အခန်း ၃၁၆

အခန်း (၃၁၆) - အောင်ပွဲနှင့် ဘဝသစ် (၂)

သံကြိုးများမှတစ်ဆင့် ပြန်လည်စီးဝင်လာသောအရာမှာ ၎င်းပို့လွှတ်ခဲ့သော မျိုးသုဉ်းခြင်းစွမ်းအားများသာမက ထို“အာဟာရ” ၏ မယုံနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာသော ဆန္ဒ၊ ထိုရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးသန့်စင်သည့် လက္ခဏာရပ်နှင့် ၎င်းအပြည့်အဝ နားမလည်နိုင်သော အလွန်လေးလံသည့် “တည်ရှိမှု” အယူအဆတို့လည်း ပါဝင်နေကြောင်းကို ၎င်း ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်း၏ မျိုးသုဉ်းခြင်းဗဟိုချက်သည် လင်းထျန်းလုံ၏ ယခင်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်မတည်ငြိမ်သော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ၎င်း၏ စွမ်းအင်များထက် များစွာသာလွန်ပြီး မျိုးစုံသော သူစိမ်းစည်းမျဉ်းများ ရောနှောနေသည့် စွမ်းအင်များသည် ပေါက်ကွဲတော့မည့် ယမ်းအိုးထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သော ရဲရဲတောက် သံချောင်းတစ်ချောင်းအလား ဗဟိုချက်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်လိုက်သည်။

“ဂျွတ်... ဂျွတ်... ဂျွတ်...”

ပထမဆုံးအနေဖြင့် ရေခဲမှန်များ မရေမတွက်နိုင်အောင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရိုက်ခွဲခံရသကဲ့သို့ တိုးညင်းပြီး အဆက်မပြတ် ကွဲအက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် အသံသည် အဆက်မပြတ်ထွက်လာပြီး ပိုမိုကျယ်လောင်လာသည်။

နောက်ဆုံးတွင် …

“ဝုန်း”

ရေခဲချောက်နက်ကြီး၏ တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး အောက်ခြေကို ဖြိုခွဲလိုက်သကဲ့သို့ လုံးဝန်းပြီး အစွန်းရောက်သော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

အရာအားလုံးကို လည်ပတ်ကာ ဝါးမြိုနေခဲ့သော “အကြွင်းမဲ့အမည်းရောင်” ဗဟိုချက်သည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ထို့နောက် ၎င်း၏ အကန့်အသတ်အထိ လေမှုတ်သွင်းခံထားရသော ပူဖောင်းတစ်ခုအလား မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းများအားလုံး ချက်ချင်း ကျယ်ပြန့်လာပြီး ချိတ်ဆက်သွားသည်။

ထို့နောက် အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး အလင်းရောင်ပင် မလွတ်မြောက်နိုင်သော အစွန်းရောက်ပြီး သေးငယ်သည့် ထူးခြားသော အမှတ်တစ်ခုအဖြစ် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပြိုကျသွားကာ အပြင်ဘက်သို့ ရုတ်တရက် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

အကြွင်းမဲ့ဗလာနယ်ရောင်ဝါ ထုတ်လွှတ်နေသော သေးငယ်သည့် အမည်းရောင်စက်လုံးလေးတစ်ခု လင်းလက်သွားပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားကာ လုံးဝမျိုးသုဉ်းသွားသည်။

ပေါက်ကွဲမှုသည် ရိုက်ခတ်လှိုင်း မရှိ။ ပြန့်ကျဲနေသော စွမ်းအင်အပိုင်းအစများမရှိဘဲ စောင့်ကြည့်သူအားလုံး၏ ဝိညာဉ်ခံစားသိမြင်မှုနယ်ပယ်ထဲတွင်လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မျိုးသုဉ်းခြင်းဗဟိုချက် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်နှင့်အတူ လင်းထျန်းလုံကို ရစ်ပတ်နေသော မီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့သံကြိုးထောင်ပေါင်းများစွာသည် ကျောရိုးထုတ်ခံလိုက်ရသော မြွေအုပ်တစ်ခုအလား သူတို့၏ စွမ်းအားနှင့် တောက်ပမှုအားလုံး ချက်ချင်း ဆုံးရှုံးသွားသည်။

၎င်းတို့သည် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်သွားပြီး သန့်စင်သော စွမ်းအင် အမှုန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လေထုထဲမှပျောက်ကွယ်သွားသည်။

စိတ်ပျက်အားငယ်ဖွယ်ရောင်ဝါ ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သော ကြီးမားလှသည့် မီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့ မိစ္ဆာအရိပ်သည် ဦးခေါင်းမှစတင်ကာ အသံမထွက်ဘဲ ပြိုကျကာ ကွဲအက်လာပြီး မူလစွမ်းအင်အမှုန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ဤကမ္ဘာကြီးမှ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုနေရာတွင် ၎င်းတို့အတွင်း၌ နက်ဗျူလာများ စီးဆင်းနေပုံရသော ကြည်လင်ပြီး သန့်စင်သည့် စွမ်းအင် သလင်းကျောက် ဆယ်ဂဏန်းခန့်နှင့် ထူးခြားပြီး အားကောင်းသော စည်းမျဉ်းလှုပ်ခတ်မှုများ ထုတ်လွှတ်နေသည့် အထူးတလည် တောက်ပသော အလင်းစက်လုံး သုံးခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်

ဤအရာများသည် မိစ္ဆာအရိပ်၏ အခြေခံအကျဆုံး စွမ်းအားများမှ စုစည်းထားသော အဆင့်မြင့် လက္ခဏာရပ်များဖြစ်သည်။

ရေခဲချောက်နက်ကြီးအထက်တွင် အချိန်မည်မျှ ကြာမြင့်ခဲ့သည်မသိ။ အေးစက်သည့် တီးတိုးသံများနှင့် အသက်ရှူကျပ်စေသော စိတ်ပျက်အားငယ်ဖွယ် ဖိအားတို့သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကာလရှည်ကြာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သော နေရောင်ခြည်သည် အတားအဆီးမရှိ ကျဆင်းလာပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတိုင်း၏ မျက်နှာများပေါ်သို့ တောက်ပနေကာ သူတို့၏ ထိတ်လန့်မှုများကို နွေးထွေးစွာ ကုစားပေးလိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တိုက်ပွဲသည် အမှန်တကယ် ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ကြေညာလိုက်သည်။

ခွပ်။

လင်းထျန်းလုံ ဆက်လက်၍ မတောင့်ခံနိုင်တော့ပေ။

သူ၏ကြီးမားလှသော ငွေဖြူရောင် ခန္ဓာကိုယ်သည် အေးစက်သော ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကျသွားပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် အသက်ရှူနေသည်။

အသက်ရှူတိုင်းတွင် ပူလောင်သော လေစီးကြောင်းတစ်ခု ပါဝင်နေပြီး သူ၏ရောင်ဝါသည် အကန့်အသတ်အထိ ညှိုးနွမ်းနေသည်။

မျိုးသုဉ်းခြင်း စွမ်းအားများကြောင့် တိုက်စားခံရသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အမာရွတ်များသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိနေသော မီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့ စွမ်းအင်များသည် သူ၏ ဒဏ်ရာများ ကျက်ရန် ဟန့်တားနေသည့် အရိုးပေါ်မှ လောက်ကောင်များအလား ဖြစ်နေသည်။

ထိုနောက်ဆုံးလောင်းကြေးသည် သူ၏စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအား၊ ဆန္ဒနှင့် စွမ်းအင်အားလုံးကို ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

“ဘုရင်မင်းမြတ်”

“ဝံပုလွေဘုရင်”

ထျန်းပင်း၊ သွေးမိစ္ဆာနှင့် အခြားသူများက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ပြေးထွက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် ပုံရိပ်တစ်ခုက သူတို့အားလုံးထက် ပိုမြန်နေသည်။

လင်းထျန်းလုံ၏ ဒူးသည် မြေကြီးနှင့် ထိတွေ့သည့် အခိုက်အတန့်လောက်မှာပင် ယွဲ့ရီသည် အရောင်ဖျော့ဖျော့ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အရာအားလုံးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏ဘေးသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

မြေခွေးမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နှင့် သက်ဆိုင်သော ပုံမှန်အေးစက်မှုနှင့် တည်ငြိမ်မှုတို့မှာ မည်သည့်နေရာတွင်မှ မတွေ့ရတော့ပေ။

သူမ၏ ခရမ်းရောင်မျက်ဝန်းများတွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့် ထင်ရှားသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

“ဘယ်လိုနေလဲ၊ ဒဏ်ရာတွေ ပြင်းထန်လား၊ မလှုပ်နဲ့”

သူမကစိုးရိမ်တကြီးမေးလိုက်ပြီး ရှေ့ခြေသည်းသည် အလိုအလျောက် မြင့်တက်လာကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများကို ထိတွေ့ စစ်ဆေးချင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော မီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့တိုက်စားမှု အမှတ်အသားများကြောင့် လေထဲတွင် ခေတ္တရပ်တန့်သွားသည်။

သူမ၏ အသံတွင် သူမကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိသော တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ရှေ့သို့ပြေးထွက်ရန် ပြင်ဆင်နေသော ထျန်းပင်းနှင့် သွေးမိစ္ဆာအပြင် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသော ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝံပုလွေနှင့် မြေခွေးမျိုးနွယ်စုစစ်သည်များအားလုံး နေရာတွင် အေးခဲသွားပြီး သူတို့၏ ခြေလှမ်းများ အလိုအလျောက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ထျန်းပင်း၏ ရွှေရောင်ရင့်ရင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သွေးမိစ္ဆာ၏ မျက်လုံးနီနီကြီးများတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ယခုလေးတင် ကုသမှုခံယူပြီး သတိရလာသော်လည်း အလွန်အားနည်းနေဆဲဖြစ်သော ယင်းဖုန်းပင်လျှင် သူ၏ ဝံပုလွေခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ ငွေဖြူရောင်မျက်လုံးများတွင် မယုံကြည်နိုင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ခေါင်းဆောင် ယွဲ့ရီ...

အလားတူ အတွေးများသည် မျက်မြင်တွေ့ရှိနေသော သတ္တဝါအားလုံးနီးပါး၏ နှလုံးသားများတွင် ပေါ်လာသည်။

အမြဲတမ်း ကျက်သရေရှိပြီး တည်ငြိမ်ကာ အနည်းငယ် အလှမ်းကွာဝေးပုံရသော ဤမြေခွေးခေါင်းဆောင်သည် ဤမျှ ပုံမှန်မဟုတ်သော၊ ဤမျှ... စိုးရိမ်ပူပန်နေသည့် အသွင်အပြင်ကို ဘယ်အချိန်က ပြသဖူးသနည်း။

စွမ်းအားများကုန်ခမ်းပြီး ပြင်းထန်စွာ နာကျင်နေသော လင်းထျန်းလုံသည် သူမ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော ခရမ်းရောင်မျက်ဝန်းများနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်သည်။

အနည်းငယ်အားနည်းသော်လည်း ထူးခြားသော အပြုံးတစ်ခုကို သူ ဖော်ပြလိုက်သည်။

“ငါ အဆင်ပြေပါတယ်၊ မသေပါဘူး၊ နည်းနည်းလေး... အားကုန်သွားတာပါ”

သူ၏ အသံကို ပိုမိုပေါ့ပါးအောင် သူကြိုးစားလိုက်သည်။

“ဒီတစ်ခေါက်အတွက် ကျေးဇူးပဲ”

သူ၏ ကျေးဇူးတင်စကားသည် အလွန်တိုတောင်းပြီး အကြည့်များမှာ အလွန်ပွင့်လင်းသည်။

သို့သော် ဤပွင့်လင်းသော အကြည့်နှင့် တိုတောင်းသော ကျေးဇူးတင်စကားများက ယွဲ့ရီကို အံ့အားသင့်သွားစေပြီး ထိုအစွန်းရောက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် တွန်းအားများထဲမှ သူမကို ချက်ချင်း သတိပြန်ဝင်လာစေသည်။

ယခုလေးတင် သူမ၏အပြုအမူများသည် သူမ၏ နဂိုပုံရိပ်နှင့်ကွာခြားပုံကို သူမ ချက်ချင်းသတိပြုမိသွားသည်။

အထူးသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်အားလုံးမှ အံ့အားသင့်ပြီး စူးစမ်းသော အကြည့်များသည် သူမအပေါ်သို့ ကျရောက်လာသောအခါ သူမတစ်ကိုယ်လုံး မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။

သူမကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိသည့် ရှက်သွေးများဖြာနေသည့် ပါးလေးများမှာ ရဲရဲ‌နီနေလေသည်။

အပူလောင်သွားသကဲ့သို့ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော သူမ၏ရှေ့ခြေသည်းကို ရုတ်တရက် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး နောက်သို့ ခြေတစ်ဝက်ခန့် လျင်မြန်စွာ ဆုတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ ဆူပွက်နေသော စိတ်ခံစားမှုများကို ချက်ချင်းဖိနှိပ်ကာ သူမ၏ ပုံမှန်လေသံကို ပြန်လည်ရရှိရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သတိထားမိရန် ခက်ခဲသော ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေဆဲဖြစ်သည်။

“ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး၊ ရှင်သာလဲကျသွားရင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ဘယ်သူမှ မရှိတော့ဘူး၊ ဒါက ငါ့မြေခွေးမျိုးနွယ်စုအတွက်လည်း ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမချက်ချင်းလှည့်လိုက်ပြီး လင်းထျန်းလုံကို ဆက်မကြည့်တော့ဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေခွေးမျိုးနွယ်စု စစ်သည်များဆီသို့ သူမ၏ အကြည့်များကို လွှဲပြောင်းလိုက်သည်။

သူမ၏ အသံသည် အေးစက်မှုထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

“ဘာတွေ ရပ်ကြည့်နေကြတာလဲ၊ စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းဖို့နဲ့ ဒဏ်ရာရသူတွေကို ချက်ချင်းကုသဖို့ ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုကို ကူညီကြ”

အနည်းငယ်လှည့်နေသော သူမ၏ ဦးခေါင်းနှင့် အနည်းငယ် တင်းမာနေသေးသော ကျောပြင်ကသာ သူမ၏ စိတ်အခြေအနေ လုံးဝမတည်ငြိမ်သေးကြောင်းကို ဖော်ပြနေသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် သူမ၏ အပြုအမူကို ကြည့်ပြီး မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

သူသည် လတ်တလောတွင် အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး ဤမြေခွေးမလေး အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသွားသည်ကို စဉ်းစားရန် အမှန်တကယ် ခွန်အားမရှိတော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် လေထုထဲတွင် လွင့်မျောနေသော သန့်စင်သည့် မျိုးသုဉ်းခြင်းအနှစ်သာရသည် ၎င်း၏ ကြမ်းတမ်းသော လက္ခဏာများကို ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်၏ စွမ်းအားဖြင့် သန့်စင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ဗဟိုချက်ကို နောက်ဆုံးတွင် ရှာတွေ့သွားပုံရသည်။

၎င်းသည် ရွှင်လန်းသော အသံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ကာ နူးညံ့သော်လည်း ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော စွမ်းအင် ရေစီးကြောင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြစ်များသည် ပင်လယ်ထဲသို့ စီးဝင်သကဲ့သို့ မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်နေသော လင်းထျန်းလုံဆီသို့ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးမှ စီးဝင်လာတော့သည်။