အခန်း ၃၁၃

အခန်း (၃၁၃) - သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်ခြင်းနှင့် ဘုရင်၏စွမ်းအား (၁)

“မျိုးသုဉ်းခြင်း မိစ္ဆာအရိပ်” ၏ အသွင်ပြောင်းခြင်း ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်သည်။

အရာအားလုံး၏ အဆုံးသတ်ကို ကိုယ်စားပြုသော ထိုမီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့သည် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသောအခါ နားကွဲမတတ် “တိတ်ဆိတ်မှု” တစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အသံသည် ပထမဆုံး ဝါးမြိုခံရပြီး ထို့နောက် အရောင်မိစ္ဆာအရိပ်ကို ဗဟိုပြု၍ ကီလိုမီတာအများအပြား အချင်းဝက်အတွင်းရှိ အရာအားလုံးသည် သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် မှေးမှိန်သွားသည်။

ရေခဲလွှာ၏ အပြာရင့်ရင့်နှင်းပွင့်များ၊ အဖြူရောင်ဝံပုလွေအုပ်စု၏အမွေးအမျှင်များ ငွေရောင်တောက်ပမှုနှင့် လေထုထဲတွင် စီးဆင်းနေသော တောက်ပသည့် စွမ်းအင်များပင်လျှင် မမြင်နိုင်သော အဝတ်စုတ်တစ်ခုဖြင့် သုတ်သင်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သေမင်းတမန်၊ စိတ်ပျက်အားငယ်ဖွယ် မီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့ တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ဤသည်မှာ အမြင်အာရုံ ဆုံးရှုံးခြင်း သက်သက်မဟုတ်ပေ။ ဤ “တိတ်ဆိတ်ခြင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း နယ်ပယ်” ဖြင့် လွှမ်းခြုံခံရသော သက်ရှိအားလုံးသည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော “ဆွဲခွာခံရခြင်းခံစားချက်”ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏ တည်ရှိမှုကို ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

နယ်ပယ်အစွန်းရှိ ဆုတ်ခွာရန် အချိန်မရလိုက်သော ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုစစ်သည် အနည်းငယ်သည် အော်ဟစ်သံပင် မထွက်နိုင်ဘဲ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များသည် တွန့်လိမ်ညှိုးနွမ်းကာ နောက်ဆုံးတွင် ဤသေမင်းတမန်ဇုန်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည့် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဆုတ်”

“တပ်ဖွဲ့အားလုံး မီတာတစ်ထောင် နောက်ဆုတ်”

“မြန်မြန်”

လင်းထျန်းလုံ၏ ဟိန်းဟောက်သံသည် မိုးခြိမ်းသံတစ်ခုအလားဖြစ်ပြီး ဝံပုလွေအုပ်စု၏ နှလုံးသားများကို ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ဗလာနယ် ခံစားချက်အချို့ကို အတင်းအဓမ္မ ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။

သူ၏ ကြီးမားလှသော ငွေဖြူရောင်ခန္ဓာကိုယ်သည် အရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ဝံပုလွေဘုရင်နယ်ပယ်ကို အပြည့်အဝ ဖြန့်ကျက်ထားသည်။

တောက်ပသော ငွေဖြူရောင်အလင်းရောင်နှင့် ရေခဲအကျဉ်းထောင်ပလ္လင်၏ ပုံရိပ်ယောင်တို့သည် အပြန်အလှန် ပံ့ပိုးပေးနေပြီး မီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့ လှိုင်းထဲတွင် မနည်းတောင့်ခံနေရသည်။

ဤနှစ်ထပ်နယ်ပယ်ဖြင့်ပင် အစွန်းများသည် အဆက်မပြတ် “တိတ်ဆိတ်ခြင်း”နှင့် တိုက်စားခံနေရပြီး အကွာအဝေးမှာ သိသိသာသာ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

သူ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားနှင့်ဝံပုလွေအုပ်စု ချိတ်ဆက်မှုတို့သည် ဤစည်းမျဉ်းများ၏ စွမ်းအားကြောင့် နှေးကွေးသော်လည်း အားနည်းလာကြောင်းကို သိသိသာသာ ခံစားနိုင်သည်။

မိစ္ဆာအရိပ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ၎င်း၏ မီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့လက်မောင်းသည် ဖြည်းညင်းစွာ မြင့်တက်လာပြီး လင်းထျန်းလုံ ရှိနေသည့် လေပိုင်နက်ဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

စွမ်းအင် လှုပ်ခတ်မှုမရှိ၊ ဟင်းလင်းပြင် လိမ်ဖယ်မှု မရှိပေ။

သို့သော် လင်းထျန်းလုံ၏ မျက်ဝန်းများ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားသည်။

သူ၏ငွေပြာဧကရာဇ်မျက်ဝန်းတွင် ထိုလေပိုင်နက်အတွင်းရှိ “စည်းမျဉ်းလမ်းကြောင်းများ” အားလုံးသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပြတ်တောက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

စက်လုံးပုံမဟုတ်ဘဲ ကြီးမားပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော “ဗလာနယ်” တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

၎င်းအတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်၊ အလင်း၊ စွမ်းအင်နှင့် ရုပ်ဝတ္ထု... ကမ္ဘာကြီး၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဖွဲ့စည်းထားသည့် အရာအားလုံးသည် လုံးဝ “ဖျက်ဆီး” ခံလိုက်ရပြီး အကြွင်းမဲ့ဗလာနယ်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

၎င်းသည် ဖျက်ဆီးခြင်းမဟုတ်ဘဲ “ဘယ်တော့မှ မတည်ရှိခဲ့ဖူးဘူး” ဟူသော အဆုံးစွန်သော ငြင်းပယ်မှုပင်ဖြစ်သည်။

“ဝူး”

လင်းထျန်းလုံ ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ဗလာလေပြင်းထွက်ပြေးခြင်းကို အကန့်အသတ်အထိ တွန်းတင်လိုက်သည်။

သူ၏ပုံရိပ်သည် အစစ်နှင့်ခွဲခြား၍မရအောင် အရိပ်ဆယ်ဂဏန်းခန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြန့်ကျဲသွားသည်။

သို့သော် “သေမင်းတမန်တိတ်ဆိတ်ခြင်း”၏ ကျယ်ပြန့်မှုသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ စည်းမျဉ်းများ တိုက်ရိုက် ထပ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အမြန်နှုန်းသည် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုထက် များစွာသာလွန်သည်။

မရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော ပြောင်းလဲနေသည့် အရိပ်နှစ်ခုသည် မီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့အစွန်းနှင့် ဖမ်းမိသွားပြီး အသံမထွက်ဘဲ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ၏ တကယ့်ခန္ဓာကိုယ်သည် မီတာရာပေါင်းများစွာ အကွာတွင် ပေါ်လာသည်။ လင်းထျန်းလုံ၏ ရောင်ဝါသည် အနည်းငယ် ပရမ်းပတာဖြစ်နေပြီး ငွေဖြူရောင်အမွေးအမျှင်များ၏ ထိပ်ဖျားများပင်လျှင် အချိန်မရွေး အရောင်အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သကဲ့သို့ မီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့ အနည်းငယ် စွန်းထင်းနေသည်။

သူ၏ အတွေးများ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေသည်။

“စွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှုတွေက အလုပ်မဖြစ်ဘူး၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိတွေ့မှုက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ဟင်းလင်းပြင်ရွေ့လျားမှုက ကန့်သတ်ခံထားရတယ်... ဒီ‘သေမင်းတမန်တိတ်ဆိတ်ခြင်း’ ကို ဖြေရှင်းဖို့က မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ...”

“ဘုရင်မင်းမြတ်၊ ကျွန်တော်တို့ ကူညီပေးမယ်”

ထျန်းပင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သွေးမိစ္ဆာနှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ နှစ်ယောက်လုံးသည် အားအကောင်းဆုံး အရှိန်အဟုန်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အလင်းတန်း နှစ်ခုပေါ်ပေါက်လာသည်။ တစ်ခုက ရွှေရောင်၊ တစ်ခုက အနီရောင်ဖြစ်ပြီး ပျံသန်းလာသော ဥက္ကာပျံများအလား မိစ္ဆာအရိပ်ဆီသို့ တစ်ဖန် ခုန်အုပ်သွားကြသည်။

“မလာနဲ့”

လင်းထျန်းလုံ အရေးတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။

ထျန်းပင်းသည် မိုးကြိုးတိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာနှင့် မိုးကြိုးအလင်းလက်သီး၏ စွမ်းအားများကို အမှတ်တစ်ခုတည်းသို့ စုစည်းလိုက်ပြီး ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော မိုးကြိုးနတ်ဘုရား လှံတစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

သွေးမိစ္ဆာသည် သူ၏ ကောင်းကင်သတ်ဖြတ်ခြင်းစစ်သူရဲသွေးကို လုံးဝလောင်ကျွမ်းစေပြီး သူ၏ အနီရင့်ရင့်လူသတ်လိုစိတ်သည် အစိုင်အခဲဖြစ်သွားကာ သွေးဆုတ်ဖြဲလက်သည်းသည် စည်းမျဉ်းများကို ဆုတ်ဖြဲနိုင်သည့် ကြမ်းတမ်းမှုတစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာသည်။

ဤနှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် လင်းထျန်းလုံ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စွမ်းအင်ဖျက်ဆီးမှု၏ အမြင့်ဆုံးအမှတ်နီးပါးပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့၏တိုက်ခိုက်မှုသည် မိစ္ဆာအရိပ်၏ မီတာရာပေါင်းများစွာ ဧရိယာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ မမြင်နိုင်သော ရွှံ့နွံတစ်ခုထဲသို့ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ထျန်းပင်းပတ်လည်တွင် တောက်ပနေသော မိုးကြိုးအလင်းတန်းသည် ရေဖြင့်ငြှိမ်းသတ်ခံလိုက်ရသော မီးအလား အံ့မခန်းအမြန်နှုန်းဖြင့် ချက်ချင်းငြိမ်းသတ်ခံလိုက်ရသည်။

သွေးမိစ္ဆာ၏ ဆူပွက်နေသော အနီရင့်ရင့်လူသတ်လိုစိတ်မှာ လေဟာနယ်တွင် ထိတွေ့ခံရသော မြူခိုးများအလား လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့ကာ ပြိုကွဲသွားသည်။

သူတို့ အရာအားလုံး ပုံအောထားသော တိုက်ခိုက်မှုများသည် မိစ္ဆာအရိပ်၏ မီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့အခွံကို ထိမှန်သွားပြီး ခြစ်ရာတစ်ခုတောင် မကျန်ခဲ့ပေ။ သတိထားမိရန် ခက်ခဲသော လှိုင်းဂယက် နှစ်ခုသာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သူတို့၏ စွမ်းအားအားလုံးသည် ထိတွေ့သည့် အခိုက်အတန့်တွင် “တိတ်ဆိတ်” သွားခဲ့သည်။

“ပုရွက်ဆိတ်တွေ... မင်းတို့ ဘယ်လိုရဲတာလဲ...”

ထိုအေးစက်သောစွမ်းအားတွင် ဂရုမစိုက်သော လှောင်ပြောင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

မိစ္ဆာအရိပ်သည် သူတို့ကို မကြည့်ဘဲ ၎င်း၏ အခြားလက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ပိုမိုအားကောင်းသော မီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့ သေမင်းတမန်တိတ်ဆိတ်မှု စွမ်းအားသည် သူတို့နှစ်ဦးဆီသို့ ဆူနာမီတစ်ခုအလား တိုက်ခတ်လာပြီး ၎င်းဖြတ်သန်းသွားရာ လမ်းကြောင်းရှိ အရာအားလုံးကို ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

“သတိထား”

ယွဲ့ရီ၏ မျက်နှာထား ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူမ၏ ခရမ်းရောင်မျက်ဝန်းများရှိ အလင်းရောင်သည် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူမ၏လက်များသည် တုန်ရီနေသည်။

သူမ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားသည် ထျန်းပင်းနှင့်သွေးမိစ္ဆာရှေ့တွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာသော ပုံရိပ်‌ယောင်အကာအကွယ်ခုနစ်ခုကို ချက်ချင်းတည်ဆောက်လိုက်ပြီး တစ်ခုစီသည် ဘုရင်အဆင့်တစ်ဦး၏ အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသည်။

သို့သော် အချည်းနှီးပင်။

“ဖောက်..ဖောက်..ဖောက်..ဖောက်...”

ပူဖောင်းများ ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ တိုးညင်းသော အသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပုံရိပ်ယောင်အကာအကွယ်ခုနစ်ခုသည် မီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့လှိုင်းနှင့် ထိတွေ့သည့် အခိုက်အတန့်တွင် မြူမှုန်ကဲ့သို့ ပျောက်ချင်းမလှပျောက်သွားလေသည်။

စစ်သူကြီးနှစ်ဦးသည် ထိုဝံပုလွေမျိုးနွယ်စု စစ်သည်များ၏ လမ်းစဉ်အတိုင်း သွားတော့မည်ကို မြင်သောအခါ —

“အချိန်-ဟင်းလင်းပြင် ရပ်တန့်ခြင်း”

လင်းထျန်းလုံ၏ ရေခဲမျက်ဝန်းပြာများတွင် ပြတ်သားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး တစ်ရက်လျှင် နှစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုနိုင်သည့် သူ၏အသက်ကယ် ဖဲချပ်ကို မတုံ့ဆိုင်းဘဲ အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ဝီ…

သူ့ကို ဗဟိုပြုကာ ထူးဆန်းသော စည်းမျဉ်းများ၏ လှိုင်းတစ်ခုပျံ့နှံ့သွားပြီး မိစ္ဆာအရိပ်နှင့် ၎င်းပတ်လည် မီတာငါးဆယ်ဧရိယာကို ချက်ချင်းလွှမ်းခြုံသွားသည်။

အချိန်မြစ်သည် ဤနေရာတွင် အလွန်နှေးကွေးသွားပြီး ထို လိမ့်တက်နေသော မီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့လှိုင်း၏ ကျယ်ပြန့်မှု အမြန်နှုန်းသည် ထူထဲသော ပယင်းထဲသို့ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ နှေးကွေးသွားသည်။

“ဆုတ်…မြန်မြန် ဆုတ်”

လင်းထျန်းလုံ၏ အသံတွင် အရေးတကြီးဖြစ်မှု အရိပ်အယောင် ပါဝင်နေသည်။

“သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်ခြင်း” ၏ စည်းမျဉ်းများကို ဆန့်ကျင်၍ အချိန်ဟင်းလင်းပြင် ရပ်တန့်ခြင်းကို ထိန်းသိမ်းရခြင်းသည် သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် သူ၏ စွမ်းအင်များကို ပိုမိုများပြားစွာ သုံးစွဲနေရသည်။

ထျန်းပင်းနှင့် သွေးမိစ္ဆာတို့သည် အသက်ရှူရန် ဤအဖိုးတန် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ သူတို့၏အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားပြီး သေမင်းတမန်ဇုန်မှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားကြသည်။

ဆင်းသက်ပြီးနောက် ရှေ့တွင် ဖြည်းညင်းစွာ တွားသွားနေသော မီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် အကြောက်တရားများ ကျန်ရစ်နေသည်။

ဤတိုက်ပွဲ၏အဆင့်သည် သူတို့၏နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားကြသည်။

မိစ္ဆာအရိပ်၏ ဦးခေါင်းရှိ မီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့ ဝဲကတော့သည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ရှင်းလင်းသော လည်ပတ်မှုတစ်ခုကို ပြသပြီး လင်းထျန်းလုံအပေါ် ပစ်မှတ်ထားလိုက်လိုက်သည်။

ထိုအေးစက်သောဆန္ဒသည် တစ်ဖန်ထွက်ပေါ်လာပြီး စိတ်ဝင်စားဖွယ် အရုပ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားသကဲ့သို့ “သိချင်စိတ်” အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေချေသည်။