
“ကျင်းကျုံးယွဲ့ဟာ ကျွန်မတို့ မိသားစု အပေါ်မှာ ကြီးမားတဲ့ အပြစ်တွေ ကျူးလွန်ခဲ့ပါတယ်။”
မင်းသမီး ဝူရွှမ်းက ပြောလိုက်၏။ “လေခွင်းမြို့ကို ဆုံးရှုံးသွားတာက ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အရေးအကြီးဆုံးက သူက နုဧကရာဇ် သင်္ချိုင်းဂူကိုပါ ဆုံးရှုံးသွားစေခဲ့ပြီး တာယင်အင်ပါယာရဲ့ လုယူတာကို ခံလိုက်ရတာပါပဲ။ နုဧကရာဇ် သင်္ချိုင်းဂူ တစ်ခုတည်းကတင် လေခွင်းမြို့ရဲ့ တန်ဖိုးထက် အများကြီး ပိုများပါတယ်။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ဤစကားကို နားလည်နိုင်သည်။ မင်းသမီး ဝူရွှမ်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဤနုဧကရာဇ် သင်္ချိုင်းဂူသည် တိုင်းပြည် ပြန်လည် တည်ထောင်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သည်။
အတွင်း၌ ပစ္စည်းများ အမြောက်အမြား ရှိနေရုံသာမက လျှို့ဝှက်ချက် များစွာလည်း ပါဝင်နေပြီး ယခုအခါ တာယင်အင်ပါယာ၏ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်၏။
ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ ဤအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် မကြာသေးမီက မင်းသမီး ဝူရွှမ်းသည် မြင်းစီးဓားပြများကို စေလွှတ်ကာ တာယင်အင်ပါယာကို ရူးရူးမူးမူး ခိုးတိုက်နေခြင်း ဖြစ်ပေမည်။
မင်းသမီး ဝူရွှမ်းက ဆက်ပြောလိုက်၏။ “သူက ကျွန်မတို့ မိသားစု အပေါ်မှာ အပြစ်တွေ ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့အတွက် သူက ကျွန်မကို အမြဲတမ်း လိုက်ရှာနေတယ် ဆိုတာကို သိပေမယ့် ကျွန်မက သူ့ကို လာမတွေ့ချင်ခဲ့ဘူး။ သူ အဆိပ်မိသွားတဲ့ အချိန်အထိပဲ။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်သည်။ “ဘယ်သူက အဆိပ်ခတ်တာလဲ။”
လန်ပိက ဝင်ပြောလိုက်၏။ “တာ့ရှီး အင်ပါယာရဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားပါ။ သူက အရင်တုန်းက မင်းသမီး ဝူရွှမ်းကို မြင်ဖူးပြီး အရမ်း သဘောကျနေခဲ့တာပါ။ နောက်ပိုင်းမှာ သခင်မက မင်းသမီး ဝူရွှမ်းနဲ့ ရုပ်ချင်းတူနေတာကို တွေ့သွားတော့ လက်ထပ်ခွင့် လာတောင်းခဲ့ပါတယ်။
သခင်မက တာ့ရှီး အင်ပါယာက ပို့လာတဲ့ လက်ဆောင်တွေ အားလုံးကို လုယူလိုက်ပြီး လက်ထပ်ခွင့်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့တဲ့အပြင် သူလွှတ်လိုက်တဲ့ လူတွေကိုလည်း အကုန် သတ်ပစ်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ မြင်းစီး ဓားပြတွေကို ဆက်လွှတ်ပြီး တာ့ရှီး အင်ပါယာရဲ့ စားကျက်မြေတွေကိုတောင် သွားပြီး ခိုးတိုက်ခိုင်းပါသေးတယ်။”
‘ဒါ... ဒါက တကယ်ကို ကျင်းကျုံးယွဲ့ရဲ့ လုပ်ရပ်မျိုးပါပဲ။ အရင်တုန်းက လေခွင်းမြို့မှာ ရှိနေတုန်းက သူမကို ထိန်းချုပ်မယ့်သူတွေ ရှိနေသေးတယ်။ အနောက်ဘက် သဲကန္တာရကို ရောက်သွားတော့ သူမက လုံးဝ လွတ်လပ်သွားပြီး လုံးဝ စိတ်ထင်တိုင်းကြဲတော့တာလား။’
လန်ပိက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ဒါကြောင့် တာ့ရှီး အင်ပါယာရဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက သခင်မ ကျင်းကျုံးယွဲ့ကို အဆိပ်ခတ်ခဲ့တာပါ။ ကျွန်မတို့က သမားတော်တွေ အများကြီးကို လိုက်ရှာခဲ့ပြီး တာယင်အင်ပါယာ ဟေးလုံထိုင် ကလည်း သမားတော်တွေ အများကြီး စေလွှတ်ပေးခဲ့ပေမယ့် လုံးဝကုသလို့ မရခဲ့ပါဘူး။
သခင်မဟာ မြင်းစီးဓားပြတွေရဲ့ ဘုရင် ဖြစ်တဲ့အတွက် ပုံမှန်အချိန်တွေမှာ အပြင်ကို သိပ်ထွက်လေ့ မရှိပေမယ့် အချိန်ကြာလာရင် သံသယ ဝင်လာနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ မင်းသမီး ဝူရွှမ်း ပေါ်လာပြီး ကျွန်မတို့က သူ့ကို သခင်မရဲ့ ပုံစံမျိုး ဟန်ဆောင်ပြီး ရိုလန် ဘုရင်မအဖြစ် နေထိုင်ပေးဖို့၊ ရိုလန်နိုင်ငံကို ထိန်းသိမ်းပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တာပါ။
နောက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်။ မင်းသမီး ဝူရွှမ်းဟာ လုယူစရာ လုံးဝ မလိုပါဘူး။ သခင်မကိုယ်တိုင် အကြိမ်ကြိမ် ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်။ သူမက မြင်းစီးဓားပြ လုပ်ဖို့ပဲ လာခဲ့တာ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရိုလန် ဘုရင်မ ဖြစ်သွားမှန်းတောင် မသိဘူးတဲ့။”
လန်ပိက ဆက်ပြောလိုက်၏။ “ဒါကြောင့် သူ့ညီမလေး ပြန်လာတာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ အခြေခံအင်အားတွေ အားလုံးကို လွှဲပေးလိုက်မှာပါ။ သူကိုယ်တိုင်က ဘာကိစ္စကိုမှ ဝင်မပါချင်တော့ဘဲ ကလေး နှစ်ယောက်ကို ကြီးပြင်းလာအောင် ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့နဲ့ မြင်းပေါ်မှာပဲ တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ပဲ စဉ်းစားနေတာပါ။ ဒီမြင်းစီးဓားပြတွေရဲ့ ဘုရင်နေရာကို သူက အရမ်းကို စိတ်ပျက်နေပါပြီ။”
.................