အခန်း ၄၅၀

အပိုင်း (၄၅၀)

ဤအချက်ကို ယွင်ကျုံးဟဲ့ ကောင်းကောင်း သိရှိထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မီတျဲချိုင့်ဝှမ်း၏ ဆေးဝါးများကို သူ တစ်ကြိမ်မက မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ထိုစဉ်က ပိုင်ရှင်မဲ့နယ်မြေတွင် ဝင်ပူးဆေး တစ်မျိုး၏ စွမ်းအင်ကို သူ ခံစားခဲ့ဖူးပြီး မည်သည့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကာကွယ်မှုကိုမဆို လုံးဝ ချိုးဖျက်နိုင်ကာ အမှန်တရားများကို တိုက်ရိုက် ဖွင့်ဟစေနိုင်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် စိတ်ကျန်းမာရေးလူနာ မရှိပါက သူကိုယ်တိုင်ပင် ဤဝင်ပူးဆေးကို ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤ ဝင်ပူးဆေးမျိုးကို ငွေဖြင့် ဝယ်ယူ၍ ရနိုင်သော်လည်း ဈေးနှုန်းမှာ အလွန်ကြီးမြင့်ပြီး ဝယ်ယူခွင့် ကန့်သတ်ချက်လည်း ရှိကာ သုံးခုထက် ပို၍ ဝယ်ယူခွင့် မရှိပေ။

တစ်ဖက်လူက ပြောလိုက်၏။ “ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမျိုး ငရဲပြည်မှ မိစ္ဆာမလို အဆိပ်မျိုးကတော့ ကုသိုလ် ဆယ်မှတ်လောက်ပဲ လိုအပ်ပါတယ်။ ကျုပ်တို့က တာ့ရှီး အင်ပါယာကို ကုသိုလ် သုံးဆယ့်ကိုးမှတ်နဲ့ ရောင်းချခဲ့တာဟာ သူတို့က ဒီငရဲပြည်မှ မိစ္ဆာမဆိုတဲ့ အဆိပ်ကို သုံးနှစ် အသုံးပြုခွင့် ဝယ်ယူသွားလို့ပါ။”

‘ဒါက တကယ်ကို ရက်စက်တာပဲ။ သီးသန့် ဝယ်ယူခွင့်ပေါ့။ ဆိုလိုတာက မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းက ငရဲပြည်မှ မိစ္ဆာမ ဆိုတဲ့ အထူးအဆိပ်ကို ဖော်စပ်လိုက်ပြီး သုံးနှစ်အတွင်းမှာ တာ့ရှီး အင်ပါယာ တစ်ခုတည်းကိုပဲ ရောင်းချရမယ် ဆိုတဲ့ သဘောပေါ့။’

“ဒါတင်မကသေးဘူး။ တာ့ရှီး အင်ပါယာဟာ နောက်ထပ်ကုသိုလ် သုံးဆယ့်တစ် မှတ်ကို ထပ်သုံးပြီး ဖြေဆေး ရောင်းချခွင့်ကိုပါ ပိတ်ပင်ထားသေးတယ်။”

တစ်ဖက်လူက ပြောလိုက်သည်။ “ကျုပ်တို့ ခင်ဗျားကို ဒါတွေ ပြောပြနေတာက မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ကုသိုလ်ဟာ ဘယ်လောက်တောင် တန်ဖိုးကြီးမားတယ် ဆိုတာကို သိစေချင်လို့ပါ။ အဲဒီတုန်းက ဆရာတော် ဝူရှင်းက တောင်ပိုင်းကျိုးအင်ပါယာရဲ့ မင်းသမီး ရှန်ရှန်းကို ဆေးလာကုဖို့ လွှတ်တုန်းကရော၊ ခင်ဗျားအဖေက ခင်ဗျားကို ဆေးလာကုဖို့ လွှတ်တုန်းကရော ကုသိုလ် ဆယ်မှတ်လောက်ပဲ ကုန်ကျခဲ့တာပါ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့ အံ့ဩသွားပြီး မေးလိုက်၏။ “ကျုပ်အဖေဆီမှာ မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ကုသိုလ်တွေ ရှိနေတာလား။”

တစ်ဖက်လူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ဟုတ်ပါတယ်။ သူ့ဆီမှာ ကုသိုလ် နှစ်ဆယ့်ငါးမှတ် ရှိပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တောင်ပိုင်းမှာ သူက ကျုပ်တို့လူ ဆယ့်သုံးယောက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ဖူးလို့ပါ။”

‘အောက်ရှင်းက မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ လူ ဆယ့်သုံးယောက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့လို့ ကုသိုလ် နှစ်ဆယ့်ငါးမှတ်ပဲ ရတယ် ဟုတ်လား။ တကယ်ကို တန်ဖိုးကြီးတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ် ယွင်ကျုံးဟဲ့ရဲ့ သွေးကတော့ ကုသိုလ် နှစ်ရာတောင် ရပြီး ငရဲပြည်မှ မိစ္ဆာမရဲ့ ဖြေဆေးကိုပါ အခမဲ့ လက်ဆောင်ရသေးတယ် ဟုတ်လား။

မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းက ဒီစကားတွေကို ပြောတာဟာ သူ့ရဲ့ သွေးက ဘယ်လောက်တောင် အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ တန်ဖိုးရှိလဲဆိုတာကို သိစေချင်လို့ပဲ။ တကယ်ပဲ ကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းလဲစေပြီး သမိုင်းကို ပြောင်းလဲစေနိုင်တာများလား။ မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းက ကျုပ်ရဲ့ သွေးကို ဘာလုပ်ဖို့ သုံးမှာလဲ။ ကျုပ်ရဲ့ သွေးမှာ ဘာအစွမ်းတွေ ရှိနေလို့လဲ။’

ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်က ကျုပ် မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းကို ရောက်ဖူးတယ်လေ။ အဲဒီတုန်းက ခင်ဗျားတို့ ကျုပ်ရဲ့ သွေးကို စစ်ဆေးခဲ့သင့်တာပေါ့။”

တစ်ဖက်လူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ဟုတ်ပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက ခင်ဗျားရဲ့ သွေးဟာ အရမ်း ရှားပါးတယ် ဆိုတာကို ကျုပ်တို့ စစ်ဆေးတွေ့ရှိခဲ့လို့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အပေးအယူ အသစ်ကို ကမ်းလှမ်းခဲ့တာပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခင်ဗျားရဲ့သွေးဟာ ကြီးမားတဲ့ တန်ဖိုး ရှိနိုင်တယ်လို့ ကျုပ်တို့ ခန့်မှန်းခဲ့လို့ပါ။

ဒါပေမဲ့ ဒီတန်ဖိုးက ဒီလောက်အထိ မြင့်မားနေလိမ့်မယ်လို့ ကျုပ်တို့ မထင်ခဲ့မိဘူး။ အရမ်းကို အံ့ဩစရာ ကောင်းလွန်းလို့ ကျုပ်တို့ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် စစ်ဆေးပြီးမှ နောက်ဆုံး အတည်ပြုရဲခဲ့တာပါ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “ဒါဆို လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်က ဘာလို့ စစ်ဆေး မတွေ့ရှိခဲ့တာလဲ။”

တစ်ဖက်လူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်က ကျုပ်တို့က ဒီအဆင့်ထိ မရောက်သေးလို့ပါ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “ဒါဆို ကျုပ်ရဲ့ သွေးက ဘာတန်ဖိုး ရှိလို့လဲ။”

တစ်ဖက်လူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “တန်ဖိုးက အရမ်းကို အံ့ဩစရာကောင်းပြီး ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်ပါဘူး။ ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှု တချို့ကိုတောင် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ပါတယ်။”

‘ဒီလောက်တောင် အံ့ဩစရာကောင်းတာလား။ သမိုင်းဘီးကြီး လည်ပတ်နေပြီဆိုတဲ့ ခံစားချက်မျိုး တကယ် ရနေတာလား။’

ထို့နောက် တစ်ဖက်လူက မေးလိုက်၏။ “သခင်လေး အောက်ယွီ... ခင်ဗျားဟာ အောက်ရှင်းရဲ့ သားအရင်း မဟုတ်ဘူး မလား။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့ အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လို သိတာလဲ။ ခင်ဗျားတို့ ကျုပ်ရဲ့ မျိုးရိုးကို သိနေတာလား။ ဒါဆို ကျုပ်ရဲ့ ဖခင်အရင်းက ဘယ်သူလဲ။”

.................

မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက အမှောင်ထဲတွင် ခဏတိတ်ဆိတ်နေ၏။ “ခင်ဗျားရဲ့ အရင်းခေါက်ခေါက် ဖခင်လား။ သခင်လေး အောက်ယွီ… ထိုကိစ္စကို ကျုပ်လည်း အလွန်သိချင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ချပါ။ ဆက်လက်ပြီးတော့ ခင်ဗျားရဲ့ သွေးတွေကို သေချာစစ်ဆေးသွားပါမယ်။ ဒါကို ကုသိုလ်မှတ်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး အတိုတောင်းဆုံး အချိန်အတွင်း ခင်ဗျားဖခင်ကို ရှာဖွေပေးပါမယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က စကားပြောရန် ဟန်ပြင်ပြီးမှ ပြန်ငြိမ်ကျသွားသည်။

မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ဆက်ပြော၏။ “သေချာတာကတော့ ကျုပ်တို့ဘက်က လျှို့ဝှက်ချက်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းသိမ်းထားပေးမှာပါ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်သည်။ “ဆရာကြီး… နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခုလောက် မေးချင်ပါသေးတယ်။ ကျုပ်ရဲ့သွေးတွေကို ယူပြီး ခင်ဗျားတို့ ဘာလုပ်ကြမှာလဲ။ အစွမ်းထက်တဲ့ သွေးကြောတစ်ခုခုကို နိုးထစေဖို့လား။ ဒါမှမဟုတ် သွေးကြောတွေကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲပြီး ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင်တွေ အစုလိုက် အပြုံလိုက် ဖန်တီးဖို့လား။ ရွှေရောင်သွေးကြောအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ဖို့လား။”

အမှောင်ထုထဲတွင် မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ အတန်ကြာမှ သူက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “သခင်လေး အောက်ယွီ… ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်စွမ်းက အတော်လေး အားကောင်းလွန်း နေတယ်။ ဒီလောကကြီးထဲမှာ အဲလို စမ်းသပ်မှုမျိုး လုပ်နေသူတွေ ရှိတယ်ဆိုတာကို ကျုပ် ဝန်ခံပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲလိုမျိုး စမ်းသပ်မှုက ခင်ဗျားရဲ့ သွေးကြောတွေနဲ့ လုံးဝ သက်ဆိုင်မှု မရှိပါဘူး။”

ထို့နောက် ဆရာကြီးက စကားလုံးများကို သေချာရွေးချယ်ကာ ဆက်ပြောသည်။ “သခင်လေး အောက်ယွီ… ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ကျုပ်တို့ အဖွဲ့အစည်းကို ဘယ်လိုမျိုးလို့ ထင်မြင်ထားသလဲ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြန်ဖြေ၏။ “လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ်။ အစွမ်းထက်တယ်။ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး လေ့လာ စမ်းသပ်တယ်။ ဆေးပညာနဲ့ အဆိပ်တွေကို သုတေသန ပြုလုပ်တဲ့ နေရာလို့ ထင်ပါတယ်။”

မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ကျုပ်တို့ တည်ရှိနေရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ ပထမတစ်ခုက လူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖော်ထုတ်ဖို့။ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ ယဉ်ကျေးမှု သမိုင်းကြောင်းရဲ့ ပဟေဋ္ဌိတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ပဲ။”

လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်ခြင်းမှာ နားလည်ရ လွယ်ကူသည်။ သို့ပေမည့် ယဉ်ကျေးမှု သမိုင်းကြောင်း၏ ပဟေဋ္ဌိဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း ယွင်ကျုံးဟဲ့ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရ၏။

မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ဆက်ရှင်းပြလိုက်သည်။ “ကျုပ်တို့ရဲ့ ယဉ်ကျေးမှု သမိုင်းကြောင်းက ရုတ်တရက်ကြီး ပေါ်ပေါက်လာသလို ခံစားရဖူးသလား။ တာ့ယန်မင်းဆက် မတိုင်ခင်က သမိုင်းတွေ အားလုံးဟာ မြူခိုးတွေ ဖုံးလွှမ်းနေသလိုပဲ။

အားလုံးက ဒဏ္ဍာရီတွေထဲကနေပဲ လာကြတာ။ ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းတွေထဲမှာ ပြောထားတဲ့ သုံးပါးဘုရင်နဲ့ ငါးပါးဧကရာဇ်တို့လို၊ သူတော်စင်တွေလို ပုဂ္ဂိုလ်တွေ တကယ်ရှိခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ သက်သေ အထောက်အထားကို ဘယ်မှာမှ ရှာမရဘူး။

ဖန်ကူးက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သလိုမျိုး၊ ရုတ်တရက် အသံကြီး မြည်ဟီးသွားပြီး တာ့ယန် မင်းဆက်ကြီး ပေါ်ပေါက်လာသလိုမျိုးပဲ။ တာ့ယန် မင်းဆက်က နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်နီးပါး ဆက်ခံလာခဲ့ပေမယ့် ထိုမတိုင်ခင်က သမိုင်းကို ဘယ်သူက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြနိုင်မှာလဲ။”

ထိုစကားမှာ အမှန်ပင်ဖြစ်၏။ ယခုကမ္ဘာတွင်သာမက သူသိခဲ့သော အခြားလောကများတွင်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက သမိုင်းကြောင်းများမှာ ခန့်မှန်းချက်များနှင့် ကောက်ချက်ချမှုများ အပေါ်၌သာ မှီခို နေရလေ့ရှိသည်။ တချို့သော နိုင်ငံများဆိုလျှင် ဒဏ္ဍာရီလာ ဇာတ်လမ်းများကို သမိုင်းအဖြစ် မှတ်ယူထားကြ၏။

မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ဆက်ပြောသည်။ “ဒါကြောင့် ကျုပ်တို့ မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းဟာ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ သုတေသန အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်တယ်။ မျိုးဆက်အဆက်ဆက် ကျုပ်တို့ဟာ ဒီတာဝန်နှစ်ခုအတွက် ကြိုးပမ်း အားထုတ်နေကြတာ။ ကုသိုလ်မှတ်တွေ သတ်မှတ်ထားရခြင်းကလည်း ကျုပ်တို့ရဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တွေကို ရှေ့ဆက်နိုင်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ ရရှိဖို့အတွက်ပါပဲ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “ဒီတော့ အခုချိန်ထိ လေ့လာတွေ့ရှိချက်တွေအရ ဘာရလဒ်တွေ ထွက်ပေါ် လာပြီလဲ။”

ဆရာကြီးက လေးနက်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ “ကျုပ်တို့ရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတွေ အားလုံးဟာ သန့်စင်သောကျောင်းတော် ကနေ ဆင်းသက်လာတယ်လို့ ကျုပ်တို့ ကောက်ချက်ချထားတယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ရယ်မောလိုက်၏။ “ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အဆိုကလည်း ဒဏ္ဍာရီဆန်လွန်းနေပြီ။”

မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက ငြင်းဆိုခြင်းမပြုပေ။ သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “မှန်ပါတယ်။ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုပါပဲ။ ကျုပ်တို့ မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းကို တည်ထောင်ခဲ့သူဟာ သန့်စင်သောကျောင်းတော်ကို သွားရောက် ပညာသင်ယူခဲ့ပြီးတဲ့နောက်မှာ ဒီချိုင့်ဝှမ်းကို တည်ထောင်ခဲ့တယ်လို့ ဆိုတယ်။

တာရှအင်ပါယာရဲ့ ပထမဆုံး ဧကရာဇ်ဟာလည်း သန့်စင်သောကျောင်းတော်မှာ ပညာသင်ကြားခဲ့ပြီးမှ အင်ပါယာကို တည်ထောင်ခဲ့တာ။ နုဧကရာဇ်ဟာ သန့်စင်သောကျောင်းတော်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက်မှာ တာ့ရှန်းအင်ပါယာကို တည်ထောင်ခဲ့တယ်။ ဒါတွေ အားလုံးဟာ ဒဏ္ဍာရီတွေပါပဲ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ဆက်မေး၏။ “ခင်ဗျားတို့ရဲ့ တည်ထောင်သူက သူကိုယ်တိုင် သန့်စင်သောကျောင်းတော်ကို ရောက်ခဲ့ပြီး ပညာသင်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ မှတ်တမ်းမှတ်ရာမျိုး ချန်မထားခဲ့ဘူးလား။”

ဆရာကြီးက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ “လုံးဝ မချန်ထားခဲ့ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ကျုပ်တို့ရဲ့ သုတေသန လုပ်ငန်းစဉ် ဆိုတာက အဲဒီ ဒဏ္ဍာရီတွေကို မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြဖို့ ကြိုးစားနေတာပါပဲ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်း တည်ထောင်သူ၏ကိစ္စမှာ အရှင်းလင်းဆုံး ဖြစ်သင့်သော်လည်း မည်သည့်အထောက်အထားမှ မရှိခြင်းက ထူးဆန်းနေ၏။

ဆရာကြီးက စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။ “သခင်လေး အောက်ယွီ… ခင်ဗျားအနေနဲ့ လောကီရေးရာတွေနဲ့ နိုင်ငံရေး လျှို့ဝှက်ပရိယာယ်တွေထဲမှာပဲ အာရုံစိုက်ထားမယ်ဆိုရင် ဒီကိစ္စတွေကို သိပ်ပြီး တွေးမနေဖို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်။ ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်တွေကို လျော့ကျသွားစေနိုင်တယ်။”

ထိုစကားမှာ အလွန်မှန်ကန်လေသည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် မိသားစု စားဝတ်နေရေးအတွက်သာ ကြိုးပမ်းသင့်ပြီး နက်နဲသော သိပ္ပံပညာရပ်များ၊ အာကာသ လျှို့ဝှက်ချက်များနောက်သို့ လိုက်နေလျှင် လက်တွေ့ဘဝတွင် အဆင်မပြေမှုများစွာ ကြုံတွေ့ရနိုင်၏။

ဆရာကြီးက အိတ်တစ်လုံးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ “ဒါက ခင်ဗျားအတွက် ကုသိုလ်ဒင်္ဂါးတွေပါ။”

အိတ်ကလေးမှာ အတော်လေး လေးလံနေ၏။

ဆရာကြီးက ဆက်ပြောသည်။ “နားစိုက်ထောင်ပါ။ ကျုပ် လျှို့ဝှက်စကားလုံး လေးခွန်း ပြောပြမယ်။ ခင်ဗျား ဒီကုသိုလ်ဒင်္ဂါးတွေကို အသုံးပြုတဲ့အခါ ထိုစကားလုံးတွေနဲ့ ကိုက်ညီအောင် သုံးရလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ ခင်ဗျားက တခြားတစ်ယောက်ကို လွှဲပြောင်းပေးချင်တယ်ဆိုရင်လည်း သက်ဆိုင်ရာ လျှို့ဝှက်စကားလုံးကိုပါ ထည့်ပေးရမယ်။

ဒါပေမဲ့ တတ်နိုင်သမျှ မလွှဲပြောင်းပေးဖို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ကျုပ်တို့ဘက်က ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် မဟုတ်တဲ့ အရောင်းအဝယ်တွေကို ငြင်းပယ်ပိုင်ခွင့် အပြည့်အဝ ရှိလို့ပါပဲ။”

ထို့နောက် ဆရာကြီးက ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ နားနားသို့ကပ်ကာ လျှို့ဝှက်စကားလုံး လေးခွန်းကို တီးတိုး ပြောပြလိုက်၏။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က စကားလုံးများကို မှတ်သားထားလိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။ “ဆရာကြီး… ကျုပ် မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ အတွင်းပိုင်းကို လေ့လာခွင့် ရနိုင်မလား။”

ဆရာကြီးက ငြင်းပယ်လိုက်၏။ “တောင်းပန်ပါတယ်။ မရနိုင်ပါဘူး။ မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းက လူတွေကလွဲရင် ဘယ်သူမှ ဝင်ခွင့်မရှိပါဘူး။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့ တွေးတောမိသွား၏။ ယခု သူရောက်နေသော ဂူမှာ မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်း အစစ်အမှန် မဟုတ်ဘဲ ဝင်ပေါက် တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်မည်ကို သူ ရိပ်မိလိုက်သည်။ အမှန်တကယ် မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှာ ဤတောင်တန်းများကြားတွင် ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။

ဆရာကြီးက ဆက်ပြော၏။

“ကျုပ်တို့ဆီမှာ ပြင်ပလူတွေကို ပေးမသိနိုင်တဲ့ အရာတွေ အများကြီး ရှိနေလို့ပါ။ ပြီးတော့ လျှို့ဝှက်စွာ နေထိုင်ခြင်းက ကျုပ်တို့အတွက် ပိုပြီး အကျိုးရှိပါတယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်သည်။ “ယွမ်ထျန်းရှဲ့က ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နာမည်ပျက်စာရင်းထဲမှာ ပါနေတာလား။”

“ဟုတ်ပါတယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ထပ်မေး၏။ “အဲစာရင်းထဲကနေ သူ့နာမည်ကို ပယ်ဖျက်ပေးဖို့ ကျုပ် ကူညီပေးလို့ ရနိုင်မလား။”

ဆရာကြီးက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ “တောင်းပန်ပါတယ်။ မရပါဘူး။ သူ ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ အမှားက ခွင့်လွှတ်ပေးလို့ မရနိုင်တဲ့ အရာပါ။ မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းထဲကို ခြေချတာနဲ့ ချက်ချင်း သတ်ပစ်ဖို့ အမိန့်ထုတ်ထားပါတယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ဆက်မေး၏။ “ဒီလိုဆိုရင် ခင်ဗျားတို့က ပြင်ပလောကအထိ ထွက်ပြီး လူသတ်တာမျိုးရော လုပ်တတ်သလား။”

“လုံးဝ မလုပ်ပါဘူး။”

ဆရာကြီးက ပြတ်သားစွာ ဖြေလိုက်သည်။ “ကျုပ်တို့က အပြည့်အဝ ကြားနေမှုကို ထိန်းသိမ်းထားရမယ်။ လောကရေးရာတွေမှာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုရဘူး။ မဟုတ်ရင် ကျုပ်တို့ကိုယ်တိုင် သေလမ်းရှာသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က စောဒက တက်လိုက်၏။ “ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အဆိပ်တွေက အပြင်လောကမှာ ပြန့်နှံ့နေပြီး လူတွေကို ဒုက္ခပေးနေတယ်လေ။”

မီတျဲ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ဆရာကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ဖြေလိုက်သည်။ “သခင်လေး အောက်ယွီ… ကျုပ်တို့က ကုန်ထုတ်လုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျုပ်တို့ရဲ့ သုတေသနတွေအတွက် ကြီးမားတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ လိုအပ်တယ်။ အရောင်းအဝယ် မလုပ်ဘဲနဲ့ ကျုပ်တို့ ဘယ်လိုရပ်တည်နိုင်မှာလဲ။

ကျုပ်တို့ လုပ်နိုင်တာ တစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ အားလုံးကို တန်းတူညီမျှ ဆက်ဆံဖို့ပဲ။ ခင်ဗျားက အင်ပါယာရဲ့ မင်းသားပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သာမန် အရပ်သားပဲဖြစ်ဖြစ် ကျုပ်တို့ရှေ့မှာတော့ အားလုံး တန်းတူပါပဲ။”

ထို့နောက် ဆရာကြီးက မေးလိုက်၏။ “သခင်လေး အောက်ယွီ… တခြား မေးစရာ ရှိပါသေးသလား။ မရှိတော့ဘူးဆိုရင် ခင်ဗျားကို အပြင်ပြန်ပို့ပေးပါတော့မယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ကောင်းပါပြီ။ ဒါပေမယ့် တစ်နေ့နေ့မှာ ခင်ဗျားတို့ ကျုပ်ရဲ့ ဖခင်အရင်းကို ရှာတွေ့ခဲ့ရင် ကျုပ်ကို အသိပေးလို့ ရနိုင်မလား။”

“တစ်ဖက်က သဘောတူမယ်ဆိုရင်တော့ သေချာပေါက် အသိပေးပါမယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က နှုတ်ဆက်လိုက်၏။ “ဒါဆိုရင် ကျုပ် သွားပါရစေ။”

“ကောင်းပါပြီ။”

ထို့နောက် လူနှစ်ယောက်က ယွင်ကျုံးဟဲ့ကို အပြင်ဘက်သို့ ပြန်လည် သယ်ဆောင်သွားကြတော့သည်။

…………………