အခန်း ၃၀၄

အခန်း။ ၃၀၄

ကျောက်တိုင်ထိုင်ခုံ၏ တကျီကျီမြည်သံနှင့်အတူ ထန်ရှောင်ခုန်းမှာ ကိုယ်ကိုမတ်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် "အရက်က သောက်လို့ကောင်းရဲ့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

စုန်ယန်က "ကောင်းပါတယ် တကယ်ကို ကောင်းပါတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ထန်ရှောင်ခုန်းက "ငါ အဲ့ဒီနေ့က နည်းနည်းပေါ့လျော့သွားမိတယ်။ မင်းက ထန်ယီရဲ့စိတ်ထဲမှာ စိတ်စွဲလန်းမှုတွေ ကျန်ရစ်ခဲ့မှာကို မလိုလားတာကိုး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်က "ဒါတင်မကပါဘူး ကျေးဇူးတရားကို ပြန်ဆပ်တဲ့အနေနဲ့လည်း ပါပါတယ်" ဟု ပြောသည်။

ထန်ရှောင်ခုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပိုမိုနူးညံ့လာပြီး ရုတ်တရက် "ငါ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုစာရင်းထဲမှာ မင်းကို စာရင်းသွင်းဖို့ ဆန္ဒရှိလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

သူက ပြုံးလျက် ဆက်ပြောသည်။

"ငါက နတ်ဘုရားမွေးဖွားခြင်းအဆင့်ရောက်ခါနီး အဆင့်မှာရှိတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ဘိုးဘေးသွေးကြောကို စောင့်ရှောက်တာက နောက်ဆုံးအကြိမ်ပဲ။ ပြီးသွားရင်တော့ နတ်ဘုရားမွေးဖွားခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားတော့မှာ။ ငါ့မျိုးဆက်မှာ ငါ့ရဲ့အနေအထားက နိမ့်ကျတာမဟုတ်ဘူး။ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တောင် ငါ့ကို တတိယအစ်ကိုလို့ ခေါ်ရတာမျိုး"

"ငါ့ရဲ့ လက်တွဲဖော်ကလည်း အဲ့ဒီအဆင့်မှာပဲ ရှိတယ်။ ငါတို့နှစ်ယောက်မှာ သားတစ်ယောက်၊ သမီးတစ်ယောက်ရှိပြီး သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်ကို ရောက်နေကြပြီ။ မြေးတွေလည်း ရှိသေးတယ်။

ငါ့အမေနဲ့ သူ့လက်တွဲဖော်ရဲ့ ဘိုးဘေးမျိုးဆက်တွေလည်း အသက်ရှင်နေကြတုန်းပဲ။ ငါ့ရဲ့ မိသားစုက အတော်လေးကို စည်ကားတိုးတက်နေတာ။ မင်းသာ ငါ့ရဲ့မျိုးဆက်ထဲကို ဝင်ချင်တယ်ဆိုရင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါ။ ဒီနေ့ကစပြီး မင်းက ငါ့ရဲ့မွေးစားသား ဖြစ်လာမှာ"

သူသည် အစပိုင်းတွင် စဉ်းစားနေခဲ့ပြီး ငါးဆယ်နှစ်ကြာမှ ကျင်းပမည့် မိသားစုအစည်းအဝေးတွင်မှ ဆွေးနွေးရန် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော် ဤလူငယ်လေး၏ အရည်အချင်းနှင့် စိတ်သဘောထားမှာ အစဉ်အလာမရှိလောက်အောင် ထူးချွန်လွန်းလှသဖြင့် ထန်ရှောင်ခုန်းမှာ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်အပေါ် ချစ်ခင်မြတ်နိုးစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာကာ စုန်ယန် ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ ချက်ချင်းပင် ဖိတ်ခေါ်လိုက်ခြင်းပင်။

စုန်ယန်မှာ လေးစားစွာဖြင့် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး "သားက အဖေ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထန်ရှောင်ခုန်းက လက်ကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်ရာ ပျော့ပျောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို ထူလိုက်သည်။

ထန်ရှောင်ခုန်းမှာ အနီးသို့ လျှောက်လာပြီး ဒူးထောက်ထားသည့် စုန်ယန်၏ ဒူးပေါ်မှ ဖုန်မှုန့်များကို သုတ်ပေးကာ ပြုံး၍ ပြောသည်။

"ရှောင်ဟန်... နောက်တစ်ခါ ဒူးမထောက်ပါနဲ့တော့။ အဲ့ဒါ ငါတို့အိမ်ရဲ့ ဓလေ့မဟုတ်ဘူး"

ပြောပြီးနောက် သူသည် လူငယ်လေး၏ ပခုံးကို ပုတ်၍ "လာခဲ့ နောက်တစ်နေရာကို ခေါ်သွားမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးလျက် "ဒီနေရာက ငါတို့ ပုံသဏ္ဍန်မဲ့ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ တိုးတက်မှု အစပြုရာနေရာနဲ့ ဘိုးဘေးသွေးကြောရဲ့ တကယ့်တည်နေရာပဲ။ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေက ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရမှသာ ဝင်ခွင့်ရတာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီအဘိုးအိုမှာ ခွဲတမ်းတစ်ခုရှိတယ်။ အဲ့ဒီခွဲတမ်းက မင်းအတွက်ပဲ"

"ထူးကဲချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၇ မှာတင် ဘိုးဘေးသွေးကြောရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုကို ခံရတော့မယ့် ဒီကောင်လေးရဲ့ အနာဂတ်ကို ဒီအဘိုးအိုတောင် စိတ်ကူးကြည့်လို့ မရတော့ဘူး ဟားဟားဟား"

စုန်ယန်မှာ...

ဘိုးဘေးသွေးကြော….

သူ ရုတ်တရက် စိုးရိမ်စိတ်ဝင်သွားကာ သူ၏ အစီအစဉ်မှာ မိစ္ဆာရဟန်းတော်က အသာစီးရထားပြီးဖြစ်ရာ သူ့ကို ဝါးမြိုလိုလျှင် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ အရှိန်အဝါကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်သည်။ အဆင့်အတန်း မြင့်မားလေလေ ပိုကောင်းလေလေဖြစ်သည်။

သို့သော် ဘိုးဘေးသွေးကြော၏ နေရာသည် သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုကြီးမားနေသည်။ သို့သော် အချိန်တန်လျှင်တော့ ကြိတ်မှိတ်၍ ရင်ဆိုင်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

...

...

ဘိုးဘေးသွေးကြောဆိုသည်မှာ တောင်တစ်လုံးဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးထဲတွင် တည်ရှိသော တောင်တစ်လုံး ဖြစ်သည်။ ပို၍တိတိကျကျဆိုရလျှင် ထိုတောင်၏ ဗဟိုချက်တွင်ရှိသော ကောင်းကင်ရေကန်တစ်ခုဖြစ်သည်။

နေရောင်ခြည်အောက်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်ထိပ်များမှာ မတ်စောက်စွာ ရပ်တည်နေပြီး တိမ်ဖြူများမှာ စီးမျောနေသည်။

ထိုကောင်းကင်ရေကန်အတွင်း၌မူ လှိုင်းလုံးများ တရွေ့ရွေ့ရိုက်ခတ်နေပြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော ရေပြင်ထဲတွင် ရေနေမိစ္ဆာသားရဲအချို့ကိုပင် မွေးမြူထားသည်။

ရုတ်တရက် ရေပြင်ပေါ်တွင် လှိုင်းလုံးများ တရွေ့ရွေ့လှုပ်ရှားလာပြီးနောက် ပြင်းထန်စွာ ဆူပွက်လာသည်။

ရေအောက်မှ ဧရာမ ဦးချိုကြီးတစ်စုံ ပေါ်ထွက်လာပြီး ရေပြင်ပေါ်သို့ ပေါ်တက်လာသည်။ ထိုဦးချိုကြီးတို့မှ ထွက်ပေါ်လာသော အစွမ်းထက်သည့် ဖိအားမှာ လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြန့်နှံ့သွားရာ တောင်ကုန်းတစ်ခုလုံးရှိ ပိုးမွှားများ၏ မြည်သံများမှာ ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားပြီး ငရဲကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

စုန်ယန်မှာ ထိုမြင်ကွင်းကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရှုနေရင်း တစ်ဖက်တွင်လည်း ဖုန်းချန်ဇီ၏ စွမ်းအားအရှိန်အဝါကို သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်မှာ သန်မာရုံသာမက ထိန်းချုပ်မှုမှာလည်း တိကျသဖြင့် ထိုအပြုအမူမှာ အစက်အပြောက်မရှိ ချောမွေ့သွားခဲ့သည်။

ယခု သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာသည်မှာ နဂါးတစ်ကောင်ပင်။

ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် အနက်ရောင်၊ ညာဘက်ခြမ်းတွင် အဖြူရောင်ရှိသည့် နဂါးကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်၏။

အရောင်နှစ်မျိုးဖြစ်သော်လည်း ထိုနဂါးကို ရုပ်ဆိုးသည်ဟု မထင်ရဘဲ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆွဲဆောင်မှုမျိုး ရှိနေသည်။

ထိုအနက်နှင့်အဖြူ နဂါးကြီးက သူတို့နှစ်ဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ စုန်ယန်မှာ နဂါး၏ အကြည့်များက သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး လုံးဝမလှုပ်ရှားရဲဘဲ တောင့်တောင့်ကြီး ရပ်နေမိသည်။

နဂါးကြီးမှာ ပေတစ်ရာခန့် ပျံတက်သွားပြီးနောက် ရှည်လျားသော ကိုယ်ခန္ဓာကို အနည်းငယ် ကွေးညွတ်ကာ ခေါင်းကို ငုံ့လျက် သူတို့ကို အလေးအနက် အကဲခတ်နေဟန် ရှိသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်...

ဖျတ်ခနဲ…

ထိုနဂါးကြီးမှာ ကောင်းကင်ရေကန်ထဲသို့ ပြန်ငုပ်သွားတော့သည်။

ထန်ရှောင်ခုန်းမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး မအံ့ဩပေ။ နဂါးကြီး ရေကန်ထဲ ပြန်ဝင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ စုန်ယန်၏ ပခုံးကို ပုတ်၍ ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"အဘိုးအိုတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီ ယင်ယန်ထူးကဲနဂါးက လူငယ်တစ်ယောက်ကို ဒီလောက်ကြာကြာ စိုက်ကြည့်နေတာမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ အသက်ရှူဆယ်ကြိမ်စာ... မင်းကို အသက်ရှူဆယ်ကြိမ်စာလောက်တောင် စိုက်ကြည့်သွားတာကွ"

"နောက်ဆုံးအကြိမ် ဒီလောက်ကြာကြာ စိုက်ကြည့်ခံခဲ့ရတာက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ခေါင်းဆောင်တောင် ခြောက်ကြိမ်စာလောက်ပဲ အကြည့်ခံရတာ မင်းနဲ့ယှဉ်ရင် အများကြီး လျော့နည်းသေးတယ်။ ဟားဟားဟား အရမ်းကောင်းတယ်။ အရမ်းကောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းအနေနဲ့ ဆက်ပြီး နှိမ့်ချနေရမယ်။ ကျင့်စဉ်ကိုလည်း ကြိုးစားရမယ်။ ပါရမီဆိုတာ စွမ်းအားအဖြစ် မပြောင်းလဲနိုင်ရင် ဘာမှမဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်းသိထားရမယ်"

ထိုအချိန်တွင် ထန်ရှောင်ခုန်းမှာ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေသည်။ ယင်ယန်ထူးကဲနဂါး၏ အသက်ရှူဆယ်ကြိမ်စာ အကြည့်ကို ခံရခြင်းက ဤလူငယ်၏ ပါရမီကို တစ်ဖက်တစ်လမ်းမှ သက်သေပြနေသည်။

၎င်းသည် ထန်ရှောင်ခုန်း၏ လူရွေးချယ်မှု အတတ်ပညာကိုလည်း အသိအမှတ်ပြုခြင်းပင်။

စုန်ယန်က "အဖေ... ဒါက တကယ်ပဲ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..." ဟု မေးသည်။

ထန်ရှောင်ခုန်းက "ငါတို့ ပုံသဏ္ဍန်မဲ့ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုဟာ ဒီရေကန်မှာပဲ ပေါက်ဖွားလာခဲ့တာ ငါးထောင်ကျော်ခဲ့ပြီ။ ဒဏ္ဍာရီအရ ဘိုးဘေးတွေက ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေမယ့် စွမ်းအားတွေနဲ့ ဘဝနဲ့နှောင်ဖွဲ့ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဖွင့်ခဲ့တာလို့ ပြောကြတယ်" ဟု ပြောသည်။

စုန်ယန်မှာ စိတ်ထဲမှ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူသည် ကိုယ်ပိုင်လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ စွမ်းအားကို လျှော့တွက်မိနေခြင်းပင်။

မိန်းကလေးလင်း၏ စွမ်းအားမှာ နတ်ဘုရားမွေးဖွားခြင်းအဆင့်ထက်ပင် ကျော်လွန်နေနိုင်သည်။

ထန်ရှောင်ခုန်းက ဆက်ပြောသည်။

"ကမ္ဘာအတွက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေဆိုတာ မိခင်ဝမ်းဗိုက်ထဲက သန္ဓေသားနဲ့ တူတယ်။ ဒီနေရာက လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ အစပြုရာပဲ။ ငါတို့ ပုံသဏ္ဍန်မဲ့မျိုးနွယ်စုဟာ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကနေ ဆင်းသက်လာတာ။ ဘိုးဘေးတွေက ဝိညာဉ်ကို ၆၄ ပိုင်း ခွဲထုတ်ပြီး မွေးမြူခဲ့တာ၊ ဒါကြောင့် ပထမဆုံး မျိုးနွယ်စုဝင်တွေက ၆၄ ယောက်ပဲ ရှိခဲ့တယ်"

"မျက်နှာဖုံးတွေကလည်း ဘိုးဘေးတွေရဲ့ အချင်းကနေ ပြုလုပ်ထားတာ ၆၄ ခုပဲ ရှိပြီး မျိုးဆက်အလိုက် လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ကြတာ။ ဒါကြောင့်လည်း လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်က အဖြစ်အပျက်တွေကြောင့် ရှေးဟောင်းကူးပြောင်းရေး အစီအရင် ပျက်စီးသွားတဲ့အခါ အရှေ့နဲ့အနောက် လမ်းကြောင်း ပြတ်တောက်ပြီး တောင်ပိုင်းဒေသမှာ ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကိုင်းအခက် သုံးခု ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရတာပဲ။ ထန်ယီက တစ်ခု၊ မင်းက တစ်ခု၊ နောက်တစ်ခုကတော့ ဘယ်တော့မှ ပြန်တွေ့တော့မှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

ထန်ရှောင်ခုန်းက သက်ပြင်းချကာ "ဘိုးဘေးတွေရဲ့ ဝိညာဉ်က ငါတို့မျိုးနွယ်စုကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တယ်။ အချင်းတွေက မျက်နှာဖုံးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသလို ဒီယင်ယန်ထူးကဲနဂါးနဲ့ ရေကန်အဖြစ်လည်း ပြောင်းလဲသွားတယ်။ ငါတို့မျိုးနွယ်စုဝင်တိုင်းက ဒီနေရာမှာ ကျင့်ကြံရင် ဘိုးဘေးတွေရဲ့ ကောင်းချီးကို ခံရသလိုမျိုး ပါရမီကို ပိုမိုခိုင်မာစေနိုင်တယ်" ဟု ပြောသည်။