အခန်း ၃၂၀

အခန်း (၃၂၀) - မိတ်ဆွေဟောင်းနှင့် ရေရှည် မဟာဗျူဟာ (၃)

အစည်းအဝေး စတင်ကတည်းက မြေခွေးခေါင်းဆောင်သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟခဲ့ဘဲ အားလုံး၏ တင်ပြချက်များကိုသာ နားထောင်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုင်ခုံဘေးတွင် သဘာဝကျကျ တွဲလောင်းကျနေသော သူမ၏ဖောင်းပွနေသည့် အမြီးဖျားသည် မသိစိတ်မှ တင်းမာနေပြီး သူမနှလုံးသားသည် လုံးဝမငြိမ်သက်နေကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

“တည်ဆောက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးမှတော့”

လင်းထျန်းလုံ ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရာ သူ၏ ကြီးမားလှသော ပုံရိပ်သည် မမြင်နိုင်သော ဖိအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူသည် သဲစားပွဲသို့ လျှောက်သွားပြီး မြေခွေးမျိုးနွယ်စုဧရိယာ၏ အဓိကတည်နေရာကို သူ၏ ထက်မြက်သော လက်သည်းဖြင့် တိကျစွာ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“ဒါဆိုလည်း အကောင်းဆုံး တည်ဆောက်ပါ၊ ငါတို့ရဲ့ မြေခွေးမဟာမိတ်တွေ သက်တောင့်သက်သာ နေထိုင်ပြီး ချောချောမွေ့မွေ့ ကျင့်ကြံနိုင်ရုံသာမကဘဲ ဝံပုလွေအသိုက်ကို အာရုံစိုက်လာနိုင်မယ့် အနာဂတ်အင်အားစု အားလုံးကို ‌ သေချာအသိပေးရမယ်”

“ဝံပုလွေအသိုက်ရဲ့ မဟာမိတ် ဖြစ်လာတာက အမြင့်ဆုံး အဆင့်အတန်းရှိတဲ့ ဆက်ဆံရေးနဲ့ လေးစားမှုကို ခံစားရတယ်ဆိုတာကိုပဲ”

သူ၏ အကြည့်များက တက်ရောက်လာသော အဓိကအဖွဲ့ဝင်တိုင်းအပေါ် ဖြတ်သန်းသွားကာ လေသံမှာ ပြတ်သားနေသည်။

“အရင်းအမြစ် ပြဿနာကို ငါ ဖြေရှင်းမယ်၊ ဒီတစ်ခေါက်မှာ လတ်တလော အခက်အခဲတွေကို ကျော်လွှားဖို့ လုံလောက်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရရှိဖို့သာမက ဝံပုလွေအသိုက်နဲ့ ငါတို့အားလုံးရဲ့ အနာဂတ်ကို နှစ်တစ်ရာ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက်ပိုပြီး ထောက်ပံ့ပေးနိုင်တဲ့ ခိုင်မာတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကိုလည်း ငါတို့ ရှာဖွေရမယ်”

အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးပြီးနောက် ညကျရောက်လာသည်။

လရောင်သည် ဝံပုလွေအသိုက်အပေါ် တစ်ဖန် ကျရောက်လာပြီး ဆူညံမှုအပြီး တိတ်ဆိတ်မှုသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေသော မြေပြင်ကို ငွေရောင်ပုဝါတစ်လွှာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် မိခင်သစ်ပင်၏ အမြင့်ဆုံး သစ်ကိုင်းပေါ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေသည်။

ညလေက မိုးပြာရောင်အလင်းတန်း အနည်းငယ် ပါဝင်ပြီး ငွေဖြူရောင်ဖြစ်သည့် သူ့အမွေးအမျှင်များကို လှုပ်ခတ်စေသည်။ သူ၏နဖူးပေါ်ရှိ ရေခဲမိုးကြိုးသရဖူသည် လရောင်အောက်တွင် တောက်ပနေသည်။

သူသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေရှိရာ ဦးတည်ချက်သို့ လှမ်းကြည့်နေပြီး ရှေးဟောင်း ရေခဲအရိုးစုမိစ္ဆာနဂါး အိပ်မောကျနေသည့် ရေခဲဒြပ်စင် မူလအစစုစည်းမှုဖြစ်သော ဧရာမသတ္တုကြောဖြစ်သည့် ရှေးဟောင်းအစောင့်အရှောက် အရိပ်အမြွက်ပြခဲ့သော လျှို့ဝှက်ချက်ကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည်အမှတ်ရနေသည်။

ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့သွားမည့် ခရီးစဉ်၏ ရည်မှန်းချက်သည် ယခုအခါ ကွာခြားသွားပြီဖြစ်သည်။

လက်ရှိတိုးချဲ့မှုကို ထောက်ပံ့နိုင်ရန်တွက် ရေခဲပင်မသလင်းကျောက် လုံလောက်စွာ ယူရန်သာမကဘဲ ထိုဒဏ္ဍာရီလာရှေးဟောင်း သတ္တုကြောသည် ဝံပုလွေအသိုက်၏ အနာဂတ်အတွက် အခြေခံအုတ်မြစ် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာနိုင်မလားဆိုတာကို ကိုယ်တိုင် သွားရောက်အကဲဖြတ်ရန်လည်း လိုအပ်သည်။

လင်းထျန်းလုံ၏ ပုံရိပ်သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ရေခဲတောင်ကြားတွင် ပြန်လည်ပေါ်လာသောအခါ အစောင့်အရှောက် ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်သည် သတ္တုကြောမှ ချက်ချင်းနီးပါး ထွက်ပေါ်လာသည်။

အပြာရောင်ဖျော့ဖျော့အလင်းတန်းသည် ယခင်ကထက် ပိုမို တက်ကြွနေပြီး ကျောက်ခဲပစ်ချခံလိုက်ရသော ရေကန်မျက်နှာပြင်အလား ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်နေသည်။

၎င်းသည် လင်းထျန်းလုံကို အထူးသဖြင့် သူ့နဖူးပေါ်ရှိ ရေခဲနှင့်မိုးကြိုးတို့ဖြင့် ရက်လုပ်ထားသော ရုပ်လုံးပေါ် သရဖူကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်း၏ အသိစိတ်တွင် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဒီလောက် အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ... မင်းက... ဒီအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီပေါ့...”

အေးစက်သော အသိစိတ်တွင် ရှင်းလင်းသော ချီးကျူးမှု ပါဝင်နေသည်။

“မိုးပြာရောင်နက်နဲ စွမ်းအား... အဲဒီလောက် သန့်စင်တာ... ဒီလို ကြီးထွားမှု အမြန်နှုန်းမျိုးကို... ငါ... တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး...”

အခြားတစ်ဖက်၏ သဘောထားသည် တန်းတူနီးပါးဖြစ်သည့် အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လေးစားမှုအရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ပင် ပါဝင်နေကြောင်းကို လင်းထျန်းလုံ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနိုင်သည်။

“အကြီးအကဲ၊ ဒီတစ်ခေါက် ကျုပ်လာတာက ရှေးဟောင်းရေခဲပင်မဗဟိုချက်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို မေးချင်လို့ပါ” ဟု လင်းထျန်းလုံက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဝံပုလွေအသိုက် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့ ရေရှည် အခြေခံအုတ်မြစ် လိုအပ်နေတယ်”

အစောင့်အရှောက်သည် တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ မည်သည့် စမ်းသပ်မှုများကိုမျှ မပြောဘဲ ၎င်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို တိုက်ရိုက် ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ လက်ရှိ ခွန်အားနဲ့ဆိုရင်... ဒီနေရာမှာ အချိန်ဖြုန်းနေဖို့ မလိုတော့ဘူး အနောက်မြောက်ဘက် အဆုံး... ထာဝရရေခဲဗဟိုချက်... အဲ့တာရဲ့အစောင့်အရှောက်ဖြစ်တဲ့ ရေခဲအရိုးစုမိစ္ဆာနဂါးကို စိန်ခေါ်ဖို့ အရည်အချင်း... မင်းမှာ ရှိနေပြီ”

၎င်းသည် ပြတ်သားသော အကဲဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ပေးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ရှုပ်ထွေးသည့် စိတ်ခံစားမှုတစ်ခု ၎င်း၏ အသိစိတ်တွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော အထီးကျန် နှစ်ကာလများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် အပြောင်းအလဲများစွာရှိသော ခံစားချက်ဖြစ်သည်။

“ငါ ဒီနေရာကို စောင့်ကြပ်ခဲ့တာ... မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်တွေ ကြာခဲ့ပြီ... လောဘကြီးတဲ့သူတွေ... တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ကျဆုံးသွားတာကို... တွေ့ခဲ့ရတယ်... အားလုံး ရေခဲအောက်က အေးခဲနေတဲ့ အရိုးတွေ ဖြစ်သွားကြတယ်... မင်းတစ်ယောက်ပဲ... သူတို့နဲ့မတူတာ...”

လင်းထျန်းလုံ၏ နှလုံးသား လှုပ်ရှားသွားပြီး ထို နက်ရှိုင်းသော အထီးကျန်မှုကို ဖမ်းယူမိလိုက်သည်။ အပြာရောင်ဖျော့ဖျော့ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ကာ သူ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

“ကျုပ် အဲဒီရေခဲအရိုးစုမိစ္ဆာနဂါးကို ကိုင်တွယ်ပြီး ဗဟိုချက်ကို ယူလိုက်ရင် ခင်ဗျား ဒီနေရာကို ဆက်ပြီး စောင့်ကြပ်နေဖို့ အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ဘူး မဟုတ်လား”

အစောင့်အရှောက်၏ အလင်းတန်း ထပ်မံ လင်းလက်သွားပြီး တစ်ခါမှ မပြောဖူးသော ဤဖြစ်နိုင်ခြေကို စဉ်းစားနေပုံရသည်။

“အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ကျုပ်နဲ့အတူ ဝံပုလွေအသိုက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ”

လင်းထျန်းလုံ တိုက်ရိုက် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

“အဲဒီမှာ တိုတမ်မိခင်သစ်ပင် တစ်ပင်ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ အသက်စွမ်းအင်တွေ ကြွယ်ဝတယ်၊ ဒီအေးစက်တဲ့ သတ္တုကြောထက် ခင်ဗျား နေထိုင်ဖို့ ပိုသင့်တော်လိမ့်မယ်၊ ဒီဘာမှမရှိနေတဲ့ နေရာမှာ တစ်ယောက်တည်း ထာဝရနေတာထက် ပိုကောင်းပါတယ်”

ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

အပြာရောင်ဖျော့ဖျော့ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်၏ အလင်းတန်းသည် ပြင်းထန်သော အတွင်းစိတ် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ခံစားနေရသကဲ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လှိုင်းထနေသည်။

သူ သဘောမတူခဲ့သော်လည်း ယခင်ကလို ချက်ချင်း ငြင်းဆန်မှုကိုလည်း မပို့လွှတ်ခဲ့ပေ။ ဤတိတ်ဆိတ်မှု ကိုယ်တိုင်က ၎င်း၏ သဘောထား ပျော့ပျောင်းလာခြင်းဖြစ်သည်။

“ဒီကိစ္စကို... နောက်မှ ဆွေးနွေးလို့ ရပါတယ်...”

နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် ဝေဝါးသော တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုကို ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ ထို‘နောက်မှ’ သည် အနာဂတ်အတွက် အဆုံးအစမရှိသော ဖြစ်နိုင်ခြေများကို ချန်ထားခဲ့သည်။

လင်းထျန်းလုံ ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုကိစ္စကို ဆက်လက် ဖိအားမပေးတော့ပေ။

ထာဝရရေခဲဗဟိုချက်၏ တိကျသော တည်နေရာ၊ ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင် လက္ခဏာများနှင့် ရေခဲအရိုးစု မိစ္ဆာနဂါး၏ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော စွမ်းရည်များကို သူ အသေးစိတ် မေးမြန်းခဲ့သည်။

အစောင့်အရှောက်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ၎င်းသိထားသော အချက်အလက် အားလုံးကို ထုတ်ဖော်ပြောပြခဲ့သည်။

လုံလောက်သော ထောက်လှမ်းရေးသတင်းများ ရရှိပြီးနောက် လင်းထျန်းလုံသည် ထာဝရရေခဲဗဟိုချက်ဆီသို့ အလျင်စလို မသွားခဲ့ပေ။

သူသည် အစောင့်အရှောက်ကို ကျေးဇူးတင်စကားပြောပြီး လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးရန် ကတိပြုထားသော ရေခဲပင်မသလင်းကျောက် အမြောက်အမြား (ကနဦး တိုးချဲ့မှုကို ထောက်ပံ့ရန် လုံလောက်သည်) ကို စုဆောင်းကာ ရေခဲတောင်ကြားမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ဝံပုလွေအသိုက်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ယင်းဖုန်းကို ချက်ချင်း ရှာဖွေခဲ့သည်။

“မင်းအတွက် အရေးကြီးတဲ့ ထောက်လှမ်းရေး မစ်ရှင်တစ်ခု ရှိတယ်”

လင်းထျန်းလုံ တိုက်ရိုက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ စွမ်းအင်အတက်အကျတွေကို မှတ်တမ်းတင်နိုင်တဲ့ ရုန်းတွေ တပ်ဆင်ထားတဲ့ ထိပ်တန်းနှင်းခဲအရိပ်လျှို့ဝှက်အစောင့်အရှောက် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အနောက်မြောက်ဘက်က ထာဝရရေခဲ ဗဟိုချက် ဆီကို လွှတ်လိုက်”

“မြေမျက်နှာသွင်ပြင်၊ စွမ်းအင် စီးဆင်းမှုနဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ လက္ခဏာတွေကို မှတ်တမ်းတင်ပြီး အဝေးကနေပဲ ထောက်လှမ်းနေ”

“ဗဟိုဧရိယာကို ချဉ်းကပ်ဖို့ လုံးဝမလုပ်နဲ့… အဲဒီမှာရှိတဲ့ ဘယ်အရာကိုမှ အလန့်တကြားဖြစ်အောင် လုပ်လို့မရဘူး”

“နားလည်ပါပြီ”

ယင်းဖုန်းက တိုတောင်းစွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူ၏ ပုံရိပ်သည် အရိပ်ထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားကာ ဤအရေးကြီးသော တာဝန်ကို စီစဉ်ရန် ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ခဲ့သည်။

ဤကိစ္စများကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် လင်းထျန်းလုံသည် မြေခွေးမျိုးနွယ်စု ခရိုင်သစ်၏ တည်နေရာကို စီစဉ်နေသော ယွဲ့ရီထံသို့ လျှောက်သွားသည်။

သူမသည် ရေခဲမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အဆောက်အအုံ ပုံစံများကို ဖော်ပြရန် သူမ၏ လက်သည်းထိပ်ဖျားကို အသုံးပြုနေပြီး အာရုံစိုက်နေပုံရသည်။

“အရင်းအမြစ် ပြဿနာကို ယာယီ ဖြေရှင်းပြီးပြီ၊ ပဏာမတိုးချဲ့မှုကို စတင်လို့ရပြီ”

လင်းထျန်းလုံက ပြောလိုက်သည်။

ယွဲ့ရီ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ ခရမ်းရောင်မျက်ဝန်းများသည် သူနှင့် ဆုံသွားသည်။

“ရှင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို သွားခဲ့တာလား၊ ဟင်းလင်းပြင် လှုပ်ခတ်မှုကို ခံစားမိတယ်”

“အင်း”

“မိတ်ဆွေဟောင်း တစ်ယောက်ကို သွားတွေ့တယ်၊ အရေးတကြီး လိုအပ်နေတဲ့ သတ္တုတချို့ သွားယူတယ်၊ ပြီးတော့ ကြုံလို့... ပိုကြီးတဲ့ သတ္တုကြော အကြောင်း မေးခဲ့တယ်”

လင်းထျန်းလုံက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

ယွဲ့ရီသည် အဓိက အချက်အလက်များကို ချက်ချင်း ဖမ်းယူလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

“ပိုကြီးတဲ့ သတ္တုကြောအစောင့်အရှောက် ရှိလား”

“ရှေးဟောင်း ရေခဲပင်မဗဟိုချက်တစ်ခု၊ အရှင်သခင်အဆင့် လောက်ရှိနိုင်တဲ့ ရေခဲအရိုးစု မိစ္ဆာနဂါးက စောင့်ကြပ်နေတယ်”

လင်းထျန်းလုံ ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ပေ။

ယွဲ့ရီ၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားပြီး သူမ၏ ရှေ့ခြေသည်းများသည် အလိုအလျောက် တင်းကျပ်သွားသည်။

“ရှင်သွားဖို့ စီစဉ်ထားတာလား”

“မလောပါဘူး”

လင်းထျန်းလုံသည် အဝေးမှ သူတို့၏ စွမ်းရည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို လေ့ကျင့်နေသော သားပေါက်လေး နှစ်ကောင် (ရှောင်လန်က ရှောင်ယင်း၏ အချိန်အရှိန်မြှင့်တင်မှုကို ကူညီရန် ဟင်းလင်းပြင် ခေါက်ခြင်း ကို အသုံးပြုနေသည်) ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ထောက်လှမ်းရေး အစီရင်ခံစာ ပြန်ရောက်လာတာကို စောင့်မယ်၊ သူတို့ အသစ်ရရှိထားတဲ့ စွမ်းအားတွေနဲ့ လုံးဝ ရင်းနှီးသွားတဲ့အထိ စောင့်မယ်၊ ဝံပုလွေအသိုက် တိုးချဲ့တာ ပြီးတဲ့အထိ စောင့်မယ်... အဲဒီအခါကျရင်၊ ငါတို့ အတူတူ သွားလို့ရလောက်တယ်”

သူ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ စကားများတွင် ဖော်ပြထားသော အချက်အလက်များက ယွဲ့ရီ၏ နှလုံးသားကို အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အနာဂတ်ကို စီစဉ်နေရုံသာမက သူမ၊ မြေခွေးမျိုးနွယ်စုနှင့် ဝံပုလွေအသိုက်၏ အင်အားတစ်ခုလုံးကို သူ့အတွေးများထဲတွင် ထည့်သွင်းထားပြီးဖြစ်သည်။

“သဘောပါပဲ”

သူမ အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး ပုံစံကြမ်းကို ဆက်လက် ရေးဆွဲနေသော်လည်း သူမ၏ အသံမှာ ပိုမိုနူးညံ့နေသည်။

“အခု ရှင်က ဝံပုလွေဘုရင်လေ၊ ရှင် ဆုံးဖြတ်ပါ”

လင်းထျန်းလုံသည် ဟန်ဆောင်ထားသော သူမ၏ လျစ်လျူရှုမှုကို ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်မပြောတော့ဘဲ ထျန်းပင်းနှင့် သွေးမိစ္ဆာတို့၏ လေ့ကျင့်ရေးကွင်း တည်ဆောက်မှု တိုးတက်မှုကို စစ်ဆေးရန် လှည့်ထွက်သွားသည်။

ရှေ့ဆက်ရမည့်လမ်းသည် ရှည်လျားပြီး စိန်ခေါ်မှုများသည် သေချာပေါက် ပိုမိုကြီးမားလာမည်ကို သူ သိသည်။

သို့သော် သူ့ရှေ့ရှိ တက်ကြွပြီး ပိုမိုအားကောင်းလာသော သူ့ဘေးရှိ ရဲဘော်ရဲဘက်များနှင့် လက်တွဲဖော်များကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ယုံကြည်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ရှေးဟောင်း ရေခဲပင်မဗဟိုချက်သည် ဝံပုလွေအသိုက်အတွက် သူ ပြင်ဆင်ထားသော နောက်ထပ် လက်ဆောင်ကြီး ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ထိုရှေးဟောင်းအစောင့်အရှောက်ကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာခြင်းက ဝံပုလွေအသိုက်အတွက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရင်းအမြစ်များထက် ပိုမိုတန်ဖိုးရှိသော စည်းစိမ်ကို ဆောင်ကြဉ်းလာနိုင်ပေသည်။