အခန်း ၃၀၈

အခန်း (၃၀၈) - အာဟာရ၏ ငိုကြွေးသံ

ကျောက်တောင်ဖြိုခွဲသူ ပြောင်းလဲသွားသော အနီရောင်ရင့်ရင့် ဖုန်မှုန့်တိမ်တိုက်သည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပုံမရပေ။

၎င်းသည် စစ်မြေပြင်ပေါ်ရှိ ထူထပ်သော သွေးနှင့်စွမ်းအင်အကြွင်းအကျန်များ ရောနှောကာ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု၏ ဆွဲငင်မှုကြောင့် ပင်ပန်းနေသော ငှက်တစ်ကောင်သည် အသိုက်သို့ ပြန်လာသကဲ့သို့ မည်သည့်ခြေရာမျှ မကျန်ရစ်ဘဲ ထိုဧရာမအနီရောင်ရင့်ရင့် အက်ကွဲကြောင်းကြီးထဲသို့ ပြန်လည် စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

တိုက်ခိုက်ရန်သာသိသော အသိဉာဏ်မဲ့သည့် အသံခိုးယူရေခဲရုပ်သေးများပင်လျှင် အရင်းအမြစ်မှ ထွက်လာသော ပိုမိုမြင့်မားသည့် စွမ်းအင်လှုပ်ခတ်မှုကို ခံစားမိပုံရပြီး သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများ တစ်ခဏမျှ တောင့်တင်းသွားသည်။

ထျန်းပင်းသည် သူ၏လက်သီးထိုးသည့် ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်ကမှ သူနှင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ပွဲဝင်နေခဲ့သော ပြိုင်ဘက်သည် ထူးဆန်းစွာ ‘ပျောက်ကွယ်’ သွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။

သတ္တိရှိသော်လည်း အေးစက်မှုတစ်ခုက သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် တွားသွားတက်လာသည်ကို မတတ်နိုင်ပေ။ သူသည် ကောင်းကင်ယံရှိ ငွေဖြူရောင်ပုံရိပ်ကို အလိုအလျောက် မော့ကြည့်လိုက်မိသည်။

သွေးမိစ္ဆာနှင့်သွေးဓားမြှောင်တို့၏ တိုက်ပွဲသည်လည်း ခေတ္တရပ်တန့်သွားသည်။

အနီရင့်ရင့်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသော သွေးဓားမြှောင်၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒမဟုတ်သည့် စိတ်ခံစားမှုတစ်ခုသည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ရှင်းလင်းစွာ ထင်ဟပ်နေသည်။

၎င်းမှာ သူ၏ဝိညာဉ်နက်ရှိုင်းရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလုံးစုံပျက်စီးမည်ကိုစိုးရိမ်သည့် ကြောက်ရွံ့မှုပင်ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လက်သည်ပင် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။

သူ၏ အတွင်း၌ စီးဆင်းနေသော ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအား၊ သူ့ကို ပေးသနားထားသည့် “ကောင်းချီး” သည် ယခုအခါ အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲနိုင်သော ဗုံးတစ်လုံးအလား ဖြစ်နေပြီး ယမ်းကြိုးသည် အက်ကွဲကြောင်းနောက်ကွယ်ရှိ အေးစက်သောဆန္ဒ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေကြောင်းကို သူ ခံစားနိုင်သည်။

“မဟုတ်ဘူး... ဒီလိုမဖြစ်သင့်ဘူး... ငါက ရွေးချယ်ခံရတဲ့သူ...”

သွေးဓားမြှောင်က သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏အသံတွင် ယခင်ကမကြုံဖူးသော ထိတ်လန့်မှု ပါဝင်နေသည်။

အအနီးနားရှိသွေးမိစ္ဆာသည် ပြိုင်ဘက်၏ ခဏတာအာရုံလွင့်သွားမှုကို သွက်လက်စွာ ဖမ်းယူလိုက်သည်။

“တိုက်ပွဲအတွင်း အာရုံလွင့်နေတာက မင်းကို သေစေလိမ့်မယ်”

သွေးမိစ္ဆာက ဆိုးယုတ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏သွေးဆာရူးသွပ်မှု ချက်ချင်းပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

သူ၏အမြန်နှုန်း ထိုးတက်သွားပြီး သွေးမိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသော လက်သည်းများသည် အကြောက်တရားကြောင့် အနည်းငယ် ပွင့်ဟနေသော သွေးဓားမြှောင်၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ တွင်းထဲမှထွက်လာသော အဆိပ်ပြင်းမြွေတစ်ကောင်အလား တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားသည်။

“ဖောက်”

အသားကို ဆုတ်ဖြဲသည့် လက်သည်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သွေးဓားမြှောင်သည် ရှောင်တိမ်းရန် တိုက်ခိုက်ရေး အလိုအလျောက်သိစိတ်ကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ဘယ်ဘက်ပခုံးမှာ သွေးမိစ္ဆာ၏ ရက်စက်စွာဆုတ်ဖြဲခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အသားစကြီးတစ်ခု ကွာကျသွားသည်။

အနီရင့်ရင့်သွေးများသည် ရေပန်းတစ်ခုအလား ပန်းထွက်လာပြီး အေးစက်စက် သေမင်းတမန်ရောင်ဝါများ ပါဝင်နေသည်။

“အား”

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် သွေးဓားမြှောင်သည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် သူ့အစီအစဉ်ပျက်စီးသွားခြင်းနှင့် သူ၏ကံကြမ္မာသည် ထိန်းချုပ်မှုမှလွတ်ကင်းသွားခြင်းအတွက် တုန်လှုပ်မှုနှင့် ဒေါသထွက်မှု ပိုမိုပါဝင်နေသည်။

သူသည်မိစ္ဆာဓားကို ရူးသွပ်စွာ လွှဲယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ထောင်ချီသွေးဓားမြှောင်သည် သွေးမိစ္ဆာကို နောက်ဆုတ်စေဖို့အတွက် ကောင်းကင်ယံတစ်လျှောက် သွေးရောင်ဓားချီများကို ပန်းထုတ်လိုက်သည်။

သူ၏မျက်လုံးနီနီကြီးများသည် အက်ကွဲကြောင်းကို စိုက်ကြည့်နေပြီး မကျေမနပ် အော်ပြောလိုက်သည်။

“ဘာလို့လဲ၊ ငါ မင်းအတွက် သတ်ဖြတ်ပေးတယ်၊ အရာအားလုံးကို ငါ စတေးခဲ့တယ်၊ မင်း ငါ့ကို ဒီလို လုပ်လို့ မရဘူး”

သူ့ကို တုံ့ပြန်လိုက်သည်မှာ အက်ကွဲကြောင်းမှ နောက်ထပ် အသံတိတ်ခုန်လှုပ်မှုတစ်ခုနှင့် ပိုမိုအေးစက်သော စုပ်ယူခံရခြင်း ခံစားချက်ပင်ဖြစ်သည်။

သူ၏ဒဏ်ရာမှ စီးကျနေသော သွေးများထဲရှိ “ကောင်းချီး” နှင့် သက်ဆိုင်သော အနီရင့်ရင့်စွမ်းအင်များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပြေးကာ အက်ကွဲကြောင်းဆီသို့ စုစည်းသွားကြောင်းကို သွေးဓားမြှောင် ထိတ်လန့်တကြား တွေ့ရှိလိုက်သည်။

၎င်းနှင့်အတူ သူ၏စွမ်းအင်အားလုံးသည် ကျောက်တောင်ဖြိုခွဲသူကဲ့သို့ပင် မတည်မငြိမ်ဖြစ်ပြီး စတင်ကျဆင်းလာသည်။

“မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့စွမ်းအားတွေကို ပြန်ပေး”

သွေးဓားမြှောင် လုံးဝရူးသွပ်သွားသည်။

သွေးမိစ္ဆာ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို သူဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အက်ကွဲကြောင်းဆီသို့ မိစ္ဆာဓားကိုညွှန်ပြကာ ထိုစွမ်းအား၏ အရင်းအမြစ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သွေးရောင်ဓားအလင်းတန်းများသည် အက်ကွဲကြောင်းဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းသွားသော်လည်း ရွှံ့များ ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ လှိုင်းဂယက်တစ်ခုပင် မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ခဲ့ပေ။

“အရူး”

ကောင်းကင်ယံတွင် လင်းထျန်းလုံ၏ ကြမ်းတမ်းသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ခက်ခဲစွာတောင့်ခံနေရသော အရိပ်မဲ့ပျံသန်းသူသည် သွေးဓားမြှောင်၏ အသိဉာဏ်မဲ့သော အပြုအမူကို မြင်သောအခါ တိုးညင်းစွာ ညည်းတွားလိုက်မိသည်။

သူသည် သုံးဦးထဲတွင် အတည်ငြိမ်ဆုံးနှင့် အထက်မြက်ဆုံးဖြစ်ပြီး ကျောက်တောင်ဖြိုခွဲသူ၏ အဆုံးသတ်က အရာအားလုံးကို ချက်ချင်း နားလည်သွားစေသည်။

“ကောင်းချီး” ဟု ခေါ်သောအရာမှာ အဆင့်မြင့် တည်ရှိမှုတစ်ခုမှလာသော ငါးစာနှင့်ငါးမျှားချိတ်မျှသာ ဖြစ်သည်။ အစကတည်းက သူတို့သည် မွေးမြူထားသော တိရစ္ဆာန်များ ဖြစ်ကြသည်။ အသားဖွံ့ဖြိုးလာသောအခါ သတ်ဖြတ်ရန် အချိန်ရောက်လာသည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။

“ငါတို့ ဒီနေရာက ထွက်သွားရမယ်”

အရိပ်မဲ့ပျံသန်းသူသည် နေရာအနှံ့ ရှိနေပြီး သူ၏ဟင်းလင်းပြင်ခုန်ပျံမှု မှတ်တိုင်အားလုံးကို ကြိုတင်သိရှိနေသည့် နက်နဲရေခဲကောင်းကင်ဆုတ်ဖြဲလက်သည်းနှင့် ကကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်ကို ခုခံနေရင်း သွေးဓားမြှောင်ထံသို့ အသံလှိုင်း ပို့လွှတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

သူ၏အသံတွင် သူကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိသော အရေးတကြီးဖြစ်နေမှုများပါဝင်နေသည်။

“ဒီစွမ်းအားက ထောင်ချောက်တစ်ခုပဲ၊ ငါတို့ ဒီမှာဆက်နေရင် ကျောက်တောင်ဖြိုခွဲသူလိုပဲ အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မယ်...”

“ထွက်သွားမလို့လား၊ မင်းတို့... ဘယ်မှ သွားလို့မရဘူး”

လင်းထျန်းလုံ၏ တည်ငြိမ်သော အသံက သူ့ကို နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။

သူ၏ငွေပြာဧကရာဇ်မျက်ဝန်းများသည် အရိပ်မဲ့ပျံသန်းသူအတွင်းရှိ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

အထူးသဖြင့် အနီရင့်ရင့်စွမ်းအင်များသည် သူ၏ မူလစွမ်းအားနှင့် ရောယှက်နေပြီး ၎င်းသည် ဖြည်းညင်းစွာ တစိမ့်စိမ့်စုပ်ယူခံနေရပြီးဖြစ်သည်။

“အဲဒါက မင်းတို့ကို ဝါးမျိုနေပြီ”

လင်းထျန်းလုံ၏ စကားများသည် နောက်ဆုံး စီရင်ချက်တစ်ခုအလား ဖြစ်သည်၊။

“မင်းတို့က အဲ့တာရဲ့သား‌ကောင်ပဲ”

အရိပ်မဲ့ပျံသန်းသူ၏ နှလုံးသားသည် အနက်ရှိုင်းဆုံးသို့ ကျဆင်းသွားသည်။

ယခင်က သူ့ကိုမူးယစ်စေခဲ့သော သူ၏အတွင်းရှိ အားကောင်းသည့် စွမ်းအင်များသည် ယခုအခါ သက်ရှိတစ်ခုအလား ပြုမူနေပြီး ၎င်း၏ အရင်းအမြစ်သို့ ပြန်သွားရန် သူ၏ထိန်းချုပ်မှုမှ ရုန်းထွက်ချင်နေကြောင်းကို သူအမှန်တကယ် ခံစားမိသည်။

သူ၏အသက်နှင့်စွမ်းအားနှစ်ခုလုံးကို မိမိကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်မရနိုင်တော့သည့် ခံစားချက်က လင်းထျန်းလုံ၏ဖိနှိပ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းထက် သူ့ကိုပို၍ထိတ်လန့်စေသည်။

“ခွေးကောင်”

အရိပ်မဲ့ပျံသန်းသူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရူးသွပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

လင်းထျန်းလုံကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ရန် မကြိုးစားတော့ဘဲ သူ၏ဗလာဟင်းလင်းပြင်ခြေလှမ်းကို အကန့်အသတ်အထိ တွန်းတင်လိုက်သည်။

သူ၏ပုံရိပ်သည် စစ်မြေပြင်အထက်တွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား အဆက်မပြတ် လင်းလက်နေသည်။

သူ၏သင်္ချိုင်းဖြစ်လာတော့မည့် ဤရေခဲချောက်နက်ကြီးမှ လွတ်မြောက်ရန် ဝံပုလွေဘုရင်နယ်ပယ်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်တို့၏ နှစ်ထပ်ပိတ်ဆို့မှုကို ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးပမ်းနေသည်။

“ယွဲ့ရီ”

လင်းထျန်းလုံံသည် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုဘဲ အသံနက်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

တိုက်ပွဲကို အနီးကပ်စောင့်ကြည့်နေသော ယွဲ့ရီသည် အစကတည်းက ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

သူမ၏ ခရမ်းရောင်မျက်ဝန်းများတွင် အလင်းရောင်များ ပိုမိုပြင်းထန်လာကာ လက်သင်္ကေတများ ပြုလုပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် ဒီရေတစ်ခုအလား ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

“ပုံရိပ်ယောင်…. ကမ္ဘာခြား”

တိုက်ခိုက်မှုမဟုတ်ဘဲ ကန့်သတ်ချက်ဖြစ်သည်။

အရိပ်မဲ့ပျံသန်းသူကို ဗဟိုပြုကာ မီတာရာပေါင်းများစွာ အချင်းဝက်အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်ခံစားသိမြင်မှုကို ချက်ချင်းလိမ်ဖယ်ပြီး ဆွဲဆန့်လိုက်သည်။

အရိပ်မဲ့ပျံသန်းသူ၏ ခံစားသိမြင်မှုတွင် နယ်ပယ်၏အစွန်းသို့ အကြိမ်ရေများစွာ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။

သို့သော် သူ၏အမှန်တကယ် တည်နေရာသည် တစ်နေရာတည်း၌ပင် ရေကူးနေသကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး အဓိကတိုက်ပွဲစက်ဝိုင်းမှ အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်သေးပေ။

ဤသည်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ခံစားသိမြင်မှုအပေါ် မြေခွေးမျိုးနွယ်စု၏ ပုံရိပ်‌ယောင်စွမ်းရည်ကို အမြင့်ဆုံးအသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ရွေ့လျားရန်အတွက် ဟင်းလင်းပြင် ကိုသြဒိနိတ်များအပေါ် မှီခိုရသည့် ဗလာဟင်းလင်းပြင်ခြေလှမ်းကို ပြီးပြည့်စုံစွာလှုပ်ရှားလိုက်နိုင်သည်။

“ကျိန်စာသင့်တာ… ပျက်ပြယ်စမ်း”

အရိပ်မဲ့ပျံသန်းသူသည် ဒေါသထွက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထူးဆန်းသော ဟင်းလင်းပြင်ပုံရိပ်‌ယောင်ကို ခွန်အားကြမ်းဖြင့် ဆုတ်ဖြဲရန်ကြိုးစားရင်း သူ၏အရိပ်မဲ့ဓားပညာကို ပတ်ဝန်းကျင် ဗလာဟင်းလင်းပြင်ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ဓားချီများ အကြိမ်ကြိမ် ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း အဆုံးအစမရှိသော လေထဲသို့ ခုတ်ပိုင်းနေရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး စွမ်းအား အများစုမှာ လိမ်ကောက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်ကြောင့် ပျံ့နှံ့ကာ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

သူရုန်းကန်နေရသည့် အခိုက်အတန့်လေးအတွင်း လင်းထျန်းလုံ၏ တိုက်ခိုက်မှု ရောက်ရှိလာသည်။

၎င်းသည် ပြန့်ကျဲနေသော လက်သည်းအရိပ်များနှင့် မိုးကြိုးဒဏ်ခတ်မှုများမဟုတ်တော့ဘဲ... ပေါင်းစပ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

နက်နဲရေခဲကောင်းကင်ဆုတ်ဖြဲလက်သည်း၏ အဆုံးစွန်သော ဆုတ်ဖြဲခြင်းလက္ခဏာ၊ ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်နှင့် ရေခဲအကျဉ်းထောင်ပလ္လင်၏ အကြွင်းမဲ့အေးခဲမှုနှင့်ဖိနှိပ်မှုဆန္ဒ အနည်းငယ်တို့ ပါဝင်ပေါင်းစပ်သွားသည်။

လင်းထျန်းလုံ၏ညာဘက်ရှေ့ခြေသည်းသည် မိုးကြိုးနှင့်နက်နဲရေခဲတို့ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ဖျက်ဆီးခြင်းလက်သည်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။

လက်သည်းထိပ်ဖျားတွင် အဆုံးစွန်သော အမှောင်ထုတစ်ခု စုစည်းလာသည်။

ဤသည်မှာ ဟင်းလင်းပြင်သည် အကန့်အသတ်မဲ့ ဖိသိပ်ခံရပြီး လုံးဝပြိုကျတော့မည့် ရှေ့ပြေးနိမိတ်ပင်ဖြစ်သည်။

“ဒီလက်သည်းက မင်းသွားရာလမ်းကို ပို့ပေးလိမ့်မယ်”

အေးစက်သော စကားလုံးများ ထွက်ကျလာသည်နှင့်အမျှ ထိုဖျက်ဆီးခြင်း လက်သည်းသည် “ကမ္ဘာခြား” ပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင် ပိတ်မိနေသော အရိပ်မဲ့ပျံသန်းသူဆီသို့ အဝေးမှနေ၍ ညင်သာစွာ ဖိချလိုက်သည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေမည့် ပေါက်ကွဲမှု မရှိခဲ့ပေ။

ဖန်ထည်ပစ္စည်းတစ်ခု ချက်ချင်းချေမွခံလိုက်ရသကဲ့သို့ သို့မဟုတ် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ထိုအမှတ်လေးတစ်ခုတည်းသို့ ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားသကဲ့သို့ ထူးဆန်းပြီး စူးရှသော အသံတစ်ခုသာ ရှိသည်။

အရိပ်မဲ့ပျံသန်းသူပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အားကောင်းသော ကာကွယ်ရေး စွမ်းအင်များ၊အနီရင့်ရင့်ပုံစံများနှင့်အတူ မမြင်နိုင်သော ဧရာမလက်ကြီးတစ်ဖက်၏ ချေမွခံလိုက်ရသည့် ကြက်ဥခွံတစ်ခုအလား တစ်ခဏလေးအတွင်း အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်သွားသည်။

သူ၏အကြောက်တရားနှင့်မလိုလားမှုများ ပြည့်နှက်နေသော အနီရင့်ရင့် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်ထားပြီး အော်ဟစ်ချင်သော်လည်း အသံမထွက်နိုင်ပေ။

ထိုဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအားအောက်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပထမဆုံး လိမ်ကောက်သွားပြီးနောက် အသားကြိတ်စက်ထဲသို့ ပစ်ချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ အလွန်သေးငယ်သော စွမ်းအင်အမှုန်များအဖြစ် ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ့အတွင်းရှိ “ကောင်းချီး” စွမ်းအားများနှင့်အတူ လက်သည်းထိပ်ဖျားရှိ အမှောင်ထုမှဝါးမြိုခြင်းခံရကာ နောက်ဆုံးတွင် ဖုန်မှုန့်တစ်စမျှပင် မကျန်ရစ်ဘဲ လုံးဝဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

ဒုတိယမြောက်ဘုရင် ကျဆုံးသွား‌ချေပြီ။

ထိုနည်းတူပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စွမ်းအားကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားသည်။

“တိတ်ဆိတ်ခြင်း”

ယခင်ကထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော တိတ်ဆိတ်မှု။

အကယ်၍ ကျောက်တောင်ဖြိုခွဲသူ၏ သေဆုံးမှုက တုန်လှုပ်စရာဖြစ်ခဲ့လျှင် အရိပ်မဲ့ပျံသန်းသူ၏ ပိုမိုပြီးပြည့်စုံပြီး ထူးဆန်းသော ဖျက်ဆီးခံရမှုက အရိုးခိုက်မတတ်အေးစက်မှုနှင့် အကြောက်တရားကို ယူဆောင်လာသည်။

“မဟုတ်ဘူး…”

အောက်ဘက်ရှိ အရိပ်မဲ့ပျံသန်းသူသည် ကျောက်တောင်ဖြိုခွဲသူ၏ လမ်းစဉ်အတိုင်းသွားသည်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော သွေးဓားမြှောင်သည် စိတ်ပျက်ခြင်းကြီးစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အနီရင့်ရင့်စွမ်းအင်များ စိမ့်ထွက်နှုန်းသည် ရုတ်တရက် အရှိန်မြန်လာသည်။

သူ၏ ဒုတိယဘုရင်အဆင့်ရောင်ဝါသည် ရေခဲတောင်ပြိုကျသကဲ့သို့ ကျဆင်းသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူ၏ မူလ အဆင့် ၃၉ သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကာ ဆက်လက်၍ အားနည်းနေဆဲဖြစ်သည်။

“ဟား….ဟားဟား... သွားပြီ... အားလုံး သွားပြီ...”

သွေးဓားမြှောင်သည် အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြုမူနေပြီး မိစ္ဆာဓားဖြင့် သူ၏လှုပ်ရှားမှုများသည် ပရမ်းပတာဖြစ်လာကာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် သွေးကြောများနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“စွမ်းအား... ငါ့စွမ်းအား...”

ဤနတ်ဘုရား ပေးသနားသော အခွင့်အရေးကို သွေးမိစ္ဆာ မည်သို့ လက်လွှတ်ခံမည်နည်း။

ပြိုင်ဘက်အားနည်းနေချိန်တွင် ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ခြင်းစစ်သူရဲသွေးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ပြသပြီး သူ၏အမြန်နှုန်းနှင့် ခွန်အားသည် တစ်ဖန်ထိုးတက်သွားသည်။

“သွေးဆုတ်ဖြဲလက်သည်း”

သေမင်းတမန်၏ တံစဉ်အလား အစွန်းရောက်အောင် သန့်စင်ထားသော သွေးမိစ္ဆာ၏ လက်သည်းအလင်းတန်းတစ်ခုသည် သွေးဓားမြှောင်၏ ပရမ်းပတာကာကွယ်မှုကို ထိုးဖောက်ကာ သူ၏လည်ချောင်းကို တိကျစွာ ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည်။

“အု...”

သွေးဓားမြှောင်၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီး သူ၏ မိစ္ဆာဓားသည် ‘ချလွင်’ ဟူသော အသံနှင့်အတူ မြေကြီးပေါ်သို့ ကျသွားသည်။

လက်ချောင်းများကြားမှ အနီရင့်ရင့်သွေးများ ပန်းထွက်လာစဉ် လည်ပင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး တစ်ခုခု ပြောချင်ပုံရသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော “ဟီး ဟီး” အသံ အနည်းငယ်သာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများရှိ ရူးသွပ်မှုနှင့် အကြောက်တရားများသည် တဖြည်းဖြည်း သေမင်းတမန်မီးခိုးရောင်ဖြင့် အစားထိုး နေရာယူလာသည်။

ကျောက်တောင်ဖြိုခွဲသူနှင့် အရိပ်မဲ့ပျံသန်းသူတို့ကဲ့သို့ “ပြန်လည်ရုပ်သိမ်း” မခံရခြင်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ “ကောင်းချီး” စွမ်းအားများအများစု စိမ့်ထွက်သွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည် သို့မဟုတ် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းရန် မည်သည့်တန်ဖိုးမျှမရှိတော့ဟု မျိုးသုဉ်းသတ္တဝါက ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့်သွေးသောက်ခြင်းကို နှစ်သက်သော ဤဘုရင်သည် နောက်ဆုံးတွင် “သာမန်” နည်းလမ်းဖြင့် စစ်မြေပြင်တွင် ကျဆုံးသွားပြီး သူ၏ရောင်ဝါသည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လူသားဘုရင်သုံးဦးလုံး ကွပ်မျက်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် စစ်မြေပြင်တွင် ဝမ်းသာအားရ‌သော အော်ဟစ်သံများ မရှိခဲ့ပေ။

လူတိုင်း၏အကြည့်များသည် ထိုအနီရင့်ရင့်အက်ကွဲကြောင်းဆီသို့ အလိုအလျောက်ရောက်သွားကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဘုရင်သုံးဦး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သေဆုံးသွားပြီးနောက် သူတို့၏ စွမ်းအားများကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားသည့် အက်ကွဲကြောင်းသည် အစာအာဟာရကို အပြည့်အဝစားသုံးလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုအမြန်နှုန်း သိသိသာသာတိုးလာပြီး ၎င်းမှ ထုတ်လွှတ်သော အနီရင့်ရင့်အလင်းတန်းသည် ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပလာသည်။

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအလေးချိန် ပါဝင်နေသကဲ့သို့ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုကြီးမားပြီး ရှင်းလင်းသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဆန္ဒတစ်ခုသည် အက်ကွဲကြောင်းမှ ဒီရေတစ်ခုအလား ပျံ့နှံ့လာပြီး စစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ လွှမ်းခြုံသွားသည်။

အေးစက်မှု၊ သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်မှု၊ လောဘကြီးမှု... နှင့် ပန်းကန်ပေါ်ရှိ ဟင်းလျာတစ်ခုကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ စစ်ဆေးမှုတစ်မျိုး။

လင်းထျန်းလုံသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး အနီရင့်ရင့်အလင်းတန်း၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုအောက်တွင် သူ၏ငွေဖြူရောင်အမွေးအမျှင်များသည် သွေးအလွှာတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းနေပုံရသည်။

သူဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းမော့လိုက်ရာ ရေခဲမျက်ဝန်းပြာများအတွင်း ယခင်က မခံစားဖူးသော လေးနက်မှုတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်က သွေးဆူနေပြီဖြစ်သည်။

အမြည်းများကို သုံးဆောင်ပြီးနောက် နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော “အရာ” သည် နောက်ဆုံးတွင်... အဓိက ဟင်းလျာဆီသို့ အကြည့်ရောက်တော့မည်ကို သူ ခံစားနိုင်သည်။

“အားလုံး ဆုတ်၊ ကာကွယ်ရေး ဖွဲ့စည်းပုံ ဖွဲ့”

လင်းထျန်းလုံ၏ အသံသည် ဝံပုလွေစစ်သည်တိုင်း၏ စိတ်ထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိသွားသည်။

“လာမယ့် တိုက်ပွဲက မင်းတို့ ပါဝင်နိုင်တဲ့ အရာမဟုတ်ဘူး”

သူ၏ ကြီးမားလှသောပုံရိပ်သည် တစ်ယောက်တည်း ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ ပျံ့နှံ့နေသော၊ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ဖြစ်စေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆန္ဒကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

အစစ်အမှန် နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲသည် ဤအခိုက်အတန့်မှသာ စတင်တော့မည်ဖြစ်၏။